Ο Στέφανος Κακαβούλης, ένας δημιουργός που αρέσκεται να ισορροπεί ανάμεσα στις ιδιότητες του συγγραφέα και του ηθοποιού, επιστρέφει στη σκηνή με το 13ο έργο του, δίνοντας σάρκα και οστά σε ένα από τα πιο εμβληματικά σχέδια της παγκόσμιας τέχνης. Στην παράσταση «Βιτρούβιος», το αριστούργημα του Leonardo da Vinci παύει να είναι μια στατική μελέτη αναλογιών και μετατρέπεται σε έναν ζωντανό, πάσχοντα οργανισμό που αναζητά τη δική του αλήθεια μέσα στο ατελιέ.
Στη συνέντευξη που ακολουθεί, μας ξεναγεί στα παρασκήνια αυτής της ιδιαίτερης σκηνικής συνάντησης με τον σκηνοθέτη Χρήστο Δήμα. Αποκαλύπτει τις προκλήσεις της απόλυτης σωματικής και ψυχικής έκθεσης, τη μεταφυσική διάσταση που προσδίδουν η μουσική και οι προβολές, αλλά και το πώς το γυμνό σώμα μεταμορφώνεται σε ένα ειλικρινές σκηνικό «ένδυμα». Μια συζήτηση για την τελειότητα, την αγωνία της ύπαρξης και τη δύναμη του θεάτρου να «σπάει» τα όρια ανάμεσα στον δημιουργό και το κοινό.
-Τι ήταν αυτό που σας γοήτευσε στο συγκεκριμένο σχέδιο του Da Vinci ώστε να αποτελέσει το 13ο συγγραφικό σας έργο;
Η αγάπη για την περίοδο της Αναγέννησης. Ξεκίνησε φυσικά με την μελέτη των έργων του Shakespeare από τη δραματική σχολή για να φτάσει στα γλυπτά του Michaelangelo και τους πίνακες του Da Vinci. Το ότι αυτές οι διάνοιες έκρυβαν νοήματα που δεν τολμούσαν να πουν φανερά γιατί θα λογοκρίνονταν με μάγευε. Όλα τους τα έργα είναι κωδικοποιημένα. Όταν έφτασα λοιπόν στον Άνθρωπο του Βιτρούβιου που επιφανειακά αφορά στις αναλογίες του ανθρώπινου σώματος και τη χρυσή τομή γεωμετρικά εντυπωσιάστηκα από αυτά που κρύβει από πίσω!! Έπρεπε κάτι να κάνω με αυτά….οπότε γεννήθηκε το έργο Βιτρούβιος.
-Πώς ισορροπήσατε τα ιστορικά στοιχεία της εποχής του Da Vinci με τη δική σας μυθοπλαστική ιστορία για τον άντρα που πόζαρε;
Νομίζω ότι αν ο Βιτρούβιος ήταν από τα πρώτα έργα μου θα ήταν πιο δύσκολο να επιτευχθεί αυτή η ισορροπία. Επειδή προηγούνται 12 έργα πριν κουβαλάμε εργατοώρες και ψήσιμο όπως λέμε με το γράψιμο γι’ αυτό και το τόλμησα. Η μυθοπλαστική ιδέα να δώσω ζωή στον Άνδρα που πόζαρε για τον μεγάλο ζωγράφο μου φάνηκε ιδανικός κορμός για να πατήσουν πάνω όλα τα ιστορικά στοιχεία και πληροφορίες για το διάσημο σχέδιο.
-Στην παράσταση απευθύνεστε στο κοινό σαν να είναι ο ίδιος ο ζωγράφος. Πόσο προκλητικό είναι για έναν ηθοποιό να «σπάει» τον τέταρτο τοίχο με αυτόν τον τρόπο;
Σου δίνει μια άλλη αίσθηση αμεσότητας. Βάζεις το κοινό πιο πολύ μέσα στη δράση γιατί το κάνεις μέρος αυτής. Η ευθεία απεύθυνση στο κοινό έχει ένα παραπάνω ρίσκο γιατί του μιλάς σαν να περιμένεις απάντηση από αυτό άρα θα πρέπει να ‘σαι πολύ αληθινός για να τον “ψαρώσεις”. Να τον κάνεις να πιστέψει ότι όντως είναι ο Da Vinci. Αυτό από μόνο του είναι πρόκληση ερμηνευτική.
-Ποια είναι η μεγαλύτερη αγωνία του «Άντρα-Βιτρούβιου» που αναδεικνύεται μέσα στο ατελιέ;
Δεν θα προδώσω μια τέτοια πληροφορία γιατί είναι καίρια για την εξέλιξη του έργου….και τον χαρακτήρα του …..χαχαχα
-Πώς ήταν η συνεργασία σας με τον σκηνοθέτη Χρήστο Δήμα για τη μεταφορά αυτού του ιδιαίτερου κειμένου στη σκηνή;
Τον Χρήστο τον θαύμαζα κυρίως σαν κινηματογραφιστή μέσα από τις ταινίες του. Μόλις σκεφτόμουν για πιθανούς σκηνοθέτες ήταν από τους πρώτους που μου ‘ρθε στο μυαλό γιατί η αισθητική και η ματιά του ταιριάζουν στο έργο. Απόλυτα. Και με δικαίωσε η επιλογή μου. Κατάλαβε το έργο πολύ περισσότερο από ‘μενα που το ‘χα γράψει. Γέννησε συμβολισμούς και αναφορές που δεν μου ‘χαν περάσει από το μυαλό. Κι αυτό είναι μαγικό όταν συμβαίνει.
-Πώς λειτουργούν η πρωτότυπη μουσική του Αντώνη Παπακωνσταντίνου και οι προβολές του Ιάσονα Λαγουτάρη στην υποβολή της μεταφυσικής διάστασης του έργου;
Και τα δύο συμβάλουν απόλυτα στην μυστικιστική και τελετουργική διάσταση και ατμόσφαιρα που έχει η παράσταση σε μεγάλο βαθμό. Τα βίντεο είναι φτιαγμένα από τον Χρήστο και οι μουσικές του Αντώνη γράφτηκαν με βάση τις οδηγίες του.
-Η επιλογή να εμφανίζεστε ολόγυμνος είναι μια άμεση αναφορά στην ανατομική τελειότητα του σχεδίου. Πόσο δύσκολο ήταν να «εκτεθείτε» έτσι για χάρη της τέχνης;
Ανήκω στους ηθοποιούς που δεν είχαν ποτέ θέμα με το γυμνό. Μου αρέσει το γυμνό σώμα και να το σκηνοθετώ σε άλλους ηθοποιούς και να εκθέτω το δικό μου. Δεν έχει να κάνει με επιδειξιμανία ούτε ναρκισσισμό. Το σώμα έχει φορτωθεί με τόση ενοχοποίηση ακόμα και σήμερα που αυτός είναι ένας τρόπος να απελευθερωθεί από αυτό. Είναι το πιο φυσιολογικό πράγμα στο κόσμο. Ο ναός μας! Γιατί να το σκεφτόμαστε μόνο σεξουαλικά ή προκλητικά;; Όσον αφορά στον Βιτρούβιο δεν θα μπορούσε να λείπει το full frontal γυμνό μιας και μιλάμε για τις πόζες που παίρνει ο Άνδρας για να τον ζωγραφίσει ο Da Vinci.
-Πιστεύετε ότι το γυμνό σώμα λειτουργεί ως ένα επιπλέον «σκηνικό» ή «ένδυμα» που βοηθά στην αποκρυπτογράφηση των μηνυμάτων του Da Vinci;
Απόλυτα. Πολύ ωραία ερώτηση και η διατύπωσή της εμπεριέχει και την απάντηση.
-Υπήρξαν στιγμές που φοβηθήκατε ότι η γυμνή εμφάνιση μπορεί να επισκιάσει το κείμενο ή το νόημα της παράστασης στα μάτια του κοινού;
Εγώ όχι αλλά τις προθέσεις του κάθε θεατή δεν τις γνωρίζω. Αν κάποιος έρθει για να δει γυμνό τότε αυτό θα δει. Αν κάποιος έρθει για να μπει στην παράσταση στο κείμενο και τα νοήματα του θα το κάνει. Η πρόθεση του κοινού είναι πολύ σημαντική.
– Έχετε ήδη 13 έργα στο ενεργητικό σας. Πώς επιλέγετε τα θέματα που σας απασχολούν ως δημιουργό;
Δεν υπάρχει ένας τρόπος που θα επιλέξω να γράψω για κάτι. Όλα γύρω μας είναι εν δυνάμει θέματα για ένα θεατρικό για ένα ποίημα για ένα διήγημα. Αυτό που μπορώ να πω με σιγουριά είναι ότι το ερέθισμα θα πρέπει να μου γίνει εμμονή για καιρό. Να το βλέπω στον ύπνο μου ειλικρινά. Μέχρι να στρωθώ και να πω πάμε….να γράψουμε τώρα!
-Ποια ιδιότητα υπερτερεί μέσα σας όταν βρίσκεστε πάνω στη σκηνή ερμηνεύοντας δικά σας λόγια;
Όταν είμαι πάνω στη σκηνή είμαι και επιζητώ να είμαι ηθοποιός…μόνο!
-Από τις πρώτες σας παραστάσεις μέχρι σήμερα, ποια θεωρείτε τη σημαντικότερη αλλαγή στον τρόπο που αντιμετωπίζετε το θέατρο;
Αχ…..να τολμήσω να πω ότι το βλέπω μέσα από ένα φίλτρο ωριμότητας ανακατεμένης με κούραση και απογοήτευση. Επίσης όμως αυξανόμενο πάθος και λαχτάρα. Αντιφατικά ακούγονται…αλλά πιστέψτε με συνυπάρχουν…χαχα
-Μετά τον «Βιτρούβιο», υπάρχει κάποιο άλλο ιστορικό πρόσωπο ή έργο τέχνης που θα θέλατε να «ζωντανέψετε»;
Μμμμ….μου βάζετε ιδέες τώρα…..πολλά υπάρχουν. Ποιο θα μου γίνει εμμονή είναι το θέμα.
– Τι θα θέλατε να πάρει μαζί του ο θεατής φεύγοντας από το Μικρό Θέατρο της Μονής Λαζαριστών;
Ό, τι θέλει να πάρει. Εύχομαι μέσα σε αυτά να είναι κάτι από αυτά που έχει πάρει και το κοινό της Αθήνας. Λάτρεψαν το κείμενο. Πόσα έμαθαν για την αξία και τη δύναμη ενός έργου τέχνης. Τους συγκίνησε η ερμηνεία. Κυρίως όμως την ανάγκη του ανθρώπου να αφήσει ένα αποτύπωμα πίσω του που θα μείνει….
ΜΟΝΗ ΛΑΖΑΡΙΣΤΩΝ
«Βιτρούβιος» του Στέφανου Κακαβούλη.
Πρεμιέρα: Τετάρτη 13/05
Μέσα από τη φόρμα ενός αποκαλυπτικού μονολόγου, ο «Άνθρωπος του Βιτρούβιου» αποκρυπτογραφεί τα μηνύματα και τους κώδικες που κρύβονται πίσω από το γεωμετρικό σύμπαν του Da Vinci.
Σκηνοθεσία: Χρήστος Δήμας. Ερμηνεύουν: Στέφανος Κακαβούλης.
Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Τετάρτη 13, Πέμπτη 14 & Παρασκευή 15 Μαΐου στις 21:00
Αναλυτικές πληροφορίες για τη παράσταση θα βρείτε εδώ
