Ζωή Ταυλαρίδου

– Νομίζεις ότι κερνώντας τους γύρω σου δύο-τρεις σοκολατένιες ελίτσες κηδειών θα προσελκύσει τον οίκτο τους στον θάνατό σου, προτού καν αυτός συμβεί;

Γυμνά πόδια, ανάκατα μαλλιά και βλέμματα άδεια και θολά καλπάζουν αλαφιασμένα σαν άγρια άλογα επάνω στα αγκάθια και τις πέτρες του πάρκου με τα δένδρα. …

  Πατέρα μου… Τα όνειρά μου φωνάζουν ανελέητα την μορφή σου. Ιδρώνω και μόνο που περιγράφω τη φιγούρα του κορμιού σου στην άδεια μου από …

  Κάθομαι στο παράθυρό μου. Έξω άνθρωποι περνούν βιαστικά μπροστά από το σπίτι μου. Αφουγκράζομαι τις φωνές και τα γέλια τους. Χαμογελώ. Κλείνω τα μάτια. …

Γράφει η Ζωή Ταυλαρίδου για τον Σωφέρ Θεάτρου.   Η εν τοις πράγμασι ζωή μου παρενοχλείται από την απουσία, την απώλεια, τον θάνατό σου. Η …

Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη τώρα.

Γράφει η Ζωή Ταυλαρίδου για τον Σωφέρ Θεάτρου.   – «Είμαι έξω από το σπίτι σου. Σου χτυπώ την πόρτα. Μου ανοίγεις με τη χαρά …

Γράφει η Ζωή Ταυλαρίδου Στρογγυλο-κάθομαι στην κορυφή ενός ουρανοξύστη, πλάι στα γκρίζα σύννεφα. Νιώθω την αλμυρή τους γεύση. Συχνά πυκνά βρίσκω τον εαυτό μου να …