‘
Η εμβληματική «Δεσποινίς Τζούλια» του Αύγουστου Στρίντμπεργκ μεταμορφώνεται μέσα από τη ριζοσπαστική ματιά του Θωμά Μοσχόπουλου.
Στην παράσταση «Ο Κος Ζυλ», η δράση μεταφέρεται στην Ευρώπη του Μεσοπολέμου, ανατρέποντας το φύλο του κεντρικού χαρακτήρα και μετατρέποντας τη σκηνή σε ένα αδυσώπητο πεδίο ταξικής και έμφυλης σύγκρουσης.
Στο επίκεντρο βρίσκεται η εκρηκτική σχέση ανάμεσα στον Ζυλ (Νίκος Κοσώνας), έναν νεαρό αριστοκράτη, και τον Ζαν (Γιάννης Καράμπαμπας), τον υπηρέτη του. Η έλξη και ο ανταγωνισμός μπλέκονται σε ένα επικίνδυνο παιχνίδι, όπου η πατριαρχία συνθλίβει κάθε πλευρά, ενώ η Κριστίν (Θεόβη Στύλλου) παρατηρεί ως η φωνή της κοινωνικής συντήρησης.
Μια παράσταση για το πώς η εξουσία εγγράφεται στα σώματα και πώς η επιθυμία μετατρέπεται σε όπλο επιβίωσης.
Η δραματουργική προσέγγιση: Από τη “Δεσποινίδα Τζούλια” στον “Κο Ζυλ”
Η μεταφορά του Στρίντμπεργκ σε ένα ανδρικό δίπολο δεν είναι απλώς μια αλλαγή φύλου, αλλά μια ριζική αποδόμηση της πατριαρχίας από μέσα.
-
Η θέση της εξουσίας: Στο πρωτότυπο, η σύγκρουση είναι ταξική και έμφυλη. Εδώ, ο Μοσχόπουλος αφαιρεί το «άλλοθι» του φύλου. Όταν και οι δύο χαρακτήρες ανήκουν στο ανδρικό φύλο, η σύγκρουση για την κυριαρχία αποκτά μια πιο ωμή, καθαρά πολιτική διάσταση. Το ερώτημα δεν είναι πλέον «μπορεί μια γυναίκα να επιβιώσει σε έναν ανδροκρατούμενο κόσμο;», αλλά «ποιος άνδρας δικαιούται να επιβιώσει στον ανταγωνισμό της πατριαρχίας;».
-
Ο ρόλος της Κριστίν: Είναι το «σταθερό» σημείο του έργου. Ενώ ο Ζυλ και ο Ζαν καταστρέφουν ο ένας τον άλλον σε ένα παιχνίδι ακραίων συναισθημάτων, η Κριστίν είναι ο καθρέφτης της κοινωνίας που επιλέγει την αδιαφορία ως μηχανισμό επιβίωσης.
Το ιστορικό πλαίσιο ως εργαλείο
Η επιλογή του Μεσοπολέμου δεν είναι τυχαία. Είναι μια εποχή όπου οι αξίες του 19ου αιώνα (τάξη, ιεραρχία, αριστοκρατία) έχουν καταρρεύσει, αλλά οι νέες δομές δεν έχουν ακόμα παγιωθεί. Οι χαρακτήρες βρίσκονται σε ένα «κενό» εξουσίας, γεγονός που κάνει την ανάγκη τους να επιβληθούν ο ένας στον άλλον ακόμα πιο επιτακτική και επικίνδυνη.
Η αισθητική και η ομάδα
Το Θέατρο Πόρτα, υπό την καθοδήγηση του Μοσχόπουλου, φημίζεται για την κεντροβαρική σημασία της λεπτομέρειας:
-
Καλλιτεχνική επιμέλεια (Βασίλης Παπατσαρούχας): Η σκηνογραφία και τα κοστούμια δεν λειτουργούν απλώς ως φόντο, αλλά ως μέρος της ψυχογραφίας των ηρώων. Το οπτικό κομμάτι «μαρτυρά» την εσωτερική αποσύνθεση των χαρακτήρων.
-
Σωματικότητα: Η κινησιολογική επιμέλεια του Χρήστου Στρινόπουλου είναι κρίσιμη. Σε μια παράσταση όπου το «γυμνό» δεν είναι διακοσμητικό αλλά εργαλείο αποκάλυψης, το σώμα γίνεται το βασικό πεδίο μάχης.
Πληροφορίες παράστασης
-
Πού: Θέατρο Πόρτα
-
Πότε: Παρασκευή & Σάββατο στις 21:00, Κυριακή στις 20:00
-
Πρωταγωνιστούν: Γιάννης Καράμπαμπας, Νίκος Κοσώνας, Θεόβη Στύλλου
-
Σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος
🔴 ΓΙΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ ΚΛΙΚ ΕΔΩ 🔴 [ΔΕΙΤΕ ΤΟ TRAILER ΚΛΙΚ ΕΔΩ]
Σημαντική Σημείωση: Η παράσταση είναι ακατάλληλη για ανηλίκους, καθώς περιέχει γυμνό και σκηνές σεξουαλικής αναπαράστασης. Παρακαλούνται οι θεατές για την έγκαιρη προσέλευσή τους, καθώς μετά την έναρξη η είσοδος δεν επιτρέπεται.
