Γράφει ο Ιωάννης Κυφωνίδης για την Κουλτουρόσουπα.
Δεν υπάρχει πιο ωραίο και δημιουργικό πράγμα από το να φτιάχνεις στιγμιότυπα με την κάμερα του κινητού σου με αυθόρμητο και ανεπιτήδευτο τρόπο. Και μάλιστα από μια πιο μακρινή οπτική γωνία με ένα γενικό εκ πρώτης όψεως πλάνο ενώ τελικά το αντικείμενο του ενδιαφέροντος σου είναι στο βάθος. Με αυτόν τον τρόπο βάζεις τον άλλον να ανακαλύπτει λεπτομέρειες και να διαβάζει τη λήψη σου όπως επιθυμεί σε δεύτερο και τρίτο και τέταρτο επίπεδο. Εάν έχεις σύμμαχο και το φυσικό φως του ανοιξιάτικου ήλιου το πράγμα αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Διότι έτσι μπορείς να πεις πολλά, ενώ σε πρώτο επίπεδο τραβάς μια γενική λήψη. Ωστόσο μια γενική λήψη περιλαμβάνει πολλά στοιχεία, οπότε αφήνεις ελεύθερο τον άλλον να κρατήσει ότι θέλει.
.jpg)
Παρτέρια, γκαζόν, πράσινο σε πρώτο πλάνο, ο τρούλος της ΧΑΝΘ στο βάθος. Βόλτα, πεζόδρομος σε πρώτο πλάνο, το σιντριβάνι και τα δένδρα στο βάθος.. Πάρκα σε πρώτο πλάνο, ο πύργος του ΟΤΕ στο βάθος. Παραλιακή λεωφόρος, περιπατητές σε πρώτο πλάνο, το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου στο βάθος. Εσύ να λιάζεσαι σε πρώτο πλάνο, το γκράφιτι στο βάθος. Όταν τελικά το πίσω κείμενο των λήψεων σου πρωταγωνιστεί. Όταν λες μια ιστορία αλλιώς, ανεξάρτητα από το εάν αρέσει ή όχι. Η λήψη αλλιώς!!!
Ούτως ή άλλως η οπτική γωνία είναι ο τρόπος με τον οποίο «βλέπουμε» ή προσεγγίζουμε ένα θέμα, μια κατάσταση ή μια ιστορία. Ανάλογα με το πεδίο, η σημασία της αλλάζει ελαφρώς. Είναι τελικά η προσωπική άποψη ή η προοπτική. Δύο άνθρωποι μπορεί να κοιτάζουν το ίδιο γεγονός αλλά να το ερμηνεύουν διαφορετικά λόγω της δικής τους οπτικής γωνίας. Είναι το “κλειδί” για το πώς θα νιώσει ο θεατής βλέποντας την εικόνα σου. Καθορίζει το συναίσθημα, την κυριαρχία του θέματος και την προοπτική του χώρου.
