Κώστας Σαντάς: Τον εμβληματικό θεατράνθρωπο της πόλης τιμούν με ευγνωμοσύνη τα 15α Θεατρικά Βραβεία Θεσσαλονίκης

Τα 15α Θεατρικά Βραβεία Θεσσαλονίκης τιμούν έναν εμβληματικό θεατράνθρωπο της πόλης μας: τον Κώστα Σαντά. 🎭 τη Δευτέρα 25 Μαίου στο δημοτικό θέατρο Καλαμαριάς

Η χαρακτηριστική, ξεχωριστή φιγούρα του που δεν ξεχνιέται εύκολα, έχει συνδεθεί άρρηκτα για χρόνια με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και ερμηνείες σπουδαίων εμβληματικών ρόλων, που σφράγισε με το ιδιαίτερο προσωπικό του στίγμα…

Ένα στίγμα μοναδικό σαν «δακτυλικό αποτύπωμα» που παρέχει  ισχυρή ταυτότητα το παίξιμό του, καταφέρνοντας ωστόσο να αποφύγει την κρυφή παγίδα που ελλοχεύει σε παρόμοιες περιπτώσεις και ακούει στο όνομα «τυποποίηση»… ή αλλιώς «μανιέρα» με την έννοια της στείρας επανάληψης ενός βολικού υποκριτικού μοντέλου, στερώντας από τον ηθοποιό την πρόκληση της αναμέτρησης με το απύθμενο βάθος των δυνατοτήτων του…

Και οι υποκριτικές δυνατότητες του Κώστα Σαντά στην μακρόχρονη, πληθωρική πορεία του με αδιάλειπτη παρουσία στη σκηνή, μοιάζουν πραγματικά αστείρευτες…

Έχοντας αποφοιτήσει με υποτροφία από την Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, συνέχισε με σπουδές σκηνοθεσίας και υποκριτικής στο Μιλάνο και τη Ρώμη και επιστρέφοντας δημιουργεί ένα θεατρικό σχήμα με τίτλο «Το Νέο Θέατρο», παρουσιάζοντας μονολόγους του Ντάριο Φο και του Τσέχωφ σε περιοδείες σε όλη την ελληνική επαρχία…  Στη συνέχεια συναντά το ΚΘΒΕ, εντάσσεται πιστά στο δυναμικό του και παραμένει ενεργός μέχρι σήμερα, εκφράζοντας απόλυτη αφοσίωση στον χώρο που θεωρεί «σπίτι» του και ουδέποτε σκέφτηκε να εγκαταλείψει  για τις αθηναϊκές «σειρήνες»… Κι αυτό γιατί, ως οπαδός της θεωρίας του Κουν, πιστεύει στην πλήρη προσήλωση στο λειτούργημα του ηθοποιού, χωρίς να διασπά την ενέργειά του σε αλλότριες δράσεις εκτός σκηνής…

Πρόκειται για καλλιτέχνη με την αυθεντική έννοια του όρου,  βαθύ πνευματικό υπόβαθρο, σπάνιες ευαισθησίες, που αξιώθηκε να υπηρετήσει ένα ευρύτατο ρεπερτόριο χωρίς στεγανά, κινούμενος με εντυπωσιακή ευελιξία ανάμεσα σε κωμωδία και δράμα, φάρσα και τραγωδία, κλασικό και νεοελληνικό έργο, καταθέτοντας ψυχή σε όλα και ενσαρκώνοντας εντελώς ετερόκλητους ρόλους με την ίδια πειθώ και κυρίως μια ιδιαίτερη ποιότητα που χαρακτηρίζει τις ερμηνείες του… όπου από τα πρώτα λεπτά καθίσταται εμφανής η σε βάθος, επίμονη, ακριβής ενδοσκόπηση του ήρωα που υποδύεται εισχωρώντας στα εσώψυχά του και αποδίδοντας ενίοτε μια εκδοχή μη προβλέψιμη ή ψαγμένη από διαφορετικό πρίσμα ή σχεδόν «υπερβατική» και γι αυτό άκρως ενδιαφέρουσα, ειδικά στις αξιολάτρευτες κωμικές επιδόσεις του με μια προσωπική σοφιστικέ  αύρα, ικανή να αναβαθμίσει ακόμα και κοινότυπο χαρακτήρα σε κάτι ξεχωριστό… είτε πρόκειται για πρωταγωνιστικό ρόλο είτε για μικρότερο που θεωρεί ισάξιο και δηλώνει μάλιστα ότι τον γοητεύει ιδιαίτερα, καθώς νιώθει να διαθέτει λιγότερα όπλα, αναγκασμένος να ριχτεί στη μάχη με περίσσιο πάθος και ατέλειωτη δουλειά, κάτι που καθιστά το εγχείρημα «ηρωικό και μεγαλειώδες»…

Οι παραστάσεις του κρατικού θεάτρου που συμμετείχε είναι αδύνατο λόγω όγκου να αναφερθούν αναλυτικά σε ένα σύντομο αφιέρωμα, έχοντας εντρυφήσει σε πληθώρα έργων όλων των κορυφαίων δραματουργών της παγκόσμιας και εγχώριας σκηνής… από αρχαία τραγωδία, Αριστοφάνη, Σαίξπηρ, Μολιέρο, Φευντώ, Τσέχωρ, Ίψεν, Μπρεχτ, Ουίλιαμς, Ντοστογιέφσκι, Μίλερ,Καμύ, Γκόγκολ και πλήθος ακόμη κλασικών από το διεθνές πάνθεον, μέχρι καταξιωμένα νεοελληνικά έργα παλιότερων και σύγχρονων συγγραφέων, σαν τον Ψαθά, τον Καμπανέλη, τον Σακελλάριο, τον Κεχαίδη κ. α.

Ενδεικτικά θα αναφέρουμε όλες τις αριστοφανικές κωμωδίες στις οποίες εντοπίζει μια «διονυσιακή ερμηνευτική μέθη», τον Ορέστη, την Εκάβη,  Τρικυμία,  Δωδέκατη Νύχτα, Ο Γλάρος, Ντα, Η αγριόπαπια, Ο Αρχοντοχωριάτης, Γιατρός με το στανιό, Περιμένοντας τον Γκοντό, Το σακάκι που βελάζει, Η νύχτα της Ιγκουάνα, Η δολοφονία του Μαρά, Σιρανό ντε Μπερζεράκ,  Ψύλλοι στ’ αυτιά, Ραφτάδικο, Πυρκαγιές, Ο κύκλος με την κιμωλία, Οδυσσέα γύρισε σπίτι, Ήταν όλοι τους παιδιά μου, Ο Επιθεωρητής, Δαιμονισμένοι, Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας, Βίρα τις άγκυρες, Μαντάμ Σουσού, Υπάρχει και φιλότιμο, Το τάβλι, Ο μπαμπάς ο πόλεμος, Το φιόρο του Λεβάντε, Ο προεστός του χωριού και πολλές ακόμη… Ταυτόχρονα ως πολυσχιδές ταλέντο συμμετείχε σε πολλές παράλληλες καλλιτεχνικές δράσεις του ΚΘΒΕ, με λογοτεχνία, ποίηση, μουσική, ιστορικά αφιερώματα κλπ.

Πέρα από τις έξοχες θεατρικές, η κινηματογραφική του ερμηνεία στην ταινία «Οι γενναίοι της Σαμοθράκης» άφησε ισχυρό αποτύπωμα, ενώ δηλώνει έντονα επηρεασμένος από θεατρανθρώπους σαν τον Μίνωα Βολανάκη, τον Ανδρέα Βουτσινά και τον Ντάριο Φο, αποδίδοντας παράλληλα εύσημα στους σπουδαίους δασκάλους του όπως η Μαίρη Αρώνη, η Ελένη Χατζηαργύρη, ο Στέλιος Βόκοβιτς, ο Νίκος Τζόγιας, ο Τάκης Μουζενίδης, ο Στρατής Καρράς… Ως δάσκαλος υποκριτικής ο ίδιος σε Ανώτερες Δραματικές Σχολές και βεβαίως την αντίστοιχη του ΚΘΒΕ, διδάσκει τους μαθητές του ότι θέατρο σημαίνει δρόμος προς την αυτογνωσία με στόχο να διαμορφώσει «καλύτερους ανθρώπους»… ότι πρόκειται για τέχνη που στέκεται δίπλα μας στη μάχη της ζωής ώστε να νικήσουμε το φόβο.. ότι όσο υπάρχει θέατρο δεν αφήνει τη ζωή να σκοτεινιάσει και παραφράζοντας τον Ουίλιαμς «το να αρπάξεις το αιώνιο από το απελπισμένα φευγαλέο, αυτό είναι το θέατρο»… Αλλά ταυτόχρονα διδάσκει στους νέους ηθοποιούς , συχνά παραπλανημένους από την λάμψη των προβολέων, «πώς να μάθουν να περπατούν πάνω σε αναμμένα κάρβουνα» ως βιωμένο μάθημα ζωής…

Κάτι που πιστοποιεί ο ίδιος με τη στάση του επί χρόνια, κρατημένος συνειδητά μακριά από φώτα δημοσιότητας, από τερτίπια δημοσίων σχέσεων, από φτηνές ευκολίες του συρμού, επιδεικνύοντας υποδειγματικό ήθος και σεμνότητα που αρμόζει στα σπουδαία μεγέθη με αυθεντικό περιεχόμενο… Και μόνο το γεγονός ότι παρά τις δελεαστικές προκλήσεις για λαμπερή προσοδοφόρα καριέρα ανάλογη του ταλέντου του, επέλεξε να μείνει πιστά αφοσιωμένος στο ΚΘΒΕ χωρίς να εγκαταλείψει τη Θεσσαλονίκη όπως τόσοι συνάδελφοί του, αποδεικνύει την ποιότητα ενός χαρακτήρα ξεχωριστού με δυσεύρετες πλέον αξίες και αρχές πάνω σε αυτό που υπηρετεί ως λειτουργός με όλη τη σημασία… Γιατί σε εποχές που το εφήμερο κυνήγι της δόξας, της προβολής, του εύκολου πλουτισμού  έχει υποκαταστήσει μεταξύ άλλων την ουσία της τέχνης, η ανάγκη για παρόμοια ηθικά πρότυπα είναι πιο ζωτική όσο ποτέ…

Αυτόν λοιπόν τον εμβληματικό θεατράνθρωπο της πόλης, με το σπουδαίο ταλέντο, το σπάνιο ήθος και την πολύχρονη προσφορά στηρίζοντας όσο λίγοι με υποδειγματική συνέπεια τον θεσμό του δεύτερου κρατικού θεάτρου της χώρας, έχουν τη μεγάλη χαρά να τιμούν με  ευγνωμοσύνη  τα 15^α Θεατρικά Βραβεία Θεσσαλονίκης και τον ευχαριστούμε θερμότατα για την ανταπόκριση!

Κείμενο: Πιτσα Στασινοπούλου – Φωτογραφίες Ειρήνη Μπαιρακτάρη  (αναδρομικές ΚΘΒΕ)

FB event Tags #ΘεατρικάΒραβείαΘεσσαλονίκης #ΘΒΘ #15ΑΘΒΘ #ΒραβείαΚοινού #Kulturosupa

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΙΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΒΡΑΔΙΑ, ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Χρήσιμες δημοσιεύσεις για τη βραδιά (καθημερινά νέες ενημερώσεις):

• Αυτές είναι οι 52 παραστάσεις που συμμετέχουν στη Β΄ Ψηφοφορία για τα Βραβεία Κοινού.
• Αυτές είναι οι 152 παραστάσεις που διεκδικούν τα Βραβεία Κριτικής Επιτροπής
• Στο Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς “Μ. Μερκούρη” τη Δευτέρα 25/0526 η 15 η Τελετή Απονομής (1ο Δελτίο Τύπου)
• Το Βραβείο της ΕΡΤ3 είναι το νέο έπαθλο του θεσμού για τα ΔΗΠΕΘΕ
• Τα ΔΗΠΕΘΕ που συμμετέχουν για το Βραβείο της ΕΡΤ 3
• Τον εμβληματικό θεατράνθρωπο Κώστα Σαντά τιμούν τα ΘΒΘ