Kulturosupa.gr - RSS http://kulturosupa.gr/index.php/theatromania/ put the rss description here. +Mon, 24 Apr 2017 19:30:00 +0300 en hourly 1 http://kulturosupa.gr/ http://kulturosupa.gr/upload/logo.png Rss title here http://kulturosupa.gr/ <![CDATA[«Ολεάννα» του Ντείβιντ Μάμετ με τους Δημήτρη Πετρόπουλο & Κατερίνα Παπουτσάκη στο Θέατρο Αυλαία]]> http://kulturosupa.gr/index.php/theatromania/oleanna-avalia-18952/ http://kulturosupa.gr/index.php/theatromania/oleanna-avalia-18952/#comments +Mon, 24 Apr 2017 19:30:00 +0300 3 http://kulturosupa.gr/index.php/theatromania/oleanna-avalia-18952/ «Ολεάννα» του Ντείβιντ Μάμετ με τους Δημήτρη Πετρόπουλο & Κατερίνα Παπουτσάκη στο Θέατρο Αυλαία

]]>
«Ολεάννα» του Ντείβιντ Μάμετ με τους Δημήτρη Πετρόπουλο & Κατερίνα Παπουτσάκη στο Θέατρο Αυλαία

«Εκείνος λέει, ότι ήταν απλώς ένα μάθημα. Εκείνη, σεξουαλική παρενόχληση.
Όποιον και να πιστέψετε, θα κάνετε λάθος». Ντέιβιντ Μάμετ.

Η “Ολεάννα”, έργο εμβληματικό του βραβευμένου με Πούλιτζερ συγγραφέα Ντέιβιντ Μάμετ, παρουσιάζεται στις 12,13 & 14 Μαΐου στο Θέατρο Αυλαία.
 
Ο Δημήτρης Πετρόπουλος, στο ρόλο του καθηγητή Πανεπιστημίου και η Κατερίνα Παπουτσάκη στο ρόλο της φοιτήτριας, παγιδευμένοι σε ένα ανελέητο παιχνίδι εξουσίας, αναμετρώνται με σφοδρότητα στο ευαίσθητο πεδίο της εκπαίδευσης.
 
Ένας επιτυχημένος Καθηγητής Πανεπιστημίου προτείνει σε μια νεαρή φοιτήτριά του ιδιαίτερα μαθήματα, καθώς εκείνη ανησυχεί, ότι θα αποτύχει στις εξετάσεις. Μια συνήθης, όμως, συμφωνία εξελίσσεται σε μια βίαιη λεκτικά, ψυχολογικά και σωματικά αντιπαράθεση: η φοιτήτρια τον κατηγορεί για κατάχρηση εξουσίας και σεξουαλική παρενόχληση και για τον καθηγητή το όνειρο της μονιμοποίησης και της αγοράς ενός καινούργιου σπιτιού καταρρέει.
 
Στην “Ολεάννα”, ο Ντέιβιντ Μάμετ διερευνά τα όρια των ανθρωπίνων σχέσεων, σκιαγραφεί τις σχέσεις εξουσίας που αναπτύσσονται ανάμεσα στα φύλα και καταδεικνύει την αδυναμία ουσιαστικής επικοινωνίας μέσω του λόγου. Κυρίως, όμως, ο Μάμετ γράφει ένα έργο για την πολιτική ορθότητα.
 
Γραμμένη το 1992, η “Ολεάννα” ανέβηκε ένα χρόνο αργότερα στο διεθνούς φήμης Royal Court Theatre σε σκηνοθεσία του βραβευμένου με Νομπέλ Χάρολντ Πίντερ. To 1994 o ίδιος ο Μάμετ μετέφερε το έργο του και στον κινηματογράφο με τον ομώνυμο τίτλο.
 
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Ερμηνεύουν: Δημήτρης Πετρόπουλος και Κατερίνα Παπουτσάκη
Μετάφραση-Σκηνοθεσία: Νικορέστης Χανιωτάκης
Σκηνικά- Κοστούμια: Έλλη Λιδωρικιώτη
Επιμέλεια Κίνησης: Νατάσα Παπαμιχαήλ
Φωτισμοί: Χριστίνα Θανάσουλα
Βοηθός σκηνοθέτη: Έμμα Μαυρέλη
Φωτογραφίες-Video: Νίκος Βούλγαρης
Παραγωγή: Θέατρο Olvio
 

Παραστάσεις: Παρασκευή 12, Σάββατο 13 & Κυριακή 14 Μαΐου, ώρα 21.00

Προπώληση εισιτηρίων: Θέατρο Αυλαία, Τ. 2310237700
==================================================================================
Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη τώρα.
Πρόγραμμα παραστάσεων ΚΛΙΚ ΕΔΩ
 ==================================================================================

ΕΙΔΑΜΕ & ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΜΕ ΕΔΩ

===========================================================================

Θεατρικά Κουλτουροβραβεία Θεσσαλονίκης [σελίδα ανακοινώσεων] ΕΔΩ
Facebook page ΕΔΩ
==================================================================================
Kάντε like στη σελίδα του Kulturosupa.gr στο facebook και ακολουθήστε μας στο twitter για να βλέπετε πρώτοι όλη την ροή πληροφοριών και να μαθαίνετε όλους τους νέους διαγωνισμούς προσκλήσεων.
]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/theatromania/oleanna-avalia-18952/feed/
<![CDATA[Για την ώρα ξεχάστε το! «Ο συγγραφέας σου πέθανε», ραντεβού τον Οκτώβρη.]]> http://kulturosupa.gr/index.php/theatromania/akirosi-parastaseon-siggrafeas-pethane--18951/ http://kulturosupa.gr/index.php/theatromania/akirosi-parastaseon-siggrafeas-pethane--18951/#comments +Mon, 24 Apr 2017 19:11:00 +0300 3 http://kulturosupa.gr/index.php/theatromania/akirosi-parastaseon-siggrafeas-pethane--18951/   Για την ώρα ξεχάστε το! «Ο συγγραφέας σου πέθανε», ραντεβού τον Οκτώβρη.

]]>
 Για την ώρα ξεχάστε το! «Ο συγγραφέας σου πέθανε», ραντεβού τον Οκτώβρη...

Ακυρώθηκαν οι παραστάσεις του έργου της Άσπας Καλλιάνη, "O συγγραφέας σου πέθανε", με πρωταγωνιστές τον Γιάννη Βούρο,  Σταύρο Ζαλμά και Ζέτα Δούκα.
Οι προγραμματισμένες παραστάσεις, Πέμπτη 27, Παρασκευή 28, Σάββατο 29 & Κυριακή 30 Απριλίου στο Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς δεν θα πραγματοποιηθούν λόγω… ανωτέρας βίας!
 

Το ραντεβού κλείνεται για τον ερχόμενο Οκτώβριο, με εκπλήξεις…
]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/theatromania/akirosi-parastaseon-siggrafeas-pethane--18951/feed/
<![CDATA[Πλήθος κόσμου για το τελευταίο χειροκρότημα στον Στάθη Ψάλτη [φωτό) ]]> http://kulturosupa.gr/index.php/theatromania/psaltis-telesteo-xeirokrotima-18949/ http://kulturosupa.gr/index.php/theatromania/psaltis-telesteo-xeirokrotima-18949/#comments +Mon, 24 Apr 2017 17:39:00 +0300 3 http://kulturosupa.gr/index.php/theatromania/psaltis-telesteo-xeirokrotima-18949/  Πλήθος κόσμου για το τελευταίο χειροκρότημα στον Στάθη Ψάλτη [φωτό) 

]]>
 Πλήθος κόσμου για το τελευταίο χειροκρότημα στον Στάθη Ψάλτη [φωτό) 

Φίλοι, συγγενείς και όσοι συνεργάστηκαν μαζί του αποχαιρέτησαν τον Στάθη Ψάλτη, στο νεκροταφείο Ζωγράφου. Στεφάνι στη μνήμη του από την αγαπημένη του ΑΕΚ. Ο σπουδαίος ηθοποιός έφυγε από τη ζωή την Παρασκευή (21.04.2017) σε ηλικία 66 ετών, νικημένος από τον καρκίνο

Η αυλαία για τον Στάθη Ψάλτη έπεσε σήμερα στο νεκροταφείο Ζωγράφου. Παρουσία πλήθους κόσμου, ανθρώπων που τον αγάπησαν μέσα από τις ταινίες και τις παραστάσεις του, καθώς και συγγενών, φίλων και συναδέλφων, ο σπουδαίος ηθοποιός οδηγήθηκε στην τελευταία του κατοικία.

Συντετριμμένες η γυναίκα του Χριστίνα, η κόρη του Μαρία, η πρώην σύζυγός του, φίλοι, συγγενείς, άνθρωποι που συνεργάστηκαν μαζί του στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση.

Παρόντες στην τελευταία παράσταση του Στάθη τους, μεταξύ άλλων, η Βάσια Τριφύλη, ο Ντίνος Καρύδης, ο Νίκος Παπαναστασίου, η Μαρία Ιωαννίδου, ο Γιώργος Παρτσαλάκης, Σπύρος Μπιμπίλας, η Σοφία Βόσσου, ο Γιώργος Τσαλίκης, ο Τάκης Βουγιουκλάκης, η Μάρθα Καραγιάννη, η Καίτη Φίνου, η Λίλα Καφαντάρη, η Ελένη Φιλίνη, ο Λάκης Λαζόπουλος, ο Γιάννης Σμαραγδής, ο Γιάννης Βογιατζής, ο Γιώργος Κωνσταντίνου, ο Κώστας Πρέκας, ο Σταμάτης Γαρδέλης και ο πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων Βασίλης Λεβέντης.



Μεταξύ άλλων έστειλαν στεφάνια ο Τάκης Ζαχαράτος και η Άντζελα Δημητρίου, ενώ ξεχώρισε εκείνο της αγαπημένης του ομάδας, της ΑΕΚ.

ΠΗΓΗ: www.newsit.gr

ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟ:  Ο Στάθης Ψάλτης σε μια αδημοσίευτη συνέντευξη, μίλησε στην Κουλτουρόσουπα.

]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/theatromania/psaltis-telesteo-xeirokrotima-18949/feed/
<![CDATA[«Κάτω Κόσμος»: Η σπουδαία & βραβευμένη παράσταση επαναλαμβάνεται (για 3η φορά) στο θέατρο Αυλαία.]]> http://kulturosupa.gr/index.php/theatromania/kato-kosmos-avlaia-18944/ http://kulturosupa.gr/index.php/theatromania/kato-kosmos-avlaia-18944/#comments +Mon, 24 Apr 2017 14:37:00 +0300 3 http://kulturosupa.gr/index.php/theatromania/kato-kosmos-avlaia-18944/ «Κάτω Κόσμος»:  Η σπουδαία & βραβευμένη παράσταση επαναλαμβάνεται (για 3η φορά) στο θέατρο Αυλαία. 


]]>
«Κάτω Κόσμος»: Η σπουδαία & βραβευμένη παράσταση επαναλαμβάνεται (για 3η φορά) στο θέατρο Αυλαία.

Από τις 3 Μαίου ξεκινούν οι παραστάσεις του «Κάτω Κόσμου» της Μαρίας Ράπτη και για όλες τις Τετάρτες και τις Πέμπτες του Μαίου! Η παράσταση πρωτοανέβηκε αρχές Δεκεμβρίου του 2013 στον πολυχώρο «Ενώ» με μεγάλη καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία, ενώ στα 4α Θεατρικά Κουλτουροβραβεία σεζόν 2013 -2014, τιμήθηκε με 2 μεγάλα βραβεία: Καλύτερου τοπικού Θιάσου για το θέατρο του Αλλοτε και Καλύτερου Θεατρικού Συνόλου.
 
Για τη σπουδαία αυτή παράσταση αναφερθήκαμε με αναλυτικό κριτικό μας σημειώμα και βαθμολογήσαμε, απο τις πολύ σπάνιες φορές στις πλέον χιλιάδες θεατρικές γνώμες μας στα 10 χρόνια της "Κ", με 8 στα 10, δείτε ΕΔΩ
 
Βασισμένο στα 3 δημοτικά τραγούδια: ‘’Γιατί είναι μαύρα τα βουνά’’, ‘’Λυγερή στον ‘Αδη’’, ‘’Του Νεκρού Αδελφού’’.

Ένα ονειρικό ταξίδι σε έναν κόσμο που μας άφησε.. Ο νεκρός αδελφός.  Η πεθαμένη κόρη,  Τα κουφάρια των νεκρών που ακόμη δεν ξέχασαν. Η σημασία και η δόνηση της φράσης. Η δυναμική της εικόνας, το ξύπνημα του αίματος, Η ανατριχίλα της στιγμής. Η ξέπνοη κατάρα και οι φασματικές φιγούρες σαν ξύλινοι σταυροί. Οι ρυτίδες και τα αυλάκια. Τα σπλάχνα που γίνονται ασπίδα. Το φως που γίνεται σκοτάδι.

Ένα σκούρο, πηχτό, σμιγάδι παράδοσης και λαογραφίας. 

Το πάντρεμα των νέων και το θάψιμο τους στο κρύο χώμα. Ο βίαιος χωρισμός τους και η απελπισία. Το σχίσιμο της ψυχής και το γδάρσιμο της. Οι μέρες και οι νύχτες των ανθρώπων, μέσα στις ανελέητες εποχές. Τα γλέντια και οι χαρές τους. Τα δάκρυα και οι σπαραγμοί. Τα τραγούδια και τα μοιρολόγια. Οι μουσικές και οι ήχοι του κόσμου εκείνου. Και κάπου εκεί ο Χάροντας. Δίκαιος και παντοτινός. Η σκιά των πάντων. Ο Δρόμος για τον Κάτω Κόσμο.
 
Κείμενo: Μαρία Ράπτη

Σκηνοθεσία: Βαρβάρα Δουμανίδου 

Μουσική: Ακριβός Ζερβός – Παναγιώτης Σακούλας
Επιμέλεια κίνησης: Δημήτρης Βασιλειάδης
Κατασκευή μάσκας: Δημήτρης Βασιλειάδης
Φωτογραφίες: Νίκος Γκάρας
Επιμέλεια trailer : Τόμης Βρακάς – Κώστας Βρακάς

Παίζουν:
Ιωάννης Κυφωνίδης: Χάρος 
Δημήτρης Βασιλειάδης: Κωνσταντής
Τζώρτζια Βογιατζόγλου: Ασημίνα 
'Αννα Μαρία Γάτου: Λυγερή 
Δουμανίδου Βαρβάρα: Η τρελή του χωριού
Όλγα Καλαμάρα: Μάνα Κωνσταντή 
Γιώργος Καλπακίδης: Νικόλας 
Νατάσα Κοψαχείλη: Φιλιώ
Θεοδώρα Κωστάκου: Καλούδα
Γιώργος Κωνσταντίνου: Ζάχος 
Νίκος Νικολαίδης: Γιώργης
Μαρία Σεμερτζίδου: Λένα
Αριάνα Τσάιτα: Αρετή
Ακριβός Ζερβός: Μουσικός
Παναγιώτης Σακούλας: Μουσικός
 
3,4 10,11, 17,18, 24 και 25 Μαίου στις 21:00
 
Διάρκεια: 90 λεπτά
 
Γενική είσοδος: 10 ευρώ, Φοιτητικό, ανέργων: 8 ευρώ
 
θέατρο Αυλαία Πλατεία ΧΑΝΘ (πλευρά Τσιμισκή)
Τηλέφωνο: 2310237700
==================================================================================
Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη τώρα.
Πρόγραμμα παραστάσεων ΚΛΙΚ ΕΔΩ
 ==================================================================================

ΕΙΔΑΜΕ & ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΜΕ ΕΔΩ

===========================================================================

Θεατρικά Κουλτουροβραβεία Θεσσαλονίκης [σελίδα ανακοινώσεων] ΕΔΩ
Facebook page ΕΔΩ
==================================================================================
Kάντε like στη σελίδα του Kulturosupa.gr στο facebook και ακολουθήστε μας στο twitter για να βλέπετε πρώτοι όλη την ροή πληροφοριών και να μαθαίνετε όλους τους νέους διαγωνισμούς προσκλήσεων.
]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/theatromania/kato-kosmos-avlaia-18944/feed/
<![CDATA[12 Ένορκοι ενώπιος ενωπίω. Από τη θεατρική στήλη «Όταν Πέσει η Αυλαία» του Νίκου Γρυλλάκη.]]> http://kulturosupa.gr/index.php/theatromania/grillakis-12-enorkoi-18943/ http://kulturosupa.gr/index.php/theatromania/grillakis-12-enorkoi-18943/#comments +Mon, 24 Apr 2017 12:40:00 +0300 175 http://kulturosupa.gr/index.php/theatromania/grillakis-12-enorkoi-18943/   12 Ένορκοι ενώπιος ενωπίω. Από τη θεατρική στήλη «Όταν Πέσει η Αυλαία» του Νίκου Γρυλλάκη.

]]>
 12 Ένορκοι ενώπιος ενωπίω. Από τη θεατρική στήλη «Όταν Πέσει η Αυλαία» του Νίκου Γρυλλάκη.

Ένας φόνος. Ένας άνθρωπος κείτεται νεκρός στο διαμέρισμά του και ο δεκαεξάχρονος γιος του κατηγορείται για τη δολοφονία του. Ένα στιλέτο βρίσκεται καρφωμένο στο στήθος του και δύο μάρτυρες φαίνονται πεπεισμένοι ότι το παιδί είναι ένοχο. Δώδεκα άντρες με διαφορετικές μεταξύ τους καταβολές καλούνται να πάρουν θέση και να αποφασίσουν αν ο νέος πρέπει να οδηγηθεί στον θάνατο. Κλεισμένοι, λοιπόν, στο δωμάτιο των ενόρκων, οι δώδεκα άντρες ψηφίζουν για τη ζωή του παιδιού. Και ο χρόνος περνά.
 
Μια ζωή είναι στα χέρια τους και ο θάνατος στο μυαλό τους. Και η πρώτη ψηφοφορία δείχνει σχεδόν ενοχή. Ένας μόνο από αυτούς έχει διαφορετική άποψη. Και θα κληθεί να την υποστηρίξει. Δεν είναι τυχαίο το ότι ο πρωτότυπος τίτλος του έργου είναι «12 Angry Men». Ποιος δεν θα εκνευριζόταν αν τον έκλειναν με τις ώρες σε ένα μικροσκοπικό δωμάτιο στο οποίο θα κυριαρχήσει η ένταση και η λογομαχία; Δεν είναι τυχαίο επίσης το γεγονός ότι η δράση τοποθετείται σε μόνο ένα δωμάτιο με μόνη ίσως και προσωρινή διαφυγή το μπάνιο.
 
Οι ένορκοι παθιάζονται, προβληματίζονται, αμφισβητούν και αμφισβητούνται. Αυτό το έργο είναι μια σημαντική αναφορά στην ανθρώπινη λογική και την αντικειμενικότητα. Αλλά και στην τάση του ανθρώπου προς την καταστροφή. Μπορεί φαινομενικά το παιδί να τηρεί όλες τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για να το στιγματίσουν και να το καταδικάσουν. Παιδί που μεγάλωσε σε γειτονιές μιζέριας και φτώχειας, έζησε τη βία από μωρό, είχε στην κατοχή του στιλέτο, αμαυρωμένο ποινικό μητρώο και γενικά προσιδίαζε το προφίλ ανθρώπου του εγκλήματος. Γιατί όχι και φόνο λοιπόν;
 
Δεν είναι όμως μόνο αυτό αρκετό. Δεν είναι αρκετό για να καταδικάσεις μια ανθρώπινη ζωή σε άμεσο θάνατο. Και ένας από τους ενόρκους το κατανοεί αυτό. Και θα το υπερασπιστεί μέχρι τελικής πτώσεως. Μέχρι να πεισθεί για την ενοχή ή να πείσει για την αθωότητα. Μόνο τότε θα είναι η συνείδησή του ήσυχη ότι έπραξε ηθικά. Θα χρειαστεί να εκνευρίσει και να εκνευριστεί αλλά μια ανθρώπινη ζωή ίσως σωθεί. Οι ένορκοι θα ζεσταθούν, θα ιδρώσουν, οι γραβάτες θα λυθούν, το ρολόι θα συνεχίσει να χτυπάει και η ετυμηγορία θα βγει έπειτα από εντάσεις και συγκρούσεις.
 
Απ’ τα πολύ ενδιαφέροντα κομμάτια του έργου είναι και οι ίδιοι οι χαρακτήρες. Η ιδιοσυγκρασία του κάθε ενόρκου ξεχωριστά είναι σημείο - κλειδί για την εξέλιξη της υπόθεσης. Το υποκειμενικό στοιχείο και η διαφορετική οπτική στα πράγματα είναι πάντα προϊόν μια σκέψης που βασίζεται σε συγκεκριμένες εμπειρίες. Και έτσι κατανοούμε τον ένορκο που θα φερθεί με μεγαλύτερη ευαισθησία στο παιδί γιατί μεγάλωσε και αυτός σε φτωχογειτονιά ή αυτόν που πιστεύει ότι η δημοκρατία είναι αρετή, οπότε δίνει βήμα σε διαφορετικές απόψεις να ακουστούν.
 
Έτσι μετριάζεται και το μένος μας για τον πιο σύνθετο κατά τη δική μου γνώμη χαρακτήρα στο έργο του Reginald Rose. Αυτόν τον ένα, ο οποίος υποστηρίζει την ενοχή του παιδιού εμμονικά, σαν να το χρωστάει στον ίδιο του τον εαυτό. Αντιλαμβανόμαστε τα κίνητρά του και συνειδητοποιούμε τα αίτια που τον κάνουν αυτό που είναι. Άνθρωπος που δεν βασίζεται στη λογική αλλά στις διαστρεβλωμένες απόψεις του και στα ίδια του τα πάθη.
 
Η παράσταση που παρακολούθησα στο Θέατρο Εγνατία κατάφερε να φωτίσει το κείμενο του Reginald Rose και όπως και η ταινία έριξε στην αρένα δώδεκα ανθρώπους με σκοπό να κρίνουν αλλά τελικά και να κριθούν. Εσείς τι λέτε; Αθώος ή ένοχος;
------------------------------------------
.
 Είδαμε - Βαθμολογήσαμε με 7 & Σχολιάζουμε 2014 ΕΔΩ 2016 ΕΔΩ
Αναλυτικές πληροφορίες για τις παραστάσεις στο θέατρο Εγνατία ΕΔΩ
.
Η παράσταση στα 6α Θεατρικά Κουλτουροβραβεία 2016 ήταν υποψήφια για 6 βραβεία σε μεγάλες κατηγορίες: Καλύτερη παράσταση της χρονιάς 2016, Β΄ Ανδρικού Ρόλου (Χριστόδουλος Στυλιανού), Ερμηνευτικού Συνόλου, Μουσική (Γιώργος Περού), Κειμένου: Πρωτότυπου/Διασκευασμένου (Κωνσταντίνα Νικολαίδη), Φιναλίστ Υποψ. Βραβείο Κοινού.

#Κουλτουρόσουπα #Kulturosupa#Θεατρομανία #Ότανπέσειηαυλαία #ΘέατροΕγνατία #12Ένορκοι #ΓρυλλάκηςΝίκος
==================================================================================
Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη τώρα.
Πρόγραμμα παραστάσεων ΚΛΙΚ ΕΔΩ
 ==================================================================================

ΕΙΔΑΜΕ & ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΜΕ ΕΔΩ

===========================================================================

Θεατρικά Κουλτουροβραβεία Θεσσαλονίκης [σελίδα ανακοινώσεων] ΕΔΩ
Facebook page ΕΔΩ
==================================================================================
Kάντε like στη σελίδα του Kulturosupa.gr στο facebook και ακολουθήστε μας στο twitter για να βλέπετε πρώτοι όλη την ροή πληροφοριών και να μαθαίνετε όλους τους νέους διαγωνισμούς προσκλήσεων.
]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/theatromania/grillakis-12-enorkoi-18943/feed/
<![CDATA[«ΟΜΠΙΝΤΑ»: Μας «κακοκάρδισε» η απογοητευτική παράσταση… Είδαμε στο θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών & Σχολιάζουμε]]> http://kulturosupa.gr/index.php/theatromania/ompinta-eidame-sxoliazoume-18941/ http://kulturosupa.gr/index.php/theatromania/ompinta-eidame-sxoliazoume-18941/#comments +Mon, 24 Apr 2017 11:41:00 +0300 48 http://kulturosupa.gr/index.php/theatromania/ompinta-eidame-sxoliazoume-18941/ «ΟΜΠΙΝΤΑ»: Μας «κακοκάρδισε» η απογοητευτική παράσταση… Είδαμε στο θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών & Σχολιάζουμε

]]>
 «ΟΜΠΙΝΤΑ»: Μας «κακοκάρδισε» η απογοητευτική παράσταση… Είδαμε στο θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών & Σχολιάζουμε..

        Τελευταία παρατηρείται κάτι αξιοσημείωτο. Ποικίλα δρώμενα - από απλή περφόρμανς μέχρι λογοτεχνικό αναλόγιο, στατική αφήγηση κλπ., ονοματίζονται «θεατρικές παραστάσεις», ενώ τους λείπει το βασικό/δομικό συστατικό της θεατρικής πράξης, ήτοι η δράση ή έστω στοιχειώδης δραματοποίηση, στηριγμένες σε υποτυπώδη έως ανύπαρκτη σκηνοθεσία που… δεν την προβλέπει! Μία σχετική «περίπου» επιβεβαίωση του φαινομένου προέκυψε από την παράσταση «Ομπίντα» - που στα ρωσικά σημαίνει πίκρα ή κακοκάρδισμα - σε κείμενο, σκηνοθεσία και ερμηνεία του Γιώργου Κοτανίδη, που παρακολουθήσαμε στο θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, με κυρίαρχο συναίσθημα την απογοήτευση σε πολλά επίπεδα…
 
       Για να τα πάρουμε από την αρχή, το έργο στηρίζεται  σε στιγμιότυπα της ζωής και κομματικής δράσης του πλέον αμφιλεγόμενου ηγέτη του ΚΚΕ, Νίκου Ζαχαριάδη. Ο οποίος στη διάρκεια της εξορίας του στο Σουργκούτ της Σιβηρίας και λίγο πριν την αυτοκτονία του, αναθυμάται χαρακτηριστικούς σταθμούς της πορείας του και καταθέτει σκέψεις με τη μορφή ενός γραπτού «Μηνύματος από την άλλη μεριά» που θέλει να στείλει στους πρώην συντρόφους του. Στο εν λόγω «μήνυμα», αφού παραθέσει τη μακριά διαδρομή του στο κόμμα, τη δράση του επί κατοχής και εμφυλίου, τις φυλακίσεις που υπέστη, τη σχέση του με τη Μόσχα και τον Στάλιν, οικογενειακές στιγμές από τη σχέση με την γυναίκα και τα παιδιά του, προσπαθεί εναγωνίως να αιτιολογήσει τα λάθη που του στοίχισαν τη διαγραφή του από το κόμμα, την καθαίρεσή του, την ποινή της εξορίας με συμμετοχή του αρχηγείου της «μητέρας» Ρωσίας. Ενώ δύο ακόμα πρόσωπα επί σκηνής σε πολλαπλούς ρόλους, τον φέρνουν αντιμέτωπο, άλλοτε με καθοριστικές μνήμες του αμφιλεγόμενου παρελθόντος που απαιτούν απαντήσεις κι άλλοτε με το ζοφερό παρόν και μια ξεχασμένη τρυφερότητα…
 
       Πρώτη πηγή απογοήτευσης (-) υπήρξε το κείμενο του Γ. Κοτανίδη, τόσο σε επίπεδο φόρμας, όσο και περιεχομένου. Διότι κατά πρώτον στερούνταν εσωτερικής συνοχής και χρονικής συνέπειας των γεγονότων, πηγαίνοντας συχνά «μπρος- πίσω, χωρίς να ακολουθεί τη δέουσα χρονική αλληλουχία για ένα οργανωμένο «οδοιπορικό ζωής», παρουσιασμένο εδώ ως σκόρπιες, ακατάστατες αναμνήσεις. Με αυτή τη μορφή όμως αποδόθηκε μια συγκεχυμένη εικόνα τόσο του προσώπου όσο και της ιστορικής περιόδου. Κατά δεύτερον- όσον αφορά επί της ουσίας του περιεχομένου, επιχειρήθηκε έντεχνα ένα είδος  «εξαγνισμού», για έναν ηγέτη που τον βαραίνουν βάσει ιστορικών ντοκουμέντων και μαρτυριών, σοβαρότατα ιστορικά λάθη, που βεβαίως δεν είναι της παρούσης να αναλυθούν, ωστόσο όσοι έχουν μελετήσει σχετικά γνωρίζουν. Και παρότι «τοποθετήθηκε» έξυπνα από τον συγγραφέα ο αντίλογος στα δύο πρόσθετα πρόσωπα με τη μορφή (και) «κατηγόρων», ο τελευταίος απολογητικός λόγος ανήκε στον Ν. Ζαχαριάδη, που χωρίς να απαντά επί της ουσίας κι ανοίγοντας νέο μέτωπο σοβαρού αντιλόγου, παρέμενε «ανέγγιχτος» κι άφηνε ως καταληκτική εντύπωση τη δική του βολική, ημιτελή απάντηση… Με συνέπεια να αναρωτιέται ο θεατής ποιος ήταν εν τέλει ο στόχος του συγγραφέα;;;
 
       Επόμενη σοβαρή πηγή απογοήτευσης, η υποκριτική απόδοση του Γ. Κοτανίδη και πολύ λιγότερο των δύο συναδέλφων του, υπό τη δική του βεβαίως καθοδήγηση. Και ήταν δυσάρεστη έκπληξη από έναν έμπειρο, ταλαντούχο ηθοποιό με πολύ καλά δείγματα… Ο οποίος στον συγκεκριμένο ρόλο- ενός ανθρώπου με πολυτάραχη διαδρομή στις τελευταίες συγκλονιστικές στιγμές πριν δώσει τέλος στη ζωή του, γεμάτος πίκρα και βασανιστικά ερωτήματα-  έδινε την εντύπωση μιας τυπικής διεκπεραίωσης χωρίς να πείσει στο ελάχιστο για τις παραπάνω τραγικές συνθήκες. Επιλέγοντας μάλιστα για την ύστατη αυτή στιγμή ένα ύφος θυμωμένο, καταγγελτικό, οξύ και στομφώδες, λες και εκφωνούσε βαρύγδουπο λόγο στην ολομέλεια του κόμματος! Χωρίς ίχνος συναισθηματισμού, χωρίς να αφήσει ούτε χαραμάδα στην ανθρώπινη ευάλωτη όψη, χωρίς καμία εκφραστικότητα κι αλλαγή έστω τόνου φωνής- είτε αναφερόταν στον Στάλιν, είτε στον γιο του… Επαναλαμβάνοντας κάθε τόσο μηχανικά τη λέξη «ομπίντα». Μια επίπεδη, ανοίκεια για την τραγικότητα της στιγμής, αφύσικη και στεγνή ερμηνεία που ξένισε έως ενόχλησε. Δίπλα του, οι Δώρα Χρυσικού και Σπύρος Περδίου, παρότι με προσόντα – εξαιρετική άρθρωση, εκφραστικότητα, ωραίο στήσιμο- υποβαθμίστηκαν από λάθος καθοδήγηση με ερμηνείες στυλιζαρισμένες, στημένες, προβλέψιμες.
 
       Στο κομμάτι της σκηνοθεσίας, επίσης του Γ. Κοτανίδη σε συνεργασία με τον Ιωσήφ Βαρδάκη, κρίνοντάς την ως σύνολο, θα τη χαρακτηρίζαμε υποτυπώδη και μάλλον κουραστική, παρόλο που σε μικρά επιμέρους σημεία, εντοπίσαμε στοιχεία έμπνευσης, όπως θα αναφερθούν παρακάτω. Ωστόσο ο κύριος όγκος της παράστασης αναλώθηκε σε στατική αφήγηση ή «τυποποιημένους» διαλόγους, με μόνο δείγμα κίνησης/ δραματοποίησης (;) την απλή μετακίνηση του πρωταγωνιστή από την καρέκλα του γραφείου στην πολυθρόνα ή κάποιους βηματισμούς πέρα- δώθε, καθώς και την μετακίνηση περιστασιακά «εντός και εκτός ορίου» των δύο ηθοποιών. Ενδιάμεσα κάποιες ολιγόλεπτες προβολές από ιστορικά ντοκουμέντα αρχείου, προσπάθησαν να σπάσουν οπτικά τη μονοτονία, χωρίς ωστόσο ιδιαίτερη επιτυχία, ενώ το σύνολο έπασχε σημαντικά στο κομμάτι του ρυθμού και της ομαλής ροής δίνοντας την αίσθηση του «κομματιασμένου» με εμφανείς «ρωγμές», όπως έπασχε και στο κομμάτι της ουδέτερης ατμόσφαιρας, που ουδόλως παρέπεμπε στις δραματικές συνθήκες των γεγονότων…
 
       Παρά ταύτα, υπήρξαν και κάποια εμπνευσμένα (+) σκηνοθετικά στοιχεία στο εγχείρημα, με πρώτο την ευφυή προσθήκη δύο προσώπων σε εναλλασσόμενους ρόλους, δίνοντας «όγκο» σε έναν συμβατικό μονόλογο και επιχειρώντας μια αντιπαράθεση με την «άλλη πλευρά», άσχετα αν δεν αξιοποιήθηκαν με αληθοφανή τρόπο επί της ουσίας των επιχειρημάτων.  Η παρουσία τους όμως προσέφερε σκηνικά εναλλαγές και ζωντάνια διαλόγων, εν μέσω μιας στεγνής, στατικής κατάθεσης. Επίσης εξαιρετικό υπήρξε το σκηνικό εύρημα του «κόκκινου ορίου» με τη μορφή ενός υπερυψωμένου επιπέδου περιμετρικά ως φράκτης, που οριοθετούσε τους «εντός» από τους «εκτός» και αξιοποιήθηκε με πολύ εύστοχο συμβολισμό, ενώ επίσης εμπνευσμένη θα χαρακτηρίζαμε την τελική σκηνή με την πτώση της κρεμάλας.
 
      Ένα μίνιμαλ, αφαιρετικό σκηνικό, με κάποια συμβολικά στοιχεία, έδωσε το στίγμα- αλλά όχι την ατμόσφαιρα της παράστασης, για την οποία προσπάθησαν εν μέρει οι φωτισμοί με πενιχρά αποτελέσματα. Από άποψη μουσικής, παρεμβλήθηκαν μουσικές του Θεοδωράκη και του Μπετόβεν, χωρίς όμως να ενσωματωθούν οργανικά στο σύνολο, ενώ μόνο εύστοχο, πειστικό ρούχο υπήρξε της Δ. Χρυσικού, καθώς τα κομψά, σύγχρονα, ατσαλάκωτα των δύο ανδρών, παρέπεμπαν περισσότερο σε… γιάπηδες, παρά σε αγωνιστές- κομμουνιστές του καιρού εκείνου.
 
       Κλείνοντας (=), είναι γεγονός ότι ο τίτλος δικαίωσε την ερμηνεία του με απρόβλεπτο τρόπο. Διότι με ένα κομματικά «στρατευμένο» κείμενο, μια υποτυπώδη σκηνοθεσία με ελάχιστες αναλαμπές και μια ανέλπιστα άστοχη ερμηνεία, είναι αδύνατο να αποφύγεις την «πίκρα» ή το «κακοκάρδισμα»…
 
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ:
3,5 ΣΤΑ 10
 
#Κουλτουρόσουπα  #kulturosupa  #Θεατρομανία  #ΕίδαμεΚαιΣχολιάζουμε  #ΠίτσαΣτασινοπούλου #ΕταιρείαΜακεδονικώνΣπουδών  #Ομπίντα  #ΓιώργοςΚοτανίδης 
==================================================================================
Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη τώρα.
Πρόγραμμα παραστάσεων ΚΛΙΚ ΕΔΩ
 ==================================================================================

ΕΙΔΑΜΕ & ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΜΕ ΕΔΩ

===========================================================================

Θεατρικά Κουλτουροβραβεία Θεσσαλονίκης [σελίδα ανακοινώσεων] ΕΔΩ
Facebook page ΕΔΩ

==================================================================================
Kάντε like στη σελίδα του Kulturosupa.gr στο facebook και ακολουθήστε μας στο twitter για να βλέπετε πρώτοι όλη την ροή πληροφοριών και να μαθαίνετε όλους τους νέους διαγωνισμούς προσκλήσεων.
]]>
3 http://kulturosupa.gr/index.php/theatromania/ompinta-eidame-sxoliazoume-18941/feed/
<![CDATA[Οι «Εκκλησιάζοντες» ενοχλούν: Βανδαλισμός στο Θέατρο Αυλαία.]]> http://kulturosupa.gr/index.php/theatromania/eklisiazontes-vandalismos-18926/ http://kulturosupa.gr/index.php/theatromania/eklisiazontes-vandalismos-18926/#comments +Sun, 23 Apr 2017 13:47:00 +0300 5 http://kulturosupa.gr/index.php/theatromania/eklisiazontes-vandalismos-18926/   Οι «Εκκλησιάζοντες» ενοχλούν: Βανδαλισμός στο Θέατρο Αυλαία,

]]>
 Οι «Εκκλησιάζοντες» ενοχλούν: Βανδαλισμός στο Θέατρο Αυλαία

Από τη διεύθυνση του Θεάτρου Αυλαία μας κοινοποίησαν την παρακάτω ανακοίνωση για ένα θλιβερό για τα θεατρικά πράγματα της πόλης μας που θυμίζουν άλλες εποχές. Καταδικάζουμε απερίφραστα.

"Με λύπη σήμερα το πρωί διαπιστώσαμε πως άγνωστοι δράστες βανδάλισαν την πρόσοψη του θεάτρου Αυλαία στην οποία υπήρχε πινακίδα της παράστασης «Εκκλησιάζοντες» που φιλοξενείται για δύο τριήμερα στον χώρο μας.
 
Η παράσταση καυτηριάζει τα κακώς κείμενα της σημερινής πραγματικότητας και περιπτώσεις ανθρώπων που εκμεταλλεύονται ανθρώπους και καταστάσεις στο όνομα της θρησκευτικής πίστης προς ίδιον όφελος. Όλα αυτά τα κάνουν όμως άνθρωποι, όπως άνθρωποι είναι και αυτοί που έβαψαν με σπρέι την πινακίδα.
 
Θέλουμε να εκφράσουμε τη βαθιά μας θλίψη για το γεγονός και να ενημερώσουμε πως η πινακίδα δεν θα αντικατασταθεί και θα παραμείνει εκεί για όσο καιρό θα παίζεται η παράσταση, σε αυτή την κατάσταση για να γνωρίζουν όλοι πως κάποιοι δεν αντέχουν να βλέπουν τον εαυτό τους στον καθρέφτη. Αλλά ο καθρέφτης θα μένει εκεί."
/
Οι παραστάσεις συνεχίζονται κανονικά.
- Αναλυτικές πληροφορίες θα βρείτε ΕΔΩ

]]>
4 http://kulturosupa.gr/index.php/theatromania/eklisiazontes-vandalismos-18926/feed/
<![CDATA[«25η ώρα» στο Θέατρο Σοφούλη]]> http://kulturosupa.gr/index.php/theatromania/25-18920/ http://kulturosupa.gr/index.php/theatromania/25-18920/#comments +Sun, 23 Apr 2017 12:18:00 +0300 3 http://kulturosupa.gr/index.php/theatromania/25-18920/  «25η ώρα» στο Θέατρο Σοφούλη

]]>
 «25η ώρα» στο Θέατρο Σοφούλη.

H θεατρική ομάδα «DeFocus» παρουσιάζει την παράσταση «25η ώρα» στο Θέατρο Σοφούλη από τη Δευτέρα 15 Μαΐου και για λίγες παραστάσεις στις 21.00. Πρόκειται για ένα έργο που βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα. Ένα έργο- καθρέφτης που αποκαλύπτει τον κόσμο. Ο φόβος, η επιβίωση, η εγκατάλειψη, η βία, η πίστη. Πού βρίσκονται τα όρια ανθρωπιάς κι επιστήμης;

Παίζουν: ’Αντυ Μπότση, Γιάννης Τσότσος, Χρύσα Τσιτάκη

Επεξεργασία κειμένου/σκηνοθεσία : DeFocus

Video/Sound Design : Γιάννης Τσότσος

Βοηθός Σκηνοθέτη : Κατερίνα Μπαλάσκα

Φωτισμοί Παράστασης : Κυριάκος Αλεξιάδης

 Διάρκεια 60'

Τιμή εισιτηρίου: 8 ευρώ

Μαθητές, φοιτητές, ΑΜΕΑ, κάρτα ανεργίας και πολυτέκνων, άνω των 65 : 5 ευρώ

Θέατρο Σοφούλη

Ημέρες και ώρες παραστάσεων:

Δευτέρα 15, Τρίτη 16 Μαΐου

Δευτέρα 22, Τρίτη 23 Μαΐου Ώρα : 21 00

Δευτέρα 29, Τρίτη 30 Μαΐου

==================================================================================
Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη τώρα.
Πρόγραμμα παραστάσεων ΚΛΙΚ ΕΔΩ
 ==================================================================================

ΕΙΔΑΜΕ & ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΜΕ ΕΔΩ

===========================================================================

Θεατρικά Κουλτουροβραβεία Θεσσαλονίκης [σελίδα ανακοινώσεων] ΕΔΩ
Facebook page ΕΔΩ

==================================================================================
Kάντε like στη σελίδα του Kulturosupa.gr στο facebook και ακολουθήστε μας στο twitter για να βλέπετε πρώτοι όλη την ροή πληροφοριών και να μαθαίνετε όλους τους νέους διαγωνισμούς προσκλήσεων.
]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/theatromania/25-18920/feed/
<![CDATA[Υποφερτός «Καλιγούλας», ανυπόφορος Στάνκογλου: Είδαμε & Σχολιάζουμε.]]> http://kulturosupa.gr/index.php/theatromania/kaligoulas-eidame-18918/ http://kulturosupa.gr/index.php/theatromania/kaligoulas-eidame-18918/#comments +Sat, 22 Apr 2017 14:18:00 +0300 5 http://kulturosupa.gr/index.php/theatromania/kaligoulas-eidame-18918/ Υποφερτός «Καλιγούλας», ανυπόφορος Στάνκογλου: Είδαμε & Σχολιάζουμε.

]]>
 Υποφερτός «Καλιγούλας», ανυπόφορος Στάνκογλου: Είδαμε & Σχολιάζουμε...

Φραγκάτοι, χτίστε Μέγαρα, Αθηναίοι παραγωγοί σπεύστε σε αυτά, πλήθος Θεσσαλονικέων θα σας ακολουθεί! Θα ήταν ένα επιπρόσθετος τίτλος για το αδιαχώρητο που σημειώθηκε χθες βράδυ στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης και πως σε αυτό τον αχανή χώρο, συχνά πυκνά, παρουσιάζονται «ακατάλληλες» για τα δεδομένα του θεατρικές παραστάσεις.
 
Το συναντήσαμε πολλάκις, το ζήσαμε και χθες βράδυ όταν μια μετρίου μεγέθους παραγωγή, προσπαθούσε να απλωθεί ως την 40η σειρά και από εκεί στον εξώστη του τρίτου ορόφου που ατυχώς (το λέμε ευγενικά) ο Οργανισμός χαρακτηρίζει θεωρείο! Προτιμότερο και ευγενικό εκ μέρους τους θα ήταν: ήρθατε που ήρθατε και καθώς μυρμηγκάκια θα βλέπετε.. να προσφέρονται κιάλια, παρότι και αυτά, ελάχιστα θα συμβάλουν όταν το συναίσθημα που προκαλεί μια παράσταση με περιεχόμενο χάνεται και δεν μεταφέρεται. Τι κι αν όμως εμείς γκρινιάζουμε και δεν είναι η πρώτη φορά, παραγωγοί το επιλέγουν για ευνόητους λόγους και πλήθος κόσμου συρρέουν στο κατ΄ άλλα χρήσιμο για την πόλη μας Μέγαρο. Τόσο, που χθες βράδυ Παρασκευής, η πρεμιέρα του «Καλιγούλα» του Αλμπέρ Καμύ, απο το συνοστισμό να καθυστερήσει κοντά στο μισάωρο, διαπιστώνοντας πως αυτή η μέτρια παραγωγή είναι και μια μέτρια συνολικά παράσταση.
 
Είναι ιεροσυλία και δεν κρίνουμε ποτέ κείμενα κλασσικών συγγραφέων. Το χρονοντούλαπο της Ιστορίας μαρτυρά την όποια αξία τους και από εκεί και πέρα εντελώς προσωπικό αρέσουν δεν αρέσουν. Εν προκειμένω ο Αλμπέρ Καμύ επιχειρεί στον δικό του «Καλιγούλα» να είναι προκλητικός, ακραίος, παράφρων, ακόμη και για τα σημερινά αυτιά του μέσου θεατή, ίσως ενοχλητικός. Για όσα γνωρίζουμε για τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα και λίγα λέει. Αλλα τα περιγράφει θεσπέσια σχεδόν «ποιητικά» στοχεύοντας σαφώς σε μια εποχή απόλυτης παρακμής και σήψης.
 
Όπου παρακολουθούμε το δράμα του Καλιγούλα να αφανίσει με τον πιο ακραίο τρόπο οτιδήποτε γύρω του καθώς δεν μπορεί να αποδεχτεί τον θάνατο της αγαπημένης αδελφής και ερωμένης του
 
Τη καθάρια αυτή ματιά του βραβευμένου Νομπελίστα ελάχιστα υποστήριξε [-] αρχικά η σκηνοθέτις Αλίκη Δανέζη Knutsen και κυρίως ο Γιάννης Στάνκογλου, από ένα σημείο και μετά, στον ομώνυμο ρόλο…
 
Η πρώτη χειρίστηκε άτολμα ένα περιβάλλον που απαρτίζονταν από απίστευτες ακολασίες, δολοφονίες, ίντριγκες, συγκρούσεις, πλεκτάνες και διαξιφισμοί. Σε μια απόλυτα ασφυκτική ατμόσφαιρα άφησε παθητικά να ειπωθούν τα περισσότερα και μέρος αυτών δραματοποίησε που και πάλι όμως, με συμβολικό χαρακτήρα. Η φρεσκάδα που επιδίωκε να προσδώσει με διάφορα μοντερνιστικά τερτίπια πέρασε απαρατήρητη, ενώ η ατολμία της κορυφώθηκε στους ηθοποιούς καθώς  φάνταζαν καρικατούρες παρά πρωταγωνιστές ενός ακραίου δράματος. Τέλος, τα ελάχιστα σκηνοθετικά ευρήματα κατάπιαν μια βατή, επαναλαμβανόμενη, χωρίς πάθος, ένταση και τρέλα, εντέλει κουραστική παράσταση διάρκειας 120 λεπτών.
 
Τον ρόλο του Καλιγούλα όπως ήταν φυσικό, ερμήνευσε το έτερον ήμισυ (της σκηνοθέτιδας), ο αγαπητός στην κουλτουρέ –κυρίως- κοινότητα, Γιάννης Στάνκογλου. Πως τώρα ένας δοκιμασμένος με εμπειρία σε μεγάλους θεατρικούς και κινηματογραφικούς ρόλους να είναι περισσότερο Στάνκογλου παρά Καλιγούλας δεν θέλει και ερώτημα. Θεώρησε πως το ξέρει, το νιώθει και το΄ χει στο τσεπάκι του… Μόνο που και εμείς οι θεατές τον ξέρουμε τόσο καλά γι αυτό και είδαμε έναν Γιάννη Στάνκογλου να επιδεικνύει απροκάλυπτα την ερμηνευτική φιλαρέσκεια του ονόματος «είμαι ο Γιάννης Στάνκογλου, απολαύστε με, δείτε τι καλά που παίζω», παρά να ερμηνεύει ουσιαστικά έναν ρόλο με τόσες αλλοπρόσαλλες πτυχές. Χρειάστηκε μισή μόλις ώρα για να συνοδοιπορήσουμε πως δεν επρόκειτο να αφήσει την μανιέρα του καθώς αποδείχτηκε κατώτερος των περιστάσεων να ξεγυμνώσει την ψυχή του. Να φωτίσει έναν Καλιγούλα που ουσιαστικά ωρύεται, πάλλεται, αμφιταλαντεύεται, εξοργίζεται. Που ορίζει την δική του λογική με την παράνοια. Που αναζητά απαντήσεις και δεν βρίσκει αυτές που θέλει. Που αρνείται ο δικός του «θεός» να αποδεχτεί τον Άλλον. Που ζητά λύτρωση και κανείς δεν τολμά να του την προσφέρει… Σε όλα τα παραπάνω, ατσαλάκωτα περιφερόμενος, με ίδια χροιά φωνής, σκηνικά σχεδόν εξαφανισμένος, αδύναμος και άτολμος, χωρίς κλιμάκωση χαρακτήρα και κυρίως με ελάχιστο συναίσθημα πόνου και ψυχής, ο «Καλιγούλας» του καταβρόχθισε τον υπερεκτιμημένο ηθοποιό Γιάννη Στάνκογλου. Ηταν ανυπόφορος.
 
Παντελώς αδιάφοροι και όλο το σύνολο ηθοποιών (σαφώς δεν φταίνε) καθώς η σκηνοθέτις τους παραμέρισε χαρακτηριστικά και επιδεικτικά, θα το έλεγες και σκάνδαλο!
 
Στα θετικά [+] Πέρα από το συναρπαστικό κείμενο του Αλμπέρ Καμύ, ανεκτό, με άποψη, μίνιμαλ σκηνικό περιβάλλον, η πρωτότυπη μουσική live επί σκηνής από τον Blaine Reininger των Tuxedomoon και ο –επιτέλους- άψογος, εξαίρετος [δυνατός] ήχος σε όλο το Μέγαρο Θεσσαλονίκης.
 
Εν ολίγοις [=]
Όπου ακούς πολλά κεράσια… σας λέει κάτι; 

Βαθμολογία:

5,5 στα 10
,
Αναλυτικές πληροφορίες για τη παράσταση, σημειώστε είναι sold out, θα βρείτε ΕΔΩ
==================================================================================
Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη τώρα.
Πρόγραμμα παραστάσεων ΚΛΙΚ ΕΔΩ
 ==================================================================================

ΕΙΔΑΜΕ & ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΜΕ ΕΔΩ

===========================================================================

Θεατρικά Κουλτουροβραβεία Θεσσαλονίκης [σελίδα ανακοινώσεων] ΕΔΩ
Facebook page ΕΔΩ

==================================================================================
Kάντε like στη σελίδα του Kulturosupa.gr στο facebook και ακολουθήστε μας στο twitter για να βλέπετε πρώτοι όλη την ροή πληροφοριών και να μαθαίνετε όλους τους νέους διαγωνισμούς προσκλήσεων.

]]>
12 http://kulturosupa.gr/index.php/theatromania/kaligoulas-eidame-18918/feed/
<![CDATA[Ο αθέατος κομπλεξισμός στο θεατρικό χώρο! Από τον «Παλμό των Φουαγιέ» της Π. Στασινοπούλου]]> http://kulturosupa.gr/index.php/theatromania/stasinopoulou-kompexismos-theatrikos-18916/ http://kulturosupa.gr/index.php/theatromania/stasinopoulou-kompexismos-theatrikos-18916/#comments +Sat, 22 Apr 2017 13:27:00 +0300 48 http://kulturosupa.gr/index.php/theatromania/stasinopoulou-kompexismos-theatrikos-18916/ Ο αθέατος… κομπλεξισμός στο θεατρικό χώρο! Από τον «Παλμό των Φουαγιέ» της Π. Στασινοπούλου

]]>
 Ο αθέατος… κομπλεξισμός στο θεατρικό χώρο! Από τον «Παλμό των Φουαγιέ» της Π. Στασινοπούλου

       Αγαπώ το Πάσχα για τους  συμβολισμούς του, όπως προκύπτουν μέσα από κορυφαίες αντιθέσεις… Κοντά στα Πάθη και το μαρτυρικό θάνατο, μια Ανάσταση… μετά το κρασί του Μυστικού Δείπνου, το όξος και η χολή… σε απόλυτη συνύπαρξη η αφοσίωση και η προδοσία, η πίστη και η άρνηση… δίπλα- δίπλα η Παναγία και η Μαγδαληνή…  Όχι, δεν ξεφεύγω από το θέμα μου, αντίθετα οι μέρες που προηγήθηκαν και «χώρεσαν» σε ένα Θείο Δράμα (καθόλου τυχαία η λέξη) κραυγαλέες αντιθέσεις, μου δίνουν εύστοχη αφορμή για σύνδεση με τον… θεατρικό χώρο- αυτός που άλλωστε, χάρη στα  λογής ανθρώπινα δράματα με την έννοια της δράσης, οφείλει εξ ορισμού την υπόστασή του. Και δίπλα στη φωτεινή,  μαγική,  υπέροχη πλευρά του, τη θεατή από τους πολλούς, υπάρχει και μια «σκοτεινή»  όπισθεν, θεατή από λίγους. Και δεν εννοώ πιθανές «ενδοοικογενειακές» ίντριγκες ή κάποιο θλιβερό παρασκήνιο, καθότι τα σχετικά μόνον οι μετέχοντες γνωρίζουν εκ των έσω και ουδείς άλλος. Αναφέρομαι χωρίς περιστροφές σε «σκοτεινές» αντιδράσεις λαμπερών (ή μη)  επί σκηνής καλλιτεχνών, όταν δέχονται αρνητική κριτική…
 
       Εδώ είμαστε! Δεν υπάρχει καλλιτέχνης που ερωτώμενος περί κριτικής, να μην απαντήσει με το κλισέ «φυσικά και δέχομαι την κριτική, αρκεί να είναι καλοπροαίρετη»… Εμένα μου λες;;; Ας δούμε τί εννοεί επί του πρακτέου…. Προηγουμένως όμως οφείλουμε να κάνουμε μια σημαντικότατη διευκρίνιση:  Η καλοπροαίρετη κριτική δεν αρκεί να γράφεται με καλή πρόθεση, πρέπει και να διαβάζεται με παρόμοια! Τί ωφελούν η εντιμότητα, ειλικρίνεια, σεβασμός, τεκμηρίωση του γράφοντα, όταν ο αναγνώστης διαβάζει με προκατάληψη, ιδιοτέλεια, εμπάθεια, αρνητική προδιάθεση; Είναι προφανές ότι με παρόμοιες προϋποθέσεις θα εισπράξει αυτό που θέλει και βολεύει τα κίνητρά του… όσο καλοπροαίρετο και έντιμο αν είναι ένα κείμενο, μπροστά στην όποια προκατάληψη ή παγιωμένη/ αμετακίνητη αντίληψη,  θα είναι πάντα ανίσχυρο… ουδείς «κολλημένος» με κάτι είναι σε θέση να εκτιμήσει τον αντίλογο, ούτε για αστείο! Οπότε, αγαπητέ καλλιτέχνη, προκειμένου να αξιολογήσεις έντιμα την καλή προαίρεση μιας κριτικής, οφείλεις από την πλευρά σου να τη διαβάζεις – αν όχι με αντίστοιχη καλή προαίρεση,  τουλάχιστον με ανοιχτό, καθαρό μυαλό!
 
       Το οποίο θα σου επιτρέψει να διαχωρίσεις την «ήρα από το στάχυ» και να διακρίνεις τις καλές ή μη προθέσεις αυτού που εκφέρει γνώμη για τη δουλειά σου. Διότι βεβαίως και υπάρχουν κακοπροαίρετες κριτικές, υποκινούμενες  από δόλιες σκοπιμότητες,  από προσωπικές συμπάθειες/ εμπάθειες/ αντιπάθειες,  από μια «κακιασμένη» προσωπικότητα… Εσύ ωστόσο με τις κατεξοχήν ευαίσθητες κεραίες και το εκπαιδευμένο κριτήριο, είναι αδιανόητο να μην «ψυχανεμιστείς» έστω, αν υπάρχει «λάκκος στη φάβα»… αν η όποια – θετική ή αρνητική κριτική σου ασκείται,  είναι καθαρή, τεκμηριωμένη και ειλικρινής ή υποκινούμενη, άστοχη, εμπαθής, κοινό «γλείψιμο» και πάει λέγοντας… κι αν δεν το ψυχανεμιστείς με την πρώτη, είναι βέβαιο ότι με τη δεύτερη ή την τρίτη θα μπορείς πλέον και να το υπογράψεις! Διότι αν δεν είσαι σε θέση- εσύ ο καλλιτέχνης, να διακρίνεις κάτι αντιληπτό από το μέσο θεατή/ αναγνώστη… είτε κάτι δεν πάει καλά με τη δική σου ικανότητα αντίληψης, είτε το «κόλλημά» σου σε τυφλώνει και  προκαλεί  σύγχυση γενικώς... Το οποίο κόλλημα μπορεί να έχει πολλά πρόσωπα…
 
       Μπορεί φερ’ ειπείν να σχετίζεται με τη δεδομένη ανασφάλεια του καλλιτέχνη που εκτίθεται και θέτει μόνιμα τον εαυτό του στη κρίση των άλλων. Μπορεί να αφορά σε μειωμένη κριτική ικανότητα – εν προκειμένω μιας… κριτικής, Πιθανότητα να έχει να κάνει με υπέρμετρη αλαζονεία, έπαρση, σύνδρομο ανωτερότητας, που αδυνατούν να δεχτούν  «πλήγμα» από μια αρνητική κρίση και βολεύονται μόνο με κολακείες, έστω και ψεύτικες αυλοκολάκων… Ίσως ακόμη, το εν λόγω κόλλημα σχετίζεται με μια de facto αντίληψη που έχει διαμορφώσει ο καλλιτέχνης για το έργο του και δεν δέχεται από κανέναν αμφισβήτηση… έστω κι αν ο «κανένας» είναι αυτός στον οποίο απευθύνεται! Δεν αποκλείεται επίσης να παίζουν οικονομικά κίνητρα, φοβούμενος αρνητικές επιπτώσεις στο ταμείο… Γεγονός είναι ότι ψεύδεται όταν λέει «δέχομαι την καλοπροαίρετη κριτική», διότι όταν είναι αρνητική, την αντιμετωπίζει με όλα τα παραπάνω σύνδρομα που δεν του επιτρέπουν να διακρίνει τις πιθανές αγαθές προθέσεις της. Γι αυτόν καλοπροαίρετο είναι ΜΟΝΟ ένα είδος κριτικής, η θετική!  Κι αν αγγίζει την υμνολογία, ακόμη καλύτερα! Άλλωστε «γλείψε - γλείψε» όλο και κάτι «επωφελές»  προκύπτει εκατέρωθεν…
 
       Και βέβαια όταν πρόκειται  για  θετική γνώμη, ο γράφων χαίρει της απόλυτης εκτίμησης του καλλιτέχνη. Είναι «ειδικός», ακριβής, εύστοχος, εύστροφος, καταρτισμένος κλπ. και φυσικά πάντα ευπρόσδεκτος μεταξύ των «τιμητικά» προσκεκλημένων, καθότι πέραν της ματαιοδοξίας του αλαζόνα που κανάκεψε, οι ύμνοι του πιθανόν προσέφεραν και «χείρα βοηθείας» στο ταμείο. Όταν όμως ο ίδιος άνθρωπος της «έντιμης θετικής γνώμης» εκφραστεί για κάποια θεατρική δουλειά αρνητικά- επίσης έντιμα και  φυσικά με επιχειρήματα… με έναν μαγικό τρόπο «μεταλλάσσεται» σε άσχετο, άστοχο, αστοιχείωτο, ηλίθιο κλπ. για να μείνουμε στα… κομψά! Και εννοείται ότι η πρώην εκτίμηση πάει (μακρινό) περίπατο, ακολουθεί  κατάταξη στη μαύρη λίστα των «ανεπιθύμητων» και πέρα από την οργή του  θιγμένου, θα υποστεί την τιμωρία που του αξίζει, για να καταλάβει ο άσχετος μαλάκας, πόσο ακριβό είναι το τίμημα της ειλικρίνειας και να πάρει ένα μάθημα προς «συμμόρφωση» με την πιάτσα… Αν θέλει δωρεάν πρόσβαση προκειμένου να γράψει, «οφείλει» βάσει άγραφου (εμπορικού) νόμου να γράψει θετικά! Αν η παράσταση είναι τρισάθλια, βάσει του ίδιου νόμου, «οφείλει» να το κάνει γαργάρα! Έντιμο, έτσι; Αντιδράσεις εκβιαστικού τύπου, εκδικητικές, σε πλήρη αντίφαση με το πνεύμα της τέχνης, που δεν σχετίζονται καν με τη φυσιολογική, ανθρώπινη πίκρα όταν δέχεται κανείς επίκριση…
 
       Το γεγονός ότι τα γραφόμενα μπορούν πανηγυρικά να επιβεβαιωθούν ή διαψευστούν από πληθώρα θεατών- καθότι ουδείς γράφει παρακολουθώντας… ιδιωτικά- είναι μια λεπτομέρεια που δεν αφορά τον εξοργισμένο κρινόμενο. Του οποίου η έπαρση δεν αφήνει περιθώριο να προβληματιστεί έστω, όχι από τον «ανίδεο» απαξιωμένο γράφοντα- αλλά από τις αυθόρμητες γνώμες άγνωστων θεατών, που… όλως τυχαίως ταυτίζονται μαζί του ή ακόμα πλειοδοτούν! Προφανώς κάποιοι καλλιτέχνες απαιτούν ως απαραίτητη προϋπόθεση για τους θεατές που θα τους επιλέξουν, τη… θεατρική κατάρτιση. Και μόνον αφού καταθέσουν σχετικά «διαπιστευτήρια», θα τους επιτραπεί η έκφραση γνώμης, προκειμένου να θεωρηθεί έγκυρη! Διαφορετικά είναι ΟΛΟΙ άσχετοι, κρετίνοι, εμπαθείς, ανεξάρτητα που με τον πολύτιμο οβολό τους «χτίζουν» παρόμοιες καριέρες και γεμίζουν τσέπες. Ναι, είναι απόλυτα κατανοητό αγαπητέ καλλιτέχνη να προσδοκάς τη δικαίωση, όμως πώς είναι δυνατόν να την εισπράξεις όταν υποτιμάς βάναυσα το θεατή, του προσφέρεις φτήνιες, γκρεμίζεις την εμπιστοσύνη του, χρησιμοποιείς την αποδοχή που κέρδισες ως κράχτη, με μοναδικό στόχο τα φράγκα; Θα μας τρελάνεις;;;
 
       Το ρητό λέει «το χρήμα πολλοί εμίσησαν, την δόξαν ουδείς». Για τον κομπλεξικό καλλιτέχνη όμως, ουδέν μισητόν! ΚΑΙ το χρήμα ΚΑΙ η δόξα εξίσου λατρεμένα ως απόλυτες προτεραιότητες και «μη μου τους κύκλους τάραττε»… γιατί μαύρο φίδι που σ’ έφαγε! Έτσι είναι αγαπητοί, αν έτσι νομίζετε, μόνο που «ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον», για να ολοκληρώσω τον κύκλο των ρητών. Και απορώ που μεταξύ άλλων δεν αντιλαμβάνεστε ότι με παρόμοιες σπασμωδικές αντιδράσεις, απλά ενδυναμώνετε και προσθέτετε πόντους σε αυτόν που στοχοποιείτε ως «απέναντι»… Θλιβερό!
 
#Κουλτουρόσουπα #kulturosupa #Θεατρομανία #ΠαλμόςΤωνΦουαγιέ  #ΠίτσαΣτασινοπούλου #ΑρνητικήΘεατρικήΚριτική  #ΚόμπεξΚαλλιτεχνών #ΕπιπτώσειςΚριτικής
==================================================================================
Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη τώρα.
Πρόγραμμα παραστάσεων ΚΛΙΚ ΕΔΩ
 ==================================================================================

ΕΙΔΑΜΕ & ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΜΕ ΕΔΩ

===========================================================================

Θεατρικά Κουλτουροβραβεία Θεσσαλονίκης [σελίδα ανακοινώσεων] ΕΔΩ
Facebook page ΕΔΩ

==================================================================================
Kάντε like στη σελίδα του Kulturosupa.gr στο facebook και ακολουθήστε μας στο twitter για να βλέπετε πρώτοι όλη την ροή πληροφοριών και να μαθαίνετε όλους τους νέους διαγωνισμούς προσκλήσεων.

 
]]>
1 http://kulturosupa.gr/index.php/theatromania/stasinopoulou-kompexismos-theatrikos-18916/feed/