Από τον περασμένο Σεπτέμβριο, το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο υπό τις νέες Πρυτανικές του Αρχές, ανέλαβε την πρωτοβουλία παρεμβάσεων και αλλαγών για ένα πραγματικά σύγχρονο, διεθνές και ακαδημαϊκά πρωτοπόρο Δημόσιο Πανεπιστήμιο: γενναία βήματα για την ψηφιακή του μετάβαση, για το άνοιγμα στους διεθνείς φοιτητές με ξενόγλωσσα προπτυχιακά προγράμματα, για τη βελτίωση των κτιριακών υποδομών του, όπως οι νέες φοιτητικές εστίες, ακόμη και για την ψυχολογική υποστήριξη των φοιτητών και των φοιτητριών, συγκαταλέγονται μεταξύ των δράσεων, με πιο πρόσφατη την έναρξη μιας σειράς δημοσκοπικών ερευνών που ιχνηλατούν τις αντιλήψεις των φοιτητών και των φοιτητριών για τη ζωή, τις σπουδές και τις προοπτικές τους.
Δεν πρόλαβε να στεγνώσει το μελάνι των δημοσιεύσεων για τα πρώτα -και πολύ ενθαρρυντικά- ευρήματα της έρευνας που απέσπασε το ενδιαφέρον και της Συνόδου των Πρυτάνεων και η μαύρη αντίδραση επανεμφανίστηκε, διεκδικώντας την πρώτη θέση στην ειδησεογραφία! Μια θλιβερή, ασήμαντη μειοψηφία δήθεν υπερασπιστών της ελευθερίας μετέτρεψε χθες το προαύλιο της Πολυτεχνικής και τις οδούς Γ’ Σεπτεμβρίου και Εγνατία σε θέατρο εγκληματικών συμπεριφορών σε βάρος της αστυνομίας, των πολιτών και της ίδιας της ακαδημαϊκής κοινότητας.
Από την έρευνα των Πρυτανικών Αρχών, που συνεχίζεται σε συνεργασία με την Ελληνική Αστυνομία, αναζητούνται οι πιθανές ευθύνες. Έπρεπε να αποκλειστούν οι χώροι της Πολυτεχνικής ενόσω διεξάγονταν εξετάσεις μέχρι το βράδυ της Παρασκευής; Πόσοι και ποιοι από τους δήθεν επαναστάτες είναι πράγματι φοιτητές και γιατί δεν ελέγχθηκαν οι παρείσακτοι; Ποιος ή ποιοι διέδωσαν το άθλιο ψέμα ότι οι Πρυτανικές Αρχές, ο Κοσμήτορας ή οποιοσδήποτε άλλος από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο είχαν δώσει άδεια για την εκδήλωση;
Αυτά και άλλα ερωτήματα για την προσπάθεια σπίλωσης του Πανεπιστημίου, την επαίσχυντη επίθεση στις αρχές ασφαλείας, τον τραυματισμό αστυνομικού και την καταστροφή της περιουσίας των πολιτών, θα απαντηθούν, είναι βέβαιο. Αυτό που είναι, επίσης, βέβαιο είναι ότι το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο δε θα ξανακυλήσει στη φοβική απραξία και στη συρρίκνωση του σπουδαίου εκπαιδευτικού και ερευνητικού του έργου, υπό την απειλή των πιο αντιδραστικών στοιχείων της ελληνικής κοινωνίας.
Ίσως ήρθε, τελικά, η ώρα για την άμεση ενεργοποίηση της ελεγχόμενης πρόσβασης στους χώρους του Πανεπιστημίου.
