Γράφει η Πίτσα Στασινοπούλου για την Κουλτουρόσουπα
Τώρα θα μου πεις και με το δίκιο σου, «εδώ καίγεται το σύμπαν, ξυπνάμε και δεν ξέρουμε τί μας έχει ξημερώσει, δεν προλαβαίνουμε να μετράμε τραγωδίες έχοντας εμπεδώσει ότι ζούμε από τύχη και μέσα στον κακό χαμό, εσένα κυρά μου σ’ απασχολεί ο Κωνσταντίνος Αργυρός και τα κολλητιλίκια του με την Αμερικάνα πρέσβειρα;;»
Να σας πω… επειδή ο κακός χαμός που ζούμε στο πετσί μας από το πρωί μέχρι το βράδυ μας έχει ρίξει στα αντικαταθλιπτικά και επειδή όσο κι αν αφορίζεις τα αυτονόητα τζάμπα μελάνι χαλάς χωρίς να προσφέρεις τίποτα, είπα να δραπετεύσω για λίγο από την ψυχοπλακωτική μαυρίλα και να ασχοληθώ για αντιπερισπασμό με τη φαιδρότητα… Πειράζει δηλαδή που μέσα στα άπειρα αγωνιώδη ερωτήματα που ταλανίζουν το μυαλό μου, ξαφνικά τρυπώνουν και μερικά φαιδρά ψάχνοντας απάντηση;;; Μπορεί να είναι θέμα αυτοσυντήρησης ή αποφόρτισης ή αποσυμπίεσης του… εργαλείου λίγο πριν εκραγεί, πού ξέρεις…
Οπότε ζητώ την κατανόησή σας που επί του παρόντος προσπερνώ τα σοβαρά και τραγικά για να έρθω ας πούμε στη σχέση του εγχώριου λαϊκού αοιδού Κωνσταντίνου Αργυρού με την Αμερικανίδα πρέσβη Κίμπερλι Γκιλφόιλ.. Επίσης προσπερνώ σε καλλιτεχνικό επίπεδο κάποιους κραυγαλέους τίτλους που χαρακτηρίζουν έναν απλά καλλίφωνο, ευειδή στην όψη τραγουδιστή, χωρίς ιδιαίτερη χροιά, όγκο φωνής, δυνατή σκηνική παρουσία ή δυνατό ρεπερτόριο ως… «φαινόμενο» (!), καθότι έχω πλέον εμπεδώσει ότι σ’ αυτή τη χώρα η παντελής έλλειψη μέτρου συνιστά το βασικό μας εθνικό σπορ κι ακολουθεί το αλληλοφάγωμα…Τί να κάνουμε, να τα βάλουμε με το συλλογικό DNA;;; Οπότε για κάποια (μεγάλη μάλλον) μερίδα ο Αργυρός της χρυσής μετριότητας σαν άπειρους του συναφιού του- βρίθει ο τόπος!- φαντάζει ως «φαινόμενο» για ανεξήγητο λόγο, αλλά ας το πάρει το ποτάμι, δεν θα μαλώσουμε (και) για τα γούστα μας…
Όμως το πραγματικά ανεξήγητο για μένα δεν είναι η υπερεκτιμημένη καλλιτεχνική αξία του- δεν είναι δα ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος- αλλά το στενό σαν κορσές κολλητιλίκι του με την Κίμπερλι, που αγνοώ πώς, γιατί, πότε, από πού ξεκίνησε, σε σημείο που μόλις η Αμερικάνα πάτησε ελληνικό έδαφος και πριν ακόμα συναντήσει για τα εθιμοτυπικά καλωσορίσματα Πρόεδρο, Πρωθυπουργό, Υπουργούς , πολιτικό προσωπικό κλπ., έτρεξε σαν τρελή τίγκα στην παγιέτα στο μπουζουξίδικο που τραγουδούσε ο κολλητός! Γράφοντας στα λαμέ της δωδεκάποντα (μπορεί και εικοσάποντα) τύπους, πρωτόκολλα, σχόλια και μεταξύ μας μαγκιά της ως άλλη αείμνηστη Χρονοπούλου «Μια κυρία στα μπουζούκια»… Τέτοια παθιασμένη φιλία μιλάμε με τον νιόπαντρο τραγουδιστή και τη σύζυγό του -αλλιώς θα υποψιαζόμασταν… γκομενοκατάσταση- που ποσώς θα με απασχολούσε (γιατί άλλωστε;) αν δεν έβλεπα το τελευταίο συμβάν…
Όπου σε πρόσφατη εκδήλωση της Αμερικάνικης Πρεσβείας για την προβολή του περίφημου ντοκιμαντέρ της Μελάνια Τραμπ, στην πρόσκληση εμφανίζονται ως «οικοδεσπότες» η πρέσβειρα Γκιλφόιλ και το ζεύγος Αργυρού μετά των κουμπάρων! Καλώντας όλοι τούτοι μαζί την εγχώρια αφρόκρεμα από επιχειρηματίες, σελέμπριτις, δημοσιογράφους, πολιτικούς, αργόσχολους φραγκάτους κλπ. στο μείζον κοσμικό event, για να παρακολουθήσουν το γελοίο ριάλιτι της πρώτης κυρίας των ΗΠΑ… Η οποία έπεισε τον σχιζοφρενή σύζυγό της να πετάξει μερικές δεκάδες εκατομμύρια δολάρια για να χρηματοδοτήσει ένα «ντοκιμαντέρ» για την ζωή της μαντάμ στον Λευκό Οίκο που προβάλλεται διεθνώς και εγώ η άσχετη αδυνατώ να καταλάβω: α) σε ποιους απευθύνεται, β) ποιον κρετίνο αφορά τί τρώει, τί φοράει, τί λέει, τί κάνει μια θλιβερή περσόνα, γ) πού αποσκοπεί η προβολή μιας σκηνοθετημένης ιδιωτικής ζωής, δ) αν τόσα πεταμένα εκατομμύρια δεν είχαν καλύτερο τρόπο να επενδυθούν, ε) μέχρι ποιου σημείου ακόμα μπορεί να φτάσει η υπερατλαντική… μαλακία!
Που βέβαια αν κρίνω από τον λαμπερό συρφετό που έσπευσε στο γκλαμουράτο κάλεσμα για το φαιδρό ριάλιτι, διαπιστώνω ότι ούτε οι κρετίνοι μας λείπουν, ούτε οι θιασώτες της μαλακίας, ούτε οι υποτακτικοί δημοσιοσχεσίτες για τις μπίζνες τους και σιγά μη περίμενα το παραπάνω για τις διαπιστώσεις… Αυτό όμως που ΔΕΝ περίμενα και μου ήρθε κατακέφαλα, είναι ότι σε τούτο το αμέρικαν στάιλ καρκατσουλιό φιγουράρει φαρδιά- πλατιά η υπογραφή του αοιδού Αργυρού! Που διάολο κολλάει ο λαϊκός τραγουδιστής σε επίσημη, θεσμική εκδήλωση της Αμερικάνικης Πρεσβείας;; Η φιλία με την πρέσβειρα ή το γεγονός ότι τραγουδάει στον χώρο διοργάνωσης είναι επαρκείς λόγοι να παριστάνει ισότιμα τον οικοδεσπότη με το όνομά του τυπωμένο δίπλα στο δικό της στην επίσημη πρόσκληση;; Μήπως ανέλαβε κάποιον διπλωματικό ρόλο, κάτι σαν δεξί χέρι της κολλητής και δεν το ξέρουμε;; Θα μας εξηγήσει κανείς τα ανεξήγητα;;
Διότι παλιά που τον ρώτησαν για την φιλενάδα, θυμάμαι να λέει ότι θα έχει την ευκαιρία να την ενημερώσει «για τα προβλήματά μας» και θα προσπαθήσει να την επηρεάσει θετικά…Τότε που το άκουσα ομολογώ ότι… ησύχασα μέσα μου, αναστέναξα με ανακούφιση, αναθάρρησαν οι ελπίδες και είπα «άντε μπράβο παλληκάρι μου, βάλε ένα χεράκι να χαρείς για το καλό της πατρίδας!» Έφτασα μάλιστα να σκεφτώ «βρε λες ο γλυκανάλατος της πίστας που δεν τον πιάνει το μάτι μου, να διαθέτει κρυφή μαγκιά και να τουμπάρειτην Αμερικάνα κι αυτή με τη σειρά της να συνετίσει το παρανοϊκό αφεντικό της και ξαφνικά η ανθρωπότητα να δει φως;; Λίγα θαύματα γίνονται εκεί που δεν το περιμένεις;;” Και είπα άστο το παιδί, καλό φαίνεται, ξέρει τί κάνει για την πατρίδα και μπορεί οσονούπω να τρίβουμε τα μάτια με τα αποτελέσματα…
Όμως μέχρι στιγμής Mr. Argyros, το μόνο που βλέπω είναι να εκμεταλλεύεσαι χοντρά μια υψηλή γνωριμία για προσωπική προβολή και άνετη διείσδυση στους υψηλούς κύκλους των φραγκάτων (ξέρεις εσύ), ενώ με την τελευταία κίνηση της πρόσκλησης σε μια γελοία αμερικανιά με στόχο το «ξέπλυμα» του προεδρικού ζεύγους, απλά εκφράζεις ξεκάθαρα την επίσημη αποδοχή και στήριξή σου στην κατάπτυστη, φασιστική πολιτική ενός παράφρονα! Αυτού που προχθές στα βραβεία δέχθηκε απίστευτο κράξιμο επί σκηνής από πληθώρα καλλιτεχνών του μουσικού (σου) χώρου, προκειμένου να υπερασπιστούν τα αυτονόητα περί δημοκρατίας, διεθνούς δικαίου, και ανθρωπίνων δικαιωμάτων που ο αλαζόνας σχιζοφρενής βιάζει ανελέητα! Εσύ όμως, ο Έλλην λαϊκός αοιδός, επέλεξες όχι απλά να στηρίξεις συμβολικά τον διεθνή μακελάρη καμαρώνοντας δίπλα την πρέσβειρα κατά την εκφώνηση του υμνητικού λόγου της για το ζεύγος, αλλά επιπλέον κάλεσες επίσημα μαζί της και κοινό για το απείρου κάλλους ριάλιτι της θλιβερής συζύγου, μπας και «μετριάσει» έμμεσα την εικόνα του τέρατος!
Πιστεύεις ότι η περίπτωσή σου διαφέρει επί της ουσίας από εκείνη της Γλυκερίας όταν πήγε να τραγουδήσει στον άλλο μακελάρη του Ισραήλ και την έφαγε η μαζική κατακραυγή;; Εγώ πάντως μόνο στη γκλαμουριά βρίσκω διαφορά… εκτός αν ανέλαβες επίσημα διπλωματικά καθήκοντα δίπλα στην κολλητή, οπότε πες το μας να ξέρουμε ότι πρόκειται για δουλειά βρε αδερφέ και να σε κρίνουμε επί άλλου επιπέδου!
