Την θαυμάζουμε τέτοια εποχή ολάνθιστη με τα αναρίθμητα μωβ λουλούδια της, είτε στην εξοχή, είτε σε κήπους, πάρκα, δενδροστοιχίες, ως ένα υπέροχο καλλωπιστικό δένδρο με εντυπωσιακή ανοιξιάτικη ανθοφορία που προσαρμόζεται άριστα στο αστικό τοπίο, φωτίζοντας με το χρώμα του το γκρίζο της πόλης…
Ένα μεσογειακό, φυλλοβόλο δένδρο που φτάνει σε ύψος γύρω στα 5 μέτρα, πολλαπλασιάζεται με σπέρματα και ανθίζει από Φλεβάρη μέχρι τέλη Απρίλη, παρουσιάζοντας ένα ιδιαίτερο γνώρισμα, την «κορμανθία», δηλαδή τα πολλά μικρά ανθάκια του εκπτύσσονται κατευθείαν από τον κορμό και τα κλαδιά κι όταν πέσουν θα αναπτυχθούν τα φύλλα…
Ευδοκιμεί τόσο στην παραθαλάσσια όσο και στην ορεινή ζώνη, αρκεί να φυτευτεί σε ηλιόλουστη θέση και κατά τα άλλα αντέχει τα πάντα ως ένα από τα ανθεκτικότερα και διόλου απαιτητικά είδη… αντέχει ας πούμε ακόμα και σε άγονα, αργιλώδη, υφάλμυρα ή ασβεστούχα εδάφη χωρίς καθόλου λίπασμα, αντέχει δυνατούς καύσωνες και ξηρασίες, αντέχει τους παγετούς του χειμώνα, αντέχει όσο λίγα την ατμοσφαιρική ρύπανση, εξ ου και οι αθρόες φυτεύσεις στις πόλεις… Κάποιοι αξιοποιούν τα γλυκά της άνθη για να νοστιμίσουν τις σαλάτες, ενώ το ξύλο της είναι πολύ καλής ποιότητας και εύκολο στην κατεργασία, από το οποίο, μεταξύ άλλων κατασκευάζονταν από πολύ παλιά «κερκίδες» δηλαδή οι σαίτες των υφαντών κι αυτό της έδωσε το επίσημο όνομα «Κερκίς», που εμείς αποκαλούμε Κουτσουπιά…
Οι Ευρωπαίοι πάλι την αποκαλούν με το αγγλικό της όνομα «Judastree» που σημαίνει «το δένδρο του Ιούδα», θεωρώντας οι Καθολικοί και Προτεστάντες ότι σε αυτήν κρεμάστηκε ο απόστολος που πρόδωσε τον Χριστό, μη αντέχοντας τις τύψεις για την προδοσία του… Αντίθετα οι Ορθόδοξοι «ενοχοποιούν» τη συκιά για τον ίδιο λόγο, και ίσως έχουμε ακούσει για τον «βαρύ ίσκιο» του δένδρου, ότι όποιος ξαπλώσει κάτω από συκιά… αρρωσταίνει ή ότι η παρουσία της γενικώς είναι ένδειξη… κακοδαιμονίας! Προφανώς λαϊκές δοξασίες και θρύλοι, απλά για να αποδώσουν σε δύο εξαιρετικά δένδρα- το ένα με θαυμάσια ανθοφορία και το άλλο με θαυμάσιους καρπούς- το «καταραμένο στίγμα» για την αυτοχειρία του Ιούδα, του οποίου το όνομα κατέληξε συνώνυμο της προδοσίας…
Επειδή όμως επικράτησε η εκδοχή της κουτσουπιάς ως «δένδρο του Ιούδα» με… ταυτότητα, μοιραία κουβαλά το βαρύ στίγμα με τον αναμενόμενο αρνητισμό, καθότι συνδεδεμένη με ένα κορυφαίο και από τα πλέον σκοτεινά «ιστορικά» γεγονότα, χωρίς κανείς φυσικά να μπορεί να αποδείξει του λόγου το αληθές για το συγκεκριμένο δένδρο…Από πού ας πούμε προκύπτει ότι ήταν κουτσουπιά ή συκιά κι όχι κάποιο άλλο;; Τί έκανε τον Ιούδα να διαλέξει για την αυτοκτονία του δύο τόσο διαφορετικά μεταξύ τους δένδρα, δεδομένου ότι τον Απρίλη η συκιά έχει γυμνά ακόμα κλαριά;; Άραγε τον προσέλκυσε η ομορφιά της ολάνθιστης κουτσουπιάς για το απονενοημένο διάβημα;; Θέλησε να αποχαιρετήσει τα εγκόσμια έχοντας στα μάτια μια τελευταία πανέμορφη εικόνα;; Ήταν το μόνο δένδρο που βρήκε τυχαία μπροστά του με γερά κλαδιά;; Είναι τελικά αυθαίρετος ο στιγματισμός της αθώας κουτσουπιάς;;
Που προσωπικά ΔΕΝ τον καταλαβαίνω καθόλου, ακόμα κι αν δεχθούμε ότι όντως αυτό το δένδρο υπήρξε η κρεμάλα του προδότη… αντίθετα, αντί στιγματισμού, θεωρώ ότι του αξίζει εξωραϊσμός ως «Δένδρο της Μεταμέλειας»! Καθώς πρόσφερε σε κάποιον μεταμελημένο τα κλαδιά του και την ευκαιρία να αποδείξει έμπρακτα τη συντριβή του ώστε να «εξαγνιστεί»- έστω και με το έσχατο μέσο της αυτοχειρίας θυσιάζοντας τη ζωή του από ενοχές για την αποτρόπαιη προδοτική πράξη… Χωρίς βέβαια να ξεχνάμε ότι η προδοσία ήταν αναπόσπαστο κομμάτι του θεϊκού σχεδίου για την «σωτηρία των ανθρώπων» και ότι η επιλογή του Ιούδα για το βαρύ ατιμωτικό φορτίο ήταν προκαθορισμένη και αναπόδραστη… Που σημαίνει ότι ούτε ρωτήθηκε ούτε διάλεξε ο ίδιος με ελεύθερη βούληση τη μοίρα του, απλά συναίνεσε υπάκουα στη θεϊκή εντολή για να εκπληρωθεί η ύψιστη αποστολή, κουβαλώντας στους αιώνες την κορυφαία κατάρα ερήμην του…
Το γεγονός ότι μετάνιωσε τόσο πικρά, σε σημείο να θέσει τέρμα στη ζωή του, υποθέτουμε ότι ήταν συνέπεια δικής του ανθρώπινης βούλησης συνειδητοποιώντας το μέγεθος της πράξης που «κλήθηκε» να εκτελέσει, καθώς είναι μάλλον απίθανο να περιλήφθηκε στην θεϊκή εντολή το μέγιστο αμάρτημα της αυτοκτονίας… Και ομολογούμε ότι ιστορικά δεν θα συναντήσουμε άλλους προδότες με παρόμοια συντριβή για τις πράξεις τους, αποδεικνύοντας τόσο καταλυτικά και τραγικά την ειλικρινή τους μεταμέλεια κι αυτό δεν μπορεί παρά να «αποκαταστήσει» τον δυστυχή Ιούδα στη θρησκευτική συνείδηση… Στο Θείο Δράμα κάποιοι επελέγησαν άνωθεν για τους «ρόλους των κακών» γιατί δεν γινόταν αλλιώς και δεν μπορεί να προσδιοριστεί το καλό χωρίς την ύπαρξη του κακού (η αντίστροφα) ως σημείο αναφοράς του ενός για το άλλο…
Οπότε ας σταματήσουμε να… πυροβολούμε ή να «καίμε» τον Ιούδα στο γνωστό βάρβαρο έθιμο- φρόντισε ο ίδιος να αυτοτιμωρηθεί οικτρά- και κατά συνέπεια ας σταματήσουμε να θεωρούμε- έστω υποσυνείδητα- την πανέμορφη κουτσουπιά ως «στιγματισμένο δένδρο του Ιούδα», ενώ στην πραγματικότητα, εφόσον αληθεύει ο ισχυρισμός που της αποδίδεται, θα έπρεπε να συμβολίζει την ύψιστη πράξη της Μεταμέλειας και να απολαμβάνει πέραν του θαυμασμού και τον δέοντα «σεβασμό» …
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ να έχουμε!
Δείτε όλα τα άρθρα της Π. Σ. με μια ματιά εδώ