Γράφει η Πίτσα Στασινοπούλου για την Κουλτουρόσουπα
Πιθανόν το αθώο μυαλό σας με το «φτύστε» να πήγε στο παραδοσιακό συμπαθές «για να μη βασκαθούν» οι δύο αξιοθαύμαστοι πυλώνες της πολιτικής και της τέχνης, όμως οφείλω να διευκρινίσω πως όχι! Δεν εννοώ το συμβολικό φτύσιμο προς αποφυγή ματιάσματος, μήπως επηρεαστεί αρνητικά από ζηλόφθονη ενέργεια η περίσσεια ταλέντου του πολιτικού Άδωνη και του κωμικού Λαζόπουλου… εννοώ το κανονικό, ρεαλιστικό, χορταστικό φτύσιμο της περιφρόνησης προς αμφότερους, έστω κι αν φλερτάρω (κι εγώ η απερίσκεπτη) με καμιά διπλή μηνυσούλα και μάλιστα άνευ ουδεμίας «πλάτης» στο backstage, πηγαίνοντας σαν το σκυλί στ’ αμπέλι… Προκειμένου όμως να σκάσω, επιλέγω να εκτονωθώ, καθότι σύμφωνα με τον γιατρό η εγκεφαλική πίεση είναι σαφώς πιο επικίνδυνη από τη δικαστική αίθουσα και επί του παρόντος δεν με απασχολεί το δίλημμα…
Πάμε όμως στην ουσία, όπου όσον αφορά στον Λαζόπουλο έχω κράξει άγρια στο παρελθόν το «τσαντίρι» του, τη θέαση του οποίου πλέον ΔΕΝ αντέχω ούτε πεντάλεπτο και πολύ λέω… Δεν θυμάμαι άλλη εκπομπή, δήθεν «σατιρική», να προσβάλλει τόσο χυδαία τη νοημοσύνη και την αισθητική, από έναν δημιουργό που από την εποχή των «10 μικρών Μήτσων» μέχρι το «Αλ Τσαντίρι», πρέπει να υπέστη μια… μυστηριώδη, ολοκληρωτική, θεαματική μετάλλαξη που η κοινή λογική αδυνατεί να εξηγήσει, λες και το πρώην ταλέντο έγινε καπνός σαν να μην υπήρξε ποτέ ή σαν να επρόκειτο για δική μας φαντασίωση ή δική του… διπλή προσωπικότητα! Δίνοντας τη θέση του σε ό,τι πιο φτηνιάρικο, γελοίο, λαϊκίστικο, αγοραίο μπορεί να υπάρξει, με κορώνες παιδαριώδους διδακτισμού και στυγνής προπαγάνδας, ικανές να εξεγείρουν ακόμα και τέρας ψυχραιμίας!
Καταντώντας την εκπομπή ανεκδιήγητο αχταρμά και trushτηλεσκουπίδι- μνημείο λαϊκισμού με ανυπόφορη μπόχα ναφθαλίνης, αναμασώντας χρόνια ολόκληρα τις ίδιες στερεοτυπικές γελοιότητες και εμμονές του, κράζοντας τα ίδια πρόσωπα με τις ίδιες ατάκες, μηρυκάζοντας τις ίδιες χοντράδες και ανέκδοτα, αναπαράγοντας ανούσια τηλεοπτικά στιγμιότυπα, διαδικτυακά βιντεάκια, συνεντεύξεις λαϊκής, με πάγιο γραφικό κήρυγμα αλαζόνα και πολιτικά στρατευμένου «καθοδηγητή» , με μόνη σύγχρονη προσθήκη τα ακόμα πιο γελοία κατασκευάσματα της τεχνητής νοημοσύνης! Με τον ίδιο να παριστάνει άλλοτε τον υπεράνω κριτή, άλλοτε τον φαιδρό «τιμητή» παντός αδικημένου, άλλοτε τον άσχετο «δημοσιογράφο» σε συνεντεύξεις που τον πιάνει γλωσσοδέτης, άλλοτε τον πρωταγωνιστή σε ανεκδιήγητα σχολικά σκετσάκια του προηγούμενου αιώνα, άλλοτε τον αρκούδο με άγαρμπα χοροπηδητά στις μουσικές και πάει λέγοντας το θλιβερό καρκατσουλιό που βγάζει μάτι ακόμα και στο οριακά ανεκτό πεντάλεπτο…
Βλέποντας τις προάλλες, μετά την τελευταία εκπομπή, να βοά το διαδίκτυο από την είδηση της μήνυσης του Άδωνη εναντίον του, με κέντρισε η περιέργεια να δω το επίμαχο βίντεο…Το οποίο αναλώνεται σχεδόν εξ ολοκλήρου σε αντιπαράθεση παλιών δηλώσεων του Γεωργιάδη που έβριζε την ΝΔ και πρόσφατων που τώρα ως υπουργός την υμνεί, με ενδιάμεσα στιγμιότυπα από την λαϊκή όπου πολίτες τον στολίζουν πατόκορφα, ενώ ο Λαζόπουλος απλά χασκογελάμε την «εμπνευσμένη δημιουργία», κρατώντας ένα ελάχιστο σχόλιο για το τέλος, μάλλον μετριοπαθές σε σύγκριση με απείρως χειρότερα που έχουν ακουστεί δημόσια πχ. στην Αρβύλα… Επειδή όμως σχολίασε ότι μετά το πέρας της θητείας «θα συναντήσει 9 εκατομμύρια Έλληνες χωρίς την προστασία των ΜΑΤ» εκλήφθηκε από τον θιγόμενο ως απειλή και προτροπή σε βία! Μάλιστα!
Η δική μου απορία είναι καταρχάς τί ακριβώς θα μηνύσει ο Άδωνις εν προκειμένω;;; Τον… εαυτό του για τις προηγούμενες δηλώσεις του ή τους πολίτες που τον βρίζουν;; Διότι προφανώς ο μηνυόμενος θα ισχυριστεί ότι το υλικό ήταν ήδη υπαρκτό, δημοσιευμένο, πρωτογενές, ότι δεν «φτιάχτηκε» από τον ίδιο ο οποίος απλά το μόνταρε και το πρόβαλε με τη γνωστή του άθλια βεβαίως αισθητική που προσωπικά μου προκαλεί αλλεργία, αλλά εδώ δεν κρίνεται επ’ αυτού… Κατηγορείται για «δυσφήμιση», «συκοφαντία», «προτροπή σε βία», από κάποιον που θεωρεί ότι πλήττεται ακούγοντας τον… εαυτό του σε αυθεντικά ντοκουμέντακαι κάποιους πολίτες στον δρόμο να τον κράζουν, τη στιγμή που ο ίδιος έχει προσβάλλει χυδαία το σύμπαν με κυνισμό, αλαζονεία και προκλητικότητα αδιανόητα, όπως κανείς πολιτικός μέχρι τώρα, απολαμβάνοντας βεβαίως ασυλία!
Άραγε τυχαία είναι ο μοναδικός μέσα στον συρφετό που δέχεται την ακραία μήνι όλων ανεξαιρέτως, ακόμα και των «ημετέρων»;; Ξεχνάει κανείς τις εκρηκτικές επιθέσεις του κατά πάντων στα ατέλειωτα, ολοήμερα πάνελ που κατοικοεδρεύει, εξαπολύοντας φασιστικό σαρκασμό σε οποιονδήποτε αντιφρονούντα;; Ξεχνάει κανείς τα πρόσφατα επεισόδια στο νοσοκομείο Νίκαιας που δεν τον περίμεναν «με λουλούδια», συκοφαντώντας αισχρά γιατρούς με ψεύδη περί «χτυπήματος»;; Ή μπορεί να ξεχάσει τις άπειρες ακραίες προκλήσεις του εναντίον πολιτικών αντιπάλων, ευάλωτων ομάδων, θυμάτων τραγωδιών, μειονοτήτων, μεταναστών και γενικώς εναντίον όποιου δεν… δοξάζει το μεγαλείο του και τολμά να κρίνει τον απόλυτο άρχοντα με το θεάρεστο έργο, ενόσω το ΕΣΥ καταρρέει με πάταγο, βιώνοντες άπαντες την κατάρρευση στο πετσί μας! Κι ενώ ο ίδιος έχει το ανεξέλεγκτο προνόμιο να υποτιμά/ απαξιώνει/ προσβάλλει/ χυδαιολογεί/ συκοφαντεί κλπ. κατά βούληση και πάντα στο απυρόβλητο, απαιτεί φίμωση ή τιμωρία για τους αντιδρώντες, ως ύψιστη δημοκρατική τακτική- πάντα «θεσμική» βεβαίως, άσχετα ποιον ευνοούν οι θεσμοί! Όσο για το σχόλιο του Λαζόπουλου περί φύλαξης των ΜΑΤ που ερμήνευσε ως προτροπή σε βία του τύπου «όταν πετύχετε τον Άδωνι χωρίς την προστασία τους, ορμήστε να τον φάτε!», μόνο διεστραμμένο μυαλό σαν το δικό του μπορούσε να το κάνει, καθότι «οικείο σκεπτικό δημοκράτη» προφανώς…
Ωστόσο το γεγονός ότι η προκλητική αήθεια ΚΑΙ των δύο με φτάνει στο σημείο να «υπερασπίζομαι» έναν απαξιωμένο πλήρως στα μάτια μου σαχλό γελωτοποιό, έναντι ενός άθλιου πολιτικού υποκειμένου με απύθμενο θράσος, ίσως σηματοδοτεί κάτι ανησυχητικό για τη δική μου γενικότερη κατάσταση που οφείλω μάλλον να κοιτάξω…Διευκρινίζοντας επιπλέον ότι η αντίδρασή μου ουδόλως σχετίζεται με τα κλισέ τσιτάτα περί «ελευθερίας στην τέχνη» ή περί «ορίων στη σάτιρα» για κάποιον που θεωρώ ότι βιάζει κατάφωρα ΚΑΙ την τέχνη ΚΑΙ τη σάτιρα! Απλά αντιδρώ στον παραλογισμό της συγκεκριμένης μήνυσης για το περιεχόμενο του συγκεκριμένου κατασκευάσματος και δηλώνω παρά ταύτα ότι, αν και όταν γίνει αυτή η δίκη, καίγομαι από περιέργεια να μάθω τα καθέκαστα, έστω κι αν νιώθω να «λερώνομαι» εκατέρωθεν από δύο αποκρουστικά δείγματα πολιτικού και καλλιτεχνικού «ήθους» τρομάρα τους!
