Με μια αιχμηρή και γεμάτη αλήθεια ανάρτηση στα social media, η Γλυκερία Καλαϊτζή, σκηνοθέτιδα και συνιδρύτρια του Θεάτρου Ταυ, ανοίγει μια μεγάλη συζήτηση για την επιβίωση του τοπικού πολιτιστικού προϊόντος.
Η διαπίστωσή της είναι πικρή: Παρά το ταλέντο και τις αξιόλογες προσπάθειες που γίνονται εντός των τειχών, η Θεσσαλονίκη μοιάζει να θαμπώνεται από το «αθηναϊκό παράρτημα», αφήνοντας τους δικούς της καλλιτέχνες στο ημίφως. Βέβαια, δεν είναι τωρινό φαινόμενο αλλά μετά την “άνοιξη” χώρον και εξαίρετων παραγωγών, έχει παραγίνει…
Η «κατάληψη» από την Αθήνα και η λάμψη της TV
Η Γλυκερία Καλαϊτζή περιγράφει τη φετινή χρονιά ως μια από τις δυσκολότερες για το τοπικό θέατρο. Ενώ χώροι όπως το Θέατρο Αμαλία και το Θέατρο Τεχνών επενδύουν σε νέους, ταλαντούχους ανθρώπους που θα μπορούσαν να ριζώσουν στην πόλη, η ίδια η Θεσσαλονίκη μοιάζει να τους αγνοεί.
«Η πόλη τους γυρνά την πλάτη, κολακευμένη από το αθηναϊκό θεατρικό παράρτημα που εγκαταστάθηκε μόνιμα πια στη Θεσσαλονίκη», αναφέρει η σκηνοθέτιδα.
Σύμφωνα με την ίδια, το κριτήριο του κοινού έχει μετατοπιστεί επικίνδυνα:
-
Ο μαγνήτης των «αστεριών»: Η αναγνωρισιμότητα των ηθοποιών από την τηλεόραση λειτουργεί ως μοναδικό σημείο έλξης, συσκοτίζοντας την καλλιτεχνική αξία της κάθε παράστασης.
-
Η ποιότητα σε δεύτερη μοίρα: «Δεν έχει καμία σημασία αν μια παράσταση είναι καλή ή κακή. Σημασία έχει να παίζει κάποιος γνωστός ηθοποιός».
Το «κόμπλεξ» της πρωτεύουσας
Η κ. Καλαϊτζή θίγει και μια ψυχολογική πτυχή της πόλης: την ανάγκη των Θεσσαλονικέων να «νιώσουν λίγο Αθηναίοι», έστω και καταναλώνοντας παραστάσεις που το κοινό της Αθήνας έχει ήδη απορρίψει. Αυτή η τάση δημιουργεί ένα περιβάλλον όπου ο ντόπιος καλλιτέχνης αισθάνεται ξένος στον τόπο του.
Το Διακύβευμα: Μια πόλη χωρίς δική της φωνή;
Η παρέμβαση της Γλυκερίας Καλαϊτζή δεν είναι απλώς μια διαπίστωση, αλλά μια προειδοποίηση. Αν η Θεσσαλονίκη συνεχίσει να λειτουργεί ως «υποκατάστημα» της τηλεοπτικής Αθήνας, οι νέοι και ταλαντούχοι ηθοποιοί δεν θα έχουν κανένα κίνητρο να παραμείνουν εδώ. Η πολιτιστική ταυτότητα της πόλης κινδυνεύει να μετατραπεί σε μια θαμπή αντανάκλαση των πρωινάδικων και των σίριαλ.
Προσυπογράφουμε και προτείνουμε, πώς μπορούμε να στηρίξουμε έμπρακτα.
Η κραυγή αγωνίας της Γλυκερίας Καλαϊτζή δεν αφορά μόνο τους καλλιτέχνες, αλλά όλους εμάς. Αν δεν θέλουμε η Θεσσαλονίκη να μετατραπεί σε έναν «πολιτιστικό καθρέφτη» της Αθήνας, η λύση είναι απλή:
-
Επιλέγουμε τοπικές σκηνές που παράγουν πολιτισμό στην πόλη.
-
Ρισκάρουμε στο «άγνωστο»: Μια καλή παράσταση δεν χρειάζεται πάντα ένα τηλεοπτικό πρόσωπο για να μας συγκινήσει. Ας εμπιστευτούμε το ταλέντο των νέων παιδιών που επιλέγουν να μείνουν και να δημιουργήσουν εδώ.
-
Γινόμαστε εμείς ο μαγνήτης: Διαδίδουμε τις καλές δουλειές που βλέπουμε στις γειτονιές μας. Η «από στόμα σε στόμα» κριτική είναι πιο δυνατή από κάθε τηλεοπτική διαφήμιση.
Ας αποδείξουμε ότι η Θεσσαλονίκη δεν χρειάζεται να «νιώσει Αθήνα» για να είναι σπουδαία. Είναι ήδη, αρκεί να μην γυρνά την πλάτη στον εαυτό της.
#GlykeriaKalaitzi #TheatroTaf #ThessalonikiTheatre #Kulturosupa #ThessalonikiCulture #SkgCulture #LocalArtists #ΘέατροΤαυ #ΓλυκερίαΚαλαϊτζή
