ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΕΙΣΟΔΟΣ
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
Τετάρτη, 8 Απριλίου, 2026
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΕΙΣΟΔΟΣ
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Νέα- ειδήσεις- σχόλια- βίντεο - συνεντεύξεις

Η ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΕΜΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΗΘΟΠΟΙΟΥΣ ΤΟΥ ΚΘΒΕ [ΒΙΝΤΕΟ] ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΕΩΣ ΚΥΡΙΑΚΗ

από Kulturosupa
από Kulturosupa

 ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΕΜΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΗΘΟΠΟΙΟΥΣ ΤΟΥ ΚΘΒΕ [ΒΙΝΤΕΟ] ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΕΩΣ ΚΥΡΙΑΚΗ

Πραγματοποιήθηκε χθες Τετάρτη 22/4/15, η συμβολική κατάληψη της Εταιρίας Μακεδονικών Σπουδών από ηθοποιούς του ΚΘΒΕ η οποία θα κρατήσει έως και σήμερα Πέμπτη. Οι στάσεις εργασίας όμως θα συνεχιστούν καθώς και μέχρι την ερχόμενη Κυριακή δεν θα πραγματοποιηθούν παραστάσεις σε καμιά σκηνή του ΚΘΒΕ.
.
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΚΘΒΕ : Ματαίωση παραστάσεων του ΚΘΒΕ
Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος ανακοινώνει ότι δε θα πραγματοποιηθούν οι παραστάσεις στις σκηνές του ΚΘΒΕ, λόγω στάσεων εργασίας που έχει εξαγγείλει το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών από την Τετάρτη 22 Απριλίου έως και την Κυριακή 26 Απριλίου.
Στάσεις εργασίας, επίσης, θα πραγματοποιήσει και ο Σύλλογος Εργαζομένων στο ΚΘΒΕ Πάσης Φύσεως Προσωπικού, την Τετάρτη 22 & την Πέμπτη 23/4/2015.
 
Το ΚΘΒΕ δίνει τη δυνατότητα της επιστροφής ή αλλαγής των εισιτηρίων, που έχουν ήδη εκδοθεί. Πληροφορίες στο τηλέφωνο:2315 200200
 
Οι παραστάσεις που ματαιώνονται είναι:
 
·       «Ο Γλάρος» στην ΕΜΣ
·       «Παράνομη οδήγηση» στο Νέο Υπερώο ΕΜΣ
·       ««Ωχ τα νεφρά μου» στο Μικρό Θέατρο Μονής Λαζαριστών
.

Φωτογραφικό υλικό

0 comment 611 προβολές
FacebookTwitterPinterestLinkedinTumblrRedditWhatsappTelegramSkypeViberEmail
Έργα & Παραστάσεις (Πρεμιέρες)

Ακατάλληλο «Κουαρτέτο» του Χάινερ Μύλλερ σε υπόγειο Δημοτικού Σχολείου στην Πλατεία Αντιγονιδών.

από Kulturosupa
από Kulturosupa

Ακατάλληλο «Κουαρτέτο» του Χάινερ Μύλλερ σε υπόγειο Δημοτικού Σχολείου στην Πλατεία Αντιγονιδών.
Ο Χάινερ Μύλλερ ορμάται από την έννοια της καταστροφής ως αρνητική στάση αλλά και ως παραγωγική διαδικασία για να αναπλάσει τις “Επικίνδυνες σχέσεις”: το περίφημο επιστολογραφικό μυθιστόρημα του Λακλό που, γραμμένο στις παραμονές της Γαλλικής Επανάστασης, ανασύρει από τη φυλακή της αριστοκρατικής κοινωνίας του 18ου αι την εξεγερμένη προσωπικότητα, το ανεξέλγκτο ηθικά άτομο, ενώ παράλληλα υλοποιεί – από φιλολογική πλευρά – την έλευση ενός εξονυχιστικού λόγου για τη φυσιολογία και ψυχολογία του έρωτα, για τον έρωτα σαν μέσο σαγήνευσης και καταδυνάστευσης. […]
Με βάση τους χρόνους συγγραφής των δύο έργων, 1781 και 1981, το κείμενο του Λακλό και το κείμενο του Μύλλερ κλείνουν σε παρένθεση την εποχή της μπουρζουαζίας, τον αστικό πολιτισμό.

Ελένη Βαροπούλου
 
Μετάφραση: Ελένη Βαροπούλου
Σκηνοθεσία: Κλαίρη Χριστοπούλου
Δραματουργία: Νατάσσα Αστρεινίδη
Σκηνογραφία-Κοστούμια: Μερσίνα Παπαδοπούλου
Μουσική Επιμέλεια-Σύνθεση: Βασίλης Στεργίου
Φωτογραφίες: Στέλιος Τράκας
Γραφιστική Επιμέλεια: Αλέξης Βαλάσσης
 
Παίζουν: Μαρίνα Αργυροπούλου
Κωσταντής Ντίσιος
 
Παραστάσεις:
24-25-26 Απριλίου & 1-2-3 Μαϊου 2015
Ώρα 21:30
στο υπόγειο του 55ου Δημοτικού Σχολείου
Κρυστάλλη 10(Πλατεία Αντιγονιδών)
Τηλέφωνο Κρατήσεων: 6907608913 11:00-13:00 & 17:00-19:00
ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ΚΑΤΩ ΤΩΝ 16 ΕΤΩΝ
ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Φωτογραφικό υλικό

0 comment 716 προβολές
FacebookTwitterPinterestLinkedinTumblrRedditWhatsappTelegramSkypeViberEmail
Νέα- ειδήσεις- σχόλια- βίντεο - συνεντεύξεις

ΔΙΑΨΕΥΔΕΙ Ο ΒΟΥΡΟΣ ΠΕΡΙ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗΣ ΤΟΥ.

από Kulturosupa
από Kulturosupa

ΔΙΑΨΕΥΔΕΙ Ο ΒΟΥΡΟΣ ΠΕΡΙ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗΣ ΤΟΥ.

Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος διαψεύδει κατηγορηματικά την είδηση περί παραίτησης του Καλλιτεχνικού Διευθυντή του, κ. Γιάννη Βούρου.

Πρόκειται περί φημών που διασκορπίζουν αυτοί που επιθυμούν να δουν το ΚΘΒΕ εντελώς ακέφαλο προκειμένου να προχωρήσουν στο τελικό τους σχέδιο που είναι η οριστική συρρίκνωση του Οργανισμού.

Στη πρώτη γραμμή μάχης των εργαζομένων του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος έχω καταταγεί εδώ και δύο χρόνια και παραμένω αποδεδειγμένα μάχιμος.


Γιάννης Βούρος
Καλλιτεχνικός Διευθυντής ΚΘΒΕ

Φωτογραφικό υλικό

0 comment 477 προβολές
FacebookTwitterPinterestLinkedinTumblrRedditWhatsappTelegramSkypeViberEmail
Είδαμε και Σχολιάζουμε

Μια σπουδαία παράσταση η «Έξοδος» από την ομάδα Anima. Είδαμε στο θέατρο Φαργκάνη και σχολιάζουμε…

από Kulturosupa
από Kulturosupa

Μια σπουδαία παράσταση η «Έξοδος» από την ομάδα Anima. Είδαμε στο θέατρο Φαργκάνη και σχολιάζουμε…

       Σπουδαία όχι μόνο για τη θεματολογία της αλλά κυρίως για τον εξαιρετικό τρόπο που αυτή αποδόθηκε. Αναφερόμαστε στην παράσταση «Έξοδος» από την ομάδα «Anima» σε σκηνοθεσία Ρουμπίνης Μοσχοχωρίτη που παρακολουθήσαμε χθες Τρίτη 21 Απριλίου, μια εντελώς «μη θεατρική» μέρα, όμως με το μεγαλύτερο μέρος της αίθουσας του θεάτρου Φαργκάνη γεμάτο. Μόνο που μειοψηφούσε εμφανώς το νεανικό κοινό, αγνοώντας ότι έχανε έναν «θησαυρό»… Από αυτούς που δεν θα βρει σε κανένα σχολικό βιβλίο ιστορίας να του προσφέρει το άγγιγμα ψυχής που καταφέρνει η σπουδαία τέχνη. Με μέσα απλά κι απέριττα, αλλά με ένα θείο δώρο που το λες και ταλέντο… ή ψυχή… ή και τα δύο!
 
       Πέντε γυναίκες στη σκηνή, ντυμένες με «πειραγμένες» παραδοσιακές φορεσιές και κρατώντας  σύμβολα των εθνικών μας εορτών – 25η Μαρτίου και 28η Οκτωβρίου- μας εισάγουν με τρόπο απρόσμενο και χαριτωμένο στο θέμα: μια γιορτή κοινή των δύο εθνικών επετείων και μάλιστα μέσα από τα βιώματα και τη δράση των «αδικημένων» ιστορικά γυναικών, επώνυμων και ανώνυμων ηρωίδων. Ένα ευρηματικό κολάζ από αφηγηματικούς μονολόγους γνωστών ή άγνωστων ηρωίδων του 1821, παράλληλα με αληθινές μαρτυρίες γυναικών που έδρασαν στον πόλεμο του 1940, στην Αντίσταση, στον Εμφύλιο, στην εξορία… Με αποκορύφωμα την ζωντανή επί σκηνής μαρτυρία της 98χρονης Κατίνας Σηφακάκη, όπου το ρίγος διαπέρασε και τους τοίχους…
 
       Είδαμε/ακούσαμε τη Μόσχω Τζαβέλα, τις Σουλιώτισσες, τη Μπουμπουλίνα, τις Μεσολογγίτισσες να συναντούν την ηρωική Αντίσταση, την Ηλέκτρα Αποστόλου, τη Λέλα Καραγιάννη, πολλές ανώνυμες αγωνίστριες… Είδαμε τη Μαντώ Μαυρογένους να συναντά μέσα από τις επιστολές της τις ανέμελες Γαλλίδες και Αγγλίδες της εποχής. Με τρόπο αφηγηματικό αλλά έντονα θεατρικό/ παραστατικό όλες αυτές οι γυναίκες μοιράστηκαν κορυφαία ηθικά διλήμματα που η ιστορία έφερε στο διάβα τους και δραματοποίησαν στη σκηνή καταλυτικές αποφάσεις ζωής… Με το ερώτημα «Τί είναι η πατρίδα μας;» να διατρέχει σταθερά τη δράση και το κεντρικό δίλημμα «Τί θα θυσίαζα για ένα μεγάλο σκοπό και… ποιόν;» να πλανάται υπόγεια σε όλη τη διάρκεια.  Με τις προφανείς απαντήσεις «κομμένες»… παρά συμβολικά δοσμένες μέσα από φωτισμένες αξίες και ήθη εποχών σημαδιακά ηρωικών.
 
Πολλά και σημαντικά τα θετικά (+) της παράστασης:
–        Κατ’ αρχήν η σύλληψη της ιδέας, με όλο τον κίνδυνο που εμπεριέχει, καταπιανόμενη με ιστορικά στερεότυπα και μύθους της φυλής. Είτε να εκπέσει σε διδακτισμό ή ηθικοπλαστικά κηρύγματα για την «τόνωση του φρονήματος», είτε να επιχειρήσει παράτολμους νεωτερισμούς αποδόμησης. Το γεγονός ότι όχι μόνο κρατήθηκε μια ισορροπία ιδανική στους «εθνικούς τόνους», αλλά ότι η υλοποίηση κατάφερε ένα καινούργιο, φρέσκο, επίκαιρο διάβασμα της ιστορίας στο σήμερα, καταχωρείται ως «επίτευγμα» της παράστασης, καθώς έδωσε έναν στόχο ξεκάθαρο και απόλυτα επιτυχή. Εντελώς μακριά από στερεοτυπικά μοτίβα, εύπεπτες ευκολίες, πιασάρικα μελό ή κορώνες, αντίθετα με μια ευφάνταστη «αποδόμηση και ταυτόχρονη αναδόμηση» του εθνικού στοιχείου.
 
–        Όσον αφορά στα κείμενα, αποτέλεσμα ομαδικής δουλειάς, η πλειονότητα βασίζεται φυσικά σε ιστορικές πηγές ή ανάλογα λογοτεχνικά έργα, ωστόσο η επεξεργασία, η συρραφή και το επιτυχημένο δέσιμό τους έδωσαν την αίσθηση μιας ενιαίας ενότητας, παρότι οι αναφορές απείχαν μεταξύ τους πάνω από έναν αιώνα. Με συνδετικό ιστό από «πειραγμένα» τραγούδια/ ποιήματα και ενδιάμεσες σκέψεις/ αναφορές, το όλο αποτέλεσμα υπήρξε συμπαγές και άριστα δομημένο.
 
–     Ωστόσο το στοιχείο που έκλεψε τις εντυπώσεις και δικαίωσε το στόχο, ήταν αναμφισβήτητα η εξαιρετική σκηνοθεσία της Ρουμπίνης Μοσχορωρίτη. Ευρηματική με όλη τη σημασία της λέξης, με φαντασία και συμβολισμούς, με άψογο συγχρονισμό και ακρίβεια, στηριγμένη κατά βάση στην προσέγγιση ρόλων και δρώμενων μέσω της σωματικότητας. Ο συμβολικός τρόπος που αποδόθηκαν κινησιολογικά με εξαιρετική αξιοποίηση του σώματος, σκηνές όπως ο χορός του Ζαλόγγου, η έξοδος του Μεσολογγίου, οι γυναίκες της Πίνδου, οι συνθήκες κράτησης στην εξορία… υπήρξε αληθινά εμπνευσμένος! Το ίδιο εντυπωσιακή και η ακρίβεια μετάβασης – σχεδόν τελετουργική – από τη μια σκηνή στην άλλη και από τον ένα… αιώνα στον άλλον με τρόπο «βελούδινο», με ρυθμό συνεχή, σαν το νερό που κυλά αβίαστα… Μια σκηνοθεσία σύγχρονη, με ιδιαίτερο στίγμα, με καθαρή ταυτότητα και στόχο που τόλμησε να «πειράξει» – ενίοτε με ύφος περιπαικτικό- θέματα βαριά και δύσκολα και ΠΕΤΥΧΕ, χάρη στη φαντασία, το ταλέντο και το ήθος!
 
–        Όσο για τη ζωντανή αφήγηση στα τελευταία λεπτά της 98χρονης με την πραγματική της μαρτυρία στην εξορία της Μακρονήσου, υπήρξε απλά συγκλονιστική. Ακούγοντας από τα χείλη μιας κομψότατης, ευθυτενούς, περήφανης υπέργηρης- που ούτε σου πάει το μυαλό στην ηλικία της!- να διηγείται με φωνή ολοκάθαρη και κόμπο στο λαιμό τα μύρια όσα… τα βάσανα των αγωνιστριών στα στρατόπεδα που μεταξύ βασανιστηρίων σωματικών και ψυχικών, έβλεπαν να τους παίρνουν τα παιδιά γιατί «δεν είστε μάνες ικανές να μεγαλώσετε σωστά ελληνόπουλα»… Η συναίσθηση ότι έχεις απέναντί σου και μπορείς να αγγίξεις ένα κομμάτι ΤΕΤΟΙΑΣ ιστορίας και ΤΕΤΟΙΑΣ δύναμης, ασύλληπτης για τα κοινά μέτρα, είναι κάτι που μαγκώνει το μυαλό κι ελευθερώνει το δάκρυ… πάντως αδυνατεί να δοθεί με λόγια.
 
–        Άρτιες υποκριτικά όλες οι ηθοποιοί, με άψογη εκφορά του λόγου, εντυπωσιακό συγχρονισμό σε ένα σύνολο απόλυτα δεμένο, πλήρη συγκέντρωση πάνω στη σκηνή, εξαιρετική κινησιολογία, καθώς το σώμα αποτέλεσε το βασικό εκφραστικό τους μέσο και το χειρίστηκαν με ακρίβεια και άνεση. Η μουσική υπόκρουση συνόδευσε ιδανικά τα δρώμενα δημιουργώντας την κατάλληλη ατμόσφαιρα, ενώ αξίζουν συγχαρητήρια στην ενδυματολόγο για τα «ευφυή», εντελώς ταιριαστά κοστούμια που άλλαζαν επί σκηνής ως κομμάτι της σκηνοθεσίας, μέσα σε ένα σκηνικό λιτό αλλά επαρκές.
.
       Η μόνη μας ένσταση (-) αφορά στο απότομο, εντελώς απροσδόκητο κλείσιμο της παράστασης. Όπου πάνω στην αποστροφή μιας συνεχούς διήγησης και χωρίς τίποτα να προδιαθέτει για ολοκλήρωση, ο λόγος σταματά απρόσμενα, οι νέες κάνουν ένα βήμα μπροστά, αφήνοντας το «παρελθόν» πίσω και τα φώτα σβήνουν… Μπορεί μεν σκηνοθετικά – συμβολικά να δόθηκε το τέλος, όμως εννοιολογικά και αφηγηματικά έμεινε εντελώς μετέωρο… Και είναι κρίμα που μια εξαιρετική παράσταση δεν πρόσεξε αυτήν τη λεπτομέρεια, ωστόσο καθοριστική ως τελευταία επίγευση. Μια πρόταση μόνο χρειαζόταν, μια λέξη, ένα «κάτι» που θα ολοκλήρωνε αντάξια όσα σπουδαία προηγήθηκαν…
.
       Θα κλείσουμε (=) με ένα ειλικρινές ΜΠΡΑΒΟ στην ομάδα «Anima» και στη σκηνοθέτιδά της για τη σπουδαία δουλειά και συστήνουμε ανεπιφύλακτα μια παράσταση που διαβάζει την ιστορία «αλλιώς» στο σήμερα…
.
Βαθμολογία
6.5 στα 10
.
Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΤΕΤΑΡΤΗ 22/4/2015, ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΕΔΩ

Φωτογραφικό υλικό

0 comment 576 προβολές
FacebookTwitterPinterestLinkedinTumblrRedditWhatsappTelegramSkypeViberEmail
Είδαμε και Σχολιάζουμε

Με την αίσθηση της οικειότητας η παράσταση «Έντα Γκάμπλερ». Είδαμε στο θέατρο Σημείο και σχολιάζουμε.

από Kulturosupa
από Kulturosupa

Με την αίσθηση της οικειότητας η παράσταση «Έντα Γκάμπλερ». Είδαμε στο θέατρο Σημείο και σχολιάζουμε.

Βρεθήκαμε στην παράταση των παραστάσεων της θρυλικής «Έντα Γκάμπλερ» (Hedda Gabler 1890) του Ερρίκου Ίψεν σε σκηνοθεσία και σκηνικά του  Κωνσταντίνου Ρήγου.Στις ερμηνείες οι Κατερίνα Διδασκάλου (Γιουλάνε Τέσμαν), Ακύλλας Καραζήσης (Δικαστής Μπρακ), Δήμητρα Ματσούκα (Έντα Τέσμαν), Μαριέττα Σγουρδαίου (Μπέρτε), Γιάννης Στάνκογλου (Άιλερτ Λέβμποργκ), Βασιλική Τρουφάκου (Τέα Έλβστεντ), Γιάννης Τσεμπερλίδης (Γιέργκεν Τέσμαν).
 
Η υπόθεση γνωστή «η Έντα Γκάμπλερ είναι ανέτοιμη να «υποστεί» τη ζωή που η ίδια επέβαλε στον εαυτό της λέγοντας «ναι» στον γάμο με τον ακαδημαϊκό Γιέργκεν Τέσμαν. Λίγες, μόνο, ώρες μετά την επιστροφή τους από το γαμήλιο ταξίδι, η Έντα έχει την ευκαιρία να διασκεδάσει την πλήξη της παίζοντας με τις τύχες των ανθρώπων γύρω της. Τα περιθώρια στενεύουν, ωστόσο, και για την ίδια, όταν έρχεται αντιμέτωπη με τις μεγαλύτερες φοβίες της. Η τραγική κατάληξη φαντάζει ως μόνη επιλογή. Εξάμβλωμα της φαντασίας, τέρας, παρανοϊκή, ατομίστρια, άτεγκτη, ζηλιάρα, οραματίστρια, φεμινίστρια, ιδεαλίστρια, θύμα των περιστάσεων…, είναι μερικοί μόνο από τους χαρακτηρισμούς που έχουν χρησιμοποιήσει οι κριτικοί για να περιγράψουν την αμφιλεγόμενη ηρωίδα του Ίψεν. Από την πρώτη παρουσίασή του το 1891 μέχρι σήμερα, το έργο έχει επισύρει την αποδοκιμασία και την εκτίμηση, τον αποτροπιασμό και τον θαυμασμό, χωρίς ποτέ να αφήσει περιθώρια για εύκολες απαντήσεις». [δελτίο τύπου].
 
Επιτέλους, μια φορά μια πράξη…* και ο Κωνσταντίνος Ρήγος σκηνοθέτησε την εμβληματική αριστοκράτισσα Έντα Γκάμπλερ με χαρακτηριστική φυσικότητα και τη διάθεση «της ευθείας μεταφοράς της» στο θεατρόφιλο κοινό/πλατεία. Η προσέγγιση του ήταν η ηρωίδα να “κατέβει/ έρθει” στο σήμερα (in situ) και με την ολιστική χρήση ανισόπεδων μέσων (ιδιαιτέρως στα κοστούμια και τα σκηνικά) να κατορθώσει την επικαιρότητα του έργου. Οι ήρωες του Ίψεν μεταφέρονται στην απλότητα, φροντίζονται σκηνοθετικά  (σκηνοθετική βοήθεια για τη Δήμητρα Ματσούκα), γίνονται οικείοι στα πόδια μας αλλά μας ξενίζουν αρκετά, πάλι, ως προς την αισθητική του σκηνοθέτη που αρέσκεται να παίζει με το κλασσικό και το σύγχρονα εφήμερο. Αρκετά κουραστική υπήρξε η διάρκεια του έργου, χωρίς διάλλειμα, και κυρίως οι στιγμές που τούτο το ανισόπεδο που περιγράφουμε υπήρχε στις ερμηνείες και στην κατά στιγμές αίσθηση του ξένου, που απομάκρυνε την άνωθεν διάχυτη περιγραφόμενη οικειότητα. Και όπως τα γράφουμε, έτσι τα ζήσαμε σκηνοθετικά με αυτό τον ιδιαίτερο τρόπο του Κ. Ρήγου που ευφυώς ελίσσεται, αναλόγως του έμψυχου υλικού του και έκαστου κειμένου.
 
Μου θυμίζει λουλούδια χορού την επόμενη μέρα …* και με αυτή την ειρωνική/σαρκαστική πρόταση καθώς και άλλες πολλές, η Δήμητρα Ματσούκα (Έντα Γκάμπλερ -Τέσμαν) ερμήνευσε με εσωτερικό/συνεχόμενο πάθος και ολοκληρωμένα, το ρόλο μιας ξεπεσμένης αριστοκράτισσας που βρίσκεται στο επίκεντρο όλων. Το ύφος που επιλέχθηκε καθώς και το σφαιρικό τέμπο της δράσης, ταίριαζαν άμεσα με τα εκφραστικά μέσα που η ίδια διαθέτει και κυρίως τη χαμηλή χροιά της φωνής της.
.
Στον αντίποδα η ερμηνεία του Γιάννης Τσεμπερλίδης (Γιέργκεν Τέσμαν) που χαρακτηρίζεται άνευρη κυρίως κατά το πρώτο μέρος της παράστασης.
Στιβαρός στην εμφάνισή του ο Γιάννης Στάνκογλου (Άιλερτ Λέβμποργκ) με εκείνη την έκφραση του ανθρώπου «που γύρισε τον κόσμο απλά και μόνο για να επιστρέψει»
και εξαιρετικός/επικουρικός στο όλο σκηνοθετικό όραμα ο Ακύλλας Καραζήσης (Δικαστής Μπρακ).
Έκπληξη η Βασιλική Τρουφάκου (Τέα Έλβστεντ) και κύριοι μοχλοί της παράστασης οι Κατερίνα Διδασκάλου (Γιουλάνε Τέσμαν) και Μαριέττα Σγουρδαίου (Μπέρτε). Η Κατερίνα Διδασκάλου ερμήνευσε με όλη της την αρχοντιά σε ένα εξαίσια μετρημένο αστικό τέμπο, το ρόλο της « άγρυπνης θείας» (όσο “θεία” θα μπορούσε να είναι η Διδασκάλου), ενώ η Μαριέττα Σγουρδαίου χαρακτηρίζεται απλά Ιψενική!
 
Στο σύνολο η παράσταση είναι ένα συνονθύλευμα ακραίων αντιθέσεων και μιας πολυπλοκότητας, σε ένα πολύ χαμηλό/ατμοσφαιρικό τέμπο ερμηνειών, περιμετρικά βασισμένο, στην αμφιλεγόμενη περσόνα/ρόλο της Έντα Γκάμπλερ. Και αυτή την αμφιλεγόμενη ταυτότητα της ηρωίδας είναι που απέδωσε με επιτυχία η Δήμητρα Ματσούκα, δίνοντας μια Έντα πραγματική με πολύ σάρκα, σκέψεις και αίμα.
 
Στα συν[+] της παράστασης
-τα σκηνικά του Κωνσταντίνου Ρήγου
-η μετάφραση του έργου από την Έρι Κύργια
-τα ειδικά εφέ του Μιχάλη Σαμιώτη
Στα πλην[-]
-Τα κοστούμια του Γιώργου Σεγρεδάκη που άξιζαν ένα περισσότερο βασανισμό
-ο φωτισμός Χρήστου Τζιόγκα ο οποίος υπήρξε αρκετά κουραστικός
– η έλλειψη περισσότερης μουσικής
-η απουσία διαλλείματος
 
Εν κατακλείδι[=]
η παράσταση «Έντα Γκάμπλερ» είναι για την παρουσία μιας «πραγματικής» Έντα επί σκηνής και για όλη κείνην αίσθηση μιας διάχυτης οικειότητας/φυσικότητας.
 
Βαθμολογία
6,5 στα 10  
 
Έντα Γκάμπλερ , Ερρίκου Ίψεν
Θέατρο Σημείο – Χαριλάου Τρικούπη 4, Καλλιθέα (πίσω από το Πάντειο)
Σκηνοθεσία – Σκηνικό: Κωνσταντίνος Ρήγος
Μετάφραση: Έρι Κύργια
Συνεργάτης Σκηνογράφος: Μαίρη Τσαγκάρη
Κοστούμια: Γιώργος Σεγρεδάκης
Φωτισμοί: Χρήστος Τζιόγκας
Βοηθός σκηνοθέτη: Άγγελος Παναγόπουλος, Έλενα Σκουλά
Διεύθυνση προβών: Άγγελος Παναγόπουλος
Ειδικά Εφέ: Μιχάλης Σαμιώτης
Ερμηνεύουν (αλφαβητικά):
Κατερίνα Διδασκάλου (Γιουλάνε Τέσμαν), Ακύλλας Καραζήσης (Δικαστής Μπρακ), Δήμητρα Ματσούκα (Έντα Τέσμαν), Μαριέττα Σγουρδαίου (Μπέρτε), Γιάννης Στάνκογλου (Άιλερτ Λέβμποργκ), Βασιλική Τρουφάκου (Τέα Έλβστεντ), Γιάννης Τσεμπερλίδης (Γιέργκεν Τέσμαν)
Πληροφορίες: 211 80 000 80
Τετάρτη, Κυριακή – 19:00
Πέμπτη, Παρασκευή – 21:00
Σάββατο – 18:00 & 21:00
 

Φωτογραφικό υλικό

0 comment 906 προβολές
FacebookTwitterPinterestLinkedinTumblrRedditWhatsappTelegramSkypeViberEmail
Άνθρωπος και Κοινωνία

Βοσκαρουδάκι αμούστακο στα όρη άπου γυρίζω… Από την «Πάνδημο Μούσα» της Αριάδνης Καναβάκη.

από Kulturosupa
από Kulturosupa

Βοσκαρουδάκι αμούστακο στα όρη άπου γυρίζω… Από την «Πάνδημο Μούσα» της Αριάδνης Καναβάκη.

«Βοσκαρουδάκι αμούστακο στα όρη άπου γυρίζω…» και είναι αναγνώστες μου η ποιητική πλέξη που έρχεται στην καθημερινότητα και μας αναζωογονεί με τη στιχοπλοκή, και δολοπλοκεί και βαρύνει περισσότερο τη φαντασία. Και όταν το έκαστο καλλιτεχνικό πόνημα εμπεριέχει στη φανταστική κατάσταση: παρθενιά, νιάτα, φυσικό περιβάλλον και συναίσθημα,  το πιθανότερο είναι να μιλάμε για μια αρχετυπική παραδεισένια πλοκή (ποιμενικό ειδύλλιο) που προσφέρει αυτομάτως ικανοποίηση ή αγαλλίαση και που σε συνδυασμό με τη μελωδία συνεισφέρει τα μέγιστα, σε καθημερινές ή ακριβές, μοναχικές ή συλλογικές στιγμές μας. Είθισται οι άνωθεν αρετές ανήκουν στην παραδοσιακή μουσική μας αν και δεν υστερούν και οι μεταγενέστερες συνθέσεις, ωστόσο το έχουν οι λαοί να υπερτερούν με διαφορά κάπως προγονικά
 
Ένα τέτοιο παράδειγμα μιας αρχετυπικής ποιητικής παραδεισένιας πλοκής (και μάλιστα χαρακτηριστικής) είναι το τραγούδι «Βοσκαρουδάκι αμούστακο» που έγινε πανελληνίως γνωστό από τον εξαιρετικό κρητικό λυράρη και τραγουδιστή Κώστα Μουντάκη. Ωστόσο αρκετοί δε γνωρίζουν ότι ο Κ. Μουντάκης ουσιαστικά διασκεύασε με έντεχνη μαεστρία ένα ποίημα του σπουδαίου κρητικού ποιητή Κωστή Φραγκούλη (Ανταίου), την «Αποθυμιά» που βρίσκεται στη ποιητική συλλογή του «τα Δίφορα». Ο Κώστας Φραγκούλης(1905-2005) έγραψε ποίηση στην κρητική ντοπιολαλιά με θεματική καθαρά ηθογραφική/κρητική και στο μακρύ βίο του προσέφερε στην παράδοση του τόπου του με τρόπο ιδιαίτερο και αξιομνημόνευτο.
Βραβευμένος από την Ακαδημία Αθηνών ,αφού πρωτύτερα είχε κερδίσει τον κοινωνικό σεβασμό, τα «χειρόγραφά» του αποτελούν πρότυπο της παράδοσης που ξεκινά από οτιδήποτε Ομηρικό και καταλήγει στα δημοτικά ή αν προτιμάτε παραδοσιακά άσματα (ιαμβικός δεκαπεντασύλλαβος ανομοιοκατάληκτος). Αξιοζήλευτος στην επινόηση, πρωτότυπος στις εισαγωγές του, σπινθηροβόλα ετοιμόλογος, εικονοπλάστης ολκής, θησαυρός κρητικών λέξεων και εργάτης της προφορικής και γραπτής παράδοσης (υπήρξε χρονογράφος και τυπογράφος) όχι άδικα χαρακτηρίστηκε ως ένας σύγχρονος «Βιτσέντζος Κορνάρος», για να απαντήσει με άνεση «Μου λένε πως εγίνηκα ο δεύτερος Κορνάρος, μα κείνος ήταν στρατηγός κι εγώ είμαι απλός φαντάρος» ή «Δάσκαλο με φωνάζουνε τιμητικά οι φίλοι μα ΄γω είμαι ακόμη μαθητής με πλάκα και κοντύλι».
 
Και είναι τούτες οι ηθογραφικές ποιητικές εικόνες (pastoral romance)  που δημιουργούν σάλο/θόρυβο ψυχικό ακόμα και σε ότι σύγχρονα αστικό, αναφερόμενες σε κάτι πολύ απλό. Μια φυσική κατάσταση που επιθυμεί πχ. να είμαι στη φύση , νεαρός βοσκός και το συναίσθημα μου να βρει ανταπόκριση/το ταίρι του, εξαιτίας μιας φυσικής κακοκαιρίας που θα μας ξεμοναχιάσει, αφήνοντας τη φαντασίας μας εκ της ολικής περιρρέουσας περιγραφής απλώς να οργιάσει. Ο θόρυβος αυτός ο ψυχικός, που περιέχει και τόση κληρονομία στο σώμα του (και στη γραφή και στη θεματολογία), είναι η μέγιστη ανεκπλήρωτη φαντασίωση που προσφέρει ανακούφιση και το ιδεώδες, εκείνο το «παλιό» ή στον ορισμό του το αρχετυπικό (φυσικός άνθρωπος- ιδεατή πολιτεία), και που χρησιμοποιήθηκε έκτος της ευεργετικής ποιητικής γραφής (ποιμενικά ειδύλλια-pastoral romance) και σε πολλά εκ των όχι και τόσο «παραδεισένιων συστημάτων» που μας ακολουθούν. Παράλληλα στην ιστορία της τέχνης, γιατί δεν είναι μοναχά η γραπτή καλλιτεχνική κληρονομιά, η πρώτη εικόνα που ανταποκρίνεται στους σχετικούς “θορύβους” είναι ο πίνακας ζωγραφικής του Νικολά Πουσέν (17ος ) «οι ποιμένες της Αρκαδίας» ή ακόμα και ο πίνακας του Εντουάρ Μανέ «Πρόγευμα στη χλόη»(1863) που επέφερε τόση αντίδραση  στους εικαστικούς κύκλους αλλά τοποθετήθηκε πλατύτερα στην αθανασία αναφορικά με την σύγχρονη ζωγραφική.
 
Βοσκαρουδάκι αμούστακο στα όρη άπου γυρίζω και μια μικρή αναφορά για τους περαιτέρω συνειρμούς σας , για τη σύνδεση των φαινομένων και κυρίως για την απαραίτητη κατανόηση της φύσης των δημιουργών που αλληλοσυμπλέουν και μας συνοδεύουν γενναιόδωρα. Καλή σας ακρόαση!
 
ΥΓ1: Αν θέλουμε να μιλήσουμε για βουκολική ποίηση, η παράδοση είναι μακρόχρονη και ξεκινά με την πρώτη ποιήτρια Ανύτη (3ος αιώνας), από την Τεγέα της Αρκαδίας, μέχρι το Θεόκριτο (310-250 π.Χ) από τις Συρακούσες που έγραψε τα τριάντα του «Ειδύλλια» για να ακολουθήσουν οι Μόσχος και Βίωνας μέχρι το Βιργίλιο (70-19 πΧ) και τα δικά του Eclogues ή Βουκολικά (Bucolics). Και η σειρά των ποιητών που ασχολήθηκε με το γραπτό ποιμενικό ειδύλλιο (γνωστό και στην Αναγέννηση ως «αρκαδισμός» (arcadianism)) είναι συνεχόμενη, περιλαμβάνοντας ακόμη και τους Δάντη, Πετράρχη, Βοκκάκιο, Γκαίτε έως τους δικούς μας Κώστα Κρυστάλλη, Κωστή Παλαμά και φυσικά Άγγελο Σικελιανό. Αδιαμφισβήτητη θέση κατέχει στην ιστορία και η «Γκόλφω» του Περεσιάδη.
.
ΥΓ2: Πηγή φωτογραφιών www.amapola.gr & ganifantis.blogspot.gr
.

Κώστας Φραγκούλης
«Αποθυμιά»
Στην εξοχή να σ’ έβρισκα μια μέρα που να βρέχει
και να ‘ναι ο τόπος άβολος σπηλιάρι να μη βρίσκεις,
μήτε δεντρό για να σταθείς γη δέτη ν’ αποσκιάσεις.
Ν’ αστράφτει ο Θιός και να βροντά να ρίχνει αστροπελέκι
και να φοβάσαι αμοναχή για να ’ρθω από κοντά σου
ν’ απλώσω το ρασίδι μου τσοι δυό μας να τυλίξει,
να βγάλω το μαντήλι μου στον ώμο σου να ρίξω
και το μεϊντανογέλεκο ζιπόνι να το βάλεις.
Να σ’ αγκαλιάσω μην εργάς κρυάδα μη σε πιάσει
κι τραχηλιά σου μη γραθεί κι ο κόρφος σ’ ανεδώσει.
Και μέσα στ’ αστραπόβροντο και τη βοή τ’ αέρα
η αναπνιά μας να σμιχτεί κι η εμιλιά να τρέμει.
Κι αν βλαστημήξω τον καιρό να μη μου το πιστέψεις
καντήλια τάσσω των αγιώ, μέσα μου, να μη βριάσει…
 

Κώστας Μουντάκης
«Βοσκαρουδάκι αμούστακο»
Βοσκαδουράκι αμούστακο στ’ αόρη απού γυρίζω,
με το σεβντά σου, αγάπη μου, στέκω και ντουσουντίζω…
Να σ’ εύρισκα στην ερημιά μια μέρα που να βρέχει
μα να ’ν’ τόπος άβολος, σπηλιάρι να μην έχει.
Να ’ρχεται μπόρα δυνατή να μη μπορ’ αποσκιάσεις
και να φοβάσαι αμοναχή μη φύγω και με χάσεις.
Ν’ αστράφτει, να κουφοβρoντά, να ρίχνει κουκοσάλι
και ξεπαπούτσωτη να ’ρθεις στην εδική μου αγκάλη.
Ν’ ανοίξω το ρασούλι μου  να σε σφιχταγκαλιάσω
την αναπνιά σου να γροικώ, τη μέση σου να πιάσω.
Να σου σκεπάσω από κορφής τα κατσαρά μαλλιά σου.
Να σε κρατώ και να γροικώ τσοι χτύπους τση καρδιάς σου.
Να λέω, Παναγία μου, ποτέ μην ξαστεριάσει
κι μπόρα να ξημερωθεί και να ξαναβραδιάσει
ποιος βρίχνει τέτοιο θησαυρό και αφήνει να τον χάσει.
Ήλιος ποτέ μην ξαναβγεί, φεγγάρι μην απλώσει,
το μυστικό τσ’ αγάπης μας μην το ξεφανερώσει.

Φωτογραφικό υλικό

0 comment 1709 προβολές
FacebookTwitterPinterestLinkedinTumblrRedditWhatsappTelegramSkypeViberEmail
Έργα & Παραστάσεις (Πρεμιέρες)

Ο ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΩΝ ΘΕΑΤΡΙΚΩΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΩΝ ΤΗΣ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ 2015 –ΒΙΝΤΕΟ

από Kulturosupa
από Kulturosupa

Ο ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΩΝ ΘΕΑΤΡΙΚΩΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΩΝ ΤΗΣ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ 2015 –ΒΙΝΤΕΟ

Ο καλλιτεχνικός υπεύθυνος και  θεατρολόγος Νικηφόρος Παπανδρέου, παρουσίασε σε σημερινή συνέντευξη τύπου το πρόγραμμα των Θεατρικών Συναντήσεων της Καλαμαριάς 2015 που ξεκινά την Τετάρτη 22 Απριλίου [ως την Κυριακή 10 Μαΐου] στο Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς «Μελίνα Μερκούρη».
.

-Αναλυτικά το πρόγραμμα ΕΔΩ
.
ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ 2-3 ΜΕΡΕΣ ΠΡΙΝ ΚΑΘΕ ΠΡΕΜΙΕΡΑ ΣΤΗΝ “Κ“

Χορηγός Επικοινωνίας: www.kulturosupa.gr

Φωτογραφικό υλικό

0 comment 584 προβολές
FacebookTwitterPinterestLinkedinTumblrRedditWhatsappTelegramSkypeViberEmail
Νέα- ειδήσεις- σχόλια- βίντεο - συνεντεύξεις

Οι ηθοποιοί του ΚΘΒΕ κλιμακώνουν τον αγώνα τους με κατάληψη της ΕΜΣ

από Kulturosupa
από Kulturosupa

Οι ηθοποιοί του ΚΘΒΕ κλιμακώνουν τον αγώνα τους με κατάληψη της ΕΜΣ.

Η σημαντική ιστορία και η καθοριστική συνεισφορά του ΚΘΒΕ στον πολιτισμό και την καλλιτεχνική δημιουργία ολόκληρης της Β. Ελλάδας, δεν τίθεται υπό αμφισβήτηση. Υπό αμφισβήτηση, τίθεται καθημερινά η επιβίωσή του.
Οι ηθοποιοί του ΚΘΒΕ, τα τελευταία 4 χρόνια, δοκιμάσαμε επανειλημμένα τα όρια της αντοχής μας μένοντας απλήρωτοι και δουλεύοντας με ταπεινωτικές συνθήκες.
.
Η επιβάρυνση του οργανισμού με:
–        χρέη που δεν του αναλογούν
–        επιστροφές χρημάτων που δεν πραγματοποιούνται
–        την κρατική επιχορήγηση να έχει περικοπεί κατά 40%
διαμορφώνει μια πραγματικότητα απαξίωσης και ανασφάλειας για το αύριο του οργανισμού. Οι διαβεβαιώσεις της πολιτείας για επίλυση των χρόνιων προβλημάτων, για άλλη μια φορά, έμειναν στα λόγια.
.
Ξεκινήσαμε τον αγώνα μας με συνεχιζόμενες στάσεις εργασίας από τις 27/3/15 και κλιμακώνουμε καταλαμβάνοντας συμβολικά την ΕΜΣ την Τετάρτη 22/4/15, ώστε να πραγματοποιήσουμε συνέντευξη τύπου την Πέμπτη 23/4/15 στις 11:00 στο φουαγιέ της ΕΜΣ για την κοινοποίηση των αιτημάτων μας.
Διεκδικούμε τα αυτονόητα. Ο πολιτισμός ανήκει σε όλους. Σας θέλουμε συνοδοιπόρους στον αγώνα μας
Οι ηθοποιοί του ΚΘΒΕ

Φωτογραφικό υλικό

0 comment 470 προβολές
FacebookTwitterPinterestLinkedinTumblrRedditWhatsappTelegramSkypeViberEmail
Έργα & Παραστάσεις (Πρεμιέρες)

ΔΕΣ ΤΗΝ «CAVEWOMAN» ΣΥΛΒΙΑ ΔΕΛΙΚΟΥΡΑ ΜΕ 10 ΕΥΡΩ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟΝ –ΚΟΥΠΟΝΙ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ

από Kulturosupa
από Kulturosupa

ΔΕΣ ΤΗΝ «CAVEWOMAN» ΣΥΛΒΙΑ ΔΕΛΙΚΟΥΡΑ ΜΕ 10 ΕΥΡΩ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟΝ –ΚΟΥΠΟΝΙ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ

Στο θέατρο Αριστοτέλειον μετά την τεράστια επιτυχία που γνώρισε για 8 συνεχόμενα χρόνια η παράσταση «Caveman» έρχεται 4 και 5 Μαΐου η «Cavewoman», η γυναίκα των σπηλαίων, να … επαναφέρει τις ισορροπίες δίνοντας τη δική της απάντηση! Μια γυναικεία εκδοχή της μάχης των φύλων εξαιρετικά αστεία και μπριόζικη, μια ευχάριστη ματιά στις σχέσεις δυο τόσο διαφορετικών πλασμάτων, που καλούνται να μοιράσουν τον πλανήτη, την χώρα, την πόλη και το χειρότερο: το ίδιο τους το ΣΠΙΤΙ!
 

Στο ρόλο της Cavewoman η Σύλβια Δελικούρα σε μια one-woman παράσταση, όπου απελπισμένα προσπαθεί να λύσει τον γόρδιο δεσμό του γάμου και της… συμβίωσης. Ένα έργο που απευθύνεται σε γυναίκες και άνδρες. Η σκηνοθεσία είναι του Γιώργου Οικονόμου

Μόλις 10€ για Ένα (1) Εισιτήριο για την Κορυφαία & Υπέροχη Κωμωδία «Cavewoman» με Απρόβλεπτες Εξελίξεις, Ανατροπές  και Απογειωτικές Εκρήξεις Γέλιου & ένα Ρεσιτάλ Ερμηνείας από την Αγαπημένη Σύλβια Δελικούρα, στο «Θέατρο Αριστοτέλειον»  στις 4 & 5 Μαΐου!

Η Προσφορά ισχύει για Συγκεκριμένο & Περιορισμένο Αριθμό Εισιτηρίων!

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΚΑΙ
ΓΙΑ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΕΤΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Φωτογραφικό υλικό

0 comment 490 προβολές
FacebookTwitterPinterestLinkedinTumblrRedditWhatsappTelegramSkypeViberEmail
Είδαμε και Σχολιάζουμε

Συγκίνηση/έκπληξη/ρίγος στο «ΒΑΣΙΛΙΑ ΛΗΡ» των ΤΟΜΑΖ ΠΑΝΤΟΥΡ κ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΜΟΥΛΗ. Είδαμε πρεμιέρα στην Πειραιώς και σχολιάζουμε αναλυτικά…

από Kulturosupa
από Kulturosupa

Συγκίνηση/έκπληξη/ρίγος στο «ΒΑΣΙΛΙΑ ΛΗΡ» των ΤΟΜΑΖ ΠΑΝΤΟΥΡ κ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΜΟΥΛΗ. Είδαμε πρεμιέρα στην Πειραιώς και σχολιάζουμε αναλυτικά…

Βρεθήκαμε στην πρεμιέρα της παράστασης «Βασιλιάς Ληρ» του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ με τη σκηνοθεσία του Σλοβένου Τομάζ Παντούρ (Tomaž Pandur) και τις ερμηνείες των Γιώργο Κιμούλη (Βασιλιάς Ληρ), Στεφανία Γουλιώτη, Γιώργο Γάλλο, Κόρα Καρβούνη, Προμηθέα Αλειφερόπουλο, Πηνελόπη Τσιλίκα, Αργύρη Πανταζάρα και Χάρη Τζωρτζάκη. Στη διασκευή και τη δραματουργική επεξεργασία του έργου, η αδελφή του σκηνοθέτη Λίβια Παντούρ (Livija Pandur) ενώ τη μετάφραση υπογράφει ο Γιώργος Κιμούλης.
 
Και πολλοί είναι οι θεατρόφιλοι ανά τον κόσμο που αποφεύγουν να δουν επί σκηνής ένα από τα βιαιότερα θεατρικά έργα του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ το «Βασιλιά Ληρ» (King Lear- 1609). Είναι η ίδια η περσόνα του βασιλέα Ληρ καθώς και όλη η πλοκή του έργου, που με ευκολία θα μπορούσε στη συγγραφική ιστορία να χαρακτηρισθεί ως μια επιτομή –κατάθεση της ανθρώπινης φύσης και μάλιστα τις δραματικές ώρες της πτώσης της. Ωστόσο από τότε που το έργο πρώτο-συστήθηκε στο κοινό (και με τις παραλλαγές του) έως σήμερα, κάθε σκηνική αναπαράσταση τούτης της Σαιξπηρικής «τραγωδίας» παραμένει ένα θεατρικό γεγονός (παγκοσμίως).
 
Η συγκεκριμένη παράσταση που είδαμε «εστιάζει στην εγκατάλειψη, τη μοναξιά και την «εξ αποκαλύψεως» συνειδητοποίηση από τους ήρωες των απλών, όχι όμως και αυτονόητων, αξιών, όπως είναι η αγάπη και η ανθρώπινη φύση καθ’ αυτή. Πρόκειται για ένα αγωνιώδες, οδυνηρό ταξίδι του πνεύματος και του μυαλού, με επίκεντρο τον τραγικό ήρωα, Βασιλιά Ληρ, και περιβάλλον τις σκοτεινές δολοπλοκίες που εξυφαίνονται χάριν της εξουσίας την οποία παραδίδει ο γερασμένος βασιλιάς» [δελτίο τύπου].
Το μισό μου βασίλειο για μια εξαιρετική ερμηνεία από το Γιώργο Κιμούλη και το άλλο μισό για ένα χαρισματικό σκηνοθέτη τον Τομάζ Παντούρ!
Η ερμηνεία/ αναμέτρηση του Γιώργου Κιμούλη, με αυτόν τον ιδιαίτερο Βασιλέα είναι επιτυχής και ως προς την ολιστική της αναπαράσταση (σωματικότητα και λυρική αφήγηση) και ως προς τον κυριότερο κορμό αυτού του αξεπέραστου έργου που είναι η επιθετικότητα της αναγκαιότητας για αγάπη και η σταδιακή πορεία προς την τρέλα. Όσα και αν γραφούν για το Βασιλιά Ληρ, το ίδιο το έργο παραμένει ακλόνητο στις συγκινήσεις του και στα ρίγη της έκπληξης που φέρνει η αναπαράσταση του.
Και αυτή ακριβώς την κυτταρική δομή (συγκίνηση/έκπληξη/ρίγος) απέδωσε ως Ληρ ο Κιμούλης, με την ευαισθησία της φωνής του, το σύνολο των εκφραστικών του μέσων (έκφραση) και τη σφαιρική έμπειρη θεατρική του πλέον φύσει και θέση. Λυρισμός και επιθετικότητα, ότι ταιριάζει περισσότερο σε ένα Βασιλέα που απογυμνώνεται σταδιακά, απογυμνώνοντας και εμάς, στην ύπαρξη του στερημένου και απεγνωσμένου πλέον σχεσιακού κόσμου του. Και αν οι Έλληνες έγραψαν Αττική τραγωδία ήταν για την αγωνία της αναμέτρησης του ανθρώπου με τη μοίρα. Ο Σαίξπηρ έγραψε για την «τραγωδία» των σχέσεών μας και την αναμέτρηση του ανθρώπου με τον άνθρωπο (ατομικά και συλλογικά).
 
Αυτή ακριβώς την αναμέτρηση είδαμε και στη συγκεκριμένη αναπαράσταση, που σκηνοθετήθηκε από τον χαρισματικό Σλοβένο σκηνοθέτη Τομάζ Παντούρ και το όλο του επιτελείο (σε διασκευή, φωτισμούς, κουστούμια, σκηνικά). Η στοχευόμενη προβολή των σχέσεων του βασιλέα Ληρ με τους ανθρώπους του, «πότισε» την σκηνή της Πειραιώς και εστίασε στην απογύμνωση  χρησιμοποιώντας τα πάντα (ερμηνευτικά κορμιά και άψυχα υλικά) με τρόπο καθαρά Σαιξπηρικό. 
Σκοτεινό, λιτό και γοτθικό περιβάλλον, με πολύ συμβολικό νερό (δάκρυα και άνθρωπος), αίμα, κραυγές, ανήκουστες κατάρες, γύμνια, τύφλωση και τρέλα που φέρνει σχεδόν την ελευθερία από τον οποιοδήποτε πόνο. Συγκεντρωτικά μια σκηνοθετική εξισορρόπηση των πάντων σε μια μετρημένη και εύστοχη/ευφυή εικαστική κατάθεση, μια μαεστρία στην κατανόηση του κειμένου και μια αξιοζήλευτη ανάδειξη της κύριας θεματικής, με ενότητες δομημένες (δραματουργία) όπως:
Η παραίτηση,
η έκλειψη,
η κρίση,
οι αδελφοί,
το δέρμα,
η αλαζονεία,
η θύελλα,
η λογική,
ο πατέρας με το γιό,
η ντροπή,
ο φιλόσοφος,
η απληστία,
η πτώση,
ο βασιλιάς είναι τρελός..
 
Ευλογημένες να ναι και οι πέντε σας αισθήσεις …*  και οι ερμηνείες του πολυπληθή θιάσου ήταν /είναι στο σύνολο μια καλοκουρδισμένη μηχανή συνεχούς παρουσίας ,εκρήξεων και σιωπών στην όλη θεατρική δράση. Κορυφαίος του θιάσου ο Αργύρης Πανταζαράς (ο τρελός) που συνόδευσε με απαράμιλλη τέχνη το βασιλέα Ληρ και την πορεία του στην πτώση, πότε ως άλλος εαυτός (alter ego), πότε ως “πιστός” και πότε ως άνθρωπος “αντικριστός”. Γενναιόδωρος στην τέχνη του και εμπνευσμένος στην άσκησή της.
.
Κορυφαία του θιάσου η Κόρα Καρβούνη (Γκόνεριλ) που παρέσυρε άπαντες με το πάθος της και την ακρίβεια του ρόλου της.
.
Ταιριαστή η Στεφανία Γουλιώτη (Ρέγκαν) με την εμπειρία της πια στις αχανείς θεατρικές σκηνές, αλλά χωρίς το απαραίτητο νεύρο μιας σκοτεινής διαπλοκής..
.
Σε μεγάλες σκηνοθετικές και συγγραφικές απαιτήσεις ο Χάρης Τζωρτζάκης (Έντμοντ) που κατόρθωσε να ανταποκριθεί στην όλη πολυπλοκότητα, δίχως όμως εκείνο το στίγμα που σφραγίζει το ρόλο ενώ συχνά ασυντόνιστος φάνηκε ο Γιώργος Γάλλος (Κέντ).
.
Αναξιοποίητοι έμειναν οι Προμηθέας Αλειφερόπουλος (Έντγκαρ) και η Πηνελόπη Τσιλίκα η όποια κρατούσε και τον κομβικό ρόλο της Κορντέλια (ένσταση σκηνοθετική).
 
Στα συν [+] της παράστασης:
1.Τα σκηνικά του Sven Jonke που λειτούργησαν επικουρικά στην αχανή σκηνή της Πειραιώς και ζευγάρωσαν επιτυχώς με το ολιστικό/υλιστικό σκηνοθετικό όραμα.
2. τα κοστούμια του Felype de Lima που αυτόνομα/αυθύπαρκτα θα μπορούσαν να παραμείνουν στη σκηνή ως Σαιξπηρικά.
3. η διασκευή και η δραματουργική επεξεργασία της Λίβια Παντούρ (Livija Pandur), από τις ευφυέστερες!
Στα πλην [-] της παράστασης:
1. η σκηνοθετική “κούραση” του β΄ μέρους της παραστάσεως (130΄) και αναφορικά προς τις ερμηνείες. Χρειαζόταν ένας περισσότερος βασανισμός.
2. η μη αξιοποίηση του ρόλου της «Κορντέλια» –Πηνελόπης Τσιλίκα.
3. οι φωτισμοί του Juan Gomez Cornejo που φρόντισαν το εικαστικό περιβάλλον (σκοτεινό/ γοτθικό) αλλά αδιαφόρησαν για τις ατομικές ερμηνευτικές εκφράσεις….
4. η συνοδευτική μουσική των Silence (το έργο είναι λυρικά επιθετικό) που κατά την αναπαράσταση υπήρξε μονότονη.  
 
Εν κατακλείδι[=]
η παράσταση «Βασιλιάς Ληρ» είναι για την αχανή ψυχική μας πορεία την ώρα της μεγάλης μας πτώσης, για την ακραία λυρική ερμηνεία του Γιώργου Κιμούλη και μια αφορμή να απολαύσετε τη σκηνοθετική σκέψη ενός ταλαντούχου σκηνοθέτη, του Τομάζ Παντούρ.
 
Βαθμολογία
8 στα 10
 
*έκφραση από το θεατρικό «Βασιλιάς Ληρ» του Ουίλιαμ Σαίξπηρ
.
-ΑΝΑΛΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ, ΗΜΕΡΕΣ, ΤΙΜΕΣ, ΩΡΕΣ ΚΟΚ ΕΔΩ

-ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ ΝΑ ΕΤΟΙΜΑΖΕΣΤΕ ΕΡΧΕΤΑΙ…

Φωτογραφικό υλικό

0 comment 1793 προβολές
FacebookTwitterPinterestLinkedinTumblrRedditWhatsappTelegramSkypeViberEmail
Όλες οι δημοσιεύσεις σε αυτή την ιστοσελίδα εκφράζουν τις απόψεις και τη γνώμη των συντακτών τους και όχι του εκδότη ή αρχισυντάκτη, των διαχειριστών ή συντονιστών (εκτός των δημοσιεύσεων των ιδίων) και ως εκ τούτου δεν φέρουν καμία ευθύνη για αυτές. Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του υλικού μόνο με την αναφορά της πηγής ©Kulturosupa.gr.
Επικεφαλής: Τσιρόγλου Ιωάννης. Συντακτική Ομάδα Kulturosupa: Βυζαντιάδου Νέλη, Ζαχαριάδης Κρίτωνας, Ιωαννίδης Μανώλης, Κανακάρη Αννια, Μπαιρακτάρη Ειρήνη, Μπαστουνάς Γιώργος, Στασινοπούλου Πίτσα.

Τηλέφωνο: +30 6983 101 110

URL: http://www.kulturosupa.gr

Email: kulturosupa@yahoo.gr

Facebook Instagram Youtube Spotify Twitter Tiktok

Δημοφιλέστερα άρθρα

Τελευταία άρθρα

Κάμαλα Χάρις: Αν κάποιος παραβιάσει το σπίτι μου, θα τον πυροβολήσω
Fake Newsical Παρ@μυθομπερδέματα! Η ξεκαρδιστική ιστορία μυστηρίου επιστρέφει στο Βασιλικό Θέατρο
“Ζαμάν” Food Stories στην ιστορική αγορά Μοδιάνο
Όλα τα τελευταία άρθρα
Πατήστε για να ακούσετε το κείμενο που επιλέξατε.