Επαρκής Ιψενικός ήρωας ο Γιώργος Κιμούλης στην παράσταση “Τζον Γαβριήλ Μπορκμαν”.
Είδαμε και σχολιάζουμε.
Βρεθήκαμε στην παράσταση «Τζον Γαβριήλ Μπορκμαν», ένα από τα αρτιότερα έργα του Ε. Ίψεν (1896), σε σκηνοθεσία του Σταμάτη Φασουλή . Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους ο Γιώργος Κιμούλης, η Πέμη Ζούνη και η Σμαράγδα Σμυρναίου.
Καταρχήν να αναφέρουμε τις συνήθεις παρεξηγήσεις που συναντάμε κάθε φορά που παρουσιάζεται ένα Ιψενικό έργο. Συνήθως αναγιγνώσκεται και διαφημίζεται, με ένα πρώτο λούστρο και με την προφανή πλοκή της υπόθεσης, αλλά ο Ίψεν δεν έγινε και δεν έμεινε κλασσικός για τα προφανή. Τουναντίον διαχειρίστηκε με μαεστρία τις ανθρώπινες σχέσεις, πόνεσε τους ήρωες του, μελέτησε αρχαία τραγωδία και προσέφερε τα δικά του και πασίγνωστα πια «Ιψενικά τρίγωνα» με τρόπο απαράμιλλο. Και συγκεκριμένα στον «Τζον Γαβριήλ Μπορκμαν», ένα από τα δυο αρτιότερα του μαζί με τους «Βρικόλακες», η γραμμή της γραφής του παραμένει κλασσική για τις σχεδόν αιμομικτικές σχέσεις του, θυμίζοντας και σε πρώτη (ταμπού αιμομικτικό, ερωτική σχέση με δύο δίδυμες αδελφές) και σε δεύτερη ανάγνωση (Προμηθέας Δεσμώτης) αρχαία τραγωδία.
Συνήθως το έργο αυτό που γράφτηκε το 1896, παρουσιάζεται ως ο πρόδρομος του καπιταλιστικού συστήματος , ως η ιστορία ενός αδίστακτου και διψασμένου για δόξα και χρήμα τραπεζίτη, που δεν τα καταφέρνει . Η πραγματικότητα είναι ότι ο Ίψεν χρησιμοποιεί το χρήμα και το αδίστακτο ενός τραπεζίτη για να τοποθετήσει την ιστορία λίγο σύγχρονα (πάντα το χρήμα είναι σύγχρονο) αλλά οι προθέσεις του και η πλοκή είναι περισσότερο φιλόδοξες.
Ο Τζον Γαβριήλ Μπόργκμαν (γιός μεταλλωρύχου και πως αλλιώς!) έχει ένα όραμα ρομαντικό που θέλησε να το πράξει αδίστακτα και μεταλλικά. Να γίνει ένας σημερινός Προμηθέας-Θεός και να εκμεταλλευτεί τα ορυκτά πλούτη της χώρας του. Όχι για τον εαυτό του, μα για το συνολικό καλό, για την πατρίδα του (Νορβηγία) και τους ανθρώπους της. Ταυτοχρόνως προλαβαίνει, πριν προδοθεί και καταστρέψει εαυτόν και αλλήλους, να συνάψει ερωτικές σχέσεις με δύο αδελφές, να αφήσει ένα γιό που θα ακολουθήσει την δική του τριγωνομετρία και εν κατακλείδι… Ιψενικά τρίγωνα συνεχώς μέσα σε Ιψενικά τρίγωνα!
Αναλυτικότερα ο Σταμάτης Φασουλής σκηνοθέτησε καταρχήν πολύ “αβανταδόρικα” τους πρωταγωνιστές του, αναδεικνύοντας τα ερμηνευτικά τους προσόντα (έκαστου) και τοποθετώντας τους όσο περισσότερο σύγχρονα μπορούσε (δεν συμφωνούμε ιδιαίτερα με αυτήν την εμμονή του επίκαιρου) και από όσα καταλάβαμε, επιθυμούσε. Η σκηνοθεσία του προσπάθησε να αποδώσει το κλασσικό του Ιψενικού λόγου, σε ερμηνείες χαρακτηριολογικές και ευτυχώς προς όφελος της παράστασης, επιτυχώς, αλληλο-σχεσιακές! Η αλληλεπίδραση των πρωταγωνιστών επί σκηνής ανέδειξε το νόημα του έργου και ήταν υποδειγματική ως προς ένα «Ιψενικό» ανέβασμα παράστασης. Ναι ο Ίψεν είναι σχεσιακός με προφάσεις… πρωταγωνιστικές.
Σε αυτό το τελευταίο υποδειγματικός και συναδελφικός επί σκηνής υπήρξε και ο Γιώργος Κιμούλης.
Ως ένας ρομαντικός μα και εξίσου μεταλλικός Τζον Γαβριήλ Μπόργκμαν έζησε την «τραγωδία» του κυνικά και παραλλήλως ανθρώπινα (νόρμες δύσκολες) χρησιμοποιώντας το σύνολο των ερμηνευτικών προσόντων του. Μεταλλικός, καθ΄ ολοκληρία ορυκτός, κωμικοτραγικός, μέσα στην εκούσια και ακούσια φυλάκισή του, πρόσφερε επάρκεια και καλό θέατρο. Ενοχληθήκαμε ωστόσο αρκετά από τη συνεχή προσπάθεια μιας αποτύπωσης ανίατου γήρατος.
Στο αντίποδα και λέμε αντίποδα, γιατί δυσαρεστηθήκαμε η Πέμη Ζούνη. Ως άλλη Έλα, ρόλος κλειδί στην υπόθεση, δεν κατάφερε να αποδώσει το συναίσθημα της απόλυτης αγάπης και της ακόλουθης καταστροφής που αυτή φέρει.
Ναι μεν υπήρξε εξαιρετικά σχεσιακή, εξαιρετικά επίμονη και «εκεί» επί σκηνής, ωστόσο δεν είδαμε τη συντριβή ενός ανθρώπου που έχασε ολόκληρη ζωή, που εξαπατήθηκε, που μόνασε, που ανταλλάχτηκε με χρήμα, που χωρίστηκε ακόμα και από την αδελφή της εξαιτίας ενός και ίδιου άντρα. Δεν είδαμε την αιμομικτική ντροπή, δεν είδαμε τη φλόγα, απλώς ακούσαμε –αναγνώσαμε. Εξαιρετική υπήρξε η Σμαράγδα Σμυρναίου. Σταθερή και συμπαγής μας έπεισε χωρίς κόπο για το μίσος προς όλο τον περίγυρό της και την ξεκάθαρη αγάπη της για το γιό της. Εξαιρετική ερμηνεία, εξαιρετική οιδιπόδεια ανάγνωση, εξαιρετικό δόσιμο ναρκισσιστικού ελλείμματος ξεκάθαρη Ιψενική παρουσία.
Μεγάλη παραφωνία της παράστασης, οι περιφερειακοί, μα ωστόσο σημαντικοί ρόλοι του έργου από τους Γιώργος Ζιόβας , Αμαλία Νίνου, Νανά Παπαδάκη, Γιώργος Καπελέρης και Ελευθερία Μπενοβία. Ερμηνείες α-συναρμολογημένες και στοιχειώδεις.
Στα συν[+]
ο γρήγορος σκηνοθετικός ρυθμός,
τα υπέροχα κοστούμια,
το καταπληκτικό –φυλακισμένο και παγερό- σκηνικό
και η μουσική του Camille Saint –Saens “ Dance Macabre”.
Εν κατακλείδι[=]
Η παράσταση «Τζον Γαβριήλ Μπόργκμαν» είναι για το καλά σχεσιακό Ιψενικό της υπόβαθρο και για τα κρυφά μας ερωτικά τρίγωνα που οδηγούν τα όποια μας επιφανειακά οράματα – φιλοδοξίες.
Βαθμολογία
7 στα 10
Συντελεστές:
Μετάφραση – Σκηνοθεσία: Σταμάτης Φασουλής
Σκηνικά: Εύα Μανιδάκη
Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη
Σχεδιασμός Φωτισμών: Λευτέρης Παυλόπουλος
Βοηθός σκηνοθέτη: Γιώργος Λύρας
Φωτογραφίες παράστασης: Γιώργος Καβαλλιεράκης
Μετάφραση – Σκηνοθεσία: Σταμάτης Φασουλής
Σκηνικά: Εύα Μανιδάκη
Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη
Σχεδιασμός Φωτισμών: Λευτέρης Παυλόπουλος
Βοηθός σκηνοθέτη: Γιώργος Λύρας
Φωτογραφίες παράστασης: Γιώργος Καβαλλιεράκης
Τους ρόλους ερμηνεύουν:
Γιώργος Κιμούλης, Πέμη Ζούνη, Σμαράγδα Σμυρναίου, Γιώργος Ζιόβας, Αμαλία Νίνου, Νάνα Παπαδάκη, Γιάννης Καπελέρης, Ελευθερία Μπενοβία.
Παραγωγή: Ελληνική Θεαμάτων
Ημέρες & Ώρες Παραστάσεων:
Τετάρτη 20:00
Πέμπτη 21:00
Παρασκευή 21:00 (λαϊκή)
Σάββατο 18:00 (λαϊκή) & 21:00
Κυριακή 20:00
Τιμές Εισιτηρίων:
Πλατεία: 20€, Εξώστης: 18€, Λαϊκή: 17€, Φοιτητικό:15€, Ανέργων: 10€ (απαραίτητη η προσκόμιση της ταυτότητας και του δελτίου ανεργίας. Αγορά μόνο από το ταμείο του Παλλάς και το ταμείο του θεάτρου)
Αγορά εισιτηρίων:
Στα ταμεία του Παλλάς, CityLink, Βουκουρεστίου 5, Τ.: 210 3213100
Θέατρο Δημήτρης Χορν, Αμερικής 10, Τ.: 210 3612500
Με πιστωτική κάρτα: 210 8938100
Κρατήσεις μέσω Internet: www.ellthea.gr και στο www.tickethour.com
Φωτογραφικό υλικό
