Γράφει η Πίτσα Στασινοπούλου για την Κουλτουρόσουπα
Ενώ έχω επαναλάβει πολλάκις ότι την εποχή της παράνοιας τίποτα πλέον δεν είναι ικανό να με εκπλήσσει, εντούτοις κάποιες μοιραίες στιγμές ακόμα και δεδομένα σαν αυτό, με ισχύ αξιώματος, ανατρέπονται! Με την έννοια ότι κάποιες καταστάσεις παραβιάζουν τόσο ακραία τα όρια της λογικής, που η έκπληξη είναι το λιγότερο όταν ο εγκέφαλος εκρήγνυται και το μέγα δυστύχημα είναι ότι παρόμοιες εκρήξεις πληθαίνουν με ραγδαίο ρυθμό… εν προκειμένω η έκπληξη δεν προκύπτει από τα γεγονότα καθαυτά, αλλά από το απίστευτο θαύμα ότι εν μέσω καθολικού παραλογισμού, ελάχιστα έστω εγκεφαλικά κύτταρα συνεχίζουν να επιζούν- ένας θεός ξέρει πώς!
Πρόσφατο παράδειγμα, μεταξύ άπειρων του είδους, είναι η τεράστια αγωνία και πρωτοφανής κινητοποίηση του κρατικού μηχανισμού για τη μεταφορά του «αγίου φωτός» από την βομβαρδισμένη Ιερουσαλήμ…Στην αρχή του πολέμου, όταν ο διεστραμμένος πλανητάρχης με τον αιματοβαμμένο Ισραηλινό αποφάσισαν να επιτεθούν απρόκλητα στο Ιράν μετατρέποντας σε κόλαση όλη τη Μέση Ανατολή με ανυπολόγιστες παγκόσμιες συνέπειες, οι απανταχού «χριστιανοί» ηγέτες χάζευαν από τις οθόνες τον χαλασμό αμέτοχοι ή με «καλυμμένη» συνδρομή, πεπεισμένοι ότι τα στρατιωτικά μεγαθήρια «Τραμπ Νετανιάχου & Σια» σε μια βδομάδα το πολύ θα ισοπεδώσουν την ξένη χώρα, αρπάζοντας με τη βία τον πολύτιμο ορυκτό πλούτο της…
Ωστόσο το Ιράν αποδείχθηκε ισχυρότατος αντίπαλος με ευφυείς ελιγμούς, αποφασισμένους συμμάχους και σκληρά πλήγματα, οδηγώντας τον πολυήμερο εν τέλει πόλεμο σε παγκόσμιο αδιέξοδο με μια νέα ολέθρια κρίση προ των πυλών για όλο τον πλανήτη, που καλείται αναίτιανα πληρώσει βαρύτατο τίμημα σε όλα τα επίπεδα- ενεργειακό, οικονομικό, κοινωνικό, προσφυγικό, περιβαλλοντικό κλπ. Όσα δηλαδή στην αρχή του πολέμου, τον οποίο οι μακελάρηδες παρουσίαζαν σαν «περίπατο 5 ημερών», έμοιαζαν φανταστικά δυστοπικά σενάρια, βδομάδες μετά κι ενόσω ο πόλεμος κλιμακώνεται μέχρις εσχάτων, καθίστανται πλέον μια υπαρκτή, εφιαλτική πραγματικότητα που απειλεί το σύμπαν χωρίς ορατή διέξοδο…
Κι ενώ μαίνεται ο χαλασμός με τις πρώτες δραματικές συνέπειες να πλήττουντους πάντες και τη διεθνή κοινότητα να παρακολουθεί μουδιασμένη το χάος, αίφνης στα καθ’ ημάς προέκυψαν λόγω επερχόμενου Πάσχα, τεράστια, αγωνιώδη ερωτήματα: «τώρα που οι βόμβες έφτασαν μέχρι τον Πανάγιο Τάφο πώς θα γίνει η Αφή;;; Κι αν γίνει, πώς θα μεταφερθεί το Άγιο Φως;;; Κι αν όχι, πώς θα γιορτάσουμε Πάσχα, ωιμέ χριστιανοί;;;» Και δώστου τα κοράκια των καναλιών να γουρλώνουν με απόγνωση το μάτι για τη βαριά συμφορά και δώστου οι πιστοί να χτυπιούνται στα πατώματα για το κακό που τους βρήκε και δώστου ο κρατικός μηχανισμός να χάνει τον ύπνο του μέχρι να βρει λύσημε οποιοδήποτε κόστος στο μείζονεθνικό πλήγμα, που δεν αποκλείεται να στοιχίσει σε… χριστιανικά ψηφαλάκια!
Μέχρι που σου λέει, η αυτού εξοχότης, ο υφυπουργός Εξωτερικών Γ. Λομβέρδος, δεσμεύτηκε δημοσίως ότι θα διακινδυνεύσει ηρωικά το τομάρι του για να φέρει από την εμπόλεμη ζώνη το άγιο φως ο ίδιος αυτοπροσώπως! Αυτοθυσία να σου φέρνει δάκρυα για την υπέρτατη εθνική υπόθεση, αρκεί βέβαια να επιτρέψουν οι βομβαρδισμοί την τελετή στον Πανάγιο Τάφο… από κει και πέρα αναλαμβάνει ο εγχώριος Τσακ Νόρις την επικίνδυνη αποστολή μεταφοράς και φυσικά οι ευγνωμονούντες πιστοί ουδέποτε θα ξεχάσουν (πχ. στην κάλπη) το μέγα ανδραγάθημα του ήρωα, μη σου πω η εικόνα του θα κοσμεί τους ναούς δίπλα στους αγίους για προσκύνημα!
Έτσι, για την ιστορία, το έθιμο ξεκίνησε μόλις το 1988, που καθιερώθηκε η εν λόγω αερομεταφορά με σύμπραξη κράτους και εκκλησίας, ακολουθώντας μια… απλούστατη και ανέξοδη διαδικασία: η μεικτή αποστολή παραλαμβάνει το άγιο φως από τον Πανάγιο Τάφο, το τοποθετεί σε ειδικούς φανούς ασφαλείας, το μεταφέρει αεροπορικά στην Αθήνα με τιμές αρχηγού κράτους, εν συνεχεία με πτήσεις και αντίστοιχα φανάρια μεταφέρεται σε όλες τις μεγάλες πόλεις της χώρας και από εκεί οδικώς μοιράζεται σε όλα τα χωριά και τις εκκλησίες μέχρι να πει ο παπάς το Μ. Σάββατο «δεύτε λάβετε φως»… εννοείται «αγιασμένο», διότι αποκλείεται στα ατελείωτα πηγαινέλα με συνεχείς μεταλαμπαδεύσεις σε φανούς, πχ. μια ριπή αέρα να το σβήσει κι ένας… αναπτήρας να το ανάψει ως αδιανόητη ιεροσυλία!
Τη στιγμή που εδώ και χρόνια σοβαρές έρευνες μιλούν ξεκάθαρα για ανύπαρκτο δήθεν «θαύμα» ανάμματος «εξ ουρανού» στον Πανάγιο Τάφο- προφανώς αφελές αφήγημα για θρησκόληπτους- και ότι η αφή γίνεται από την εκεί «ακοίμητο κανδήλα» του ναού της Αναστάσεως, την οποία βέβαια ανάβει ανθρώπινο χέρι και απλά το λαμβανόμενο φως ευλογείται από τον Ορθόδοξο Πατριάρχη… Άσχετα επίσης από τη βεβαίωση εγχώριων κληρικών ότι σε περίπτωση αδυναμίας μεταφοράς φωτός από την Ιερουσαλήμ, δεν… ακυρώνεται το Πάσχα, αλλά χρησιμοποιείται με παρόμοιο τρόπο η ακοίμητη (άσβηστη) κανδήλα των κατά τόπους ναών… Άσχετα τέλος με το προφανές αυτονόητο που λέει: τόσους αιώνες πριν εφευρεθούν τα αεροπλάνα τί κάναμε;; Ανασταίναμε με fake φως και μετά το 1988 «άγιασε» ;; Υπάρχει ίχνος λογικής απέναντι σε τέτοιο φαιδρό παραλογισμό;;
Είναι αδιανόητο οι τοπικές αρχές και τα φερέφωνά τους να αντιμετωπίζουν απαθώς με ευχολόγια τις αμέτρητες τραγικές συνέπειες ενός πολέμου δίπλα στην πόρτα μας και να επιδεικνύουν τέτοια αγωνιώδη σπουδή με διαρκείς διπλωματικές επαφές, ατέλειωτες κινητοποιήσεις, εναλλακτικά σενάρια μεταφοράς – μέχρι και οδικώς μέσω τρίτων χωρών! – να σπαταλούν τόσο πολύτιμο χρήμα, να διακινδυνεύουν ζωές κι όλη τούτη η τρέλα απλά για να μεταφέρουν εθιμοτυπικά «άγιο φως» από τον τόπο των βομβαρδισμών, αναμμένο από χέρι ανθρώπου! Που αν ως λαός αξιωνόμασταν έστω το μισό από το παρόν ενδιαφέρον για κρισιμότατα ζητήματα επιβίωσης, υποδομών, αξιοπρέπειας, ηθικής κλπ. τώρα θα ανασταίναμε με ωσαννά και δεκάρα δεν θα δίναμε αν το φως της λαμπάδας μας διέθετε (δήθεν) «σφραγίδα τόπου προέλευσης» που, μεταξύ μας, όταν το σβήνει ο αέρας με… αναπτήρα το ανάβουμε, χωρίς να θέλω να σας σοκάρω η άπιστη!
Αλλά και συμβολικά να το δεις, πέραν του πρακτικού, όταν μια απάτη για τουριστικούς λόγους πλασάρεται ως «θαύμα»- συνήθης τακτική δόλιων εκκλησιαστικών εμπόρων, όταν μια κυβέρνηση επενδύει κουτοπόνηρα στο θρησκευτικό αίσθημα αφελών με προκλητική σπουδή σκοπιμότητας, όταν τα ανθρώπινα δεινά εν μέσω πολέμου αγνοούνται για να αναδειχθεί ένα γκλάμουρ τελετουργικό ανυπόστατης «ευσέβειας», για ΠΟΙΟΝ συμβολισμό μιλάμε, ω Φαρισαίοι Υποκριτές;;; Που προσπερνάτε ως επουσιώδη την μείζονα ανθρωπιστική κρίση και εστιάζετε δόλια στις γραφικές εντυπώσεις βιτρίνας! Λες και το μήνυμα της Ανάστασης δικαιώνεται με πολυδάπανο φως από τον Πανάγιο Τάφο πάση θυσία, ανεξαρτήτως αλληλοεξόντωσης ανθρώπων, καταστροφής, μίσους, ανηθικότητας, υποκρισίας, ως θεάρεστες αναστάσιμες προσδοκίες… Χάθηκαν και τα μαστίγια για τους σύγχρονους εμπόρους των ναών, καλυμμένους πίσω από λογής ύπουλα προσωπεία…
