Φαίνεται πως για κάποιους ο πολιτισμός σταματά εκεί που ξεκινά η υποχρέωση απέναντι στον πολίτη. Αυτό που συνέβη απόψε, Κυριακή 15 Μαρτίου, στο Πολυλειτουργικό Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Καλαμαριάς, δεν είναι απλώς μια «ατυχής στιγμή», αλλά ένας ορισμός της απόλυτης οργανωτικής απαξίωσης.

Η παράσταση-φαινόμενο «Το Κιβώτιο» του Άρη Αλεξάνδρου, που διανύει τη δέκατη χρονιά της, αποδείχθηκε απόψε ένα «άδειο κιβώτιο» υποσχέσεων. Μετά από μια ήδη προϋπάρχουσα αναβολή (άγνωστο γιατί), η αποψινή παράσταση ακυρώθηκε χωρίς καμία προειδοποίηση.

15 άνθρωποι στην αναμονή του τίποτα… (την ώρα που είμασταν τουλάχιστον εμείς εκεί)

Φανταστείτε τη σκηνή: 15 άνθρωποι, που έχουν προπληρώσει το εισιτήριό τους ηλεκτρονικά, να περιμένουν έξω από τον χώρο. Ανάμεσά τους, θεατές που ταξίδεψαν από τη δυτική Θεσσαλονίκη, αλλάζοντας δύο λεωφορεία και τρώγοντας μια ώρα και πλέον  στον δρόμο, ενώ ένα ζευγάρι ήρθαν “καπάκι” από ταξίδι…για να βρεθούν μπροστά σε κλειστές πόρτες.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΠΡΙΝ ΛΙΓΟ

Το αποτέλεσμα; * Κανένα δελτίο τύπου ακύρωσης.

• Καμία ενημέρωση του θιάσου ή της παραγωγής προς το κοινό.

• Άκρα του τάφου σιωπή στα social media της παραγωγής.

• Καμία πληροφόρηση για το πώς και πότε θα επιστραφούν τα χρήματα των εισιτηρίων.

Ηθική και επαγγελματική έκπτωση

Σε μια εποχή που η επικοινωνία είναι υπόθεση μερικών κλικ, το να αφήνεις ανθρώπους να ταλαιπωρούνται και να περιμένουν σαν «φαντάσματα» έξω από ένα πολιτιστικό κέντρο, δείχνει μια βαθιά αλαζονεία.

Όταν ανεβάζεις ένα έργο που ξεσκεπάζει τους μηχανισμούς της εξουσίας και την ανθρώπινη απομόνωση, είναι τουλάχιστον ειρωνικό να απομονώνεις και να εμπαίζεις το ίδιο σου το κοινό με τέτοια ψυχρότητα.

Ο κόσμος του πολιτισμού δεν είναι μόνο τα φώτα της σκηνής και οι υποκλίσεις. Είναι, πάνω απ’ όλα, ο σεβασμός στον άνθρωπο που σε στηρίζει. Και απόψε, η παραγωγή του «Κιβωτίου» πήρε κάτω από τη βάση. Αναμένουμε, έστω και καθυστερημένα, μια δημόσια συγγνώμη και την άμεση επιστροφή των χρημάτων στους θεατές.