Νέα Στήλη: Θεατρικές έννοιες, ατάκες και παραλειπόμενα «με δύο λόγια»…
Σήμερα, αν σε πει κάποιος «υποκριτή», μάλλον θέλει να σε προσβάλει. Στο θέατρο όμως, είναι απλώς ο τίτλος του επαγγέλματος.
Τι είναι;
Στην αρχαία Ελλάδα, ο ηθοποιός ονομαζόταν υποκριτής. Η λέξη βγαίνει από το ρήμα «υποκρίνομαι», που τότε σήμαινε «αποκρίνομαι (απαντώ) κάτω από τη μάσκα».
-
Η λειτουργία του: Στην αρχή υπήρχε μόνο ο Χορός. Όταν ο πρώτος ηθοποιός (ο Θέσπις) στάθηκε απέναντι στον Χορό για να του απαντήσει, γεννήθηκε η υποκριτική.
-
Η εξέλιξη: Ο «υποκριτής» ήταν αυτός που ερμήνευε έναν ρόλο, φορώντας το προσωπάριο (μάσκα) και δίνοντας φωνή στον χαρακτήρα του έργου.
Γιατί μας ενδιαφέρει;
Μας θυμίζει ότι η ουσία του θεάτρου είναι ο διάλογος. Ο ηθοποιός δεν κάνει μονόλογο με τον εαυτό του· «αποκρίνεται» στις προκλήσεις του κειμένου, των συμπρωταγωνιστών του και του κοινού.
Με δύο λόγια: Είναι αυτός που δανείζει το σώμα και τη φωνή του για να απαντήσει στην αλήθεια ενός ρόλου.
💡 Ήξερες ότι; (Παραλειπόμενα)
-
Ο πρώτος των πρώτων: Ο Θέσπις θεωρείται ο πρώτος υποκριτής στην ιστορία (6ος αιώνας π.Χ.). Πριν από αυτόν, όλοι τραγουδούσαν μαζί στον Χορό. Εκείνος βγήκε μπροστά, φόρεσε μια μάσκα και έκανε την αρχή.
-
Η παρεξήγηση: Η λέξη πήρε την αρνητική της σημασία (διπροσωπία, ψέμα) πολύ αργότερα, επειδή ο υποκριτής «προσποιείται» κάτι που δεν είναι. Όμως στο θέατρο, αυτή η «προσποίηση» είναι ο δρόμος για τη μεγαλύτερη αλήθεια.
MAΘΕ «Με δύο λόγια»! 🎭: Τι είναι η Μέθοδος Στανισλάφσκι; Ύβρις, Τέταρτος Τοίχος, Από Μηχανής Θεός, Υποκριτής,
