Είδε η 
και σχολιάζει για την Κουλτουρόσουπα.
.
Το Φεστιβάλ Επταπυργίου ήρθε για να μείνει! Οι καλλιτεχνικές εκδηλώσεις που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμά του και φέτος είναι ομολογουμένως και προσεγμένες και αξιόλογες. Μεταξύ άλλων, τίμησε την Μαρία Φαραντούρη με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 60 χρόνων παρουσίας και προσφοράς στο τραγούδι, με δύο συναυλίες που έλαβαν χώρα στις 11 και 12 Ιουλίου.
Ετσι, ένα ήσυχο πλήθος φιλόμουσων κατέκλυσε το θέατρο στην αυλή των πρώην φυλακών του Γεντί Κουλέ. Η συναυλία δεν άργησε να ξεκινήσει με την προβολή ενός βίντεο παρουσίασης της βιογραφίας και καλλιτεχνικής πορείας της Μαρίας Φαραντούρη, με αφήγηση του Αστέρη Πελτέκη. Στο κλείσιμο του βίντεο παρακολουθήσαμε τον ίδιο τον Μίκη Θεοδωράκη να μας διηγείται πώς την ανακάλυψε και την έχρισε ιέρεια της μουσικής του.
Εν μέσω δυνατών χειροκροτημάτων η κυρία Φαραντούρη ανέβηκε στην σκηνή και προλόγισε την βραδιά, ευχαριστώντας και επαινώντας τους συντελεστές του Φεστιβάλ για την γενικότερη δουλειά που κάνουν στον τομέα του Πολιτισμού. Με την ομολογία ότι δεν έχει συνειδητοποιήσει πλήρως το πέρασμα των χρόνων και ότι κάθε φορά που τραγουδά αισθάνεται σαν να αρχίζει από την αρχή, ερμήνευσε ως εναρκτήριο κομμάτι το «Ματωμένο Φεγγάρι» (Μ. Θεοδωράκη – Ν. Γκάτσου) που υπήρξε και το πρώτο τραγούδι που ηχογράφησε, από τον κύκλο τραγουδιών «Μαουντχάουζεν».
Η συνέχεια ήταν ένα διαχρονικό πέρασμα μέσα από την 60χρονη μουσική πορεία της μεγάλης μας ερμηνεύτριας, με επιλογές από τις «μεγάλες» μουσικές και τα τραγούδια από τους διάφορους «κύκλους» και τα προσωπικά άλμπουμ που ανέδειξε με την φωνή της. Γλυκύτατη και με έναν αέρα αυθεντικής και προσιτής ευγένειας, προλόγισε κάθε κύκλο τραγουδιών – προσθέτοντας με τις αναφορές της και ψήγματα ιστορικής αναδρομής – και ερμήνευσε με μεστή και ώριμη τεχνική και αισθαντικότητα.
Συνοδηγός στο πλευρό της η Εύη Σιαμαντά, που, εκτός από δεύτερες φωνές, ερμήνευσε η ίδια ως σολίστ κάποια από τα τραγούδια της βραδιάς, στα οποία ομολογουμένως ήταν πολύ καλή, παρότι έχει καθιερωθεί –κυρίως- ως τραγουδίστρια της τζαζ και όχι μόνο.
Εξαιρετική εμφάνιση και από την πενταμελή ορχήστρα των έμπειρων μουσικών που συνόδευσαν την μεγάλη ερμηνεύτρια, ήτοι τον Αχιλλέα Γουάστωρ στην καλλιτεχνική επιμέλεια, τις ενορχηστρώσεις και το πιάνο, τον DavidLynch στα πνευστά, τον Ηρακλή Ζάκκα στο μπουζούκι, τον Μιχάλη Πορφύρη στο τσέλο και τον Βασίλη Κουτσονάνο στο κοντραμπάσο, που επί σκηνής απέδωσαν με υπέροχες εκτελέσεις τα τραγούδια. Να σημειωθεί επίσης ότι η σκηνοθετική επιμέλεια ήταν της Παυλίνας Χαρελά.
Μεταξύ άλλων ακούστηκαν τα: «Άσμα ασμάτων», «Το γελαστό παιδί», «Ποιος τη ζωή μου», «Σαν τον μετανάστη», «Η μνήμη του νερού», «Άντρα μου πάει», «Τα πατώματα», «Σκοτεινή μητέρα», «Περσεφόνη», «Ο γερο-νεγρο Τζιμ», «Δρόμοι παλιοί», «Διότι δεν συνεμορφώθην», «Λίγο ακόμα». Φυσικά, ήταν αδύνατο να μην «παρασυρθεί» το κοινό το οποίο συνόδευσε πολλές φορές τις ερμηνεύτριες σιγοτραγουδώντας.
Η συναυλία έκλεισε με το «Την Ρωμιοσύνη μην την κλαις» (την μοναδική μικρή παρέκκλιση του προγράμματος, αφού στην πρώτη εκτέλεση τραγουδά ως σολίστ ο Μίκης Θεοδωράκης) μέσα σε θερμό και παρατεταμένο χειροκρότημα από το κοινό.
Νιώθουμε ευγνώμονες που παρακολουθήσαμε από κοντά όχι απλά μια συναυλία, αλλά κατ’ ουσίαν ένα καλλιτεχνικό γεγονός και θεωρούμε δεδομένο ότι θα ακολουθήσουν και άλλα.
,
(Βίντεο από τη βραδιά)
Φωτογραφικό υλικό
