Τον γνωρίσαμε μέσα από το συγκρότημα «Chroma» το οποίο μετράει ήδη δεκατρία χρόνια ζωής με πολλές επιτυχίες.
Εδώ και πέντε χρόνια ο Κωνσταντίνος Σιδηρόπουλος, γνωστός και ως Ferruccelli, επιμελείται και παρουσιάζει την εκπομπή «Περάσματα» κάθε Τετάρτη 6 με 7 το απόγευμα στο Εθελοντικό Ραδιόφωνο 100,6 του Δήμου Θεσσαλονίκης.
Αφορμή για την κουβέντα μας, ήταν το «Ματωμένο Γαλάζιο» ένα πρωτοποριακό πρότζεκτ (το οποίο κυκλοφορεί σε μορφή κόμικ αντί της κλασσικής cd συσκευασίας) που παρουσίασε την Τρίτη 14 Μαΐου στο βιβλιοπωλείο Ιανός της Θεσσαλονίκης.
Τον συναντήσαμε λίγο μετά την παρουσίαση και μας μίλησε για το πρώτο ελληνόφωνο concept album που κυκλοφορεί ως κόμικ και συνοδεύεται από ένα download sticker με το οποίο ο χρήστης μπορεί να κατεβάσει όλα τα τραγούδια και τους διαλόγους που συνθέτουν την ιστορία.
Μια φιλόδοξη παραγωγή που χρηματοδότησε ο ίδιος, μετά από 5 χρόνια προσπαθειών, επιμονής, συνεργασίας με πολλούς ταλαντούχους νέους ανθρώπους που τον βοήθησαν να πραγματοποιήσει το όνειρό του.
Αποδεικνύει έτσι περίτρανα, ότι όταν κυνηγάς με πάθος το όνειρό σου, συμπαρασύρεις κι άλλους σε αυτό το μαγικό ταξίδι και τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο!
Η αρχή, οι «Chroma», η μουσική…
“Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη, αγαπώ την πόλη μου, ανέκαθεν όμως ονειρευόμουνα να φύγω, αλλά μένω πάντα εδώ για έναν ανεξήγητο λόγο.
Όπως λέει και το τραγούδι του Πορτοκάλογλου ‘Από πείσμα και τρέλα θα ζω σε τούτη τη χώρα ώσπου να βρω νερό’
Τελειώνοντας το φανταρικό πριν από 13 χρόνια και ψάχνοντας για δουλειά, πίναμε καφέ με τους φίλους μου και λέμε μέχρι να βρούμε δουλειά δεν κάνουμε ένα συγκρότημα και κάπως έτσι προέκυψαν οι «Chroma».
Ο σκοπός μας δεν ήταν να παίξουμε LIVE, εμείς θέλαμε μόνο να εκφραστούμε!
Γράφαμε όλοι και μουσική και στίχους, ο Simon (Γεωργίου), o Μανώλης (Πετσανάκης) κι εγώ, αυτό μας άρεσε να κάνουμε, στην πορεία ήρθαν και τα live και ήταν πολλά μέσα σε αυτά τα χρόνια!
Ποτέ δεν το είδαμε ως δουλειά, όλοι έχουμε τις πρωινές δουλειές μας, όπως σχεδόν οι μισοί και παραπάνω καλλιτέχνες, όχι μόνο στην Ελλάδα, σ’ όλο τον κόσμο.
Οι τέχνες έχουν αυτό το παράδοξο. Μια πράξη σου δε θα φέρει απαραίτητα κι ένα επιτυχημένο αποτέλεσμα κι ας έχεις δουλέψει πολύ σκληρά γι’ αυτό.
Ένας γεωργός άμα σπείρει, κάτι θα φυτρώσει, με τους μουσικούς, με τους καλλιτέχνες γενικότερα, δεν συμβαίνει αυτό.
Μέχρι να συμβεί, αν ποτέ συμβεί, αναγκάζεσαι να κάνεις κάποια άλλη δουλειά.
Οι «Chroma» βρίσκονται αυτή την περίοδο σε μια φάση ηρεμίας και επαναπροσδιορισμού.
Ήθελα κι εγώ να πάρω κάποια πίστωση χρόνου για να μπορέσω να τρέξω αυτό το σόλο άλμπουμ που παλεύω εδώ και πέντε χρόνια.
Μέχρι πέρυσι είχαμε πάρα πολλά live, βλέπαμε ότι το πράγμα κινείται πιο πολύ στη διασκέδαση του κόσμου.
Eγώ από την άλλη, διανύω μια περίοδο περισσότερο δημιουργική, οπότε θελήσαμε να κάνουμε επιλεγμένα live με δικά μας τραγούδια και του χρόνου να επανέλθουμε με αυτή τη λογική, δηλαδή λιγότερα live με δικό μας υλικό.
Γίναμε γνωστοί σαν μια cover μπάντα ενώ δεν είμαστε.
Οι «Chroma» έχουν κάνει δύο άλμπουμ, έχουν δικό τους υλικό, δεν είναι μια μπάντα η οποία τραγουδάει διασκευές.
Νομίζω ότι η ελληνική μουσική σκηνή επαναπροσδιορίζεται και αυτή, οπότε θα επανέλθουμε με νέο υλικό θέλω να πιστεύω, σύντομα.
Η νέα εποχή στη μουσική…
“Ζούμε μια νέα εποχή, οι δισκογραφικές βιώνουν μια αναγέννηση και διαδραματίζουν ενεργό ρόλο, καθορίζοντας την παγκόσμια μουσική σκηνή.
Στην Ελλάδα έρχεται βέβαια με πολλή καθυστέρηση και ίσως δεν το έχουμε καταλάβει ακόμα, θα το δούμε όμως σύντομα.
Επειδή ασχολούμαι σαν ενεργό μέλος της ΕΙΕΔ, της πρώην ΑΕΠΙ, και θέλω μελλοντικά να ασχοληθώ με το μάνατζμεντ της μουσικής, θα σου πω πως το βλέπω.
Λόγω των streaming, η μουσική έπαψε να είναι ένα φυσικό προϊόν, είναι κάτι άυλο, οπότε οι δισκογραφικές στοχεύουν πια στους συνδρομητές.
Σε όλες τις πλατφόρμες όπως Netflix, Google Play, Spotify, Youtube, όλα τα τραγούδια βγαίνουν από δισκογραφικές, αυτές κερδίζουν κάθε φορά που παίζεται το τραγούδι και φυσικά από τις διαφημίσεις.
Στην Αμερική οι δισκογραφικές είναι οι διοργανωτές συναυλιών και παγκόσμιων tour, merchandise, δηλαδή παίρνουν ένα ολόκληρο προϊόν.
Η Ελλάδα είναι μια μικρή αγορά γι’ αυτό κι έχει καθυστερήσει να φτάσει όλο αυτό εδώ, θα έρθει όμως κάποια στιγμή.
Αυτός είναι και ο λόγος που πολλοί καλλιτέχνες επιλέγουν τον αγγλικό στίχο, κάτι που δεν θέλω να κάνω, αν και τα ακούσματά μου είναι τέτοια, θεωρώ ότι θα χάσω ένα κομμάτι του εαυτού μου, επιμένω στον ελληνικό στίχο.
Το «Ματωμένο Γαλάζιο»
“Είχα μαζέψει κάποια τραγούδια στο συρτάρι, αρκετό υλικό, το οποίο δεν θα βγάζαμε τους «Chroma».
Μπήκα λοιπόν στούντιο και άρχισα να γράφω κάποια τραγούδια με σκοπό να τα βάλω στο youtube.
Στην πορεία όταν άρχισα να τα γράφω έβλεπα ότι όλα έχουν κάποια κοινή συνισταμένη, ήταν βλέπεις όλα γραμμένα στο κορύφωμα της κρίσης.
Έτσι μου μπήκε η ιδέα να κάνω ένα concept album, να πω δηλαδή μια ιστορία μέσα από τα τραγούδια.
Εκεί άρχισε να μπαίνει για μένα η πρόκληση, δηλαδή πως θα τα συνέδεα όλα αυτά τα τραγούδια.
Εκεί ανακάλυψα και μια άλλη πτυχή του εαυτού μου, άρχισα να γράφω πρόζες για να συνδέσω τα τραγούδια και να οικοδομήσω την ιστορία.
Το «γαλάζιο» είναι η πατρίδα και τι είναι αυτό που τη ματώνει;
Η έλλειψη παιδείας. Η λησμονιά – το ότι ξεχνάμε εύκολα ως λαός.
Το ότι δεν μαθαίνουμε από τα λάθη μας, από την ιστορία μας.
Η υποκρισία. Η δηθενιά, η ανάγκη για φιγούρα, το ότι συγχέουμε τον πατριωτισμό με τον φασισμό και τον σοσιαλισμό με την αναρχία.
Πιο πολύ, όμως, ότι υποκρινόμαστε πως αγαπάμε την Ελλάδα, αλλά ουσιαστικά ως λαός, ως ράτσα, αγαπάμε περισσότερο τον εαυτό μας.
Όταν μάζεψα ένα μεγάλο υλικό, περίπου στα 20 τραγούδια, μπήκα στη διαδικασία να βρω παραγωγό, ο οποίος ήταν ο ντράμερ των «Chroma», ποιος άλλος, ο Simon, που είναι πολύ καλός στην παραγωγή.
Μπήκαμε στο Stone studio του Στράτου Αθανασίου όπου γράφω πάντα κι εμπιστεύομαι απόλυτα, κι έτσι ξεκίνησε το ταξίδι για το «Ματωμένο Γαλάζιο».
Έπαιξε μια πλειάδα μουσικών κοντά στα 30 άτομα, με βοήθησαν και με στήριξαν σε αυτή μου την προσπάθεια και τους ευχαριστώ πολύ.
Η συντριπτική πλειοψηφία όλων αυτών είναι ερασιτέχνες σαν κι εμένα, το έκαναν αφιλοκερδώς, έτσι είμαστε εμείς οι μουσικοί, βοηθάμε ο ένας τον άλλον.
Κατά τη διάρκεια της δημιουργίας του «Ματωμένου Γαλάζιου» είχα την τιμή να συνεργαστώ με 4 σπουδαίες τραγουδίστριες της σκηνής της Θεσσαλονίκης: την Ιωάννα Παρισίδου, την Εβίτα Αγαΐτση, την Μαρία Τσακαλίδου και την Άννα Παπαοικονόμου.
Η ιστορία του άλμπουμ λοιπόν για την οποία μιλάμε τόση ώρα είναι η εξής:
Ένας έλληνας δημοσιογράφος που ζει χρόνια στο εξωτερικό επιστρέφει στην Ελλάδα, έρχεται εδώ γιατί του λείπει η πατρίδα.
Όταν έρχεται όμως εδώ, συνειδητοποιεί ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει, οπότε αυτό αποτυπώνεται στα τραγούδια.
Τρία είναι τα βασικά μέρη αυτού του άλμπουμ, είναι ο θάνατος των προσδοκιών του, ο θάνατος του έρωτα, και ο θάνατος ενός αγαπημένου προσώπου.
Χωρίς να είναι κάτι σκοτεινό και μακάβριο, αποτυπώνει τους μικρούς θανάτους που βιώσαμε όλοι μας με την κρίση και την αναγέννηση που προσδοκάμε βγαίνοντας από αυτήν.
Το κόμικ το ντοκιμαντέρ…
“Όσο γράφαμε τα τραγούδια και εξελισσόταν η ιστορία, είχα στο κεφάλι μου εικόνες, πολλές εικόνες.
Σκέφτηκα λοιπόν ότι θα ήταν ωραίο να συνοδεύεται από εικόνες.
Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα γινόταν αυτή η δουλειά που έγινε από τον Δημήτρη Παπαδή, τον οποίο ταλαιπώρησα πολύ τα τελευταία δύο χρόνια.
Ώρες ατέλειωτες και μαζί αλλά κυρίως μόνος του, εικονογράφησε αριστοτεχνικά, την ιστορία που είχα στο μυαλό μου και δεν θα μπορούσα να την πω καλύτερα, παρά μέσα από τις ασπρόμαυρες ατμοσφαιρικές εικόνες που σχεδίασε ο Δημήτρης.
¨Όλη αυτή η προσπάθεια που κράτησε πέντε χρόνια, ήθελα να αποτυπωθεί με κάποιο τρόπο σε ένα φιλμάκι, ήταν ένα ταξίδι μαγικό κι έτσι όταν το συζητούσα με τον κινηματογραφιστή Αλέξανδρο Καντόρο, αποφασίσαμε να κάνουμε ένα ντοκιμαντέρ, κάτι επίσης καινούριο για μένα.
Ο Αλέξανδρος με το ταλέντο του, τη ματιά του και την αύρα του κατάφερε να εγκλωβίσει συναισθήματα, εικόνες, στιγμές αυτής της πορείας, η συμβολή του ανεκτίμητη.
Το ντοκιμαντέρ με τίτλο «Η αγάπη μας έφερε εδώ» (Love brought us here),
συμμετείχε στην Αγορά Ντοκιμαντέρ /Agora Doc Market του 21ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.
Το όνειρο δε σταματά εδώ, σκοπεύουμε να το κάνουμε και θεατρικό για να ολοκληρώσουμε με όλες τις παραστατικές τέχνες, να προσφέρουμε ένα ολοκληρωμένο έργο σε μια αγορά κι ένα κοινό που διαρκώς αυξάνουν τις απαιτήσεις τους και οι καλλιτέχνες πρέπει να ανταποκριθούμε.
Το ραδιόφωνα και η αφιέρωση…
“Το ραδιόφωνο για μένα είναι δεκάδες κασέτες που έγραφα μαζί με τις φωνές του παραγωγού, είναι κάτι μαγικό που δε φανταζόμουν ποτέ, ότι θα μπω μέσα σε αυτό.
Πριν από πέντε χρόνια έκανα μαθήματα δημιουργικής γραφής με τον συγγραφέα Τάσο Αγγελίδη Γκέντζο.
Μας κάλεσε στην εκπομπή του στο Εθελοντικό Ραδιόφωνο 100,6 του Δήμου Θεσσαλονίκης ως «Chroma» και αυτό ήταν.
Αποκτήσαμε τη δική μας εκπομπή «Περάσματα» αρχικά όλοι μαζί και τα τελευταία χρόνια την παρουσιάζω μόνος μου κάθε Τετάρτη 6 με 7 το απόγευμα.
Η αφιέρωση που θα κάνω σε όλο τον κόσμο είναι να έχει υγεία και να απολαμβάνει την καθημερινότητά του και μια ευχή αν μπορώ…
Να μην αναγκάζεται κανείς να φεύγει από τον τόπο του ψάχνοντας μια καλύτερη ζωή! Να έχει τη δυνατότητα και τις ευκαιρίες να πραγματοποιεί τα όνειρά του στον τόπο που γεννήθηκε, αυτό θέλω να ευχηθώ!
.
To Ματωμένο Γαλάζιο διατίθεται:
- από το ηλεκτρονικό κατάστημα της σελίδας του δημιουργού Ferruccelli.com
- το ηλεκτρονικό κατάστημα του εκδότη cdbaby.com
- καθώς και από τα βιβλιοπωλεία Ιανός, Πολιτεία και Πρωτοπορία!
LINKS
ΔΕΙΤΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ
ΡΑΔΙΟ-ΦΩΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
ΤΗΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ ΑΥΓΕΡΙΔΟΥ
ΜΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΕΔΩ
.
Κάθε 1 και 15 του μηνός στις σελίδες του Kulturosupa.gr
.
Νο 1 ΣΤΗΛΗ ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ «Κ»
.
