Ο αδιαμφισβήτητος «βασιλιάς» του Οκτώβρη ή μάλλον του φθινοπώρου. Όπου εν μέσω πεσμένων φύλλων, μουντής καταχνιάς, ψιλόβροχου, ξάφνου  ένα… επίγειο ουράνιο τόξο ασύλληπτων χρωμάτων, ένα εικαστικό υπερθέαμα σαν  πίνακας ζωγράφου εν ώρα έκστασης! Τα θαυμαστά χρυσάνθεμα δεν υπάρχει περίπτωση να μην τιμήσουν τον Αη Δημήτρη, φορώντας το θεσπέσιο ένδυμα. Μπορεί η πατρίδα τους η Ιαπωνία να τα θεωρεί «εθνικό λουλούδι», ωστόσο οι Ολλανδοί που τα έφεραν στην Ευρώπη, τους έδωσαν ελληνικό όνομα εκ του «χρυσός» και « άνθος», λόγω του κίτρινου χρυσαφένιου χρώματος των πρώτων ειδών. Οι δικοί μας πάλι στα παλιά κείμενα αναφέρουν το χρυσάνθεμο ως «Παρθένιον» και ο λαός που έβλεπε μια «δοξαστική» ανθοφορία, ταυτισμένη με τη γιορτή του αγίου,  έδωσε ένα τρυφερό προσωνύμιο: «Αγιοδημητριάτικο». Του οποίου οι ποικιλίες, δύσκολο να μετρηθούν, με λουλούδια κάθε απόχρωσης, μορφής, ύψους, μεγέθους… θαρρείς με αστείρευτη φαντασία!

Φωτογραφικό υλικό