Μια δυσάρεστη έκπληξη περίμενε το θεατρόφιλο κοινό της Θεσσαλονίκης, καθώς η παράσταση «Αγώνες και μεταμορφώσεις μιας γυναίκας» του Εντουάρ Λουί, σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Σωτηρίου, οδηγήθηκε σε μαζικές ακυρώσεις προτού καλά-καλά ξεκινήσει.
Παρά το κύρος του συγγραφέα και την παρουσία της σπουδαίας Ελένης Κοκκίδου επί σκηνής, η ανταπόκριση στις κρατήσεις φάνηκε πως δεν ήταν η αναμενόμενη.
Το χρονικό των ακυρώσεων και η σκληρή γλώσσα των αριθμών
Ενώ η πρεμιέρα είχε προγραμματιστεί για την Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου, η εικόνα στα ηλεκτρονικά συστήματα εισιτηρίων τις τελευταίες ημέρες «φωτογράφιζε» τη συνέχεια. Οι χαμηλές πτήσεις στην προπώληση ανάγκασαν, όπως όλα έδειξαν, τους διοργανωτές να προχωρήσουν σε δραστικές περικοπές στο πρόγραμμα.
Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, ακυρώθηκαν οι περισσότερες προγραμματισμένες παραστάσεις, με μοναδική εξαίρεση το διήμερο Σάββατο 7 και Κυριακή 8 Φεβρουαρίου, οι οποίες παραμένουν —προς το παρόν— στο πρόγραμμα για όσους πρόλαβαν ή επιθυμούν να δουν το έργο.
Αλλά και μόλις 2 ημέρες πριν από την πρεμιέρα, η εικόνα στα ηλεκτρονικά συστήματα εισιτηρίων είναι αποκαρδιωτική. Η Θεσσαλονίκη, μια πόλη που συχνά υπερηφανεύεται για το «ψαγμένο» κοινό της, γύρισε την πλάτη σε ένα κείμενο που συγκλονίζει την Ευρώπη και σε μια ερμηνεία (Κοκκίδου) που θεωρείται πάντα καλή. Αλλά φυσικά δεν είναι αυτό.
Τι φταίει;
Η εξέλιξη αυτή έρχεται να επιβεβαιώσει τους φόβους για την κρίση που εισέρχεται το θέατρο στη Θεσσαλονίκη καθώς σε άλλο μήκος κύματος τα ίδια και χειρότερα βιώνουν και οι τοπικές σκηνές.
-
Είναι το μέγεθος του θεάτρου Κολοσσαίον απαγορευτικό για ένα τόσο εσωτερικό και «δύσκολο» έργο, άρα λάθος επιλογή;
-
Μήπως η απουσία «τηλεοπτικής λάμψης» με την έννοια του εύπεπτου star quality λειτούργησε αποτρεπτικά;
-
Ή μήπως τελικά η πόλη έχει κορεστεί από αλλεπάλληλες μετακλήσεις πολλές, χωρίς περιεχόμενο που δεν συνοδεύονται και από την ανάλογη προώθηση και ορθή επικοινωνία με το κοινό αφήνοντας την παράσταση στη σκιά άλλων παραγωγών;
Όποια και αν είναι η αιτία, το γεγονός ότι ένα έργο του Εντουάρ Λουί —που πραγματεύεται την απελευθέρωση μιας γυναίκας από τη μιζέρια και την πατριαρχία— δεν βρίσκει ακροατήριο στη Θεσσαλονίκη, αποτελεί ένα ηχηρό καμπανάκι για το καλλιτεχνικό αισθητήριο της πόλης και φυσικά ακόμη πιο δυνατό στους θεατρικούς παραγωγούς που άλλα ήλπιζαν, και άλλα τους ήρθαν… Ωστόσο ας πρόσεχαν!
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟ:
