Νευρώσεις στη Ρώμη, μελό με happy ending και εμμονές | Τι θαηδούμε στο ERTFLIX (15-28/02)

Νευρώσεις στη Ρώμη, μελό με happy ending, ενδιαφέρουσες εμμονές για αναζήτηση ταυτότητας.

Γράφει ο Μανώλης Ιωαννίδης για την Κουλτουρόσουπα

Στη Ρώμη με Αγάπη, 2012, 106 λεπτά, ρομαντική κομεντί

Διαθέσιμο ως: Τετάρτη, 25 Φεβρουαρίου

Στην Αιώνια Πόλη, στην πόλη που λάτρεψε τον Καίσαρα αλλά και τον Φραντσέσκο Τότι (δεν ξέρω ποιον περισσότερο, μη με ρωτάτε) εκτυλίσσονται τέσσερις εξαιρετικές ιστορίες κοινών (και κοινότερων) θνητών με υπεργείως νευρωτική, χρωματιστά απαισιόδοξη και μυρωδάτα σπιρτόζικη διάθεση- δηλαδή μια ταινία του Γούντι Άλεν.

Ένα ζευγάρι νεόνυμφων που χωρίζεται κατά τύχη και το τιμάει το στεφάνι του… σε μεγάλο βαθμό. Ένα ζευγάρι τραγουδιστή-μάνατζερ που αποθεώνεται (κατά το ήμισυ), όταν ο πρώτος μαγεύει με τα πλήθη, κάτω από μια ντουζιέρα. Ένας κύριος Κανένας που γίνεται και κύριος Κάποιος και ξανά πάλι κύριος Κανένας και πληρώνει ακριβώς το εισιτήριο της επιστροφής. Και, ένας νεαρός που ερωτεύεται μια νεαρά που με μαθηματική ακρίβεια θα τον πετάξει σαν την τρίχα από ένα κακοψημένο ζυμάρι, κι αυτός εξακολουθεί να την ποθεί.

Πρόκληση Να προλάβουμε να καταγράψουμε τις ατάκες για αναστοχασμό.

Ατάκα Το να πρέπει να διαλέξεις ένα τσιτάτο από ταινία του Γούντι Άλεν είναι σαν να σου ζητάνε να πεις ποιο είναι το αγαπημένο σου σκάνδαλο στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης. Αδύνατο, δεν ξέρεις ποιο να διαλέξεις.

Πορνογραφικότητα Μέσα απ’ τους πανίσχυρους διαλόγους (σύμφωνα μ’ έμενα, σύμφωνα με κριτικούς και κοινό, σίγουρα όχι), αποκαλύπτονται όλα τα σκωληκοειδή αποβράσματα… που είμαστε.

Αδεσποτοσύνη Ξέρουμε περίπου πού καταλήγουν ο ταινίες του συγκεκριμένου δημιουργού, αλλά οι λεωφόροι, οι έξοδοι κι οι χωραφόδρομοι που παίρνουν δε μ’ αφήνουν ασυγκίνητο.

Ρέμβη Τα κλασικά, όταν βλέπουμε ταινία Γούντι Άλεν: η καρδιά θέλει αυτό που θέλει, ο συμβιβασμός με την πραγματικότητα είναι επώδυνος και κωμικός, είμαστε μαϊμούδες που τις καταράστηκε το σύμπαν με εγκέφαλο που υποστηρίζει περισσότερη σκέψη απ’ όση αντέχει, περισσότερη θέληση απ’ όση υποστηρίζει.

Ηθοποιία Όλοι συμπλήρωναν τη μεγάλη εικόνα του παζλ της ανθρώπινης ψυχοπαθολογίας σαν καλοσχηματισμένα κομμάτια του παζλ. Χωρίς φωνές και ερμηνειάρες, το μήνυμα περνιέται και με την υπόκωφη “κραυγή” του παιξίματος της διπλανής πόρτας.

Ατμόσφαιρα Η ατμόσφαιρα είναι τέτοια που εξηγεί, φρονώ, γιατί ο συγκεκριμένος δημιουργός καταφέρνει να μένει σχετικός περίπου μισό αιώνα μετά απ’ το ξεκίνημά του. Με απλά λόγια: είναι τόσο ανθρώπινη, όσο μπορούμε να αντέξουμε.

Να σου Γνωρίσω τους Γονείς μου, 2023, 90 λεπτά, ρομαντική κομεντί

Διαθέσιμο ως: Σάββατο, 28 Φεβρουαρίου

Αυτήν την είδα σε κινηματογράφο πρώτη φορά. Κοσμοϊστορικά γεγονότα, βέβαια…

Και θα εστιάσουμε σ’ αυτό: το πόσο μαγικά μέρη θεωρώ ότι είναι τα σινεμά. Γιατί βγαίνοντας απ’ το σινεμά και υπό την επήρεια της εμπειρίας θέασης ταινίας σ’ αυτό, σκεφτόμουν ότι πρόκειται για μια ωραία χολιγουντιανή γλυκάντζα (ή μάλλον, μελούρα) που δε θα έλεγα σε κάποιον να μην τη δει, γιατί είναι γλυκούλι και χαρούμενο. Μιάμιση, ευχάριστη ωρίτσα και τέλος.

Ξαναβλέποντάς την απορώ πώς γίνεται ονόματα όπως ο Ρίτσαρντ ο Γκιρ, η Νταϊάν η Κίτον και η Σούζαν η Σαράντον να συμφωνήσουν να παίξουν σ’ ένα τέτοιο πράγμα. Ή τους εκβίαζαν ή κάποιος στην παραγωγή/σκηνοθεσία/σενάριο είναι συγγενής τους και του έκαναν το χατίρι.

Πρόκληση Να δεχτούμε ότι το σενάριο το έγραψαν ενήλικοι -πνευματικά- άνθρωποι. Να αφήσουμε πίσω οποιοδήποτε ψίχουλο αληθοφάνειας, επιθυμίας για αμφισημία (παρεξηγημένα υποτιμημένη, καλλιτεχνική διάσταση imo), έκπληξη ή ουσία και να παρακολουθήσουμε αγόγγυστα ένα, κατ’ εμέ, χοντροκομμένο μανιφέστο υπέρ του γάμου και της ευτυχίας της οικογένειας. Λίγο παραπάνω Πατρίς και Θρησκεία να ‘χε κι έτοιμο το τρίπτυχο.  

Ατάκα “Μου είπες ότι το να βρούμε τον σωστό άνθρωπο είναι απ’ τις σημαντικότερες αποφάσεις μας” λέει η απογοητευμένη κόρη στη μαμά. “Τι τρέχει με μένα; Σου μιλάω πολύ” λέει η ερωτοκαμένη μητέρα.

Πορνογραφικότητα Όταν οι ήρωες είναι σχεδόν καρτούν, το ψυχολογικό καδράρισμά τους δε νομίζω να συγκινεί ιδιαίτερα κάποιον. Για αυτό που είναι πάντως η ταινία, πολύ καλά τους πλησίασε.

Αδεσποτοσύνη Ελάχιστη. Γνώριμο θέαμα, ξέρεις εξ’ αρχής πως θα ολοκληρωθεί η κύρια πλοκή και οι υπο-πλοκές, μιας και δεν υπάρχουν επί-πλοκές: ο ασθενής έφτασε νεκρός.

Ρέμβη Γιγαντιαία ενδιαφέρουσες θεματικές περί έρωτα, αγάπης, “για πάντα”, συζυγικότητας, συντροφικότητας, που μένουν κλειδωμένες σε ένα κουτάκι ψηλά στη βιβλιοθήκη, γιατί αυτή η ταινία έχει κάπως κοντά ποδάρια και δε φτάνει να το ανοίξει.

Ηθοποιία Το κουαρτέτο των “γερόντων” είναι εξαιρετικό. Αλλά να το κάνεις τι, σε ένα τέτοιο εγχείρημα; Αν δεν ήταν κι αυτοί και το πραγματικό εκτόπισμα που έχουν, πιστεύω πώς η ταινία θα προβαλλόταν ίσως μόνο Χριστούγεννα, άντε και Αγίου… Πέτρου.

Ατμόσφαιρα Για ανθρώπους που παρακολουθούν ελληνικά πρωινάδικα.  

Sex και Ψυχανάλυση, 2019, 97 λεπτά, δραματική

Διαθέσιμο ως: Κυριακή, 1 Μαρτίου

Η Σίμπιλ αποφασίζει να αφήσει πίσω τη δουλειά της ψυχοθεραπεύτριας και να επιστρέψει στη συγγραφή που τόσο την είχε γοητεύσει στην πρώτη νιότη. Αλλά χρειάζεται έμπνευση, χρειάζεται αντικείμενο, χρειάζεται μια καθηλωτική πλοκή. Βρίσκει τα παραπάνω -σε εκτάρια- όταν η ηθοποιός Μαργκό, την παρασύρει στη δίνη των ψυχολογικών της πιρουέτων, όπου μαζί συνθέτουν μια συμφωνία του χάους, που φαίνεται να τις βολεύει και τις δυο, για να ‘μαστε ειλικρινείς.

Πρόκληση Να βγάλουμε νόημα απ’ τον βομβαρδισμό θεματικών που σίγουρα κάτι σημαίνουν άλλα ίσως να μην αποκρυπτογραφούνται ολοκληρωτικά στην πρώτη θέαση.

Επίσης, να μην ξυλοκοπήσουμε την πρωταγωνίστρια, Σίμπιλ, της οποίας η παροιμιώδης επαγγελματική ακεραιότητα θα ‘πρεπε δικαιωματικά να την οδηγήσει στης φυλακής τα σίδερα.

Ατάκα “Μερικές φορές το να έχουμε την ευκαιρία να πάθουμε νευρικό κλονισμό είναι πολυτέλεια” εξηγεί η θεά σκηνοθέτρια στην ηθοποιό Μαργκό.

Πορνογραφικότητα Πλησιάζουμε κοντά, αλλά θα ήθελα λίγο παραπάνω, για να ξεγυμνωθούν τελείως τα τραύματα της πρωταγωνίστριας. Τα οποία παρουσιάζονται, αλλά, για την αφεντιά μου, δεν υφαίνονται έστω και με ατσούμπαλο και άρρυθμο τρόπο (όπως είναι κι η ζωή), ώστε να μείνει ολόγυμνη μπροστά μας η ύπαρξη του χαρακτήρα ως εκκεντρικού μεν συνεκτικού δε.

Αδεσποτοσύνη Για μένα, δικαιολογημένη κι ανεπιτήδευτη. Ίσως να παραγίνεται θέλοντας να ακολουθήσει εκατό δρόμους με τη μία- αλλά και πάλι, καλά καμωμένη.

Ρέμβη Πώς νομίζουν οι άνθρωποι ότι εθισμοί υπάρχουν στις ουσίες, στο αλκοόλ, στα παιχνίδια. Ενώ επικινδυνότεροι είναι στους ανθρώπους, στο τρέξιμο απ’ το παρελθόν, στη βολική και μόνιμη ανηδονία.

Ηθοποιία Όλοι τους ήταν υπέροχοι. Αλλά ειδικά η Sandra Hüller μετά απ’ αυτή την ερμηνεία κηρύχθηκε καταζητούμενη- επειδή έκλεψε την παράσταση.

Ατμόσφαιρα Ευχάριστα (συνήθως) συγκεχυμένη, ένα περίεργο τουρλού δράματος-κωμωδίας, ακραία γουντιαλενική ώρες-ώρες.