Αυτό που συμβαίνει με τη Μαρία Καρυστιανού δεν είναι πλέον μια ιστορία πένθους, αλλά ένα σεμινάριο πολιτικής εξαπάτησης. Η γυναίκα που έγινε σύμβολο επειδή η μοίρα τη χτύπησε σκληρά, φαίνεται πως τυφλώθηκε από τα φώτα της δημοσιότητας. Πίστεψε πως η τραγωδία της δίνει το «ελεύθερο» να το παίζει εθνική καθοδηγήτρια, ενώ στην πραγματικότητα αποδεικνύεται επικίνδυνα άσχετη, απελπιστικά ψωνισμένη και βαθιά οπισθοδρομική.
Η «φωστήρας» της Χίου και το σκοταδιστικό κρεσέντο
Οι πρόσφατες δηλώσεις της για το Λιμενικό και τη Χίο δεν ήταν απλώς μια ατυχής στιγμή. Ήταν η αποκάλυψη ενός ανθρώπου που ψαρεύει στα θολά νερά του λαϊκισμού. Το να μετατρέπεται μια μάνα των Τεμπών σε έναν «θηλυκό Βελόπουλο» ήταν μόνο η αρχή.
Το πραγματικό σοκ ήρθε με τις δηλώσεις της για τις αμβλώσεις. Η υιοθέτηση μιας ρητορικής που θίγει το δικαίωμα της γυναίκας πάνω στο σώμα της, προκάλεσε κύμα οργής. Είναι τουλάχιστον υποκριτικό ένας άνθρωπος που επικαλείται τα ανθρώπινα δικαιώματα για να βρει δικαίωση, να επιτίθεται ταυτόχρονα στα κεκτημένα δικαιώματα των γυναικών, θυμίζοντας τις πιο σκοτεινές εποχές του Μεσαίωνα.
Η «δημοσκοπική» φούσκα και οι σωτήρες της δεκάρας
Παρά το γεγονός ότι οι δημοσκοπήσεις της δίνουν ακόμα απήχηση —προκαλώντας εντύπωση σε όσους αναζητούν λογική— η ιστορία έχει δείξει πως τέτοια φαινόμενα έχουν «ημερομηνία λήξης». Όπως συνέβη και στο παρελθόν με άλλους αυτόκλητους «σωτήρες», η παρουσία της θα εξανεμιστεί. Μόλις το «ψώνιο» της εξουσίας συγκρουστεί με την πραγματική πολιτική ανυπαρξία της, θα περιοριστεί και θα εξαφανιστεί από την επικαιρότητα.
Φτάνει πια με τους σωτήρες που πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Η κοινωνία δεν αντέχει άλλη εργαλειοποίηση του πόνου για να χτιστούν πολιτικές καριέρες του τίποτα.
Μια πολιτική απατεώνας που «άδειασε» το ηθικό πλεονέκτημα
Τόσο καιρό σύμπασα η Αριστερά την είχε «σημαία» της. Τώρα, η Καρυστιανού τους εκθέτει ανεπανόρθωτα: Ενώ ο Τσίπρας περίμενε να ηγηθεί ενός μετώπου, η Καρυστιανού, χωρίς κανέναν ιδεολογικό φραγμό, του έκλεψε την παράσταση για να την εξαργυρώσει με μια ακροδεξιά στροφή. Αυτή η στάση της καίει τις γέφυρες και με τους υπόλοιπους συγγενείς των θυμάτων, καθώς πλέον ο αγώνας για τα Τέμπη ταυτίζεται με τις προσωπικές, σκοταδιστικές της απόψεις.
Η Καρυστιανού κατάφερε το ακατόρθωτο: να λερώσει έναν ιερό αγώνα με την προσωπική της ματαιοδοξία. Η «χαροκαμένη μάνα» έδωσε τη θέση της στην πολιτική τυχοδιώκτρια. Η αποκαθήλωση είναι οριστική και το μέλλον της προδιαγεγραμμένο: στην αφάνεια, εκεί που καταλήγουν όλοι όσοι προσπάθησαν να καπηλευτούν την εθνική τραγωδία.
#Καρυστιανού #ΠολιτικήΑπάτη #Τέμπη #Αμβλώσεις #Χίος #Σκοταδισμός #Kulturosupa #Αποκαθήλωση #Δημοσκοπήσεις #Πολιτική2026
