Christopher Foley & Ellie Stevens: Οι πρωταγωνιστές του εκρηκτικού Grease μιλούν στην Kulturosupa | Interview

Το θρυλικό μιούζικαλ «Grease» κάνει απόψε Πέμπτη 19 Μαρτίου, τη λαμπερή του πρεμιέρα στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, φέρνοντας μαζί του την εκρηκτική ενέργεια των ’50s και τη διαχρονική γοητεία του Rydell High.

Λίγο πριν ανέβουν στη σκηνή, ο Christopher Foley (Danny) και η Ellie Stevens (Sandy) μοιράζονται τις σκέψεις τους για τους εμβληματικούς τους ρόλους, τη συνεργασία τους με την ομάδα της παραγωγής και την ανυπομονησία τους να γνωρίσουν το κοινό της Θεσσαλονίκης.

Αποκλειστική συνέντευξη στον Γιάννη Τσιρόγλου για την Κουλτουρόσουπα

Danny | Christopher Foley

1. Το Grease είναι κάτι παραπάνω από ένα μιούζικαλ· είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο της pop κουλτούρας. Ποιο θεωρείτε ότι είναι το «μυστικό συστατικό» που κρατά αυτή την ιστορία τόσο φρέσκια και αγαπητή το 2026; Νομίζω πως είναι η ειλικρίνεια στην καρδιά του. Πίσω από τη νοσταλγία και τα εμβληματικά τραγούδια, η ουσία βρίσκεται στον πρώτο έρωτα, την ταυτότητα και την ανάγκη του ανήκειν. Αυτά δεν βγαίνουν ποτέ από τη μόδα. Αν τα συνδυάσεις με την ενέργεια, το χιούμορ και την αξέχαστη μουσική, συνεχίζει να συνδέεται με κάθε νέα γενιά.

2. Η παράσταση φημίζεται για την εκρηκτική της ενέργεια. Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση στο να διατηρείτε αυτούς τους ρυθμούς κάθε βράδυ; Η διατήρηση της αντοχής μπορεί να είναι δύσκολη στην αρχή, αλλά είναι κάτι για το οποίο προπονούμαστε. Ο Matt (χορογράφος) και ο Nigel (σκηνοθέτης) το πρόσεξαν πολύ αυτό. Μας έβαζαν να επαναλαμβάνουμε τα νούμερα ξανά και ξανά, ώστε οι σκηνές να έχουν ροή και καθαρότητα. Ποτέ δεν θέλουμε να δώσουμε το 50%, οπότε αυτός ήταν ο τρόπος μας να διασφαλίσουμε 100% ενέργεια κάθε βράδυ. Φυσικά, η ζωντανή μας ορχήστρα βοηθάει τρομερά σε αυτό.

3. Επιτυχίες όπως το “You’re the One That I Want” είναι διαχρονικές. Πώς καταφέρατε να βάλετε τη δική σας προσωπική σφραγίδα σε τραγούδια που το κοινό ξέρει απ’ έξω; Είναι δύσκολο να μη νιώθεις δέος μπροστά σε τόσο εμβληματικά κομμάτια, αλλά νομίζω πως το κλειδί είναι να διατηρείς το πνεύμα που αγαπά ο κόσμος, βρίσκοντας ταυτόχρονα μικρές στιγμές που μοιάζουν φρέσκες και αληθινές μέσα στη σκηνή. Έτσι, το αποτέλεσμα παραμένει οικείο αλλά και ζωντανό.

4. Η παραγωγή παντρεύει τη νοσταλγία των ’50s με μια σύγχρονη αισθητική. Πώς σας βοηθούν τα σκηνικά και τα κοστούμια της Μαίρης Τσαγκάρη να μεταμορφωθείτε; Αν έπρεπε να είμαι έφηβος σε οποιαδήποτε άλλη δεκαετία, αυτή θα ήταν τα ’50s. Νιώθω στο στοιχείο μου με αυτά τα κοστούμια! Δεν μπορώ να σας περιγράψω πόσο πιο cool νιώθω μόλις φορέσω το δερμάτινο μπουφάν του Danny.

5. Πώς ήταν η συνεργασία με τον Nigel West και τον Matt Wesley; Ποια ήταν η πολυτιμότερη συμβουλή τους; Φανταστική! Ο Nigel έχει ένα συνεργατικό και ενστικτώδες στυλ σκηνοθεσίας. Εμβαθύναμε πολύ στον Danny και τη Sandy, ώστε η Ellie και εγώ να είμαστε στην ίδια σελίδα. Χορογραφικά, είναι η πιο δύσκολη παράσταση που έχω κάνει. Η πιο σημαντική συμβουλή ήταν να βρω την ισορροπία ανάμεσα στο να δίνω τα πάντα στη σκηνή και να φροντίζω τον εαυτό μου εκτός αυτής, για να αποφύγω το burnout.

6. Γιατί τα θέματα της εφηβικής επανάστασης και του πρώτου έρωτα παραμένουν επίκαιρα σήμερα; Γιατί είναι διαχρονικά. Ως έφηβοι, προσπαθούμε συνεχώς να βρούμε ποιοι είμαστε. Μπορεί να μην είμαστε στο Σικάγο του 1950, αλλά τα συναισθήματα είναι ολόκληρα αληθινά. Όλοι έχουμε νιώσει αυτόν τον πρώτο έρωτα και μια δόση επανάστασης κάποια στιγμή.

7. Τι έχετε ακούσει για το ελληνικό κοινό και ποιες είναι οι προσδοκίες σας για τη Θεσσαλονίκη; Η Αθήνα ήταν ο πρώτος μας σταθμός και το κοινό εκεί ήταν υπέροχο. Μερικές φορές στις διεθνείς περιοδείες ανησυχείς αν το χιούμορ μεταφράζεται σωστά, αλλά οι Έλληνες δεν είχαν κανένα πρόβλημα. Είμαι εξαιρετικά ενθουσιασμένος που θα παίξουμε στη Θεσσαλονίκη σε έναν τόσο όμορφο χώρο.

8. Στο φινάλε, η σκηνή γίνεται μια τεράστια πίστα. Πόσο σημαντική είναι αυτή η αλληλεπίδραση με το κοινό; Είναι το παν. Συχνά κατά τη διάρκεια του έργου είναι δύσκολο να εστιάσεις στα πρόσωπα των θεατών. Το φινάλε μας επιτρέπει να τους δούμε και να νιώσουμε την ενέργειά τους. Είναι ένα από τα καλύτερα συναισθήματα στον κόσμο.

9. Ποια σκηνή ή τραγούδι ανυπομονείτε να ερμηνεύσετε περισσότερο; Λατρεύω το «How Big I’m Gonna Be». Είναι ένα τραγούδι που ίσως δεν έχετε ακούσει, καθώς δεν υπάρχει στην ταινία, αλλά προέρχεται από την αρχική θεατρική παραγωγή του 1971. Ο Danny σκέφτεται το μέλλον του και τις άπειρες πιθανότητες. Ως μεγάλος θαυμαστής του Elvis Presley, αυτό το νούμερο μου επιτρέπει να μπω για λίγο στα παπούτσια του σε αληθινό rock n’ roll στυλ.

10. Περιγράψτε την εμπειρία του «Grease» με τρεις λέξεις. Ενεργητική, Επαναστατική, Εμβληματική.

Sandy | Ellie Stevens

1. Ποιο είναι το «μυστικό συστατικό» που κρατά την ιστορία ζωντανή το 2026; Η οικειότητα της μουσικής προσφέρει μια παρηγοριά που κάνει τον κόσμο να επιστρέφει ξανά και ξανά! Επίσης, οι επιλογές στο κάστινγκ, τη σκηνοθεσία και τη χορογραφία κρατούν κάθε παραγωγή μοναδική, αλλά πάνω απ’ όλα, ο κόσμος ξέρει ότι θα περάσει καλά όταν βλέπει Grease!

2. Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση στο να διατηρείτε την ενέργεια στα ύψη κάθε βράδυ; Πρέπει να είμαστε πειθαρχημένοι με τη φροντίδα του εαυτού μας, ειδικά όσον αφορά τη φωνητική υγεία και τη σωστή διατροφή. Μια άλλη πρόκληση είναι να διατηρούμε την παράσταση φρέσκια κάθε βράδυ. Το να είμαστε παρόντες στη στιγμή και να παίρνουμε ενέργεια από το κοινό βοηθάει πολύ σε αυτό.

3. Πώς φέρνετε το δικό σας στυλ σε τραγούδια όπως το “Summer Nights”; Σε τόσο εμβληματικά νούμερα, θέλεις να δώσεις στο κοινό αυτό που ξέρει και αγαπά! Είναι υπέροχα τραγούδια που κάνουν τη ζωή μας εύκολη. Εμείς απλώς προσθέτουμε την ενέργεια και την προσωπικότητά μας και, το κυριότερο, διασκεδάζουμε. Αν διασκεδάζουμε εμείς, θα διασκεδάσει και το κοινό.

4. Πώς σας βοηθούν τα σκηνικά και τα κοστούμια της Μαίρης Τσαγκάρη; Με βοηθούν να νιώσω ότι μπαίνω κατευθείαν στον κόσμο του Rydell High και στα παπούτσια της Sandy. Ειδικά όταν βλέπω τον Chris ως Danny Zuko, η μεταφορά γίνεται αυτόματα. Τα κοστούμια επηρεάζουν τον τρόπο που κινούμαι, ειδικά η στιγμή της μεταμόρφωσης στο τέλος με το δερμάτινο look και τις κόκκινες γόβες στιλέτο!

5. Πώς ήταν η συνεργασία με τους Nigel West και Matt Wesley; Ήταν ένα όνειρο! Είναι και οι δύο τόσο ταλαντούχοι και παθιασμένοι. Η καλύτερη συμβουλή που μου έδωσαν ήταν να μη φοβηθώ να φέρω τη δική μου εκδοχή της Sandy στην παράσταση. Μου έδειξαν μεγάλη εμπιστοσύνη.

6. Γιατί τα θέματα του έργου παραμένουν σχετικά με τη σημερινή νεολαία; Ο πρώτος έρωτας, οι φιλίες και η ανάγκη να γίνεις αποδεκτός είναι εξίσου επίκαιρα σήμερα. Επίσης, η ιστορία αναδεικνύει την πάλη ανάμεσα στο να παραμείνεις αυθεντικός και να ικανοποιήσεις τις κοινωνικές προσδοκίες, κάτι που είναι πολύ έντονο σήμερα λόγω των social media.

7. Τι περιμένετε από το κοινό της Θεσσαλονίκης; Στην Αθήνα ο κόσμος λάτρεψε το Mega-mix στο τέλος – σηκώνονταν όλοι όρθιοι, χειροκροτούσαν και χόρευαν. Ελπίζουμε να δούμε το ίδιο και στη Θεσσαλονίκη!

8. Πόσο σημαντική είναι η αλληλεπίδραση με το κοινό στο φινάλε; Τρεφόμαστε από την ενέργειά τους. Βλέποντάς τους όλους όρθιους να συμμετέχουν, παίρνουμε την απαραίτητη ώθηση για να ολοκληρώσουμε δυναμικά την παράσταση. Είναι τρομερά διασκεδαστικό!

9. Ποια σκηνή ή τραγούδι είναι η δική σας «χρυσή στιγμή»; Για μένα είναι το «Hopelessly Devoted». Είναι ένα πανέμορφο τραγούδι και νιώθω τυχερή που το ερμηνεύω κάθε βράδυ.

10. Περιγράψτε την εμπειρία του «Grease» με τρεις λέξεις. Συναρπαστική, διασκεδαστική και ενεργητική!

Πληροφορίες Παραστάσεων

📍 Χώρος: Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης (Αίθουσα Φίλων Μουσικής Μ1) 📅 Ημερομηνίες: 18 – 22 Μαρτίου 2026 🎫 Διοργάνωση: PURE ART

Πρόγραμμα & Ώρες: Πέμπτη 19/03: 20:00 Παρασκευή 20/03: 20:00 Σάββατο 21/03: 16:00 & 21:00 (Διπλή παράσταση) Κυριακή 22/03: 15:00 & 20:00 (Διπλή παράσταση)

🎟️ Εισιτήρια: Διαθέσιμα στο more.com, στα εκδοτήρια του Μεγάρου Μουσικής και στην πλατεία Αριστοτέλους.