Kulturosupa.gr - RSS http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/ put the rss description here. +Fri, 02 Jun 2017 18:55:00 +0300 en hourly 1 http://kulturosupa.gr/ http://kulturosupa.gr/upload/logo.png Rss title here http://kulturosupa.gr/ <![CDATA[Η Ελεωνόρα Ζουγανέλη μιλά στο Kultusosupa.gr]]> http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/eleonora-zouganeli-kulturosupa--19459/ http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/eleonora-zouganeli-kulturosupa--19459/#comments +Fri, 02 Jun 2017 18:55:00 +0300 156 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/eleonora-zouganeli-kulturosupa--19459/   Η Ελεωνόρα Ζουγανέλη μιλά στο Kultusosupa.gr

]]>
 Η Ελεωνόρα Ζουγανέλη μιλά στο Kultusosupa.gr

Αναμφισβήτητα μια από τις πιο σημαντικές φωνές της σύγχρονης ελληνικής μουσικής σκηνής που η γεμάτη καλλιτεχνική της πορεία την καθιστούν κορυφαία και μοναδική στο είδος της. Μία καλλιτέχνιδα η οποία ισορροπεί μεταξύ γλυκού κοριτσιού και παθιασμένης ντίβας, συνδυάζοντας παράλληλα χιούμορ, αυτοσαρκασμό και κυρίως έντονη θεατρικότητα.
 
Γνωρίσματα που λατρεύουν οι πολυπληθείς θαυμαστές της αδημονώντας να την απολαύσουν στην επικείμενη συναυλία στο Θέατρο Δάσους (15/6) η οποία  αποτελεί βδομάδες πριν σημείο αναφοράς και συνάντησης μαζί της.
 
Αυτή η ανάγκη για αντάμωμα, για επικοινωνία μέσα από λόγια και μουσικές οικείες κι αγαπημένες βρίσκει ανταπόκριση στη φωνή της. Αυτή την οικειότητα, το πάθος και τη γλυκύτητα που βγάζει επί σκηνής θέλαμε να γνωρίσουμε με λίγα λόγια προσωπικά…

Η Ελεωνόρα Ζουγανέλη μιλά στην Κουλτουρόσουπα.
λ
1. Το LOVE TOUR κάνει στάση και στη Θεσσαλονίκη και δεν μπορώ να μη σε ρωτήσω γιατί το ονομάσατε Love, γιατί τώρα;
   Αρχικά θέλω να εντοπίσω ότι το love tour είναι αναγραμματισμός του live tour. Οι περιoδείες μας είναι live εμφανίσεις στη γύρα. Περιστοιχίζονται από ανθρώπους που αγαπούν να δουλεύουν με αυτόν τον ιδιαίτερο τρόπο. Αυτός ήταν ο βασικός λόγος για τον τίτλο της καλοκαιρινής  μου περιοδείας, επίσης πάντα επιδιώκω να βρίσκω τίτλους για τα προγράμματα που κάνω γιατί ο τίτλος με «συγκεντρώνει». Καθώς περνάνε τα χρόνια, κάνοντας αυτή την δουλειά έχω αποδεχτεί και είμαι απόλυτα σίγουρη οτι η αγάπη παίζει καθοριστικό ρόλο σε ό,τι κάνω. Με ενεργοποιεί, μου δίνει δύναμη, χαρά και με βοηθάει στο να είμαι πιο δημιουργική και πολύ πιο αποτελεσματική. Έτσι μπορώ να απολαμβάνω την αγάπη που αισθάνομαι για τους συνεργάτες μου, την αποδοχή τους. Επίσης το ρεπερτόριο μου κυρίως ασχολείται με θέματα που αφορούν την αγάπη και τις ανθρώπινες σχέσεις σε όποια μορφή. Έχω να σου πω πολλούς λοιπόν λόγους που εξηγούν τον συγκεκριμένο τίτλο και τώρα και πάντα.
 
2. Η αγάπη ή ο έρωτας μπορεί να είναι για σένα μεγαλύτερη κινητήριος δύναμη στη ζωή σου;
     Για την αγάπη και το τι ρόλο παίζει στη ζωή μου νομίζω οτι απάντησα στην προηγούμενη ερώτηση. Όσο για τον έρωτα πίστευα και συνεχίζω να πιστεύω οτι είναι μια πολύ μεγάλη κινητήριος δύναμη που μας ενεργοποιεί, μας παθιάζει μας ξανακάνει παιδιά και μας ανανεώνει.
 
3. Τι απολαμβάνεις περισσότερο στις καλοκαιρινές συναυλίες;
      Χωρίς να ξεχνάω και να αψηφώ τις δυσκολίες που έχουν οι συναυλίες για έναν χαρακτήρα σαν τον δικό μου, απολαμβάνω από αυτό που κάνω και ανακαλύπτω αποθέματα δυνάμεων που δεν γνωρίζω πολλές φορές ότι έχω. Μου αρέσουν τα ανοιχτά θέατρα που έχω την χαρά να εμφανίζομαι. Απολαμβάνω την διάθεση του κόσμου και την διαθεσιμότητά του. Πριν βγω στη σκηνή κρυφοκοιτάζω τον άδειο χώρο που σιγά-σιγά αρχίζει να γεμίζει με παρέες ανθρώπων που κουβαλάνε τα νερά, τα αναψυκτικά, τις μπύρες, τα ποτά τους και είναι σε αναμονή για να μεταφερθούν στον δικό μας κόσμο. Στον κόσμο που κι εμείς προετοιμαζόμαστε να τους αποκαλύψουμε. Είναι μια ιδιαίτερη και συνειδητή επιλογή που ενεργοποιεί αμφότερους στο να συμβεί η «μαγεία».
 
4. Γεννημένη σε ένα καλλιτεχνικό περιβάλλον, υπήρχε περίπτωση να ακολουθήσεις μια διαφορετική επαγγελματική σταδιοδρομία;
    Ενδεχομένως ναι. Δεν νομίζω ότι μπορώ να απαντήσω με ακρίβεια σε αυτή την ερώτηση καθώς είναι υποθετική για εμένα. Εγώ γεννήθηκα σε αυτό το συγκεκριμένο περιβάλλον και έκανα τις συγκεκριμένες επιλογές. Γενικά αν με ρωτάς, πιστεύω οτι η οικογένεια του καθένα απο εμάς παίζει καθοριστικό ρόλο στις ζωές μας και στις επιλογές μας ασχέτως αν το αναγνωρίζουμε ή το συνειδητοποιούμε. Διαμορφώνει και τα πράγματα που κάνουμε και τον τρόπο που τα κάνουμε όπως και τα πράγματα που δεν κάνουμε. Η επαγγελματική σταδιοδρομία θεωρώ οτι για αρκετούς είναι πιο προσωπική υπόθεση. Ο καθένας στον δικό του χρόνο, βρίσκει αυτό που πραγματικά θέλει να κάνει ακόμα κι αν έχει δοκιμαστεί και σε πολλά πράγματα πριν, που ενδεχομένως να προέκυψαν απο επιρροές. Όπως και να'χει, νιώθω ευγνωμοσύνη για το περιβάλλον που μεγάλωσα.Προσπαθώ να χαρώ τα καλά στοιχεία που θέλω να γεμίζουν την ζωή μου και να ξεσκαρτάρω όσα δεν μου χρειάζονται  και απλώς αποτελούν τροχοπέδη για εμένα.
 
5. Ποια είναι τα μουσικά ακούσματα που θυμάσαι από το σπίτι της παιδικής σου ηλικίας;
      Είχα την τύχη να μεγαλώσω με πολλούς ανθρώπους γύρω μου που μπορούσαν να μπουν στον τίτλο «ευρύτερη οικογένεια». Έκτος από την μητέρα μου και τον πατέρα μου, μεγάλωνα με τις γιαγιάδες και τους παππούδες, με θείους και θείες, ξαδέρφια και πολλούς φίλους και συνεργάτες των γονιών μου, που μοιράζονταν πολύ χρόνο μαζί τους. Επίσης από πολύ μικρή βρισκόμουν σε πρόβες και στούντιο και έβλεπα ανθρώπους να ακούνε και να γράφουν μουσική. Εξαιτίας αυτής της συνθήκης άκουγα πολλή μουσική και είχα διαφορετικά ακούσματα. Και ξένα και ελληνικά. Ο καθένας με μύησε στον δικό του μουσικό κόσμο και μέσα απο τα μάτια τους αγάπησα και άκουσα πολλά διαφορετικά είδη μουσικής.
 
6. Ποιον από τους δύο γονείς σου θαύμαζες περισσότερο καλλιτεχνικά, σε ποιον ήθελες ενδόμυχα να μοιάσεις πιο πολύ;
      Τον καθένα τον θαύμαζα και τον θαυμάζω για διαφορετικούς λόγους. Είναι πολύ ιδιαίτεροι άνθρωποι  και οι δυο και με  τεράστιες διαφορές μεταξύ τους. Έχω αναγνωρίσει στοιχεία που θα ήθελα να περιβάλλουν και την δική μου διαδρομή και στους δύο και χαίρομαι γι' αυτό.
 
7. Έγινες γνωστή ως τραγουδίστρια, ξεκίνησες όμως με σπουδές θεάτρου. Θεωρείς ότι ένας ολοκληρωμένος καλλιτέχνης οφείλει να ασχοληθεί με το τρίπτυχο θέατρο/τραγούδι/χορό; Υπάρχουν κάποιοι που θεωρούν ότι σε τέτοιες περιπτώσεις, ο ένας «τρώει» τη δουλειά του άλλου…
    Ένας ολοκληρωμένος καλλιτέχνης ίσως χρειάζεται να καταπιαστεί με πολλά περισσότερα τρίπτυχα γνώσεων και παιδείας. Είναι μια εσωτερική διαδρομή και διάπλαση πολυεπίπεδη που δεν σταματάει ποτέ. Ο καλλιτέχνης αποτελείται από ένα κράμα γνώσεων και εμπειριών που αναζητά διέξοδο.
  
8.  Οι εμπειρίες της ζωής με ποιο τρόπο μπορεί να εξελίσσουν έναν καλλιτέχνη;
Με απόλυτο τρόπο. Είμαστε οι εμπειρίες μας και αυτές αναζητάμε να εκφράσουμε είτε το καταφέρνουμε, είτε όχι.
 
9. Έχεις εμφανιστεί σε θεατρικές και κινηματογραφικές δουλειές τα τελευταία χρόνια. Τι έχεις αποκομίσει από αυτές? Θα ήθελες να υπάρξουν κι άλλες, υπάρχουν σχετικά σχέδια;
     Ό,τι εμπειρία έχει έρθει στην ζωή μου είχε την δύναμη  και να αλλάξει την ζωή μου. Με προχώρησε, με αναδιαμόρφωσε, με ανάγκασε να δω πιο ουσιαστικά τον εαυτό μου. Με ανάγκασε να πάω παρακάτω ακόμα κι αν διάφοροι  προσωπικοί φόβοι δεν θα με άφηναν. Συνάντησα νέους ανθρώπους, γοητεύτηκα, διαπίστωσα ότι χρειάζομαι συνεχή δουλειά. Ότι αυτό που επέλεξα να κάνω, δεν έχει όρια στην γνώση και στις εμπειρίες. Ενθουσιάστηκα με  αυτό, ζωντάνεψα. Δεν κάνω συγκεκριμένα σχέδια  αλλά καρτερώ με ανησυχία και λαχτάρα το επόμενο μου βήμα. Και κάπως έτσι ήρθε στην ζωή μου και η εμφάνισή μου σε μια νέα ταινία με τον τίτλο "ΦΑΝΤΑΣΙΑ", σε σενάριο και σκηνοθεσία του Αλέξη Καρδαρά που εν αγωνιωδώς περιμένω να ξεκινήσει κάπου το φθινόπωρο.
 
10.  Υπάρχουν κάποια απωθημένα συνεργασιών; Με ποιους θα ήθελες να σταθείς δίπλα στη σκηνή;
    Όχι, ευτυχώς  έχω συνεργαστεί με πολλούς ανθρώπους που θαυμάζω, έχω μάθει πολλά απο αυτούς που με βοήθησαν και με στήριξαν στη διαδρομή  μου αυτή. Δεν νιώθω να  έχω απωθημένα ειδικά σε αυτό το κομμάτι. Φυσικά αναμένω με λαχτάρα τι θα ακολουθήσει, αλλά σε καμία περίπτωση δεν έχω απωθημένα.
 
11. Στις συναυλίες σου γενικότερα επικρατεί μία παθιασμένη ατμόσφαιρα και από το κοινό σου, αξιοθαύμαστο για μία τόσο νέα τραγουδίστρια. Πώς το εισπράττεις όλο αυτό;
     Με ευγνωμοσύνη και δέος. Προσπαθώ να είμαι ανοιχτή και διαθέσιμη να το εισπράξω ολόκληρο. Είναι το μεγαλύτερο δώρο μου προσφέρει η ζωή.
 
12. Και η προσωπική ζωή βρίσκει εύκολα τις ισορροπίες της σ’αυτή την περίοδο της ζωής σου που «χτίζεις» καριέρα;
     Η προσωπική μας ζωή, θέλει ούτως ή άλλως φροντίδα, μεράκι και συνείδηση για να βρει ισορροπία, ανεξάρτητα σε ποιο σημείο της καριέρας βρίσκεσαι. Θέλει κατανόηση και της ανάγκης να συμπορεύεσαι και των δυσκολιών που προκύπτουν την εκάστοτε στιγμή. Όμως πραγματικά είναι σπουδαίο να έχεις συνοδοιπόρους στην ζωή.
 
13. Εικόνες από Θεσσαλονίκη. Ποιες σου έρχονται πρώτες στο μυαλό, είτε προσωπικές είτε επαγγελματικές;
      Έχω πολύ όμορφες εικόνες από την Θεσσαλονίκη. Με αφορμή των εμφανίσεών μου στην πόλη και καθώς τα χρόνια περνάνε έχω καταφέρει να μπορώ να πω οτι έχω φίλους στην Θεσσαλονίκη, που αλλάζουν καθοριστικά τις εικόνες μας για μια πόλη. Τότε γνωρίζουμε αλήθεια έναν τόπο, τότε δενόμαστε μαζί του και τότε αποχτάμε στέκια, επαφές, δρόμους, συνήθειες. Έχω να θυμάμαι, την πρώτη μου συναυλία στο θέατρο Δάσους και την χαρά όταν αυτό είχε γεμίσει με κόσμο. Θυμάμαι επίσης την βροχή που έπιασε στην ίδια συναυλία με τον κόσμο κι εμένα να χορεύουμε και να τραγουδάμε παρέα. Θυμάμαι ξενύχτια στα μπαρ τις πόλης μετά απο live εμφανίσεις και ξημερώματα που με βρίσκουν κουρέλι απο την κούραση και την διασκέδαση. Θυμάμαι αλλαγές χρόνου, ψώνια, βόλτες, πολλά!!!!!! 

Σε ευχαριστώ

-Πληροφορίες για τη συναυλία θα βρείτε ΕΔΩ
-Προσκλήσεις διπλές, προσεχώς στην Κ
-Χορηγός επικοινωνίας Kulturosupa.gr

. . .

]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/eleonora-zouganeli-kulturosupa--19459/feed/
<![CDATA[Ο συνθέτης της ταινίας «Έξοδος 1826» ΚΑΝΑΡΗΣ ΚΕΡΑΜΑΡΗΣ, εξομολογείται στο Kulturosupa.gr]]> http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/kanaris-keramaris-19195/ http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/kanaris-keramaris-19195/#comments +Sat, 13 May 2017 11:09:00 +0300 60 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/kanaris-keramaris-19195/   Ο συνθέτης της ταινίας «Έξοδος 1826» ΚΑΝΑΡΗΣ ΚΕΡΑΜΑΡΗΣ, εξομολογείται στο Kulturosupa.gr

]]>
 Ο συνθέτης της ταινίας «Έξοδος 1826» ΚΑΝΑΡΗΣ ΚΕΡΑΜΑΡΗΣ, εξομολογείται στο Kulturosupa.gr

       Με θρακιώτικη ρίζα, γεννημένος στην Αλεξανδρούπολη, έδειξε από πολύ νωρίς το… κόλλημα με τη μουσική και η πορεία του έμοιαζε με μονόδρομο, ξεκινώντας τα πρώτα μαθήματα  στα 9 του χρόνια. Για να ακολουθήσουν το Εθνικό Ωδείο Αθηνών, το Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης, το Τμήμα Μουσικών Σπουδών του ΑΠΘ, αποκτώντας πτυχία Αρμονίας, Αντίστιξης, Φούγκας, Δίπλωμα πιάνου και μελετώντας μουσικολογία, μουσική παιδαγωγική, διεύθυνση χορωδίας και βέβαια Σύνθεση με μεταπτυχιακές σπουδές στο Λονδίνο, εστιάζοντας στη σύνθεση μουσικής για κινηματογράφο και θέατρο και στη σύνθεση ηλεκτρονικής μουσικής. Το πλούσιο συνθετικό του έργο που έχει αποσπάσει ξεχωριστές διακρίσεις, περιλαμβάνει παιδικές όπερες πάνω σε έργα του Ε. Τριβιζά, πολλά κοντσέρτα και ορχηστρικές μουσικές, συνθέσεις για θέατρο, κουκλοθέατρο, ταινίες μικρού μήκους, συνεργασίες με εικαστικούς καλλιτέχνες, χορευτές και σκηνοθέτες σε ιδιαίτερες «μείξεις» των τεχνών, ενώ παράλληλα διδάσκει μουσική στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση και διευθύνει παιδικές χορωδίες. Με αφορμή τη συνεργασία του με τον Β. Τσικάρα για την μουσική της ταινίας «Έξοδος 1826», ο συνθέτης Κανάρης Κεραμάρης εξομολογείται στην Κουλτουρόσουπα
 
1.  Πριν πάμε στα επιμέρους του πλουσιότατου βιογραφικού σου, ας ξεκινήσουμε από τα παιδικά χρόνια της Αλεξανδρούπολης, ρωτώντας ποια ήταν τα αρχικά ερεθίσματα που σε οδήγησαν στον κόσμο της μουσικής;
Πραγματικά δεν θυμάμαι αν κάτι με ενέπνευσε στα πρώτα παιδικά μου χρόνια. Θυμάμαι τον ευατό μου μικρό παιδί να ανεβαίνω τα σκαλοπάτια της πολυκατοικίας μας στην οδό Μαζαράκη 9 και να σφυρίζω ή να αυτοσχεδιάζω σε “ακαταλαβίστικα” αγγλικά διάφορες μελωδίες και να απολαμβάνω την αντήχηση της οικοδομής. Αργότερα η μητέρα μου, μου περιέγραψε το περιστατικό όπου ρωτώντας τη δασκάλα του παιδικού σταθμού για το πως συμπεριφέρεται ο γιος της, εκείνη αποκρίθηκε: “κάθεται σε μια γωνιά μόνος του και τραγουδάει”. Άρα μάλλον μιλάμε για ένα εκ γενετής ένστικτο το οποίο έπρεπε να φτάσω στην  Ε’ δημοτικού για να ξεκινήσω μαθήματα αρμόνιου και να αρχίζω να το καλλιεργώ.
 
2.  Έχεις επενδύσει πολλά χρόνια σε σοβαρές μουσικές σπουδές… Στην τελική διαμόρφωση ενός καλλιτέχνη, με ποιο ποσοστό πιστεύεις ότι συμμετέχουν αφενός το ταλέντο και αφετέρου η δουλειά;
Το ταλέντο είναι αγάπη, έλξη για το αντικείμενο αλλά σίγουρα και ευκολία και ικανότητα. Χωρίς πολλή δουλειά όμως δεν μπορείς να καταφέρεις σπουδαία πράγματα. Η αγάπη (ταλέντο) όμως για τη μουσική κάνει τη δουλειά να φαίνεται πιο εύκολη και πιο ενδιαφέρουσα. Οι μουσικές σπουδές ήταν μια τεράστια περιπέτεια όπου αχόρταγα μάθαινα πράγματα και ανθρώπους και μέσα από αυτά προσπαθούσα να μάθω τον ευατό μου. Οι σπουδές στη μουσική δεν τελειώνουν ποτέ και είναι απαραίτητες για να αποκτήσεις όλες εκείνες τις επιλογές μέσα από τις οποίες θα εκφράσεις ειλικρινώς και ακομπλεξάριστα τον εαυτό σου.
 
3. Όλα αυτά τα δημιουργικά χρόνια, υπήρξαν δάσκαλοι ή συνεργάτες που για κάποιον ιδιαίτερο λόγο θα θυμάσαι ή σε επηρέασαν καθοριστικά;
Είχα πάρα πολλούς δασκάλους τόσο στα ωδεία όσο και στα πανεπιστήμια., και από τους περισσότερους κάτι είχα να κερδίσω.  Ωστόσο, καθοριστικός δάσκαλος για την απόφασή μου να ασχοληθώ σοβαρά με τη μουσική ήταν ο πιανίστας και μαέστρος Νίκος Βασιλείου ο οποίος εργάζεται για δεκαετίες στη Λυρική Σκηνή Αθηνών. Μου μετέδωσε την αγάπη του για τη μουσική, μου προσέφερε απλόχερα δικές του παρτιτούρες, με έκανε να “ακούω” διαφορετικά. Περνούσε ατέλειωτες ώρες για να μου μεταδώσει αυτά που γνώριζε και συχνά νοιώθω την ανάγκη να εκφράζω την ευγνωμοσύνη μου προς αυτόν τον σπουδαίο μουσικό. Φυσικά νοιώθω πολύ τυχερός που βρέθηκε στον δρόμο μου και ο πιανίστας Πάτροκλος Γεωργιάδης με τον οποίο ολοκλήρωσα τις σπουδές μου στο πιάνο , καθώς και ο συνθέτης Νίκος Κυπουργός τα μαθήματα του οποίου μου επιβεβαίωσαν την αγάπη μου για την μουσική του κινηματογράφου.
 
4. Από την πλούσια εμπειρία σου στη μουσική εκπαίδευση γενικά- τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό- σε ποιο συμπέρασμα κατέληξες συγκριτικά σε σχέση με την ποιότητά της;
Ειδικά για τα μουσικά τμήματα των ελληνικών πανεπιστήμιων πιστεύω ότι η εκπαίδευση είναι σε πολύ υψηλό επίπεδο, τουλάχιστον στις θεωρητικές σπουδές. Αυτό που λείπει είναι η αξιοκρατία, έτσι ώστε πολύ ικανοί μουσικοί να έχουν τη δυνατότητα να διδάξουν στα πανεπιστήμιά μας. Επίσης, το γεγονός ότι ο φοιτητής δεν έχει καμία “ψυχολογική” στήριξη στην Ελλάδα. Να πιστέψεις δηλαδή ότι κάνεις κάτι σημαντικό.  Πιστεύω ότι στο εξωτερικό σου μαθαίνουν πολύ μεθοδικά 2-3 πράγματα και σου δημιουργούν την αίσθηση να νοιώθεις καλά με αυτά τα λίγα που ξέρεις. Στην Ελλάδα η πληροφορία που λαμβάνεις είναι τεράστια αλλά δεν αποκτά συνοχή μέσα σου και σίγουρα δεν σου δίνεται η αίσθηση μιας πρακτικής εφαρμογής αυτής της γνώσης έξω από το πανεπιστήμιο.  
 
5. Γενικά μιλώντας και κρίνοντας από την απήχηση της δουλειάς σου, πιστεύεις ότι ο χώρος που υπηρετείς καλλιτεχνικά, βρίσκει πρόσφορο έδαφος στο εγχώριο κοινό;
Υπάρχουν Έλληνες που πραγματικά αναζητούν ποιοτικά ακούσματα και όταν τα βρούνε θα τα εκτιμήσουνε. Η μουσική μου σίγουρα δεν είναι “εμπορική” με την έννοια των εύκολων - ποπ ακουσμάτων, ωστόσο αν ένα δημιούργημα έχει λόγο ύπαρξης τότε θα βρει το κοινό του για να το  συγκινήσει. Άλλωστε η σχέση του καλλιτέχνη με το κοινό του είναι πάντα δυναμική και αυτό είναι το ενδιαφέρον στην υπόθεση.
 
6. Έχεις συναντήσει μέχρι στιγμής στην πορεία σου δυσκολίες ή απογοητεύσεις που πιθανόν σε έκαναν να αναθεωρήσεις τις επιλογές σου;
Δεν θα το έλεγα. Η δημιουργία είναι ένα “μικρόβιο” το οποίο κουβαλάει ο καλλιτέχνης και αποτελεί τη μόνη διέξοδο του από μια άτεχνη και πολλές φορές άσχημη ρουτίνα. Ωστόσο, επειδή η σύνθεση ως πρωτογενής δημιουργία είναι μια αρκετά “περίεργη” υπόθεση, στα πρώτα χρόνια που παρουσίαζα δουλειές μου είχα και ένα ερωτηματικό για τη διάρκεια αυτής της ανάγκης, κατά πόσο δηλαδή θα συνέχιζα να δημιουργώ και στο μέλλον. Καλώς η κακώς, τα τελευταία 20 χρόνια παρουσιάζω ανελιππώς μικρές ή μεγαλύτερες δημιουργίες μου και πάντα εμφανίζεται ένα νέο κίνητρο για να με  κινητοποιήσει δημιουργικά.
 
7.  Συνθέτεις επίσης μουσική για θέατρο και κινηματογράφο. Ποια είναι η ιδιαιτερότητα όταν «ακολουθείς» το όραμα ενός άλλου (σκηνοθέτη) έναντι της ελεύθερης προσωπικής δημιουργίας;
Η συνεργασία με άλλους καλλιτέχνες έχει θα έλεγα και ψυχολογικές προεκτάσεις. Για παράδειγμα σου δίνεται η ικανοποίηση ότι κάποιος τρίτος χρειάζεται την τέχνη σου, την μουσική σου. Επίσης, ότι βάζεις και εσύ το χέρι σου σε ένα μεγαλύτερο όραμα με το οποίο ταξιδεύεις και εσύ μαζί του. Ακόμα και η ικανοποίηση της ανάγκης για κοινωνική συναναστροφή. Φυσικά, σπάνια οι συνεργασίες είναι τελείως αρμονικές. Οι συγκρούσεις είναι μέσα στο πρόγραμμα αρκεί να έχουν ένα καλλιτεχνικό όφελος και να μην συνδέονται με ασυμφωνίες χαρακτήρων και εγωϊσμούς.
 
Τεχνικά πάντως, θέλει πραγματικά ταλέντο για να μπορέσεις να υπηρετήσεις το όραμα ενός σκηνοθέτη χωρίς να “καπελώσεις” με τη μουσική σου το συνολικό έργο. Αυτό που δεν γνωρίζουν ίσως πολλοί σκηνοθέτες είναι ότι η μουσική μπορεί κυριολεκτικά να καταστρέψει ένα έργο (ή και να το “σώσει”) και αυτό ισχύει πολύ περισσότερο στον κινηματογράφο.  Αν το γνωρίζαν αυτό οι Έλληνες σκηνοθέτες θα ήταν πολύ πιο προσεχτικοί στην επιλογή των συνθετών και θα αποφεύγανε να επιλέγουν συγκεκριμένους “μουσικούς” μόνο και μόνο επειδή είναι διάσημοι στο χώρο που υπηρετούν (πχ ροκ μουσική σκηνή). Ο κινηματογράφος χρειάζεται πολλά περισσότερα από έναν απλά πολύ επιτυχημένο τραγουδοποιό.
 
Για να απαντήσω λοιπόν στο ερώτημά σου, η ιδιαιτερότητα της μουσικής του κινηματογράφου ή του θεάτρου είναι ότι κάνεις στην άκρη τις προσωπικές σου ανησυχίες και ταυτίζεσαι με τις αισθητικές ανάγκες του έργου. Το ίδιο το έργο σε οδηγεί. Έτσι θεωρώ ότι ένας καλός συνθέτης δεν πρέπει να λέω “εγώ αυτό κάνω”, αλλά να προσαρμόζει το ύφος του ανά περίσταση.
 
8. Η πρόσφατη δουλειά σου στη μουσική επένδυση της ταινίας «Έξοδος 1826» του Β. Τσικάρα, απέσπασε πολλά θετικά σχόλια… ποια είναι τα δικά σου αισθήματα από αυτή την συνεργασία;
Νομίζω ότι οι άνθρωποι έλκουν αυτό που πραγματικά επιθυμούν. Έτσι μετά από θέατρο, ταινίες μικρού μήκους και ντοκυμαντέρ, είχε φτάσει ο καιρός να μου προταθεί και η συνεργασία για ταινία μεγάλου μήκους. Είμαι και τυχερός διότι η ταινία του Βασίλη Τσικάρα “Έξοδος 1826” είναι μία ιστορική και λυρική ταινία όπου έδινε γόνιμο έδαφος για “ωραίες” μουσικές και όχι απλά για διεκπεραιωτικές υποκρούσεις. Ήταν μια αβίαστη και δημιουργική συνεργασία και νοιώθω μεγάλη ικανοποίηση τόσο για τα σχόλια του κόσμου όσο και για το γεγονός ότι κινητοποιήθηκα ώστε να φτάσω τη δουλειά μου ως το τέρμα με την έκδοση του cd soundtrack της ταινίας.
 
9. Κάποιοι καλλιτέχνες θεωρούν ότι μια «παραγγελία» λειτουργεί δεσμευτικά για την έμπνευση και αδυνατούν να ανταποκριθούν. Σε εσένα πώς λειτουργεί;
Η “παραγγελία” είναι ότι καλύτερο μπορεί να μου συμβεί. Με κινητοποιεί άμεσα, μου ορίζει ένα συγκεκριμένο πλαίσιο ώστε να ξεφύγω από το χάος των άπειρων επιλογών, μου δίνει ένα deadline ώστε να προγραμματίσω ρεαλιστικά τη δημιουργία μου.  Σε εμένα, λοιπόν, λειτουργεί πολύ καλά, μου ταιριάζει και γι’ αυτό το κάνω. Είναι αλήθεια όμως ότι δεν ταιριάζει σε όλους. Τα όρια δεν είναι για όλους τους δημιουργούς και όπως είπα και πριν οι συνεργασίες δεν είναι πάντα εύκολες. Η σύνθεση είναι πολύ μοναχική διαδικασία και κάποιοι προτιμούν να ορίζουν τελείως τις επιλογές τους.  
Φυσικά είναι απαραίτητο να έχεις για έμπνευση έναν καλό στίχο, ένα καλό σενάριο, ένα ενδιαφέρον πρότζεκτ γενικά. Αποτελώ τον ηχητικό καθρέφτη του κάθε έργου. Όσο πιο άρτιο είναι αυτό που μου δίνεται τόσο πιο ενδιαφέρουσες μουσικές θα παραδώσω.
 
10.  Γίνεται μεγάλη κουβέντα γενικά για τις «ταμπέλες» στα μουσικά είδη… Με τα δικά σου εξειδικευμένα κριτήρια, θα προέβαινες σε διαχωρισμούς και ποιους;
Θα έλεγα ότι η μουσική είναι μία. Ωστόσο και λόγω των μουσικολογικών μου σπουδών μπαίνω, ως ακροατής, πάντα σε μια αυτόματη διαδικασία να διακρίνω τις αισθητικές επιρροές που έχει η κάθε μουσική που ακούω. Οι “ταμπέλες” λοιπόν θα υπάρχουν πάντα αλλά δεν είναι εκεί η ουσία. Το ζήτημα σε μια μουσική είναι αν σε συγκινεί ή όχι.  
 
11.  Αξιολογώντας τη μουσική παραγωγή στη χώρα αλλά και την πληθώρα των μουσικών talent shows, σε ποιο συμπέρασμα καταλήγεις; Παρεμπιπτόντως, σκέφθηκες ποτέ τη… μετανάστευση;
Η χώρα μας έχει απίστευτα μεγάλη και ποιοτική μουσική παραγωγή. Με έμφαση βέβαια κυρίως το τραγούδι, που “μιλάει” πιο άμεσα στον κόσμο. Ωστόσο θα είμασταν πολύ υπερήφανοι αν γνωρίζαμε ότι μερικοί από τους καλύτερους “κλασικούς” μουσικούς παγκοσμίως είναι Έλληνες. Υπάρχει μια τεράστια παραγωγή ελληνικής σύγχρονης “κλασικής” μουσικής που μένει κρυμμένη στα συρτάρια επειδή δεν υπάρχει η οικονομική δυνατότητα αλλά και η πολιτική βούληση να προβληθεί στον κόσμο. Αρά αυτά που βλέπει ο κόσμος στα talent shows αποτελούν μια απειροελάχιστη ιδέα και ένα πολύ μικρό ποσοστό του δημιουργικού οργασμού που συμβαίνει καθημερινά στην Ελλάδα της κρίσης.
 
12.  Ως ακροατής, ποιο είδος μουσικής απολαμβάνεις ιδιαίτερα και πόσο δύσκολος κριτής μπορεί να είναι ένας ειδικός;
Όσο πιο βαθειά βρίσκεσαι μέσα στη μουσική, τόσο πιο δύσκολα ικανοποιείσαι. Πλέον, λόγω των σπουδών και των πολλών ακροάσεων, πολλά ακούσματα μου φαίνονται τετριμμένα και αναμενόμενα. Όπως εξηγώ και στους μαθητές μου, η μουσική είναι κάτι το μαγικό. Μία ενέργεια που θέλει ειδικές συνθήκες για να μπορέσουμε να τη βιώσουμε. Έτσι το πρόβλημα σήμερα είναι και υπό ποιες συνθήκες “ακούμε” μουσική.  Αλλιώς ακούγεται η μουσική από ένα φθηνό κασετοφωνάκι και αλλιώς από ζωντανή εκτέλεση σε έναν χώρο με τέλεια ακουστική. Απολαμβάνω αριστουργήματα της κλασικής μουσικής και εύχομαι να έχω συχνά την ευκαιρία να τα ακούω από πολύ καλούς μουσικούς και σε υπέροχους χώρους. Ένας ειδικός λοιπόν μπορεί να είναι δύσκολος κριτής, μπορεί όμως και να απολαμβάνει πράγματα που δεν κατανοούσε παλιότερα. Παίζει λοπόν σπουδαίο ρόλο και πόσο ώριμοι και ανοιχτοί είμαστε και εμείς ως ακροατές.
 
13.  Μιλώντας για κριτική, ο ίδιος είσαι δεκτικός σε αυτήν και πόσο μπορεί να σε επηρεάσει μια τυχόν αρνητική;
Είμαι ανοιχτός στην κριτική, ειδικά από ανθρώπους που γνωρίζουν και με ενδιαφέρει πολύ η γνώμη τους. Κόπιασα πολύ για να αποχτήσω τεχνική μέσα από τις σπουδές και σίγουρα δεν θα με ενοχλούσε μια αρνητική κριτική. Ειδικά αν είσαι  σίγουρος για την ποιότητα της δουλειάς σου τότε δεν έχεις να φοβάσαι τίποτα. Συνήθως ο αυστηρότερος κριτής ενός συνθέτη είναι ο ίδιος του ο εαυτός.
 
14.  Ανάμεσα στη διδασκαλία της μουσικής και την παραγωγή της, πού εντοπίζεις ίσως τη μεγαλύτερη γοητεία ή πρόκληση;
Στη διδασκαλία, η πρόκληση είναι να μπορέσεις να εμπνεύσεις και να βοηθήσεις και άλλους να μοιραστούν την αγάπη που έχεις για τη μουσική. Ωστόσο, με γοητεύει πολύ περισσότερο η διαδικασία της δημιουργίας, γιατί ξεκινάς από το τίποτα και προσπαθείς να φτιάξεις κάτι που να σε συγκινήσει. Αν συγκινηθεί ο δημιουργός από το δημιούργημά του τότε το τελευταίο θα αφορά σίγουρα και άλλους ανθρώπους.
 
15. Αν σου ζητούσαμε να γράψεις δίπλα στη λέξη μουσική τα πιο αυθόρμητα αισθήματα ή ιδέες σου εμπνέει, τί θα έγραφες;
Αγάπη, μαγεία, όνειρο…
 
16.  Κλείνοντας, θα θέλαμε να μοιραστείς μαζί μας τα όποια μελλοντικά σου σχέδια…
Γράφω κάποια νανουρίσματα τα οποία θα εκδοθούν σε λίγους μήνες και ετοιμάζομαι και για ένα χορωδιακό έργο το οποίο προορίζεται να ακουστεί στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης.
                                                       
ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ  ΠΟΛΥ!
]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/kanaris-keramaris-19195/feed/
<![CDATA[Ο ηθοποιός Αργύρης Ξάφης, μιλά για τη παράσταση «Λαμπεντούζα» στο Kulturosupa.gr ]]> http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/argiris-xafis-19172/ http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/argiris-xafis-19172/#comments +Thu, 11 May 2017 19:01:00 +0300 37 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/argiris-xafis-19172/  Ο ηθοποιός Αργύρης Ξάφης, μιλά για τη παράσταση «Λαμπεντούζα» στο Kulturosupa.gr  

]]>
 Ο ηθοποιός Αργύρης Ξάφης, μιλά για τη παράσταση «Λαμπεντούζα» στο Kulturosupa.gr

Το παραδείσιο νησί της Λαμπεντούζα. Εκεί που η βόρεια Αφρική συναντά την Ιταλία. Γραφικά χωριά, ονειρεμένες παραλίες, και παράξενα σκουπίδια που ξεβράζει η θάλασσα.
 
Για τη παράσταση «Λαμπεντούζα» του Άντερς Λουστγκάρτεν σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου, που θα παρουσιαστεί για 4 μόνο παραστάσεις, στις 18, 19, 20 και 21 ο ηθοποιός Αργύρης Ξάφης, μιλά στο Kulturosupa.gr ώστε να ξέρετε τι θα δείτε στο Θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών.
.
1.   Ποιο είναι με δυο λόγια το θέμα που πραγματεύεται η παράσταση;
Την ανθρωπιά και την αποδοχή του άλλου.
 
2.   Τί θα μπορούσατε να αποκαλύψετε από την υπόθεσή της;
Είναι μια παράσταση που παρόλο το σασπένς που έχει στην αφήγησή της, η μεγαλύτερη αγωνία είναι υπαρξιακή. Κατά πόσο μπορούμε να τα καταφέρουμε ως άνθρωποι να γίνουμε μεγαλύτεροι των φόβων μας.
 
3.   Ποια ήταν η αφορμή που  ενέμπνευσε τη συγγραφή ή το ανέβασμά της;
Ο συγγραφέας, παρόλο που είναι ένα καταξιωμένος και βραβευμένος συγγραφέας στην Αγγλία, είναι ένας ενεργός ακτιβιστής και πάντα κάπου θα βρίσκεται και θα βοηθάει συνανθρώπους του. Δεν βολεύεται, έχει μόνιμα ανησυχίες και έρχεται σε επαφή με την ανθρώπινη αδικία. Το να γράψει για το προσφυγικό ήταν θέμα χρόνου-και του δόθηκε η ευκαιρία όταν του παραγγέλθηκε από το θέατρο Soho.
 
4.   Μιλώντας για τον στόχο, τί θα θέλατε να μεταφέρετε στον θεατή;
Η επιτυχία της παράστασης είναι ότι αποφεύγει να γίνει διδακτικό σε ένα τόσο φλέγον θέμα. Περισσότερο βασιζόμαστε, και ως ηθοποιοί, στον διάλογο-με την άμεση επαφή που έχουμε με το κοινό- παρά στην αφ’ υψηλού αφήγηση. Εγώ την παράσταση την αισθάνομαι σαν ένα «σκληρό ψυχικό μασάζ» που ενώ πονάς και αντιδράς στην αρχή, καταλαβαίνεις την ανάγκη που το είχες στο τέλος, και είσαι πολύ πιο ελαφρύς και έτοιμος να αντιμετωπίσεις το θέμα.
 
5.   Υπάρχει αναφορά στο σήμερα και πόσο σημαντικό θεωρείτε αυτό το στοιχείο;
Έτοιμη ερώτηση. Προφανώς και έχει.
 
6.   Αν σας ζητούσαμε να την «κατατάξετε σε κατηγορία», πώς θα τη χαρακτηρίζατε;
Δεν θα το έκανα. Το θέατρο δεν είναι βίντεο κλάμπ.
 
7.   Ποιο θεωρείτε το πιο δυνατό της σημείο και γιατί;
Η απλότητα και αμεσότητά της. Από τα σκηνικά μέχρι την ύπαρξή μας σε αυτά, δεν ασχολούνται καθόλου με αισθητικές περιστροφές, μόνο με το γύμνια του θέματος και τα ερωτήματά μας μπροστά σε αυτό.
 
8.   Τί σας δυσκόλεψε περισσότερο κατά την προετοιμασία;
Το γεγονός ότι το κείμενο απευθύνεται προς το κοινό, και αυτό είναι ο παρτενέρ του. Στις πρόβες δεν έχεις αυτή την δυνατότητα. Έτσι τα πραγματικά, τα μεγάλα ερωτήματα, οι πραγματικοί χρόνοι της παράστασης έπρεπε να βρεθούν στην παράσταση. Και εμείς να προετοιμαστούμε για αυτό, κυρίως στην φαντασία μας.
.
9.   Αν ήσασταν θεατής για ποιους λόγους θα την επιλέγατε;
Εγώ σαν θεατής έχω απόλυτη ανάγκη πια, την ειλικρίνεια. Μου λείπει η απλότητα και η αμεσότητα, η καθαρότητα της αφήγησης. Μια παράσταση που θα με συγκινήσει, θα με ταρακουνήσει. Συμφωνημένα και με τρυφερότητα. Στην «Λαμπεντούζα», η αγκαλιά και τα δάκρυα του κόσμου, δείχνει ακριβώς την ύπαρξη τους. Γι’ αυτό.
.
Σας ευχαριστώ θερμά. Καλή επιτυχία.
 
Αναλυτικές πληροφορίες για τη παράσταση θα βρείτε ΕΔΩ
  
=================================================================================

7α Θεατρικά Κουλτουροβραβεία Θεσσαλονίκης 2017 
ΤΕΛΕΤΗ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΒΡΑΒΕΙΩΝ - ΔΕΥΤΕΡΑ 19 ΙΟΥΝΙΟΥ 2016 – ΘΕΑΤΡΟ ΑΘΗΝΑΙΟΝ
Πρώτες πληροφορίες για τη μεγάλη βραδιά – Προσκλήσεις: ΕΔΩ
=================================================================================
Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη τώρα.
Πρόγραμμα παραστάσεων ΕΔΩ
 ==================================================================================

ΕΙΔΑΜΕ & ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΜΕ ΕΔΩ

===========================================================================

]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/argiris-xafis-19172/feed/
<![CDATA[Ο ηθοποιός Δημήτρης Πετρόπουλος μιλά στο Kulturosupa.gr για τη παράσταση «Ολεάννα» του Ντείβιντ Μάμετ.]]> http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/dimitris-petropoulos-19153/ http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/dimitris-petropoulos-19153/#comments +Wed, 10 May 2017 18:50:00 +0300 37 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/dimitris-petropoulos-19153/ Ο ηθοποιός Δημήτρης Πετρόπουλος μιλά στο Kulturosupa.gr για τη παράσταση «Ολεάννα» του Ντείβιντ Μάμετ.

]]>
Ο ηθοποιός Δημήτρης Πετρόπουλος μιλά στο Kulturosupa.gr για τη παράσταση «Ολεάννα» του Ντείβιντ Μάμετ.

Αυτός καθηγητής Πανεπιστημίου, αυτή φοιτήτρια. Παγιδευμένοι σε ένα ανελέητο παιχνίδι εξουσίας, αναμετρώνται με σφοδρότητα στο ευαίσθητο πεδίο της εκπαίδευσης. Είναι το έργο του βραβευμένου με Πούλιτζερ συγγραφέα Ντέιβιντ Μάμετ, «Ολεάννα».
 
Για τη παράσταση που θα παρουσιαστεί για ένα μόνο τριήμερο, 12,13 & 14 Μαΐου, ο ηθοποιός Δημήτρης Πετρόπουλος μιλά στο Kulturosupa.gr ώστε να ξέρετε τι θα δείτε στο Θέατρο Αυλαία.
 
1. Είστε «παιδί του Κρατικού». Πως και δεν συνεργαστήκατε ποτέ με το ΚΘΒΕ ;
Ανήκω στην πρώτη φουρνιά αποφοίτων, για να σας δώσω να καταλάβετε. Η Σχολή ήταν ακόμα παράρτημα της Σχολής του Εθνικού. Οπότε, στη Σαλονίκη δεν αισθάνομαι πως έρχομαι, αισθάνομαι πως επιστρέφω, σα να γυρνάω σπίτι. Οι μυρωδιές, οι ήχοι, οι γεύσεις, οι εικόνες, οι μνήμες… είναι τόσα πολλά.
 
2. Τι ηλικία είχατε τότε;
Ήμουνα έφηβος ακόμα όταν ήρθα να σπουδάσω, δεκαεφτάμισυ χρονώ. Η πρώτη νιότη μου σ΄αυτόν εδώ τον τόπο, με ό,τι αυτό σημαίνει.
 
3. Φαντάζομαι και η πρώτη επαφή με τη σκηνή…
Ναι. Η πρώτη αίσθηση σκηνής, τα πρώτα όνειρα, η πρώτη εμφάνιση στο θέατρο, Πενθέας στις ΄΄Βάκχες΄΄. Εδώ έχω δικούς μου ανθρώπους, ένα κομμάτι της οικογένειάς μου. Νιώθω μια ιδιαίτερη συγκίνηση και μια παράξενη εφηβική αμηχανία που θάμαι στο Αυλαία. Σαν να ξαναπιάνω το νήμα εκεί που τ΄ άφησα. Σαν κάτι να αρχίζει πάλι. Εύχομαι νάναι και για το κοινό αυτό που λεν ευχάριστη συνάντηση και να ξανάρθω σύντομα. Κράτησε πάρα πολύ αυτός ο χωρισμός και η ζωή περνάει.
 
4. Ευχάριστο θάναι σίγουρα καθώς έστω και αργά θα σας δούμε στην «Ολεάννα» του Ντείβιντ Μάμετ. Πείτε μας το θέμα που πραγματεύεται η παράσταση;
-΄΄Ωραία μέρα σήμερα !΄΄
 -΄΄Ε, και;΄΄
-΄΄Ε, και; Μα αυτή είναι όλη η ουσία της ανθρώπινης επικοινωνίας. Ο ένας λέει κάτι συμβατικό, ο άλλος απαντάει, αλλά δεν θέλουν να  μιλήσουν προφανώς για τον καιρό. Να επικοινωνήσουν θέλουν.΄΄
 
Μέσα από τη σχέση ενός καθηγητή και μιας φοιτήτριας ξεδιπλώνεται όλη η ανθρώπινη ανάγκη για επικοινωνία και κατανόηση. Δυο άνθρωποι τόσο πολύ εγκλωβισμένοι στις υποκειμενικές τους νοηματοδοτήσεις που εντέλει δεν καταφέρνουν να επικοινωνήσουν ούτε στο ελάχιστο. Όπως συμβαίνει σε όλους μας συχνά, είτε το συνειδητοποιούμε είτε όχι, είτε το αντέχουμε είτε όχι.
 
5. Τί θα μπορούσατε να αποκαλύψετε από την υπόθεσή της;
Πως οι ανατροπές είναι αλλεπάλληλες και καταιγιστικές και οδηγούν σε ένα απροσδόκητα ακραίο και φαινομενικά λυτρωτικό φινάλε που όμως καθόλου δεν σημαίνει αυτό που φαίνεται εκ πρώτης όψεως να σημαίνει.
 
6. Ποια ήταν η αφορμή που σας ενέπνευσε για να συμμετέχετε στην παράσταση;
Παραδόξως στην αρχή ήμουν πολύ επιφυλακτικός στην πρόταση του Νικορέστη Χανιωτάκη παρόλο που τον συμπαθώ, τον εκτιμώ και έχουμε ξανασυνεργαστεί και αποδοτικά και αγαπησιάρικα. Και λέω παραδόξως γιατί από το 1999 είμαι και εκπαιδευτικός και θάχα κάθε λόγο να θέλω να με ανακαλύψω και να με αποκαλύψω και μέσα από τον ρόλο. Ίσως ενδόμυχα να ήθελα να το αποφύγω ή να το θεωρούσα πολύ γνώριμο. Εκ των υστέρων αποδείχτηκε πολύ σημαντική συνεργασία από κάθε άποψη, ευτυχώς. Ανακαλύπτω κάθε μέρα πόσο αριστοτεχνικά είναι γραμμένο το έργο. Και απολαμβάνω επί σκηνής την επικοινωνία και τη δημιουργική συνύπαρξη με την Κατερίνα Παπουτσάκη.
 
7. Μιλώντας για τον στόχο, τί θα θέλατε να μεταφέρετε στον θεατή;
Αααχ ! Θα ήθελα να μεταδώσω επιτυχώς αυτό που ο ρόλος που ενσαρκώνω αδυνατεί να καταφέρει. Την τόνωση του ηθικού που ευνοεί την επικοινωνία, τη συνύπαρξη, τη δημιουργικότητα. Την αποδοχή των ανεπαρκειών. Τη διαχείριση των φόβων, των πληγών. Την πίστη στις δυνάμεις μας. Τη χαρά της ζωής, με δυο λόγια.
 
8. Ποιο θεωρείτε το πιο δυνατό της σημείο και γιατί;
Όσο και αν σας φανεί υπερβολικό είναι πολλά τα δυνατά σημεία. Και εμπεριέχουν ολόκληρα συστήματα εννοιών αλλά με τρόπο τόσο ανάλαφρο που ο θεατής τα καταγράφει χωρίς να τον βαραίνουν. Ο Μάμετ χτίζει την αφήγηση αριστοτεχνικά και αφήνει τα σημεία αυτά να συνομιλούν, να αλληλοϋποστηρίζονται, να αλληλοαναιρούνται, να σχετικοποιούνται τελικά. Γι αυτό και οι θεατές εμπλέκονται στη διαδικασία τόσο έντονα μα δυσκολεύονται να τοποθετηθούν.
 
9. Τί σας δυσκόλεψε περισσότερο κατά την προετοιμασία;
Σε κάθε προετοιμασία όπως και σε κάθε παράσταση το δυσκολότερο, κατά τη γνώμη μου, είναι η έκθεση. Η πλήρης έκθεση χωρίς κανένα δίχτυ προστασίας. Η έκθεση που αποκαλύπτει την αλήθεια, την ουσία των πραγμάτων, τις εσωτερικές μας αντιφάσεις. Όλα τα υπόλοιπα είναι τρόποι, μέσα που επιλέγεις για να μορφοποιήσεις σκηνικά όσα σου αποκαλύφθηκαν, όσα συνάντησες εντός σου μέσα από τον συσχετισμό σου με τις συνθήκες και τους άλλους. Η έκθεση από μόνη της δεν σου εξασφαλίζει προφανώς μια αξιόλογη ερμηνεία –χρειάζονται και άλλα εργαλεία– σου εξασφαλίζει όμως έναν δίαυλο επικοινωνίας. Ο θεατής αντιλαμβάνεται ακαριαία τη διαθεσιμότητά σου, ανταποκρίνεται και σε στηρίζει.
 
10. Αν ήσασταν θεατής για ποιους λόγους θα την επιλέγατε;
Μα για τους ίδιους, υποθέτω, που επέλεξα να παίξω και που τους έχω αναφέρει σε γενικές γραμμές. Γιατί θα είχα για το ίδιο πράμα δυο μέτρα δυο σταθμά; Το θέατρο είναι σύμπραξη συντελεστών και θεατών που κολυμπούν όλοι μαζί στις σκοτεινές περιοχές τους και αλληλοϋποστηρίζονται με μια ενέργεια μεταδοτική που πολλαπλασιάζει τις δυνάμεις όλων.
 
Σας ευχαριστώ θερμά. Καλή επιτυχία.
 
Αναλυτικές πληροφορίες για τη παράσταση θα βρείτε ΕΔΩ
=================================================================================

7α Θεατρικά Κουλτουροβραβεία Θεσσαλονίκης 2017 
ΤΕΛΕΤΗ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΒΡΑΒΕΙΩΝ - ΔΕΥΤΕΡΑ 19 ΙΟΥΝΙΟΥ 2016 – ΘΕΑΤΡΟ ΑΘΗΝΑΙΟΝ
Πληροφορίες για τη μεγάλη βραδιά – Προσκλήσεις: Προσεχώς
=================================================================================
Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη τώρα.
Πρόγραμμα παραστάσεων ΚΛΙΚ ΕΔΩ
 ==================================================================================

ΕΙΔΑΜΕ & ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΜΕ ΕΔΩ

]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/dimitris-petropoulos-19153/feed/
<![CDATA[Ο σκηνοθέτης Τάσος Ράτζος, μιλά στο Kulturosupa.gr για τη παράσταση «Κατσαρίδα».]]> http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/katsarida-ratzos-19128/ http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/katsarida-ratzos-19128/#comments +Mon, 08 May 2017 09:37:00 +0300 49 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/katsarida-ratzos-19128/   Ο σκηνοθέτης Τάσος Ράτζος, μιλά στο Kulturosupa.gr για τη παράσταση «Κατσαρίδα».

]]>
 Ο σκηνοθέτης Τάσος Ράτζος, μιλά στο Kulturosupa.gr για τη παράσταση «Κατσαρίδα».

Πέντε χρόνια μετά το «Σφαγείο» του Ιλάν Χατσόρ που ανέβηκε στο στρατόπεδο Κόδρα, ο Μικρός Βορράς κάνει restart στο θέατρο για ενήλικες και καλεί τους φίλους του σε ένα ντανταϊστικό εξωφρενικό εγχείρημα με δύο ηθοποιούς και τρεις μουσικούς σε ένα σύγχρονο ανέβασμα που φιλοδοξεί να προσεγγίσει το νεανικό, και όχι μόνο, κοινό της Θεσσαλονίκης..

Ο σκηνοθέτης της παράστασης Τάσος Ράτζος, μιλά στο Kulturosupa.gr για τη παράσταση «Κατσαρίδα» του Β.Μαυρογεωργίου ώστε να ξέρετε τι θα δείτε από 12 Μαίου στον πολυχώρο ΕΝΩ 
.
1. Ποιο είναι με δυο λόγια το θέμα που πραγματεύεται η παράσταση; 
 Είναι ένα ντανταϊστικό, εξωφρενικό μιούζικαλ που μιλάει για μια μικρή κόκκινη κατσαρίδα που έχει τον ευγενή και διακαή πόθο να ανέβει στο φεγγάρι!
.
2. Τί θα μπορούσατε να αποκαλύψετε από την υπόθεσή της;
Η κατσαρίδα μας, η Ιωάννα, στο απίθανο και σουρεαλιστικό  ταξίδι της θα συναντήσει πολύ ιδιαίτερα πλάσματα. Άλλα φιλικά και υποστηρικτικά και άλλα κριτικά και ειρωνικά. Τίποτα δεν θα την πτοήσει, η λαχτάρα της και το ένστικτό της θα την οδηγήσουν στον τελικό στόχο και θα γίνει η μοναδική κατσαρίδα που έφτασε στο φεγγάρι!!!
..
3. Ποια ήταν η αφορμή που  ενέμπνευσε τη συγγραφή ή το ανέβασμά της; 
Το έργο του Βασίλη Μαυρογεωργίου είναι σύγχρονο, γράφτηκε το 2004, και παίχτηκε για 7 συνεχή χρόνια σε όλη την Ελλάδα. Ο Μικρός Βορράς κάνει με αυτό το έργο restart στο  βραδινό του ρεπερτόριο. Πριν από 5 χρόνια είχε ανεβάσει το ‘’Σφαγείο’’ και τώρα την ‘’Κατσαρίδα’’.

4. Μιλώντας για τον στόχο, τί θα θέλατε να μεταφέρετε στον θεατή 

Οι θεατές σε ένα ντανταϊστικό και παράλληλα τρυφερό όσο και κωμικό κείμενο προσλαμβάνουν με ιδιαίτερο τρόπο την αλήθεια της ιστορίας. Ο δικός μου ρόλος σαν σκηνοθέτης της παράστασης είναι να δημιουργήσω σκηνική αλήθεια. Το έργο θα δουλέψει στη συνείδηση του κάθε θεατή ξεχωριστά. 
.
5. Υπάρχει αναφορά στο σήμερα και πόσο σημαντικό θεωρείτε αυτό το στοιχείο
Το έργο είναι απολύτως σύγχρονο, μέσα από την αλληγορία του μύθου αποκαλύπτει κόσμους και εμπειρίες που όλοι μας λίγο η πολύ έχουμε βιώσει. Η ταύτιση συμβαίνει φυσικά και αβίαστα.
.
6. Αν σας ζητούσαμε να την «κατατάξετε σε κατηγορία», πώς θα τη χαρακτηρίζατε;
Ντανταϊστικό μιούζικαλ, εξωφρενική κωμωδία!
.
7. Ποιο θεωρείτε το πιο δυνατό της σημείο και γιατί;
Η διάδραση με το κοινό είναι το πιο δυνατό σημείο της παράστασης γιατί είναι πολύ γοητευτικό ο θεατής να γίνεται μέρος μιας παράστασης.
.
8. Τί σας δυσκόλεψε περισσότερο κατά την προετοιμασία;
Η έλλειψη χώρου για πρόβες... δουλεύουμε πολλούς μήνες και οι πρόβες γίνονται στο σπίτι μου. 
9. Θέλετε να μοιραστείτε κάτι ενδιαφέρον από τα παρασκήνια της παράστασης;
Την αφοσίωση και τον ενθουσιασμό όλων των υπέροχων συνεργατών μου.
.
10. Αν ήσασταν θεατής για ποιους λόγους θα την επιλέγατε;
Γιατί η «κατσαρίδα» είναι μύθος!
.
Σας ευχαριστώ. Καλή επιτυχία
Πληροφορίες για τη παράσταση θα βρείτε ΕΔΩ
=================================================================================

7α Θεατρικά Κουλτουροβραβεία Θεσσαλονίκης 2017 
ΤΕΛΕΤΗ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΒΡΑΒΕΙΩΝ - ΔΕΥΤΕΡΑ 19 ΙΟΥΝΙΟΥ 2016 – ΘΕΑΤΡΟ ΑΘΗΝΑΙΟΝ
Πληροφορίες για τη μεγάλη βραδιά – Προσκλήσεις: Προσεχώς
=================================================================================
Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη τώρα.
Πρόγραμμα παραστάσεων ΚΛΙΚ ΕΔΩ
 ==================================================================================

ΕΙΔΑΜΕ & ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΜΕ ΕΔΩ

===========================================================================

Θεατρικά Κουλτουροβραβεία Θεσσαλονίκης [σελίδα ανακοινώσεων] ΕΔΩ
Facebook page ΕΔΩ
]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/katsarida-ratzos-19128/feed/
<![CDATA[Η ηθοποιός Ηλιάνα Μαυρομάτη μιλά στο Kulturosupa.gr για τη παράσταση «Αθηνά Χατζηεσμέρ, ετών 17».]]> http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/iliana-mavromati-19103/ http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/iliana-mavromati-19103/#comments +Fri, 05 May 2017 15:14:00 +0300 37 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/iliana-mavromati-19103/ Η ηθοποιός Ηλιάνα Μαυρομάτη μιλά στο Kulturosupa.gr για τη παράσταση «Αθηνά Χατζηεσμέρ, ετών 17».

]]>
Η ηθοποιός Ηλιάνα Μαυρομάτη μιλά στο Kulturosupa.gr για τη παράσταση «Αθηνά Χατζηεσμέρ, ετών 17».

Ένα βασανισμένο σώμα, ένα αγωνιζόμενο πνεύμα που εκφράζει την αγάπη για τη ζωή και αντλεί δύναμη από το όραμα της Ελευθερίας.
.
Mέσα από τη μνήμη, τις αισθήσεις και τους ήχους της μουσικής, παρακολουθούμε τις άχρονες στιγμές που συνθέτουν το ψυχικό και πνευματικό τοπίο της Αθηνάς τη στιγμή της εκτέλεσής της.
 
Η ηθοποιός Ηλιάνα Μαυρομάτη μιλά στο Kulturosupa.gr για τη παράσταση «Αθηνά Χατζηεσμέρ, ετών 17» της Θαλασσιάς Αντωνοπούλου, ώστε να ξέρετε τι θα δείτε 8, 9 & 10 Μαΐου στο θέατρο Αθήναιον  της Θεσσαλονίκης.  
 
1. Ποιο είναι με δυο λόγια το θέμα που πραγματεύεται η παράσταση;
Το έργο της Θαλασσιάς Αντωνοπούλου φωτίζει τις τελευταίες στιγμές της Αθηνάς Χατζηεσμέρ, πριν την εκτέλεσή της στο σκοπευτήριο της Καισαριανής από τους Γερμανούς φασίστες κατακτητές, τον Οκτώβρη του ’44. Η Αθηνά ήταν ένα κορίτσι δεκαεπτά χρονών, που ζούσε στα προσφυγηκά του Ταύρου με την οικογένειά της, και κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής οργανώθηκε στην Ε.Π.Ο.Ν.
 
2. Τί θα μπορούσατε να αποκαλύψετε από την υπόθεσή της;
Ο θεατής στην παράστασή μας παρακολουθεί την πορεία προς τον θάνατο και την αναζωπύρωση της μνήμης. Δεν είναι μια ιστορία με αρχή μέση και τέλος τόσο, όσο η μαρτυρία ενός νέου παιδιού που λατρεύει τη ζωή και την υπερασπίζεται μέχρι θανάτου.
 
3. Ποια ήταν η αφορμή που  ενέμπνευσε τη συγγραφή ή το ανέβασμά της;
Θα έλεγα ότι αφορμή είναι η ίδια η εποχή μας και η ανάγκη να συνδεθούμε με την ιστορική μας μνήμη. Το συγκεκριμένο πρόσωπο στάθηκε αφορμή για να ερευνήσουμε το ζήτημα της επαναστατικότητας και της νεανικής ορμής, μέσα σε καιρούς σκοτεινούς και ανθρωποφάγους.
 
4. Μιλώντας για τον στόχο, τί θα θέλατε να μεταφέρετε στον θεατή;
Ακριβώς αυτό, την επαναστατική ενέργεια που κατέκλυσε τους αγωνιστές εκείνης και κάθε εποχής, την αισιοδοξία και την αγάπη για τη ζωή και τον άνθρωπο.
 
5. Ποιο θεωρείτε το πιο δυνατό της σημείο και γιατί;
Νομίζω πως η καθαρότητα και η δωρικότητα της παράστασης, σε συνδυασμό με το υπέροχο κείμενο της Θαλασσιάς κάνουν το εγχείρημά μας αξιοσημείωτο.
 
6. Τί σας δυσκόλεψε περισσότερο κατά την προετοιμασία;
Η διαδικασία ήταν ερευνητική, οπότε και εντελώς ανοιχτή σε όλες τις δυνατότητες. Αυτή ίσως ήταν και η δυσκολία. Το πως θα δομηθεί το χάος!
 
7. Αν ήσασταν θεατής για ποιους λόγους θα την επιλέγατε;
Η πρόκληση της παράστασης είναι νομίζω η ίδια η θεματική της. Νομίζω πως για διαφορετικούς λόγους, το έργο μας αφορά ένα πολύ ευρύ φάσμα του κοινού που άλλωστε μας έχει δώσει τη δυνατότητα να το παρουσιάζουμε για δεύτερη χρονιά.
 
Σας ευχαριστώ. Καλή επιτυχία
 

Πληροφορίες για τη παράσταση θα βρείτε ΕΔΩ
=================================================================================

7α Θεατρικά Κουλτουροβραβεία Θεσσαλονίκης 2017 
ΤΕΛΕΤΗ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΒΡΑΒΕΙΩΝ - ΔΕΥΤΕΡΑ 19 ΙΟΥΝΙΟΥ 2016 – ΘΕΑΤΡΟ ΑΘΗΝΑΙΟΝ
Πληροφορίες για τη μεγάλη βραδιά – Προσκλήσεις: Προσεχώς
=================================================================================
Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη τώρα.
Πρόγραμμα παραστάσεων ΚΛΙΚ ΕΔΩ
 ==================================================================================

ΕΙΔΑΜΕ & ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΜΕ ΕΔΩ

===========================================================================

Θεατρικά Κουλτουροβραβεία Θεσσαλονίκης [σελίδα ανακοινώσεων] ΕΔΩ
Facebook page ΕΔΩ
]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/iliana-mavromati-19103/feed/
<![CDATA[Ο ηθοποιός Ιωσήφ Ιωσηφίδης μιλά στο Kulturosupa.gr για τη παράσταση «Μάρτυς μου ο Θεός».]]> http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/iosif-iosifidis-19044/ http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/iosif-iosifidis-19044/#comments +Mon, 01 May 2017 09:44:00 +0300 37 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/iosif-iosifidis-19044/   Ο ηθοποιός Ιωσήφ Ιωσηφίδης μιλά στο Kulturosupa.gr για τη παράσταση «Μάρτυς μου ο Θεός».

]]>
 Ο ηθοποιός Ιωσήφ Ιωσηφίδης μιλά στο Kulturosupa.gr για τη παράσταση «Μάρτυς μου ο Θεός».

Ο ο Χρυσοβαλάντης –ένας τυπικός αντιήρωας της εποχής μας, άνθρωπος απλός αλλά οπλισμένος με χιούμορ, με φαντασία και με μια ιδιαίτερη λεκτική ευφορία–, έχοντας βρεθεί στα πενήντα του άνεργος και με υγεία κλονισμένη, εξιστορεί τα πάθη που υφίσταται από παιδί στην αναμέτρησή του με την πραγματικότητα. 

Ο ηθοποιός Ιωσήφ Ιωσηφίδης και πρωταγωνιστής της παράστασης «Μάρτυς μου ο Θεός» του Μάκη Τσίτα, μιλά στο Kulturosupa.gr ώστε να ξέρετε τι θα δείτε από Παρασκευή 5 Μαίου στο θέατρο Αυλαία της Θεσσαλονίκης.  

-Ποιο είναι με δυο λόγια το θέμα που πραγματεύεται η παράσταση;
Το παραλήρημα ενός πενηντάρη, την περίοδο πριν από τους Ολυμπιακούς αγώνες του 2004, μέσω του οποίου μας λέει την ιστορία της ζωής του και μας παρουσιάζει με τον δικό του μοναδικό τρόπο το κοινωνικό γίγνεσθαι της Ελλάδας της μεταπολίτευσης.

-Τί θα μπορούσατε να αποκαλύψετε από την υπόθεσή της;
Ότι το φινάλε είναι μια μεγάλη ανατροπή στην πορεία του έργου.

-Ποια ήταν η αφορμή που  ενέμπνευσε τη συγγραφή ή το ανέβασμά της;
Μπορώ να μιλήσω μόνο για το ανέβασμα αν και γνωρίζω από τον ίδιο τον συγγραφέα τις προθέσεις του. Παρόλα αυτά θα σας πω για το λόγο που αποφασίσαμε με τη Σοφία Καραγιάννη να ανεβάσουμε το συγκεκριμένο λογοτεχνικό κείμενο. Πρώτα από όλα ως λογοτεχνία μας κέρδισε ο τρόπος γραφής και δεν είναι καθόλου τυχαίο αν σκεφτεί κανείς ότι απέσπασε το βραβείο λογοτεχνίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση για το 2014.Το έργο είναι γραμμένο σε μονολογική μορφή που ευνοεί τη δραματοποίηση. Κάνει φοβερά περάσματα από το κωμικό στο δραματικό και το ανάποδο, πράγμα που αποτελεί πρόκληση για έναν δημιουργό. 
.
Πραγματεύεται πάρα πολλά θέματα: κοινωνικά, οικογενειακά, διαπροσωπικά, θρησκευτικά και άλλα, με έξυπνο τρόπο. Επίσης αγαπήσαμε αμέσως τον ήρωα του έργου, που τραβάει τα μύρια όσα, τον Χρυσοβαλάντη. Τέλος είναι τρομερά επίκαιρο και μας αφορά όλους άμεσα.

-Μιλώντας για τον στόχο, τί θα θέλατε να μεταφέρετε στον θεατή;
Κυρίως τροφή για σκέψη και μίας ώρας και ενός τετάρτου ψυχαγωγία. Τώρα αν ο θεατής ταυτιστεί πλήρως ή μερικώς με τον ήρωα είναι θεμιτό.

-Υπάρχει αναφορά στο σήμερα και πόσο σημαντικό θεωρείτε αυτό το στοιχείο; 
Ο ήρωας του έργου μας αντιμετωπίζει προβλήματα που αντιμετωπίζει και ο σύγχρονος Έλληνας, μόνο που αυτός τα συναντά σε μια άλλη εποχή, της ευμάρειας, της επίπλαστης ευημερίας, της φούσκας, την εποχή των Ολυμπιακών αγώνων κι αυτό αποκτά ξεχωριστή σημασία. Το έργο είναι μια εν δυνάμει ‘προφητεία’ της σημερινής κατάστασης. Είναι πολύ σημαντικό αυτό για τη δική μας παράστασης γιατί ο θεατής αποκτά οικειότητα με τον ήρωα και αναγνωρίζει είτε στοιχεία του εαυτού του, είτε ανθρώπων που υπάρχουν στον περίγυρό του.

-Αν σας ζητούσαμε να την «κατατάξετε σε κατηγορία», πώς θα τη χαρακτηρίζατε;
Είναι ένα κωμικοδραματικό κοινωνικό έργο με ποικίλες αναφορές και πολλές διαστάσεις.

-Ποιο θεωρείτε το πιο δυνατό της σημείο και γιατί;
Το πιο δυνατό σημείο του έργου αλλά και της παράστασης κατά τη γνώμη μου είναι  η ταχύτητα στην εναλλαγή των  σκέψεων του ήρωα, πολύ σημαντικό για έναν μονόλογο και το ότι το κωμικό και το δραματικό στοιχείο συνυπάρχουν αρμονικά. Τέλος το φινάλε του έργου με την ανατροπή του, δίνει ποικιλία και ξεχωριστό ενδιαφέρον σε αυτό το σημαντικό έργο.

-Τί σας δυσκόλεψε περισσότερο κατά την προετοιμασία;
Προσωπικά ως ηθοποιό με δυσκόλεψαν τα περάσματα από το ένα θέμα στο άλλο που γίνονται διαρκώς και καταιγιστικά. Μάλιστα πρέπει να γίνονται και με πολύ γρήγορο θεατρικό ρυθμό μέσα από το παραλήρημα του ήρωα, οπότε ανεβαίνει ο πήχης δυσκολίας. Ευτυχώς είχα την τύχη να με βοηθήσει πάρα πολύ και στο σημείο αυτό η σκηνοθέτιδα της παράστασης και η πολλή δουλειά που κάναμε μαζί στις πρόβες.

-Θέλετε να μοιραστείτε κάτι ενδιαφέρον από τα παρασκήνια της παράστασης;
Θα μπορούσα να αναφέρω τόσα πράγματα στα τρία χρόνια παραστάσεων. Όμως νομίζω πως πρέπει να γίνει ειδική μνεία στην αντιμετώπιση που έτυχε η παράσταση στο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας των Φυλακών Κορυδαλλού. Μετά το τέλος της παράστασης ήρθαν 70 άτομα, μας αγκάλιασαν συγκινημένοι ένας ένας, μας ευχαρίστησαν, ήθελαν τόσο πολύ να μας κάνουν κάποιο δώρο και επειδή δεν είχαν ετοιμάσει κάτι, μας έδωσαν ξυλόγλυπτα τα οποία είχαν φτιάξει μόνοι τους. Και όπως είπε ένας κρατούμενος για τον Χρυσοβαλάντη: ‘Τι έπαθε ο άνθρωπος, γαμώ την κοινωνία μου μέσα.’

-Αν ήσασταν θεατής για ποιους λόγους θα την επιλέγατε;
Προσωπικά το πρώτο πράγμα που θα με έκανε να θέλω να πάω να δω το ‘Μάρτυς μου ο Θεός’ θα ήταν το βραβευμένο κείμενο. Θα έπαιρνα μάλιστα να το διαβάσω πριν πάω. Το δεύτερο θα ήταν η υπόθεση του έργου και το ότι είναι πολύπλευρο όσον αφορά στη θεματική του, καθώς και η εναλλαγή κωμικοδραματικών στοιχείων που σε προσωπικό επίπεδο με εξιτάρει. Τέλος, πάντα η λογοτεχνία που γίνεται θέατρο έχει ξεχωριστό ενδιαφέρον.
.
 Σας ευχαριστώ. Καλή επιτυχία. 
Πληροφορίες για τη παράσταση θα βρείτε ΕΔΩ
.
=================================================================================
7α Θεατρικά Κουλτουροβραβεία Θεσσαλονίκης 2017 
ΤΕΛΕΤΗ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΒΡΑΒΕΙΩΝ -  ΔΕΥΤΕΡΑ 19 ΙΟΥΝΙΟΥ 2016 – ΘΕΑΤΡΟ ΑΘΗΝΑΙΟΝ
Πληροφορίες για τη μεγάλη βραδιά – Προσκλήσεις: Προσεχώς
=================================================================================
Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη τώρα.
Πρόγραμμα παραστάσεων ΚΛΙΚ ΕΔΩ
 ==================================================================================

ΕΙΔΑΜΕ & ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΜΕ ΕΔΩ

===========================================================================

Θεατρικά Κουλτουροβραβεία Θεσσαλονίκης [σελίδα ανακοινώσεων] ΕΔΩ
Facebook page ΕΔΩ
]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/iosif-iosifidis-19044/feed/
<![CDATA[Η Βασιλική Καρακώστα μιλά στο Kulturosupa.gr για το Vconcert Ελληνικής Κλασικής Δημοτικής Μουσικής (05/05- Μέγαρο Θεσσαλονίκης).]]> http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/vasiliki-karakosta-19014/ http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/vasiliki-karakosta-19014/#comments +Fri, 28 Apr 2017 17:09:00 +0300 37 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/vasiliki-karakosta-19014/ Η Βασιλική Καρακώστα μιλά στο Kulturosupa.gr για το Vconcert Ελληνικής Κλασικής Δημοτικής Μουσικής (05/05- Μέγαρο Θεσσαλονίκης).

]]>
 Η Βασιλική Καρακώστα μιλά στο Kulturosupa.gr για το Vconcert Ελληνικής Κλασικής Δημοτικής Μουσικής (05/05 - Μέγαρο Θεσσαλονίκης).

Ένα ταξίδι στην Ελλάδα, ένας μουσικός περίπατος στα μονοπάτια της Ελληνικής Δημοτικής Μουσικής, ένα κονσέρτο μέσα από τα μάτια της εξαιρετικής κι ευαίσθητης ερμηνεύτριας Βασιλικής Καρακώστα θα δοθεί την Παρασκευή 5 Μαΐου και ώρα 21:00 στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης.
 
Για το πολυαναμενόμενο Vconcert Ελληνικής Κλασικής Δημοτικής, η σπουδαία ερμηνεύτρια Βασιλική Καρακώστα, μιλά στην Κουλτουρόσουπα.
 
Πώς θα χαρακτηρίζατε το στίγμα της μουσικής παράστασης; Ποιο στοιχείο κυριαρχεί;
Το Vconcert «Ελληνικής Κλασικής Δημοτικής Μουσικής» είναι η δική μας κλασική μουσική, όπου μάλιστα την έχουν συνθέσει πολλές ψυχές. Είναι οι σύνθεση του «εμείς». Kυριαρχεί η φύση και η αγάπη.
 
Ποιος είναι ο κεντρικός πυρήνας του ρεπερτορίου σας;
Το ρεπερτόριο μου γενικά είναι πολύ διαφορετικό, πολλά είδη τραγουδιών με εναλλαγές στις ενορχηστρώσεις και αυτή η διαφορετικότητα δείχνει την ομοιογένεια της μουσικής μου πορείας. Το ρεπερτόριο μου συγκεκριμένα στο Vconcert «Ελληνικής Κλασικής Δημοτικής Μουσικής» έχει ως πυρήνα δύο αυλαίες. Αποτελείται απο τραγούδια και σκοπούς από όλη την Ελλάδα, τα εννιά διαμερίσματά  της: Μακεδονία, Θράκη, Αιγαίο κ.λπ,  σφιχταγκαλιάζοντας την Μικρά, Ασία, τον Πόντο και την αγαπημένη μου Κύπρο. Η δεύτερη αυλαία είναι ότι ερμηνεύονται με τον πυρήνα του συμφωνικού ήχου, την οικογένεια των εγχόρδων.
 
Με ποια κριτήρια προχωρήσατε στις βασικές σας επιλογές;
Πρώτα με το κριτήριο της καρδιάς μου. Μετά της αισθητικής μου και των ξεχωριστών μουσικών ιδιωματισμών της κάθε περιοχής.
 
Η δομή του προγράμματος είναι αυστηρή ή ελίσσεται αναλόγως συνθηκών;
Η δομή του προγράμματος είναι συγκεκριμένη, το έργο είναι καινούργιο με βασικές συντεταγμένες σε εξέλιξη, ας πούμε τα περίτεχνα και σπουδαία τραγούδια της Στερεάς Ελλάδας και της Πελοποννήσου, χρειάζονται μέσα μου περισσότερο χρόνο για να εξελιχθούν. Και τον δίνω.
 
Υιοθετείτε ή όχι τις επιθυμίες του κοινού  και σε ποιο βαθμό;
Έχω μεγαλώσει ανάμεσα στον κόσμο. Φυσικά και αφουγκράζομαι και ακούω το κοινό, με ενδιαφέρει, με αφορά η συνάντησή μας, με τη βαθιά έννοια. Ειδικά στο  Vconcert που είναι ρεπερτόριο της καταγωγικής μας μνήμης, χαίρομαι που μου προτείνουν τραγούδια ή σκοπούς τους αγαπημένους. Και αυτό είναι σημαντικό για την παράδοση.
 
Πέρα από ψυχαγωγία, φιλοδοξείτε να μεταφέρετε κάποιο επιπλέον μήνυμα;
Την ενότητα. Αλλά βασικά την ομορφιά μας.
 
Πού εντοπίζετε το δυνατό σημείο της συναυλίας σας;
Το δυνατό σημείο, για εμένα, είναι όταν ανεβαίνω στη σκηνή. Νιώθω ευλογημένη που έχω την ευκαιρία να υπηρετήσω την τέχνη της μουσικής , μπροστά στο κοινό.
 
Τί περιμένετε να εισπράξουν οι ακροατές σας  φεύγοντας;
Να νιώσουν την ομορφιά και την δύναμη της ανώνυμης δημιουργίας του τόπου τους, δηλαδή της συλλογικής δημιουργίας και σύνθεσης του τόπου μας. Τις περίτεχνες και μοναδικές μας μελωδίες και ρυθμούς, στίχους. Και αυτή η ομορφιά να αποτελέσει έμπνευση για την δική τους ζωή. Αυτό θέλω.
 
Πώς  θα χαρακτηρίζατε με τρεις λέξεις το μουσικό κοινό της Θεσσαλονίκης;
Γνωρίζοντας εξ αποστάσεως, πως η Θεσσαλονίκη είναι σημαντικός και δυνατός πυρήνας, που εχει γεννήσει και γεννά προσωπικότητες και πρωτοποριακά καλλιτεχνικά σχήματα, ανυπομονώ να έρθω και να έχω την ευκαιρία μετά την παράστασή μας, στις 5 Μαΐου στο Μέγαρο της Μουσικής σας, να σας απαντήσω με ακρίβεια για αυτές τις τρεις λέξεις.
 
Αν ήσασταν ακροατής για ποιους λόγους θα επιλέγατε τη… δική σας συναυλία;
Συγκεκριμένα για το Vconcert «Ελληνικής Κλασικής Δημοτικής Μουσικής» στις 5 Μαΐου οι λόγοι που θα το επέλεγα είναι, για να δω και να ακούσω δέκα υπέροχους έγχορδους σολίστες να ενώνουν τις  σαράντα χορδές τους, με μια φωνή που έχει παραδοθεί στη μουσική από πολύ μικρή, να δω  στο πλάι τους τον κορυφαίο δεξιοτέχνη Πετρολούκα Χαλκιά και έτσι να απολαύσω ένα πλούσιο ρεπερτόριο τραγουδιών, ρυθμών και  σκοπών της παράδοσής μας.
 
Σας ευχαριστώ θερμά, καλή επιτυχία.
 
-ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΕΔΩ
-ΔΙΠΛΕΣ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ ΕΔΩ
]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/vasiliki-karakosta-19014/feed/
<![CDATA[Η σκηνοθέτις & ηθοποιός Μαρία Μπαλτατζή, μιλά στο Kulturosupa.gr για την «Δεσποινίς Τζούλια» του Αύγουστου Στρίντμπεργκ]]> http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/mpalntatzh-despinis-politia-19001/ http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/mpalntatzh-despinis-politia-19001/#comments +Fri, 28 Apr 2017 10:24:00 +0300 37 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/mpalntatzh-despinis-politia-19001/   Η σκηνοθέτις & ηθοποιός Μαρία Μπαλτατζή, μιλά στο Kulturosupa.gr για την «Δεσποινίς Τζούλια».

]]>
 Η σκηνοθέτις & ηθοποιός Μαρία Μπαλτατζή, μιλά στο Kulturosupa.gr για την «Δεσποινίς Τζούλια» του Αύγουστου Στρίντμπεργκ.

Ένα σκηνικό, δύο φύλα, τρία πρόσωπα. Ένας άνδρας, ο Ζαν και δύο γυναίκες, η Τζούλια και η Κριστίν. Τρείς διαφορετικοί ψυχισμοί με άλλα «θέλω» και με κανένα ουσιαστικό, βαθύ κοινό ενδιαφέρον να τους ενώνει. Μόνος συνδετικός κρίκος οι μεταξύ τους σχέσεις «εξουσίας».
.
Η σκηνοθέτις και  πρωταγωνίστρια της παράστασης «Δεσποινίς Τζούλια» του Αύγουστου Στρίντμπεργκ, Μαρία Μπαλτατζή, μιλά στο Kulturosupa.gr ώστε να ξέρετε τι θα δείτε από Παρασκευή 5 Μαίου στην Πολιτεία Θεάτρου. 

1. Ποιο είναι με δυο λόγια το θέμα που πραγματεύεται η παράσταση;

Το θέμα που πραγματεύεται το  αριστουργηματικό αυτό μονόπρακτο ψυχόδραμα και μία από τις κλασικότερες θεατρικές μελέτες της λειτουργίας και της πάλης των κοινωνικών τάξεων και των δύο φύλων είναι η ακραία αναμέτρηση των δύο φύλων(αρσενικό-θηλυκό και των δύο τάξεων(λαϊκή-αριστοκρατική). Η αντιμαχία, ωστόσο, δεν περιορίζεται ανάμεσα στα δύο φύλα και κοινωνικές τάξεις.

Ο Στρίντμπεργκ -ο ασυναγώνιστος αυτός δόκτωρ της ψυχολογικής ανάλυσης- χειρίζεται το ψυχολογικό νυστέρι του αριστοτεχνικά, χρησιμοποιώντας το σαν έναν μεγεθυντικό φακό, μέσα από τον οποίο παρακολουθούμε βήμα-βήμα τις δονήσεις και τους σπασμούς που ακολουθούν την κατακόρυφη κατάδυση μιας υπό διάλυση Ψυχής στη διαδικασία του ψυχικού κατακερματισμού της και μέσω αυτής, μια υπό διάλυση κοινωνική τάξη και τις εγγενείς παθογένειες μιας άλλης ανερχόμενης τάξης. Το συμβολικό υφαίνεται με το πραγματικό τόσο σφιχτοδεμένα που αδυνατούμε να τα ξεμπερδέψουμε.

2.   Τί θα μπορούσατε να αποκαλύψετε από την υπόθεσή της;

Ένα σκηνικό, δύο φύλα, τρία πρόσωπα. Ένας άνδρας, ο Ζαν και δύο γυναίκες, η Τζούλια και η Κριστίν. Τρείς διαφορετικοί ψυχισμοί με άλλα «θέλω» και με κανένα ουσιαστικό, βαθύ κοινό ενδιαφέρον να τους ενώνει. Μόνος συνδετικός κρίκος οι μεταξύ τους σχέσεις «εξουσίας».Και τα τρία πρόσωπα του έργου φέρουν τη μελαγχολία και την πικρία της φθοράς ενός κόσμου σε παρακμή. Μιας σαθρής, νόθας και παραπαίουσας αριστοκρατίας που καταρρέει κάτω από το βάρος μιας «ένδοξης καταγωγής» για να βρει τελικά τη λύτρωση «αυτοκτονώντας» και μιας ανερχόμενης λαϊκής τάξης που προελαύνει αδίστακτη, μη μπορώντας ωστόσο να αποτινάξει από πάνω της το ψυχολογικό τραύμα της «ταπεινής καταγωγής». Προσπαθώντας μάταια να αισθανθούν, αφηγούνται τα κατορθώματά τους, το παρελθόν τους, τις ρίζες τους, αναλαμβάνοντας ρόλους άλλοτε εξουσιαστή και άλλοτε εξουσιαζόμενου. Όλα τα γεγονότα και οι καταστάσεις που συγκροτούν το μύθο έχουν συντελεστεί από πριν. Οι θεατές καλούνται να γίνουν μάρτυρες ενός προαναγγελθέντος ψυχικού θανάτου», ήτοι, του τελευταίου εξουθενωτικού σταδίου πριν την τελική Πτώση.

3. Ποια ήταν η αφορμή που  ενέμπνευσε το ανέβασμά της;

Αφορμή για το ανέβασμα της παράστασης υπήρξε η διαχρονικότητα του έργου. Το 1888-έτος γραφής του "Δεσποινίς Τζούλια"- στο κατώφλι του 20ου αιώνα, συγκρούονταν δύο κόσμοι (αριστοκρατία-νεόκοπη αστική τάξη), ενώ τα επιτεύγματα της επιστήμης, των εφευρέσεων, της ψυχολογίας και των κοινωνικών αγώνων αναδείκνυαν νέες δυνάμεις του κοινωνικού και πολιτιστικού γίγνεσθαι.Σήμερα, αρχές του 21ου αιώνα, η παγκοσμιοποιμένη πια οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα σε συνδυασμό με τα νέα τεχνολογικά επιτεύγματα δημιουργεί μια εντελώς νέα και πάλι πραγματικότητα. Όπως και τότε, έτσι και τώρα είναι καταδικασμένο να πεθάνει οποιοσδήποτε και οτιδήποτε δεν μπορέσει να παρακολουθήσει την σαρωτική αυτή αλλαγή του ατομικού και κοινωνικού γίγνεσθαι. 

4.  Μιλώντας για τον στόχο, τί θα θέλατε να μεταφέρετε στον θεατή;

Ο θεατής γίνεται συνοδοιπόρος με την ίδια τη φύση του, αφού το εμβληματικό αυτό αριστούργημα της παγκόσμιας δραματουργίας σηματοδοτεί όλες εκείνες τις αέναες δυνάμεις που απαρχής του κόσμου ορίζουν και καθορίζουν την ανθρώπινη φύση.

Κι’ αυτό γιατί μέσα από την πολύπλευρη κι επίπονη διαδικασία της στριντμπεργκικής παρατήρησης της φύσης, της ψυχικής παθολογίας των ανθρώπων και των αντιδράσεών τους, συγκρούονται μέχρι τελικής πτώσεως σ’ έναν τελετουργικό, ανελέητο και αβυσσαλέο αλληλοσπαραγμό, όλες οι ανθρώπινες εκφάνσεις. Η αριστοκρατική με την λαϊκή τάξη, το αρσενικό με το θηλυκό φύλο, η λογική με το ένστικτο, η πραγματικότητα με την ψευδαίσθηση και το όνειρο, η προσωπική αλήθεια με την υποκρισία, η ευαισθησία με τον κυνισμό, τα ευγενή ιδεώδη με την «πάση θυσία» επιβίωση, η θρησκεία με τις αντιφάσεις της, η χριστιανική ηθική με την ανάγκη για επιβίωση, το καθήκον με την επιθυμία, το ένδοξο παρελθόν με το παρακμιακό παρόν, το συνειδητό με το ασυνείδητο, η συνειδητή φιλοδοξία για κοινωνική ανέλιξη με το υποσυνείδητο κόμπλεξ της ταπεινής καταγωγής (επηρεασμός από τις ψυχαναλυτικές θεωρίες του Φρόυντ), το κοινωνικό status με την τραγικότητα της ανθρώπινης αυτοκαταστροφικής φύσης, το σεξ με την ανάγκη να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε, η ανάγκη να εξουσιάσουμε με την ανάγκη να υποταχθούμε, το «είναι» με το αδιέξοδο της «ανυπαρξίας», η ζωή με το θάνατο…

5.  Αν σας ζητούσαμε να την «κατατάξετε σε κατηγορία», πώς θα τη χαρακτηρίζατε;

Παρ' ότι το έργο κατατάσσεται στα "νατουραλιστικά" του Αύγουστου Στρίντμπεργκ, έκδηλη- κατά την άποψή μου-είναι η παρουσία στοιχείων της αρχαίας τραγωδίας. Η δομή του έργου, για παράδειγμα, ακολουθεί τον αριστοτελικό «κανόνα των τριών ενοτήτων». Ενότητα μύθου, δηλαδή ένα σημαντικό γεγονός (γιορτή υπηρετικού προσωπικού). Ενότητα τόπου, δηλαδή ίδιο τόπο δράσης (κουζίνα αρχοντικού). Ενότητα χρόνου, δηλαδή η δράση πραγματώνεται εντός εικοσιτετραώρου (τη νύχτα του ηλιοστασίου στις 23 Ιουνίου και μικρότερη νύχτα του χρόνου). Ως προς την ουσία, ο Ζαν και η Τζούλια δεν εκπροσωπούν «χαρακτήρες» αλλά αέναες δυνάμεις που καθορίζουν την ανθρώπινη φύση με τρόπο καταλυτικό και τελολογικό. Επιθυμία, καθήκον, έρωτας, πάθος, μίσος, ζήλεια, εγωισμός, αλαζονεία, φιλοδοξία, εξουσία, αγωνία, αδιέξοδα, απελπισία, απόγνωση, πτώση και τελικά  τραγική κατάληξη, απαραίτητη συνθήκη της αρχαίας τραγωδίας. Στην κεντρική ηρωίδα, την «γαλαζοαίματη» Τζούλια, ικανοποιούνται και οι πέντε συνθήκες της τραγικής περσόνας, δεδομένου ότι η ηρωίδα πάσχει εξαιτίας μιας αναπόφευκτης μοίρας(αμαρτίες γονέων), σφάλλει(σεξ με κατώτερό της λόγω υπερβολικής αυτοπεποίθησης και αλαζονείας (ύβρις), έρχεται αντιμέτωπη με δυνάμεις υπέρτερες (καταγωγή, φύλο), βρίσκεται στην ανάγκη να επιλέξει ανάμεσα σε δύο λύσεις που και οι δυο θα την πληγώσουν(φυγή με κατώτερό της ταξικά ή αυτοκτονία) και τέλος μεταπίπτει από την ευφορία στη δυστυχία. Σαν μια γνήσια τραγική ηρωίδα συγκρούεται με τη Μοίρα, τη Θεία Δίκη, τους ανθρώπους, τον εαυτό της και συντρίβεται. Η έννοια της τραγικότητας συμπεριλαμβάνει και τη μεταβολή της, δηλαδή τη μετάβαση από την άγνοια στη γνώση, μέσα από την εμπλοκή της σε αντιφατικές καταστάσεις, τρομερά διλήμματα και αδιέξοδα και τις συνακόλουθες συνέπειες αυτών των καταστάσεων με ενοχή, ψυχική οδύνη, μοναξιά, συντριβή(ερινύες), λύτρωση (ευμενίδες).

Έτσι έρχεται η κάθαρση μέσα από την αυτοχειρία. Η αυτοκτονία της ωστόσο δεν συντελείται επί Σκηνής, άλλο ένα δείγμα κλασικής και ουχί νατουραλιστικής αντιμετώπισης του θανάτου, αφού η αρχαία τραγωδία είναι αυτή που δεν επιτρέπει να πεθαίνουν οι ήρωες επί Σκηνής. 

6.  Ποιο θεωρείτε το πιο δυνατό της σημείο και γιατί;

Η σφαιρικότητα αντιμετώπισης της ανθρώπινης ύπαρξης σε συνδυασμό με τις παθογένειες που προκαλεί στο άτομο η καταγωγή και το κοινωνικό περιβάλλον του, θεωρώ ότι είναι το στοιχείο που καθορίζει και την αξία αυτού του "διαμαντιού" της διεθνούς δραματουργίας. Συμβολικό, πολυεπίπεδο (ψυχολογικό, κοινωνικό, ταξικό, σεξουαλικό, φεμινιστικό), σκληρό και «αδιάντροπο» στην πλοκή και στη γλώσσα, άκρως πρωτοποριακό για την εποχή του χαρακτηρίστηκε «ανήθικο», δέχθηκε σφοδρή επίθεση και ξεσήκωσε πλήθος αντιδράσεων προκαλώντας σκάνδαλο όταν δημοσιεύθηκε το 1888. 

7.  Τί σας δυσκόλεψε περισσότερο κατά την προετοιμασία;;

Η μεγαλύτερη δυσκολία του έργου έγκειται στο να αντέξει ο ηθοποιός στους κραδασμούς που υφίσταται ο ίδιος κατά τη διάρκεια ερμηνείας του ρόλου του λόγω της καταιγιστικής δράσης και των αλλεπάλληλων ψυχολογικών εναλλαγών.

8.  Αν ήσασταν θεατής για ποιους λόγους θα την επιλέγατε;

Θα θεωρούσα για τον εαυτό μου μεγάλη απώλεια να μην παρακολουθήσω μια παράσταση έργου του Αύγουστου Στρίντμπεργκ, του πλέον πρωτοπόρου δραματουργού του τέλους του 19ου αιώνα και χαρισματικού προφήτη του θεάτρου του 20ου αιώνα. Κι αυτό γιατί προσεγγίζει με τα έργα του όλα τα αισθητικά ρεύματα όπως ιστορικό δράμα, ονειρόδραμα, ρομαντισμό, ρεαλισμό, νατουραλισμό, εξπρεσιονισμό, σουρεαλισμό, υπαρξισμό, θέατρο παραλόγου, αρνούμενος, ωστόσο, να σεβαστεί τα καθιερωμένα σύνορα μεταξύ των διάφορων ειδών, λόγω του ταμπεραμέντου και του δυναμισμού της ψυχής του  που ξεπερνάει το έργο του.
.
Είναι από εκείνες τις «αναρχικές» μεγαλοφυΐες που φαίνονται ασύντακτες, γιατί δε χωράνε σε κανένα καλούπι, σε κανένα κανόνα, σε καμιά καθιερωμένη μορφή. Τους λείπει και το κατώτερο έστω όριο του μέτρου. Γεμάτος αξίες και ιδανικά που κονταροχτυπιούνται μεταξύ τους μέχρι τελικής πτώσεως… Με τα έργα του κατήγγειλε απροκάλυπτα τις κοινωνικές συμβάσεις και σχολίασε τις ηθικές αξίες της ζωής, την διανοητική ανισορροπία, την απροσάρμοστη σεξουαλικότητα, τις ανάγκες που δεν καλύπτονται, τις επιθυμίες που διαψεύδονται και τις επιλογές που δεν «επιλέγονται», φτάνοντας ως τα έγκατα της ψυχής του ανθρώπου, με σκοπό να τον βοηθήσει να λυτρωθεί από την υπαρξιακή του αγωνία μέσα από την αυτογνωσία και την αυτοσυνείδηση.

Σας ευχαριστώ. Καλή επιτυχία. 


Πληροφορίες για τη παράσταση θα βρείτε ΕΔΩ
.
=================================================================================
7α Θεατρικά Κουλτουροβραβεία Θεσσαλονίκης 2017 
ΤΕΛΕΤΗ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΒΡΑΒΕΙΩΝ -  ΔΕΥΤΕΡΑ 19 ΙΟΥΝΙΟΥ 2016 – ΘΕΑΤΡΟ ΑΘΗΝΑΙΟΝ
Πληροφορίες για τη μεγάλη βραδιά – Προσκλήσεις: Προσεχώς
=================================================================================
Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη τώρα.
Πρόγραμμα παραστάσεων ΚΛΙΚ ΕΔΩ
 ==================================================================================

ΕΙΔΑΜΕ & ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΜΕ ΕΔΩ

===========================================================================

Θεατρικά Κουλτουροβραβεία Θεσσαλονίκης [σελίδα ανακοινώσεων] ΕΔΩ
Facebook page ΕΔΩ
]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/mpalntatzh-despinis-politia-19001/feed/
<![CDATA[Ο Στάθης Ψάλτης σε μια αδημοσίευτη συνέντευξη, μίλησε στην Κουλτουρόσουπα.]]> http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/stathis-psaltis-sinentefxsi-18927/ http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/stathis-psaltis-sinentefxsi-18927/#comments +Sun, 23 Apr 2017 15:01:00 +0300 37 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/stathis-psaltis-sinentefxsi-18927/ Ο Στάθης Ψάλτης σε μια αδημοσίευτη συνέντευξη, μίλησε στην Κουλτουρόσουπα.

]]>
 Ο Στάθης Ψάλτης σε μια αδημοσίευτη συνέντευξη, μίλησε στην Κουλτουρόσουπα.

Ο Στάθης Ψάλτης δεν είναι πια εδώ! Είναι όμως οι ταινίες του που θα προβάλλονται για πάντα στην τηλεόραση, είναι οι αναμνήσεις μας όσοι τον είδαμε πάνω στη σκηνή ενός θεάτρου.
 
Προσωπικά τον είδα αν θυμάμαι καλά καμιά 5-6 φορές και ομολογώ δεν ήταν από τους αγαπημένους μου. Δεν έκανε το είδος θεάματος που με έκφραζε. Ως «κουλτουριάρης» θεωρούσα την πεπατημένη: Πολύ καλός ηθοποιός, μα «φθηνό» - λαϊκό το θέατρο που κάνει… Παρόλα αυτά τον είδα αρχές Ιουλίου του 2009 στο θέατρο Δάσους στη «Λυσιστράτη» με τον Θύμιο Καρακατσάνη, στον ίδιο χώρο αργότερα, το 2014, να ερμηνεύει την γριά στον «Πλούτο» του Αριστοφάνη μαζι με Βουτσά και Φόνσου. Σε μια απογευματινή στο θέατρο Ράδιο Σίτυ, το 2015, έμεινα άναυδος όταν οι περισσότεροι θεατές σηκώθηκαν όρθιοι και τον χειροκροτούσαν με πάθος για κάποια λεπτά της ώρας. Ήταν στην επιθεώρηση «Δεν έχουν Τσίπρα πάνω τους».  Και μια άλλη φορά στο θέατρο Κολοσσαίον σάστισα όταν ένα ολόκληρο θέατρο επιβράβευσε το «κατηγορώ» του. Ήταν στην επιθεώρηση «Γομάρια με σαμάρια της Βουλής μας τα καμάρια». Έτος 2012.
 
Σε όλα τα παραπάνω υπήρxαν αδιάσειστα ντοκουμέντα. Καταγεγραμμένα και ανεβασμένα στο YouTube, αλλά ας όψεται η καφρο-κουλτουρέ-κοινότητα που μας έκλεισε το κανάλι χάνοντας μεταξύ άλλων 1200 ιστορικά θεατρικά βιντεάκια… Δυστυχώς έως τότε, δεν κρατούσαμε αρχείο...
 
Λίγο πριν ολοκληρωθούν οι παραπάνω παραστάσεις στο Κολοσσαίον, είχα την ανάγκη να τον συναντήσω και να τα πούμε από κοντά. Είχε αργήσει στο ραντεβού του και τον περίμενα στο καμαρίνι του. Από κοντά δεν ήταν εύκολος άνθρωπος. Σοβαρός, λιγομίλητος και σχεδόν σκυθρωπός ή μάλλον προβληματισμένος. Μιλούσε χαμηλόφωνα, με πολλές παύσεις και κάπνιζε συνεχώς. Τα ψιλό-είπαμε. Στην απομαγνητοφώνηση κατόπιν δεν έμεινα ευχαριστημένος από το αποτέλεσμα. Έφταιγα εγώ. Ήθελα τόσα πολλά να τον ρωτήσω και αναλωθήκαμε στα της τελευταίας του δουλειάς. Αποφάσισα να μην την δημοσιεύσω ποτέ. Ο θανόντος του με παρακίνησε να ξεψαχνίσω τα κιτάπια μου και να την βρω. Αφαίρεσα ότι ήταν «περιττό» και τον αποχαιρετώ με τα πιο δυνατά σημεία μιας συνέντευξης που έμελλε να δημοσιευτεί κατόπιν εορτής. Του ζητώ συγνώμη όπου κι’ αν βρίσκεται… 
 
Καθώς σας έβλεπα στη σκηνή, στο τελευταίο μέρος διέκρινα ένα ιδιαίτερο «ξέσπασμα»… Ένα κατηγορώ. Να τα «χώσετε»… Να τα «πείτε», να «φωνάξετε»… Με ξαφνιάσατε αλλά και με εντυπωσιάσατε.
Καταρχάς είμαι πάντα επιθετικός. Η επιθεώρηση δεν είναι τίποτα άλλο παρά επιθεωρώ και επιτίθεμαι…
 
Μου το εξηγείτε; Τι εννοείτε;
Πρωτα επιθεωρώ σατυρικά πρόσωπα και πράγματα και μετά μπαίνω σε ένα κυρίως θέμα, το όποιο καίει όλη την Ελλάδα, τους Έλληνες μα και τους πάντες και εκεί, επιτίθεμαι.  
 
Πως;
Όχι με την έννοια του θυμού, αλλά του κλαυσίγελου.
Με αυτό τον τρόπο, μέσω αυτού του  τελευταίου μονόλογου νιώθω και αποδίδω καυτηριάζοντας την κοινωνική διαφθορά.
 
Υπάρχει αυτοσχεδιασμός;
Βεβαίως, και δεν είναι πάντα ο ίδιος, όπως αισθάνομαι εκείνη τη στιγμή.
 
Ανάλογα την επικαιρότητα…
Σαν άνθρωπος έτσι όπως μας κατάντησαν είμαι πολύ θυμωμένος. 30-35 χρόνια έπαιρναν και έτρωγαν τα λεφτά του κόσμου του κόσμου.. κτίζοντας βίλες…
 
Τους θεατές τους «βλέπετε» την ώρα που είστε στη σκηνή;
Βεβαίως, μέχρι και την τελευταία σειρά. Τους κοιτώ στα μάτια.
 
Τι «βλέπετε»;
Κουνάνε συγχρόνως το κεφάλι τους… σα να μου λένε πόσο δίκιο έχεις… Και πολλές φορές ακούω φωνές από κάτω.. «Πέστα Στάθη, πέστα, πέστα τους…». Εγώ τους λέω, εσείς τα ακούτε;
 
Ο κόσμος πάντως έρχεται να σας δει και να διασκεδάσει, να γελάσει αυτά τα 20 λεπτά που διαρκεί το νούμερο σας.
Όχι, 15 λεπτά είναι τα αστεία και τα υπόλοιπα 5 είναι αυτό το  κατηγορώ που κάνω…
 
Πάντως σε αυτά τα πέντε είδα τον κόσμο σαστισμένο. Δεν γελούσε…
Κοίταξε να δεις, στα τόσα χρόνια  που κάνω αυτή την δουλειά, ο κόσμος έτσι με περιμένει, έτσι με θέλει και αυτό τους δίνω. Να τους κάνω δηλαδή να γελάνε και παράλληλα να τους προβληματίζω…
 
Πόσα χρόνια κάνετε αυτή την δουλειά;
38 χρόνια παίρνω πολιτική θέση πάνω στη σκηνή χωρίς να είμαι πολιτικοποιημένο άτομο.
 
Γιατί είπατε «είμαι πάντα ειλικρινείς μαζί σας»; Ποια ανάγκη σας οδηγεί να πείτε αυτό στον θεατές;
Ότι ποτέ δεν βγαίνω να κοροϊδέψω. Πάντα δίνω την ψύχη μου, πάντα δίνω τις δροσοσταλίδες της καρδιάς μου επάνω στη σκηνή. Δεν βρίσκομαι εδώ να σας κοροϊδέψω, ήρθα να πω αλήθειες.
 
Αντιδράσεις έχετε; Κάποιοι να σηκωθούν και να φύγουν;
Μπορεί κάποιοι να μην τις δέχονται μα κανένας και ποτέ δεν σηκώθηκε να φύγει από τις παραστάσεις μου. Ποτέ.
 
Είδα και πολλούς να σηκώνονται όρθιοι, να σας καταχειροκροτούν… Σπάνιο φαινόμενο, δεν συνηθίζεται.
Πολλές φορές σηκώνεται όλο το θέατρο όρθιο, όλο… Αυτό που συμβαίνει είναι πάρα πολύ τιμητικό για μένα..
 
Ένα είδος σεβασμού;
Ναι. Αναγνωρίζουν την προσφορά τόσων χρόνων μου στο θέατρο, και φυσικά όλα τα άλλα που τους λέω.
 
Πάντως κ Ψάλτη μπορούσατε να κάνετε και άλλα πράγματα, ας τα πούμε πιο καλλιτεχνικά… ή δεν σας ενδιέφερε;
Αυτό που πάντα με ενδιέφερε ήταν να μην προδώσω πρώτα τον εαυτό μου και την Τέχνη μου και κατόπιν να είμαι αληθινός με τον κόσμο που ερχόταν να με δει. Ότι έκανα στην καριέρα μου το έκανα με πολύ αγάπη και ειλικρίνεια. Δεν προσπάθησα να αλλάξω γιατί δεν ήθελα. Τι θα πει «καλλιτεχνικά»; Ο τρόπος έκφρασης κάθε καλλιτέχνη είναι να βγάζει την ψυχή του και ο Στάθης Ψάλτης δεν παρέκλινε στιγμή από το να δίνει την ψυχή του σε όλο αυτό τον κόσμο που με χειροκροτά κάθε βράδυ.
 
Γι’ αυτό είστε τελικά ένα πρόσωπο λατρείας, ο κόσμος δεν σας ξεχνά.
Αυτό συμβαίνει γιατί υπάρχει μπακράουντ. Τόσο οι ταινίες μου όσο και οι εμφανίσεις μου στο θέατρο διατηρούν αυτό που λέμε διαχρονικότητα Στάθη Ψάλτη. Για αυτό βλέπεις παιδάκια, πολλούς νέους, νέες οικογένειες να γεμίζουν το θέατρο μου. Είναι αυτοί οι άνθρωποι που μεγάλωσαν μέσα από τις ταινίες μου, τις αγάπησαν και θέλουν να με δουν ζωντανό πάνω στη σκηνή. Γι αυτό τον κόσμο κι εγώ υπάρχω, για να τους βλέπω στα μάτια και να τους λέω την αλήθεια μου μέσο της καλλιτεχνικής αξίας μου. Και αυτό θα κάνω όσο έχω τα δικά μου μάτια  ανοιχτά…
---------------------------------------------------------
Το μεσημέρι της Δευτέρας (24/04/2017) θα πουν το «τελευταίο αντίο» η οικογένεια, οι συνάδελφοι και οι θαυμαστές του Στάθη Ψάλτη, που «έφυγε» από τη ζωή σε ηλικία 66 ετών την περασμένη Παρασκευή, μετά από σκληρή μάχη με τον καρκίνο.
]]>
2 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/stathis-psaltis-sinentefxsi-18927/feed/