Γερό & Τυχερό 2017: Καλή Χρονιά απο την Κουλτουρόσουπα.
Καλή Χρονιά από την Κουλτουρόσουπα.
Γερό & Τυχερό 2017
Copyright Kulturosupa.gr © 2007 – 2026
16+1 βιβλία που ξεχώρισαν το 2016. Από την Μαριάννα Μπουρουτζή.
Πάει ο παλιός ο χρόνος. Ας γιορτάσουμε παιδιά! Ας μηδενίσουμε το κοντέρ μας μαζί με τον μηδενισμό του ρολογιού. Ας προχωρήσουμε μπροστά. Μα πριν το κάνουμε αυτό, καλό είναι να αναλογιστούμε όλοι μας τα γεγονότα της χρονιάς που φεύγει. Να κάνουμε μια ανασκόπηση των στιγμών που πέρασαν: καλές, εκπληκτικές, υπέροχες, μέτριες, κακές, άσχημες, αντιφατικές, όλες στιγμές της ζωής μας. Πού ήμασταν εμείς; Ποιος ο ρόλος μας; Τι κάναμε σε μια δεδομένη στιγμή; Πόσο καλές ήταν οι αποφάσεις που πήραμε; Όλα αυτά αξίζει να τα αναλογιστούμε. Να γνωρίσουμε και να συμμορφωθούμε. Προσωπικά, εκτός από την εσωτερική μου ανασκόπηση, θα πραγματοποιήσω ακόμη μια, τη βιβλιογραφική. Μετά από πολλή σκέψη και διαλογή, σας παρουσιάζω τα 16+1 βιβλία που ξεχώρισαν τη χρονιά που μας πέρασε!
1. Η άγνωστη δίπλα μου, Μαρία Κωνσταντούρου, εκδόσεις. Α.Α. Λιβάνη.
Ένα μυθιστόρημα που υμνεί τη διαφορά μεταξύ του «φαίνεσθαι» και του «είναι», γεμάτο κοινωνικά και ανθρωπιστικά μηνύματα, μέσα από μια πρωτότυπη πλοκή.
2. Βρόμικη σάρκα, Πέδρο Χουάν Γκουτιέρεζ, εκδόσεις Μεταίχμιο.
Μια κοινωνική, πολιτική, ιστορική περιπέτεια, που διαδραματίζεται στην ταραγμένη Κούβα. Πρωταγωνιστούν δύο διαφορετικές φιγούρες, δύο άντρες με διαφορετική ταυτότητα και ζωή, που τους ενώνει μια ιδιότυπη φιλία. Η ζωή σε μια ζωηρή χώρα, που δεν ανθίζει όπως το τριαντάφυλλο.
3. Αλέξ, Πιέρ Λε Μέτρ, εκδόσεις Μίνωας.
Μια νεαρή κοπέλα πέφτει θύμα απαγωγής. Ο απαγωγέας αυτοκτονεί και καθώς η αστυνομία προσπαθεί να διαλευκάνει το μυστήριο, ξετυλίγεται η ταραχώδης, φρικτή και επικίνδυνη ζωή της.
4. Λέγε με Καΐρα, Δημήτρης Στεφανάκης, εκδόσεις Ψυχογιός.
Ο συγγραφέας επιστρέφει στο παρελθόν του μέσα από τα μονοπάτια της μνήμης του και εξιστορεί τα παιδικά του χρόνια. Η γειτονιά του, η οικογένειά του, οι φίλοι και οι καθημερινές του συνήθειες, στο ιστορικο- κοινωνικό πλαίσιο της εποχής λίγο πριν τη δικτατορία.
5. Οι σκιές που αναζητάς στην Αλεξάνδρεια, Μάρω Φιλίππου, εκδόσεις Κέδρος.
Ένας Κρητικός φεύγει από την πατρίδα του πριν την Κρητική επανάσταση και μεταβαίνει στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, το σημαντικότερο κέντρο του ελληνισμού. Εκεί, θα μαθητεύσει κοντά σε ανθρώπους, θα ερωτευτεί, θα δημιουργήσει την δική του περιουσία, μα, μέσα στην περιπέτειά του, δεν θα ξεχάσει ποτέ την πατρίδα του.
6. Τα παιδιά του τελευταίου θρανίου, Ιφιγένεια Μαστρογιάννη, εκδόσεις Καλέντη.
Ένα εξαιρετικό βιβλίο, που εξιστορεί τη μαθητική ζωή των παιδιών και ιδίως των εφήβων ενός σχολείου, με τις ασχολίες, τις ανησυχίες, τις σκέψεις και τις πράξεις τους, μέσα από τα μάτια μιας συγγραφέως- καθηγήτριας.
7. Τα μάτια της Aelun, Αντρέας Αντωνίου, εκδόσεις Οδός Πανός.
Η ιστορία ενός ποιητή, υπό τη μορφή ποιήματος. Τα χρόνια και οι αιώνες περνούν, οι εποχές αλλάζουν, μα ο ποιητής εξακολουθεί πάντοτε να αναζητά την έμπνευση και την μούσα του, για μια τέχνη που προσφέρει την υστεροφημία και δεν εκλείπει.
8. Μαγεμένος τόπος, Ρενέ Ντένφελντ, εκδόσεις Μεταίχμιο.
Η ζωή ενός φυλακισμένου μέσα στη φυλακή. Περιγράφονται υπέροχα οι ίντριγκες μεταξύ των κρατουμένων και των φυλάκων, η ψυχοσύνθεση του φυλακισμένου και του εγκληματία. Μύθοι, πραγματικότητες και συνήθειες που δεν παρουσιάζονται εύκολα.
9. Κάθε 29 του Φλεβάρη, Αλέξανδρος Νίκας, εκδόσεις Μίνωας.
Ένα άλλοτε ερωτευμένο ζευγάρι, χωρίζει. Εμμένοντας στις παλιές καλές στιγμές που μοιράστηκαν οι δυο πρώην εραστές, καθόρισαν ως ημέρα συνάντησης τη συγκεκριμένη ημερομηνία.
10. Δικαίωμα στο αύριο, Γιώργος Πολυράκης, εκδόσεις Ψυχογιός.
Με την προσάρτηση της Θεσσαλίας στο Ελληνικό κράτος, οι μεγαλοτσιφλικάδες που διαδέχονται τους τούρκους ρουφούν το αίμα των κολίγων. Ο γιος ενός κολίγου θα ερωτευτεί την κόρη του τσιφλικά της περιοχής, θα αντιμετωπίσουν πολλές δυσκολίες, μα δεν θα το βάλουν κάτω.
11. Ο άνθρωπος που αγαπούσε τα νησιά, Λ. Ν. Χέρμπερτ, εκδόσεις Παπαδόπουλος.
Μια συλλογή ιστοριών, με κεντρικά πρόσωπα ανθρώπους με προβλήματα και αδιέξοδα στη ζωή τους. Κεντρικό σημείο, η ανάγκη για ελπίδα.
12. Η σημασία των πραγμάτων, Μάρτα Ριβέρα ντε λα Κρουζ, εκδόσεις Ωκεανίδα.
Ένας καθηγητής πανεπιστημίου κληρονομεί ένα διαμέρισμα, το οποίο κρύβει πολλά μυστικά, καθώς ο ενοικιαστής του αυτοκτονεί. Επιπλέον, ο καθηγητής θα ζήσει έναν δυνατό έρωτα. Πρόσωπα και καταστάσεις περιπλέκονται σε μια ιστορία με κοινωνικό χρώμα, από την Λατινική Αμερική.
13. Χρυσές Τουλίπες, Παναγιώτης Ρουμελιώτης, εκδόσεις Α. Α. Λιβάνη.
Ξεκινώντας από την εποχή του 17ου αιώνα στην Ολλανδία, όταν εμφανίστηκαν οι μεσάζοντες ανθοπώλες, έως σήμερα, ο συγγραφέας αναλύει τα κερδοσκοπικά παιχνίδια που παίζουν οι τράπεζες, φτάνοντας να χρεοκοπήσουν ολόκληρες χώρες, για το κέρδος.
14. Ο Καλλίστρατος και ο κρυμμένος θησαυρός, Βασιλική Νευροκοπλή, εκδόσεις Ελληνική Βιβλική Εταιρία.
Η περιπέτεια δύο παιδιών, που στην ουσία πρόκειται για την προσαρμογή χριστιανικών παραβολών, σε περιπέτεια, για τα παιδιά. Διδάσκει ήθος, καλοσύνη και προκαλεί όμορφα συναισθήματα.
15. Η διαδρομή, Γιώργος Παπακωνσταντής, εκδόσεις Α. Α. Λιβάνη.
Ένας άνδρας διαγιγνώσκεται με καρκίνο. Προσπαθώντας να το συνειδητοποιήσει, πραγματοποιεί μια ένδον στροφή, κάνοντας την ανασκόπηση της ζωής του, μέσα σε ένα ταξίδι. Στην πορεία του, τα συναισθήματά του παλινδρομούν μεταξύ των δύο γυναικών που αγάπησε στη ζωή του.
16. Όταν ο χρόνος ερωτεύτηκε την ελπίδα, Κώστας Κ. Καττής, εκδόσεις Α. Α. Λιβάνη.
Μια ιδιαίτερη ιστορία φιλοσοφικού περιεχομένου, όπου πρωταγωνιστεί ο έρωτας και εξηγείται η σχέση του χρόνου με την ελπίδα.
+1
.
Σέρρα, η ψυχή του Πόντου, Γιάννη Καλπούζος, εκδόσεις Ψυχογιός.
Ιστορικό μυθιστόρημα, με πρωταγωνιστές τους Ποντίους και τους Αρμενίους, λίγο πριν τον τελικό εκτοπισμό τους το 1915. Η ζωή, οι αγωνίες, ένας άνδρας ανάμεσα σε δυο γυναίκες, τα ιστορικά γεγονότα (ανταλλαγή πληθυσμών, ομογενοποίηση των φυλών), τα ζητήματα της θρησκείας, ο φόβος, ο εθνικισμός, η μισαλλοδοξία. Ο δρόμος Ελλήνων και Αρμενίων προς κάθε κατεύθυνση.
Καλή Χρονιά σε όλους! Η Νέα Χρονιά να φέρει Ελπίδα, Χαρά, Δημιουργία. Να μη σταματήσετε να κυνηγάτε τη γνώση και να κάνετε νέους φίλους, τα βιβλία!
Φωτογραφικό υλικό
Με μόλις 10 ευρώ το εισιτήριο [απο 15] δείτε τον «Αμερικάνο» του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη στο θέατρο Αυλαία.
Για Ένα (1) Εισιτήριο για να Aπολαύσετε το Σπουδαίο Έργο
του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη «Ο Αμερικάνος»,
με την καθηλωτική Ερμηνεία του Θανάση Σαράντου…στο «Θέατρο Αυλαία»!
Ο «Αμερικάνος» του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη…7ος Χρόνος Επιτυχίας!
Ένα Αριστουργηματικό Διήγημα με Ζωντανή Μουσική
που Υμνήθηκε από κοινό και κριτικούς!
-ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΕΤΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
Φωτογραφικό υλικό
Το θεατρικό 2016 που τα είχε ΟΛΑ! Από τον «ΠΑΛΜΟ ΤΩΝ ΦΟΥΑΓΙΕ» της Π. Στασινοπούλου
Εντάξει… μπορεί να μην είχε βράβευση Ρουβά ως «τραγωδού» ή ξεσπάσματα για «αστυνομίες θεάτρου», όμως θεωρώ ότι οι «αποσκευές» της φετινής θεατρικής χρονιάς που οσονούπω αποχαιρετάμε, μοιάζουν σχεδόν ασήκωτες! Κι αυτό διότι περιέχουν σπάνιο… συλλεκτικό υλικό ιδιαίτερης βαρύτητας και σε πλεόνασμα. Από σπουδαίες θεατρικές στιγμές και καλλιτεχνικό οργασμό, μέχρι σκάνδαλα μικρά, μεγάλα και τεράστια, που τη στιγμή του απολογισμού στην εκπνοή του χρόνου, καλούνται να πάρουν τη θέση που τους αναλογεί στο ετήσιο θεατρικό πανόραμα… Σταχυολογώντας τα πεπραγμένα της χρονιάς ως είθισται, η επιλογή δεν ήταν καθόλου εύκολη και κυρίως η αξιολόγηση των «σημαντικών», πέρα βέβαια από τα οφθαλμοφανή, στην προσπάθεια να αποδοθεί μια όσο πιο αντικειμενική, σφαιρική, αντιπροσωπευτική εικόνα για το χώρο τη φετινή χρονιά. Ωστόσο, εύκολα ή δύσκολα, προέκυψε μια «λίστα»- με μάλλον τυχαία σειρά- που χωρίς περαιτέρω φλυαρία, τίθεται στην κρίση του θεατρόφιλου αναγνώστη και έχουμε και λέμε…
– Η πρώτη κρατική σκηνή της χώρας, το Εθνικό Θέατρο, απασχόλησε εντονότατα τη φετινή χρονιά την κοινή γνώμη, επιλέγοντας να ανεβάσει στην Πειραματική Σκηνή του την παράσταση «Η ισορροπία του Nash», που μεταξύ άλλων περιλάμβανε και κείμενα του έγκλειστου τρομοκράτη Σ. Ξηρού. Ο σάλος που ξέσπασε στον καλλιτεχνικό/ πνευματικό/ κοινωνικό/ πολιτικό χώρο μεταξύ «υπερασπιστών του δημοκρατικού ήθους» και υπερασπιστών της ελεύθερης έκφρασης, δεν είχε προηγούμενο και τα θυελλώδη επεισόδια έξω από το θέατρο, οδήγησαν σε κατέβασμα της παράστασης, θεωρούμενης ως τεράστιο σκάνδαλο. Για να θριαμβεύσει το «πολιτικά ορθό» με επιβολή βίας ΚΑΙ στην (ευνουχισμένη) Τέχνη…
– Παραμένοντας στο χώρο του πολύπαθου Εθνικού, αίσθηση προκάλεσαν οι καταγγελίες εργαζομένων καλλιτεχνών μέσω επιστολής που απέστειλαν στο ΥΠΠΟ και είδε το φως της δημοσιότητας. Όπου έκαναν λόγο για απαξιωτική αντιμετώπισή τους μέσω απαράδεκτων συμβάσεων, ζητώντας έντιμες και καθαρές εργασιακές σχέσεις. Και δεν ήταν οι μόνοι δυστυχώς…
– Διότι περίπου… το ίδιο έργο παίχτηκε και στην δεύτερη κρατική σκηνή, το επίσης πολύπαθο ΚΘΒΕ, μόνο που εδώ οι σφοδρότατες καταγγελίες των εργαζομένων απευθύνονταν στον καλλιτεχνικό διευθυντή του θεάτρου Γ. Αναστασάκη και τη στενή συνεργάτιδά του Μ. Τσιμά, καταλογίζοντάς τους με δημόσια επιστολή τέρατα και σημεία! Από αυταρχισμό και τρομοκρατία μέχρι εμπάθεια και νεποτισμό, αναφέροντας συγκεκριμένα στοιχεία σε μια επιστολή- καταπέλτη! Η οποία ωστόσο, παρά την σοβαρότητα των καταγγελιών, αγνοήθηκε προκλητικά από τους πάντες και για έναν περίεργο, ανεξήγητο λόγο «πνίγηκε»…
– Το επόμενο σκάνδαλο και μάλιστα περιωπής, ήρθε από πλευράς Φεστιβάλ Αθηνών- Επιδαύρου και συγκεκριμένα από τον καλλιτεχνικό διευθυντή του Γιαν Φάμπρ, μια προσωπική επιλογή του τότε υπουργού Μπαλτά, που επίσης σχολιάστηκε έντονα για το αμφιλεγόμενο πρόσωπο του ευρωπαίου διευθυντή. Ο οποίος θεώρησε καλό να αφιερώσει τον κορυφαίο πολιτιστικό θεσμό της Ελλάδας στην… πατρίδα του, το Βέλγιο, απαξιώνοντας παράλληλα το εγχώριο καλλιτεχνικό δυναμικό. Την κατακραυγή που δέχτηκε από σύμπαντες τους καλλιτέχνες με μοναδική στα χρονικά σύμπνοια, θα τη θυμάται για καιρό, αφού βέβαια αναγκάστηκε να παραιτηθεί και να επιστρέψει στα… «παλλόμενα πέη» και τις «ιπτάμενες γάτες» του!
– Ένα επίσης σκάνδαλο που ακόμα θυμόμαστε, αφορά στο κομψότατο στόλισμα μέσω φέισμπουκ του ηθοποιού Γ. Γεννατά, προς τους συντελεστές της παράστασης «Ορέστεια». Όπου με χυδαίους χαρακτηρισμούς και προσβολές απευθύνθηκε δημόσια σε ηθοποιούς και τον σκηνοθέτη Γ. Χουβαρδά, ένας συνάδελφος που (νομίζει ότι) «ποιεί ήθος» και (νομίζει ότι) βρήκε βολικό τρόπο να τραβήξει την προσοχή, καταφέρνοντας ωστόσο να αναδειχθεί σε top malakas του καλοκαιριού…
– Μπορεί στις φετινές παραστάσεις αρχαίου δράματος, μα μην είχαμε συμμετοχή Ρουβά, είχαμε όμως συμμετοχή Μποφίλιου στις «Όρνιθες», καθότι ανήκει στα «ευπώλητα» ονόματα της εποχής και βεβαίως ένας κράχτης δεν έβλαψε ποτέ κανέναν… Περιμένουμε τη σειρά του επόμενου σελέμπριτυ με τη δήλωση- κόλαφο: «θέλω να παίξω στην Επίδαυρο». Η δεινοπαθούσα Επίδαυρος θέλει;;;
– Κι από Επίδαυρο… Θεσσαλονίκη, όπου το κλείσιμο ενός θεατρικού χώρου με παρουσία χρόνων, δεν μπορεί παρά να προκαλεί θλίψη. Μιλάμε για το θέατρο «Έξω από τα τείχη», όπου ο Δήμος της περιοχής στον οποίο ανήνει ο χώρος, ανακάλεσε την παραχώρηση, αφήνοντας άστεγους τους καλλιτέχνες που κατέθεσαν άφθονο χρήμα για τη διαμόρφωσή του και πάνω από δεκαετία το ποιοτικό καλλιτεχνικό τους όραμα…
– Από την άλλη η πόλη μας, είναι γεγονός ότι γνωρίζει «θεατρική άνθηση» που τη φετινή χρονιά ήταν ιδιαίτερα εμφανής. Όχι μόνο με την ενδιαφέρουσα τοπική παραγωγή της από θεατρικές ομάδες- μεταξύ των οποίων κάποιες πολύ αξιόλογες-, ούτε μόνο με τη φιλοξενία πολλών αθηναϊκών ή άλλων σχημάτων, διοργανώνοντας μάλιστα μικρά θεατρικά φεστιβάλ σαν το Comedy Festival, το Open comic festival (standup), το φεστιβάλ «Αυλαία» κλπ. Αλλά προβάλλοντας παράλληλα και το ερασιτεχνικό θέατρο με τις δωρεάν «Βραδιές Θεάτρου» σε σταθερή βάση, με τη στήριξη ενός επίσημου φορέα σαν την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, μέσω του Κέντρου Πολιτισμού της. Αξιέπαινες καθ’ όλα πρωτοβουλίες!
– Στα σημαντικά θεατρικά «συν» για την πόλη τη φετινή χρονιά, θα σημειώσουμε επίσης την επιστροφή στην «έδρα» τους και εννοούμε το ΚΘΒΕ, δύο μεγάλων κυριών του θεάτρου, δύο καταξιωμένων πρωταγωνιστριών, σαν την Φιλαρέτη Κομνηνού που συμμετείχε στην παράσταση «Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας» και την Λυδία Φωτοπούλου που προσκλήθηκε για την παράσταση «Η Μάνα Κουράγιο και τα παιδιά της», καταθέτοντας και οι δυο τους σπουδαίες ερμηνείες…
– Μένοντας στο ΚΘΒΕ, δεν μπορούμε να μην σχολιάσουμε τη φετινή τιμολογιακή πολιτική με 5ευρα εισιτήρια δύο ημέρες την εβδομάδα, ως κίνηση με διπλή ανάγνωση: από τη μια ανταποκρίνεται στην αποστολή μιας κρατικής σκηνής για ψυχαγωγία προσιτή στον καθένα, από την άλλη όμως προκαλεί αθέμιτο ανταγωνισμό και μοιραία οικονομική καταστροφή των υπόλοιπων τοπικών ομάδων που αδυνατούν να επιβιώσουν. Και είναι προκλητικό να αγνοούνται και να οδηγούνται στον αφανισμό, συνάδελφοι- καλλιτέχνες που επίσης παράγουν αξιόλογο θεατρικό έργο και χωρίς καμία από τις «ευχέρειες» ενός κρατικού θεάτρου…
– Ωστόσο η χρονιά σημαδεύτηκε και από σημαντικές απώλειες αγαπημένων ηθοποιών και όχι μόνο, που πάντα θα θυμόμαστε με συγκίνηση, θαυμασμό και νοσταλγία για το έργο τους, σαν τον Μ. Χατζησάββα, την Α. Συνοδινού, τον Γ. Βόγλη, την Ν. Μανίσαλη, τον Γ. Μιχαλόπουλο, την Γ, Αποστόλου, τον Α, Μπάρκουλη, τη Σ. Ρούμπου, τον Β. Γκούφα, τον Γ. Βασιλείου, τον Π, Φυσσούν… Μορφές που έγραψαν τη δική τους ιστορία στο χώρο και αποχαιρετήσαμε για πάντα με ένα ύστατο «ευχαριστώ»…
– Και μεταξύ όλων τούτων είχαμε και αλλαγή στη ηγεσία του Υπουργείου Πολιτισμού, όπου στον υπουργικό θώκο τοποθετήθηκε η καταξιωμένη ηθοποιός του θεάτρου Λυδία Κονιόρδου, προκαλώντας αίσθηση με την επιλογή και βέβαια υψηλές προσδοκίες στον πολύπαθο θεατρικό χώρο από τον οποίο προέρχεται. Που ευχόμαστε οι προσδοκίες να μεταφραστούν σε χειροπιαστές πράξεις, αρκεί… το ερασιτεχνικό κυβερνητικό μπουλούκι να μην καταπιεί μια έμπειρη επαγγελματία με περγαμηνές.
– Αποτιμώντας τη φετινή θεατρική παραγωγή επί της ουσίας σε επίπεδο παραστάσεων, θα πούμε ότι βιώσαμε μια σπάνια, ευτυχή συγκυρία, όπου – ω του θαύματος!- η μεγάλη ποσότητα συνοδεύτηκε από εξαιρετική ποιότητα! Καθότι, μέσα στην πληθώρα των παραστάσεων, η πλειοψηφία κινήθηκε σε υψηλά καλλιτεχνικά επίπεδα και μας έδωσε την ευκαιρία να θαυμάσουμε: α) ψαγμένες επιλογές έργων δυνατών και άγνωστων, ξεκολλώντας επιτέλους από τα «αναμασημένα», β) ευφάνταστες σκηνοθετικές προτάσεις με σύγχρονη οπτική, γ) ταλαντούχα νεαρά παιδιά επί σκηνής, προικισμένα με περίσσια προσόντα. Μια χρονιά εξαιρετικά δημιουργική, ποιοτική, ελπιδοφόρα, που εγγυάται τα καλύτερα για το θεατρικό μέλλον…
– Άλλωστε στο σκεπτικό της επιβράβευσης όλων αυτών των αξιόλογων προσπαθειών, στηρίζεται ο θεσμός των θεατρικών βραβείων της «Κ», που διοργανώθηκαν για δεύτερη χρονιά εφέτος με μια μεγάλη, επιτυχημένη εκδήλωση, αποτελώντας το θεατρικό γεγονός της πόλης. Όπου βραβεύτηκαν από κοινό και κριτική επιτροπή οι παραστάσεις που ξεχώρισαν και οι συντελεστές τους, παράλληλα με την απονομή τιμητικών βραβείων σε καταξιωμένους καλλιτέχνες. Με κορυφαία, συγκλονιστική, «ιερή» στιγμή, τους λυγμούς της Κ. Καραμπέτη παραλαμβάνοντας το βραβείο της…
Κλείνοντας τον ετήσιο απολογισμό με όσα προσωπικά έκρινα σημαντικά- κι αφήνοντας εκτός αρκετά (υποθέτω) που είτε αγνοώ, είτε διέφυγαν της προσοχής μου, κρατώ την ουσία μιας «γενναιόδωρης» χρονιάς που προσέφερε πληθώρα παραστάσεων, από πολύ καλών έως καταπληκτικών. Και εύχομαι αυτό το «σερί» να ακολουθήσει και το 2017 και το 2018 και γενικώς το θέατρο να ανατρέψει τον μίζερο κανόνα «κάθε πέρσι και καλύτερα»- που σε τούτη τη χώρα λειτουργεί ως… παράδοση, διότι απέδειξε ότι διαθέτει όλα τα εχέγγυα για το «κάθε φέτος και καλύτερα»! Έτσι, για μια χαραμάδα πολύτιμης ελπίδας μέσα στο χάος…
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!
#Κουλτουρόσουπα #kulturosupa #Θεατρομανία #ΠαλμόςΤωνΦουαγιέ #ΠίτσαΣτασινοπούλου #ΘεατρικόςΑπολογισμός2016
Φωτογραφικό υλικό
Μία μέρα και Ενάμισης χρόνος στο BlackBox
Η παράσταση «Μία μέρα και Ενάμισης χρόνος» είναι εμπνευσμένη από την ιστορία Εκείνος κι Εκείνη του Ταϊβανού εικονογράφου και συγγραφέα Jimmy Liao. Η πρωτότυπη δουλειά του Eilon Morris και της Ζωής Κατσιλέρου που έκανε πρεμιέρα στην Σκωτία τον Σεπτέμβρη του 2016, έρχεται στο BlackBox για τρεις μόνο παραστάσεις στις 4, 5 & 6 Ιανουαρίου 2017. Μία παράσταση αφιερωμένη στη ρουτίνα, την απομόνωση, τη μοναξιά και τη λαχτάρα για συντροφικότητα. Συνδυάζει μινιμαλιστικές χορογραφίες, μουσική/ηχοτοπία, περιγραφικό και ποιητικό λόγο στα Ελληνικά και στα Αγγλικά.
Δύο διπλανά διαμερίσματα σε μία πόλη, ένας άντρας και μία γυναίκα βουτηγμένοι στη ρουτίνα τους, βιώνουν τη μοναξιά και την μοναχικότητα. Παράλληλες ζωές, άπειρες πιθανότητες, μια τυχαία συνάντηση. Οι δύο ερμηνευτές έρχονται αντιμέτωποι με τις ήχους και τις αναμνήσεις της συνάντησης αυτής μέσα στην αυστηρά οργανωμένη ρουτίνα τους. Οδηγός στη μνήμη τους ένας χάρτης στο πάτωμα˙ ένα μονοπάτι που ακολουθούν ώστε να επιστρέψουν στην έκσταση της μιας στιγμής.
Η ποιητική σύνθεση της κίνησης, του ήχου, της σκηνογραφίας και του λόγου θολώνει τα σύνορα μεταξύ του πραγματικού και του φανταστικού δημιουργεί μία άστατη επανάληψη γεγονότων που θυμίζει καθημερινότητα.
The set and atmospheres conveyed the meanings and emotions I needed. They were in perfect harmony with the movement, the sound and the text … completing the story and the imagery!
–TildaO’Grady, September 2016
Θερμά ευχαριστώ στον Θοδωρή Τσομπανίδη για όλη την βοήθεια, υπομονή και καταλυτική συμβολή του.
Συντελεστές
Χορογραφίες-Μουσική Σύνθεση-Κείμενο: EilonMorris & Ζωή Κατσιλέρου
Performers: Eilon Morris & Ζωή Κατσιλέρου
Παραστάσεις
4, 5 & 6 Ιανουαρίου 2017
Ημέρες και ώρα παραστάσεων: Τετάρτη, Πέμπτη στις 21:00 και Παρασκευή στις 18:00
Εισιτήρια: Γενική είσοδος: 10,00€, φοιτητικό, ανέργων 8,00€, ατέλειες 5,00€
Διάρκεια παράστασης: 50’
Προπώληση Εισιτηρίων: www.viva.gr, Public, Reload, Media Markt Seven Spots, 11876, και στο ταμείο του Blackbox
Ώρες ταμείου: Δευτέρα – Κυριακή 10:30-13:30, 17:30-21:00
Βιογραφικά
Η Ζωή Κατσιλέρου είναι ηθοποιός, voice coach και μουσικός. Είναι μέλος της ομάδας NoVan Theatre Group με έδρα τη Θεσσαλονίκη, του Natural Voice Practitioners’ Network και solo performer. Κάτοχος πτυχίου «Εφαρμοσμένες Μουσικές Σπουδές» (Πανεπιστήμιο Μακεδονία) και master «MLitt in Theatre Practices» (University of Glasgow), η Ζωή εξειδικεύεται στη σχέση φωνής και σώματος του ηθοποιού. Στο πλαίσιο της μεταπτυχιακής της έρευνας, αφοσιώθηκε στην εξέταση της συνομιλίας μεταξύ χορογραφίας και λόγου απαντώντας στην ερώτηση «What lies beneath language?» (Τι κρύβεται κάτω από τον λόγο;). Επί του παρόντος, συνεργάζεται με τη διεθνούς φήμης τραγουδίστρια Frankie Armstrong ερευνώντας τη σχέση του ποιητικού λόγου με την κίνηση. Διδάσκει σωματικό θέατρο, υποκριτική και φωνητική στο Royal Conservatoire of Scotland (RSC) και παραδίδει μαθήματα σε παιδιά, εφήβους και ενήλικες. Συμμετείχε σε residencies σωματικού θεάτρου σε Αγγλία, Γαλλία, Ιταλία και Ελλάδα. Συνεργάζεται με καλλιτέχνες διαφόρων ειδικοτήτων: performers, ηθοποιούς, σκηνοθέτες, μουσικούς, συνθέτες, φωτογράφους και γλύπτες.
Ο Eilon Morris είναι κρουστός και ηθοποιός. Τα τελευταία δεκαοχτώ χρόνια εργάζεται σαν performer, συνθέτης και εκπαιδευτής στην Ευρώπη και την Αυστραλία. Είναι βασικό μέλος των DUENDE και OBRA Theatre Co, καθώς επίσης καλλιτεχνικός συνεργάτης του Whitestone Arts και ερευνητικό μέλος του Centre of Psychophysical Performance Research. Από το 2004 δουλεύει σαν συνθέτης και μουσικός στο Ηνωμένο Βασίλειο και στη Γαλλία, όπου και συμμετέχει στην παραγωγή Gaudete των OBRA Theatre Co, ως performer σωματικού θεάτρου, συνθέτης και μουσικός. Μετά την ολοκλήρωση του διδακτορικού του το 2013, ο Eilon έγραψε το βιβλίο με τίτλο “Rhythm in Acting and Performance”, ερευνώντας την χρήση του ρυθμού στην υποκριτική και το θέατρο, το οποίο θα εκδοθεί τον Ιούνιο του 2017 από την Methuen Drama.
BlackBox
Βασ. Όλγας 65 και Φλέμινγκ 2
T: 2310829254
Φωτογραφικό υλικό
«Frida»: Μια παράσταση με αφορμή τη ζωή της Φρίντα Κάλο στο θέατρο Τ (Παράταση παραστάσεων]
Σημείωμα
H Φρίντα Κάλο.
Οι πίνακες, τα γράμματα, το ημερολόγιό της.
Οι άλλοι.
Μια γειτόνισσα, μια μητέρα, μια αδελφή, ένας αγαπημένος, ένας τελωνειακός, μια φίλη, ένας μαθητής, μια νοσοκόμα.
Το Μεξικό.
Ένας ιδιαίτερος πολιτισμός. Ένας άλλος κόσμος.
Μια παράσταση με αφορμή την διάσημη ζωγράφο. Μέσα από το δικό μας βλέμμα, η ζωή και το έργο της. Ένα άτομο επί σκηνής. Η Φρίντα. Αντιμέτωπη με το σώμα, την κοινωνία, την εποχή. Μετέτρεψε τον Θάνατο από απειλή σε κίνητρο. Προσπέρασε τα εμπόδια που της έβαζαν, φύση και κοινωνία, και ο δρόμος που διάλεξε πήγαινε μόνο μπροστά.
Viva! Viva! Viva!
Ήταν μία πρόκληση για μας να μπορέσουμε να αποδώσουμε ολόκληρη τη ζωή μιας τόσο ενδιαφέρουσας και αεικίνητης γυναίκας. Πόσο μάλλον να καταφέρουμε να προσεγγίσουμε την αίσθηση και τις ιδιαιτερότητες του χρόνου και του τόπου μέσα στον οποίο διαμορφώθηκε και κινήθηκε: το Μεξικό του πρώτου μισού του 20ου αιώνα.
Η έρευνά μας στηρίχθηκε στην μελέτη της εποχής, των έργων και του ημερολογίου της, σε βιογραφίες, γράμματα, φωτογραφίες και βίντεο. Η παράσταση και το κείμενο διαμορφώθηκαν με κύριο άξονα τη Φρίντα ως άνθρωπο. Με τη φωνή της ίδιας αλλά και των υπόλοιπων – 8 – προσώπων δημιουργείται ένας ολόκληρος κόσμος, σκιαγραφείται μια εποχή και χτίζεται ολόκληρο το πλαίσιο μέσα στο οποίο υπάρχει η Φρίντα. Μέσα ή έξω. Ένα συνεχές παιχνίδι με το προσωπικό και δημόσιο. Ένας διάλογος του ατόμου με τον εαυτό του, με την κοινωνία που ζει, με τον κόσμο και με την ίδια τη Ζωή.
Πηγές-αποσπάσματα: Linde Salber, “Frida Kahlo” / Andrea Kettenmann, “Frida Kahlo” / Carlos Fuentes, Sarah M. Lowe, Phyllis Freeman, “The diary of Frida Kahlo”
Ακούγονται: Chavela Vargas, “Paloma Negra“, “la Llorona” Antonio Aguilar, “Juan Charrasquedo“, “No volvere” Pedro Infante, “Deja que salga la luna“
Ταυτότητα της παράστασης
Επί σκηνής: Έλλη Xρονιάρη
Σκηνοθεσία: Έλενα Βισέρη, Πέτρος Παπαζήσης
Δραματoυργία: Έλενα Βισέρη, Κωνσταντίνα Δούκα-Γκόση
Σκηνογραφία: Δήμητρα Παράσχου
Ενδυματολογία: Δέσποινα Γκουγκουλιάνα
Επιμέλεια Φωτισμών: Κωνσταντίνα Δούκα-Γκόση ,Πέτρος Παπαζήσης
Σχεδιασμός Αφίσας: Έλενα Βισέρη
Γραφιστική Επιμέλεια: Δήμητρα Παράσχου
Φωτογραφίες: Buba Gabedava, Δήμητρα Παράσχου
Ημερομηνίες
Τετάρτες και Πέμπτες 28-29 Δεκεμβρίου 2016 στις 22:00, 4-5, 11-12 Ιανουαρίου 2017 στις 22:00
στο Θέατρο Τ (Αλεξάνδρου Φλέμινγκ 16 , Θεσσαλονίκη)
Εισιτήρια
10 ευρώ κανονικό, 7 ευρώ μειωμένο-φοιτηικό, 5 ευρώ ανέργων.
Επικοινωνία-κρατήσεις: +30 6988 021 227
Στο facebook η σελίδα της ΟΜΑΖ:
Φωτογραφικό υλικό
Παράταση παραστάσεων για τα έργα «Ψύλλοι στα Αυτιά» & «Οικογενειακή Γιορτή».
Παρατείνονται έως και τις 5/3/2017 οι παραστάσεις των έργων, «Ψύλλοι στα αυτιά» του Ζωρζ Φεντώ στο Βασιλικό Θέατρο, σε σκηνοθεσία Γιάννη Αναστασάκη και η «Οικογενειακή Γιορτή» (Festen) των Τόμας Βίντερμπεργκ, Μόγκενς Ρούκοφ, Μπο Χρ. Χάνσεν στο Φουαγιέ της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, σε σκηνοθεσία Γιάννη Παρασκευόπουλου.
H παράσταση «Οικογενειακή Γιορτή» (Festen) είναι ακατάλληλη
Ημέρες και ώρες παραστάσεων:
Τετάρτη 18:00, Πέμπτη-Παρασκευή-Σάββατο 21:00, Κυριακή 19:00
ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
Για όλες τις παραγωγές του ΚΘΒΕ εισιτήρια από 5 € έως 13 €
ΤΕΤΑΡΤΗ-ΠΕΜΠΤΗ:
Γενική είσοδος: 5 €
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ: Από φέτος! ΝΕΕΣ ΤΙΜΕΣ
Κανονικό εισιτήριο (Θέσεις πλατείας): 10 €
Εκπτωτικό εισιτήριο: 8 € (Θέσεις εξώστη, Φοιτητικό, Άτομα άνω των 65)
Ομαδικό εισιτήριο: 7 € (για κρατήσεις άνω των 20 ατόμων)
ΣΑΒΒΑΤΟ & ΚΥΡΙΑΚΗ:
Κανονικό εισιτήριο: 13 € (Θέσεις πλατείας)
Κανονικό εισιτήριο: 10 € (Θέσεις εξώστη)
Εκπτωτικό εισιτήριο: 8 € (Φοιτητικό, Άτομα άνω των 65)
Ομαδικό εισιτήριο: 7 € (για κρατήσεις 20 ατόμων και άνω)
ΑΝΕΡΓΟΙ: (για όλες τις παραγωγές του ΚΘΒΕ) Δωρεάν με την επίδειξη κάρτας.
Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή. (20 θέσεις σε κάθε παράσταση για τις παραγωγές στο Βασιλικό Θέατρο, στην ΕΜΣ και στη Σκηνή Σωκράτης Καραντινός της Μονής Λαζαριστών / 10 θέσεις σε κάθε παράσταση για τις παραγωγές στο Φουαγιέ ΕΜΣ και στο Μικρό Θέατρο).
ΑΤΕΛΕΙΕΣ:
Εφόσον υπάρχουν διαθέσιμες θέσεις, ισχύουν ατέλειες ΕΣΗΕΜΘ, ΕΣΗΕΑ, ΣΕΗ, Τμημάτων Θεάτρου, Δραματικών Σχολών, Σκηνοθετών.
ΑΜΕΑ: Δωρεάν
Πολύτεκνοι: 5€
Δάσκαλοι-Καθηγητές: 10€
Τηλ. κρατήσεων: 2315 200200
Φωτογραφικό υλικό
Οι χειρότερες θεατρικές παραστάσεις του 2016
Δεν είναι απορίας άξιον πως δεν αντιλαμβάνονται το χάλι και την μιζέρια τους γιατί γνωρίζουν πολύ καλύτερα πριν από εμάς τους θεατές, πως το πόνημα τους δεν βλέπεται. Ο εγωκεντρισμός τους, η υπεραισιοδοξία, η υποκουλτούρα, το καλάμι και για κάποιους η ασχετοσύνη φέρνουν αυτά τα αποτελέσματα. Να συμπεριλαμβάνονται στις χειρότερες παραστάσεις για το 2016. Παίδες, άξιος ο τίτλος σας. Η σειρά είναι αξιολογική, τουτέστιν, όσο πιο ψηλά, τόσο πιο χάλια. (Στην επίσημη λίστα της «Κ» συνέβαλαν: Ν. Νικολού, Π. Στασινοπούλου και η αφεντιά μου..)
.
Αυτές λοιπόν είναι οι χειρότερες παραστάσεις του 2016 σύμφωνα με το Kulturosupa.gr, με την ευχή, άλλο κακό θέατρο να μη δούμε το 2017…
«ΠΛΟΥΤΟΣ»
Όταν συνάπτουν σχέσεις το ποιοτικό προφίλ, η τηλεοπτική δημοφιλία, η ανασφάλεια τύπου «κάτι πρέπει να κάνω και φέτος το καλοκαίρι» (να βγουν και κάποια λεφτουδάκια….), τότε δεν γεννιέται ο «Πλούτος» του Αριστοφάνη, αλλά το ρεσιτάλ λαϊκισμoύ που έδωσαν Κιμούλης, Φιλιππίδης και Μπέζος σε κάτι που έφερνε «Πλούτο»…
.
Αναλυτική γνώμη χειρότερης παράστασης εδώ
.
«ΤΟ ΜΗΛΟ»
Όταν μια κακή χειμωνιάτικη παράσταση ξεχειλίζει από φθήνια, προχειρότητα και ερασιτεχνισμό, παίρνοντας σβάρνα την επικράτεια και όταν σε αυτήν συμμετέχουν ως μπαλαντέρ Κώστας Βουτσάς και Γιώργος Κωνσνταντίνου, τότε δεν μας φταίει σε τίποτα ο κύριος υπαίτιος, Γιώργος Βάλαρης. Φταίει το κοινό… Καλά να πάθετε!
Αναλυτική γνώμη χειρότερης παράστασης εδώ
«ΓΑΜΠΡΟΙ ΓΙΑ ΠΟΥΛΗΜΑ»
Όταν η αποκαλούμενη φάρσα μετατρέπεται από το δίδυμο Παπαθανασίου – Ρέππα, με μια πλειάδα τηλεοπτικών προσωπικοτήτων να παρελαύνουν κορδωμένοι στη σκηνή, συνειδητά σε σαχλαμάρα, τότε είναι πραγματικά αξιέπαινο που παρέμεινε ο θεατής στην καρέκλα του έως το τέλος αυτής της άθλιας παράστασης και να μη ένιωσε προσβεβλημένος από τα όσα φαιδρά, ακατανόητα και ψεύτικα διαδραματίστηκαν επί σκηνής.
Αναλυτική γνώμη χειρότερης παράστασης εδώ
«ΚΟΚΟ ΜΠΛΟΚΟ»
Αχ ο Μουτσινάς!!!! Όσο μυαλό ξουράφι κι αν έχει ας μην το διοχετεύει σε θεατρική γραφή. Πλιζ… ας του το πει κάποιος δικός του, κάποιος όμως που να μην έχει το μυαλό ξουράφι το δικό του, ή ένας κοινός θνητός ας πούμε… από τους χιλιάδες που συρρέουν να τον δουν. Ακούει κανείς; Διότι στου Μουτσινά την πόρτα όσο θέλεις βρόντα… και κάθε χρονιά, θα τον έχουμε στις λίστες μας. Νισάφι πια…
.
Αναλυτική γνώμη χειρότερης παράστασης εδώ
«ΣΩΣΕ»
Τι συμβαίνει όταν ετοιμοπαράδοτο και επιτυχημένο (κείμενο) για κακή του τύχη συνάντησε τον Βλαδίμηρο Κυριακίδη; Μια παράσταση που ενώ θα έπρεπε να πέσει το θέατρο από τα γέλια, πέσαμε σε απέραντα χασμουρητά. Ποιος πληρώνει τον βαρκάρη; Σίγουρα όχι ο Βλαδίμηρος…
΄΄
—————————————–
Συνοπτικά +8 παραστάσεις της
ίδιας πάνω κάτω συνομοταξίας:
«ΑΙ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ – ΣΕ ΛΑΤΡΕΥΩ»
Θλίψη για μια χαμένη ώρα… και λίγα λέμε…
Αναλυτικά εδώ
«ΆΚΟΥ ΑΝΘΡΩΠΑΚΟ»
Απογοήτευσε σε όλα τα σημεία της… και λίγα λέμε…
Αναλυτικά εδώ
.
«MALL» από την ομάδα CASUALI
Προτίμησε τον ολισθηρό δρόμο του «δήθεν»… και λίγα λέμε…
Αναλυτικά εδώ
«ΠΡΕΜΙΕΡΑ» από την ομάδα Synpraxis
Δεν ήταν κωμωδία, δεν ήταν φαρσοκωμωδία, δεν ήταν σάτιρα, δεν ήταν Σεφερλής, δεν ήταν Δαλιανίδης… Μια παράσταση τρύπα στο νερό αλλά για «καλό σκοπό»…
Αναλυτικά εδώ.
«ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΤΟΥ ΓΙΑΤΡΟΥ»
Ανέκφραστο, επίπεδο, απογοητευτικό… και λίγα λέμε…
Αναλυτικά εδώ
«ΑΓΓΕΛΑ»
Ξεχειλωμένο, παλιακό, ανούσιο… και λίγα λέμε…
Αναλυτικά εδώ
«ΌΝΕΙΡΟ ΣΤΟ ΚΥΜΑ & ΈΡΩΣ ΉΡΩΣ»
Δοκίμασε την υπομονή μας και θα φροντίσουμε να την ξεχάσουμε γρήγορα, ως άτυχη στιγμή ενός σκηνοθέτη που εκτιμούμε.
Αναλυτικά εδώ
«ΝΙΝΑ 2»
Χαμένο στην μετάφραση… και λίγα λέμε…
Αναλυτικά εδώ
————————–
Φωτογραφικό υλικό
Οι καλύτερες θεατρικές παραστάσεις του 2016
(με αξιολογική σειρά)
Το θέατρο στα καλύτερα του σε μια λίστα που ο βαθμός δυσκολίας εισόδου ξεπέρασε κάθε προηγούμενο στα 10 χρόνια που ασχολούμαστε με τις θεατρικές κριτικές μέσω της ιστοσελίδας μας. Πίτσα Στασινοπούλου, Νάντια Νικολού και η αφεντιά μου (μόνη της η Αριάδνη Καναβάκη από Αθήνα σε μια ξεχωριστή λίστα), στρωμένοι γύρω από ένα τραπέζι να ξεψαχνίζουμε δεκάδες παραστάσεις (από τις 150 και πλέον) που είδαμε στην πόλη της Θεσσαλονίκης και με πόνο ψυχής να προσπαθούμε να κλείσουμε τη τελική δεκάδα με τις καλύτερες παραστάσεις της χρονιάς.
.
Και ενώ θερίζει η οικονομική κρίση με όλες τις επιπτώσεις σε κάθε ελληνική οικογένεια, το αντίθετο συνέβη σε κάθε θεατρικό σπίτι, επώνυμο θίασο και ομαδούλα, θα λέγαμε οι περισσότεροι «αναγεννήθηκαν», ανεβάζοντας ψηλά τον πήχη της τέχνης τους, παρουσιάζοντας εξαίρετες παραστάσεις στο θεατρόφιλο κοινό. Και αυτό το κοινό αφουγκράζοντας την ανάγκη τους για ποιοτική ψυχαγωγία, τους αγκάλιασε γεμίζοντας και τα θέατρα τους.
Αυτές λοιπόν είναι οι καλύτερες παραστάσεις του 2016 σύμφωνα με το Kulturosupa.gr, με την ευχή, τόσο καλό θέατρο να δούμε και το 2017…
«ΟΡΕΣΤΕΙΑ» του Αισχύλου.
Το σκηνοθέτησε ο Γιάννης Χουβαρδάς. Ερμήνευσαν: Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, Νίκος Κουρής, Στεφανία Γουλιώτη, Νίκος Ψαρράς, Άλκηστις Πουλοπούλου, Δημήτρης Παπανικολάου, Ιερώνυμος Καλετσάνος, Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης, Σύρμω Κεκέ, Χριστίνα Μαξούρη, Πολύδωρος Βογιατζής.
Αγαπήθηκε, λατρεύτηκε, μισήθηκε, αμφισβητήθηκε, κυνηγήθηκε… Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε αγαπημένοι μας θεατρόφιλοι. Μόνο που το καλοκαίρι του 2016 ο σπουδαίος Γιάννης Χουβαρδάς κάνει ένα μεγάλο βήμα μπροστά και φέρνει τα πάνω κάτω στην αρχαία τραγωδία όπως δεν έχουμε ξαναδεί ποτέ. Παρουσιάζοντας μια καταραμένη οικογένεια να ατενίζει το μέλλον κοιτώντας αφ’ υψηλού το ελληνικό ένδοξο παρελθόν. Μια παράσταση στην πιο ακέραια μορφή της και σε όλα αυτά που πρέσβευε, χωρίς κανένα ψεγάδι. Τολμηρή, σύγχρονη, εξοργιστικά σαγηνευτική και απίστευτα αιρετική. Όποιοι ήταν του κλασσικού φρίκαραν και όσοι ήταν ψαγμένοι στο μυαλό, ανήσυχοι στην ψυχή, μαγεύτηκαν. Μακράν η καλύτερη παράσταση της χρονιάς. Εδώ τελειώνει ο ουρανός…
Η «παράσταση» ήταν υποψήφια σε 5 κατηγορίες στα 6α ΘΚΘ 2016: Καλύτερη παράσταση της χρονιάς 2016, Σκηνοθεσία (Γιάννης Χουβαρδάς), Α΄ Γυναικείου Ρόλου (Καριοφυλιά Καραμπέτη), Ερμηνευτικού Συνόλου, Φωτισμών (Λευτέρης Παυλόπουλος). Κέρδισε 1: Α΄ Γυναικείου Ρόλου (Καριοφυλιά Καραμπέτη)
————————————————————————————————————————————-
«ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΓΙΟΡΤΗ» των Τόμας Βίντερμπεργκ, Μόγκενς Ρούκοφ, Μπο Χρ. Χάνσεν.
Σκηνοθέτησε τη παράσταση ο Γιάννης Παρασκευόπουλος.
Η παράσταση, από τις καλύτερες του ΚΘΒΕ τα τελευταία σαράντα χρόνια, δομημένη σωστά, θυελλώδης, με απρόσμενο τέλος, μας εντυπωσίασε με τη σκηνοθεσία της, την ερμηνεία της και τον παλμό της. Οι ανατροπές του έργου, οι λαθεμένες εκτιμήσεις για τους χαρακτήρες από τους συγγενείς και φίλους της οικογένειας, κράτησαν αμείωτο το ενδιαφέρον μας για μια παράσταση που ξεκίνησε ομαλά και ήρεμα και σταδιακά κατέληξε σε θρίλερ.
«ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ» του Anthony Burges.
Το σκηνοθέτησε ο Γιάννης Κακλέας. Ερμήνευσαν: Κωνσταντίνος Ασπιώτης, Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος, Λάμπρος Κτεναβός, Μένη Κωνσταντινιδου, Γιώργος Στάμος, Φάνης Παυλόπουλος, Αγγελική Τρομπούκη, Βαγγέλης Χατζηνικολάου.
Ένας μύθος, μια σπουδαία ταινία και ένα μεγάλο και δύσκολο στοίχημα για τον Γιάννη Κακλέα. Να το κάνει θεατρική παράσταση με τα όλα του. Και το πέτυχε. Να διατηρήσει τον «Κιούμπρικ» σε θεατρική μορφή, να οργώσει τα μυαλά μας με τη ρητορική του, να πειράξει ευαίσθητες χορδές. Εξόργισε, πόνεσε, τσάκισε. Ενθουσίασε. Μέσα σε όλα αυτά γέννησε και έναν μεγάλο πρωταγωνιστή, τον Κωνσταντίνο Ασπιώτη.
Η παράσταση ήταν υποψήφια σε 9 κατηγορίες στα 6α ΘΚΘ 2016: Καλύτερη παράσταση της χρονιάς 2016, Σκηνοθεσία (Γιαννης Κακλέας), Α΄ Ανδρικού Ρόλου (Κωνσταντίνος Ασπιώτης), Ερμηνευτικού Συνόλου, Σκηνικών (Μανόλης Παντελιδάκης), Κοστουμιών (Μαρία Καραπούλιου), Φωτισμών (Χρήστος Τζιόγκας), Κειμένου: Πρωτότυπου/Διασκευασμένου (Θοδωρής Πετρόπουλος), Φιναλίστ Υποψ. Βραβείο Κοινού. Κέρδισε 5: Καλύτερη παράσταση της χρονιάς 2016, Σκηνοθεσία (Γιαννης Κακλέας), Α΄ Ανδρικού Ρόλου (Κωνσταντίνος Ασπιώτης), Ερμηνευτικού Συνόλου, Σκηνικών (Μανόλης Παντελιδάκης, Α΄. Βραβείο Κοινού.
Είδαμε 05/02/2016 στο Θέατρο Αριστοτέλειον, βαθμολογήσαμε με 7,5 και σχολιάζουμε αναλυτικά εδώ
————————————————————————————————————————————-
«ΓΙΑ ΟΝΟΜΑ….» των Matthieu Delaporte & Alexandre de la Patellière.
Το σκηνοθέτησε ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης. Ερμήνευσαν: Χρήστος Χατζηπαναγιώτης, Βίκυ Σταυροπούλου, Φάνης Μουρατίδης, Μαρία Κωνσταντάκη, Αντώνης Λουδάρος.
Ένα αποτέλεσμα άρτιο και υποδειγματικό από κάθε πλευρά, φροντίζοντας και την τελευταία λεπτομέρεια με ακρίβεια εντυπωσιακή. Κάθε τι που συμβαίνει επί σκηνής έχει ουσιαστικό λόγο ύπαρξης, τίποτε δεν μένει αδικαιολόγητο, ξεκρέμαστο, τυχαίο ή ως ανούσιο «γέμισμα» και τα πάντα δένουν αρμονικά και φυσικά σε έναν ρυθμό απόλυτα ισορροπημένο. Μια συνεχής, αβίαστη ροή που ακολουθεί πιστά τις ποικίλες εναλλαγές, από το ξεκαρδιστικό χιούμορ μέχρι τις απανωτές αποκαλύψεις, τα αυθόρμητα ξεσπάσματα, τη συγκίνηση ή την οργή… Πού καταλήγουμε; Στο προφανές… Μια κωμωδία υψηλών προδιαγραφών, που στις μέρες μας αποτελεί είδος υπό εξαφάνιση!
Η παράσταση ήταν υποψήφια σε 7 κατηγορίες στα 6α ΘΚΘ 2016: Καλύτερη παράσταση της χρονιάς 2016, Σκηνοθεσία (Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης), Α΄ Ανδρικού Ρόλου (Χρήστος Χατζηπαναγιώτης), Α΄ Γυναικείου Ρόλου (Βίκυ Σταυροπούλου), Σκηνικών (Αθανασία Σμαραγδή), Φωτισμών (Νίκος Βλασόπουλος), Φιναλίστ Υποψ. Βραβείο Κοινού.
,
.
————————————————————————————————————————————-
«ΚΑΤΕΡΙΝΑ» του Αυγούστου Κορτώ.
Το σκηνοθέτησε ο Γιώργος Νανούρης. Ερμήνευσε η Λένα Παπαληγούρα. Στη σκηνή μαζί της ο Λόλεκ.
Τα πολλά μάτια που δάκρυσαν, οι πολλές ψυχές που σφίχτηκαν, ένας κόμπος στο λαιμό που δεν έλεγε να φύγει… “Σου εύχομαι παιδί μου να αποκτήσεις ένα γιο. Να τον αγαπήσεις όπως αγάπησα εγώ εσένα και ο γιος σου να σ αγαπήσει, όπως αγάπησες εσύ εμένα…”. Να πούμε μια λέξη και να τελειώνουμε: συνταρακτική παράσταση. Όπως το σκηνοθέτησε ένα «διαολεμένο» παιδί που λέγεται Γιώργος Νανούρης και όπως το απέδωσε μια μεγάλη ερμηνεύτρια που λέγεται Λένα Παπαληγούρα. Τελεία.
Είδαμε 28/09/2016 στο Θέατρο Εγνατία, πρωτοείδαμε στην Αθήνα και δεν βαθμολογήσαμε… βαθμολογούμε τώρα με 7 και σχολιάζουμε αναλυτικά εδώ + εδώ
————————————————————————————————————————————-.
«ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΗ» του Αριστοφάνη.
Το σκηνοθέτησε ο Μιχαήλ Μαρμαρινός. Ερμήνευσαν: Αιμίλιος Χειλάκης, Γιώργος Μπινιάρης, Γιάννης Βογιατζής, Χάρης Τσιτσάκης, Θέμης Πάνου, Μαρία Σκουλά, Έλενα Τοπαλίδου, Λένα Παπαληγούρα, Ηλέκτρα Νικολούζου, Λένα Δροσάκη, Αγλαΐα Παππά, Αθηνά Μαξίμου, Ευαγγελία Καρακατσάνη, Σοφία Κόκκαλη, Gemma Carbone, Άννα Κλάδη, Αθηνά Δημητρακοπούλου, Ελένη Μπούκλη, Ειρήνη Μακρή, Λενιώ Λιάτσου, Λένα Κιτσοπούλου.
Μια μοντέρνα ματιά. Μια ματιά που κουμπώνει στο σήμερα με σεβασμό και έμπνευση, απαλλάσσοντας το από χυδαιότητες, δίνοντας του μια άλλη πνοή. Αυτός ο Αριστοφάνης του Μαρμαρινού θα αποτελέσει σημείο αναφοράς στην ιστορία των θεατρικών ανεβασμάτων διότι διέθετε απίστευτη καλλιτεχνική έμπνευση…
Είδαμε 09/09/2016 στο Θέατρο Δάσους, βαθμολογήσαμε με 7 και σχολιάζουμε αναλυτικά εδώ
————————————————————————————————————————————-
«Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΗΣ ΓΗΡΑΙΑΣ ΚΥΡΙΑΣ» του Φρήντριχ Ντύρρενματ.
Το σκηνοθέτησε ο Αλέξανδρος Κοέν. Ερμήνευσαν: Μίρκα Παπακωνσταντίνου, Δημήτρης Πιατάς, Υβόννη Μαλτέζου, και η Αιμιλία Υψηλάντη, Τζούλη Σούμα, Άλεξ Κάβδας, Ιωάννα Αγγελίδη, Πέτρος Γούτης, Κυριάκος Μαρκάτος, Ρωμανός Μαρούδης, Εύη Νταλούκα, Δημήτρης Καστανιάς, Χαρά Αδαμίδου, Νίκος Ψημίτης, Μάριος Σακκάς.
Σκοτεινή, αισθαντική, αξιοπερίεργη, ευρηματική, μετά-μεταμοντέρνα, «φωτογραφική»… Και όλα αυτά (και πολλά περισσότερα), άρτια σκηνοθετημένη από τον «μάγο» Αλέξανδρο Κοέν… “Ένας συγγραφέας δεν λύνει προβλήματα. Τα αφήνει να αναδυθούν.” Φρήντριχ Ντύρρενματ κυρίες και κυρίοι μου…
Η παράσταση ήταν υποψήφια σε 8 κατηγορίες στα 6α ΘΚΘ 2016: Καλύτερη παράσταση της χρονιάς 2016, Σκηνοθεσία (Αλεξανδρος Κοέν), Α΄ Ανδρικού Ρόλου (Δημήτρης Πιατάς), Σκηνικών (Χριστίνα Κωστέα), Κοστουμιών (Celebrity Skin – Δημήτρης Στρέπκος), Φωτισμών (Κατερίνα Μαραγκουδάκη), Κειμένου Πρωτότυπου/Διασκευασμένου (Αλέξανδρος Κοέν), Φιναλίστ Υποψ. Βραβείο Κοινού. Κέρδισε 4: Σκηνοθεσία (Αλεξανδρος Κοέν), ), Κειμένου Πρωτότυπου/Διασκευασμένου (Αλέξανδρος Κοέν), Φωτισμών (Κατερίνα Μαραγκουδάκη), Κοστουμιών (Celebrity Skin – Δημήτρης Στρέπκος).
Είδαμε 30/12/2015 στο θέατρο Εγνατία, βαθμολογήσαμε με 7 και σχολιάζουμε αναλυτικά εδώ
————————————————————————————————————————————-
«ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΓΚΡΕΚΟ».
Θεατρική προσαρμογή, σκηνοθεσία, ερμηνεία: Τάκης Χρυσικάκος.
Η διαπίστωση είναι μοιραία και λέει το αυτονόητο: όταν έχεις στα χέρια ένα κορυφαίο κείμενο και στη σκηνή έναν σπουδαίο ηθοποιό να το ερμηνεύσει και επιπλέον δύο σπουδαίους μουσικούς να το «τραγουδήσουν», εισπράττεις μια μεγάλη θεατρική στιγμή. Κι όταν το κείμενο φέρει σφραγίδα «Καζαντζάκη» και η ερμηνεία το απογειώνει, η θεατρική στιγμή καταχωρείται ως θεατρική παιδεία και πολιτιστικό γεγονός. ΕΥΓΕ!
Είδαμε 05/117/2016 στο Θέατρο Αυλαία, βαθμολογήσαμε με 7 και σχολιάζουμε αναλυτικά εδώ
————————————————————————————————————————————-
«Ο ΑΓΑΠΗΤΙΚΟΣ ΤΗΣ ΒΟΣΚΟΠΟΥΛΑΣ» του Δημήτριου Κορομηλά.
Σκηνοθέτησε ο Σταμάτης Φασουλής. Ερμήνευσαν: Ταξιάρχης Χάνος, Ορέστης Χαλκιάς, Κώστας Σαντάς, Γιώργος Κολοβός, Δημήτρης Κολοβός, Δημήτρης Σιακάρας, Χάρης Παπαδόπουλος, Δημήτρης Μορφακίδης, Γιάννης Τσάτσαρης, Παναγιώτης Παπαϊωάννου, Αριστοτέλης Ζαχαράκης, Δημήτρης Τσιλινίκος, Νίκος Νικολάου, Μιχάλης Γούναρης (Φλώρος), Φούλης Μπουντούρογλου (Τσότρας), Μιχάλης Σιώνας (Ταγαράς), Νικόλας Μαραγκόπουλος, Έφη Σταμούλη, Φιλαρέτη Κομνηνού, Σταυρούλα Αραμπατζόγλου, Γιολάντα Μπαλαούρα, Μαρία Καραμήτρη, Χρύσα Τουμανίδου, Μαριάννα Πουρέγκα, Μομώ Βλάχου, Αναστασία Δαλιάκα, Λίλιαν Παλάντζα, Μαριάννα Λαγουρού, Ρούλα Παντελίδου, Νίκος Καπέλιος, Βασίλης Σπυρόπουλος, Θάνος Φερετζέλης, Λευτέρης Λιθαρής.
Μια υπέροχη λαϊκή παράσταση που άντεξε στο σήμερα διότι υπήρξε αγάπη, μεράκι και σεβασμό στο «κλασσικό εικονογραφημένο». Ένας ύμνος στον έρωτα και την αδικία. Μια νοσταλγική ματιά στην ελληνική ύπαιθρο σκηνοθετημένη εμπνευσμένα από τον Σταμάτη Φασουλή. «Μια βοσκοπούλα αγάπησα, μιά ζηλεμένη κόρη και την αγάπησα πολύ ήμουν αλάλητο πουλί, δέκα χρονών αγόρι. Μια μέρα που καθόμαστε στα χόρτα τ’ ανθισμένα, Μάρω, ένα λόγο θα σου πώ, Μάρω, της είπα, σε αγαπώ, τρελαίνομαι γιά σένα.»
Η παράσταση ήταν υποψήφια σε 2 κατηγορίες στα 6α ΘΚΘ 2016: Σκηνικών (Μανόλης Παντελιδάκης), Κοστούμια(Μανόλης Παντελιδάκης).
Είδαμε 11/07/2016 στο Βασιλικό θέατρο, βαθμολογήσαμε με 7 και σχολιάζουμε αναλυτικά εδώ
————————————————————————————————————————————-
«ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΣΤΕΦΑΝΙ» του Κώστα Ταχτσή.
Το σκηνοθέτησε ο Θανάσης Παπαγεωργίου. Ερμήνευσαν: Ελισάβετ Κωνσταντινίδου, Κατερίνα Αλέξη, Μομώ Βλάχου, Θανάσης Δισλής, Έφη Δρόσου, Γιώργος Ευαγόρου, Ελένη Ζιάννα, Ελένη Θυμιοπούλου, Θόδωρος Ιγνατιάδης, Γιάννης Καραμφίλης, Δημήτρης Κολοβός, Βασίλης Λέμπερος, Άννα Μαντά, Νικόλας Μαραγκόπουλος, Χρίστος Νταρακτσής, Λίλιαν Παλάντζα, Χάρης Παπαδόπουλος, Βασίλης Παπαδόπουλος, Μαριάννα Πουρέγκα, Θάλεια Σκαρλάτου, Τζένη Σκαρλάτου, Θόδωρος Σκούρτας, Μάρα Τσικάρα, Κοραλία Τσόγκα, Μαρία Χατζηϊωαννίδου, Άννη Χούρη.
Με χρώματα, εικόνες, μουσικές και αρώματα μιας εποχής αλλοτινής και βαθιά οικείας… μιας Ελλάδας με γλυκόπικρη γεύση σαν τις ζωές των ανθρώπων της, που εδώ η πίκρα περίσσεψε, αλλά κράτησε όρθιους τους προικισμένους με «ταλέντο ζωής» σαν τις δύο ηρωίδες. Πάνω στον εξαιρετικής ποιότητας, καλοστρωμένο καμβά, ήρθε η σκηνοθεσία του Θανάση Παπαγεωργίου και… ζωγράφισε! Καθώς αντιμετώπισε όλες τις προκλήσεις με τρόπο ευφυή και ευρηματικό, προσφέροντας ένα υπέροχο αισθητικά και λειτουργικά αποτέλεσμα.
.
Είδαμε 14/12/2016 στο Βασιλικό θέατρο, βαθμολογήσαμε με 7 και σχολιάζουμε αναλυτικά εδώ
————————————————————————————————————————————-
«Η ΜΑΝΑ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ» του Μπέρτολτ Μπρεχτ.
Το σκηνοθέτησε ο Νικίτα Μιλιβόγεβιτς. Ερμήνευσαν: Λυδία Φωτοπούλου, Εμμανουέλα Μαγκώνη, Ορέστης Χαλκιάς, Εμμανουήλ Κοντός, Ελευθερία Αγγελίτσα, Στελλίνα Βογιατζή, Σοφία Καλεμκερίδου, Γιώργος Κολοβός, Δημήτρης Μορφακίδης, Αγγελική Νοέα, Χρήστος Παπαδημητρίου, Παναγιώτης Παπαϊωάννου, Αλέξανδρος Σιάτρας, Μιχάλης.
Η ουσία είναι μία: βιώσαμε μια υπέροχη θεατρική στιγμή, όπου η γοητεία της λιτότητας στη σκηνοθεσία και οι καθηλωτικές ερμηνείες, ανέδειξαν όλη τη δύναμη ενός σπουδαίου έργου, πάντα επίκαιρου στις άγριες συνθήκες των απανταχού πολέμων. Άλλωστε το θυελλώδες χειροκρότημα δεν άφησε καμιά αμφιβολία για τον υπέρμετρο θαυμασμό!
Είδαμε 02/12/2016 στο θέατρο Εγνατία, βαθμολογήσαμε με 7 και σχολιάζουμε αναλυτικά εδώ
————————————————————————————————————————————-
Δεν κατάφεραν να συμπεριληφθούν στη 10άδα, παρότι βαθμολογημένες με 7άρι, ο χρόνος τις αποδυνάμωσε, θα ήταν άδικο τουλάχιστον να μην επισημανθούν:
.
Η επιμελημένη και καλοπαιγμένη παράσταση «ΟΙ 12 ΕΝΟΡΚΟΙ» [δείτε εδώ), η «ΑΝΤΙΓΟΝΗ» (του Ζαν Ανουιγ) που ευτύχησε να σκηνοθετηθεί από μια αποδεδειγμένα ταλαντούχα καλλιτέχνιδα σαν την Ελένη Ευθυμίου [δείτε εδώ), η διεισδυτική «ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΤΖΟΥΛΙΑ» σκηνοθετημένη από την Λίλλυ Μελεμέ [δείτε εδώ), η γοητευτική «ΓΚΑΜΠΥ» [δείτε εδώ) που σκηνοθέτησε η Κίρκη Καραλή και «ΑΥΤΗ Η ΝΥΧΤΑ ΜΕΝΕΙ» της ιδίας [δείτε εδώ), η σαρωτική «ΕΙΣΒΟΛΗ» από την ομάδα «mammals» [δείτε εδώ), η αποκαλυπτική «ΑΓΓΕΛΙΚΗ» από την ομάδα ‘Killing the fly” [δείτε εδώ), η θαυμάσια παράσταση «ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ» που σκηνοθέτησε ευρηματικά ο Πασχάλης Αραμπατζής [δείτε εδώ). Ο σκοτεινός ερωτικός μονόλογος «TO ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ» που έλαμψε από την Βαρβάρα Δουμανίδου και το Θέατρο του Άλλοτε [δείτε εδώ), «ΤΑ ΣΑΡΑΝΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ» από το ΔΗΠΕΘΕ ΚΟΖΑΝΗΣ που πραγματικά «κέντησε» ένα εργόχειρο περίτεχνο η Ελένη Δημοπούλου [δείτε εδώ), το υπέροχο «ΠΙΑΝΩ ΠΑΠΟΥΤΣΙ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΠΙΑΝΟ» σε σκηνοθεσία Σοφίας Πάσχου και παραγωγή της ομάδας Parari Project [δείτε εδώ) και τέλος ένα μεγάλο εύγε στο ««EXIT- ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ…», ενός μονολόγου γραμμένου από την Πηνελόπη Χριστοπούλου και ερμηνευμένο μοναδικά από τον Γρηγόρη Παπαδόπουλο της ομάδας Eclipses Group Theater [δείτε εδώ).
————————————————————————————————————————————- ΄
+ 8 αθηναϊκές που δεν θα δει ποτέ η Θεσσαλονίκη, εκτός από δυο*
«Η ΤΣΕΡΛΙΝΕ ΚΑΙ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΩΝ ΚΥΝΗΓΩΝ» [δείτε εδώ)
«Η EΠΑΝΕΝΩΣΗ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΑΣ ΜΕ ΤΗ ΝΟΤΙΑ ΚΟΡΕΑ» [δείτε εδώ)
«ΑΜΥΝΤΑΣ» [δείτε εδώ)
«ΑΔΑΜΑΝΤΙΑ»* [δείτε εδώ)
«ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΜΑΝΑ ΣΟΥ ΜΩΡΗ»* ΘΕΑΤΡΟ ΣΗΜΕΙΟ. [δείτε εδώ)
«ΚΑΡΦΙΤΣΕΣ ΣΤΑ ΓΟΝΑΤΑ» [δείτε εδώ)
«ΚΟΥΚΛΟΣΠΙΤΟ» [δείτε εδώ)
«ΛΈΛΑ ΚΑΡΑΓΙΆΝΝΗ. Η ΜΆΝΑ ΤΗΣ ΑΝΤΊΣΤΑΣΗΣ» [δείτε εδώ)
————————————————————————————————————————————
ΟΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ
ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ 2016 ΕΔΩ
Φωτογραφικό υλικό
«Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας_dreamers» με ευφάνταστη, σύγχρονη, νεανική ματιά… Είδαμε & Σχολιάζουμε…
Με χαρά διαπιστώνουμε- έχοντας δει τρεις δουλειές του- ότι το ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης… δεν «αστειεύεται»! Και εννοούμε ότι παράγει υψηλού επιπέδου θεατρικό έργο, με προσεγμένες επιλογές και παραγωγές, ευφάνταστες σκηνοθετικές προτάσεις, άξιο καλλιτεχνικό δυναμικό κι όλα αυτά εν μέσω απόλυτης οικονομικής – και όχι μόνο- «ξηρασίας»… Που σημαίνει ότι όταν ταλέντο και μεράκι ευτυχήσουν να συναντηθούν, οι όποιοι σκόπελοι αδυνατούν να εμποδίσουν τα μικρά «θαύματα»… Αφορμή για τον πρόλογο η παράσταση «Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας_dreamers», σε μια διασκευή του σαιξπηρικού έργου και σε σκηνοθεσία Στέλιου Χατζηαδαμίδη, που παρακολουθήσαμε στο θέατρο Αυλαία από το ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης. Και είχαμε ακόμα μια ευκαιρία να επιβεβαιώσουμε τα προλεχθέντα…
Ο διάσημος σαιξπηρικός μύθος αναπτύσσεται γύρω από ένα όνειρο στην καρδιά του καλοκαιριού, που «επιλέγει» ως χώρο δράσης ένα μαγεμένο δάσος. Στο οποίο θα καταφύγουν δυο νεαρά ζευγάρια, ο Λύσανδρος με την Ερμία και ο Δημήτριος με την Ελένη, για να ζήσουν τον έρωτα απελευθερωμένοι, όπως τον ονειρεύονται με τη νεανική τους ορμή… και με όλα τα τρελά τερτίπια του, από το πάθος μέχρι την απόρριψη, ώσπου κάποια αδιόρατη στιγμή, ο ύπνος θα σημαδευτεί από ένα παραμυθένιο όνειρο. Στο οποίο θα εμπλακούν με τον υπερβατικό τρόπο του παραμυθιού, ο σκοτεινός βασιλιάς και η βασίλισσα των ξωτικών, ένα περίεργο ξωτικό, απλοϊκοί τεχνίτες που «μαστορεύουν» μια ερασιτεχνική παράσταση, μαγικά φίλτρα, ένας αλλόκοτος ψαράς… συνθέτοντας έναν σουρεαλιστικό ονειρικό κόσμο που κινείται γύρω από τη διεκδίκηση της αγάπης και του έρωτα «με ξένα μάτια». Μόνο που η πάσχουσα ηρωίδα Ελένη- βιώνοντας στην πραγματικότητα την απόρριψη του αγαπημένου, στην αφύπνισή της επιζητά να αγαπήσει «με τα δικά της μάτια» και να αγαπηθεί γι αυτό που είναι…
Ένα από τα δυνατότερα έργα του Ουίλιαμ Σαίξπηρ με άπειρα ανεβάσματα παγκόσμια, αποτέλεσε τη στέρεα κλασική βάση για το στήσιμο μιας ελκυστικής, σύγχρονης (+) παράστασης.
– Μια «ρομαντική κωμωδία» του μεγάλου ποιητή, που υμνεί τον νεανικό έρωτα με έξοχα ευρηματικό τρόπο και τον χαρακτηριστικό ποιητικό του λόγο, συνενώνοντας σε μια συμπαγή δομή, εντελώς ετερόκλητους κόσμους. Σαν αυτόν της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας με ήρωες Αθηναίους και μύθους Ελλήνων βασιλιάδων, με αυτόν των ξωτικών της ελισαβετιανής λαϊκής παράδοσης ή τον κόσμο των ερασιτεχνών ηθοποιών της «κατώτερης κοινωνικής τάξης»… Μια απρόβλεπτη σύνθεση- απόλυτα αιτιολογημένη ως «συνθήκη ονείρου» και ταυτόχρονα πηγή ποίησης, κωμικότητας και προβληματισμού για τις δαιδαλώδεις, σκοτεινές διαδρομές του έρωτα… Και βέβαια μια μοναδική θεατρική πρόκληση, προσφέροντας απεριόριστο πεδίο σκηνοθετικά για δημιουργική φαντασία. Εν προκειμένω, η διασκευή των Σοφίας Ευτυχιάδου και Στέλιου Χατζηαδαμίδη, κατάφερε μέσα σε διάρκεια μιάμισυ μόνο ώρας για ένα έργο-ποταμό, να δώσει με σοφή οικονομία ένα μεστό, πυκνό κείμενο στα καίρια σημεία του και με λόγο απόλυτα σύγχρονο, ολοζώντανο, με γλώσσα και διαλόγους καθημερινούς, χωρίς ούτε στιγμή να «προδώσει» την ποιητικότητα του αυθεντικού κειμένου.
– Μιλώντας για τη σκηνοθεσία του Στέλιου Χατζηαδαμίδη, θα πούμε ότι ανταποκρίθηκε στη θεατρική πρόκληση με τρόπο εξαιρετικό και κυρίως με καθαρή προσωπική σφραγίδα στο εγχείρημα. Η οποία χαρακτηρίστηκε από φαντασία με εμπνευσμένα ευρήματα, από σύγχρονη και νεανική οπτική στη συνολική απόδοση, από ιδανικές ισορροπίες ανάμεσα στο χιούμορ, το ρομαντισμό, την υπέρβαση, το συναίσθημα…Με τη βοήθεια ενός ευφυέστατου «εναλλακτικού» σκηνικού και αξιοποιώντας όλη την πλατεία, ανέπτυξε τη δράση πολυεπίπεδα, προσφέροντας ενέργεια καθολικά στο χώρο και γεμάτο θέαμα, εμπλουτισμένο επιπλέον με στοιχεία «μιούζικαλ» και ερμηνείες τραγουδιών ενώπιον μικροφώνων. Τα απρόβλεπτα ευρήματά του με μοντέρνα αισθητική, η μελετημένη κινησιολογία, ο ταχύς ρυθμός, οι εύστοχες ατάκες, ανέδειξαν με επιτυχία το κωμικό στοιχείο, ωστόσο σε πλήρη ισορροπία με μια ιδιαίτερη, σκοτεινή, ποιητική ατμόσφαιρα. Στην οποία συνυπήρχαν έντεχνα ο ρεαλισμός και «καθημερινότητα» των τεσσάρων νεαρών, με τον σουρεαλισμό των χαρακτήρων του ονείρου, και το ξωτικό Πουκ ως «πνεύμα» να διατρέχει/ επηρεάζει όλη την πλοκή. Αναμφίβολα μια εμπνευσμένη, μοντέρνα σκηνοθεσία, με νεανικό στίγμα, ενέργεια και αισθητική, που κράτησε το ενδιαφέρον αμείωτο. Κάποιες μικρές παρατηρήσεις θα αναφερθούν παρακάτω…
– Σε επίπεδο υποκριτικής, πρόκειται για μια ομάδα άψογα συγχρονισμένη, από 8 αξιόλογους στο σύνολό τους ηθοποιούς, που διακρίθηκαν για την περίσσεια ενέργεια που κατέθεσαν, την προσήλωσή τους στη σκηνή, την επιτυχημένη κινησιολογία, την ακριβή απόδοση των ιδιαίτερων χαρακτήρων. Ωστόσο οφείλουμε να πούμε ότι μεταξύ τους ξεχώρισαν η ταλαντούχα, πληθωρική Ελένη με διπλό και εντελώς αντιφατικό ρόλο, κερδίζοντας με την αμεσότητα, την άνεση, το χιούμορ, την εκφραστικότητα, την εξαιρετική εκφορά του λόγου… ο ψαράς και τεχνίτης με αντίστοιχα προσόντα συν θαυμάσια κινησιολογία και εμφανή επαγγελματισμό… το ξωτικό Πουκ με πειστική γκροτέσκο απόδοση του ρόλου και άριστα χορογραφημένη κίνηση… Πολύ καλή όμως και η Ερμία συνδυάζοντας αθωότητα και ξεσπάσματα, καθώς και το βασιλικό ζεύγος Όμπερον και Τιτάνια με απολαυστικά σκοτεινή ερμηνεία, ενώ ελαφρά πιο αδύναμους υποκριτικά/ εκφραστικά βρήκαμε τους δύο νεαρούς ερωτευμένους Λύσανδρο και Δημήτριο, Τονίζοντας παράλληλα τις καλλιεργημένες φωνές όσων κλήθηκαν επίσης να τραγουδήσουν.
– Στην παράσταση αυτή είναι αλήθεια ότι το σκηνικό διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο και το συγκεκριμένο ευρηματικό αξίζει πολλά εύσημα, παρότι αρχικά μας… παραπλάνησε, αντικρίζοντας μια άδεια σκηνή. Μέχρι που αποκάλυψε πίσω από συρόμενα ταμπλώ τις κρυμμένες του «χάρες», τα διαφορετικά επίπεδα δράσης, τα εύστοχα συμβολικά αντικείμενα που κατέλαβαν τη σκηνή, δίνοντας εντελώς εναλλακτικά και διαφοροποιημένα την αίσθηση «δάσους». Ευφυείς και πολυδιάστατους θα χαρακτηρίζαμε τους φωτισμούς, που επίσης στο συγκεκριμένο έργο συν-σκηνοθετούν για την ονειρική ατμόσφαιρα, και άψογα τα κοστούμια– απλά νεανικά για τους 4 ρεαλιστικούς ήρωες και ευφάνταστα με έντονη θεατρικότητα για τους 4 «παραμυθένιους», ιδιαίτερα το εξαιρετικό του Πουκ με τις προσεγμένες λεπτομέρειες. Οι μουσικές επιλογές, ακολουθώντας το πνεύμα της σκηνοθεσίας κινήθηκαν σε δυναμικούς ροκ ρυθμούς, ενώ η θαυμάσια πρωτότυπη μουσική της παράστασης, συνδύασε ρυθμό και λυρικότητα σε τραγούδια εντελώς μέσα στο κλίμα.
Οι μικρές (και δευτερεύουσες) παρατηρήσεις (–) σε σκηνοθετικό επίπεδο, αφορούν καταρχάς σε μια παραπανίσια «κατανάλωση ενέργειας», θεωρώντας ότι τα τρεχάματα και κυνηγητά των νεαρών ηρώων ξέφυγαν ελαφρώς από το μέτρο, χωρίς να είναι αναγκαία η υπερβολή. Κατά δεύτερον, εντοπίσαμε 2-3 χάσματα στις αλλαγές σκηνών- στιγμιαία αλλά εμφανή, και επιπλέον ένα είδος «ασάφειας» ή «σύγχυσης» περιστασιακά στις αλλαγές συνθηκών μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας, ίσως όμως και ως άποψη… Τέλος, βρήκαμε αδύναμο σκηνοθετικά το φινάλε- σε βαθμό να μην το αντιληφθούμε- μετά από όσα έντονα προηγήθηκαν…
Καταλήγοντας (=) και παραβλέποντας τις λεπτομέρειες. θεωρούμε ότι η παράσταση με την ευφάνταστη, εναλλακτική και σύγχρονη προσέγγισή της, έφερε ένα κλασικό σαιξπηρικό έργο πολύ κοντά στο σήμερα, χωρίς ποιοτική ή… ποιητική έκπτωση και αυτό αξίζει σίγουρα έπαινο!
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ:
6,5 ΣΤΑ 10
Αναλυτικές πληροφορίες ΕΔΩ
——————————————
#Κουλτουρόσουπα #kulturosupa #Θεατρομανία #ΕίδαμεΚαιΣχολιάζουμε #ΠίτσαΣτασινοπούλου #ΘέατροΑυλαία #ΟνειροΚαλοκαιρινήςΝύχταςDreamers #ΟυίλιαμΣαίξπηρ #ΔΗΠΕΘΕΚοζάνης #ΣτέλιοςΧατζηαδαμίδης
Φωτογραφικό υλικό