Η νέα ταινία του Γιάννη Σμαραγδή δεν σπάει μόνο τα ταμεία, αλλά και τη δημόσια συζήτηση, δημιουργώντας ένα βαθύ ρήγμα στην ελληνική κοινωνία.

Από τη μία πλευρά, συναντάμε τους υποστηρικτές της θεωρίας πως η εμπορική επιτυχία είναι το μόνο αλάνθαστο κριτήριο ποιότητας. Σε αυτό το «στρατόπεδο» συνωστίζονται όσοι εκμεταλλεύονται τον λαϊκό ενθουσιασμό για λίγα παραπάνω κλικ ή πολιτικά οφέλη, συχνά υιοθετώντας έναν λόγο που φλερτάρει με τον εθνικισμό και την οπισθοδρόμηση. Ο ίδιος ο σκηνοθέτης, μέσα από τη στάση του, μοιάζει πλέον να αυτοανακηρύσσεται σε εθνικό σύμβολο, έτοιμος ίσως να αποτελέσει το επόμενο θέμα μιας δικής του βιογραφίας.

Στην αντίπερα όχθη, η ψύχραιμη κριτική βλέπει πίσω από τα νούμερα μια κινηματογραφική αστοχία και μια παραποίηση της ιστορίας. Πρόκειται για ένα έργο που επενδύει συνειδητά στον εύκολο εντυπωσιασμό, μια συνταγή που διαχρονικά φαίνεται να «μαγνητίζει» ένα συγκεκριμένο κομμάτι του κοινού.

📊 Το Top-10 των Εισιτηρίων (01 – 04 Ιανουαρίου 2026)

🔍 Τα συμπεράσματα του τετραημέρου:

• Ο θρίαμβος του Σμαραγδή: Με μέσο όρο πάνω από 1.100 εισιτήρια ανά αίθουσα, ο «Καποδίστριας» κυριαρχεί απόλυτα, αφήνοντας τις υπόλοιπες ταινίες σε τεράστια απόσταση.

• Αντοχή για τα «Κάλαντα»: Παρά την 5η εβδομάδα προβολής, η ταινία παραμένει στην κορυφή του συνολικού Box Office της σεζόν.

• Σινεφίλ επιβίωση: Το φιλμ του Τζιμ Τζάρμους (Father Mother Sister Brother) αντέχει με αξιοπρέπεια, συγκεντρώνοντας το σινεφίλ κοινό παρά τον περιορισμένο αριθμό αιθουσών.

Ας απαντήσουμε κι εμείς στον Σμαραγδή για τα χάλια του «Καποδίστρια»… | Είδαμε και σχολιάζουμε