ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΕΙΣΟΔΟΣ
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
Πέμπτη, 9 Απριλίου, 2026
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΕΙΣΟΔΟΣ
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Νέα- ειδήσεις- σχόλια- βίντεο - συνεντεύξεις

Με κορωνοϊό η Κ. Διδασκάλου ακυρώνει την περιοδεία της «Πόρνης». Ερωτηματικά τα 3 αρνητικά μοριακά τεστ.

από Kulturosupa
από Kulturosupa

 

Θετική στον κορωνοϊό διαγνώστηκε η γνωστή ηθοποιός, όπως δήλωσε η ίδια μέσω Instagram, ενώ η επίσημη ανακοίνωση από την παραγωγή της παράστασης «Η Πόρνη από πάνω» που αυτό τον καιρό περιοδεύει την Ελλάδα, συμπληρώνει, πως η Κατερίνα Διδασκάλου προέβει σε τρία μοριακά τεστ τα οποία βγήκαν αρνητικά. Παρά ταύτα κόλλησε κορονοιό!!!

 
Σε αυτές τις περιπτώσεις η επιστήμη (και η κοινή γνώμη) σηκώνει τα χέρια ψηλά καθώς τίθεται (ξανά εν αμφιβόλω) η εργαστηριακή εξέταση που πιστοποιεί στο 100% πως ένας συνάνθρωπος μας νοσεί από τον ιο με κίνδυνο να κολλήσει πολλούς περισσότερους.


Στην συγκεκριμένη περίπτωση και με βάση τα λεγόμενά τους, η αγαπημένη ηθοποιός δεν έκανε ένα, αλλά τρία μοριακά τεστ, γεγονός που δυναμώνει ακόμη  περισσότερο μια παραφιλολογία με απρόβλεπτες προεκτάσεις, τέτοιες ακριβώς που ζούμε τον τελευταίο χρόνο με το κύμα των αρνητών και βάλε…
 
Οπότε ή τα τεστ ήταν ληγμένα…
…ή εκεί που τα έκανε, λογικά σε ιδιωτική κλινική/ιατρείο δεν έδωσαν την πρέπουσα σημασία….
…ή τα μοριακά τεστ είναι μια κοροϊδία…
…ή;;;
.
Μετά από όλα αυτά ποιος πιστοποιεί πως έχει κολλήσει κορονοιό;
.
Το καλύτερο θα ήταν να δημοσιεύσει αυτά τα τεστ, πότε έγιναν, που έγιναν, το αποτέλεσμα που έδειξαν και να απαντήσει ο ιατρός που υπογράφει την πράξη της κας Κατερίνας Διδασκάλου (σημειώστε τα αποτελέσματα αποστέλλονται και στον ΕΟΔΥ ).
 
Για του λόγου το αληθές, όλα αυτά τα αποδεικτικά στοιχεία θα αποδείκνυαν αλλά κυρίως θα ενημέρωναν (και συνέβαλαν) σε μια ορθή υπεύθυνη ενημέρωση του κόσμου, ειδάλλως τα ερωτηματικά θα παραμένουν…
 
Για την ώρα, οι λίγες εναπομείναντες παραστάσεις της θεατρικής επιτυχίας «Η Πόρνη από πάνω» ακυρώνονται, μεταξύ άλλων και αυτό της Θεσσαλονίκης που ήταν προγραμματισμένο για τις 2 Σεπτεμβρίου στο θέατρο Συκεών.
 
Παρακάτω οι δηλώσεις της Κατερίνας Διδασκάλου και παραγωγής:
 
-«Ακολουθεί η επίσημη ανακοίνωση για την περιοδεία. Τελικά περνάω COVID. Ήθελα να το μάθετε εσείς πρώτοι. Μην ανησυχείτε, το περνάω σχετικά ελαφρά, αλλά με υψηλό πυρετό.


Σας ευχαριστώ για την κατανόηση και τα όμορφα λόγια σας. Καλή αντάμωση, θα τα πούμε πολύ σύντομα από κοντά.»
 
-“Βρισκόμαστε στη δυσάρεστη θέση να σας ανακοινώσουμε την αναβολή των υπόλοιπων παραστάσεων της περιοδείας της παράστασης Η ΠΟΡΝΗ ΑΠΟ ΠΑΝΩ μέχρι και τις 2/9/2021 λόγω του ότι η κυρία Κατερίνα Διδασκάλου κρίθηκε κλινικά ασθενούσα με πνευμονία COVID παρά το ότι τρία μοριακά τεστ βγήκαν αρνητικά! Θεωρήθηκε απαραίτητη ενέργεια για την προστασία του κοινού και φυσικά της ίδιας.

Σας ευχαριστούμε πολύ για την αγάπη και την κατανόηση σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς”.

Φωτογραφικό υλικό

0 comment 3233 προβολές
FacebookTwitterPinterestLinkedinTumblrRedditWhatsappTelegramSkypeViberEmail
Τέχνης νέα - Εκδηλώσεις – Πρόσωπα - Μουσεία

Κώστας Ταχτσής: O συγγραφέας που σφράγισε την ελληνική λογοτεχνία – Tο μακάβριο τέλος του

από Kulturosupa
από Kulturosupa

 

O Κώστας Ταχτσής στις 25 Αυγούστου του 1988, δολοφονήθηκε. Υπήρξε ποιητής και συγγραφέας της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς. Το μοναδικό μυθιστόρημά του «Το τρίτο στεφάνι», που εκδόθηκε το 1962, σφράγισε την ελληνική λογοτεχνία.

Δηλωμένος ομοφυλόφιλος και τραβεστί, ο Κώστας Ταχτσής δολοφονήθηκε άγρια κάτω από άγνωστες συνθήκες στο σπίτι του στον Κολωνό στις 25 Αυγούστου 1988, σύμφωνα με την ιατροδικαστική έκθεση.Το έγκλημα παραμένει ακόμα ανεξιχνίαστο και ο δράστης του ασύλληπτος. Ο γνωστός δημοσιογράφος Κώστας Τσαρούχας στο βιβλίο του «Η δολοφονία του συγγραφέα» υποστηρίζει ότι τον Ταχτσή τον σκότωσε ο τελευταίος του πελάτης, όταν διαπίστωσε πως στο κρεβάτι δεν βρισκόταν με γυναίκα, αλλά με άντρα.

Το πτώμα του αδερφού της Κώστα Ταχτσή βρήκε η αδελφή του Ελπίδα στο σπίτι του στον Κολωνό. Το ιατροδικαστικό πόρισμα μιλούσε για στραγγαλισμό που είχε γίνει πριν από 48 ώρες, νωρίς το βράδυ της Πέμπτης. Ο Ταχτσής ήταν 61 ετών. Γείτονας όμως κατέθεσε ότι είδε τον γνωστό συγγραφέα  να μπαίνει στο σπίτι του συνοδευόμενος από κάποιους νεαρούς, ξημερώματα Παρασκευής.

Η αστυνομία εξαπέλυσε ανθρωποκυνηγητό σε όλη τη γειτονιά του Κολωνού, τους γύρω δρόμους του Μεταξουργείου μέχρι την Ομόνοια, για την ανακάλυψη του δράστη. Οι πληροφορίες που συγκέντρωσαν μιλούσαν για τρία άτομα που το ίδιο βράδυ είχαν επισκεφθεί το σπίτι του Ταχτσή. Ο τελευταίος ήταν γύρω στα τριάντα, μελαχρινός με μουστάκι και καλοντυμένος.

Γύρω από αυτόν επικεντρώνονται οι έρευνες. Όμως ο δράστης δεν θα βρεθεί ποτέ. Τα δακτυλικά αποτυπώματα που συλλέγονται στο σπίτι αποδεικνύεται ότι ανήκουν σε συγγενικά ή φιλικά με το θύμα πρόσωπα, υπεράνω κάθε υποψίας. Έτσι, η δολοφονία του Κώστα Ταχτσή αρχειοθετείται.

Ο Κώστας Ταχτσής γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 8 Οκτωβρίου 1927. Ο πατέρας του Γρηγόριος και η μητέρα του Έλλη (το γένος Ζάχου), κατάγονταν από την Ανατολική Ρωμυλία. Σε ηλικία επτά ετών, μετά τον χωρισμό των γονιών του, έφυγε για την Αθήνα με τη γιαγιά του.

Στην Αθήνα πέρασε τα μαθητικά και εφηβικά του χρόνια και γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου φοίτησε για δύο χρόνια. Είχε προηγηθεί μία αίτησή του στη Σχολή Εμποροπλοιάρχων, χωρίς επιτυχία, λόγω ασθένειάς του και αδυναμίας να παραστεί στις εξετάσεις. Το 1947 κατατάχτηκε στον στρατό κι έφτασε ως το βαθμό του εφέδρου ανθυπολοχαγού. Στη συνέχεια εργάστηκε ως γραμματέας του αμερικανού επόπτη στο υδροηλεκτρικό έργο του Λούρου.

Στα γράμματα εμφανίστηκε το 1951 με την ποιητική συλλογή «Ποιήματα» και ακολούθησε τον επόμενο χρόνο η συλλογή «Τα μικρά ποιήματα». Τα δύο αυτά έργα του τα αποκήρυξε σιωπηλά αργότερα. Μέχρι το 1956 κυκλοφόρησε τρεις ακόμα ποιητικές συλλογές: «Περί ώραν δωδεκάτην» (1953), «Η Συμφωνία του Μπραζίλιαν» (1954) και «Καφενείον το Βυζάντιον» (1956). Η ποίησή του κινείται στο πλαίσιο της καθημερινής ζωής και χαρακτηρίζεται από έντονα λυρική διάθεση. Την ίδια περίοδο συνδέθηκε φιλικά με τους Οδυσσέα Ελύτη, Νίκο Γκάτσο και Ανδρέα Εμπειρίκο. Το 1954 έφυγε για την Αγγλία, όπου έμεινε ως το καλοκαίρι του επόμενου χρόνου. Επέστρεψε στην Αθήνα και ασχολήθηκε επαγγελματικά με τη διδασκαλία της αγγλικής γλώσσας.

Από την άνοιξη του 1956 έως τον Δεκέμβρη του 1964 περιπλανήθηκε σε διάφορα μέρη του κόσμου (Γερμανία, Αυστρία, Αφρική, Αυστραλία), με ενδιάμεσες επιστροφές στην Ελλάδα. Στην περίοδο αυτή μπάρκαρε σε δανέζικο φορτηγό πλοίο προς τη Γερμανία, εργάστηκε στα γυρίσματα της ταινίας του Τζιν Νεγκουλέσκο «Το παιδί και το δελφίνι», που γυρίστηκε στην Ύδρα το 1956, τέλεσε χρέη μάνατζερ σε περιοδεία του κλασσικού πιανίστα Τώνη Γεωργίου στην Αφρική, εργάστηκε ως υπάλληλος εμπορικού καταστήματος και σιδηροδρομικός υπάλληλος στην Αυστραλία.

Το 1960 ξεκίνησε για τον γύρο της Ευρώπης με βέσπα. Στις χώρες που επισκέφτηκε έγραψε «Το Τρίτο στεφάνι», το οποίο ολοκλήρωσε στην Αυστραλία, κατά τη διάρκεια της δεύτερης εκεί παραμονής του και το έστειλε στην Ελλάδα για εκτύπωση. Το έργο απορρίφθηκε ως ακατάλληλο. Τελικά το εξέδωσε τον Νοέμβριο του 1962 ο ίδιος με δικά του έξοδα.

Δύο μήνες μετά πηγαίνει στην Αμερική και μένει εκεί ως τον Δεκέμβριο του 1964. Επιστρέφει και συνεργάζεται με το περιοδικό «Πάλι» και εργάζεται για δύο καλοκαίρια ως ξεναγός και μεταφραστής. Στη δικτατορία του 1967 πρωτοστατεί στη δήλωση των 18 και καλείται επανειλημμένος στην Ασφάλεια., ενώ κατά τη Μεταπολίτευση πάλεψε για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων, όντας ομοφυλόφιλος και ο ίδιος.

Τη δεκαετία του ’70 εξέδωσε τις συλλογές διηγημάτων «Τα Ρέστα» (1972) και «Η γιαγιά μου η Αθήνα» (1979). Τα τελευταία χρόνια της ζωής του σχεδόν εγκατέλειψε το γράψιμο.

Ο Ταχτσής είχε να παρουσιάσει και πλούσιο μεταφραστικό έργο. Μετέφρασε έργα συγγραφέων, όπως τη «Φιλουμένα Μαρτουράνο» του Εντουάρντο ντε Φίλιπο, καθώς και πολλές κωμωδίες του Αριστοφάνη. Για τη μεταφραστική του εργασία στον Αριστοφάνη είχε επικριθεί από την κριτική για πολλές μεταφραστικές ελευθεριότητες και αυθαιρεσίες.

Φωτογραφικό υλικό

0 comment 2788 προβολές
FacebookTwitterPinterestLinkedinTumblrRedditWhatsappTelegramSkypeViberEmail
Τέχνης νέα - Εκδηλώσεις – Πρόσωπα - Μουσεία

Γεώργιος Σουρής: Ένας σπουδαίος σατιρικός ποιητής

από Kulturosupa
από Kulturosupa

 

O Γιώργος Σουρής έφυγε από τη ζωή σαν σήμερα στις 26 Αυγούστου 1919. Υπήρξε σατιρικός ποιητής, δημοσιογράφος και εκδότης, πολύ δημοφιλής στο κοινό της εποχής του, κυρίως χάρη στην εβδομαδιαία εφημερίδα «Ο Ρωμηός», την οποία εξέδιδε από το 1883 έως το 1918.

Ο Γεώργιος Σουρής γεννήθηκε στην Ερμούπολη της Σύρου στις 2 Φεβρουαρίου 1853. Ο πατέρας του με καταγωγή από τα Κύθηρα ήταν έμπορος (η μητέρα του καταγόταν από τη Χίο) και τον προόριζε για κληρικό, αλλά για οικονομικούς λόγους αναγκάστηκε να τον στείλει υπάλληλο στο κατάστημα ενός Έλληνα σιτεμπόρου στο Ταϊγάνιο (Ταγκανρόγκ) της Ρωσίας. Ήταν πάντα αφηρημένος γιατί δεν του άρεσε το εμπόριο και γέμιζε τα κατάστιχα με στίχους που έγραφε κρυφά.

Γύρισε στην Ελλάδα το 1879 και γράφτηκε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Για τα προς το ζην εργαζόταν ως γραφέας σ’ ένα συμβολαιογραφείο και παράλληλα έγραφε ποιήματα και συνεργαζόταν με σατιρικές εφημερίδες της εποχής: Ασμοδαίος του Εμμανουήλ Ροΐδη, Μη χάνεσαι! του Βλάσση Γαβριηλίδη και Ραμπαγάς του Κλεάνθη Τριανταφύλλου. Το 1881 νυμφεύτηκε τη Χιώτισσα Μαρή Κωνσταντινίδου, με την οποία απέκτησε τέσσερεις κόρες κι ένα γιο, τον Κρίτωνα Σουρή, ανώτερο τραπεζικό υπάλληλο και ποιητή.

Στις 2 Απριλίου 1883, ο ποιητής άρχισε να εκδίδει τον «Ρωμηό», έμμετρη εβδομαδιαία σατιρική εφημερίδα στην οποία σχολίαζε με καυστικό τρόπο την πολιτική ζωή και τα κοινωνικά δρώμενα.

Ο Σουρής διέκοψε την έκδοση της εφημερίδας τον Αύγουστο, για να δώσει τις εξετάσεις του στο πανεπιστήμιο. Απορρίφθηκε, όμως, στη μετρική «μετά πολλών επαίνων», όπως έλεγε ο ίδιος, από τον καθηγητή Σεμιτέλο, τον οποίο έκανε αργότερα πασίγνωστο στο Πανελλήνιο με τους σατιρικούς του στίχους.

Τον Ιούνιο του 1884 ξανάβγαλε τον Ρωμηό και τον συνέχισε χωρίς διακοπή έως το 1918. Ο ίδιος ανήγγειλε την αποτυχία του και την επανέκδοση του Ρωμηού ως εξής:

Μετά μεγάλης μου χαράς, στους φίλους αναγγέλλω,

πως εξετάσθην, των θυρών ερμητικώς κλεισμένων,

στον πολυγένη Φιντικλή και τον σπανό Σεμτέλο

και απερρίφθην μυστικά, μετά πολλών επαίνων!

Λοιπόν και πάλιν, Έλληνες, αρχίζομε σαν πρώτα,

πάλι «Ρωμηός» και ξάπλωμα, πάλι ζωή και κόττα!..

Ο Ρωμηός αγαπήθηκε πολύ από τον λαό και διαβαζόταν άπληστα από τον ελεύθερο και υπόδουλο ελληνισμό. Για 36 χρόνια και οκτώ μήνες κυκλοφορούσε τακτικά κάθε Σάββατο και έκανε δημοφιλή τον Σουρή. Ο Φασουλής και ο Περικλέτος («ο καθένας νέτος σκέτος»), οι δύο λαϊκοί τύποι που δημιούργησε, σχολίαζαν με εύθυμη διάθεση και πνευματώδη δηκτικότητα τα σπουδαιότερα γεγονότα της εβδομάδας. Οι δύο ήρωές του εκπροσωπούσαν την κοινή γνώμη και το αναγνωστικό κοινό του Ρωμηού χαιρόταν το κέφι, την εξυπνάδα και τον πατριωτισμό τους. Τα θέματα της σάτιρας του Σουρή ήταν κοινωνικά και πολιτικά.

Εκτός από τον Ρωμηό, ο Σουρής έγραψε κι άλλα ποιήματα, έμμετρες κωμωδίες και ημερολόγια. Μετέφρασε τις «Νεφέλες» του Αριστοφάνη, που παίχτηκαν με μεγάλη επιτυχία στο Δημοτικό Θέατρο Αθηνών το 1900. Έγραψε τόσους στίχους, που απορούσε και ο ίδιος για την ποιητική του γονιμότητα:

Τους στίχους που τους έγραψα, φτου να μην τους βασκάνω

και τώρα τους ξαναμετρώ μέσα στην τόση ζέστη,

αν ημπορούσα δίλεπτα μονάχα να τους κάνω

θάχα κι αμπέλια στην Βλαχιά, σπίτια στο Βουκουρέστι.

Είχε εξαιρετική ευκολία στη στιχουργία, ιδιοφυΐα στην εύρεση του κωμικού, αδιάπτωτο κέφι και καλοπροαίρετη σατιρική διάθεση. Χτυπώντας τη φαυλότητα όπου την έβρισκε και στον λαό και στους άρχοντες νουθετούσε και δίδασκε, χωρίς να υβρίζει και να δημιουργεί εχθρούς.

Να πώς σατιρίζει το ρωμηό σ’ ένα ποίημά του:

Στον καφενέ απέξω σα μπέης, ξαπλωμένος

Του ήλιου τις ακτίνες αχόρταγα ρουφώ

Και στων εφημερίδων τα νέα βυθισμένος

Κανένα δεν κοιτάζω, κανένα δεν ψηφώ.

Σε μια καρέκλα τόνα ποδάρι μου τεντώνω,

Το άλλο σε μιάν άλλη, κι ολίγο παρεκεί,

Αφήνω το καπέλο και αρχινώ με πόνο

Τους υπουργούς να βρίζω και την πολιτική!

Ψυχή μου! Τι λιακάδα! Τι Ουρανός! Τι φύσις!

Αχνίζει εμπροστά μου ο καϊμακλής καφές

Κι εγώ κατεμπνευσμένος για όλα φέρνω κρίσεις

Και μόνος μου τις βρίσκω μεγάλες και σοφές.

Η καλόκαρδη σάτιρα του Σουρή στρέφεται συχνά και στον ίδιο τον εαυτό του. Να μερικά τετράστιχα από το ποίημα «Η ζωγραφιά μου»:

Mπόι δυο πήχες,

κόψη κακή,

γένια με τρίχες

εδώ κι εκεί.

Kούτελο θείο,

λίγο πλατύ,

τρανό σημείο

του ποιητή.

Δυο μάτια μαύρα

χωρίς κακία

γεμάτα λαύρα

μα και βλακεία.

Mακρύ ρουθούνι

πολύ σχιστό,

κι ένα πηγούνι

σαν το Xριστό.

Πηγάδι στόμα,

μαλλιά χυτά

γεμίζεις στρώμα

μόνο μ’ αυτά.

Mούρη αγρία

και ζαρωμένη,

χλωμή και κρύα

σαν πεθαμένη.

Kανένα χρώμα

δεν της ταιριάζει

και τώρ’ ακόμα

βαφές αλλάζει.

Δόντια φαφούτη

όλο σχισμάδες,

ύφος τσιφούτη

για μαστραπάδες.

Ο θαυμασμός των συγχρόνων του προς τον Σουρή υπήρξε πολύ μεγάλος. Ο Κωστής Παλαμάς τον αποκαλούσε «γόητα ποιητήν». Θεωρήθηκε ως ο «Νέος Αριστοφάνης», εθνικός ποιητής, προτάθηκε μάλιστα το 1906 για το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Ως άνθρωπος, ο ποιητής που έκανε επί δύο γενεές του Έλληνες να ευθυμούν, «ήταν ολιγόλογος, σοβαρός και μελαγχολικός την όψιν, άκακος ως αρνίον και πρότυπον καλού χριστιανού και οικογενειάρχου».

 Η γυναίκα του επέμενε πως είχε έξι παιδιά, συμπεριλαμβάνοντας και τον σύζυγό της, που καθώς «ήταν αδέξιος και ανέμελος» είχε πραγματική ανάγκη μητρικής στοργής και φροντίδας. Ονομαστό ήταν το φιλολογικό του σαλόνι, στο οποίο σύχναζαν όλοι οι ποιητές και συγγραφείς της εποχής του.

Ο Γεώργιος Σουρής πέθανε στο εξοχικό του στο Νέο Φάληρο στις 26 Αυγούστου 1919, σε ηλικία 66 ετών. Το πένθος για τον χαμό του ήταν πανελλήνιο και η κηδεία του έγινε δημοσία δαπάνη με τιμές στρατηγού. Μεταθανάτια του απονεμήθηκε το παράσημο του Ανώτατου Ταξιάρχη του Σωτήρος για τις υπηρεσίες του προς την πατρίδα. Το 1932 στήθηκε η προτομή του στον κήπο του Ζαππείου.


 

Φωτογραφικό υλικό

0 comment 1937 προβολές
FacebookTwitterPinterestLinkedinTumblrRedditWhatsappTelegramSkypeViberEmail
Κινηματογραφικά άρθρα

Μνήμες: Σον Κόνερι

από Kulturosupa
από Kulturosupa

 

Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Σον Κόνερι, ο οποίος ήταν ο πρώτος ηθοποιός που ενσάρκωσε τον Τζέιμς Μποντ στη μεγάλη οθόνη. Η δημοφιλία που απέκτησε ως Πράκτωρ 007 τον βοήθησε να χτίσει μία αξιοπρόσεχτη κινηματογραφική καριέρα που ολοκληρώθηκε το 2003.

Ο Τόμας Σον Κόνερι γεννήθηκε στις 25 Αυγούστου 1930 στο Εδιμβούργο από φτωχή οικογένεια. Ο πατέρας του ήταν εργάτης και η μητέρα του καθαρίστρια. Εγκατέλειψε νωρίς το σχολείο, εργάστηκε ως γαλατάς στη γειτονιά του και στα 16 του έγινε δεκτός στο Πολεμικό Ναυτικό του Ηνωμένου Βασιλείου, από το οποίο αφυπηρέτησε τρία χρόνια αργότερα εξαιτίας ενός προβλήματος υγείας. Τότε άρχισε να εξασκείται στο μποντιμπίλντιγκ και να ποζάρει ως μοντέλο για επίδοξους ζωγράφους και σε καταλόγους ανδρικής μόδας. Διαγωνίσθηκε στα διεθνή ανδρικά καλλιστεία για τον τίτλο του «Μίστερ Κόσμος», που του άνοιξαν τον δρόμο για να εργαστεί ως κομπάρσος σε θεατρικές παραγωγές.


Το 1954 έπαιξε ένα μικρό ρόλο σε μία περιοδεύουσα παράσταση του μιούζικαλ των Ρότζερς και Χάμερστιν «South Pacific» και στην πορεία ανέλαβε τον πρωταγωνιστικό ρόλο του έργου. Ακολούθησαν ρόλοι στο θέατρο και την τηλεόραση, όπως του μποξέρ Μάουντεν Ριβέρα στην τηλεοπτική παραγωγή του BBC «Requiem for a Heavyweight» (1957).
 


Η καλλιτεχνική του διαδρομή
Ο Σον Κόνερι έκανε το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο με το μιούζικαλ «Lilacs in the Spring» (1954), στο οποίο πρωταγωνιστούσε ο Έρολ Φλιν, κι έλαβε τις πρώτες του καλές κριτικές για τον ρόλο του στην κωμωδία «Επιχείρηση: Κόκκινο Προγεφύρωμα» («On the Fiddle», 1961). Άλλες αξιοσημείωτες ταινίες του εκείνης της περιόδου ήταν η παιδική περιπέτεια της Ντίσνεϊ «Οι Τρεις Ευχές» («Darby O’ Gil and the Little People», 1959) και το πολεμικό έπος «Η πιο μεγάλη μέρα του πολέμου» («The Longest Day», 1962), που αναφέρεται στην απόβαση στη Νορμανδία.


Τον Ιούλιο του 2000 χρίστηκε ιππότης από τη βασίλισσα Ελισάβετ Β'.

Τον Ιούλιο του 2000 χρίστηκε ιππότης από τη βασίλισσα Ελισάβετ Β’.
Πρώτος ρόλος ως Τζέιμς Μποντ
Το 1962 έκανε δοκιμαστικό και κέρδισε τον ρόλο του Τζέιμς Μποντ στο κατασκοπικό θρίλερ του Τέρενς Γιανγκ «Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007: Εναντίον Δρος Νο» («Dr No»), που βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Ίαν Φλέμινγκ. Η μεγάλη επιτυχία της ταινίας και οι δύο συνέχειές της – «Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007: Από τη Ρωσία με Αγάπη» («From Russia to Love», 1963) και «Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007 Εναντίoν Χρυσοδάκτυλου» («Goldfinger», (1964) – ανέδειξαν τις ταινίες του Μποντ σε παγκόσμιο φαινόμενο και τον Κόνερι σε διασημότητα με διεθνή ακτινοβολία.


Μη θέλοντας να τυποποιηθεί στον ρόλο του Τζέιμς Μποντ, συμμετείχε και σε άλλες ταινίες, με πιο αξιοσημείωτη το ψυχολογικό θρίλερ του Άλφρεντ Χίτσκοκ «Μάρνη» («Marnie», 1964).
Επέστρεψε ως Τζέιμς Μποντ στις ταινίες «Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007: Επιχείρηση Κεραυνός» («Thunderball»,1965) και «Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007: Ζεις Μονάχα Δυο Φορές» («You Only Live Twice», 1967), οπότε δήλωσε ότι εγκαταλείπει οριστικά το ρόλο που τον έκανε διάσημο. Ωστόσο, τέσσερα χρόνια αργότερα πείστηκε να υποδυθεί ξανά τον Μποντ στην ταινία «Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007: Τα Διαμάντια Είναι Παντοτινά» («Diamonds Are Forever», 1971), δηλώντας και πάλι ότι ήταν η τελευταία του ταινία ως Μποντ.




Οι άλλες ταινίες και η επιστροφή ως Πράκτωρ 007
Τη δεκαετία του ‘70 έπαιξε κυρίως σε δράματα εποχής και ταινίες επιστημονικής φαντασίας, όπως «Εκεί που δεν φτάνει ο ήλιος» («Molly Maguires», 1970), «Ζαρντόζ» («Zardoz», 1974), «Έγκλημα στο Οριάν Εξπρές» («Murder on the Orient Express», 1974), «Ο άνθρωπος που θα γινόταν βασιλιάς» («The Man Who Will Be King», 1975) του Τζον Χιούστον, «Ο Άνεμος και το Λιοντάρι» («The Wind and the Lion», 1975), «Το Ρόδο και το Βέλος» («Robin and Marian», 1976) και «Η Κλοπή των Αιώνων» («The First Great Train Robbery», 1978).




Το 1981 έκανε μία αλησμόνητη εμφάνιση ως Αγαμέμνων στην ταινία φαντασίας του Τέρι Γκίλιαμ «Υπέροχοι Ληστές και τα Κουλουβάχατα της Ιστορίας» («Time Bandits), και δύο χρόνια αργότερα σήμανε συναγερμό στους φίλους των ταινιών του Μποντ επιστρέφοντας στον ρόλο του 007 με την ταινία «Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007: Ποτέ Μη Ξαναπείς Ποτέ» («Never Say Never Again», 1983).


Το 1986 πρωταγωνίστησε στην κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος του Ουμπέρτο Έκο «Το Όνομα του Ρόδου» και το 1988 κέρδισε το Όσκαρ β’ ανδρικού ρόλου για τον ρόλο του βετεράνου αστυνομικού που καταδιώκει τον Αλ Καπόνε στην ταινία του Μπράιαν Ντε Πάλμα «Οι Αδιάφθοροι» («The Untouchables», 1987).


Στην περιπέτεια φαντασίας του Στίβεν Σπίλμπεργκ «Ιντιάνα Τζόουνς και η Τελευταία Σταυροφορία» («Indiana Jones and the Last Crusade», 1989) ο Κόνερι υποδύθηκε τον πατέρα του Ιντιάνα Τζόουνς (Χάρισον Φορντ) και στο πολιτικό θρίλερ του Τζον ΜακΤίρναν «Το Κυνήγι του Κόκκινου Οκτώβρη» («The Hunt for Red October», 1990) έπαιξε τον κυβερνήτη ενός σοβιετικού πυρηνικού υποβρυχίου που προσπαθεί να αυτομολήσει στη Δύση.


Άλλες ενδιαφέρουσες ταινίες του Κόνερι από τη δεκαετία του ’90 είναι: «Ρομπέν των Δασών» («Robin Hood: Prince of Thieves», 1991), «Λάνσελοτ, ο Πρώτος Ιππότης» («First Knight», 1995), «Ο Βράχος» («The Rock», 1996), «Η Καρδιά του Δράκου» («Dragonheart», 1996) και «Διπλή Παγίδα» («Entrapment», 1999). Ο Κόνερι αποσύρθηκε από τη μεγάλη οθόνη το 2003 μετά την εμφάνισή του στην περιπέτεια φαντασίας «Η Συμμαχία» («The League of Extraordinary Gentlemen»), αν και συνέχισε να δανείζει την επιβλητική βαθιά φωνή του με την έντονη σκωτική προφορά σε διάφορες παραγωγές.


Ο Σον Κόνερι έχει ψηφιστεί 6 φορές από το περιοδικό People ως ο πιο sexy ηθοποιός του κόσμου.
Οι δύο γάμοι και οι αμέτρητες ερωμένες

Αν και ο Σον Κόνερι παντρεύτηκε μόνο δύο φορές, η ερωτική του ζωή υπήρξε εξαιρετικά πλούσια. Εκτός από την ηθοποιό Νταϊάν Σιλέντο, την πρώτη του σύζυγο, και τη Μισελίν Ροκεμπρίν που τη διαδέχθηκε, ο Κόνερι είχε συνδεθεί ερωτικά με πολλές αιθέριες υπάρξεις.



Ο Σον Κόνερι με την Νταϊάν Σιλέντο παντρεύτηκε το 1962 και δύο χρόνια αργότερα απέκτησαν τον γιο τους Τζέισον.

Ο θρυλικός ηθοποιός φέρεται να είχε μεταξύ άλλων σχέσεις με τις ηθοποιούς Σου Ελόιντ, Σέλεϊ Γουίντερς, Σίλβια Μάιλς, τη Μις Γαλλία Κλοντίν Οζέρ, την τραγουδίστρια Λίνσεϊ ντε Πολ, τη μακιγιέζ Νίνα Κραφτ και τη σχεδιάστρια Χάιλε Μπιρν.



Αναδείχθηκε ο καλύτερος Τζέιμς Μποντ όλων των εποχών
Ο Σον Κόνερι αναδείχθηκε ο καλύτερος Τζέιμς Μποντ όλων των εποχών, σε μία νέα δημοσκόπηση που διενεργήθηκε για λογαριασμό του περιοδικού Radio Times.


Ο Σκωτσέζος ηθοποιός, βρέθηκε στην πρώτη θέση αφού κέρδισε εύκολα τους άλλους πρωταγωνιστές της κινηματογραφικής σειράς Τζέιμς Μποντ σε πολλούς γύρους ψηφοφορίας.
Για την πρωτιά «κονταροχτυπήθηκαν» ο Σον Κόνερι με τον Τίμοθι Ντάλτον, πρωταγωνιστή της ταινίας «The Living Daylights», ο οποίος τερμάτισε δεύτερος, σύμφωνα με δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας «Evening Standard».


 Ο πρωταγωνιστής των ταινιών Τζέιμς Μποντ τις δεκαετίες του ’70 και του ’80, Ρότζερ Μουρ, ο οποίος μετέφερε το κινηματογραφικό franchise στο διάστημα με την ταινία «Moonraker», κατέκτησε την τρίτη θέση.
Ο Ντάνιελ Κρεγκ, ο οποίος υποδύθηκε τον Τζέιμς Μποντ σε τέσσερις ταινίες, με την πέμπτη και τελευταία στην οποία εμφανίζεται ως Πράκτορας 007 με τίτλο «No Time to Die» να αναμένεται το επόμενο διάστημα στις κινηματογραφικές αίθουσες, είναι τέταρτος, με βάση τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης.
Στην τελευταία θέση βρέθηκε ο Τζορτζ Λάζενμπι, ο οποίος ενσάρκωσε τον Βρετανό κατάσκοπο σε
μία μόνο ταινία με τίτλο «On Her Majesty’s Secret Service» (Τζέιμς Μποντ, πράκτωρ 007: Στην υπηρεσία της Α.Μ. ).
Ο αξιόλογος ηθοποιός πέθανε στις 31 Οκτωβρίου 2020, σε ηλικία 90 ετών.


 
 

Φωτογραφικό υλικό

0 comment 1173 προβολές
FacebookTwitterPinterestLinkedinTumblrRedditWhatsappTelegramSkypeViberEmail
Θεατρικές στήλες - άρθρα

Γυναίκες που μισούν γυναίκες: Γιατί δε θα βγάζατε ποτέ το κοριτσάκι σας «Κλυταιμνήστρα» «Drama for Life»|

από Kulturosupa
από Kulturosupa

 

 
Από τη στήλη «Drama for Life» της Δέσποινας Καλαϊτζίδου για την Κουλτουρόσουπα.

(andmemes).

 
 
Ποιος θα ήταν ο Ορέστης τού σήμερα; «Οποιοσδήποτε 20χρονος – ο γιος μου, για παράδειγμα – που θα πρέπει να μυηθεί σε μια σκληρή πραγματικότητα, κινδυνεύοντας να συνθλιβεί, να αλλοιωθεί, να σκληρύνει, να παλέψει και να βρει έναν εαυτό που θα τον ικανοποιεί και να δημιουργήσει αυτά που ο ίδιος θέλει κι όχι οι άλλοι», αναφέρει ο σκηνοθέτης Γ. Κακλέας στην εφημερίδα «Καθημερινή». Διαβάζοντας τα λόγια αυτά μου κάνει εντύπωση πως ο «οποιοσδήποτε 20χρονος» μπορεί να δολοφονήσει τη μητέρα του σε ένα «έγκλημα τιμής». Η ματιά του σκηνοθέτη, που με έναν παράδοξο τρόπο δικαιολογεί τη μητροκτονία, είναι μάλλον και η ματιά του αρχαίου συγγραφέα, αλλά και η εκείνη του Χορού των κοριτσιών του Άργους.
 
Ξαναδιαβάζοντας τον Ορέστη του Ευριπίδη, στάθηκα στο Χορό των νέων κοριτσιών του Άργους, που είναι και φίλες της Ηλέκτρας. Πήρα, λοιπόν, μια ακόμα επιβεβαίωση για την ιδιαίτερα δυσμενή θέση της γυναίκας στην Αρχαία Ελλάδα. Έπεσα πάνω σε γνωμικά που αναφέρουν πως είναι «Σκόνταμμα το θηλυκό στον δρόμο του άντρα πάντα». Βάζω έμφαση στο πάντα, γιατί προφανώς είναι ένα αξίωμα, αυταπόδεικτο και προφανές. Μία άλλη «κορυφαία» άποψη είναι και πως «Αν παντρευτούν καλή γυναίκα [οι άνθρωποι, δλδ οι άνδρες] θα ευτυχήσουν σπίτι καλό· αν όχι: ούτε σπίτι, ούτε πόλη, ούτε πατρίδα θα ’χουν». Το κομμάτι αυτό αφήνει ένα παραθυράκι για την ευημερία του άνδρα (που μας καίει) σε περίπτωση που βρουν ένα καλό κορίτσι για γάμο. Αλλά και πάλι, κρίνοντας από τα προηγούμενα λόγια, όλο και κάτι θα γίνει και το θηλυκό για να βάλει τρικλοποδιά στο σύζυγο.
 
Παίρνοντας τα πράγματα από την αρχή, ο Ορέστης, με τη βοήθεια της αδερφής του Ηλέκτρας και του κολλητού του Πυλάδη, δολοφόνησε την μητέρα του, Κλυταιμνήστρα, και τον εραστή της, Αίγισθο. Μαθεύτηκε ο φόνος και, ενώ τους έχουν τους δύο πρώτους σε κατ’ οίκον περιορισμό, η συνέλευση θα αποφασίσει εξορία ή λιθοβολισμό. Η Ηλέκτρα προσπαθεί να φροντίσει τον άρρωστο αδερφό της, τον οποίο κυνηγάνε οι απαίσιες Ερινύες. Ο Χορός φαίνεται πιστός στην Ηλέκτρα, η οποία με τη σειρά της φαίνεται πιστή στον Ορέστη. Μάλιστα συμπάσχουν κι επικροτούν τη μητροκτονία, δεόμενες έλεος από τον Δία. «Δεν του αξίζει τόσο σκοτάδι» του Ορέστη γιατί «δεν είναι δίκαιο να περνά τέτοιο μαρτύριο, για τον φόνο που τον έβαλαν να κάνει οι θεοί.» Δικαιολογούν την πράξη του Ορέστη δείχνοντας ως ηθικό αυτουργό το θεό Απόλλωνα, αντηχώντας τα λόγια της Ηλέκτρας όταν λέει ότι «ο πραγματικός ένοχος είναι ο Φοίβος, επειδή έπεισε τον αδελφό μου να σκοτώσει την μάνα του».
 
 
Είναι αλήθεια πως στα αρχαία θεατρικά κείμενα οι θεοί έχουν πολλές φορές τον πρώτο ή/και τελευταίο λόγο, αλλά δεν ξέρω πόσο πείθει κάτι τέτοιο τον σύγχρονο θεατή. Ακόμα και τον αρχαίο, γιατί αν όντως δεν υπήρχε ηθικό ζήτημα με τη μητροκτονία δε θα είχε γραφτεί αυτή η τραγωδία. Το ερώτημα λοιπόν της ελεύθερης βούλησης είναι που απασχολεί έμμεσα το κείμενο αυτό. Και εδώ θα αναφερθώ στην Ωραία Ελένη, η οποία είναι χαρακτήρας του έργου, και μάλιστα αρκετά μισητός. Οι κατηγορίες εναντίον της έρχονται από όλες τις πλευρές εκτός του Μενέλαου. Πάνω ακριβώς σε αυτό το ζήτημα, κανείς δεν αναφέρει το κατά πόσο η Ελένη ήταν ηθικά υπεύθυνη για το ότι έφυγε με τον Πάρι, καθώς, όπως γνωρίζουμε, ήταν ένα «δώρο» της Αφροδίτης στον Τρώα πρίγκηπα. Κάτι τέτοιο δε συμβαίνει στον «Ορέστη». Η Ελένη είναι ομόφωνα ένοχη, και «μίασμα» που «εξευτέλισε το γένος των γυναικών», κατά το Χορό. Κανείς επίσης δεν ενδιαφέρεται για το γεγονός ότι ο ίδιος της ο πατέρας, ο Τυνδάρεως, έβαλε τους μνηστήρες της να πάρουν όρκο πως αν κανείς την κλέψει θα συντρέξουν στο πλευρό του.
 
 
Ο Τυνδάρεως, απεναντίας, θεωρεί την κόρη του, Ελένη, «ανάξια» και δε θα τη συγχωρήσει ποτέ, όπως αναφέρει. Και οι δύο του οι κόρες τον έχουν κάνει δυστυχισμένο, λέει, αποποιούμενος οποιαδήποτε ευθύνη για την ανατροφή τους. Επικροτεί κι ο Χορός, λέγοντας πως αυτός «που ευτύχησε να ’χει καλά παιδιά» έχει και «πόρτες κλειστές στην συμφορά». Κάπου εκεί λοιπόν αναφέρουν και τη σημασία του να παντρευτεί κάποιος «καλή γυναίκα», η οποία πάντα θα είναι, βέβαια και «σκόνταμμα».
.
 
 
Ενδιαφέρον έχει λίγο αργότερα, όσον αφορά το Χορό, και μια ερώτηση που απευθύνει: «Υπάρχει μεγαλύτερο αίσχος από το αίμα της μάνας στην λεπίδα του παιδιού;». Μπορεί να ακούγεται σαν ρητορική, όμως δεν είναι. Ναι, υπάρχει μεγαλύτερο αίσχος, κι αυτό είναι η δολοφονία του πατέρα από τη μάνα και τον εραστή της. Πόσο μάλλον κι όταν ο πατέρας αυτός είναι ήρωας – πολεμιστής. Δεν αναφέρεται πουθενά η θυσία της Ιφιγένειας που ο Αγαμέμνονας επέτρεψε να γίνει, κάτι που δεν του συγχώρησε ποτέ η Κλυταιμνήστρα. Δεν αναφέρεται ούτε ότι ο Αγαμέμνονας είχε σκοτώσει το παιδί της Κλυταιμνήστρας από τον πρώτο της γάμο. Στην τραγωδία αυτή ο συγγραφέας δεν αναφέρει επίσης τη σκλάβα/ερωμένη Κασσάνδρα που έφερε μαζί του ο Αγαμέμνονας από την Τροία, και την αιματηρή οικογενειακή βεντέτα μεταξύ Αίγισθου και Αγαμέμνονα. Σίγουρα αυτές οι αναφορές βρίσκονται σε άλλες τραγωδίες, αλλά όχι στον «Ορέστη». Ο «Ορέστης» είναι μια τραγωδία όπου οι γυναίκες μισούν τη φύση τους και δολοπλοκούν εναντίον αθώων κοριτσιών, όπως η κόρη της Ελένης, η Ερμιόνη, για να καλύψουν τα ανομήματα ανδρών.
 
 
 
 
Το ίδιο το τέλος επιβεβαιώνει το πόσο τελικά μικρής σημασίας είναι η πράξη της μητροκτονίας του Ορέστη, καθώς το ριζικό του είναι να γίνει άρχοντας του Άργους. Έτσιορίζει ο θεόςΑπόλλωνας, που εμφανίζεται στο τέλος του έργου. Μάλιστα, του “συστήνει” να παντρευτεί την Ερμιόνη που πρότινος θα ‘σφαζε. Αυτή είναι η δικαιοσύνη και το «ευτυχισμένο τέλος». Αυτή είναι η «κάθαρση». Και οι κοπέλες που τόσο πολύ μοιρολογούσαν και χτυπιόντουσαν για τα δεινά του Ορέστη, χαίρονται με την τελική πλοκή, νιώθοντας πως έχουν βοηθήσει στο χτίσιμο μιας τραγωδίας άξιας για νίκη. Το μόνο σίγουρο είναι ότι Ορέστης – Κλυταιμνήστρα = 1-0. Ακόμα και σήμερα, το όνομα «Ορέστης» κυκλοφορεί ελεύθερο και εύηχο στα δημοτολόγια της Ελλάδας, σε αντίθεση με το «Κλυταιμνήστρα», που στα τόσα χρόνια της ζωής μου δεν έχω ακούσει ποτέ να βγάζουν έτσι ένα κορίτσι.
 
 
 
Αυτό όμως που με ενοχλεί περισσότερο είναι η φωνή των κοριτσιών του Άργους, που φαίνεται να μισούν το φύλο τους. Θα μου πείτε, άνδρας την έγραψε την τραγωδία. Κι όμως, ακόμα και σήμερα υπάρχουν γυναίκες που έμαθαν να πιστεύουν στην κατωτερότητα του φύλου τους, να βλέπουν δολοφονίες γυναικών και να λένε ότι «τα ‘θελε», «προκαλούσε», «ποιος ξέρει τι του ‘κανε» και άλλα εύστοχα. Ίσως φταίει το ότι έχουμε μάθει να βλέπουμε τις γυναίκες με τα μάτια των ανδρών, καθώς η ανδρική ματιάκυριαρχεί στην τέχνη, όπως και στην πολιτική. Έχουμε σίγουρα πολύ δρόμο ακόμα, αλλά βλέπω την κοινωνία να γίνεται πιο υποψιασμένη για το τι είναι αλήθεια και τι μας έχουν ενσταλάξει ανά τους αιώνες. Ίσως αργήσουν κάποιες γυναίκες να αγαπήσουν το φύλο τους, αλλά θα γίνει. Θα τις βοηθήσουμε εμείς, που μάθαμε να αγαπάμε (με κόπο) τον εαυτό μας. Δεν ξεγράφεται εύκολα κάτι που έχει εντυπωθεί εδώ και αιώνες, και η αλλαγή γίνεται σταδιακά: εγώ που θα μιλάω σε σένα, εσείς που θα ακούτε εκείνη, κι εσύ που θα βλέπεις αυτήν. Γιατί η μόνη φορά που η Γυναίκα γίνεται «σκόνταμμα», είναι όταν βάζει τρικλοποδιά στον εαυτό της, και αφήνεται σε ένα ριζικό που της όρισαν άλλοι, θεοί ή θνητοί.
.
Δείτε όλα τα άρθρα της Δ.Κ με μια ματιά εδώ
.
«Drama for Life» της Δέσποινας Καλαϊτζίδου.


.

 ..

Ακολουθήστε το Kulturosupa.gr στα social media

 ..

0 comment 7861 προβολές
FacebookTwitterPinterestLinkedinTumblrRedditWhatsappTelegramSkypeViberEmail
Έργα & Παραστάσεις (Πρεμιέρες)

Οι «Όρνιθες» του ΚΘΒΕ – Οι επόμενοι σταθμοί της περιοδείας

από Kulturosupa
από Kulturosupa

 

 

Οι εμβληματικοί «Όρνιθες» του Αριστοφάνη, σε σκηνοθεσία Γιάννη Ρήγα, συνεχίζουν και φέτος τις …υψηλές τους πτήσεις στα Φεστιβάλ της χώρας μας, έχοντας στα φτερά τους την αποδοχή του κοινού και των διθυραμβικών κριτικών που απέσπασαν πέρσι στην Επίδαυρο, το Δίον και τους Φιλίππους αλλά και φέτος σε όλους τους μέχρι τώρα σταθμούς της καλοκαιρινής περιοδείας.
 

Η παράσταση

 
Ο Πεισθέταιρος και ο Ευελπίδηςαπηυδισμένοιαπό τη διαφθορά σε πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο, στην οποία έχει περιέλθει η πόλη, φεύγουν για να βρουν τον Τηρέα, τώρα πια Έποπα, κάποτε άνθρωπο, τώρα πια τσαλαπετεινό, για να μάθουν από αυτόν και τα άλλα πουλιά -που πετούν ψηλά και ίσως γνωρίζουν- αν υπάρχει κάποιος τόπος ειρηνικός να πάνε να ζήσουν εκεί. Εκείνος δεν γνωρίζει, και τότε ο Πεισθέταιρος του προτείνει να ιδρύσουν από κοινού μια νέα Πολιτεία -μεταξύ ουρανού και γης- που θα εξουσιάζει ταυτόχρονα θεούς και ανθρώπους και όπου τα πουλιά θα έχουν τη θέση που τους αναλογεί. Πριν ακόμα, καλά- καλά, χτιστεί η νέα Πολιτεία, η φήμη της εξαπλώνεται, γίνεται μόδα ανάμεσα στους ανθρώπους αλλά αυτό αναστατώνει τους θεούς. Επισκέπτες από γη και ουρανό πάνε κι έρχονται και όλοι προσπαθούν να αποκομίσουν οφέλη από την ίδρυσή της. Ο Πεισθέταιρος συνδιαλέγεται με Θεούς και ανθρώπους,  συνάπτει ή απορρίπτει συμμαχίες, επιβάλλει τους δικούς του κανόνες-ακόμα και με τη βία- πάντα στο όνομα της Δημοκρατίας, παντρεύεται τη κόρη του Δία και ανακηρύσσεται παντοκράτορας.  Η νέα Πολιτεία είναι μια ουτοπία που διέπεται από λογικούς κανόνες και λειτουργεί ως φανταστικό πείραμα. Τι θα γινόταν αν η ανθρώπινη λογική δοκίμαζε τα όρια της πιο αδιαμφισβήτητης(;) εξουσίας; Ο Αριστοφάνης με εργαλεία του τη σάτιρα και τη φαντασία, καταφέρνει να μετουσιώσει την πίκρα και την αγανάκτηση σε κωμικότητα και να αναδείξει ακόμα μια φορά τη λυτρωτική λειτουργία του γέλιου.
 
  
Ο Αριστοφάνης έγραψε τους «Όρνιθες» το 414 π.Χ., στα χρόνια του πελοποννησιακού πολέμου και μέσα από το έργο του ασκεί οξύτατη κριτική στην Αθηναϊκή δημοκρατία και στον τρόπο που λειτουργούν οι θεσμοί της. Αν και η σάτιρα συνδέεται άμεσα με τον τόπο και τον χρόνο γραφής, η ευρηματική μετάφραση του Κ.Χ. Μύρη, κατορθώνει να μεταφέρει το κείμενο στο σήμερα και να το αποδώσει μέσα από έναν λόγο τολμηρό και επίκαιρο.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:
Μετάφραση: Κ. Χ. Μύρης
Σκηνοθεσία: Γιάννης Ρήγας
Σκηνικά: ΚέννυΜακΛέλλαν
Κοστούμια: Δέσποινα Ντάνη
Μουσική: Γιώργος Χριστιανάκης
Χορογραφία: Δημήτρης Σωτηρίου
Φωτισμοί: Στέλιος Τζολόπουλος
Μουσική διδασκαλία: Χρύσα Τουμανίδου
Μάσκες: Μάρθα Φωκά
Κίνηση μάσκας: Σίμος Κακάλας
Βοηθός σκηνοθέτης: Μιχάλης Σιώνας
Βοηθός σκηνοθέτη: ΑντρέαςΚουτσουρέλης
Β΄ Βοηθός σκηνοθέτη: Χριστόφορος Μαριάδης
Βοηθός ενδυματολόγου: Τατιάνα Νικολαϊδη
Φωτογράφιση παράστασης: Τάσος Θώμογλου
Οργάνωση παραγωγής: Μαριλύ Βεντούρη
 
Παίζουν οι ηθοποιοί: Ελευθερία Αγγελίτσα (Τριβαλλός), Λίλα Βλαχοπούλου (Υπηρέτης του Έποπα), Ιωάννα Δεμερτζίδου(Κήρυκας, Πουλί από το Παρελθόν),Δημήτρης Διακοσάββας (Κινησίας), Αριστοτέλης Ζαχαράκης (Επιθεωρητής, Ψευδομάρτυρας), Χριστίνα Ζαχάρωφ (Ψευδομάρτυρας, Δούλος),Νίκος Κουσούλης (Β΄ Αγγελιοφόρος), Ήριννα Κεραμίδα (Ψευδομάρτυρας, Δούλος),Μαριάννα Κιμούλη (Κήρυκας), Γιώργος Κολοβός (Προμηθέας), Αναστασία-ΡαφαέλαΚονίδη(Κήρυκας), Μάρα Μαλγαρινού(Κήρυκας, Πουλί Δερβίσης), Τατιάνα Μελίδου (Ψευδομάρτυρας, Βασιλεία),Χρυσή Μπαχτσεβάνη(Κήρυκας), Κλειώ-Δανάη Οθωναίου (Ίρις), Βασίλης Παπαδόπουλος (ΈποπαςΜέτων, Ψευδομάρτυρας), Γρηγόρης Παπαδόπουλος (Ηρακλής), Θανάσης Ραφτόπουλος (Μέτων, Ψευδομάρτυρας),Θανάσης Ρέστας(Α΄ Αγγελιοφόρος, Ποσειδών), Γιάννης Σαμψαλάκης(Ευελπίδης), Στέφανος Πίττας (Συνταγματολόγος), Κατερίνα Σισίννι (Αγγελιοφόρος), Βασίλης Σπυρόπουλος (Ιερέας), Γιάννης Τσεμπερλίδης (Ποιητής), ΙώβηΦραγκάτου (Χρησμολόγος), Ταξιάρχης Χάνος(Πεισθέταιρος), ΚορίναΑθανασούλα (κοράκια), Άννα Ευθυμίου (κοράκια), Αλίκη Ζαχαροπούλου (κοράκια)
 
Μαύρα Πουλιά: Ελευθερία Αγγελίτσα, Ιωάννα Δεμερτζίδου, Αριστοτέλης Ζαχαράκης, Αναστασία-ΡαφαέλαΚονίδη, Μάρα Μαλγαρινού, Χρυσή Μπαχτσεβάνη, Θανάσης Ραφτόπουλος, Θανάσης Ρέστας, Γιάννης Τσεμπερλίδης
 
 
Χορός των πουλιών: Μαριάννα Κιμούλη, Γιώργος Κολοβός, Τατιάνα Μελίδου, Γρηγόρης Παπαδόπουλος, Κατερίνα Σισίννι, Βασίλης Σπυρόπουλος, ΙώβηΦραγκάτου, Δημήτρης Διακοσάββας, Χριστίνα Ζαχάρωφ, Ήριννα Κεραμίδα, Στέφανος Πίττας, Νίκος Κουσούλης
 
ΕΠΟΜΕΝΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ ΠΕΡΙΟΔΕΙΑΣ
 
  • Ελευσίνα Κυριακή 5 Σεπτεμβρίου, Παλαιό Ελαιουργείο- Παραλία Ελευσίνας, στις 20.30
ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ Η ΕΚΔΟΣΗ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟΥ & ΑΠΟ ΤΑ ΤΑΜΕΙΑ
ΣΗΜΕΙΑ ΠΡΟΠΩΛΗΣΗΣ:
www.ntng.gr | VIVA.GR | 11876 |καταστήματα WIND | αθηνόραμα.gr
 
  • Βύρωνας Τετάρτη 8 Σεπτεμβρίου, Θέατρο Βράχων «Μελίνα Μερκούρη», στις 21:00
 
ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ Η ΕΚΔΟΣΗ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟΥ & ΑΠΟ ΤΑ ΤΑΜΕΙΑ
ΣΗΜΕΙΑ ΠΡΟΠΩΛΗΣΗΣ:
www.ntng.gr | VIVA.GR | 11876 |καταστήματα WIND | αθηνόραμα.gr
 
Προπώληση ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ:
Γραφεία φεστιβάλ Βράχων, Ευαγγελικής Σχολής 26 – 6ος Όρ. – Βύρωνας, Τ. 210/760.9340
 
ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ Η ΕΚΔΟΣΗ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟΥ & ΑΠΟ ΤΑ ΤΑΜΕΙΑ
ΣΗΜΕΙΑ ΠΡΟΠΩΛΗΣΗΣ:
www.ntng.gr | VIVA.GR | 11876 |καταστήματα WIND | αθηνόραμα.gr
 
Προπώληση ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ:
 
-Γραφείο Εξυπηρέτησης του Δημότη (Κώστα Βάρναλη 72, πλησίον Δημαρχείου Πετρούπολης), από Δευτέρα έως Παρασκευή και ώρες 11:00-13:00
Τηλέφωνο Επικοινωνίας: 2132024400 -401
 
-Δημοτικός θερινός Κινηματογράφος «ΣινέΠετρούπολις» (25ης Μαρτίου 168), καθημερινά και ώρες 21:00 – 23:00
Τηλέφωνο Επικοινωνίας: 210 5012391
 
 
ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ:
Τιμή προπώλησης: 12 €
Κανονικό εισιτήριο: 15 €
Φοιτητικό/ Άνω των 65 / Άνεργοι/ Ομαδικό: 10 €
ΑΜΕΑ & Συνοδοί ΑΜΕΑ: 8 €

Φωτογραφικό υλικό

0 comment 995 προβολές
FacebookTwitterPinterestLinkedinTumblrRedditWhatsappTelegramSkypeViberEmail
Είδαμε και Σχολιάζουμε

Αξιοπρεπής αλλά ανέμπνευστη και άνευρη η «Αντιγόνη» του Θ. Μουμουλίδη… Είδαμε & Σχολιάζουμε.

από Kulturosupa
από Kulturosupa

 



 
Είδε και σχολιάζει η Πίτσα Στασινοπούλου.
 
Όταν έχεις δει ως θεατρόφιλος αρκετές εκδοχές της πασίγνωστης τραγωδίας- και οπωσδήποτε πάνω από μία τουλάχιστον- με το απαράμιλλο κείμενο να σου έχει ήδη εντυπωθεί ανεξίτηλα, προφανώς το μόνο κίνητρο για να παρακολουθήσεις ακόμα μία παράσταση «Αντιγόνης» είναι η προσδοκία να δεις μια διαφορετική προσέγγιση σκηνοθετικά και ερμηνευτικά, καθώς ένας εμπνευσμένος δημιουργός και άξιοι ηθοποιοί έχουν τη δυνατότητα να προσφέρουν ένα «ολοκαίνουργιο» έργο που ουδόλως να θυμίζει τις προηγηθείσες εκδοχές… Με αυτό το σκεπτικό και με εγγύηση τους δοκιμασμένους συντελεστές, προσήλθαμε στο γεμάτο Θέατρο Κήπου για την «Αντιγόνη» του Σοφοκλή σε σκηνοθεσία Θέμη Μουμουλίδη (σε συνεργασία με τον Μάνο Καρατζογιάννη) και παραγωγή της Εταιρείας Τέχνης «Ars Aeterna”, ενώ το κατά πόσο δικαιωθήκαμε θα φανεί στη συνέχεια…
 
 
Η δημοφιλέστερη ίσως τραγωδία ανά την υφήλιο και πηγή έμπνευσης για πλείστους πνευματικούς δημιουργούς και καλλιτέχνες, πραγματεύεται τη μοιραία σύγκρουση της Αντιγόνης με την εξουσία του βασιλιά Κρέοντα σε πολλά επίπεδα… τα δύο αδέρφια της Ετεοκλής και Πολυνείκης αλληλοσκοτώνονται σε μάχη και για μεν τον Ετεοκλή που έπεσε υπέρ πατρίδος ο Κρέοντας αποφασίζει τιμές ήρωα για τη ταφή του, ενώ για τον Πολυνείκη που επιτέθηκε, διατάσσει να μείνει άταφος ως προδότης απειλώντας με θάνατο όποιον παρακούσει τη διαταγή του… ωστόσο για την Αντιγόνη η αδελφική αγάπη και ο σεβασμός στον νεκρό ως άγραφος θεϊκός νόμος είναι πάνω από τον νόμο του βασιλιά κι αποφασίζει να ακολουθήσει την καρδιά της με τίμημα την ίδια τη ζωή της, ενώ ο σκληρός Κρέονταςθα υποστεί τη βαριά τιμωρία των θεών…
 


 
Περνώντας στην παράσταση και τα θετικά της (+), θα μείνουμε σε μια γενικότερη αξιοπρέπεια που εξέπεμπε το εγχείρημα, καταρχάς σε επίπεδο μετάφρασης με λόγο ποιητικό, εύληπτο, με ρέοντα ρυθμό, με εστίαση και σεβασμό στα αξεπέραστα διαχρονικά νοήματα του πρωτότυπου κειμένου, που όποια εποχή κι αν ακουστούν θα σηματοδοτούν μια… «βίβλο ηθικής» για βαθιά υπαρξιακά διλήμματα και ύψιστες επιλογές ζωής μέσα από καταλυτικές συγκρούσεις, με την Αντιγόνη αιώνιο «επαναστατικό» σύμβολο για την μέχρι θανάτου υπεράσπιση αξιών… Πέραν της μετάφρασης, η συνολική προσέγγιση σε επίπεδο σκηνοθεσίας, ατμόσφαιρας, ερμηνειών, έδωσε συμπυκνωμένα με σαφήνεια την πλοκή,  διακρίθηκε από εμφανή σεβασμό στο πνεύμα της αρχαίας τραγωδίας, κινούμενη σε εντελώς ασφαλή συμβατικά πλαίσια με αφαιρετική λιτότητα και χωρίς το παραμικρό ρίσκο «καινοτομίας»- πολύ δε περισσότερο ακρότητας, προσφέροντας σε γενικές γραμμές ένα έντιμο, αξιοπρεπές αποτέλεσμα, παρά τις ενστάσεις που ακολουθούν…
 
 
Στα θετικά θα καταχωρήσουμε επίσης τα κοστούμια, πιστά στο κλασικό κι απέριττο πνεύμα της σκηνοθεσίας, παίζοντας με τη διχρωμία του μαύρου- άσπρου και σαφή κυριαρχία του πένθιμου μαύρου… χωρίς κάτι ιδιαίτερο, αλλά με σωστές διακυμάνσεις οι φωτισμοί ακολουθώντας την πλοκή, ενώ η μουσική, πέραν μιας αυτόνομης σύνθεσης με ενδιαφέρον, συνόδευσε πολύ διακριτικά κάποια σημεία και ασφαλώς θα εκτιμούσαμε μεγαλύτερη συμμετοχή και έμπνευση… το εντελώς αφαιρετικό σκηνικό με τους συνήθεις κύβους σε διάφορες διατάξεις «βάθρου» και μια ανοιχτή ντουλάπα στο βάθος γεμάτη μαύρα ενδύματα, μας άφησε ομολογούμε αδιάφορους…
 


 
Σημαντική βεβαίως η συμβολή των ηθοποιών στο αποτέλεσμα, με προεξάρχουσα την Αντιγόνη- Χριστίνα Χειλά Φαμέλη, που με ισορροπημένη δραματικότητα, δουλεμένο μέτρο χωρίς μελό και κραυγές, με λιτότητα, αυτοέλεγχο, εσωτερικότητα, ερμήνευσε επιτυχώς έναν κορυφαίο ρόλο της παγκόσμιας δραματουργίας- έστω κι αν λόγω σκηνοθετικής καθοδήγησης υπολειπόταν σε πάθος, σύμφυτο με το δράμα της συγκεκριμένης ηρωίδας… Αρκετά καλή δίπλα της η αδελφή της Ισμήνη (αλλά και βασίλισσα) Ντόρα Μακρυγιάννη, με σωστή, καθαρή και εκφραστική εκφορά του λόγου, ισορροπία επίσης στην ερμηνεία, που απλά θα την θέλαμε λιγότερο άκαμπτη και με πιο «δουλεμένα- λυμένα» χέρια… Οι τρεις άνδρες- Δημήτρης Σαμόλης, Μάνος Καρατζογιάννης κι ένα τρίτο όνομα που λείπει (!) από το δελτίο τύπου- σε πολλαπλούς ρόλους ( χορός, αγγελιοφόρος, Αίμονας, Τειρεσίας κλπ) υπήρξαν άκρως αποτελεσματικοί με πειστικό ρεαλισμό, εντάσεις όπου απαιτήθηκε, σωστή κινησιολογία, αρμονικό δέσιμο ως χορός… Για τον Κρέοντα- Θανάση Παπαγεωργίου θα αναφερθούμε παρακάτω…
 
 
Και το παρακάτω αφορά στη μη δικαίωση των προσδοκιών μας (-), με την έννοια ότι η «διαφορετική προσέγγιση» μιας πολυανεβασμένης τραγωδίας που περιμέναμε και που θα προσέθετε κάτι καινούργιο, φρέσκο, σύγχρονο σε όσα προηγήθηκαν, δεν ήρθε ποτέ… αντίθετα, αυτά που κυριάρχησαν ως αίσθηση και πέραν της αναγνωρισμένης αξιοπρέπειας, ήταν η ασφάλεια της συμβατικότητας, η πλήρης έλλειψη έμπνευσης και φαντασίας, η μετριοπάθεια σε ένα από τα δυνατότερα δράματα, εισπράττοντας μια παράσταση σχεδόν άνευρη, υποτονική και άτολμη, με αργό γενικά ρυθμό που ενίοτε διέκοπταν κάποια «στημένα» αδικαιολόγητα τρεχαλητά, χωρίς εντάσεις, πάθος, κορυφώσεις, ενέργεια, με μοιραία συνέπεια την γρήγορη απώλεια ενδιαφέροντος…
 
 
 
Κατανοούμε και σεβόμαστε σε ανάλογες περιπτώσεις την επιλογή να δίνεται βαρύτητα στον λόγο όταν πρόκειται για κορυφαία κείμενα και να «υπολείπεται» το θέαμα πλαισιώνοντας με απλότητα τα λεγόμενα ώστε να μη λειτουργεί ως περισπασμός, ωστόσο εν προκειμένω συνέβησαν δύο αρνητικά τινά… η πλήρης έλλειψη φαντασίας χωρίς έστω ελάχιστες ευρηματικές πινελιές- και βέβαια δεν θεωρούμε ως τέτοια τη χρήση μπαστουνιών από τους άνδρες-«στέγνωσε» εντελώς την παράσταση, στερώντας της το καλλιτεχνικό ενδιαφέρον κι εκείνο το «κάτι» που θα την διαφοροποιούσε από πολλές ομοειδείς ή θα της προσέδιδε μια σύγχρονη, εμπνευσμένη ματιά, καταδικάζοντάς την στη μετριότητα… και από την άλλη, ο σπουδαίος λόγος στον οποίο κατά βάση επένδυσε ο σκηνοθέτης, σε πάμπολλα σημεία απλά ΔΕΝ ακούστηκε! Όταν γινόταν χρήση μικροφώνου ή η ένταση της φωνής επαρκούσε, ήταν όλα καλά… όταν όμως η ένταση χαμήλωνε αδικαιολόγητα σαν ψίθυρος κι αυτό συνέβαινε συχνά και μάλιστα σε ένα χώρο εξαιρετικά θορυβώδη με αεροπλάνα, κορναρίσματα, γαυγίσματα, έξωθεν μουσικές κλπ, όσο αυτί κι αν στήναμε με κόπο, αδύνατο να πιάσουμε λέξη! Κι αυτό είναι από τα πλέον εκνευριστικά και ανεπίτρεπτα που μπορούν να συμβούν σε παράσταση κι απορούμε πώς δεν το ήλεγξαν!
 
 
Το επόμενο αρνητικό και το λέμε δυστυχώς με μεγάλη ειλικρινή λύπη για έναν σπουδαίο ηθοποιό- θεατράνθρωπο που έχουμε αγαπήσει για το ήθος κι έχουμε θαυμάσει σε πληθώρα ρόλων, αφορά στην απόδοση του Θανάση Παπαγεωργίου στον εμβληματικό ρόλο του Κρέοντα… ένας ρόλος που θεωρούμε ότι βάσει των καταξιωμένων υποκριτικών προσόντων του και της πολύχρονης εμπειρίας θα του ταίριαζε απόλυτα, δεδομένου επιπλέον ότι φυσιογνωμικά η παρουσία του «άμα τη εμφανίσει» επί σκηνής, αποπνέει σεβασμό, κύρος, επιβλητικότητα… ωστόσο, για κάποιον περίεργο λόγο που πιθανότατα οφείλεται σε άστοχη καθοδήγηση, είδαμε έναν βασιλιά Κρέοντα «γυμνό» από το κύρος, την επιβολή, τον δυναμισμό, το πάθος της εξουσίας, ενίοτε αποστασιοποιημένο από τα τεκταινόμενα, να εκφέρει στο μεγαλύτερο μέρος επίπεδα και διεκπεραιωτικά τον λόγο χωρίς πειστικό συναίσθημα, να χάνουμε πολλά από τα λεγόμενά του όταν σχεδόν μουρμούριζε, με συχνά αμέτοχη στάση σώματος κι ειλικρινά απορούσαμε «γιατί, αφού έχει αποδείξει θεαματικά ότι μπορεί!» Ίσως ήταν μια κακή ή ατυχής στιγμή για έναν εξαιρετικό ηθοποιό με περγαμηνές…
 
 
Εν κατακλείδι (=) μια παράσταση έντιμη μεν και με σεβασμό στο κλασικό πνεύμα της κορυφαίας τραγωδίας, που όμως έπασχε από έλλειψη έμπνευσης, πάθους, ενέργειας και ταλαιπωρήθηκε από συχνά «ακουστικά» προβλήματα…
 
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 

5,6 ΣΤΑ 10



-Κ-

Όλες οι νέες παραστάσεις (πρεμιέρες) που θα δοθούν έως 14/05/2022 στην πόλη της Θεσσαλονίκης, αυτόματα συμμετέχουν για τα 3 Βραβεία Κοινού καθώς και για τα Βραβεία Κριτικής Επιτροπής στα 11α Θεατρικά Βραβεία Θεσσαλονίκης 2022 – Πληροφορίες ΕΔΩ 

.

Δείτε & αυτά:

ΦΕΣΤΙΒΑΛ:  

ΘΕΑΤΡΟ: 

–Θέατρο: Είδαμε & Σχολιάζουμε, κλικ εδώ.
–Συναυλίες: Είδαμε & Σχολιάζουμε, κλικ εδώ.
–Σινεμά: Είδαμε & Σχολιάζουμε, κλικ εδώ.
–Βιβλίο: Διαβάσαμε & Σχολιάζουμε, κλικ εδώ.
΄΄

–Κερδίστε προσκλήσεις – Βιβλία, κλικ εδώ.

Ακολουθήστε το Kulturosupa.gr στα social media

 ..

0 comment 8623 προβολές
FacebookTwitterPinterestLinkedinTumblrRedditWhatsappTelegramSkypeViberEmail
Είδαμε και Σχολιάζουμε

«Νυφικό κρεβάτι»: πρώτα σχόλια και βίντεο από την πιο απρόσμενη έκπληξη του καλοκαιριού.

από Kulturosupa
από Kulturosupa

 

 
ΠΡΩΤΕΣ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ  ΜΕ ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ
 
H πιο απρόσμενη ευχάριστη έκπληξη του φετινού καλοκαιριού δεν παίζει να είναι, αλλά είναι, βέβαιο, η καλύτερη παράσταση του Αλέξανδρου Ρήγα (ακόμη καλύτερη από την «Σίρλευ Βαλεντάιν» που έκανε με την Μπέσυ Μάλφα) και κυριολεκτικά απολαύσαμε μονορούφι χθες βράδυ 25/08/2021, στο θέατρο Κήπου ενώ δεν θα το κρύψουμε…. με άλλες διαθέσεις και προθέσεις στρογγυλοκαθίσαμε στις άβολες θέσεις και πολύ γρήγορα δεν πίστευανε τα μάτια μας σε αυτό που βλέπαμε!… λόγω προτέρου σκηνοθετικού βίου. 
 
 
Το μαζί δεν κάνουμε και χώρια δεν μπορούμε της υπόθεσης… μεταφρασμένο σε επιτυχημένο χιούμορ, προσεγμένα μικρά ευρήματα, συναισθήματα οργής, χαράς, αντίδρασης και ειρωνείας, όλα με μέτρο σε ότι μπορεί να πρεσβεύει μια ευχάριστη αλλά με ουσία παράσταση σχέσεων  και ερμηνευμένο από ένα υπέροχο δίδυμο, απολαυστικός, χορταστικός Ορέστης Τζιόβας και μια Πηνελόπη Αναστασοπούλου που μπορεί… αλλά με την προτροπή να ξαναδεί την καριέρα της πιο σοβαρά καθώς μας έχει μπερδέψει!
 
Μην χάσετε λοιπόν, σήμερα Πέμπτη την 2η και τελευταία παράσταση (πληροφορίες εδώ ) αν βρείτε εισιτήρια καθώς χθες με τις μεγάλες ουρές ήταν φίσκα.
 
 
Φυσικά θα αναφερθούμε λεπτομερώς στην «Κ» σύντομα.
 
Βίντεο, τυχαία, αποσπάσματα και Υπόκλιση.
 
Γράψτε εντυπώσεις όσοι είδατε ή θα δείτε.
.

-Κ-

Όλες οι νέες παραστάσεις (πρεμιέρες) που θα δοθούν έως 14/05/2022 στην πόλη της Θεσσαλονίκης, αυτόματα συμμετέχουν για τα 3 Βραβεία Κοινού καθώς και για τα Βραβεία Κριτικής Επιτροπής στα 11α Θεατρικά Βραβεία Θεσσαλονίκης 2022 – Πληροφορίες ΕΔΩ 

.

Δείτε & αυτά:

ΦΕΣΤΙΒΑΛ:  

ΘΕΑΤΡΟ: 

–Θέατρο: Είδαμε & Σχολιάζουμε, κλικ εδώ.
–Συναυλίες: Είδαμε & Σχολιάζουμε, κλικ εδώ.
–Σινεμά: Είδαμε & Σχολιάζουμε, κλικ εδώ.
–Βιβλίο: Διαβάσαμε & Σχολιάζουμε, κλικ εδώ.
΄΄

–Κερδίστε προσκλήσεις – Βιβλία, κλικ εδώ.

Ακολουθήστε το Kulturosupa.gr στα social media

 ..

0 comment 6027 προβολές
FacebookTwitterPinterestLinkedinTumblrRedditWhatsappTelegramSkypeViberEmail
Της «K» το ΚάΓΚΕΛΟ

Η Κουλτουρόσουπα ζητά νέους αρθρογράφους που να διαθέτουν τσαχπινιά, πουτανιά και ξoυράφι μυαλό! Σεζόν 2021/22

από Kulturosupa
από Kulturosupa

 

.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΗΜΕΡΑ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ: 

Κυριακή 12 Σεπτεμβρίου 2021

.

O πολιτιστικός ιστότοπος www.kulturosupa.gr με έδρα τη Θεσσαλονίκη αναζητά για 10η χρονιά ΝΕΟΥΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥΣ ώστε να στελεχώσουν τη δημιουργική ομάδα συντακτών της από τον ερχόμενο Οκτώβριο 2021 έως και τον Ιούλιο 2022 και να διαθέτουν:

Συγκροτημένη άποψη, αισθητική, γνώση αντικειμένου, υποστηρίζοντας με σοβαρότητα, υπευθυνότητα και συνέπεια το γραπτό τους λόγο, αλλά να είναι κοντά και στο δικό μας ελεύθερο πνεύμα έκφρασης.
.
,
Καθώς…. 
l
ΔΕΝ υπηρετούμε ούτε «χαϊδεύουμε» κανένα κατεστημένο και αυτό κάνει τη διαφορά από «συμβατικά» σάϊτ, έστω κι αν κάποιες φορές το τίμημα είναι βαρύ…
.
Ωστόσο για μας είναι «εύσημο», ξέροντας ότι είμαστε πάντα ακέραιοι, καλοπροαίρετοι και κυρίως αυθεντικοί. Κι αν επιμένουμε χαριτολογώντας σε «τσαχπινιά, πουτανιά και ξoυράφι μυαλό», είναι επειδή εν ολίγοις θέλουμε άτομα ντόμπρα και σταράτα. Οπότε, αν μας ξέρεις [αν όχι, «μελέτησέ» μας…] και θέλεις να γίνεις συντάκτης στην “Κ”, σκέψου και πράξε… τί μπορείς να κάνεις και σε ποιο τομέα είσαι καλός.
 .
.
Ο κύριος κορμός ενδιαφέροντος της Κουλτουρόσουπα είναι η Τέχνη σε όλες τις μορφές της. Ειδικευόμαστε στο θεατρικό χώρο, αγαπάμε τον κινηματογράφο, τα εικαστικά, το βιβλίο, τη μουσική. Νοιαζόμαστε για την πόλη που ζούμε, τον άνθρωπο, την κοινωνία, το περιβάλλον, τα ζώα. Έχουμε ιδιαίτερη ευαισθησία για τις ευπαθείς ομάδες και όλες τις μειονότητες. Δίνουμε βήμα στους νέους και επικροτούμε κάθε αξιόλογη προσπάθειά τους. Παράλληλα «γυαλίζει» το μάτι μας σε ό,τι προκλητικό και ακραίο ερεθίζει τον εγκέφαλό μας. Και βέβαια συζητάμε οποιαδήποτε φρέσκια, ή ανατρεπτική πρότασή σου, είτε ζεις στη Θεσσαλονίκη είτε  στην άλλη άκρη του κόσμου, στέλνοντας την «αίτηση» ενδιαφέροντός σου στην «Κ».
.
Κατόπιν τούτου, για τις ανάγκες της σεζόν 2021/22, η “Κ” αναζητά νέους συντάκτες προκειμένου να καλυφθούν οι παρακάτω τομείς – πιθανόν κάποιοι από το ίδιο άτομο. Σημειωτέον ότι κάθε κατηγορία είναι ανοιχτή σε νέες προτάσεις.
 
Κατηγορία ΘΕΑΤΡΟμανία:
Συντάκτες για:
-θεατρική γνώμη «κριτική» παράστασης [προσοχή: όχι επαγγελματίες  κριτικοί, όχι θεατρολόγοι].
-Συνεντεύξεις από όλο το φάσμα του χώρου, Από πρωταγωνιστές, δευτεραγωνιστές, σκηνοθέτες, νέα πρόσωπα, έως… τεχνικούς και ταξιθέτριες.
-Ρεπορτάζ, ειδήσεις, κάλυψη συνεντεύξεων Τύπου, παραλειπόμενα του χώρου, αναδρομές στο παρελθόν,  αφιερώματα κ.α.
-Θεατρικός συντάκτης γενικού ενδιαφέροντος για θεωρητικά, ιστορικά θέματα.
-Παρουσιάσεις τοπικών ομάδων, ερασιτεχνικό θέατρο, χώροι, πρόσωπα.
 
Κατηγορία ΣΙΝΕμανία:
Συντάκτες για:
-Κινηματογραφική γνώμη «κριτική» νέων ταινιών.
-Παρουσιάση νέων ταινιών της εβδομάδας.
-Αφιερώματα ηθοποιών, φεστιβάλ, κινηματογραφίες χωρών κοκ
 .
.
Κατηγορία ΜΟΥΣΙΚΟμανία:
Συντάκτες για:
–Κάλυψη συναυλιών, μουσικών φεστιβάλ άλλων εκδηλώσεων, συνεντεύξεων τύπου, παρουσιάσεων δίσκων κλπ.
-Μουσικά άρθρα θεωρητικού ενδιαφέροντος
-Συνεντεύξεις,  αφιερώματα  καλλιτεχνών κοκ
.
Κατηγορία: ΤΕΧΝΗ + ΒΙΒΛΙΟ
Συντάκτες για:
-Κάλυψη εικαστικών εκθέσεων.
-Παρουσιάσεις εκθέσεων, καλλιτεχνών, συνεντεύξεις.
-Βιβλιο «κριτικές» [διαβάσαμε & Σχολιάζουμε].
-Παρουσιάσεις νέων συγγραφέων, συνεντεύξεις, tips βιβλίων, κάλυψη βιβλιοπαρουσιάσεων – εκδηλώσεων.
-Θεωρητικά άρθρα περί βιβλίου.
-Παρουσίαση δράσεων Βιβλιοθηκών.
 .
.
Κατηγορία: ΘΕΣΣαλοΝΙΚΗ:
Συντάκτες για:
-Προτάσεις εξόδου, πρόσωπα, χώροι, εκδηλώσεις, «στραβά και ανάποδα», άρθρα για τη πόλη, ιστορικά μνημεία, γεγονότα κοκ
.
Κατηγορία: ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΓΗ:
-Συντάκτης για:
-Φιλοζωικά θέματα, ανταποκρίσεις οικολογικών δράσεων στην πόλη και όχι μόνο, περιβάλλον, οικολογικές προτάσεις κοκ.
.
Κατηγορία: ΑΥΤΑ + ΑΛΛΑ:
-Συντάκτης για:
-Τηλεοπτικά θέματα. Παρουσιάσεις, σχολιασμό  εκπομπών, επικαιρότητα, δορυφορικά, ξένες σειρές.
-Συντάκτης για θέματα κοινωνικών δικτύων – διαδίκτυο.
-Συντάκτης για χιουμοριστικά κείμενα βασισμένα στην επικαιρότητα. 
 .
.
Κατηγορία: ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ:
-Άρθρα και ανταποκρίσεις περί εθελοντικών δράσεων, ευ ζην, κοινωνικών ή πολιτικής επικαιότητας, ανθρωπίνων  σχέσεων κλπ.
 .
.
Κατηγορία: ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΖΩΗ:
-Άρθρα για Σχέσεις, Σεξ, γκέι κοινότητα, εκκεντρική επικαιρότητα.
 .
.
Κατηγορία: ΕΛΛΑΔΑ:
Ανταποκριτές απ όλη την Ελλάδα [και όπου υπάρχουν Έλληνες σε όλο τον κόσμο], για παρουσίαση τοπικών εκδηλώσεων πολιτιστικού ενδιαφέροντος, τοπικά ρεπορτάζ και επικαιρότητα.
-Ταξιδιωτικές προτάσεις.
 
Για όλα τα παραπάνω ή οποιαδήποτε νέα πρόταση, περιμένουμε την απάντησή σου που θα περιέχει…
 
1. Κατηγορία ενδιαφέροντος:
π.χ. ενδιαφέρομαι για την κατηγορία ΘΕΑΤΡΟμανια. Μπορώ να καλύψω τις θέσεις: συντάκτης θεατρικής γνώμης ή δικής μου πρότασης.
 
2. Ένα ΝΕΟ κείμενο με το θέμα που προτίθεσαι να ασχοληθείς το οποίο να είναι ολοκληρωμένο και ΟΧΙ δείγμα, έως 500 λέξεις. Για παράδειγμα εάν θέλεις να γίνεις μουσικός συντάκτης γράφεις ανταπόκριση για μια πρόσφατη συναυλία που πήγες, θεατρικός συντάκτης για μια παράσταση που είδες, ή αφιέρωμα σε καλλιτέχνη κ.ο.κ.
 
3. Ένα βιογραφικό με λίγα λόγια για να σε γνωρίσουμε και όχι τα πλούσια βιογραφικά με τις περγαμηνές σου. Ποιος είσαι, τί κάνεις, τί σου αρέσει, πού πηγαίνεις και πέντε λέξεις για το χαρακτήρα σου. Αυτά αρκούν. Και τέλος, τα στοιχεία σου, ονοματεπώνυμο, τηλ.  facebook  προφιλ για να έρθουμε σε επαφή μαζί σου εφόσον μας κάνεις.
 
Όλα τα παραπάνω στο e-mail kulturosupa@yahoo.gr με την ένδειξη «ΝΕΟΣ ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ 2021/22».
 
-Τελευταία ημερομηνία αποστολής ενδιαφέροντος: Κυριακή 12 Σεπτεμβρίου 2021. Όσοι επιλεγούν θα “δοκιμαστούν” άμεσα με δημοσιεύσεις τους πριν ενταχτούν κανονικά στο δυναμικό της “Κ”.
 
Ευχαριστούμε προκαταβολικά για το ενδιαφέρον σου.
 
-Ανταποδοτικά, η «Κ» δεν σε πληρώνει, ωστόσο καλύπτει όλους τους συντάκτες με δωρεάν εισόδους – προσκλήσεις σε θεάματα για να κάνουν την δουλειά τους, παρέχει προσωπική προβολή και οικονομικά οφέλη από πιθανές χορηγίες άρθρων, καθώς και οποιαδήποτε άλλη σχετική βοήθεια.
.
Σημειωτέον ότι η «Κ» δεν υποχρεώνει κανέναν σε συμφωνητικά ή συμβόλαια συνεργασίας.
=
ΈΛΑ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ… και το εννοούμε!
.

ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΕΠΩΝΥΜΟΙ ΣΥΝΤΑΚΤΕΣ



Αφορά δημοφιλή ή ημιδημοφιλή πρόσωπα από το γενικότερο χώρο της Τέχνης και τους παρέχουμε προσωπική ΣΤΗΛΗ γράφοντας ότι θέλουν… ένα άρθρο το 15νθήμερο, τουλάχιστον.

Χωρίς περικοπές, χωρίς συστάσεις και παρεμβάσεις. Στο e-mail kulturosupa@yahoo.gr

Φωτογραφικό υλικό

0 comment 2500 προβολές
FacebookTwitterPinterestLinkedinTumblrRedditWhatsappTelegramSkypeViberEmail
Χωρίς κατηγορία

Καλώς τους όψιμους… «φοινικομάχους» της ανάπλασης στην Αριστοτέλους!

από Kulturosupa
από Kulturosupa

Άρθρο “Κ”

 
Γράφει η Πίτσα Στασινοπούλου για την Κουλτουρόσουπα.


Όχι, ουδόλως εξεπλάγην. Αντίθετα, μόλις είδα ότι η μακέτα της ανάπλασης για την πλατεία Αριστοτέλους περιλαμβάνει μεταξύ άλλων και φοίνικες, η αντίδραση των «πολιτικά ορθών» για το είδος ήταν πιο αναμενόμενη κι από… κυβερνητική γκάφα! Διότι δεν νοείται «ενεργός πολίτης που νοιάζεται για την πόλη» να μη στηλιτεύσει μετά βδελυγμίας την επιλογή ενός εξωτικού δένδρου, ακατάλληλου τόσο για το κλίμα της Βόρειας Ελλάδας, όσο και για τη φυσιογνωμία μιας ελληνικής πόλης, που θα μεταβληθεί σε αιγυπτιακή- κατά τον Σάκη Αρναούτογλου- με αμέτρητο πλήθος σχολιαστών να επεκτείνουν σουρεαλιστικά το συλλογισμό σε ευφάνταστα πολιτικά επίπεδα! Ομολογώ ότι το μόνο που όντως με εξέπληξε ήταν η απίστευτη έκταση και ένταση της αντίδρασης, ακόμα και με τα πλέον απίθανα σκεπτικά που μπορεί να βάλει ένα… άκρως δημιουργικό μυαλό με διαστροφικές τάσεις!
 


 
Διότι ο μεν Αρναούτογλου ως μετεωρολόγος, ορθά περιορίστηκε σε άποψη που απορρέει από το αντικείμενό του, σχολιάζοντας τις ακατάλληλες συνθήκες κλίματος και καιρού για ένα φυτικό είδος που θεωρείται «εξωτικό» τροπικών περιοχών… ωστόσο άπειροι υποστηρικτές του δεν έμειναν σε αυτό, αλλά προχώρησαν σε θεαματικά άλματα λογικής, ισχυριζόμενοι εν ολίγοις ότι «μετατρέπουν με τους φοίνικες την Θεσσαλονίκη σε Κάιρογια να υποδεχθούν μετά… βαϊων και κλάδων (εδώ κυριολεκτικά) τους μουσουλμάνους πρόσφυγες γενικώς και ειδικώς μετά την κρίση στο Αφγανιστάν» (!!!), διότι είναι γνωστό ότι ο κυνηγημένος- εξαθλιωμένος πρόσφυγας μουσουλμάνος, αν δεν βρει φοίνικα στο μέρος που θα τον ξεβράσει η μαύρη του μοίρα, δεν μένει ούτε ώρα! Άσε που θεωρεί ύψιστη προσβολή την έλλειψη υποδοχής με φυτά του τόπου του κι είναι ικανός για μείζον διπλωματικό επεισόδιο να τρέχουμε και να μη φτάνουμε!
 
 
Πέρα όμως από τις γελοίες φαιδρότητες των ανεγκέφαλων ρατσιστών, που δεν χάνουν την παραμικρή ευκαιρία, ακόμα και στα πιο «ασύνδετα» θέματα, να επιδείξουν δημόσια το λειψό τους μυαλό και τη μαύρη τους ψυχή, θα ήθελα να απευθύνω στους υπόλοιπους «φυσιολάτρες» με την δήθεν οικολογική ευαισθησία και τον δήθεν σεβασμό στην ελληνική φύση και παράδοση, ένα καθοριστικό ερώτημα: «Καλά, εσείς τώρα ξυπνήσατε; Τώρα ανακαλύψατε φοινικόδενδρα ως πρωτοφανές γεγονός στη Βόρεια Ελλάδα και στη Θεσσαλονίκη; Στη μακέτα για την ανάπλαση της Αριστοτέλους και σας έπιασε μαζικά ιερό μένος να καταδικάσετε δια ροπάλου την επιλογή που ξαφνικά βρήκατε αταίριαστη με το περιβάλλον;;;» Αλήθεια, πόσα θέλετε να μας τρελάνετε;;;
 


 
Εδώ και 35 συναπτά έτη με την ειδικότητα της γεωπόνου ασχολούμαι επαγγελματικά με την κηποτεχνία, ήτοι μελέτη- κατασκευή- συντήρηση κήπων στο αστικό περιβάλλον της πόλης και των περιχώρων της… Όταν ξεκίνησα  να σχεδιάζω κήπους, θεώρησα αυτονόητο να επικεντρωθώ σε ελληνικά φυτικά είδη της εγχώριας χλωρίδας, διότι α) δένουν αρμονικά από άποψη αισθητικής με το φυσικό περιβάλλον, β) είναι σαφώς εγκλιματισμένα στις τοπικές κλιματικές συνθήκες, γ) εντάσσονται ιδανικά στο ήδη υπάρχον οικοσύστημα, δ) παράγονται και αναπτύσσονται στα τοπικά φυτώρια όντας άμεσα διαθέσιμα και οικονομικά, ε) απαιτούν τη λιγότερη δυνατή φροντίδα παρέχοντας άριστο αισθητικό αποτέλεσμα και άριστη προσαρμογή ως είδη που ενδημούν το καθένα σε συγκεκριμένο τόπο εδώ και πάμπολλα χρόνια…
 
 
Τί πιο λογικό και αυτονόητο για κάποιον που επιχειρεί να αναπαράγει τεχνητά κομμάτια της φύσης υπό μορφή κήπου για να καρπωθεί τα πολύτιμα οφέλη της, με πρώτο και κυρίαρχο κριτήριο τον ΣΕΒΑΣΜΟ στα υπάρχοντα φυσικά οικοσυστήματα… κι όχι απαραίτητα για λόγους οικολογικής ευαισθησίας ή αισθητικής αρμονίας στην περίπτωση που κάποιος ΔΕΝ διαθέτει τίποτα από τα δύο, αλλά κυρίως για λόγους άκρως πρακτικούς και ρεαλιστικούς! Διότι οποιαδήποτε αυθαίρετη «εισβολή» ξένου κι ανοίκειου είδους σε ένα διαμορφωμένο από χρόνων οικοσύστημα, διαταράσσει τραγικά τη σοφή ισορροπία του, τις πάγιες σχέσεις των «μελών» του, με συνέπεια να σημάνει συναγερμός εναντίον του εισβολέα με τελικό στόχο τον αφανισμό του από τα «ξένα χωράφια», ως φυσικός νόμος! Που σημαίνει πρακτικά ότι μια ωραία πρωία θα δεις τα τροπικά λουλούδια που φύτεψες καταμεσής μεσογειακής βλάστησης, να σε αποχαιρετούν οριστικά πεσμένα στο χώμα κι εσύ απορείς «μα τί έφταιξε, αφού τα φρόντιζα τόσο πολύ!» Έφταιξε ότι αγνόησες τους φυσικούς νόμους που ποτέ δεν «ξεχνούν»…
 


 
Έτσι λοιπόν ξεκίνησα, εστιάζοντας στην εγχώρια χλωρίδα όπως διδάχθηκα κι όπως υπαγορεύει η λογική, πιστεύοντας ότι προτείνω το σωστό… Αμ δε!!! Διότι με το που άνοιγα το σχέδιο στον πελάτη και εξηγούσα τί και πώς, από τους 11 στους… 10 έπεφτε η κλασική ερώτηση- καταπέλτης με τεράστια έκπληξη στο μάτι«Καλά, φοίνικα ΔΕΝ θα βάλουμε;;;»  Είτε επρόκειτο για δυο παρτεράκια στο πάρκινγκ οικοδομής μισό Χ μισό μέτρο κι απορούσα καταρχάς πώς διάολο θα χωρέσουν και θα αναπτυχθούν, αλλά ο διαχειριστής ανένδοτος «όλοι στην οικοδομή μου ζήτησαν φοίνικα και βρες τρόπο να χωρέσουν!»…είτε επρόκειτο για αυλή ανακαινισμένης μονοκατοικίας στο χωριό που ο φοίνικας θα προσέδιδε την απαραίτητη «αναβάθμιση» στο κτίσμα, αλλά κυρίως στο στάτους του ιδιοκτήτη… είτε επρόκειτο για χλιδάτη βίλα που θεωρούνταν αυτονόητο να περιβάλλεται από ένα φοινικόδασος τουλάχιστον ως επιβεβλημένη «καταξίωση» του νεόπλουτου φραγκάτου! Να μη μιλήσω για ξενοδοχεία από… κοτέτσια «roomstolet» μέχρι πεντάστερα με πισίνες, που αν από τα σχέδια έλειπαν οι mustφοίνικες (αν είναι δυνατόν!) σε έστελνε σπίτι ως ακατάλληλη ή για τα άπειρα μπαρ που κάθε καλοκαίρι έσκαγαν κάτι εκατομμύρια δραχμές για να φέρουν φοίνικες- τέρατα από Ιταλία μέσα σε βαρέλια, οι οποίοι φυσικά με το ζόρι έβγαζαν τη σεζόν καταλήγοντας κατάξεροι στη χωματερή και ξανά μανά το άλλο καλοκαίρι το ίδιο βιολί, γιατί πώς θα πιεις το εξωτικό κοκτέηλ χωρίς εξωτικές χουρμαδιές- ντεκόρ;;; ΟΛΑ δε τούτα σε Θεσσαλονίκη και περίχωρα, έτσι;; (Μιλάω φυσικά για την αλησμόνητη περίοδο των τετράπαχων αγελάδων…)
 
 
 
Μάταια πάσχιζα η δόλια να εξηγήσω ότι δίπλα στα κυπαρίσσια, τις ελιές, τα πεύκα, τις κουμαριές, τα πουρνάρια, τις βατομουριές, τις λυγαριές και λοιπά αυτοφυή  που αποτελούσαν το φυσικό περιβάλλον του χώρου, το να ξεπετιέται αίφνης (να μην πω… σαν τί) ένας ουρανοκατέβατος φοίνικας από το πουθενά, όχι μόνο πληγώνει το μάτι και το τοπίο ως κραυγαλέα παραφωνία, όχι μόνο διαταράσσει προκλητικά το οικοσύστημα, όχι μόνο δεν προσφέρει την ευεργετική σκιά ενός κλασικού δένδρου, αλλά 9 στα 10 είναι καταδικασμένος στο αφιλόξενο γι αυτόν κλίμα… Χαμπάρι, φωνή βοώντος εν τη ερήμω! Απίστευτη επιμονή στο συγκεκριμένο είδος- σφηνωμένο θαρρείς στο μυαλό όλων των νεόπλουτων ή μη, που βέβαια δεν το αντιμετώπιζαν ως φυτό με συγκεκριμένες ιδιότητες και ανάγκες, αλλά ως…σύμβολο εξωτικής χλιδής, πλούτου που «φαίνεται» από κάθε περαστικό, καταξίωσης του «επιτυχημένου», γελοίας ξιπασιάς κι αλαζονείας, κάτι σαν «κοίτα να δεις που εγώ μπορώ με το χρήμα να φέρω τη… Χαβάη στην πόρτα μου!»
 


 
Έτσι ακριβώς σκέφτονταν και λειτουργούσαν για πολλές δεκαετίες οι συντοπίτες Θεσσαλονικείς που αποθέωσαν τον φοίνικα σε αυλές, βεράντες, πισίνες, μπαρ, πλατείες, εμβληματικά κτίρια κλπ. και βέβαια η τρελή ζήτηση ώθησε στην δημιουργία ντόπιων φυτωρίων με  παραγωγή φοίνικα, περιορίζοντας τις κοστοβόρες εισαγωγές, τόσο που το είδος κοντεύει πλέον να καταλήξει… ενδημικό– προσαρμοσμένο από φυντάνι στις εδώ κλιματολογικές συνθήκες και μόνο κατ’ όνομα «εξωτικό»… Τούτοι λοιπόν οι για χρόνια «φοινικολάτρες» μέχρι αηδίας και φυσικά απόλυτα εξοικειωμένοι με τη θέα του απανταχού της πόλης ακόμη και σε ιστορικά σημεία, ξαφνικά μεταλλάχθηκαν σε λάβρους «φοινικομάχους», μη τυχόν η παρουσία του «ξένου» φυτού μαγαρίσει την πλατεία Αριστοτέλους (όπως έκανε πχ. με την πλατεία ΧΑΝΘ) παραπέμποντας σε… μουσουλμανική πόλη, ενώ ας πούμε οι μανόλιες που επίσης προβλέπονται στην ανάπλαση είναι καθαρά «δικά» μας φυτά και δεν ενοχλούν!
.
Ε ρε παράνοια που μας δέρνει γενικώς…

ΔΕΙΤΕ & ΑΥΤΟ:

Ακολουθήστε το Kulturosupa.gr στα social media

 ..

0 comment 7531 προβολές
FacebookTwitterPinterestLinkedinTumblrRedditWhatsappTelegramSkypeViberEmail
Όλες οι δημοσιεύσεις σε αυτή την ιστοσελίδα εκφράζουν τις απόψεις και τη γνώμη των συντακτών τους και όχι του εκδότη ή αρχισυντάκτη, των διαχειριστών ή συντονιστών (εκτός των δημοσιεύσεων των ιδίων) και ως εκ τούτου δεν φέρουν καμία ευθύνη για αυτές. Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του υλικού μόνο με την αναφορά της πηγής ©Kulturosupa.gr.
Επικεφαλής: Τσιρόγλου Ιωάννης. Συντακτική Ομάδα Kulturosupa: Βυζαντιάδου Νέλη, Ζαχαριάδης Κρίτωνας, Ιωαννίδης Μανώλης, Κανακάρη Αννια, Μπαιρακτάρη Ειρήνη, Μπαστουνάς Γιώργος, Στασινοπούλου Πίτσα.

Τηλέφωνο: +30 6983 101 110

URL: http://www.kulturosupa.gr

Email: kulturosupa@yahoo.gr

Facebook Instagram Youtube Spotify Twitter Tiktok

Δημοφιλέστερα άρθρα

Τελευταία άρθρα

Σημεία από τη Συνέντευξη Τύπου της 21ηςΔΕΒΘ
«Γιάννης Μενεσίδης: Ο ζωγράφος της “κεκρυμμένης” χαράς» στο Τελλόγλειο
«Αγάπη, τι δύσκολο πράγμα» | «Scripta manent» | Μιχαήλ Χατζηαναστασίου
Όλα τα τελευταία άρθρα
Πατήστε για να ακούσετε το κείμενο που επιλέξατε.