.

Είδε και σχολιάζει ο Γιάννης Τσιρόγλου 

.
Ποιος να το φαντάζονταν πως ένας σκηνοθέτης από μια μικρή χώρα που έκανε κάτι ιδιόμορφες ταινίες σε χρόνο dt και ελάχιστοι έβλεπαν, να είναι σήμερα ένας από τους πιο περιζήτητους του κόσμου. Και αυτός δεν είναι άλλος από τον έλληνα Γιώργο Λάνθιμο.

Τον παρακολουθώ από τις πρώτες του ταινίες και δεν θα ξεχάσω 3 περιστατικά: όταν στο φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης,  άγνωστος μεταξύ αγνώστων, πήγε να παρουσιάσει την «Κινέττα» με πρωταγωνιστή τον Αρη Σερβετάλη, όπου στο ημίωρο την «έκανα» από την αίθουσα με ελαφρά πηδηματάκια… Δεν καταλάβαινες τίποτα! Λίγα χρόνια αργότερα, ένα ζεστό καλοκαιρινό βράδυ κάπου δυτικά της πόλης, από τα νεύρα μου κόντεψα να σπάσω τις βιτρίνες του θερινού σινεμά καθώς η ταινία «Ο Καλύτερός μου φίλος» με τον Λάκη Λαζόπουλο εκνευριστικά… δεν βλεπόταν! Ενώ ένα βράδυ Παρασκευής, πρώτη μέρα εξόδου του «Κυνόδοντα», έχασα τη μιλιά μου από το «σοκ» που μόλις είχα υποστεί στο Μακεδονικόν.  Και βέβαια, από τότε τον λάτρεψα.

Φωτογραφικό υλικό