Η Φιλιώ και η Κατερίνα πάνε θέατρο
Γράφει η Νέλη Βυζαντιάδου για την Κουλτουρόσουπα
Καλή χρονιά με υγεία και πολλές, ενδιαφέρουσες και ωφέλιμες θεατρικές παραστάσεις να σας ευχηθούμε μαζί με τις φίλες μου!
Ποδαρικό στη νέα χρονιά κάνουμε με μια παράσταση που ασφαλώς και σχετίζεται με τις γιορτές. Τι άλλο θα μπορούσε να είναι άλλωστε; Η Φιλιώ και η Κατερίνα έμαθαν πώς ήταν τα Χριστούγεννα του Ίκαρου Ποντίκαρου και αποφάσισαν να μοιραστούν μαζί σας την εμπειρία που είχαν παρακολουθώντας αυτό το έργο στη σκηνή του θεάτρου Αθήναιον.
Ξεκινώ λέγοντας πως ο Ίκαρος Ποντίκαρος είναι ένας δημοφιλής και αγαπητός, όπως μπόρεσα να καταλάβω, ήρωας που ονειρεύεται να αλλάξει τον κόσμο και κυρίως να προστατέψει τα υπόλοιπα ποντίκια από τον αιώνιο και ανεπιθύμητο εχθρό τους, που είναι οι γάτες. Αν και εν όψει γιορτών προβλέπεται να γίνει μια μικρή παύση στις εχθροπραξίες των δύο ομάδων, όλα ανατρέπονται όταν εμφανίζεται μια γάτα που έχει άλλα σχέδια και δεν σέβεται τις παραδόσεις που ισχύουν στην αυλή όπου διαδραματίζονται όλα όσα παρακολουθούμε. Η γάτα αυτή ξεσηκώνει τις υπόλοιπες και η συμφιλίωση, που επικρατεί κάθε χρόνο στο Χριστουγεννιάτικο τραπέζι της αυλής, κρέμεται από μια λεπτή κλωστή. Είναι τότε που αναλαμβάνει ο συμπαθέστατος μικρός ποντικός να σώσει την κατάσταση και να μη χαθούν τα Χριστούγεννα. Ζητώ από τον ηθοποιό Χάρη Αραμπατζή, που παίζει στη συγκεκριμένη παράσταση, να περιγράψει τον Ίκαρο Ποντίκαρο χρησιμοποιώντας πέντε μόνο λέξεις που να αντιστοιχούν σε χαρακτηριστικά του. Εκείνος παραθέτει τις λέξεις χωρίς δεύτερη σκέψη: ‘Τολμηρός, παρορμητικός, φιλόδοξος, ποντικογενναίος και ονειροπόλος’.
Ο αγώνας του Ίκαρου Ποντίκαρου καθ’ όλη τη διάρκεια της παράστασης πυροδοτεί διαφορετικά συναισθήματα στο κοινό. Αναρωτιέμαι ποια είναι τα κυριότερα συναισθήματα που δείχνουν να βιώνουν οι μικροί θεατές και πώς φαίνεται να αντιδρούν στις περιπέτειες του πρωταγωνιστή. Ο κύριος Αραμπατζής λέει ότι τα παιδιά έχουν την τάση να γίνονται μέρος της ιστορίας του Ίκαρου πολύ ενεργά. Μπορεί κανείς να νιώσει πάνω από την σκηνή τον ενθουσιασμό και την αγωνία τους παρακολουθώντας τις περιπέτειες του Ίκαρου. Υπάρχουν στιγμές διάδρασης με το κοινό κατά τη διάρκεια της παράστασης στις οποίες οι μικροί μας θεατές δεν διστάζουν να εκφράσουν την άποψη και τα συναισθήματά τους για τους χαρακτήρες του έργου. Όσο για τα βασικά μηνύματα που περνά το έργο σε μικρούς και μεγάλους θεατές, ο ίδιος δεν ξέρει αν μπορεί να απαντήσει σε αυτήν την ερώτηση σωστά αλλά αυτό μαθαίνει μέσα από τον Ίκαρο είναι το πόσο σημαντικό είναι να τολμάς ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι θα αποτύχεις. Να βρίσκεις θάρρος και πίστη στον εαυτό σου και να διεκδικείς ακόμα και αν οι συνθήκες είναι δύσκολες ή ενάντιά σου.
Καθώς η μία σκηνή διαδέχεται την άλλη διαπιστώνω πως για άλλη μια φορά το Καλό επικρατεί του Κακού και αυτό είναι πέρα για πέρα ελπιδοφόρο. Σύμφωνα με τον κύριο Αραμπατζή το Καλό πράγματι επικρατεί του Κακού και αυτό συμβαίνει μέσα από μια όμορφη και οργανική κατάσταση δίχως εκδίκηση. Οι χαρακτήρες, όπως εξηγεί, κάνουν χώρο ο ένας για τον άλλον και το Καλό γεννιέται μέσα από την κατανόηση και τη συμφιλίωση.Όσο για την αγαπημένη του σκηνή αυτή φαίνεται να είναι η σκηνή της συμφιλίωσης. ‘Είναι μαγικά τα μάτια των παιδιών όταν βλέπουν ζωντανά μπροστά τους να δημιουργείται αυτή η σχέση που δεν περίμεναν. Μου θυμίζουν το δικό μου ενθουσιασμό για τους χαρακτήρες που θαύμαζα όταν ήμουν μικρός και το σημαντικότερο είναι ότι μου θυμίζουν τη μαγεία που μπορεί να προσφέρει μια θεατρική παράσταση’, δηλώνει ο συνεντευξιαζόμενος.
Φτάνοντας στο τέλος αυτής της συνάντησης προσκαλώ τον κύριο Αραμπατζή να προτείνει τουλάχιστον δύο λόγους για τους οποίους αξίζει να φέρει ένας γονιός το παιδί του στη συγκεκριμένη παράσταση. ‘Η παράσταση αυτή’, λέει, ‘καταφέρνει να συνδυάσει το νόημα με τη διασκέδαση’ και συνεχίζει ‘Υπάρχει ζωντανή μουσική, πολλά χρώματα και πολλές συναισθηματικές διακυμάνσεις’.
Είναι σίγουρο πως ο Ίκαρος Ποντίκαρος κατάφερε να βρει μια θέση στην καρδιά μας και θα ανατρέχουμε συχνά στις περιπέτειές του. Έχει να μας διδάξει πολλά και όπως λέει χαρακτηριστικά ο κύριος Αραμπατζής: ‘Εύχομαι να είμαστε λίγο πιο τολμηροί σαν τον Ίκαρο, να δείχνουμε μεγαλύτερη κατανόηση στους ανθρώπους που μας περιβάλλουν και να μας κινεί η αγάπη’.
Εισιτήρια για τις επερχόμενες παραστάσεις θα βρείτε εδώ
Ραντεβού την επόμενη Παρασκευή με ένα καινούργιο άρθρο…η Φιλιώ και η Κατερίνα πάνε θέατρο και τους αρέσει πολύ!
