Ο Μίμης Πλέσσας δεν έγραψε απλώς μουσική για ταινίες· δημιούργησε την ταυτότητα του ελληνικού σινεμά. Αυτές είναι οι πέντε στιγμές που θα μείνουν αθάνατες:
-
«Ο Κατήφορος» (1961): Το τζαζ και “μοντέρνο” στυλ του Πλέσσα συναντά το δράμα του Γιάννη Δαλιανίδη. Η μουσική του έδωσε στην ταινία έναν ευρωπαϊκό αέρα, κάνοντας την ένα από τα πρώτα μεγάλα “αστικά” blockbusters.
-
«Γοργόνες και Μάγκες» (1968): Το απόλυτο μιούζικαλ. Ποιος μπορεί να ξεχάσει το «Καμαρούλα μια σταλιά» ή το «Θα πιω απόψε το φεγγάρι»; Εδώ ο Πλέσσας απέδειξε πώς το μπουζούκι μπορεί να συνομιλήσει με τη συμφωνική ορχήστρα.
-
«Μια Κυρία στα Μπουζούκια» (1968): Με το αξεπέραστο «Του αγοριού απέναντι», ο Πλέσσας χάρισε στη Μαίρη Χρονοπούλου έναν από τους πιο θρυλικούς ρόλους της και στον κόσμο έναν ύμνο που ακούγεται μέχρι σήμερα.
-
«Μαριχουάνα Stop!» (1971): Ο Πλέσσας φέρνει τη λάμψη του Vegas στην Ελλάδα. Το τραγούδι «Το φεγγάρι πάνωθε μου» με τον Τόλη Βοσκόπουλο αποτελεί μια από τις πιο συγκινητικές στιγμές της συνεργασίας τους.
-
«Οι Θαλασσιές οι Χάντρες» (1967): Η ταινία που ταξίδεψε στις Κάννες. Το ορχηστρικό θέμα «Crazy Girl» έγινε διεθνής επιτυχία, αποδεικνύοντας την ικανότητα του συνθέτη να γράφει ποπ επιτυχίες παγκόσμιας εμβέλειας.
