ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΕΙΣΟΔΟΣ
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
Κυριακή, 19 Απριλίου, 2026
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΕΙΣΟΔΟΣ
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Νέα- ειδήσεις- σχόλια- βίντεο - συνεντεύξεις

Αναστάσης Κολοβός: «Για μια γ@μ@μένη μέρα είναι δύσκολο να μην ποστάρετε τη ματαιοδοξία σας;»

από Kulturosupa
από Kulturosupa

 

Έξαλλος με αναρτήσεις στα social media χρηστών, που αδιαφορούν για τις καταστροφικές πυρκαγιές, είναι ο ηθοποιός Αναστάσης Κολοβός.



Ο «Μάκης Ζούβας» της σειράς «Έλα στη θέση μου» ξέσπασε μέσω Instagram.




«Για μια γαμημένη μέρα σαν αυτήν σας είναι τραγικά δύσκολο να μην ποστάρετε την ματαιοδοξία κ τον ναρκισσισμό σας ποστάροντας φωτογραφίες απ τις παραλίες πίνοντας παγωμένη μπύρα με το καινούριο σας μαγιό στα social media ε? 


(Δεν τα γράφω αυτά μέσα από πυροσβεστικό canadair αλλά έλεος…. ».

Φωτογραφικό υλικό

0 comment 2369 προβολές
FacebookTwitterPinterestLinkedinTumblrRedditWhatsappTelegramSkypeViberEmail
Παράξενη Ζωή

Ουγγαρία ΑΙΣΧΟΣ: Η κυβέρνηση διέταξε να «καλυφθούν» τα παιδικά βιβλία που θεωρείται ότι προωθούν την ομοφυλοφιλία

από Kulturosupa
από Kulturosupa

Η ουγγρική κυβέρνηση διέταξε την Παρασκευή τα βιβλιοπωλεία να καλύψουν τα εξώφυλλα παιδικών βιβλίων που θεωρείται ότι προωθούν την ομοφυλοφιλία, εντείνοντας τους περιορισμούς που έχουν φέρει τον πρωθυπουργό Βίκτορ Όρμπαν σε τροχιά σύγκρουσης με την Ευρωπαϊκή Ένωση και με οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα.


Το διάταγμα ορίζει επίσης ότι θα πρέπει να «καλυφθούν» και όλα τα βιβλία που προωθούν την αλλαγή φύλου ή περιέχουν «ρητές σεξουαλικές αναφορές». Τα βιβλιοπωλεία θα πρέπει να τα πωλούν ξεχωριστά, ενώ απαγορεύεται τελείως η πώλησή τους σε ακτίνα 200 μέτρων από εκκλησίες και σχολεία.

Η εντολή αυτή είναι η πρώτη από μια σειρά οδηγιών που θα δοθούν σε εφαρμογή του νόμου που πέρασε τον Ιούνιο από το κοινοβούλιο και ο οποίος απαγορεύει στα σχολεία τη χρήση υλικού που θεωρείται ότι προωθεί την ομοφυλοφιλία ή την αλλαγή φύλου.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ξεκινήσει μια διαδικασία κυρώσεων σε βάρος της Ουγγαρίας με αφορμή αυτόν τον νόμο που, όπως λέει, κάνει διακρίσεις και αντιβαίνει στις ευρωπαϊκές αξίες της ανεκτικότητας και της ατομικής ελευθερίας. Η κυβέρνηση του Όρμπαν υποστηρίζει ότι ο νόμος έχει ως στόχο να προστατεύσει τα παιδιά και ότι επαφίεται στους γονείς να αναλάβουν τη σεξουαλική διαπαιδαγώγησή τους.

Πολλές οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα λένε ότι ο νόμος συγχέει λανθασμένα την παιδεραστία και την πορνογραφία με τα θέματα της κοινότητας ΛΟΑΤΚΙ. Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν τον χαρακτήρισε «ντροπή».

Μια δημοσκόπηση της εταιρείας Ipsos, τον περασμένο μήνα, έδειξε ότι το 46% των Ούγγρων τάσσεται υπέρ του γάμου μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου.

Φωτογραφικό υλικό

0 comment 1065 προβολές
FacebookTwitterPinterestLinkedinTumblrRedditWhatsappTelegramSkypeViberEmail
Άνθρωπος και Κοινωνία

Μάτα Χάρι

από Kulturosupa
από Kulturosupa

 

Η πιο διάσημη κατάσκοπος του κόσμου γεννήθηκε σαν σήμερα στις 7 Αυγούστου του 1876, στην Ολλανδία, με το όνομα Μαργκαρίτα Γκερτρούντι Τσέλε.


H φημισμένη κατάσκοπος, uπήρξε σπουδαία χορεύτρια ινδικών χορών και εταίρα.

Το ερωτικό της ταμπεραμέντο φάνηκε από πολύ νωρίς, όταν εκδιώχθηκε από το σχολείο της, επειδή συνελήφθη να ερωτοτροπεί με τον διευθυντή. Στα 18 της παντρεύτηκε έναν Σκωτσέζο αξιωματικό του Ναυτικού, με τον οποίο απέκτησε δύο παιδιά, όμως χώρισε 12 χρόνια αργότερα, λόγω του άστατου χαρακτήρα της.

Το 1905 αναζήτησε την τύχη της στο Παρίσι, όπου εργάστηκε ως χορεύτρια σε καμπαρέ της εποχής και γρήγορα απέκτησε μεγάλη φήμη, με το όνομα Μάτα Χάρι (Mata Hari), που σε ινδονησιακή διάλεκτο σημαίνει «ήλιος».



Έχοντας ολλανδικό διαβατήριο, λόγω της ουδετερότητας της χώρας, μπορούσε σ΄ όλη τη διάρκεια του πολέμου να μετακινείται ελεύθερα από τη μία χώρα στην άλλη.

Κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, οι Γάλλοι της προσέφεραν ένα εκατομμύριο φράγκα για να αξιοποιήσει το διεθνές δίκτυο εραστών της, κατασκοπεύοντας τους Γερμανούς. Για τον σκοπό αυτό πραγματοποίησε πολλά ταξίδια στην Ευρώπη και κατά την τελευταία αποστολή της στην Ισπανία, αποπλάνησε τον Γερμανό στρατιωτικό ακόλουθο, προκειμένου να του εκμαιεύσει απόρρητα σχέδια.

Εκείνος με τη σειρά του υπονόησε μέσω τηλεγραφήματος στους δικούς του ότι η Μάτα Χάρι αποδέχθηκε να δουλεύει για όφελος της Γερμανίας.

Αν και αυτό δεν αποδείχθηκε ποτέ, με την επιστροφή της στο Παρίσι συνελήφθη από τις γαλλικές μυστικές υπηρεσίες, δικάστηκε με συνοπτικές διαδικασίες και στις 15 Οκτωβρίου του 1917 εκτελέστηκε ως διπλή πράκτορας και υπεύθυνη για τον θάνατο 50.000 Γάλλων στρατιωτών.

Σύμφωνα, ωστόσο, με τον συγγραφέα Russel Warren Howe η Τσέλε υπήρξε, πιθανότατα, θύμα σκευωρίας, καθώς πολλά από τα στοιχεία που παρουσιάσθηκαν στη δίκη της ήταν χαλκευμένα, ενώ αγνοήθηκαν άλλα, που ενδεχομένως θα οδηγούσαν στην αθώωσή της.

Φωτογραφικό υλικό

0 comment 1105 προβολές
FacebookTwitterPinterestLinkedinTumblrRedditWhatsappTelegramSkypeViberEmail
Κινηματογραφικά άρθρα

Όλιβερ Χάρντι, ο αξιαγάπητος «Χονδρός» του διάσημου κωμικού ντουέτου «Χονδρός – Λιγνός»

από Kulturosupa
από Kulturosupa

Ο Αμερικανός ηθοποιός Όλιβερ Χάρντι είναι ο «Χονδρός» του διάσημου κωμικού ντουέτου «Χονδρός – Λιγνός», όπως είναι γνωστό στην Ελλάδα («Laurel & Hardy» στον αγγλόφωνο κόσμο). Ο δημοφιλής ηθοποιός έφυγε από τη ζωή σαν σήμερα στις 7 Αυγούστου 1957.


Ο Νόρβελ Χάρντι γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 1892 στο Χάρλεμ της πολιτείας Τζόρτζια των ΗΠΑ, από Αγγλοσκωτσέζους γονείς που ουδεμία σχέση είχαν με τη σόουμπιζ. Αργότερα προσέθεσε στο ονοματεπώνυμο του το όνομα του πατέρα του Όλιβερ, μαχητή με τους «Νότιους» στον Αμερικάνικο Εμφύλιο Πόλεμο.

Ο μικρός Όλι ήταν ένα αρκετά ζωηρό παιδί, που δεν μπόρεσε να τον συνετίσει ούτε η στρατιωτική σχολή στην οποία φοίτησε για λίγο. Από μικρός ήταν χαρισματικός τραγουδιστής και από ηλικίας 8 ετών συμμετείχε σε παραστάσεις διαφόρων θιάσων που περιόδευαν στον αμερικάνικο Νότο.

Το 1910, άνοιξε στην πόλη του ο πρώτος κινηματογράφος και ο Όλι βρήκε απασχόληση ως μηχανικός προβολής, ταμίας, ταξιθέτης και αργότερα ως διευθυντής της επιχείρησης. Εντυπωσιασμένος από το νέο μέσο αποφάσισε να γίνει ηθοποιός, όντας πεπεισμένος ότι θα τα κατάφερνε καλύτερα από πολλούς ηθοποιούς που έβλεπε να παρελαύνουν από τη μεγάλη οθόνη.

Το 1914, έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο με την κωμωδία «Outwitting Dad», διάρκειας 10 λεπτών. Το 1926, θα γνωριστεί με τον Άγγλο ηθοποιό και σκηνοθέτη Σταν Λόρελ στα στούντιο του Χαλ Ρόουτς στο Λος Άντζελες και θα γράψουν τη δική τους ξεχωριστή σελίδα στην ιστορία του κινηματογράφου.

Τον επόμενο χρόνο θα ξεκινήσει η συνεργασία τους, η οποία θα διαρκέσει έως το 1955 και ως «Χονδρός-Λιγνός» θα μας προσφέρει περισσότερες από 200 απολαυστικές ταινίες, πολλές από τις οποίες προβάλλονται και σήμερα από την τηλεόραση σκορπώντας το αβίαστο γέλιο και στον σημερινό θεατή.

Στις κωμωδίες αυτές οι χαρακτήρες του Χονδρού και του Λιγνού αλληλοσυμπληρώνονται. Παίζουν πάντα τους δύο αχώριστους φίλους που βρίσκονται σε διαρκείς καυγάδες με τις συμβίες τους είτε είναι τυχοδιώκτες που προσπαθούν να κάνουν κάτι καταφέρνοντας πάντα να το καταστρέφουν εξαιτίας της αδεξιότητάς τους.

Το τυπικό σενάριο μιας ταινίας του αχτύπητου δίδυμου περιλαμβάνει ένα θυελλώδη τσακωμό μεταξύ τους, μια σκηνή καταστροφής, όπου σπάνε τα πράγματα κάποιου τρίτου, που τους κοιτά με απλανές βλέμμα χωρίς να αντιδρά, και μετά τους πληρώνει με το ίδιο νόμισμα.

Η κινηματογραφική περσόνα του Χονδρού έχει ταυτιστεί με την εικόνα ενός υπερμεγέθους αυταρχικού παιδιού που ενώ ανέχεται με δυσκολία τον φίλο του Λιγνό, τον ικανοποιεί να του επιδεικνύει την ανωτερότητά του. Με το σπουδαιοφανές και πομπώδες ύφος του είναι πάντα το θύμα των καταστροφών, δεν σταματά όμως ποτέ να είναι ένας άνθρωπος με παιδική καρδιά και αφέλεια.

Ο Όλιβερ Χάρντι δεν ευτύχησε στην προσωπική του ζωή. Έκανε τρεις γάμους και στα τελευταία χρόνια του βίου του έζησε βουτηγμένος στη φτώχεια και με επιβαρυμένη την υγεία του. Πέθανε στις 7 Αυγούστου 1957 στο Βόρειο Χόλιγουντ της Καλιφόρνιας, σε ηλικία 65 ετών.

Παρά τις εχθροπραξίες τους στη μεγάλη οθόνη οι δύο καλλιτέχνες ήταν τόσο συνδεδεμένοι μεταξύ τους, ώστε ο Σταν Λόρελ μετά τον θάνατο του Όλι να πάθει νευρικό κλονισμό από τον οποίο, όπως λέγεται, δεν συνήλθε ποτέ.

Πηγή: sansimera.gr

Φωτογραφικό υλικό

0 comment 1453 προβολές
FacebookTwitterPinterestLinkedinTumblrRedditWhatsappTelegramSkypeViberEmail
Νέα- ειδήσεις- σχόλια- βίντεο - συνεντεύξεις

Κατερίνα Διδασκάλου: Με στίχους του Καζαντζάκη λέει «ευχαριστώ» στους πυροσβέστες

από Kulturosupa
από Kulturosupa

 

Το μήνυμα της γνωστής ηθοποιού στο Instagram



Η χώρα μας τα τελευταία 24ωρα βρίσκεται σε πύρινο κλοιό. Με κομμένη την ανάσα όλοι παρακολουθούμε τις εξελίξεις. Πολλοί είναι οι επώνυμοι που θέλησαν να στείλουν το δικό τους μήνυμα.
.
Ανάμεσά τους και η Κατερίνα Διδασκάλου, η ηθοποιός και πρωταγωνίστρια της δραματικής σειράς του ΑΝΤ1, «Άγριες Μέλισσες».

Η ηθοποιός θέλησε να πει το δικό της «ευχαριστώ» στους πυροσβέστες και τους εθελοντές που δίνουν μάχη δημοσιεύοντας ένα απόσπασμα από το έργο «Ασκητική» του Νίκου Καζαντζάκη.

Η ηθοποιός, ανεβάζοντας μια μαύρη εικόνα γράφει στον προσωπικό της λογαριασμό στο Ιnstagram: 



«Η στερνή, η πιο ιερή μορφή της θεωρίας, είναι η πράξη.


Η πράξη είναι η πλατύτερη θύρα της λύτρωσης», – Ασκητική , Ν. Καζαντζάκης.


Ευχαριστούμε πυροσβέστες, ευχαριστούμε εθελοντές.

Φωτογραφικό υλικό

0 comment 1061 προβολές
FacebookTwitterPinterestLinkedinTumblrRedditWhatsappTelegramSkypeViberEmail
Άνθρωπος και Κοινωνία

Ένας τρόπος υπάρχει να ενισχυθεί η Πυρόσβεση, να γίνει… κανάλι!

από Kulturosupa
από Kulturosupa

                                   

Γράφει η Πίτσα Στασινοπούλου για την Κουλτουρόσουπα.
 
Αγαπητό Πυροσβεστικό Σώμα και σεις ηρωικοί πυροσβέστες, όπως καλά καταλάβατε στο πετσί σας, γεννηθήκατε σε λάθος χώρα, με λάθος ηγέτες και λάθος επάγγελμα… Δεν είχατε κανένα λόγο να επιλέξετε μια δουλειά τόσο ριψοκίνδυνη με τραγικές συνθήκες, ρισκάροντας την ακεραιότητα ή ακόμα τη ζωή σας μέσα στη λαίλαπα της φωτιάς κάθε φορά, κι αυτό για «τρεις κι εξήντα» πετσοκομμένες- κατά τα κέφια εκάστου μνημονίου και την οπτική εκάστου κυβερνήτη για τον δημόσιο τομέα…Ποιος ο λόγος να αντιμετωπίζετε διαρκώς τη φρίκη για έναν ψωρομισθό, χωρίς τα απαραίτητα μέσα, τις κατάλληλες υποδομές, τον σωστό σχεδιασμό, την έγκαιρη πρόληψη, τον ακριβή συντονισμό, τους εγκεφαλικά επαρκείς πολιτικούς προϊστάμενους;;; Για να σας τιμήσει εκ των υστέρων με «εύφημο μνεία» το Κράτος αλαλούμ κι… όξω από την πόρτα, θεωρώντας ότι επιτέλεσε το υψηλό του καθήκον στον κλάδο;;;
 






Μέγα λάθος!Διότι θα μπορούσατε ωραιότατα να ανήκετε σε κάποιο κανάλι– κατά προτίμηση φιλοκυβερνητικό- να επιλέξετε το επάγγελμα του δημοσιογράφου, του παρουσιαστή ή του καναλάρχη και κάτω από συνθήκες ειδυλλιακές σε ευάερα- ευήλια- πολυτελή -κλιματιζόμενα στο φουλ γραφεία, χωρίς να κινδυνέψετε ούτε γι αστείο, θα είχατε τώρα- πέρα από βαρβάτο κύρος, αναγνωρισιμότητα και επιρροή- κάποιες παχυλές απολαβές από τα εκατομμύρια που αφειδώς «σπρώχνει» η Κυβέρνηση στα κανάλια αδιακρίτως! Με μόνο αντάλλαγμα λίγο λιβάνισμα για το έργο της, μια μικρή προώθηση των στόχων της, μια υποτυπώδη προπαγάνδα υπέρ της κι αυτό είναι όλο! Άλλωστε και πάλι λειτούργημα θα αποκαλούσαν τη δουλειά σας, μη σας πω πολύ πιο… υπολογίσιμο από αυτό που κάνετε τώρα σώζοντας κόσμο από τις φλόγες!
 




Εσείς όμως επιλέξατε την Πυροσβεστική και πετάξατε τέτοια τύχη, περιμένοντας ως επαίτες- στην ουρά με μερικούς αιθεροβάμονες ακόμη- κρατική οικονομική ενίσχυση για το ηρωικό έργο σας… περιμένετε προσωπικό που δεν αρκεί,  σύγχρονα οχήματα, εξοπλισμούς, εναέρια μέσα κατάσβεσης,  δικαιότερους μισθούς, αλλά φευ, θα περιμένετε στον αιώνα τον άπαντα! Όπως θα περιμένουν εσαεί κι άλλοι επαίτες παρά τις συνεχείς εκκλήσεις τους πχ. από το ξεχαρβαλωμένο σύστημα υγείας με τα διαλυμένα νοσοκομεία που εν καιρώ πανδημίας καταρρέει ή από τον χώρο της εκπαίδευσης με καθοριστικές ελλείψεις δασκάλων, αιθουσών, εποπτικών μέσων, προγραμματισμού κλπ ή από τον εντελώς απαξιωμένο πολιτιστικό χώρο στον πάτο του προϋπολογισμού ως αντιπαραγωγικό κεφάλαιο «πολυτελείας»…


Όλα τούτα κι άλλα τόσα,που από οποιοδήποτε κράτος με σώφρονες ηγέτες, τοποθετούνται στην κορυφή των προτεραιοτήτων ως βασικοί «πυλώνες» λειτουργίας του και ως  ταυτότητά του, στη χώρα της φαιδράς (και συνάμα πονηράς) πορτοκαλέας αξιολογούνται σαφώς κατώτερα των… καναλιών προς χρηματοδότηση! Δεν γίνεται ας πούμε η Υγεία, η Παιδεία, η Αγροτική Παραγωγή, η Πυρόσβεση, ο Πολιτισμός, ο Τουρισμός κλπ να απαιτούν κονδύλια ως ισάξια με τα «Ενημερωτικά» Μέσα, νισάφι! Όλα καλά και χρήσιμα είναι, ωστόσο διαθέτουν σοβαρότατα μειονεκτήματα:ΔΕΝ μπορούν να προμοτάρουν την εκάστοτε κυβέρνηση με προκλητικό γλείψιμο, ΔΕΝ μπορούν να επηρεάσουν κατευθυνόμενα την κοινή γνώμη, ΔΕΝ διαθέτουν ούτε κατ΄ελάχιστο την ευρεία απήχηση των Μέσων για παντός είδους εγκεφαλικές πλύσεις…
 




Οπότε πολύ ορθά και δίκαια οι επιδοτήσεις εκατομμυρίων ρέουν εν αφθονία προς τα κανάλια με το ποθούμενο ανταποδοτικό όφελος, ενώ οι λοιποί τομείς, χρήσιμοι – ξεχρήσιμοι, ας βολευτούν εκ των ενόντων κι επιτέλους ας ξηλωθεί κανένας κροίσος για δωρεά, διότι «δε βγαίνω μάνα μου…πρέπει να ταίσω γερά τα παπαγαλάκια να κελαηδούν για πάρτη μου, γιατί έτσι και τα αφήσω ατάιστα και στραβώσουν, θα με φάει το μαύρο σκοτάδι…είναι ικανά με την απήχηση που έχουν, μέσα σε μια νύχτα να με στείλουν αδιάβαστο..» Έτσι ακριβώς λειτουργεί η πάγια διαπλοκή της τρίτης με την τέταρτη εξουσία και δεν είναι τυχαίο ότι η πρώτη δουλειά ενός δικτάτορα για να καταλάβει την εξουσία είναι η κατάληψη των παντοδύναμων Μέσων…
 
Ποιος ο λόγος λοιπόν να πετάξει η Κυβέρνηση χρήμα χωρίς άμεση «ανταπόδοση» για τον εξωραϊσμό της εικόνας της, σε γιατρούς, νοσοκομεία, σχολεία, εκπαιδευτικούς, παραγωγούς, καλλιτέχνες, πυροσβέστες κλπ;;; Τί θα κερδίσει σε ψηφοθηρική δημοφιλίααν επενδύσει πχ. σε εξοπλισμό νοσοκομείων,  πρόσληψη προσωπικού,  ενίσχυση του Πυροσβεστικού Σώματος καλύπτοντας έστω μέρος των ελλείψεών του;; Ξέρει καλά ότι το όποιο κέρδος θα προκύψει μόνο μέσω της ευρείας, επίμονης διαφήμισης των παπαγάλων και για να το κάνουν απαιτούν χρηματισμό (ουχί χρηματοδότηση), αλλιώς μούγκα… έλα όμως που τα φράγκα δεν φτάνουν και για τα δύο, οπότε μάντεψε ποιος θα πάρει και ποιος θα μείνει με το χέρι αιώνια απλωμένο…
 




Άλλωστε μη ξεχνάς την πανδημία! Ότι για να στηριχτεί από τα κανάλια το  αφήγημα βάσει συγκεκριμένων οδηγιών- σκοπιμοτήτων, να αποκλειστεί δια ροπάλου οποιοσδήποτε αντίλογος, να εφαρμοστούν τα κορωνομέτρα και να πιάσουν τόπο οι απειλές, να παρουσιαστεί η διαχείριση ως σούπερ κατόρθωμα της κυβέρνησης, να πετύχει η προπαγάνδα για τον εμβολιασμό και λοιπά θεάρεστα… απαιτούνταν χρήμα, όχι αστεία! Μόνο τα άπειρα κορωνο-σποτάκια να υπολογίσεις,  που ενάμιση χρόνο ολημερίς έπλυναν… βιολογικά τους εγκεφάλους, τα 20 μύρια δεν έφτασαν ούτε για ζήτω, εξ ου και το έξτρα επιπλέον πακέτο! Διότι με την υγεία δεν παίζουμε γενικώς, το «προνόμιο» του παιχνιδιού ανήκει ειδικώς σε ολίγους που ξέρουν καλά τους όρους…
 
Θα μου πεις τώρα εσύ ότι με παρατεταμένες θερμοκρασίες 40+ και απόλυτη ξηρασία, το πρώτο που αυτονόητα πάει το μυαλό του αρμόδιου φορέα (εφόσον το διαθέτει) είναι η πυρκαγιά- πιο αναμενόμενη από ποτέ! Κυρίως από αυτανάφλεξη ξένων υλικών (σκουπιδιών) στο δάσος ή φυτικών υπολειμμάτων, που σε παρόμοιες συνθήκες καθίστανται εύφλεκτα κι αρκεί μια σπίθα πχ από ένα κομματάκι γυαλί να φέρει το πύρινο χάος… Και σε μια συγκυρία όπου α) ο πολίτης λόγω διακοπών μετακινείται ευρέως και σε δασώδεις εκτάσεις, β) πάνω από μήνα τα 40άρια επιμένουν ανυποχώρητα, γ) δεν φαίνεται στον ορίζοντα ούτε ίχνος ψιχάλας, θα περίμενε κάθε σώφρων ότι οι τηλεοράσεις- έστω παράλληλα με το εμβολιαστικό μήνυμα- θα βομβάρδιζαν νυχθημερόν με προειδοποιήσεις, ενημερώνοντας λεπτομερώς για τις συνήθεις εγκληματικές αμέλειες… Όμως ΟΧΙ! ΜΟΝΟ το (χρυσοπληρωμένο) εμβολιαστικό μήνυμα είχε θέση με αποκλειστική, εμετικά πιεστική προπαγάνδα, διότι κοινώς… εχέσθησαν αν πνιγείς, αν καείς, αν καταστραφείς, αν σκοτωθείς σε τροχαίο, αν δολοφονηθείς- αρκεί να εμβολιαστείς!!! Διότι η υγεία είναι δημόσια, ο θάνατος κι η καταστροφή ιδιωτικά…
 




Για να φτάσουμε μέσα από φοβερές, συνεχιζόμενες ανεπάρκειες, χωρίς τίποτα να αλλάξει από το πρόσφατο παρελθόν με την τραγωδία στο Μάτι, να θρηνούμε ξανά για το ανείπωτο δράμα ανθρώπων και φύσης, ευχόμενοι «κουράγιο» από τη βολή μας και με το φόβο ότι ίσως αύριο βρεθούμε στη θέση τους σε ένα κράτος παντελώς ανίκανο, όπου η έννοια της πρόληψης σε ΟΛΑ τα επίπεδα παραμένει άγνωστη και μόνο όταν «φτάσει το αυγό στον κώλο» τρέχει και φυσικά ΔΕΝ φτάνει! Γι αυτό ξαναλέω, η μόνη ελπίδα εν Ελλάδι να δει το Πυροσβεστικό Σώμα κονδύλια στο ταμείο του για να επιτελέσει αποτελεσματικά το κρίσιμο έργο του, είναι να γίνει… κανάλι και να δεις για πότε θα αρχίσει η εισροή! Α, και να εμβολιάσει τους πάντες για να μην αποσύρουν τους μάχιμους από τη φωτιά σε δουλειά γραφείου, γιατί προτιμούν να σ’ αφήσουν καείς, παρά την πιθανότητα να κολλήσεις ιό!…Βαστάτε γερά συνάνθρωποι στη δοκιμασία με όσο απόθεμα δύναμης σας έμεινε, όλες οι προσευχές μας είναι μαζί σας!
 

Φωτογραφικό υλικό

0 comment 4121 προβολές
FacebookTwitterPinterestLinkedinTumblrRedditWhatsappTelegramSkypeViberEmail
Της «K» το ΚάΓΚΕΛΟ

Μη κλαις για το καμένο δάσος, γιατί… χρειάζεται τη φωτιά!

από Kulturosupa
από Kulturosupa

Γράφει η Πίτσα Στασινοπούλου για την Κουλτουρόσουπα*

.

     Σαν να σε ακούω φίλε μου αναγνώστη: «την καημένη… είδες τί μπορείς να πάθεις από τα 40ρια του καιρού όταν δεν ακολουθείς τις οδηγίες και τις κράζεις; Άρπα την τώρα!» Λοιπόν, για να αποκαταστήσω την τάξη και να σου βγάλω την ανησυχία για την «καημένη», σε ενημερώνω φίλε μου ότι είμαι σκληρό καρύδι και τα 40αρια τα έχω «για πρωινό». Που σημαίνει ότι ουδόλως επηρέασαν «τας φρένας» μου κι αν κινδυνεύουν από κάτι, αυτό δεν είναι σίγουρα ο καύσωνας! Μάτσο οι άλλοι κίνδυνοι τριγύρω… Άσε που όταν διαταραχτούν (κοντά είμαι…) θα το καταλάβεις με τη μία και ο τίτλος θα είναι το λιγότερο!

      Φλυαρώ όμως άσκοπα και το σημερινό μου θέμα έχει τεράστιο ενδιαφέρον, ενώ είναι άγνωστο στους πολλούς, γι αυτό και το κατανοητό σοκάρισμα. Είναι αλήθεια ότι το φετινό καλοκαίρι δεν ευνόησε τις δασικές πυρκαγιές, που όμως αυτή την εποχή με την ξηρασία, τις υψηλές ακόμη θερμοκρασίες και κυρίως τα γνωστά μελτέμια, άρχισαν να… σκάνε μύτη και οι καταστροφολάγνες οθόνες πήραν πάλι φωτιά, ευτυχώς σε περιορισμένη κλίμακα. Και βέβαια από κοντά, χρόνια τώρα, τα πυρο-ρεπορτάζ με τις αγαπημένες θεωρίες «μυστηρίου» και «συνωμοσίας» περί μοχθηρών εμπρηστών, οικοπεδοφάγων, δάκτυλου των Τούρκων, Γκρίζων Λύκων και λοιπών δίποδων ζώων! Και κραυγές… και κλάμα, με δάκρυα κροκοδείλια ή μη… Τα οποία δάκρυα, χύνονται ποτάμια για ένα καμένο δάσος, αλλά όλως περιέργως… στερεύουν για ένα χαμένο από τσεκούρια, μπουλντόζες, τσιμέντο… Βλέπεις η πρώτη απώλεια είναι θεαματική και προβεβλημένη, ενώ η δεύτερη μουλωχτή κι επιθυμητή!






      Για να μη παριστάνω όμως την υπεράνω, οφείλω να πω ότι μέχρι πριν λίγα χρόνια ανήκα κι εγώ στην κατηγορία όσων «έκλαιγαν» αυθεντικά στη θέα ενός καμένου δάσους. Το θλιβερό μαύρο στη θέση του ζωντανού πράσινου δεν μπορεί να μη σου σφίξει την ψυχή. Παρόλο που οι υστερίες των ΜΜΕ και ο χειρισμός των πάντων ως φτηνά προϊόντα προς πώληση θα με εξοργίζει πάντα. Παρόλο που οι γνώσεις μου ως γεωπόνου με ωθούσαν σε πιο ορθολογική αντίδραση, αν εξαιρούσα το συναίσθημα. Όμως το σφίξιμο – σφίξιμο. Μέχρι που πριν καμιά 10αριά χρόνια, συνάντησα στο δρόμο μου μέσα από περιβαλλοντική ομάδα, έναν εξαίρετο επιστήμονα, ερευνητή του Ινστιτούτου Δασικών Ερευνών στο ΕΘΙΑΓΕ Θεσ/νίκης, τον Δρ Παύλο Κωνσταντινίδη, με τις «αιρετικές» και φυσικά δημοσιευμένες απόψεις του. Τις οποίες στην πορεία διασταύρωσα, συνεπικουρούμενη και από την ειδικότητά μου και επιθυμώ να μοιραστώ, γιατί πρόκειται για σπουδαίες αλήθειες εξοβελισμένες από τα Μέσα, καθώς… ξεβολεύουν γενικώς και αξίζει να διαδοθούν με κάθε
τρόπο.



      Κι ας αρχίσουμε από τα βασικά και αυτονόητα, αν και ο τελευταίος όρος, πρέπει μάλλον να ξαναοριστεί! «Εν αρχή ήν η φύσις» λοιπόν και κομμάτι της το δάσος. Και μαζί της, τί άλλο; Τα φυσικά φαινόμενα βεβαίως- βεβαίως! Βροχές, χιόνι, αστραπές, βροντές, κεραυνοί και… ω του θαύματος ΦΩΤΙΑ! Θυμάσαι τον Ήφαιστο της μυθολογίας; Θυμάσαι την πρώτη τυχαία ανακάλυψη του πρωτόγονου ανθρώπου με το τρίψιμο της πέτρας; Και πρόσεξε: δεν την ΕΦΗΥΡΕ ως κάτι καινούργιο, την ΑΝΑΚΑΛΥΨΕ ως κάτι υπαρκτό! Που σημαίνει ότι πριν ακόμη εμφανιστεί ο άνθρωπος, η φωτιά ως φυσικό φαινόμενο και η πυρκαγιά ως αποτέλεσμα, υπήρχαν ήδη. Απλά ο άνθρωπος πρόσθεσε κι άλλες μετατρέποντας το φαινόμενο σε πρόβλημα. Που σημαίνει επίσης ότι από καταβολής φύσης, τα δάση ανέκαθεν καίγονταν (βάσει στατιστικών περίπου ανά 100 χρόνια), είτε με τυχαίες αυταναφλέξεις, είτε με τη δράση των κεραυνών ή της λάβας των ηφαιστείων παλιότερα, γιατί έχουν πάντα συγκεντρωμένες τεράστιες ποσότητες καύσιμης οργανικής ύλης.






      Και ποια δάση είναι πιο εύφλεκτα; Μα αυτά που ανήκουν στην Μεσογειακή Βλάστηση λόγω κλίματος, με ένα καλοκαίρι θερμό και ξηρό. Που η θεά φύση τα προσαρμόζει στις δύσκολες συνθήκες του μεσογειακού καλοκαιριού, με  απίστευτους μηχανισμούς, όπως την αειφυλλία: το φυτό κρατά τα φύλλα του, ώστε να μη ξοδέψει νερό για την παραγωγή νέων, την σκληροφυλλία: δημιουργεί στρώμα κεριού ώστε να μη χάνει την πολύτιμη υγρασία από την διαπνοή π.χ. το πουρνάρι,  την αναστολή της θερινής ανάπτυξης: το φυτό δεν «πετάει» το καλοκαίρι ούτε ένα φύλλο ώστε να μη ξοδέψει νερό, και τέλος την αλληλοπάθεια: προκειμένου να μη βλαστήσουν κοντά του ξένα φυτά και αρχίσει ο ανταγωνισμός για το ελάχιστο πολύτιμο νερό, ως αυτοπροστασία εκλύει στο έδαφος… δηλητήριο (!) που δεν επιτρέπει σε κανένα ανεπιθύμητο επισκέπτη να βλαστήσει! Επιπλέον η μεσογειακή βλάστηση χαρακτηρίζεται από μεγάλη πυκνότητα θάμνων στο έδαφος, ώστε με τη σκίαση να προστατεύεται η υγρασία από την εξάτμιση. Έχεις να πεις κάτι περί σοφίας; Και πού να δεις παρακάτω…




      Μια ωραία, καλοκαιρινή μέρα λοιπόν, που «σκάει ο τζίτζικας», ένα σπασμένο κομμάτι μπουκαλιού ας πούμε, ξεχασμένο εδώ και χρόνια στο δάσος, που μέχρι τώρα καλυπτόταν από φύλλα και κλαδιά, ξαφνικά μένει ακάλυπτο και οι ακτίνες του ήλιου το κάνουν… μπουρλότο! Ή πάλι μια ξαφνική καταιγίδα, ένα καλοκαιρινό μπουρίνι, αμολάει τον… απρόσεκτο κεραυνό στο δάσος! Η πυρκαγιά είναι γεγονός, όπως και η παρουσία της κάμερας με τα μοιρολόγια των ρεπόρτερ και το παιχνίδι του παπά «εδώ εμπρηστής, εκεί εμπρηστής, πού είναι ο εμπρηστής;;;» Γιατί το πιθανότερο σενάριο περί αμέλειας ή φυσικών αιτίων, χωρίς το αστυνομικό σασπένς μυστήριου, είναι… ξενέρωτο, δεν πουλάει! Ενώ το πιθανότατο του διεστραμμένου εμπρηστή σε ρόλο αγριοκάτσικου, τσακαλιού ή… Γκρίζου Λύκου που σκαρφαλώνει σε απάτητες κορφές ή πυρομανή σε ρόλο ορειβάτη Νέρωνα,  όπως και να το κάνεις, είναι πιο αβανταδόρικο!






      Για να σοβαρευτούμε όμως, ας δούμε τη συμπεριφορά ενός κατεξοχήν μεσογειακού (και εύφλεκτου) φυτού όπως το πεύκο σε συνθήκες φωτιάς. Το οποίο έχει μια φοβερή ιδιαιτερότητα: ενώ στα περισσότερα δένδρα όταν οι καρποί τους παραωριμάσουν, σαπίζουν και πέφτουν στο έδαφος, το πεύκο συγκρατεί για 10-15 χρόνια (!) ένα σταθερό 30% των καρπών- κουκουναριών του με τους σπόρους μέσα, ως απόθεμα για περίπτωση… πυρκαγιάς!!! Που σημαίνει σε νούμερα, ότι ένα παλιό μεγάλο πεύκο κρατά πάνω του περίπου 300 κουκουνάρια και το καθένα έχει μέσα του περίπου 70 σπόρους που μεταφερόμενοι με τον άνεμο θα δώσουν σε μια έκταση περί τα 4 στρέμματα, γύρω στα… 20.000 νεαρά φυτά από ένα και μόνο μητρικό φυτό!!! 
.
Και εδώ πρέπει να καταρριφθεί ο γνωστός μύθος ότι «το κουκουνάρι σκάει και μεταδίδει τη φωτιά», γιατί απλά το κουκουνάρι, όπως και η ρίζα του φυτού είναι ΑΚΑΥΣΤΑ και το μόνο που κάνει είναι… θόρυβο από το «σκάσιμο».
.
Η φωτιά μεταδίδεται με φλεγόμενα κλαδάκια. 
.
Τι κάνει όμως το αξιοθαύμαστο κουκουνάρι; ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ – αν έχεις το Θεό σου! – 48 ΩΡΕΣ μετά το τέλος της πυρκαγιάς ώστε να κρυώσει το έδαφος και μετά ανοίγει κι ελευθερώνει τους σπόρους του!!! (Μπορείς να κλείσεις… το στόμα!) Και μαζί με τα υπόγεια μάτια της προστατευμένης ρίζας που θα βλαστήσουν κι αυτά, μετά από λίγους μήνες στη θέση της καμένης γης θα δεις να απλώνεται μια καταπράσινη φρέσκια βλάστηση σαν χλόη και μετά από λίγα χρόνια στη θέση του παλιού γερασμένου δάσους, ένα νέο, πολύ πιο όμορφο και εύρωστο από το προηγούμενο! Το θαύμα της φυσικής αναγέννησης. Όπως διαπιστώνεις φίλε μου, τελικά η φωτιά δεν είναι μόνο αναπόφευκτη αλλά και χρειαζούμενη σε ένα τέτοιο δάσος για να ελευθερώσει το έδαφος και να βλαστήσουν οι αποθηκευμένοι σπόροι ώστε  να ανανεωθούν τα γέρικα δένδρα που έκλεισαν τον κύκλο τους…



      Όσο σοκαριστικό λοιπόν κι αν είναι το θέαμα ενός καιόμενου δάσους … μη κλαις! Η φύση έχει εντάξει τη φωτιά στο πρόγραμμά της και δεν τη θεωρεί κίνδυνο. Κίνδυνος είναι ο «συνήθης ύποπτος» – άνθρωπος: ο βοσκός που θα βάλει το κοπάδι μέσα στα φρέσκα, νεοφυτρωμένα φυντάνια, ο εργολάβος με τη μπουλντόζα της «ανάπτυξης», ο ασυνείδητος υλοτόμοςή ο «ευαίσθητος»  οικολόγος – αναδασωτής! Που αγνοεί προκλητικά τους φυσικούς μηχανισμούς αναπαραγωγής του φυτού, λες κι αν δεν φύτευαν οι άνθρωποι δένδρα, η διαιώνιση του είδους θα είχε εκλείψει! Και την ώρα που οι βλαστημένοι σπόροι ετοιμάζονται να ξεμυτίσουν τα φυντάνια τους, έρχεται η ποδάρα του οικολόγου και η τσάπα του, τα ρημάζει και φυτεύει γεμάτος χαμόγελα και… κάμερες, ό,τι να ‘ναι κυριολεκτικά! Ή μάλλον ό,τι έχει ο φυτωριούχος να σπρώξει, γιατί μιλάμε για μεγάλη κονόμα! Χωρίς καμιά μελέτη, ανακατεύοντας ετερόκλητα και ασύμβατα με το κλίμα ή μεταξύ τους είδη, σαν να πρόκειται για την αποκατάσταση ενός μηχανικού έργου… μιας γέφυρας που γκρεμίστηκε!


   Πόσο μικροί, ασήμαντοι και ΑΝΟΕΣ  ΑΛΑΖΟΝΕΣ πάντα…


   Και πόσο έξω από μια φυσική νομοτέλεια, στην οποία θέλουμε – δεν θέλουμε, ΑΝΗΚΟΥΜΕ!


   Ακούς «οικολόγε»;




*Το άρθρο αποτελεί αναδημοσίευση, είχε πρωτοδημοσιευτεί στην  “Κ”  04/09/2014

Φωτογραφικό υλικό

0 comment 8818 προβολές
FacebookTwitterPinterestLinkedinTumblrRedditWhatsappTelegramSkypeViberEmail
Νέα- ειδήσεις- σχόλια- βίντεο - συνεντεύξεις

Μεγάλη “ζημιά” για το ΚΘΒΕ. Ακυρώνονται οι παραστάσεις της «Ελένης» στην Επίδαυρο

από Kulturosupa
από Kulturosupa

 

.

 
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
 
Μετά λύπης, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος ανακοινώνει, ότι λόγω της εκτάκτου ανάγκης που βρίσκεται η χώρα και σε περιβάλλον υψηλού κινδύνου, οι παραστάσεις στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου «Ελένη» την Παρασκευή 6, το Σάββατο 7 και την Κυριακή 8 Αυγούστου αναβάλλονται.
 
Πληροφορίες, για την ακριβή ημερομηνία διεξαγωγής τους ή πλήρους αναστολής τους, θα ακολουθήσουν σε επόμενη ανακοίνωση εντός της ημέρας. Δια αυτής θα διευκρινίζεται και ο τρόπος διαχείρισης των ήδη εκδοθέντων εισιτηρίων.
 
Νίκος Κολοβός

Καλλιτεχνικός Διευθυντής ΚΘΒΕ

.

Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου – ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
ΑΝΑΒΟΛΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ ΣΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ

ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΙΚΡΟ ΘΕΑΤΡΟ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ

 
 
Αγαπητοί θεατές,
 
Με δεδομένη την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου που δημοσιεύθηκε εχθές Πέμπτη, 5 Αυγούστου 2021 με ισχύ έως και τη Δευτέρα, 9 Αυγούστου 2021 και ώρα 06:00, καθώς και την ανακοίνωση της Πολιτικής Προστασίας για Ακραίο κίνδυνο πυρκαγιάς – Κατάσταση Συναγερμού στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, και κατόπιν σχετικής εντολής του ΥΠΠΟΑ, με λύπη σάς ανακοινώνουμε ότι οι προγραμματισμένες παραστάσεις του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου και στο Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου που επρόκειτο να πραγματοποιηθούν από τις 6 έως τις 8 Αυγούστου, αναβάλλονται.
 
Συγκεκριμένα, αναβάλλονται οι εξής παραστάσεις:
 
·         Ελένη του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία Βασίλη Παπαβασιλείου από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος: Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου – Παρασκευή 6, Σάββατο 7 και Κυριακή 8 Αυγούστου.
,
·         Ευριπίδης του Ευριπίδη του Ευριπίδη Λασκαρίδη – OSMOSIS: Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου – Παρασκευή 6 & Σάββατο 7 Αυγούστου.
 
 
Σχετικά με τις αναβληθείσες εκδηλώσεις, θα καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια να βρεθεί νέα ημερομηνία εντός των χρονικών ορίων του τρέχοντος καλλιτεχνικού προγράμματός μας.
 
Για τους κατόχους εισιτηρίων θα εκδοθεί νεότερη ανακοίνωση στο προσεχές διάστημα.
 
Η σκέψη όλων των ανθρώπων του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου είναι κοντά στους συμπολίτες μας που πλήττονται από τις πυρκαγιές.
 

Φωτογραφικό υλικό

0 comment 1803 προβολές
FacebookTwitterPinterestLinkedinTumblrRedditWhatsappTelegramSkypeViberEmail
Είδαμε και Σχολιάζουμε

Ταρατατζούμ «Ιππείς» χαμένοι στην μετάφραση… Είδαμε & Σχολιάζουμε.

από Kulturosupa
από Kulturosupa

 
 

Είδε η Άννια Κανακάρη και σχολιάζει για την Κουλτουρόσουπα.

 
 
Εν μέσω του πιο παρατεταμένου καύσωνα των τελευταίων χρόνων, παρακολουθήσαμε στο θέατρο Δάσους, τους «Ιππείς» του Αριστοφάνη από το Εθνικό Θέατρο, σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Ρήγου και μετάφραση Σωτήρη Κακίση, την τελευταία, πριν την παύση των διακοπών του δεκαπενταύγουστου, παράσταση που φιλοξένησε η πόλη μας.
 
 
Το έργο
Οι «Ιππής» διδάχθηκαν για πρώτη φορά το 424 πΧ στα Λύναια, όπου και κέρδισαν το πρώτο βραβείο. Πρόκειται για την πιο σκληρή και ωμή πολιτική κωμωδία του Αριστοφάνη, ένα έργο αιχμηρό και δηκτικό, στο οποίο χωρίς υπονοούμενα και υπεκφυγές στηλιτεύει την πολιτική κατάσταση της πόλης του με τον πλέον ξεκάθαρο και θρασύ τρόπο. Μέσα από τη διακωμώδηση κατακρίνει τη δημαγωγία, το λαϊκισμό, την υποκρισία των πολιτικών, τις πελατειακές σχέσεις αλλά και την ανοχή του λαού που διαιωνίζει τη φαυλότητα και την αναξιοκρατία. Στόχος του δημιουργού ο λαοπλάνος Κλέωνας που μετά τον Περικλή κατείχε την εξουσία στην Αθήνα στις αρχές του Πελοποννησιακού πολέμου.
 
Στο έργο ο Παφλαγόνας, ο οποίος ξεκάθαρα αντιπροσωπεύει τον Κλέωνα, είναι ένας ψεύτης και διπρόσωπος δερματοποιός που με μηχανουργίες κατορθώνει  να κερδίσει την εύνοια του Δήμου (δηλαδή του λαού). Ο Δημοσθένης και ο Νικίας, που υπηρετούν τον Δήμο, ενοχλημένοι από αυτήν την κατάσταση, κλέβουν τους χρησμούς του Παφλαγόνα και μαθαίνουν ότι ο μισητός αντίπαλός τους θα χάσει την εξουσία του από έναν αλλαντοπώλη. Ο πρώτος πλανόδιος πωλητής κρεάτων που βρίσκουν μπροστά τους είναι ο Αγοράκριτος, ένας φτωχός Αθηναίος χωρίς κανένα απολύτως προσόν, τον οποίο πείθουν πως είναι γραφτό να πάρει την εξουσία. Με την υποστήριξη των εύπορων Ιππέων (χορός),ο Αγοράκριτος προκαλεί τον Παφλαγόνα σε αγώνες με τρόπαιο την εύνοια του Δήμου. Οι δυο τους συναγωνίζονται, όχι στις γνώσεις τους περί πολιτικής ή στην αρετή, αλλά στο ψέμα, την απατεωνιά, την κολακεία, την δημαγωγία, «αθλήματα» στα οποία ο ταπεινός Αγοράκριτος αποδεικνύεται άξιος αντίπαλος και στέφεται τελικά νικητής, ως ο πλέον αχρείος, ο πλέον λαοπλάνος, ο πλέον ανήθικος. Ο δε Δήμος, που παρουσιάζεται σαν ένας κακομοίρης γέρος, ενώ θέλει να πείσει ότι δεν είναι και τόσο «αφελής» όσο φαίνεται, τελικά πέφτει θύμα ενός χειρότερου δημαγωγού, αφήνοντας παρόλα αυτά την εντύπωση πως ξέρει τι κάνει…
 
Τι πιο περιφρονητικό για τον αδίστακτο Κλέωνα, από το έργο αυτό που παρουσιάστηκε στο Αθηναϊκό κοινό; Πόσο θάρρος (και θράσος)είχε ο Αριστοφάνης ώστε να κατηγορήσει κατάμουτρα τον πιο ισχυρό άνδρα της πόλης, αλλά και τον λαό της Αθήνας που ανέχονταν αυτήν την κατάσταση;
 
.
Αυτό το δύσκολο, κατά γενική παραδοχή των μελετητών, έργο του Αριστοφάνη ανέλαβε να ζωντανέψει επί σκηνής ο Κωνσταντίνος Ρήγος. Η σκηνοθετική προσέγγιση του, ενώ είχε ως αποτέλεσμα μια ευχάριστη και φανταχτερή μουσικοχορευτική παράσταση, παρουσίασε εντούτοις αρκετά αρνητικά (-) στοιχεία.
 
Καταρχάς, ως χορογράφος ο ίδιος, έδωσε έμφαση στο μουσικοχορευτικό κομμάτι της παράστασης, δημιουργώντας έναν χορό, γεμάτο ενέργεια, δύναμη, με υπέροχες παρουσίες και φωνές, που δικαιολογημένα «έκλεψε την παράσταση». Εντούτοις, δίνοντας μεγάλη έκταση στα χορικά του έργου, εμπόδισε τα βαθύτερα αριστοφανικά νοήματα, να προβληθούν κατά τον τρόπο που τους αρμόζει. Επιπλέον ενώ προσπάθησε να δώσει στην παράσταση ένα σύγχρονο αέρα, θίγει στοιχεία της εποχής μας μόνο επιφανειακά, μέσα από απλές αναφορές πχ στον κορονοϊό, στον Χαρδαλιά  και σε φράσεις πολιτικών όπως «λεφτά υπάρχουν» και «Τσοβόλα δώστα όλα».
,
Εμβάθυνση στα σύγχρονα προβλήματα και ουσιαστική κριτική διάθεση δεν υπάρχει. Αναφορές σε εκπομπές όπως το «survivor» ή το «στην υγειά μας ρε παιδιά» σίγουρα δεν αποτελούν πολιτικούς σχολιασμούς, ούτε φυσικά το «Ηλία ρίχτο…». Επίσης η προσπάθεια του να θίξει πολλά θέματα ταυτόχρονα, χωρίς όμως να εμβαθύνει σε κανένα από αυτά, είχε ως αποτέλεσμα να χάνεται σε αρκετές περιπτώσεις ο ρυθμός της παράστασης. Σε αυτό συνέβαλε και η  μεγάλη διάρκεια των χορικών που αποπροσανατόλιζε την προσοχή του κοινού από το βασικό θέμα της κωμωδίας. Και ενώ ήταν διασκεδαστικές οι αναφορές στον Άγιο Βαλεντίνο, στην Μαντόνα και τον Έλβις, ως σύγχρονων θεών, ακόμα και η επιμονή των Ιππέων να προβάλουν  τα …μακριά μαλλιά τους, δεν επρόκειτο παρά για στοιχεία που «πέρασαν και δεν ακούμπησαν» το κοινό, καθώς δεν έδωσαν αφορμή για οιουδήποτε είδους προβληματισμό. Οι Ιππείς είναι ένα έργο που προσφέρεται για βαθύτερη, σκληρή κριτική της σύγχρονης πολιτικής κατάστασης, για ανάδειξη των κακών κειμένων της πολιτικής ζωής και των σύγχρονων πολιτικών προσώπων, κάτι όμως που επ’ ουδενί είδαμε να συμβαίνει.
 
 
Οι κωμωδίες του Αριστοφάνη ασφαλώς και δεν παρουσιάζονται σε αυτούσια μετάφραση του αρχαίου κειμένου, καθώς το μεγαλείο τους είναι η διαχρονικότητα τους που τους επιτρέπει να προσαρμόζονται στα πολιτικά δεδομένα της κάθε εποχής.
 
Η μετάφραση του Σωτήρη Κακίση, ενώ προσπάθησε να δώσει έναν σύγχρονο αέρα, με τις διάφορες αποσπασματικές προσθήκες στοιχείων του σήμερα, δεν εμβάθυνε τελικά στο νόημα της αρχαίας τραγωδίας. Επίσης παρόλο που χαρακτηρίζεται από μια ευχάριστη και χαρούμενη διάθεση, δεν προκάλεσε το γέλιο των θεατών στο βαθμό που θα περιμέναμε. 
 
 
 
Στα αρνητικά της παράστασης θα συγκαταλέγαμε και το σκηνικό, των Κωνσταντίνου Ρήγου και Μαίρης Τσαγκάρη, το οποίο ήταν μεν λειτουργικό κατά μία έννοια, κατά τα άλλα όμως αρκετά αδιάφορο. Ένα μίγμα ασύνδετων μεταξύ τους στοιχείων που δεν δικαιολογείται από την ελαφρότητα της κωμωδίας ως θεατρικού είδους. Καταρχάς μια ψηλή «σκαλωσιά» στο πίσω μέρος, με έναν και μοναδικό κίονα στο πλάι (το μόνο αρχαιοελληνικό στοιχείο). Ένα μικρό, στρογγυλό, πράσινο φωτιζόμενο χαλί που είχε τοποθετηθεί στο μπροστινό μέρος μαζί με μια παλαιού τύπου πολυθρόνα και λίγο πιο πέρα ένα μικρό «πέτρινο τοιχαλάκι» χωρίς ιδιαίτερο λόγο ύπαρξης στο οποίο κάποια στιγμή «ξαπλώνουν»… μια Καρυάτιδα. Αυτό που ξεχώριζε και είχε ένα ενδιαφέρον, καθώς παρέπεμπε στον τίτλο του έργου, ήταν οι δεκαέξι ίπποι γυμναστικής που ήταν παρατεταγμένοι σε ημικύκλιο και φιλοξενούσαν κατά διαστήματα «στις πλάτες τους» τα ισάριθμα μέλη του χορού.   
 




 
Στα θετικά (+) στοιχεία αξίζει να αναφέρουμε καταρχάς ότι η παράσταση ως μουσικοχορευτικό δρώμενο είχε ένταση, ζωντάνια, πολύ καλή συνεχή κίνηση και έναν αέρα δροσιάς και ευδαιμονίας που προώθησε κατά βάση ο εξαιρετικός χορός.
 
Αξιοσημείωτη η επιλογή του σκηνοθέτη να τοποθετήσει μια γυναίκα σε μια καθαρά ανδρική παράσταση, ως μίας εκ των τριών κορυφαίων του χορού, σε μια προσπάθεια να προβάλλει την μειωμένη εμφάνιση των γυναικών στον χώρο της πολιτικής. Επίσης πολύ καλή στιγμή η αναφορά της στις μεγάλες κυρίες του θεάτρου Καραμπέτη, Κονιόρδου, Φωτοπούλου και Παξινού.
 
 
Οι ερμηνείες των πρωταγωνιστών ήταν γενικά αξιόλογες. Τους δύο βασικούς «πολιτικούς αντιπάλους» του έργου ερμηνεύουν ο Κώστας Κόκλας ως Παφλαγόνας και ο  Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης ως Αλλαντοπώλης. Ο μεν Κόκλας πολύ πειστικά εμφανίζεται στη σκηνή με την στόφα του παλαιού, έμπειρου πολιτικού, με αυτοπεποίθηση, αυθάδεια και θράσος που περισσεύει. Ογκώδης και δυσκίνητος μοιάζει με πολυεκλεγμένο δημοτικό σύμβουλο του σήμερα, που εκπέμπει έναν αέρα σιγουριάς και επιτυχίας τον οποίο πολύ πετυχημένα περνάει  στο κοινό.
 
 


 
 
Ο δε Αβαρικιώτης γεμάτος ενέργεια και ζωντάνια απέδωσε πετυχημένα τον απλό ανίδεο άνθρωπο που με προσόν τις σπουδές του «στον δρόμο» και στην απατεωνιά αναβαθμίστηκε σε δεινό πολιτικό.
 
Πολύ καλή εμφάνιση από τον Στέλιο Ιακωβίδη στον ρόλο του Δήμου, ο οποίος με ερμηνευτική άνεση απέδωσε τον ενδιαφέροντα κωμικό ρόλο του «αφελή τύπου» που ήθελε να φαίνεται πως παρασύρεται από τους δημαγωγούς, ενώ στην ουσία ήξερε πολύ καλά τι του γίνεται.
 
Εξαιρετική και η αλλαγή στην εμφάνιση του, από έναν κακόμοιρο γεράκο σε έναν εντυπωσιακό και ανανεωμένο άνδρα, που ενέτεινε το κωμικό στοιχείο της όλης του παρουσίας.
 






Το άλλο δίδυμο της παράστασης, ο Κωνσταντίνος Πλεμμένος(ως Νικίας) και ο Πάνος Μουζουράκης (ως Δημοσθένης), είχαν μια αρκετά καλή εμφάνιση, με τον Μουζουράκη να είναι άνετος στο μουσικό και τραγουδιστικό κομμάτι του ρόλου, με ορισμένα όμως θέματα άρθρωσης στους διαλόγους.
 
Ο χορός των Ιππέων, αποτελούμενος από τους  Στεφανία Γουλιώτη, Κωνσταντίνο Μπιμπή, Γιάννη Χαρίση (κορυφαίοι) και τους Πάρι Αλεξανδρόπουλο, Αλέξανδρο Βαρδαξόγλου, Θάνο Γρίβα, Πάνο Ζυγούρο, Κωνσταντίνο Καϊκή, Γιάννη Καράμπαμπα, Αλκιβιάδη Μαγγόνα, Βασίλη Μπούτσικο, Γιώργο Πατεράκη, Κωνσταντίνο Πλεμμένο, Περικλή Σιούντα, Γιώργο Σκαρλάτο και Αντώνη Σταμόπουλο ήταν το δυνατότερο σημείο της παράστασης. Νέοι, ταλαντούχοι, ηθοποιοί, με εξαιρετική κίνηση και εντυπωσιακές σωματικές επιδόσεις, με απίστευτη ενέργεια και δυναμισμό αποτέλεσαν τους αληθινούς πρωταγωνιστές.




 
Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στον εξαιρετικό μονόλογο – επίκληση στους θεούς της Στεφανίας Γουλιώτη, της μοναδικής γυναίκας της παράστασης, η οποία ξεχώρισε για την  άριστη άρθρωση και την υποκριτική δεξιοτεχνία της.
 
Η μουσική επένδυση της παράστασης από τον Θοδωρή Ρέγκλη, αν μη τι άλλο είχε μια ποικιλότητα. Ήχοι ραπ, ποπ, τέκνο, ροκ, ακόμη και σύγχρονα ελληνικά λαϊκά άσματα, ανέδειξαν το ύφος και την κωμικότητα των σκηνών και έντυσαν με έναν σύγχρονο πολύχρωμο μουσικό μανδύα το αρχαίο κείμενο.  Η ζωντανή επί σκηνής μουσική, με ένα πλήθος οργάνων να εμφανίζονται σταδιακά (σαξόφωνο, κιθάρες, ακορντεόν, κλαρίνα), χάρισε ζωντάνια στην παράσταση και της προσέδωσε το χαρακτήρα μιας φιέστας, με έντονους, χαρούμενους ρυθμούς.
 
Χαρακτηριστική στιγμή το ποτ πουρί, από τον Κωνσταντίνο Μπιμπή, των τραγουδιών για την Αθήνα αλλά και τη Θεσσαλονίκη (προς τιμήν της πόλης μας).
 
 
 
Τα κοστούμια της παράστασης, δημιουργίες της Νατάσας Δημητρίου, ήταν αρκετά προσεγμένα. Έδωσαν χαρακτήρα, χρώμα και μια κωμική νότα στην σκηνή, εμπνευσμένα κατά βάση από την αρχαιοελληνική προέλευση του έργου, με αρκετές δόσεις σύγχρονης αισθητικής. Οι ομοιόμορφες στρατιωτικές ενδυμασίες του χορού ήταν αξιοπρεπέστατες, οι δε επιλογές για τους λοιπούς χαρακτήρες ήταν επίσης ευφυείς καθώς αναδείκνυαν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τουκάθε ρόλου. Όπως για παράδειγμα η αριστοκρατική εμφάνιση του Παφλαγόνα που ομοίαζε με «κορδωμένο πτηνό» με κόκκινους χιτώνες και κόκκινο λοφίο, αλλά και η κωμικότατη κακόμοιρη εμφάνιση του Δήμου με κάτι σαν προβιάκαι παντόφλες.     
 
Οι φωτιστικές παρεμβάσεις του Χρήστου Τζιόγκα, ήταν αρκετά καλές, συμβατές με το κλίμα της παράστασης. 
 
Συμπερασματικά (=), οι Ιππείς του Αριστοφάνη που παρακολουθήσαμε από το Εθνικό Θέατρο, ήταν μια φαντασμαγορική μουσικοχορευτική  παράσταση με έναν εντυπωσιακό χορό ταλαντούχων νέων ηθοποιών που ξεχώρισε. Μια παράσταση όμως που παρά τη λάμψη και τα φώτα της δεν μετέφερε στην σύγχρονη πραγματικότητα την προκλητική, καυστική σάτιρα του Αριστοφάνη που είναι το σημαντικότερο δώρο του αρχαίου ποιητή στους θεατές κάθε εποχής…. 
 
 
Βαθμολογία
5,7/10 
 
Βίντεο από την υπόκλιση στο θέατρο Δάσους (03.08.2021)
.
-Πληροφορίες για την παράσταση, πρόγραμμα πανελλαδικής περιοδείας  κλικ  εδώ


-Κ-
.
Όλες οι νέες παραστάσεις (πρεμιέρες) που θα δοθούν έως 14/05/2022 στην πόλη της Θεσσαλονίκης, αυτόματα συμμετέχουν για τα 3 Βραβεία Κοινού καθώς και για τα Βραβεία Κριτικής Επιτροπής στα 11α Θεατρικά Βραβεία Θεσσαλονίκης 2022 – Πληροφορίες ΕΔΩ 

.

Δείτε & αυτά:

ΦΕΣΤΙΒΑΛ:  

ΘΕΑΤΡΟ: 

–Θέατρο: Είδαμε & Σχολιάζουμε, κλικ εδώ.
–Συναυλίες: Είδαμε & Σχολιάζουμε, κλικ εδώ.
–Σινεμά: Είδαμε & Σχολιάζουμε, κλικ εδώ.
–Βιβλίο: Διαβάσαμε & Σχολιάζουμε, κλικ εδώ.
΄΄

–Κερδίστε προσκλήσεις – Βιβλία, κλικ εδώ.
.

Ακολουθήστε το Kulturosupa.gr στα social media

 ..

0 comment 7660 προβολές
FacebookTwitterPinterestLinkedinTumblrRedditWhatsappTelegramSkypeViberEmail
Κινηματογραφικά άρθρα

Η κινηματογραφική… Μπέτυ Αρβανίτη

από Kulturosupa
από Kulturosupa

 



Η Μπέτυ Αρβανίτη, μία από τις ομορφότερες πρωταγωνίστριες της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου, η οποία γεννήθηκε σαν σήμερα στις 4 Αυγούστου 1939, διαγράφει μία αξιοσημείωτη διαδρομή στον χώρο του θεάτρου, με σημαντικούς ρόλους του ελληνικού και διεθνούς ρεπερτορίου.



Στον κινηματογράφο διακρίθηκε τόσο στο δράμα («Ιστορία μιας ζωής»), όσο και στην κωμωδία («Νύχτα Γάμου») και το μιούζικαλ («Το κοροϊδάκι της πριγκιπέσσας»).



Η Ελισάβετ (Μπέτυ) Αρβανίτη γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στη σχολή του Πέλου Κατσέλη και το 1962 πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο. Το 1987 ίδρυσε τη θεατρική εταιρεία «Πράξη», όπου έκανε πράξη τα καλλιτεχνικά της όνειρα. Στο Θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας, στην Κυψέλη, έχει ανεβάσει έργα συγγραφέων όπως οι Ίψεν, Πιραντέλο, Πίντερ, Στρίντμπεργκ, Έικμπορν, Τσέχοφ, Ντίρενματ και Ζενέ κι έχει συνεργαστεί με σημαντικούς σκηνοθέτες του ελληνικού θεάτρου, όπως ο Μίνως Βολανάκης, ο Λευτέρης Βογιατζής, ο Στάθης Λιβαθηνός, ο Νίκος Μαστοράκης, ο Τάσος Μπαντής, η Νικαίτη Κοντούρη και ο Βίκτωρ Αρδίττης.
Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε το 1965 με τέσσερις ταινίες. Για μία δεκαετία υπήρξε από τις πρωταγωνίστριες της Φίνος Φιλμ. Ο κύκλος της ξεκίνησε κι έκλεισε με σκηνοθέτη τον Γιάννη Δαλιανίδη στις ταινίες του «Ιστορία μιας ζωής» (1965) και «Ο Τρομοκράτης».


Η Μπέτυ Αρβανίτη με τον Φαίδωνα Γεωργίτση στην ταινία «Νύχτα Γάμου» (1967)

Η Μπέτυ Αρβανίτη με τον Φαίδωνα Γεωργίτση στην ταινία «Νύχτα Γάμου» (1967)

Ενδιάμεσα πρωταγωνίστησε δίπλα στον Λάμπρο Κωνσταντάρα στις κωμωδίες «Κάτι κουρασμένα παλληκάρια» (1967) και «Ο φαντασμένος» (1973). Στην κωμωδία του Γιάννη Δαλιανίδη «Νύχτα Γάμου» (1967), συμπρωταγωνίστησε με τον Φαίδωνα Γεωργίτση, υποδυόμενοι το παντρεμένο ζευγάρι, όντας παντρεμένοι και στην πραγματική τους ζωή εκείνη την εποχή, με κουμπάρο στον γάμο τους τον Γιάννη Δαλιανίδη.


Εκτός από τη Φίνος Φιλμ, έλαβε μέρος σε παραγωγές άλλων εταιρειών και σε ταινίες που θεωρήθηκαν καλλιτεχνικές επιτυχίες στην εποχή τους: «Η 7η ημέρα της Δημιουργίας» του Βασίλη Γεωργιάδη (1966), «Ανοιχτή επιστολή» του Γιώργου Σταμπουλόπουλου (1968), «Όστρια το τέλος του παιχνιδιού» του Ανδρέα Θωμόπουλου (1984) και «Κουράστηκα να Σκοτώνω τους Αγαπητικούς σου» του Νίκου Παναγιωτόπουλου (2002).


Μετά τον κινηματογράφο, ήρθε η εποχή της τηλεόρασης και η Μπέτυ Αρβανίτη πέρασε με άνεση και επιτυχία στο νέο μέσο, μέσα από σειρές όπως «Γιούγκερμαν» (1976), «Γαλήνη» (1976) και «Συνταγματάρχης Λιάπκιν» (1979), βασισμένες σε μεγάλα έργα της νεοελληνικής λογοτεχνίας. Το 1977 έπαιξε στη σειρά του BBC «Ποιος πληρώνει τον βαρκάρη;» («Who Pays the Ferryman?»), τη μουσική της οποίας έγραψε ο Γιάννης Μαρκόπουλος.


Προσωπική ζωή
Στην ιδιωτική της ζωή, σε νεαρή ηλικία απέκτησε τον γιο της Αλέξη από τον γάμο της με τον αρχιτέκτονα Κώστα Σταμάτη. Ο δεύτερος γάμος της με τον Φαίδωνα Γεωργίτση επίσης δεν κράτησε πολύ,
 ενώ εδώ και αρκετά χρόνια είναι παντρεμένη με τον πολιτικό μηχανικό και θεατρικό παραγωγό Βασίλη Πουλαντζά.

Φωτογραφικό υλικό

0 comment 1115 προβολές
FacebookTwitterPinterestLinkedinTumblrRedditWhatsappTelegramSkypeViberEmail
Όλες οι δημοσιεύσεις σε αυτή την ιστοσελίδα εκφράζουν τις απόψεις και τη γνώμη των συντακτών τους και όχι του εκδότη ή αρχισυντάκτη, των διαχειριστών ή συντονιστών (εκτός των δημοσιεύσεων των ιδίων) και ως εκ τούτου δεν φέρουν καμία ευθύνη για αυτές. Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του υλικού μόνο με την αναφορά της πηγής ©Kulturosupa.gr.
Επικεφαλής: Τσιρόγλου Ιωάννης. Συντακτική Ομάδα Kulturosupa: Βυζαντιάδου Νέλη, Ζαχαριάδης Κρίτωνας, Ιωαννίδης Μανώλης, Κανακάρη Αννια, Μπαιρακτάρη Ειρήνη, Μπαστουνάς Γιώργος, Στασινοπούλου Πίτσα.

Τηλέφωνο: +30 6983 101 110

URL: http://www.kulturosupa.gr

Email: kulturosupa@yahoo.gr

Facebook Instagram Youtube Spotify Twitter Tiktok

Δημοφιλέστερα άρθρα

Τελευταία άρθρα

14α ΘBΘ 2025: Αυτές είναι οι 133 παραστάσεις που διεκδικούν τα φετινά βραβεία...
Μάρκος Γέττος: « Είμαι διψασμένος να παίξω σε πολλά και διαφορετικά αφηγήματα ανθρώπων-ηρώων»...
Κι άλλες 7 πρεμιέρες με ευχάριστα και δυσάρεστα νέα τη θεατρική βδομάδα από...
Όλα τα τελευταία άρθρα
Πατήστε για να ακούσετε το κείμενο που επιλέξατε.