Διάβασε η Μιλάντα Σαρικιαχίδου και σχολιάζει για τη Κουλτουρόσουπα
Πριν κατατάξεις το ειδύλλιο σου στην απόλυτη έκφανση του έρωτα, μήπως πρέπει να διαβάσεις μια αληθινή ιστορία αγάπης παλιάς κοπής; Τότε που εκείνος ζούσε με αναμνήσεις κι εκείνη τον περίμενε.Στην εποχή του αντέρωτα αν επιλέγεις να ερωτευτείς, επίλεξε λογοτεχνικά.
Μπορεί να μην είναι Τζειν Οστιν ή Εμιλυ Μπροντέ, τη ταινία του 2007 σίγουρα τη θυμάσαι, Κίρα Νάιτλι, Τζειμς Μακ Αβοι πρωτοεμφανιζόμενος και Βανέσα Ρεντγκρέιβ, μεταφέρουν στο απόλυτα όσα μηχανούργησε ο συγγραφέας. Την ταινία ναι την είδα στις αίθουσες και η πλοκή με είχε αγγίξει τόσο που 20 περίπου χρόνια μετά μόλις είδα το βιβλίο δε μπόρεσα να αντισταθώ.
Πάμε λοιπόν! Το 1935 στην μεγαλοαστική κατοικία των Τάλλας, επικρατεί αναβρασμός και ετοιμασίες για μια εσπερινή βεγγέρα. Καθώς καταφθάνουν τα τρία ξαδέλφια της Μπράιονυ, φιλοξενούμενα θύματα ενός θυελλώδους διαζυγίου, τα μεγαλύτερα αδέλφια της, ο Λίον και η Σεσίλια, φοιτητές στο Κέμπριτζ, κι ακόμα, ο Ρόμπι, ο γιός της οικονόμου του σπιτιού, που, στηριζόμενος οικονομικά από τους Τάλις, σπουδάζει κι εκείνος και μάλιστα διαπρέπει.
Εξιταρισμένη η μικρή Μπραϊόνυ, ανυπομονεί να πρωταγωνιστήσει στη θεατρική παράσταση που ετοίμαζε προς τιμήν της οικογενειακής σύναξης. Τα σχέδιά της, όμως, ματαιώνονται. Και το εκρηκτικό μείγμα της πληγωμένης ματαιοδοξίας της, της αχαλίνωτης φαντασίας της και του ταραγμένου εφηβικού μυαλού της, θα την οδηγήσει σ’ ένα έγκλημα για το οποίο δεν θα εξιλεωθεί ποτέ.
Ακούσιος μάρτυρας της εκδήλωσης ενός υπόκωφου έρωτα (ανάμεσα στη Σεσίλια και τον Ρόμπι) και λαθραναγνώστρια μιας επιστολής που στάλθηκε κατά λάθος («Στα όνειρά μου φιλώ το μουνί σου…») η Μπραϊόνυ θα κατατάξει τον Ρόμπι στην κατηγορία των «μανιακών». Και με την ίδια ευκολία που έπλαθε ως τώρα θεατρικούς ήρωες, θα τον καταδώσει ως βιαστή της ξαδέλφης της, καταστρέφοντας έτσι το μέλλον το δικό του και της αδερφής της.
Το βιβλίο απέσπασε βραβεία και κατατάχτηκε στα 100 must read της αγγλικής λογοτεχνίας. Δε μπορεί να το εκτιμήσει ο κάθε αναγνώστης, είναι βαθιά λογοτεχνικό, περιγραφικό, ψυχογραφικό και με το κομψό γάντι μιας άρτιας γλωσσικής έκφρασης καταγγέλλει τις ταξικές διαφορές. Πέρα απ αυτό καταφέρνει να πείσει τον αναγνώστη να μισήσει βαθιά ένα ξεμυαλισμένο κορίτσι κι έπειτα να το συγχωρήσει. Η όλη ρετρό ατμόσφαιρα του πρώτο κεφαλαίου έρχεται σε αντίθεση με τις σκηνές πολέμου του δευτέρου κεφαλαίου αλλά και τις περιγραφές των θαλάμων του Λονδίνου.
Το βιβλίο είναι γραμμένο από την οπτική της Μπραιονυ και με μαεστρία ο συγγραφέας μεταφέρει από κεφάλαιο σε κεφάλαιο τα λόγια της, από ένα 13χρονο παιδί σε μια ηλικιωμένη κυρία. Διακρίνουμε την αλαζονεία και το πάθος να δειχτεί αλλά και εν τέλει την βαθιά της μεταμέλεια. Τη φύση της ενοχής και την ανάγκη για συγχώρεση. Στο τέλος μένεις με την απορία ωστόσο αν η εξιλέωση ήρθε…
⭐ Βαθμολογία: 2/ 5
Μπορείς να βρεις το βιβλίο εδώ
