Υπάρχουν φωτογραφίες που δεν χρειάζονται λεζάντα για να σου κόψουν την ανάσα, αλλά χρειάζονται λέξεις-ξυράφια για να ξεπλύνουν την υποκρισία του σύγχρονου πολιτισμού. Μια τέτοια φωτογραφία, που απεικονίζει τις θέσεις ταφής για περισσότερα από 160 κορίτσια στο Ιράν, έγινε η αφορμή για ένα σκληρό, ωμό και πέρα για πέρα αληθινό σχόλιο από τη Ρένα Καλπάκη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Από τα θρανία στους τάφους
Η εικόνα είναι αδιανόητη: Σειρές από ανοιχτούς λάκκους που περιμένουν να υποδεχθούν μαθήτριες. Κορίτσια που η μόνη τους «ενοχή» ήταν ότι βρέθηκαν στο λάθος σημείο, τη λάθος στιγμή, σε μια χώρα όπου η επιβίωση της γυναίκας είναι καθημερινό ρίσκο.
«Πάνω από 160 κορίτσια θα μπουν εκεί μέσα η μία δίπλα στην άλλη. Από τα θρανία στους τάφους επειδή βρέθηκαν στο λάθος τόπο τη λάθος στιγμή, στο Ιράν», σημειώνει η Ρένα Καλπάκη, δίνοντας το στίγμα μιας γενοκτονίας της αθωότητας.
Η χρεοκοπία του Διεθνούς Δικαίου
Το σχόλιο θίγει την ουσία της παγκόσμιας απάθειας. Ενώ οι δυτικές κοινωνίες ευαγγελίζονται την πρόοδο, το Διεθνές Δίκαιο και τα ίσα δικαιώματα, η πραγματικότητα στο Ιράν αποδεικνύει ότι για κάποιες ψυχές, αυτές οι έννοιες είναι απλώς «κενό γράμμα».
«Δεν πρόλαβαν να διδαχθούν για το Διεθνές Δίκαιο… αλλά έτσι και αλλιώς η ζωή και κυρίως ο θάνατός τους αποδεικνύει ότι όλα αυτά είναι just bullshit, όπως θα έλεγαν και οι “φίλοι” μας οι Αμερικανοί», αναφέρει χαρακτηριστικά η Καλπάκη, καυτηριάζοντας την αποτυχία των διεθνών θεσμών να προστατεύσουν το θεμελιώδες: το δικαίωμα στη ζωή.
Ένα έγκλημα στα «ψιλά» γράμματα
Το άρθρο καταλήγει με μια πικρή διαπίστωση για την επιλεκτική ευαισθησία της ανθρωπότητας. Ένα έγκλημα πολέμου που εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας, συχνά καταλήγει στα «ψιλά» της επικαιρότητας.
Ο Θεός —είτε των θυμάτων είτε των δολοφόνων— δεν φαίνεται να προσφέρει παρηγοριά σε αυτή την επίγεια κόλαση. Το ερώτημα που μένει μετέωρο και μας στοιχειώνει όλους είναι ένα: «Ποιος θα χύσει δάκρυα για τις Ιρανές…;»
