«Ο Δάνης Κατρανίδης κέρδισε την αγάπη και την εκτίμηση των ομοτέχνων του και του μεγάλου κοινού», επισημαίνει η υπουργός Πολιτισμού
«Ο Δάνης Κατρανίδης υπήρξε ένας σπουδαίος ηθοποιός, που αφήνει πίσω του διακριτό στίγμα, αξιοποιώντας στο έπακρο το ταλέντο του και τελειοποιώντας τα εκφραστικά του μέσα», δήλωσε η υπουργός Πολιτισμού Λ. Μενδώνη, πληροφορούμενη την απώλεια του αγαπημένου ηθοποιού, που έφυγε σήμερα από τη ζωή σε ηλικία 75 ετών.
Και συνέχισε: «Μας χάρισε, σε μια πορεία πενήντα ετών, σημαντικές θεατρικές ερμηνείες, σε ένα ευρύτατο ρεπερτόριο. Η ευχέρεια με την οποία υπηρέτησε απαιτητικότατους ρόλους, αλλά και η φυσικότητα με την οποία επέβαλλε την παρουσία του στη σκηνή, μαγνητίζοντας το κοινό, έκρυβαν ένα χάρισμα που είχε καλλιεργηθεί με αφοσίωση και συνεχή δουλειά.
Τα επιλεκτικά περάσματα του Δάνη Κατρανίδη από τη μεγάλη οθόνη και την τηλεόραση επιβεβαίωσαν τη σφραγίδα του ως σημαντικού ερμηνευτή. Ο Δάνης Κατρανίδης κέρδισε την αγάπη και την εκτίμηση των ομοτέχνων του και του μεγάλου κοινού. Αξίζει να θυμόμαστε και άλλες πλευρές του, όπως τη συστράτευσή του, με πλείστους συναδέλφους του, υπέρ της Δημοκρατίας στο δημοψήφισμα του 1974, που φανέρωσε την ευαισθησία του ως πολίτη. Στην οικογένειά του, τους πολλούς φίλους του και τους ομοτέχνους του απευθύνω ειλικρινέστατα συλλυπητήρια».



























(Άσχετο-σχετικό):Το σκηνοθετεί η γυναίκα του Νούσια, Μαρλέν Καμίνκσι και δίπλα στον βετεράνο παίζει ο μέχρι χθες άγνωστος Βασίλης Μηλιώνης που ένα χρόνο πριν τηλεοπτικά ήταν ο γαμπρός που δεν έγινε ποτέ για την αλανιάρα κόρη του στην «Μάγισσα». Τακίμια τότε, και σήμερα.
















.jpg)
















Υπόθεση: Κατά την διάρκεια της βάρδιας του στο κατάστρωμα ενός υπερατλαντικού πλοίου, ανοιχτά της θάλασσας, ο Τζόελ, ένας θρησκευόμενος Φιλιππινέζος ναύτης, βρίσκει κρυμμένο ανάμεσα σε κοντέινερ τον Ντιμίτρου, έναν Ρουμάνο λαθρεπιβάτη. Ο Ντιμίτρου κινδυνεύει να ριχτεί στην θάλασσα εάν γίνει αντιληπτός από τους Ταϊβανέζους αξιωματικούς του πλοίου. Ο Τζόελ αποφασίζει να τον κρύψει, ως πράξη πίστης και αγάπης προς τον Θεό. Σύντομα, ένα επικίνδυνο κυνηγητό ξεκινά. Όταν το πλήρωμα, οι φίλοι του, ακόμα και ο Θεός του γυρνούν την πλάτη, ο Τζόελ αντιλαμβάνεται ότι πρέπει να αντιμετωπίσει την σκληρή πραγματικότητα μόνος του.
Διακρίσεις/βραβεία: Βραβείο Bisato D’Oro για την καλύτερη ταινία από την Ανεξάρτητη Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου – Μπιενάλε της Βενετίας 2022 / 13 υποψηφιότητες για τα εθνικά ρουμανικά βραβεία κινηματογράφου Gopo, κερδίζοντας, μεταξύ άλλων, το βραβείο Gopo για το καλύτερο ντεμπούτο, 2024
Σκηνοθεσία: Μιχάι Μινκάν
Υπόθεση: Μετά το τέλος του γιουγκοσλαβικού εμφυλίου, ελάχιστοι Σέρβοι έχουν απομείνει στις εστίες τους στο Κόσοβο. Η μικρή Μίλισα μεγαλώνει με τον παππού της Μιλούτιν και τη μητέρα της σε ένα απομονωμένο σπίτι, στα δάση του Βόρειου Κοσόβου, καθώς η οικογένεια, με τον πατέρα να θεωρείται αγνοούμενος, προσπαθεί να συνεχίσει τη ζωή τους παρά τα αμέτρητα προβλήματα. Έτσι, η Μίλισα την ημέρα πάει σχολείο με ένα άρμα των κυανόκρανων. Μόλις πέσει η νύχτα, όμως, κρύβεται πίσω απ’ την αμπαρωμένη πόρτα και ακούει το δάσος να ζωντανεύει, καθώς κάθε βράδυ η οικογένεια βιώνει μια δοκιμασία τρόμου, η οποία έχει αναγκάσει όλες σχεδόν τις ομοεθνείς οικογένειες να εγκαταλείψουν το χωριό. Η ειρηνευτική δύναμη του ΟΗΕ, δυο Ιταλοί στρατιώτες, φροντίζουν την οικογένεια του Μιλούτιν, την κόρη και την εγγονή του. Όμως κάθε νύχτα το απόμερο σπίτι δέχεται τρομοκρατικές επιθέσεις, άγνωστης προέλευσης.
Υπόθεση: Η Συζ Τραπέ (Βιρζινί Εφιρά) αποφασίζει να ακολουθήσει τα χνάρια του γιου της, που είχε αναγκαστεί να δώσει για υιοθεσία όταν είχε μείνει έγκυος στην εφηβεία της. Η σαραντατριάχρονη κομμώτρια, θα βρει δυο εντελώς αναπάντεχους συνοδοιπόρους στην έρευνά της: δύο δημόσιους υπάλληλους που υπηρετούν στην υπηρεσία όπου αρχικά προσφεύγει. Ο ένας, Κυσάρ (Αλμπέρ Ντιποντέλ), είναι ένας υψηλά ιστάμενος δημόσιος υπάλληλος στα πρόθυρα νευρικής κρίσης, ο οποίος, καθώς έχει μείνει πίσω στις προαγωγές του τμήματός του λόγω του ιδιόμορφου χαρακτήρα του, γίνεται αυτοκαταστροφικός και επικίνδυνος για τους συναδέλφους του. Ο άλλος (Νικολά Μαριέ), είναι ένας τυφλός άντρας, ο οποίος εργάζεται στα αρχεία της υπηρεσίας, καλύπτοντας στη συγκεκριμένη θέση την ποσόστωση για τα άτομα με ειδικές ανάγκες που προβλέπεται από τη γαλλική νομοθεσία.
Διακρίσεις/βραβεία: επτά βραβεία Σεζάρ – ανάμεσά τους τα Σεζάρ Καλύτερης Ταινίας, Σεναρίου, Σκηνοθεσίας και Δεύτερου Ανδρικού Ρόλου. Η ταινία σημείωσε ρεκόρ εισιτηρίων στη Γαλλία, εν καιρώ πανδημίας.