Γράφει η Νταίζη Λεμπέση για την Κουλτουρόσουπα
Πήγα να δω την παράσταση άυπνη και στο πόδι από το ξημέρωμα. Είναι η πρώτη φορά που βλέπω σκηνοθετική δουλειά της Σμαράγδας μου και καλά τα ψέματα όσο κι αν θες να είσαι αντικειμενικός όταν αγαπάς τον άλλο πας έτσι κι αλλιώς με Amour διάθεση.
Είχα πολλά χρόνια να δω musical που να σε παραπέμπει σε παραστάσεις του εξωτερικού. Είμαι ένα πολύ χορτάτο και πολύ τυχερό παιδί. Έχω δει απίστευτα musical, πολύ μεγάλων παραγωγών και στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Όταν ήρθαν τα βίντεο στην Ελλάδα ο Λεμπέσης μου έφερε δώρο τις πρώτες βιντεοκασέτες που είχε παραγγείλει από το εξωτερικό εξαιρετικά αφιερωμένες σε εμένα: Πριγκίπισσα Σίσσυ, Πριγκίπισσα Νταίζη (ναι ναι υπάρχει ταινία), Μελωδία της Ευτυχίας και σαφέστατα τα καλύτερα musical που υπήρχαν. Μετά που κατάλαβε πόσο αγαπώ τα βιβλία, μου πήρε και όλα τα βιβλία που αφορούν musical. Με λες και εγκυκλοπαίδεια.
Στα χρόνια που περνούσαν και εγώ μεγάλωνα, ήμουν εκεί σε όλες τις audition που ήταν πάντα κανονικές, συνήθως στο Λαμπέτη. Ήμουν εκεί σε κάθε ξεκίνημα παράστασης, σε κάθε πρόβα, σε κάθε παράσταση. Θέλω να πω αγαπάω musical. Και αγαπούσε και εκείνος.
Και κάπως έτσι είδα το «Ηotel Αmour» και τρελάθηκα. Γιατί το μου άρεσε πολύ είναι λίγο μπροστά σε αυτό που αισθάνθηκα.
Το musical των Γεράσιμου Ευαγγελάτου και Θέμη Καραμουρατίδη είναι μόνο για μπράβο. Μπράβο για τη σύλληψη, μπράβο για το κείμενο, μπράβο γιατί πήραν για καπετάνιο τη Σμαράγδα, μπράβο για την απίστευτη μουσική, μπράβο για τους πολύ ταλαντούχους ηθοποιούς, μεγάλο μπράβο στην χορογράφο Νεφέλη Θεοδότου που μεγαλούργησε, μπράβο στην ζωντανή ορχήστρα.
Υψηλών απαιτήσεων παράσταση, που θα μπορούσα κάλλιστα να έχω δει στο Λονδίνο με την μόνη διαφορά ότι μιλάμε Ελληνικά. Ναι είναι τόσο καλή δουλειά. Δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τις παραστάσεις του εξωτερικού.
Έχει τρέλα, έχει πάθος, έχει Amour μπόλικο, έχει χιούμορ που δεν θα μπορούσε να μην έχει μιας και η Σμαράγδα διαθέτει μπόλικο. Είναι γρήγορο, σε ανεβάζει , θες να χορέψεις και να τραγουδήσεις. Μεγάλη μαγκιά να θες να τραγουδήσεις ενώ δεν ξέρεις τα τραγούδια. Μεγάλη μαγκιά ότι οι θεατές γίνονται ένα μικροί μεγάλοι και αντιδρούν το ίδιο. Μεγάλη μαγκιά να σε χειροκροτούν σε κάθε τραγούδι και έχει 47 ολόκληρα τραγούδια.
Δεν μπορώ να είμαι αντικειμενική :
- Στον Ιβάν Σβιτάιλο αχ πλούσιος αν ήμουν. Ο Ιβάν στον Βιολιστή στη στέγη στον πρώτο στο Αθήναιον που από τότε λέγαμε ότι αυτό το παιδί έχει άστρο.
- Στην Χαρά Κεφαλά αχ εξωτικό Λαμπέτη άστο πόσα χρόνια πριν θα λέμε από διηγήσεις Χαρά μου.
- Στη Σμαράγδα μου που μας ενώνουν κλωστές ζωής ολόκληρης και που αν και δεν την βλέπω όσο συχνά θέλω είναι κλωστές που δε σπάνε ποτέ αδερφούλα μου.
Ενός θίασος στρατιώτης, υψηλών τεχνικών απαιτήσεων, σε μια καλοκουρδισμένη μουσική παράσταση που κερδίζει ακόμα κι αυτόν που δεν του αρέσουν τα musical.
Η Χαρά Κεφαλά παίρνει την παράσταση και φεύγει. Είναι γεννημένη για αυτό που κάνει. Δύο φορές μου σηκώθηκε η τρίχα χαρά μου και δε μου σηκώνεται εύκολα στις μέρες μας. Ήθελα να σηκωθώ να σε φιλήσω ήμουν και μια ανάσα από την σκηνή. Η έκταση της φωνής σου, το βάθος της, η πρόζα σου, η κίνηση σου, ρεσιτάλ κορίτσι μου υποκλίνομαι.
Κρατήστε ένα όνομα : Γιλμάζ Χουσμέν. Ήρθε για να μείνει.
Δε θα σου πω με ποια ιστορία ταυτίστηκα γιατί με άλλη ξεκίνησα και αλλού βρέθηκα. Θα σου πω όμως να πας να το δεις κι εκεί που ομπρέλα και βροχή αστερόσκονης γίνονται ένα τραγούδα κι εσύ : Μες στο Hotel Amour όλα είναι αλλιώς. Εκεί η αγάπη είναι κρυμμένη, μια άλλη ζωή από τη δική μου περιμένει, μ’ ένα φιλί ξαναγεννιέμαι από την αρχή.
Κόσμε Βουρ στο Θέατρο Ακροπόλ, Hotel Amour των Γεράσιμου Ευαγγελάτου και Θέμη Καραμουρατίδη, σε σκηνοθεσία Σμαράγδας Καρύδη, με τους εξαιρετικούς Κατερίνα Παπουτσάκη, Γιώργο Παπαγεωργίου, Χαρά Κεφαλά, Ιβάν Σβιτάιλο, Φοίβο Ριμένα, Γιλμάζ Χουσμέν, Βασίλη Μηλιώνη και Αλεξανδρα Κολαΐτη.
