Kulturosupa.gr - RSS http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/ put the rss description here. +Sun, 23 Apr 2017 15:01:00 +0300 en hourly 1 http://kulturosupa.gr/ http://kulturosupa.gr/upload/logo.png Rss title here http://kulturosupa.gr/ <![CDATA[Ο Στάθης Ψάλτης σε μια αδημοσίευτη συνέντευξη, μίλησε στην Κουλτουρόσουπα.]]> http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/stathis-psaltis-sinentefxsi-18927/ http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/stathis-psaltis-sinentefxsi-18927/#comments +Sun, 23 Apr 2017 15:01:00 +0300 37 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/stathis-psaltis-sinentefxsi-18927/ Ο Στάθης Ψάλτης σε μια αδημοσίευτη συνέντευξη, μίλησε στην Κουλτουρόσουπα.

]]>
 Ο Στάθης Ψάλτης σε μια αδημοσίευτη συνέντευξη, μίλησε στην Κουλτουρόσουπα.

Ο Στάθης Ψάλτης δεν είναι πια εδώ! Είναι όμως οι ταινίες του που θα προβάλλονται για πάντα στην τηλεόραση, είναι οι αναμνήσεις μας όσοι τον είδαμε πάνω στη σκηνή ενός θεάτρου.
 
Προσωπικά τον είδα αν θυμάμαι καλά καμιά 5-6 φορές και ομολογώ δεν ήταν από τους αγαπημένους μου. Δεν έκανε το είδος θεάματος που με έκφραζε. Ως «κουλτουριάρης» θεωρούσα την πεπατημένη: Πολύ καλός ηθοποιός, μα «φθηνό» - λαϊκό το θέατρο που κάνει… Παρόλα αυτά τον είδα αρχές Ιουλίου του 2009 στο θέατρο Δάσους στη «Λυσιστράτη» με τον Θύμιο Καρακατσάνη, στον ίδιο χώρο αργότερα, το 2014, να ερμηνεύει την γριά στον «Πλούτο» του Αριστοφάνη μαζι με Βουτσά και Φόνσου. Σε μια απογευματινή στο θέατρο Ράδιο Σίτυ, το 2015, έμεινα άναυδος όταν οι περισσότεροι θεατές σηκώθηκαν όρθιοι και τον χειροκροτούσαν με πάθος για κάποια λεπτά της ώρας. Ήταν στην επιθεώρηση «Δεν έχουν Τσίπρα πάνω τους».  Και μια άλλη φορά στο θέατρο Κολοσσαίον σάστισα όταν ένα ολόκληρο θέατρο επιβράβευσε το «κατηγορώ» του. Ήταν στην επιθεώρηση «Γομάρια με σαμάρια της Βουλής μας τα καμάρια». Έτος 2012.
 
Σε όλα τα παραπάνω υπήρxαν αδιάσειστα ντοκουμέντα. Καταγεγραμμένα και ανεβασμένα στο YouTube, αλλά ας όψεται η καφρο-κουλτουρέ-κοινότητα που μας έκλεισε το κανάλι χάνοντας μεταξύ άλλων 1200 ιστορικά θεατρικά βιντεάκια… Δυστυχώς έως τότε, δεν κρατούσαμε αρχείο...
 
Λίγο πριν ολοκληρωθούν οι παραπάνω παραστάσεις στο Κολοσσαίον, είχα την ανάγκη να τον συναντήσω και να τα πούμε από κοντά. Είχε αργήσει στο ραντεβού του και τον περίμενα στο καμαρίνι του. Από κοντά δεν ήταν εύκολος άνθρωπος. Σοβαρός, λιγομίλητος και σχεδόν σκυθρωπός ή μάλλον προβληματισμένος. Μιλούσε χαμηλόφωνα, με πολλές παύσεις και κάπνιζε συνεχώς. Τα ψιλό-είπαμε. Στην απομαγνητοφώνηση κατόπιν δεν έμεινα ευχαριστημένος από το αποτέλεσμα. Έφταιγα εγώ. Ήθελα τόσα πολλά να τον ρωτήσω και αναλωθήκαμε στα της τελευταίας του δουλειάς. Αποφάσισα να μην την δημοσιεύσω ποτέ. Ο θανόντος του με παρακίνησε να ξεψαχνίσω τα κιτάπια μου και να την βρω. Αφαίρεσα ότι ήταν «περιττό» και τον αποχαιρετώ με τα πιο δυνατά σημεία μιας συνέντευξης που έμελλε να δημοσιευτεί κατόπιν εορτής. Του ζητώ συγνώμη όπου κι’ αν βρίσκεται… 
 
Καθώς σας έβλεπα στη σκηνή, στο τελευταίο μέρος διέκρινα ένα ιδιαίτερο «ξέσπασμα»… Ένα κατηγορώ. Να τα «χώσετε»… Να τα «πείτε», να «φωνάξετε»… Με ξαφνιάσατε αλλά και με εντυπωσιάσατε.
Καταρχάς είμαι πάντα επιθετικός. Η επιθεώρηση δεν είναι τίποτα άλλο παρά επιθεωρώ και επιτίθεμαι…
 
Μου το εξηγείτε; Τι εννοείτε;
Πρωτα επιθεωρώ σατυρικά πρόσωπα και πράγματα και μετά μπαίνω σε ένα κυρίως θέμα, το όποιο καίει όλη την Ελλάδα, τους Έλληνες μα και τους πάντες και εκεί, επιτίθεμαι.  
 
Πως;
Όχι με την έννοια του θυμού, αλλά του κλαυσίγελου.
Με αυτό τον τρόπο, μέσω αυτού του  τελευταίου μονόλογου νιώθω και αποδίδω καυτηριάζοντας την κοινωνική διαφθορά.
 
Υπάρχει αυτοσχεδιασμός;
Βεβαίως, και δεν είναι πάντα ο ίδιος, όπως αισθάνομαι εκείνη τη στιγμή.
 
Ανάλογα την επικαιρότητα…
Σαν άνθρωπος έτσι όπως μας κατάντησαν είμαι πολύ θυμωμένος. 30-35 χρόνια έπαιρναν και έτρωγαν τα λεφτά του κόσμου του κόσμου.. κτίζοντας βίλες…
 
Τους θεατές τους «βλέπετε» την ώρα που είστε στη σκηνή;
Βεβαίως, μέχρι και την τελευταία σειρά. Τους κοιτώ στα μάτια.
 
Τι «βλέπετε»;
Κουνάνε συγχρόνως το κεφάλι τους… σα να μου λένε πόσο δίκιο έχεις… Και πολλές φορές ακούω φωνές από κάτω.. «Πέστα Στάθη, πέστα, πέστα τους…». Εγώ τους λέω, εσείς τα ακούτε;
 
Ο κόσμος πάντως έρχεται να σας δει και να διασκεδάσει, να γελάσει αυτά τα 20 λεπτά που διαρκεί το νούμερο σας.
Όχι, 15 λεπτά είναι τα αστεία και τα υπόλοιπα 5 είναι αυτό το  κατηγορώ που κάνω…
 
Πάντως σε αυτά τα πέντε είδα τον κόσμο σαστισμένο. Δεν γελούσε…
Κοίταξε να δεις, στα τόσα χρόνια  που κάνω αυτή την δουλειά, ο κόσμος έτσι με περιμένει, έτσι με θέλει και αυτό τους δίνω. Να τους κάνω δηλαδή να γελάνε και παράλληλα να τους προβληματίζω…
 
Πόσα χρόνια κάνετε αυτή την δουλειά;
38 χρόνια παίρνω πολιτική θέση πάνω στη σκηνή χωρίς να είμαι πολιτικοποιημένο άτομο.
 
Γιατί είπατε «είμαι πάντα ειλικρινείς μαζί σας»; Ποια ανάγκη σας οδηγεί να πείτε αυτό στον θεατές;
Ότι ποτέ δεν βγαίνω να κοροϊδέψω. Πάντα δίνω την ψύχη μου, πάντα δίνω τις δροσοσταλίδες της καρδιάς μου επάνω στη σκηνή. Δεν βρίσκομαι εδώ να σας κοροϊδέψω, ήρθα να πω αλήθειες.
 
Αντιδράσεις έχετε; Κάποιοι να σηκωθούν και να φύγουν;
Μπορεί κάποιοι να μην τις δέχονται μα κανένας και ποτέ δεν σηκώθηκε να φύγει από τις παραστάσεις μου. Ποτέ.
 
Είδα και πολλούς να σηκώνονται όρθιοι, να σας καταχειροκροτούν… Σπάνιο φαινόμενο, δεν συνηθίζεται.
Πολλές φορές σηκώνεται όλο το θέατρο όρθιο, όλο… Αυτό που συμβαίνει είναι πάρα πολύ τιμητικό για μένα..
 
Ένα είδος σεβασμού;
Ναι. Αναγνωρίζουν την προσφορά τόσων χρόνων μου στο θέατρο, και φυσικά όλα τα άλλα που τους λέω.
 
Πάντως κ Ψάλτη μπορούσατε να κάνετε και άλλα πράγματα, ας τα πούμε πιο καλλιτεχνικά… ή δεν σας ενδιέφερε;
Αυτό που πάντα με ενδιέφερε ήταν να μην προδώσω πρώτα τον εαυτό μου και την Τέχνη μου και κατόπιν να είμαι αληθινός με τον κόσμο που ερχόταν να με δει. Ότι έκανα στην καριέρα μου το έκανα με πολύ αγάπη και ειλικρίνεια. Δεν προσπάθησα να αλλάξω γιατί δεν ήθελα. Τι θα πει «καλλιτεχνικά»; Ο τρόπος έκφρασης κάθε καλλιτέχνη είναι να βγάζει την ψυχή του και ο Στάθης Ψάλτης δεν παρέκλινε στιγμή από το να δίνει την ψυχή του σε όλο αυτό τον κόσμο που με χειροκροτά κάθε βράδυ.
 
Γι’ αυτό είστε τελικά ένα πρόσωπο λατρείας, ο κόσμος δεν σας ξεχνά.
Αυτό συμβαίνει γιατί υπάρχει μπακράουντ. Τόσο οι ταινίες μου όσο και οι εμφανίσεις μου στο θέατρο διατηρούν αυτό που λέμε διαχρονικότητα Στάθη Ψάλτη. Για αυτό βλέπεις παιδάκια, πολλούς νέους, νέες οικογένειες να γεμίζουν το θέατρο μου. Είναι αυτοί οι άνθρωποι που μεγάλωσαν μέσα από τις ταινίες μου, τις αγάπησαν και θέλουν να με δουν ζωντανό πάνω στη σκηνή. Γι αυτό τον κόσμο κι εγώ υπάρχω, για να τους βλέπω στα μάτια και να τους λέω την αλήθεια μου μέσο της καλλιτεχνικής αξίας μου. Και αυτό θα κάνω όσο έχω τα δικά μου μάτια  ανοιχτά…
---------------------------------------------------------
Το μεσημέρι της Δευτέρας (24/04/2017) θα πουν το «τελευταίο αντίο» η οικογένεια, οι συνάδελφοι και οι θαυμαστές του Στάθη Ψάλτη, που «έφυγε» από τη ζωή σε ηλικία 66 ετών την περασμένη Παρασκευή, μετά από σκληρή μάχη με τον καρκίνο.
]]>
2 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/stathis-psaltis-sinentefxsi-18927/feed/
<![CDATA[Ο ηθοποιός Ανδρέας Μαυρίδης μιλά στο Kulturosupa.gr για τη παράσταση «Εκκλησιάζοντες».]]> http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/ekklisiazontes-andreas-mavridis-18864/ http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/ekklisiazontes-andreas-mavridis-18864/#comments +Tue, 18 Apr 2017 11:54:00 +0300 37 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/ekklisiazontes-andreas-mavridis-18864/  Ο ηθοποιός Ανδρέας Μαυρίδης μιλά στο Kulturosupa.gr για τη παράσταση «Εκκλησιάζοντες».

]]>
Ο ηθοποιός Ανδρέας Μαυρίδης μιλά στο Kulturosupa.gr για τη παράσταση «Εκκλησιάζοντες».

«Και είπε ο Θεός: Ας κάνουμε τον άνθρωπο, ο οποίος υπήρξε το τελευταίο και το τελειότερο δημιούργημα Του. Κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση Του…».  Τι γίνεται όμως στη Ελλάδα του 2017;
 
Για τη νέα κωμωδία των Μιχάλη ΔαρνάκηΜαρίας Λαφτσίδου «Εκκλησιάζοντες» που μας μεταφέρει τα κακώς κείμενα της σημερινής πραγματικότητας, ο  ηθοποιός Ανδρέας Μαυρίδης μιλά στο Kulturosupa.gr ώστε να ξέρετε τι θα δείτε από Παρασκευή 21 Απριλίου στο θέατρο Αυλαία της Θεσσαλονίκης.

1.   Ποιο είναι με δυο λόγια το θέμα που πραγματεύεται η παράσταση;

Η εμπορευματοποίηση της θρησκείας από ένα κομμάτι του Κλήρου, η σχέση Κράτους-Εκκλησίας και η δύναμη της δημοσιογραφίας.

2.   Τί θα μπορούσατε να αποκαλύψετε από την υπόθεσή της;

Βλέπουμε τρεις Κληρικούς να χρησιμοποιούν την μονή του Οσίου Παγκαρίου σαν επιχείρηση, πάντοτε φυσικά με τη βοήθεια του κράτους (ο υπουργός μας). Ευτυχώς έρχεται σαν ήρωας ένας δημοσιογράφος για να φωτίσει τα σκάνδαλα.

3.   Ποια ήταν η αφορμή που  ενέμπνευσε το ανέβασμά της;

Τα εκκλησιαστικά σκάνδαλα που ακούμε κατά καιρούς στα ΜΜΕ. Ο Μιχάλης Δαρνάκης και η Μαρία Λαφτσίδου έγραψαν αυτό που τους ενοχλεί και αυτό που όλοι βλέπουμε. Τη στάση της Εκκλησίας απέναντι στα προβλήματα του σήμερα.
 
4.   Μιλώντας για τον στόχο, τί θα θέλατε να μεταφέρετε στον θεατή;
Γνωρίζω ανθρώπους που στρέφονται στην Εκκλησία για προσωπικά τους θέματα, ζητούν γιατρειά για αρρώστιες, ζητούν ακόμη και την άδειά τους για γάμο. Η δική μου οπτική είναι διαφορετική και αυτήν θα ήθελα να μεταφέρω. Για ‘μένα οι Κληρικοί είναι άνθρωποι όπως όλοι μας. Άλλοι καλοί κι άλλοι κακοί. Η θέση τους δεν είναι πάνω σε ένα βάθρο. Η θέση τους είναι να προσφέρουν πνευματικό έργο σε όσους το χρειάζονται.
 
5.   Υπάρχει αναφορά στο σήμερα και πόσο σημαντικό θεωρείτε αυτό το στοιχείο;
Υπάρχει ξεκάθαρη αναφορά στο σήμερα. Κυρίως μετά την πρόσφατη αθώωση των κατηγορουμένων στην υπόθεση Βατοπεδίου θεωρώ πως το έργο είναι εξαιρετικά επίκαιρο. Είναι σημαντικό να γράφονται και να ανεβαίνουν παραστάσεις που έχουν να πουν μια αλήθεια που μας αφορά.
 
6.   Αν σας ζητούσαμε να την «κατατάξετε σε κατηγορία», πώς θα τη χαρακτηρίζατε;
Κωμωδία. Ξεκάθαρα.
 
7.   Ποιο θεωρείτε το πιο δυνατό της σημείο και γιατί;
Δεν θα ήθελα να αποκαλύψω το πιο δυνατό σημείο της παράστασης αλλά βάζω το χέρι μου στην φωτιά πως όταν ξεκινήσει η χορογραφία θα γίνει ο κακός χαμός!
 
8.   Τί σας δυσκόλεψε περισσότερο κατά την προετοιμασία;
Η κωμωδία δεν είναι ένα εύκολο είδος. Έχει πολλές παγίδες και πολλές απαιτήσεις. Μία στερεοτυπική προσέγγιση είναι ο εύκολος δρόμος αλλά όσο πιο “ανθρώπινος” είναι ένας ρόλος, τόσο μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχει. Αυτή ακριβώς ήταν και η πρόκληση. Να φτιάξουμε κάτι αληθινό, χωρίς τα επαναλαμβανόμενα “αστεία”.
 
9.   Θέλετε να μοιραστείτε κάτι ενδιαφέρον από τα παρασκήνια της παράστασης;
Περάσαμε πολύ όμορφα στις πρόβες, δουλέψαμε και κάναμε ό,τι καλύτερο μπορούσαμε να κάνουμε. Σε λιγότερο από μία εβδομάδα έχουμε πρεμιέρα και υπάρχει ακόμη ένα σημείο το οποίο δεν έχουμε καταφέρει να το κάνουμε χωρίς να γελάσουμε.
 
10.   Αν ήσασταν θεατής για ποιους λόγους θα την επιλέγατε;
Είναι κωμωδία με όλη τη σημασία της λέξης. Το κείμενο είναι επίκαιρο, σατιρικό και έχει αγγίξει ένα θέμα που βλέπουμε σπάνια.

Σας ευχαριστώ. Καλή επιτυχία. 
.
Πληροφορίες για τη παράσταση θα βρείτε ΕΔΩ

]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/ekklisiazontes-andreas-mavridis-18864/feed/
<![CDATA[Μια προφητική συνέντευξη του Αχιλλέα Ψαλτόπουλου από το 2014: «Όταν «φύγω» δεν με ενδιαφέρει τι θα θυμούνται από μένα».]]> http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/psaltopoulos-sinente--18752/ http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/psaltopoulos-sinente--18752/#comments +Sat, 08 Apr 2017 15:33:00 +0300 37 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/psaltopoulos-sinente--18752/ Μια προφητική συνέντευξη με τον Αχιλλέα Ψαλτόπουλο από το 2014: «Όταν «φύγω» δεν με ενδιαφέρει τι θα θυμούνται από μένα».

]]>
Μια προφητική συνέντευξη του Αχιλλέα Ψαλτόπουλου από το 2014: «Όταν «φύγω» δεν με ενδιαφέρει τι θα θυμούνται από μένα».

Ο Αχιλλέας δεν είναι πια εδώ! Υπάρχει και θα υπάρχει πάντα στη μνήμη μας. Ένα λόγο παραπάνω όταν έχεις συνδεθεί ποικιλοτρόπως με αυτόν τον άνθρωπο. Μαζί του κάναμε πολλές συνεντεύξεις, κυρίως για τις παραστάσεις που ετοίμαζε: «Μια Αμφίβολη Ζωή, «Ο Μάγειρας, ο Αμλετ, η Οφηλία και… τα Φαντάσματα», «Σκρουτζ», «Μια Απλή Ερωτική Ιστορία»,  «Το Κλουβί με τις Τρελές»… Η συνέντευξη όμως που πάντα θα θυμάμαι ήταν ένα απόγευμα, αρχές Δεκεμβρίου του 2014, που βρέθηκα σπίτι του και έφυγα μετά από 4 ώρες. Με είχε γανιάσει!!! Ενώ ήταν διαθέσιμος να μου μιλήσει εφ’ όλης της ύλης, μου τα' λεγε μια από δω μια από εκεί… Ανατρέχοντας σήμερα σε εκείνη τη συνέντευξη, 2,5 χιλιάδων λέξεων παρακαλώ... παρατηρώ πόσο "αληθινή" είναι. Τον ρώτησα ακόμη και για τον θάνατο… Αχ! βρε Αχιλλέα…

Θύμισέ μας πώς μπήκες στο χώρο, ποια ήταν η αφορμή και πριν πόσα χρόνια;

Επι χούντας, σπούδαζα τότε φυσικός όταν μου έγινε πρόταση από την ομάδα της Κινηματογραφικής Λέσχης του Θεατρικού Εργαστηρίου να συμμετάσχω στις εκδηλώσεις τους και λίγο αργότερα σπούδασα και ηθοποιός όταν κατάλαβα ότι μου άρεσαν τα θεατρικά

Το Θέατρο Αναζήτηση ήρθε πολύ αργότερα;

Ναι γιατί έλειπα σε Βερολίνο και Λονδίνο. Κατά κάποιο τρόπο όταν «μονιμοποιήθηκα» στη Θεσσαλονίκη συνεργαζόμουν με δυο σχήματα. Το Θεατρικό Εργαστήρι και με την Επιθεώρηση Δραματικής Τέχνης της Ρούλας Πατεράκη.

Πότε γεννήθηκε;

Το 1985, αλλά από το ‘88 έγινε εταιρεία μη κερδοσκοπική.

Η πρώτη σου σκηνοθεσία ποια ήταν;

Ηταν ένα οικολογικό παραμύθι. Για πρώτη φορά στη Θεσσαλονίκη μια παιδική παράσταση δεν είχε δράκους και πριγκίπισσες, λεγόταν «Νερό Για Πέταμα»..

-Για ποιο έτος μιλάς;

1979, με ‘80 κάπου εκεί…

Τι ηλικία είχες τότε;

Σιγά που θα σου πω!!!

Το πατρικό σου είναι στη Β. Όλγας όπου μένεις ως σήμερα. Εκείνα τα χρόνια πώς ήταν; Υπήρχε κάτι στην περιοχή να σε επηρεάσει καλλιτεχνικά;

Είχαμε άπειρους κινηματογράφους και το θέαμα με έλκυε από μικρό. Λάβε υπόψιν σου ότι η μητέρα μου ήταν πιανίστρια οπότε τα ερεθίσματα πολλά.

Είσαι μοναχοπαίδι;

Έχω και μια αδελφή, και σε προλαβαίνω γιατί είμαι σίγουρος ότι θα με ρωτήσεις, όχι, δεν έχει καμιά σχέση με το χώρο…

Έχεις γυρίσει και κάποιες μικρού μήκους ταινίες… τί γίνονται αυτές;

Ναι, θα ‘ναι καμιά 6, 7, με πιο πρόσφατη πέρσι, το «Μήνυμα»…

Ποια είναι η ταυτότητα του θεάτρου «Αναζήτηση»;

Δεν νομίζω ότι κάναμε ποτέ κάτι το συμβατικό. Οι προτάσεις μας ήταν ρηξικέλευθες…

(…με πιάνουν τα γέλια… και πριν με ρωτήσει, τον προλαβαίνω). Γέλασα γιατί χρησιμοποίησες μια λέξη που σηκώνει μεγάλη κουβέντα….

Τι εννοείς; Κουλτουριάρικη;

Κάθε άλλο, δεν θεωρώ ότι οι παραστάσεις σου ήταν ρηξικέλευθες… εν πάση περιπτώσει, πες μου..

Ο τρόπος που δουλεύουμε σαν ομάδα είναι πάντα ιδιαίτερος όπως και οι παραστάσεις μας. Δεν τις κάνουμε ντε και καλά για να αρέσουμε στον κόσμο αλλά και για να διαφωνεί…

Οκ θα στο πω απλά, αρκετές δουλειές σου δεν ήταν καλές…

Οκ λοιπόν, κι  εγώ θα σου πω ότι άλλοι τις βρήκαν εξαιρετικές…

Οκ επειδή πας να μπλοφάρεις θα στην θέσω αλλιώς την ερώτηση. Αν είσαι ευχαριστημένος στα τόσα χρόνια της Αναζήτησης και μιλώ εκ του αποτελέσματος. Θα δεχτώ οποιαδήποτε  απάντηση μου δώσεις…

Οι επιλογές μου πάντα εξαρτιόντουσαν από το τί ήθελα να πω εκείνη τη στιγμή. Κατ’ αυτό τον τρόπο και ως άνθρωπος της επικαιρότητας, οι παραστάσεις μου αφορούσαν την εποχή τους.

Το θέατρο Αναζήτηση είσαι εσύ και ποιοι άλλοι;

Η Κατερίνα η Ψαρά και ο Μπάμπης Τίγκας.

Έχουν λόγο αυτοί οι άνθρωποι στις παραστάσεις σου;

Μου έχουν απόλυτη εμπιστοσύνη…

Αχιλλέα πόσο δικτυωμένος είσαι στην πόλη και πόσο ανεκτός στις θεατρικές κλίκες;

Δεν αισθάνθηκα ποτέ ότι ανήκω σε μια κλίκα και ουδέποτε πήρα επιχορήγηση από το Κράτος πέρα από μια φορά, τότε που ήμουν στο Αυλαία, και σιγά τα λεφτά που έδωσαν. Από κει κι έπειτα και μέχρι σήμερα, είτε για να κάνω πρόβες, είτε για να παρουσιάσω τις δουλειές μου εξαρτώμαι από άλλους. Επίσης κανένας δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι πρόδωσα, έσωσα,(;) ή δεν αναγνώρισα. Και σημείωσε πως δεν έχω σκηνοθετήσει ποτέ στο Κρατικό γιατί ποτέ δεν με έχουν φωνάξει. Για ποιες κλίκες μου μιλάς;

Έχεις και τη δημοσιογραφική ιδιότητα, ασκείς και κριτική. Πώς τα συνδυάζεις ως ηθοποιός και σκηνοθέτης;

Με έχει απασχολήσει ιδιαίτερα στο παρελθον και κατέληξα ότι ακόμα και μια κακή παράσταση, επειδή γνωρίζω ότι έχει προέλθει από πολλή δουλειά, θα απαλύνω τα αρνητικά της ή δεν θα γράψω τίποτα. Οι αναγνώστες όμως που με διαβάζουν όλα αυτά τα χρόνια θα καταλάβουν ποιες παραστάσεις είναι κακές.

Ο θεατής που θα ήθελε να διαβάσει και γι αυτές, πώς θα μάθει;

Το να μη γράψω για κάτι που ήταν φιάσκο δεν σημαίνει ότι δεν υπολογίζω το κοινό…

Μα δεν γράφεις τίποτα γιατί σου το ζήτησαν οι φίλοι σου οι ηθοποιοί, αυτό μου λες…

Ε ναι, γιατί εγώ δεν αισθάνομαι ωραία…

Τί δεν ανέχεσαι να βλέπεις στο θέατρο;

Να χρησιμοποιείται το γκέι στοιχείο με την έννοια του φαιδρού ώστε να γελάει ο κόσμος.

Είναι εκδικητικός ο καλλιτεχνικός χώρος;

Προσωπικά την εκδίκηση δεν την έχω συναντήσει, την αγνωμοσύνη πολύ.

Υπάρχει κάποιο γνωστό πρόσωπο που βγήκε από την Αναζήτηση ή προώθησες και κάνει πως σε έχει ξεχάσει; 

Δεν μπορώ να ξέρω…

Είναι «όνομα»;

Δεν ξέρω…

Εσύ δεν ξέρεις;

Όχι..

Δεν θέλεις να μου πεις;

Μα δεν ξέρω..

Άλλα μου λένε τα μάτια σου…

Τίποτα απολύτως…

Υπάρχει τελικά ή μας δουλεύεις;

Μπορεί…

Αυτό το πρόσωπο ξεχνά ότι ξεκίνησε από τον Ψαλτόπουλο;

Όχι, μερικές φορές το θυμούνται….

Όνομα θα πεις;

Γιατί;

Να μάθει ο κόσμος, μίλησες για αγνωμοσύνη…

Δεν τους αφορά…

Άντε καλά… Ποια θεωρείς την καλύτερή σου παράσταση;

Ε, δεν είναι και μια…

Ωραία, πες μας δυο τρεις…

 Το Μπ όπως Μπέκετ: Το Όνομα της Ιστορίας που ήταν 5,5 ώρες… εκεί αιφνιδίασα του πάντες…

Αυτό είναι το «αριστούργημα» του Ψαλτόπουλου;

Ένα από τα αριστουργήματά του… [γελάει]

Έκλαψες ποτέ σε παράστασή σου;

Ναι, μία και μόνη φορά. Όταν ολόκληρος Λυκαβηττός στην Αθήνα, χειροκροτούσαν  όρθιοι  τον «Βασιλιά Υμπύ»… Δεν άντεξα και ξέσπασα…

Κάνω λάθος ότι σε θεωρώ συντηρητικό σκηνοθέτη;

Δεν με αφορά η πρόκληση ως προς το κοινό.

Τί σε αφορά;

Δεν με αφορά να αποδεικνύω σε κάθε παράσταση τί σκηνοθέτης είμαι. Με ενδιαφέρει αυτή καθαυτή η παράσταση, το έργο και οι ηθοποιοί μου. Η χρήση του ντεκόρ επίσης. Κάθε παράστασή μου είναι και μια αισθητική πρόταση. Από κει και μετά σβήστε με, σαν να μην υπάρχω, γίνεται; Γίνεται.

Πότε σου έκαναν πρόταση με το Κρατικό και γιατί δεν προχώρησε η συνεργασία.

Επί θητείας Παπαβασιλείου, που ήταν και φίλος. Μου ζήτησε να παραιτηθώ ενώ είχε ολοκληρωθεί και η διανομή.

Και ήταν φίλος;

Το κόλπο ήταν αλλιώς… «ξέροντας με τί ασχολείσαι, δεν είναι για σένα ρε παιδάκι μου» μου είπε… Άρα αποσύρσου από αυτή τη σκηνοθεσία για να σου δώσω κάτι που είναι πιο πολύ στα μέτρα σου. Κανένα Πίντερ, κανένα Μπέκετ, κανένα Τεννεσί Ουίλιαμς, τέτοια…

Τί ήταν το έργο, ελληνικό ή ξένο;

Ελληνικό… αλλά δεν θα σου πω ποιο…

Ε, δεν είναι και το καλύτερό σου, σπάνια ανεβάζεις..

Ανεβάζω, απλώς βρίσκω πολλές δραματουργικές ελλείψεις. Ή θα πάμε στα άκρα όπως είναι τα έργα του Δημήτρη Δημητριάδη που σέβομαι…

Μια που τον ανέφερες, σου αρέσουν;

Πιστεύω πως ναι;

Θα μπορούσες να ανεβάσεις έργο του;

Ναι σίγουρα;

Θα ήσουν τολμηρός;

Δεν ξέρω τί εννοείς;

Λεκτικά και σωματικά. Κατά κάποιο τρόπο να σοκάρει τον θεατή..

Θα σου πω ότι θα το έκανα, ωστόσο θα σε ρωτήσω: Υπάρχουν ηθοποιοί στη Θεσσαλονίκη που θα το έπαιζαν;

Θεωρώ πως ναι…

Κουραφέξαλα!!! Οι περισσότεροι που το παίζουν απελευθερωμένοι, όταν φτάνουμε σε «τομές» κάνουν πίσω…

Εμ εδώ είναι η μαγκιά του σκηνοθέτη.. 

Όχιιι!

Ένα λεπτό, π.χ. έκλεισες Δημητριάδη, βρήκες ηθοποιούς, τους μίλησες, τους εξήγησες τί είναι, πώς είναι και τί θα κάνουν…

…καλά τα λες και έρχονται δέκα μέρες πριν την πρεμιέρα και σου λένε, εγώ δεν εμφανίζομαι γυμνός… ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙΣ;

Ε, θα ‘ναι για μπάτσες…

Ακριβώς, ακριβώς… Και το ‘χω ζήσει αρκετές φορές…

Όντως σου έχει συμβεί δέκα μέρες πριν να σου κάνουν τέτοια νούμερα;

Μα ναι, ενώ από την αρχή τους είπα «διαβάστε για να δείτε ότι το γυμνό δεν είναι να χαμουρεύεστε για να καυλώσουν οι θεατές, το απαιτεί ο ρόλος» και μάλιστα έδωσα και το σημείο που θα ήταν γυμνοί…

Άλλη περίπτωση;

Γίνεται η διανομή για ένα σημαντικό αμερικάνικο έργο που χρόνια θέλω να κάνω. Αφού συζητιούνται τα πάντα, έρχεται ο «μορφονιός» του έργου και μου λέει «…άνδρα στο στόμα δεν μπορώ να φιλήσω»… Τι μου λες τώρα;

Μπας και απευθύνεσαι σε ερασιτέχνες;

Μα ποιοι είναι οι επαγγελματίες;

Στην Θεσσαλονίκη λίγοι...

Αυτό θέλω να σου πω…

Ποια είναι η γνώμη σου για σκηνοθέτες που εκμεταλλεύονται νεαρούς ηθοποιούς για πονηρούς σκοπούς;

Το θεωρώ πολύ υποτιμητικό. Ποτέ δεν έχω χρησιμοποιήσει τις ιδιότητες μου, σαν σκηνοθέτης, σαν παραγωγός, ή σαν κριτικός προς άγραν σεξ… που το κάνουν κατά κόρον….

«Κατά κόρον»!..

Το κατακρίνω απόλυτα. Κανένας δεν έχει να πει τίποτα εις βάρος μου σε αυτόν τον τομέα.

Ωστόσο δεν σου έχει συμβεί να δεις ερωτικά ένα ωραίο πρόσωπο, ένα καλογυμνασμένο σώμα, όχι για να μπει στο κρεβάτι σου αλλά για κάποιο ρόλο;

Αναμφίβολα. Άμα κάποιος είναι ελκυστικός, γοητευτικός, σίγουρα έχει περισσότερα αβαντάζ, αλλά πρέπει και να τα «λέει»... ειδάλλως θα πάει σπίτι του..

Ερωτεύεσαι τους ηθοποιούς σου;

Εγώ δεν έχω κανέναν έρωτα με τους ηθοποιούς μου. Μόνο με την δουλειά μου. Αυτό προσπαθώ να μεταφέρω στους ηθοποιούς μου, να ερωτευτούν το κείμενο, τους ρόλους τους.

Τί τους συμβουλεύεις;

Αγαπήστε αυτό που παίζετε, βγάλτε την αγάπη σας γι αυτούς τους ανθρώπους πάνω στη σκηνή. Αν δεν τους αγαπάς εσύ που τους παίζεις, θα φανεί στη σκηνή.

Ακόμα και ρόλους «αποβράσματα»;

Πρέπει να τους αγαπήσουν και αυτούς, δεν γίνεται αλλιώς.

Από όλες αυτές τις ιδιότητες που έχεις, πού  αισθάνεσαι πιο κοντά, πιο άνετα, πιο ολοκληρωμένος;

Να σκηνοθετώ…

Πώς στήνεις μια παράσταση;

Σχεδόν την έχω στο μυαλό μου από την αρχή μέχρι το τέλος. Είμαι από τους σκηνοθέτες που δεν μπερδεύουν τον ηθοποιό. Μπορώ να δεχτώ προτάσεις αλλά η κατευθυντήρια γραμμή μου ως προς την ερμηνεία του από την αρχή που θα ξεκινήσουν τις πρόβες μέχρι το τέλος, είναι συγκεκριμένη.

Τί εικόνα έχεις για το Δήμο Θεσσαλονίκης; Εχουν αλλάξει πρόσωπα.

Τί έχει αλλάξει;

Εδώ και μια πενταετία έχουμε δήμαρχο τον Μπουτάρη, κατά καιρούς και πολλούς αντιδημάρχους…

Έχουμε και νέα παραλία, το νέο αεροδρόμιο που λέω εγώ..

Σ’ αρέσει ο Μπουτάρης;

Δεν τον ξέρω τον κύριο…

Αυτό θέλεις να γράψω; «Δεν ξέρω τον κύριο»;

Μα δεν τον γνωρίζω προσωπικά. Ωστόσο θα σου πω ότι δεν με έχει πείσει ότι νοιάζεται για τον πολιτισμό. Όπως επίσης δεν με έχει πείσει για χίλια δυο άλλα πράγματα.

Όπως;

Δεν  έχουμε ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες για διάφορα νησιά. Εγώ αν ήμουν Δήμαρχος θα το θεωρούσα απαράδεκτο… Δεν είναι δυνατόν να βγαίνουμε και να λέμε… θα το πω και χοντρά… αρχίδια καλαβρέζικα… η πρωτεύουσα των Βαλκανίων και πράσινα άλογα να μη μπορεί να συνδεθεί με κανένα νησί γύρω της… Δεν είναι δυνατόν να λέμε ότι νοιαζόμαστε για μια πόλη όταν στην Αγγελάκη που είναι δίπλα στο Δημαρχείο γίνεται πατείς με πατώ σε από διπλοπαρκαρίσματα και δεν μπορεί κανείς να περάσει…

Δεν τα πας καλά με το Δήμο;

   Δεν τον έχω πάντα συμπαραστάτη, τί άλλο να σου πω…

Η αντιδήμαρχος πολιτισμού κ.α. Έλλη Χρυσίδου σου έκανε τα σκηνικά στο «ΧΕΡ ΚΟΛΜΠΕΡΤ». Γι αυτήν τί έχεις να πεις;

Μου είναι ένα πρόσωπο οικείο και ως αντιδήμαρχος δεν άλλαξε τη συμπεριφορά της. Συνήθως, αν και ακούγεται κουφό και παράξενο, εγώ ίδιος αλλάζω τις συμπεριφορές μου.

Για ποιο λόγο το κάνεις αυτό;

Δεν επιθυμώ να την χρησιμοποιήσω γιατί είναι φίλη…

Δεκτό…

Θα στο πω και με άλλο τρόπο. Άσχετα με επιμέρους αντιρρήσεις, για μένα είναι απαράδεκτο να μην έχω σκηνοθετήσει ακόμα στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Με την ίδια λογική, να μην είμαι σε κάποια επιτροπή του Δήμου απ’ αυτές που αποφασίζουν για τα Δημήτρια, είτε για τις Γιορτές Ανοιχτού Θεάτρου.

Είναι ο Σπύρος Μπιμπίλας στο Δ.Σ. του ΚΘΒΕ…

Δεν ξέρω, ποιος είναι ο κύριος;

Είναι ηθοποιός…

Και πού εμφανίστηκε αυτός ο κύριος και τον έχουν στο Δ.Σ.;

Αν δεν κάνω λάθος, τελευταία σε μια παράσταση που λεγόταν «Το Παγκάκι»… Πες μου, είναι υποχρεωμένος ο Δήμος Θεσσαλονίκης, ή το ΚΘΒΕ να συνεργαστούν μαζί σου;

Αν λειτουργούν τα πράγματα με την έννοια ότι κάποιοι με τη δουλειά τους έχουν προσφέρει σε αυτή τη πόλη, κάποιοι «άλλοι» που είναι ήδη μέσα σε όλα αυτά, ε, πώς να το κάνουμε, τους θεωρώ υποδεέστερους ως προς το όγκο του έργου που έχουν παράγει…

Τον καλλιτεχνικό διευθυντή του ΚΘΒΕ τον γνωρίζεις από παλιά, συναντηθήκατε...

Όταν διορίστηκε ζήτησα να τον δώ. Μπαίνοντας στο γραφείο του λέω, «θα σας αποκαλώ Γιάννη, ή κύριε Διευθυντά»; «Ε, όχι ρε Αχιλλέα, είναι δυνατόν… Γιάννη θα με αποκαλείς…». Ωραία… αυτά κι αυτά κι αυτά… του λέω… και έφυγα. Ξανασυναντηθήκαμε τον περασμένο Σεπτέμβρη σε μια συνέντευξη τύπου, «Αχιλλέα μου σε λίγο, τώρα έχω δουλειά...» Αυτά…

Τί ζήτησες από τον Βούρο;

   Τίποτα απολύτως. Όφειλα να του υπενθυμίσω την ιδιότητα και την παρουσία μου, δεν έπρεπε;

Δηλαδή ντε και καλά να σε καλέσει να σκηνοθετήσεις στο Κρατικό…

   Μη βάζεις λόγια που δεν είπα…

Μα αυτό εννοείς… Το "Alexander the great" που σκηνοθέτησε ο Βούρος το είδες;

   Θεός φυλάξοι…

Πώς βλέπεις τις θεατρικές σκηνές της πόλης, τις ομάδες, τους θιάσους, που υπάρχουν και δεν υπάρχουν…

     Υπήρξανε σχήματα που δεν λέω ότι δεν προσέφεραν, αλλοίμονο, τα οποία όμως προσέφεραν εκ του ασφαλούς. Επιχορηγούμενα επί σειρά ετών…

Βλέπε Πειραματική Σκηνή;

Και όχι μόνο… είδαμε ότι μόλις αυτό σταμάτησε, άρχισε και η διάλυση των πραγμάτων. Και τί σημαίνει αυτό; Αν εγώ συνεχίζω είναι γιατί δεν βασίστηκα ποτέ πάνω στο τί θα πάρω και από πού θα πάρω… Αυτό σημαίνει ότι και οι νέες ομάδες για να συνεχίσουν πρέπει να έχουν πολύ μεγάλη επιμονή. Επίσης δεν γίνεται η κατάλληλη προβολή τους, δεν τους ξέρει ο κόσμος, δεν υπάρχει η ΕΡΤ3. Δεν είναι εδώ Αθήνα.

Είσαι ευχαριστημένος με τις παραστάσεις τους;

Υπάρχουν στιγμές που έχουν ενδιαφέρον, αλλά αυτό συμβαίνει τυχαία και γιατί δεν έχουν προσανατολισμό προς μια κατεύθυνση. Μια συνέπεια. Είναι σαν να κάνουν μια καινούργια αρχή κάθε χρόνο.

Έστω, ξεχωρίζεις κάποιες ομάδες;

 Ο Δαμιανός Κωνσταντινίδης με το στούντιο που έκανε, έδειξε ότι μπορεί να έχει μια πορεία, φυσικά βοηθά ο χώρος, ο Πέτρος Ζηβανός. Η Μόνα Κιτσοπούλου η οποία έχει μια συνεχόμενη πορεία στα πράγματα καθώς και το στούντιο Νέμεση…

Πώς είναι η καθημερινότητα σου όταν δεν έχεις τρεξίματα με παραστάσεις σου; Τί ώρα ξυπνάς;

Εννιά… Κοιμάμαι όμως πάρα πολύ αργά, γύρω στις τρεις με τρεισήμισι. Δουλεύω πολύ στο κομπιούτερ, την τηλεόραση την έχω καταργήσει. Πίνω καφέδες κάνω κανένα τσιγαράκι. Ετοιμάζω τα φρούτα μου για το βράδυ, ταΐζω τα περιστέρια μου…

Πού βρίσκονται;

Στο μπαλκόνι μου. «Αδέσποτα» είναι αλλά έχουν μάθει και έρχονται. Αλλοίμονό μου αν δεν πάω καθημερινά να τα ταΐσω. Θυμώνουν και μου φωνάζουν…

Άλλο τί κάνεις;

 Μαγειρεύω. Θεωρούμαι εξαιρετικός μάγειρας. Τί άλλο κάνω; Συνήθως τρέχω το πρωί για διάφορες δουλειές ή για ψώνια. Το μεσημέρι ποτέ δεν τρώω πριν τις 4, σπάνια ηρεμώ το απόγευμα και μετά αρχίζει η ταραντέλα… τηλέφωνα που δεν σταματούν ποτέ…

Εγώ πάντως σε βλέπω να πηγαίνεις παντού, είσαι πολύ δραστήριος.

Υπάρχει λόγος γι αυτό και θα σου πω. Είμαι ασθενής υψηλού κινδύνου…

Λόγω πάχους;

Όχι… ταλαιπωρούμαι από το ‘97. Αυτό μου δημιουργεί μια αίσθηση πως μπορεί να σας χαιρετήσω οσονούπω…

Μίλησες για αίσθηση…

Όχι και οι γιατροί το πιστεύουν αυτό… Μπορεί αύριο να μην υπάρχω λόγω ενός πολύ επιβαρυμένου ιατρικού ιστορικού που έρχεται και επανέρχεται… και δεν σταματάει ποτέ…

Κάνεις κάτι γι αυτό;

Πώς.. σακούλες με χάπια, δεν γίνεται αλλιώς. Και μάλιστα μόλις τελειώσουν οι παραστάσεις στο Φαργκάνη θα εισαχθώ σε κλινική.

Αν θέλεις αναφέρεις την ασθένεια…

Όχι…

Σεβαστό…

Και ως εκ τούτου θέλω να δημιουργήσω όσα περισσότερα μπορώ πριν «φύγω»…

Φοβάσαι;

Παλαιότερα η ιστορία αυτή δεν με τρόμαζε. Τολμώ να πω είχα φτάσει στα όρια, μερικές φορές τα είχα αγγίξει και δεν αισθανόμουν άσχημα… Τώρα δεν το θέλω.

Δεν θέλεις να ζήσεις;

 Όχι οτι δεν μ’ αρέσει η ζωή, αλλά δεν θέλω και να μου συμβεί ο θάνατος...

Με τον τρόπο που πιθανόν σου έχουν πει;

  Όχι. Πρώτον και κύριον γιατί είναι ορισμένα πρόσωπα που εχουν ήδη φύγει και δεν θέλω να τα συναντήσω, αν υπάρχει η μετέπειτα ζωή. Δεύτερον όσο προχωράει ο καιρός, τόσο περισσότερο πιστεύω ότι δεν υπάρχει τίποτα μετά.

Υπάρχει κάτι που σε ενοχλεί;

   Η ανυπαρξία. Με την έννοια ότι μπαίνω σε ένα σύμπαν άπειρου, το βρίσκω ανατριχιαστικό.

Πάντως η εικόνα σου δεν δείχνει ενός ανθρώπου που υποφέρει, που είναι άρρωστος..

   Δεν το αφήνω να φανεί.

Κοίτα Αχιλλέα… για να το κλείσουμε… θα ‘ρθει το μοιραίο. Αναπόφευκτο για όλους μας. Τί θα ήθελες να θυμούνται από σένα;

Μην το θεωρήσεις ως υπεκφυγή, δεν με ενδιαφέρει καθόλου…

Μετά απο 4 ώρες.... ειλικρινά σε ευχαριστώ, αλλα να ξέρεις οτι μ΄έσκασες...
---------------------------------
Τελευταίο αντίο στον Αχιλλέα Ψαλτόπουλο, 9/4 Κοιμητήρια «Αναστάσεως του Κυρίου» [πληροφορίες ΕΔΩ]
]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/psaltopoulos-sinente--18752/feed/
<![CDATA[ Η Αθηνά Μαξίμου τετ α τετ στην camera του Kulturosupa.gr]]> http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/athina-maximou-camera-kulturosupa-18520/ http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/athina-maximou-camera-kulturosupa-18520/#comments +Wed, 22 Mar 2017 18:20:00 +0200 37 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/athina-maximou-camera-kulturosupa-18520/ Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον να μας επισκέπτονται σημαντικές θεατρικές παραστάσεις και είναι μεγάλη χαρά να συναντάς ενδιαφέροντες ανθρώπους. Στην πρώτη μας απόπειρα, ανοίγοντας τον κύκλο συνεντεύξεων/συζητήσεων χωρίς προγραμματισμένες ερωτήσεις, μπροστά σε κάμερα, συναντήσαμε την σπουδαία ηθοποιό Αθηνά Μαξίμου]]>  Η Αθηνά Μαξίμου τετ α τετ στην camera του Kulturosupa.gr

Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον να μας επισκέπτονται σημαντικές θεατρικές παραστάσεις και είναι μεγάλη χαρά να συναντάς ενδιαφέροντες ανθρώπους. Στην πρώτη μας απόπειρα, ανοίγοντας τον κύκλο συνεντεύξεων/συζητήσεων χωρίς προγραμματισμένες ερωτήσεις, μπροστά σε κάμερα, συναντήσαμε την σπουδαία ηθοποιό Αθηνά Μαξίμου. Ένα πραγματικά ταλαντούχο πλάσμα, ένας όμορφος άνθρωπος που απλόχερα δέχτηκε την πρόταση μας να συνομιλήσουμε «σαν φιλαράκια» με αφορμή την παράσταση «Ταρτούφος» του Μολιέρου που θα παρουσιαστεί από ένα επιτελείο εξαίρετων συντελεστών όπως είναι η Ρούλα Πατεράκη, ο Αιμίλιος Χειλάκης, ο Αλκις Κούρκουλος, κ.ά. από Παρασκευή 26 έως Κυριακή 28 Μαρτίου στο Μέγαρο Μουσικής.
 
Για τη Θεσσαλονίκη που γεννήθηκε και μεγάλωσε, το ΚΘΒΕ που έμαθε την υποκριτική τέχνη, η τύχη να πρωταγωνιστήσει στο «Αυτή η Νύχτα Μένει» και να είναι η αφορμή να εγκατασταθεί μόνιμα στην Αθήνα και το πώς είναι να σε σκηνοθετεί ο σύντροφος της Αιμίλιος Χειλάκης. Σε μια ανοιχτή χωρίς σημειώσεις κουβέντα, δεν θα μπορούσε να λείψει το πως βιώνει την οικονομική κρίση και γιατί νιώθει ηλίθια με τον εαυτό της, πόσο στεναχωριέται για τη κατάντια αυτής της χώρας και πόσο αγωνίζεται να γίνει καλύτερος άνθρωπος.
.
Αναπόφευκτα τη συζήτηση μονοπωλεί η παρουσία της στην παράσταση «Ο Ταρτούφος» και λίγο πριν το τέλος, ένα μήνυμα προς όλους τους θεσσαλονικείς για τις μέρες που ζούμε. Όσο για φινάλε; Μια υποχρέωση από εμάς, μια έκπληξη για την ίδια. Της αποδόθηκε ετεροχρονισμένα το έπαθλο Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας στα 4α Θεατρικά Κουλτουροβραβεία Θεσσαλονίκης σεζόν 2013 – 2014 για την εξαίρετη παράσταση «Βασιλική» της Βάσως Νικολοπούλου, που σκηνοθέτησε επιβλητικά η Λίνα Ζαρκαδούλα. Όμως τα πολλά λόγια είναι φτώχεια..

Η υπέροχη και πανέμορφη Αθηνά Μαξίμου τετ α τετ στην camera του Kulturosupa.gr

 
Η συζήτηση πραγματοποιήθηκε 21/3/2017 στο νέο μπαρ του Μεγάρου Μουσικής και στη κουβέντα πήρε μέρος και ο αρθρογράφος της «Κ» Ν. Γρυλλάκης

Αναλυτικές πληροφορίες για τη παράσταση θα βρείτε ΕΔΩ
]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/athina-maximou-camera-kulturosupa-18520/feed/
<![CDATA[Πίνουμε καφεδάκι με τον ντράμερ Αντώνη Μαυρουδή και τα λέμε όσο κρατάει ένας καφές…]]> http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/antonis-mavroudis-kafe-plazoumiti-18492/ http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/antonis-mavroudis-kafe-plazoumiti-18492/#comments +Mon, 20 Mar 2017 22:22:00 +0200 172 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/antonis-mavroudis-kafe-plazoumiti-18492/   Πίνουμε καφεδάκι με τον ντράμερ Αντώνη Μαυρουδή και τα λέμε όσο κρατάει ένας καφές…

]]>
 Πίνουμε καφεδάκι με τον ντράμερ Αντώνη Μαυρουδή και τα λέμε όσο κρατάει ένας καφές…

Ένα ανήσυχο πνεύμα, που γουστάρει να είναι παιδί...
.
Με τον Αντώνη, γνωριστήκαμε στο live των «Άγιων τα νερά» που δίνανε, λίγες μέρες νωρίτερα. Άνετος, χαλαρός  και με απίστευτο χιούμορ, πιάσαμε αμέσως την κουβέντα για τα «τυμπανάκια» του και το πως αποφάσισε να ξεκινήσει την καριέρα του ως ντράμερ.
 
Πολυπράγμων και ανήσυχος, ασχολείται με πολλά για να μη βαριέται. Αυτό το διάστημα τον βρίσκουμε ως ντράμερ στο πολύ γνωστό συγκρότημα των Εμιγκρέ, ενώ παίζει ταυτόχρονα στην μουσικοθεατρική παράσταση «StringLa» που παρουσιάζεται αυτό το διάστημα το θέατρο Αυλαία. Επίσης συνεργάζεται με τον πολύ καλό του φίλο Χάρη Γκατζόφλια στο πρώτο του αλμπουμ των «Άγιων τα νερά».

Το ραντεβού για καφέ και κουβεντούλα δόθηκε στις 14:00 Τσιμισκή με Αγίας Σοφίας. Ηλιόλουστο το  μεσημεράκι, και η πλατεία της  Αγίας Σοφίας έσφυζε από ζωή. Με τους μουσικούς του δρόμου να δίνουν περισσότερη ζωντάνια και κέφι. Η πρώτη ερώτηση όταν αντίκρισα τον Αντώνη; Αν θα έπαιζε μαζί τους. «Φυσικά, και τώρα αν τα παιδιά με φωνάζανε, θα καθόμουνα. Όχι για τα λεφτά, για το χαβαλέ. Μ’ αρέσει αυτό σκηνικό» και συνέχισε λέγοντας ότι «τώρα πια πολύ καλοί μουσικοί του δρόμου έχουν καταπληκτικές φωνές αλλά τους βρίσκεις έξω στις πλατείες. Ίσως φταίει και η κρίση γι’ αυτό. Τους είναι πιο εύκολο να κάνουν πρόβα στο δρόμο παρά να πληρώνουν στούντιο κτλ. Άσε που έτσι βγάζουν και κάποιο χαρτζιλίκι»
/
Γεννημένος στην Κύπρο, και καθώς οι γονείς του πηγαινοερχόντουσαν αρκετά λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων – επιχειρήσεων, γι’ αυτό και ο ίδιος δεν μπορεί να κάνει μόνο ένα πράγμα και ψάχνεται συνεχώς... "γιατί  τραβολόγα τραβολόγα, το παιδί συνήθισε και μετά όταν μεγάλωσε έφυγε και δε ξαναγύρισε», κάνοντας κάποιες στάσεις στην Αθήνα, αλλά τελικά τον κράτησε η Θεσσαλονίκη.

Αυτό το διάστημα τον βρίσκουμε μέσα σ’ όλα που κάνει, στο μουσικοθεατρικό project «StrinLa».  Μια διασκεδαστική παράσταση που πραγματικά αξίζει κανείς να δει γιατί φεύγει με ένα μεγάλο χαμόγελο. Ο Αντώνης πάντως μου την περιέγραψε ως εξής: «Δεν έχουμε ακούσει άσχημα λόγια είναι η αλήθεια γι αυτή τη παράσταση», μου λέει και χαμογελά, «Κρατήσαμε την βασική ιδέα από το "Ημέρωμα της Στρίγγλας" του Σαίξπηρ, αλλά μόνο την κεντρική ιδέα, γςνικώς του αλλάξαμε τα φώτα. Έχει πολύ ζωντανή μουσική και αρκετές χορογραφίες. Είμαστε 8 άτομα συνεχώς επάνω στη σκηνή και όλοι μαζί "δένουμε" όμορφα. ΓΣε αυτό βέβαια, φέρει μεγάλη ευθύνη η σκηνοθέτις μας, η Λένα Πετροπούλου...  Πάντως ο Σαίξπηρ, δε ξέρω πως θα αντιδρούσε αν  το έβλεπε έτσι όπως το έχουμε κάνει!»...

Στην ερώτηση μου πως και έμπλεξε με το θέατρο; «Στα 38 μου είναι η πρώτη απόπειρα που κάνω  να παίξω. Έχω συμμετάσχει σε σκετσάκια και παραστασούλες, όπως με τους Εμιγκρέ και τον Στάθη Παναγιωτόπουλο, στο «Προσεχώς μετανάστες», που κράτησε σχεδόν 2 χρόνια, αλλά σε "κανονικό" θέατρο ήταν για μένα μια ευχάριστη έκπληξη», παρόλο που δε θα το άλλαζε με τη μουσική, μιας και θεωρεί τον εαυτό του μουσικό. Διαχωρισμό βάζει πάντως, αναφέροντας, πως «σκηνές είναι και οι δυο. Εκτίθεσε στον κόσμο, έχουν και τα δυο το ψώνιο τους. Αλλά το θέατρο είναι γοητευτικό. Μ’ άρεσουν οι πρόβες όσο και οι παραστάσεις, και  μέσα απο αυτές, προσπαθώ να «κλέψω» ιδέες και τρόπους από το σκηνοθέτη και τους ηθοποιούς. Προσπαθώ γενικά να  μάθω, αλλά το μουσικό δε μου φεύγει. Η ψώρα μου είναι η μουσική».
 
Ο Αντώνης είναι ένα παιδί με σπουδές σε ωδείο, γνωρίζει  πιάνο, κιθάρα και φυσικά ντραμς, μέχρι και πτυχίο Νομικής έχει, αλλά τελικά, αυτό που τον κέρδισε είναι η μουσική και τα ντραμς. «Ήταν η  "κακιά"... η στιγμή και το γύρισα στο ντραμς.  Η μαμά μου έλεγε να πάρω κάτι που να μην κάνει τόση  φασαρία, αλλά τελικά, όχι, τα ντραμς είναι το οργανάκι μου. Έχω συνηθίσει εκεί στη θεσούλα μου…», λέει και γελάει. Έχει το «ψώνιο» της προβολής, αλλά δεν του αρέσει να λέει «Εγώ είμαι καλύτερος από τον άλλο». Πάντα ήταν συγκροτηματάκιας. Δεν θέλησε να γίνει ο «ντράμερ του τάδε. «Πάντα ήμουν με το συγκρότημα μου. Τα τελευταία χρόνια είμαι στους Εμιγκρέ. Σπάνια θα παίξω εκτός. «Κασκαντερικά» θα το κάνω, και αυτό  μόνο αν υπάρχει ανάγκη και έχει πάθει κάτι ο ντράμερ κάποιου άλλου». Αυτό με τους "Άγιους" είναι η  εξαίρεση, γιατί ο Χάρης ο Γκατζοφίλιας, είναι πολύ φίλος μου και στα εύκολα και στα δύσκολα και επειδή τον πιστεύω σ’ αυτά που κάνει, ήθελα να τον βοηθήσω σ αυτό το νεο εγχείρημα. Μ αρέσει το κονσεπτ των δημιουργών. Και πιστεύω πολύ αυτό που κάνουν. Είναι μια  δημιουργο-κεντρικη δουλειά, σπάνια».
 
Ανήσυχο πνεύμα, τον ελκύει ότι είναι δημιουργικό και καλόγουστο και βαριέται τα στάσιμα πράγματα. "Ακόμα και αυτά που αγαπάω θέλω λίγο να τα αλλάζω. Θέλει εναλλαγές, ποικιλία η ζωή μας. Τους ανθρώπους που αγαπάω, διατηρώ σταθερές σχέσεις, αλλά ακόμα και μ’ αυτούς, θέλω να μπορώ να κάνω διαφορετικά πράγματα ώστε να μην είναι μονόχνοτοι…».
 
Στην ερώτηση τι άλλο θα θελες να μάθει ο κόσμος  για σένα, απάντησε γελώντας: «Ότι έχω κάνει μεγάλη καριέρα στο μόντελινγκ, και ετοιμάζω μια διαφήμιση για σαμπουάν...!!», και φυσικά στην ερώτηση αν θυμάται τι χρώμα είχαν κάποτε τα μαλλιά του, λέει γελώντας: «πρέπει να ανατρέξω στα φωτογραφικά μου αρχεία. Δε θυμάμαι. Κάποτε ήμουν ξανθό παιδάκι, αργότερα έγινα καστανό παιδάκι και μεγαλώνοντας, έγινα φαλακρό μεγαλοπαιδάκι, καθώς δε ξέρω πως θεωρούμαστε σ’ αυτή την ηλικία. Ίσως είμαι στο μετεφηβικό στάδιο». Νιώθει πάντως πως όταν ανεβαίνει πάνω στη σκηνή κερδίζει παιδικότητα... «Οι 9 στους 10 που έχουν καλλιτεχνική φύση, έχουν τα χαρακτηριστικά της ματαιοδοξίας, της ανασφάλειας, του ψώνιου, καθένας σε διαφορετικό βαθμό. Έχουμε ανασφάλειες που τις κουβαλάμε μέσα μας, η σκηνή όμως μας προσφέρει άμυνες και διέξοδο σ' αυτά... Μας διατηρεί νέους. Εγώ νιώθω πως όταν ανεβαίνεις στη σκηνή κερδίζεις χρόνια. Αφήνεσαι, ξεφεύγεις από τις σκέψεις, τα προβλήματα της καθημερινότητας, μπαίνεις για λίγο σε ένα άλλο κόσμο... αυτή είναι και η μαγεία της δουλειάς μας!».
 
Αν γύριζε πίσω το χρόνο θα θελε να ξαναγίνει έφηβος. «Να ξανάκανα τις ίδιες χαζομάρες, τα ίδια λάθη. Πέρασα ωραία παιδικά χρόνια, και θα ήθελα να τα ξαναζήσω».
 
Μετά από όλα αυτά που είπαμε, οι στίχοι που τον εκφράζουν; «Η ζωή είναι μικρή για να 'ναι θλιβερή μωρό μου», «Η ζωή είναι μεγάλη, μην την κάνεις καρναβάλι» [Χάρτινο Τσίρκο, Τρύπες]. Η ισορροπία ανάμεσα σ' αυτούς τους δύο στίχους, αν μπορεί κάποιος να τη βρει και την αποκτήσει, είναι όλο το νόημα του πως πρέπει να αντιμετωπίζουμε τη ζωή μας..
 
Αντώνη Μαυρουδή σε  ευχαριστώ.
]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/antonis-mavroudis-kafe-plazoumiti-18492/feed/
<![CDATA[Χριστίνα Μαγκάκη & Γρηγόρης Μήτας μιλούν στο Kulturosupa.gr για τη παράσταση «ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ».]]> http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/magkai-mittas-peirama-18408/ http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/magkai-mittas-peirama-18408/#comments +Wed, 15 Mar 2017 11:50:00 +0200 37 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/magkai-mittas-peirama-18408/ Χριστίνα Μαγκάκη & Γρηγόρης Μήτας μιλούν στο Kulturosupa.gr για τη παράσταση «ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ».

]]>
 Χριστίνα Μαγκάκη & Γρηγόρης Μήτας μιλούν στο Kulturosupa.gr για τη παράσταση «ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ».

Ένας απόστρατος στρατιωτικός λίγο πριν το μυαλό του πέσει σε «χειμερία νάρκη» συλλέγει μία - μία τις «νάρκες» που ο ίδιος «φύτεψε» στο παρελθόν με αξιομνημόνευτη επιμονή. Κινείται μέσα σε ένα «ναρκοθετημένο πεδίο» και κάθε «μανιτάρι» που σκάει φωτίζει και μία σκοτεινή πτυχή του εαυτού του και της ζωής που έζησε.
.
Για το έργο «ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ» του Edward Albert, που ξεκινά από Παρασκευή 17 Μαρτίου στο θέατρο Φλέμιγκ της Θεσσαλονίκης, η σκηνοθέτις Χριστίνα Μαγκάκη και ο πρωταγωνιστής της παράστασης Γρηγόρης Μήτας, μιλούν από κοινού στο Kulturosupa.gr, ώστε να ξέρετε τι θα δείτε…

1.   Ποιο είναι με δυο λόγια το θέμα που πραγματεύεται η παράσταση;

Αυτό που μπορεί να συμβαίνει όταν διαταράσσεται η προσωπική ελευθερία κάποιου, όταν οι επιθυμίες και οι ανάγκες του παραμένουν σιωπηλές, επειδή δεν βρίσκουν θέση μέσα στο πλαίσιο της οικογένειας. Όλα όσα δεν λέμε γιατί δεν θέλουμε να πληγώσουμε τους άλλους ζώντας μια ζωή που εστιάζει περισσότερο προς τα έξω παρά προς τα μέσα…  

2.   Τί θα μπορούσατε να αποκαλύψετε από την υπόθεσή της;

Η παράσταση είναι απρόβλεπτη όσο απρόβλεπτη μπορεί να γίνει η ζωή. Κινείται σε γρήγορους ρυθμούς με κινηματογραφική ροή και απεικονίζει τη ρευστότητα και το απρόβλεπτο του ανθρώπινου ψυχισμού.

3.   Ποια ήταν η αφορμή που  ενέμπνευσε το ανέβασμά της;

Η «διαφορετική προσωπικότητα» που συνιστά εμπόδιο στην προσπάθεια του ανθρώπου να ενταχθεί στο κοινωνικό σύνολο. Η διαφορετικότητα και η αποδοχή της. Όλοι είμαστε ίσοι αλλά και διαφορετικοί.

4.   Μιλώντας για τον στόχο, τί θα θέλατε να μεταφέρετε στον θεατή.

Να επιλέγει τον δικό του τρόπο ζωής, να αναπτύσσει τις αρετές της ισότητας, της ανοχής, της αποδοχής της διαφορετικότητας μέσα από τη συνύπαρξη του με τους άλλους γύρω του. Να γίνεται κοινωνός σε μια πραγματικότητα που πλάθουν όλοι μαζί για να κατανοήσουν την προσωπική και συλλογική τους ταυτότητα. Το κλειδί που ανοίγει όλες τις κλειδαριές είναι η Αγάπη…

5.   Υπάρχει αναφορά στο σήμερα και πόσο σημαντικό θεωρείτε αυτό το στοιχείο;

Το θέμα του έργου είναι απόλυτα σύγχρονο. Η οικογένεια είναι ο κεντρικός άξονας και τα πάντα περιστρέφονται γύρω της. Οι αλλαγές που έχουν συμβεί στο θεσμό της οικογένειας σήμερα πυροδοτεί πληθώρα διεργασιών στις σχέσεις μεταξύ των μελών του και συνδέονται με τη δημιουργία  υγιών οικογενειών, ανεξάρτητα από τη μορφή που έχουν.

6.   Αν σας ζητούσαμε να την «κατατάξετε σε κατηγορία», πώς θα τη χαρακτηρίζατε;

Νομίζω, ότι δεν χρειάζεται να την κατατάξουμε σε μια συγκεκριμένη κατηγορία. Θεωρώ ότι ούτε οι άνθρωποι ούτε τα έργα πρέπει να κατατάσσονται γιατί έτσι περιορίζονται ενώ ο στόχος  κι οι δυνατότητες τους θα πρέπει να παραμένουν ανοικτές και απεριόριστες.

7.   Ποιο θεωρείτε το πιο δυνατό της σημείο και γιατί;

Την αλήθεια ότι η κοινωνία ακόμη και η ίδια η οικογένεια πολλές φορές συμπεριφέρεται μειωτικά σε οποιονδήποτε μέλος της είναι διαφορετικό, το κρίνει με προκατάληψη, προσπαθεί να το αλλάξει κι αν αυτό δεν επιτευχθεί το αποκλείει, το περιθωριοποιεί ή το πολεμά. Αγάπη σημαίνει να αποδεχόμαστε τον άλλον όπως είναι και να σεβόμαστε τις επιλογές του. Γιατί η ζωή είναι πλουραλισμός και σε κάθε κοινωνία υπάρχουν διαφορετικές αξίες και τρόποι ζωής.

8.   Τί σας δυσκόλεψε περισσότερο κατά την προετοιμασία;

Οι συμβολισμοί του έργου και πως αυτοί θα γίνουν κατανοητοί από το κοινό.

9.   Θέλετε να μοιραστείτε κάτι ενδιαφέρον από τα παρασκήνια της παράστασης;

Η συγκέντρωση των ηθοποιών πριν βγουν στην σκηνή. Όλοι «περνάνε» τα λόγια τους χαμηλόφωνα, μιλάνε παράλληλα, ωστόσο, αυτοί οι τόσο διαφορετικοί ψίθυροι αντί να δημιουργούν ακουστική δυσαρμονία έχουν μέτρο, ρυθμό και δημιουργούν μαγεία.  Το στάδιο της διαδικασίας είναι μια εξίσου μαγική εμπειρία.

10. Αν ήσασταν θεατής για ποιους λόγους θα την επιλέγατε;

Για το θέμα και τον τρόπο που το έργο το διαπραγματεύεται. Ακόμη, θα μου προκαλούσε το ενδιαφέρον να δω αν οι στόχοι και οι υποκριτικές απαιτήσεις αυτής της παράστασης στο όλο εγχείρημα, στο «πείραμα» στην προκειμένη περίπτωση είναι επιτυχείς.

Σας ευχαριστώ. Καλή επιτυχία. 
.
Πληροφορίες για τη παράσταση θα βρείτε ΕΔΩ

==================================================================================
Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη τώρα.
Πρόγραμμα παραστάσεων ΚΛΙΚ ΕΔΩ
 ==================================================================================

ΕΙΔΑΜΕ & ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΜΕ ΕΔΩ

===========================================================================

Θεατρικά Κουλτουροβραβεία Θεσσαλονίκης [σελίδα ανακοινώσεων] ΕΔΩ
Facebook page ΕΔΩ
==================================================================================
Kάντε like στη σελίδα του Kulturosupa.gr στο facebook και ακολουθήστε μας στο twitter για να βλέπετε πρώτοι όλη την ροή πληροφοριών και να μαθαίνετε όλους τους νέους διαγωνισμούς προσκλήσεων.
]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/magkai-mittas-peirama-18408/feed/
<![CDATA[Η ηθοποιός Μαριάννα Τουμασάτου, μιλά στην Κουλτουρόσουπα για όλα…]]> http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/toumasatou-18364/ http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/toumasatou-18364/#comments +Sun, 12 Mar 2017 10:50:00 +0200 60 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/toumasatou-18364/ Θα μπορούσε να είναι κυριολεκτικά το «κορίτσι της διπλανής πόρτας»… που παρά τη σημαντική πορεία και επιτυχία χρόνων, παρά τους πρωταγωνιστικούς ρόλους και τις σπουδαίες συνεργασίες, παραμένει αφοπλιστικά «γήινη», απλή, άμεση και ειλικρινής, απομυθοποιώντας το όποιο «σταριλίκι», προς το οποίο εκδηλώνει εμφανή… αλλεργία. Απόφοιτος με άριστα από τη Δραματική Σχολή «Κάρολος Κουν», ακολούθησε μια πληθωρική διαδρομή με προσεγμένες δουλειές στο θέατρο αλλά και επιτυχημένες σειρές στην τηλεόραση, μέσα από την οποία έγινε ευρύτερα γνωστή και αγαπητή, κρατώντας πάντα ένα χαμηλό και αξιοπρεπές προφίλ. Και κερδίζοντας το κοινό τόσο με τις ερμηνείες, όσο και την ανεπιτήδευτη προσωπικότητά της.
]]>
 Η ηθοποιός Μαριάννα Τουμασάτου, μιλά στην Κουλτουρόσουπα για όλα…

Θα μπορούσε να είναι κυριολεκτικά το «κορίτσι της διπλανής πόρτας»… που παρά τη σημαντική πορεία και επιτυχία χρόνων, παρά τους πρωταγωνιστικούς ρόλους και τις σπουδαίες συνεργασίες, παραμένει αφοπλιστικά «γήινη», απλή, άμεση και ειλικρινής, απομυθοποιώντας το όποιο «σταριλίκι», προς το οποίο εκδηλώνει εμφανή… αλλεργία. Απόφοιτος με άριστα από τη Δραματική Σχολή «Κάρολος Κουν», ακολούθησε μια πληθωρική διαδρομή με προσεγμένες δουλειές στο θέατρο αλλά και επιτυχημένες σειρές στην τηλεόραση, μέσα από την οποία έγινε ευρύτερα γνωστή και αγαπητή, κρατώντας πάντα ένα χαμηλό και αξιοπρεπές προφίλ. Και κερδίζοντας το κοινό τόσο με τις ερμηνείες, όσο και την ανεπιτήδευτη προσωπικότητά της.
 
Με αφορμή την παράσταση «Ένα εξοχικό παρακαλώ» στην οποία πρωταγωνιστεί και ανεβαίνει στις 17 Μαρτίου στη Θεσσαλονίκη, η Μαριάννα Τουμασάτου μιλά στην Κουλτουρόσουπα
.
1. Κρατώντας μας συντροφιά για χρόνια «μέσα» στο σπίτι, σε νιώθουμε πολύ οικείο πρόσωπο και ο ενικός έρχεται αβίαστα, ελπίζουμε μας επιτρέπεις… Για να σε ρωτήσουμε αρχικά πώς προέκυψε η επιλογή της υποκριτικής; Είχες σχετικά ερεθίσματα από παιδί στο άμεσο περιβάλλον;
Η Υποκριτική έγινε τυχαία παρόλο που υπήρχαν ερεθισμοί, γιατί ο Άριας ήταν αδελφός της γιαγιάς μου και ο Κώστας Αριστόπουλος θείος μου. Παρόλα ταύτα η επιλογή δεν είχε να κάνει με το περιβάλλον μου αλλά με την ψυχή μου.
.
2.  Ολοκληρώνοντας τις σπουδές σου, τα πράγματα εξελίχθηκαν ομαλά, σε βοήθησαν κάποια πρόσωπα στο ξεκίνημα ή συνάντησες ιδιαίτερες δυσκολίες;
Ξεκίνησαν ομαλά, υπήρξαν άνθρωποι που με πίστεψαν και στάθηκαν δίπλα μου, αλλά και πολλή δουλειά δική μου. Δυσκολίες συνάντησα, αλλά οι δυσκολίες είναι για να τις συναντάς, να τις ξεπερνάς και να πηγαίνεις παρακάτω.
.
3.  Ποιο κυρίαρχο συναίσθημα και ποιες καθοριστικές μνήμες κρατάς από τα πρώτα βήματα στο χώρο;
Είναι πολύ έντονες μνήμες που δεν είναι πάντα εύκολο να επιλέξεις γιατί είναι σίγουρο ότι κάποιες θα αδικήσεις. Το συναίσθημα είναι κυρίως γλύκα, χαρά, ίσως κάποια φορά και πίκρα αλλά επικρατεί η χαρά και η δημιουργία.
.
4. Στις μετέπειτα συνεργασίες σου, υπήρξαν στιγμές ή άνθρωποι που για κάποιο λόγο (θετικό ή αρνητικό) δεν θα ξεχάσεις ποτέ και θα μπορούσες ίσως να μοιραστείς;
Υπάρχουν άνθρωποι που θα τους θυμάμαι και για θετικά και για αρνητικά. Τα αρνητικά δεν θα τα έλεγα ποτέ γιατί πολλές φορές οι άνθρωποι έχουμε κακές στιγμές και κάποιος μπορεί να είναι αποδέκτης αυτών, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι και πραγματικότητά μας. Οπότε μεταφέροντας την προσωπική μου εμπειρία, μπορεί να αδικήσω κάποιον και να μην του αξίζει.
.
5. Η καριέρα σου κινείται ανάμεσα στο θέατρο και την τηλεόραση, όπου η τελευταία δείχνει να σε «αγαπάει» ιδιαίτερα. Τρέφεις κι εσύ την ίδια ξεχωριστή αγάπη;
Ναι, την τηλεόραση την αγαπάω πολύ. Μου έχει φερθεί καλά και το λιγότερο που θα μπορούσα να κάνω είναι να μην είμαι τουλάχιστον αχάριστη.
.
6. Ένοιωσες ποτέ να «συγκρούονται» με οποιονδήποτε τρόπο αυτοί οι δύο διαφορετικοί τομείς έκφρασης ή διαπίστωσες να «αλληλοβοηθιούνται»;
Δεν ένιωσα ποτέ καμιά σύγκρουση, τα πράγματα μέσα μου είναι πολύ ξεκάθαρα και αν υπάρχει κάποια σχέση μεταξύ τους είναι αλληλοβοήθειας.
.
7. Πώς εισπράττεις εσύ προσωπικά τη διαφορά σε επίπεδο δουλειάς ή συναισθήματος ανάμεσα στο θεατρικό σανίδι και το τηλεοπτικό πλατώ;
Η δουλειά είναι η ίδια και η αγάπη είναι η ίδια. Γιατί να μπεις σε τέτοιες διαδικασίες. Σαφώς το θέατρο για μένα είναι το κυρίαρχο, αλλά όχι εις βάρος της τηλεόρασης.
.
8. Κάποιοι συνάδελφοί σου, θεωρούν τη συμμετοχή  σε καθημερινές σειρές όπως εσύ, ως «δίκοπο μαχαίρι». Από τη μια αυξημένη δημοφιλία κι από την άλλη κορεσμός του κοινού. Εσύ τί πιστεύεις;
Η επιλογή μιας καθημερινής σειράς δεν είναι μόνο για λόγους δημοφιλίας,  πρώτα από όλα σέβεσαι και εκτιμάς τους συνεργάτες σου, σέβεσαι ότι είσαι η επιλογή τους και αν δεν είσαι βαθιά κομπλεξικός δεν ξεχωρίζεις την επαναληπτικότητα  (καθημερινό) της δουλειάς  αλλά την ποιότητα αυτής. Έχω ξαναπεί τη γνώμη μου και ίσως να καταντάω και γραφική, έχω δει άπειρους κακούς συντελεστές σε εβδομαδιαία και εξαιρετικούς σε καθημερινά. Με αυτά ασχολούνται μόνο όσοι χρειάζονται επιβεβαίωση της κουλτούρας τους από εξωγενείς παράγοντες και όχι από την ψυχή τους.  Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να μας επιβεβαιώσει κάποιος άλλος το πόσο σπουδαίοι ή όχι είμαστε.
.
9.    Ποια είναι τα στοιχεία που θεωρείς εντελώς απαραίτητα όταν επιλέγεις μια συνεργασία και ποια τα εντελώς απωθητικά που σε οδηγούν να την απορρίψεις;
Είναι συνδυασμός πολλών πραγμάτων και δεν είναι εύκολο να εξηγήσεις τους συνδυασμούς που κάνεις σε ένα χαρτί.
,
10. Υπάρχει κάποιος ρόλος από όσους υποδύθηκες που αγάπησες ξεχωριστά και κάποιος που θα ήθελες πολύ να υποδυθείς;
Υπάρχουν ρόλοι που αγάπησα πολύ, υπάρχουν ρόλοι που θα ήθελα να υποδυθώ      αλλά χάθηκαν στα χρόνια και υπάρχουν ρόλοι που ελπίζω να έρθουν.
.
11. Υπηρετείς τόσο το δράμα, όσο και την κωμωδία, με μάλλον ιδιαίτερη προτίμηση στην τελευταία. Πώς αντιμετωπίζεις τα δύο είδη και πού εντοπίζεις τη γοητεία της κωμωδίας;
Αγαπάω και τα δύο, προτιμώ την κωμωδία γιατί είναι πιο κοντά στην ψυχολογία μου. Θεωρώ η γοητεία της κωμωδίας είναι στο βαθμό δυσκολίας της. Θεωρώ ότι είναι  πιο εύκολο να συγκινήσεις  έναν άνθρωπο από το να τον κάνεις να γελάσει.
.
12. Ποια γνώμη έχεις για τους νεαρούς συναδέλφους σου στο χώρο και πώς αξιολογείς το σημερινό τοπίο, τόσο στο θέατρο, όσο και στην τηλεόραση;
Πάντα τα καινούργια παιδιά είναι η ελπίδα για κάτι καλύτερο. Έχω γνωρίσει εξαιρετικά πλάσματα. Βέβαια έχω συναντήσει και διαφορετική αντιμετώπιση της δουλειάς από τα νέα παιδιά που έρχεται σε αντίθεση με αυτά που εγώ ξέρω και συχνά με βρίσκουν αντίθετη αλλά πιθανώς και η δική μου γενιά να ξένισε με την συμπεριφορά της την προηγούμενη.
.
13. Με την κριτική τί είδους σχέσεις έχεις και πώς αντιμετωπίζεις μια πιθανή κακή κριτική, θα σε επηρεάσει και πόσο; Έχεις δεχθεί παρόμοια;
Οι κριτικές είτε είναι καλές είτε είναι κακές δεν με επηρεάζουν στο ελάχιστο, είναι η γνώμη κάποιου ανθρώπου. Μου έχουν γράψει κακές κριτικές, μια από αυτές μάλιστα ευφυέστατη και δίκαια αρνητική, αλλά το ήξερα και από μόνη μου.
.
14. Διατηρείς μια θαυμαστή ισορροπία σε σχέση με τη δημοσιότητα, «τόσο όσο» κρατώντας γενικά χαμηλό προφίλ. Είναι κάτι που καταφέρνεις εύκολα ή δύσκολα;
Από μόνο του πάει. Δεν κάνω κάτι ιδιαίτερο, δεν μπορώ να λέω και πολλά για τα προσωπικά μου, δεν έχω και πολλά να πω. Άσε που για αυτή τη δουλειά υπάρχουν η οικογένεια και οι φίλοι.
.
15.  Στις συνεντεύξεις σου, αυτό που εντυπωσιάζει είναι η ειλικρίνεια και η αμεσότητα, αυτό που λέμε «ντομπροσύνη». Υπήρξε ποτέ στιγμή που αυτό το προσόν σου κόστισε;
Ναι, στη ζωή μου η ειλικρίνεια μου έχει κοστίσει. Αλλά επίσης με έχει και βοηθήσει. Όπως όλα τα πράγματα στη ζωή και αυτό έχει δύο όψεις.
.
16. Αν ζητούσαμε να αναφέρεις αυτά που εσύ θεωρείς για τον εαυτό σου ως βασικά προτερήματα και ελαττώματα, ποια θα ήταν;
Τώρα το να κάθομαι να λέω μόνη τα προτερήματά μου δεν είναι λίγο αστείο; Τα ελαττώματά μου τα έχω ξαναπεί, είναι η ξεροκεφαλιά μου και κάποιες φορές ο ξερολισμός μου.
.
17. Μετά από μια κουραστική μέρα, ποιος ή τί είναι αυτό που μπορεί να σε χαλαρώσει και να σε «επαναφορτίσει»;
 Η οικογένειά μου, το παιδί μου και ο άντρας μου.
.
18. Τολμάς να λες δημόσια και αβίαστα την ηλικία σου, κάτι πολύ σπάνιο και μάλιστα για γυναίκα καλλιτέχνιδα. Αλήθεια ο χρόνος και η φθορά του σε φοβίζουν;
Το να κρύβω την ηλικία μου φαίνεται τουλάχιστον γελοίο. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουμε πάει μαζί στο δημοτικό και εύκολα μπορούν να με εκθέσουν. Με τη  φθορά  του χρόνο, έχουμε  λίγο παρεξηγηθεί, αλλά ακόμα δεν μιλάμε για φόβο. Αν είμαι τυχερή θα τη φοβηθώ στην ηλικία του Alzheimer που οσονούπω θα συναντηθούμε οπότε αφού δεν θα το θυμάμαι...
.
19. Με αφορμή την επίσκεψή σου στη Θεσσαλονίκη με την παράσταση «Ένα εξοχικό παρακαλώ», πώς σου φαίνονται η πόλη και το κοινό της;
Η Θεσσαλονίκη είναι μια πόλη που έχω επισκεφθεί κατ’ επανάληψη και το κάνω πάντα με μεγάλη μου χαρά, οι χαλαροί ρυθμοί αυτής της πόλης και οι υποχρεώσεις μου που είναι πιο περιορισμένες μου επιτρέπουν να ξεκουραστώ και να χαλαρώσω. Το κοινό είναι εξοικειωμένο με το θέατρο και αντιδρά έντονα σε ό,τι του προσφέρεις. Αν είναι καλή δουλειά θα σου απαντήσει με ευγένεια, αν είναι μέτρια με αδιαφορία και αν είναι κακή θα σου ρίξει το ανάθεμα.
.
20.   Κλείνοντας θα θέλαμε μια μικρή γεύση από την κωμωδία που θα δούμε και  τη δική σου αίσθηση από μια συνεργασία μεταξύ «οικείων»…
Η Συνεργασία είναι υπέροχη στιγμή στη διαδρομή μου γιατί είναι άνθρωποι αγαπημένοι όλοι τους, δουλεύουμε πολλά χρόνια και πολλές ώρες μαζί με ευκολία και μια άνεση που μας δίνει το δικαίωμα να μιλάμε για παρέα.
 
Η παράσταση είναι η ιστορία μιας οικογένειας υπό διάλυση και ένα σπίτι που βγαίνει στο σφυρί. Εν αναμονή των τελευταίων υπογραφών ενός διαζυγίου που χρονικά συμπίπτει με το τελευταίο Σαββατοκύριακο της ιδιοκτησίας τους του εξοχικού στους Γαργαλιάνους, το ζευγάρι με τους καινούργιους συντρόφους του επιλέγει να περάσει αυτό το Σαββατοκύριακο εκεί χωρίς να γνωρίζει ο ένας ότι την ίδια επιλογή έχει κάνει και ο άλλος. Όμως επειδή το μήλο πέφτει κάτω από τη μηλιά την ίδια επιλογή έχει κάνει και η κόρη τους. Στο εξοχικό αυτό έχει βρει καταφύγιο το παλιό αγόρι της κόρης μας που της  έχουμε απαγορεύσει να το βλέπει και καταφθάνει και ο αγοραστής του εξοχικού. Εκεί υπάρχει και μια βαλίτσα με τετρακόσιες χιλιάδες ευρώ, από  τη ληστεία της τοπικής τράπεζας και όπως καταλαβαίνετε το χάος είναι η μόνη λύση… 
.
Eυχαρίστουμε θερμά
.
Αναλυτικές πληροφορίες για τη παράσταση «Ένα εξοχικό παρακαλώ», η οποία ανεβαίνει στις 17 Μαρτίου στο θέατρο Αριστοτέλειον της Θεσσαλονίκης, θα βρείτε ΕΔΩ
==================================================================================
Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη τώρα.
Πρόγραμμα παραστάσεων ΚΛΙΚ ΕΔΩ
 ==================================================================================

ΕΙΔΑΜΕ & ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΜΕ ΕΔΩ

===========================================================================

Θεατρικά Κουλτουροβραβεία Θεσσαλονίκης [σελίδα ανακοινώσεων] ΕΔΩ
Facebook page ΕΔΩ
==================================================================================
Kάντε like στη σελίδα του Kulturosupa.gr στο facebook και ακολουθήστε μας στο twitter για να βλέπετε πρώτοι όλη την ροή πληροφοριών και να μαθαίνετε όλους τους νέους διαγωνισμούς προσκλήσεων.
]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/toumasatou-18364/feed/
<![CDATA[Ο ηθοποιός Άρης Τσάπης, μιλά στο Kulturosupa.gr…]]> http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/tsapis-kulturosupa-18344/ http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/tsapis-kulturosupa-18344/#comments +Fri, 10 Mar 2017 19:30:00 +0200 60 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/tsapis-kulturosupa-18344/ Αυτή την εποχή δοκιμάζει τις δυνάμεις του στο θέατρο, που καθώς φαίνεται τον γοητεύει, συμμετέχοντας στην παράσταση «Ένα εξοχικό παρακαλώ», η οποία ανεβαίνει στις 17 Μαρτίου στη Θεσσαλονίκη. Και με αυτή την αφορμή ο Άρης Τσάπης εξομολογείται στην Κουλτουρόσουπα

]]>
 Ο ηθοποιός Άρης Τσάπης, μιλά στο Kulturosupa.gr…

Ήταν έφηβος στα 14 χρόνια του, όταν έγινε ευρύτερα γνωστός στο πανελλήνιο μέσα από την επιτυχημένη οικογενειακή σειρά «Ευτυχισμένοι μαζί» στον… άκρως σκανταλιάρικο ρόλο του «Θανάση», ξεχωρίζοντας για το ταλέντο του. Είχαν προηγηθεί κι άλλες μικρές τηλεοπτικές εμφανίσεις, μέχρι την τωρινή στο επίσης επιτυχημένο και καθημερινό «Οι Συμμαθητές», κερδίζοντας την αναγνώριση μόλις στα 23 του χρόνια.  Μια γεμάτη πορεία, παρά το νεαρό της ηλικίας του, στην οποία καθόλου δεν στάθηκε εμπόδιο η αλβανική του καταγωγή. Άλλωστε δηλώνει ότι στην ουσία δεν βίωσε ρατσισμό, αντίθετα νιώθει χαρούμενος για τους φίλους του εδώ και ιδιαίτερα τυχερός για τις  συνεργασίες του με σημαντικά ονόματα του χώρου, που για τον ίδιο λειτουργούν ως σπουδαία σχολή. Αυτή την εποχή δοκιμάζει τις δυνάμεις του στο θέατρο, που καθώς φαίνεται τον γοητεύει, συμμετέχοντας στην παράσταση «Ένα εξοχικό παρακαλώ», η οποία ανεβαίνει στις 17 Μαρτίου στη Θεσσαλονίκη. Και με αυτή την αφορμή ο Άρης Τσάπης εξομολογείται στην Κουλτουρόσουπα
 
1.  Σίγουρα θα έχεις βαρεθεί να σε ρωτάνε για την καταγωγή σου, αλλά δεν  μπορούμε να το αποφύγουμε για αρχή: Τι κρατάς από την Αλβανία που γεννήθηκες και ποια η σχέση σου σήμερα με την ιδιαίτερη πατρίδα σου;
Από την Αλβανία δεν μπορώ να κρατήσω πολλά πράγματα γιατί ήρθα στην Ελλάδα σε πολύ μικρή ηλικία, αυτό που μπορώ να κρατήσω είναι όμορφες στιγμές από τα καλοκαίρια που έχω περάσει εκεί για διακοπές. Εχουν αραιώσει πολύ οι επισκέψεις μου στην Αλβανία λόγω του πιεσμένου χρόνου οπότε οι σχέσεις μου με εκεί σήμερα είναι μόνο το ότι έχω τους παππούδες και τις γιαγιάδες μου εκεί.
 
2.  Όταν ήρθες – πόσο χρονών αλήθεια;- στην Ελλάδα, πώς βίωσες ως παιδί την αλλαγή, με ποια συναισθήματα και πώς σου φάνηκε η νέα χώρα;
Ηρθα όταν ήμουν 2 ετών, δεν μπορώ να πω ότι υπήρχαν ή ότι θυμάμαι κάποιο συγκεκριμένο συναίσθημα γιατί όπως προείπα ήμουν μικρός… το μόνο που ήθελα όσο μεγάλωνα εδώ ήταν να γνωρίσω φιλους και γιαυτό αισθανόμουν πολύ χαρούμενος
 
3. Στη διάρκεια της παραμονής σου εδώ, αντιμετώπισες ποτέ προβλήματα ρατσισμού ή έστω προκατάληψης λόγω αλβανικής καταγωγής;
Ρατσισμό δεν μπορώ να πω ότι δέχτηκα τουλάχιστον σε μεγάλο βαθμό. σχόλια ρατσιστικά μπορεί να έχω ακούσει αλλά δεν τους δίνω σημασία είμαι  άνθρωπος που δεν έχω θέμα με αυτό και αυτοσαρκάζομαι πολλές φορές, οι άνθρωποι που με ξέρουν το γνωρίζουν αυτό.
 
4. Υπήρξε κάποιο πρώτο ερέθισμα που σε έκανε να καταλάβεις ότι το επάγγελμα του ηθοποιού είναι αυτό που θέλεις να κάνεις;
Όχι δεν θα το έλεγα… Απλά επειδή έβλεπα πολλή τηλεόραση  μου είχε καρφωθεί από παιδί να θέλω να ασχοληθώ με την υποκριτική, στην αρχή για πλάκα και αργότερα όσο μεγάλωνα πιο σοβαρά.
 
5. Ξεκίνησες να «εκτίθεσαι» πολύ μικρός, ως παιδί, Ένοιωσες ότι αυτό κάποια στιγμή επηρέασε την παιδική σου ηλικία και αν ναι, με ποιο τρόπο;
Ναι έβλεπα αλλιώς την παιδική και ύστερα εφηβική μου ηλικία δεν μπορούσα να διαχειριστώ τόση αναγνωρισιμότητα τόσο γρήγορα οπότε νόμιζα ότι ήμουν εγώ και κανένας άλλος, είχα ‘’ψωνιστεί’’…  Ευτυχώς όμως σε εκείνη την περίοδο με βοήθησαν πολύ οι γονείς μου οι οποίοι με προσγείωσαν κιόλας.
 
6. Στη διάρκεια του πολύ επιτυχημένου σήριαλ «Ευτυχισμένοι μαζί» που πρωταγωνιστούσες, πώς εισέπραξες ως παιδί την επιτυχία από γονείς, συγγενείς,  φίλους; Τί είδους σχόλια άκουγες;
Από τα δικά μου άτομα που με ήξεραν άκουγα κυρίως σχόλια του τύπου να μην το καβαλήσω και να είμαι προσγειωμένος, από φίλους άκουγα διάφορα σχόλια κυρίως ενθαρρυντικά!
 
7.   Ποια είναι τα σημαντικά που σου έμειναν από εκείνη την περίοδο και πώς καταγράφηκε μέσα σου η συνεργασία με καταξιωμένα ονόματα του χώρου, δίπλα στον Γ. Μπέζο ή την Κ. Λέχου;
Μου έμεινε μια εξαιρετική εμπειρία και αισθάνομαι πολύ τυχερός που είχα την ευκαιρία στα 14 μου να συνεργαστώ με  τέτοια ονόματα της ελληνικής τηλεόρασης. Ηταν πολύ καλοί μαζί μας και μας βοηθούσαν να βγάλουμε τον καλυτερό μας εαυτό! Μετά από το «Ευτυχισμένοι μαζί» ήξερα ότι πλέον ήθελα να ασχοληθώ επαγγελματικά με την υποκριτική!
8. Πέρα από αυτή τη δουλειά- σταθμό για στην πορεία σου που σε έκανε γνωστό στο πανελλήνιο, είχε προηγηθεί κάτι άλλο; Και κυρίως τί ακολούθησε;
Ναι πριν από αυτό είχα κάνει κάποιες δουλειές όπως ένα επεισόδιο στη Λάμψη μικρός, Τα παιδιά της Νιόβης, Ματωμένα Χώματα και μια κινηματογραφική ταινία του Κ.Καπακα την «uranya». Μετά από το «Ευτυχισμένοι μαζί» ήρθαν οι «Συμμαθητές».
 
9.  Μόλις 23 χρονών και ήδη ευρέως αναγνωρίσιμος μέσα από δύο επιτυχημένα σήριαλ, το «Ευτυχισμένοι μαζί» και το καθημερινό «Οι συμμαθητές» που συμμετέχεις τώρα. Ένοιωσες κάποια στιγμή να «ψωνίζεσαι» και γενικά πώς το διαχειρίζεσαι;
Πλέον όχι, πιστεύω ότι είμαι προσγειωμένος αλλά σε αυτό με βοήθησαν οι άνθρωποι που έχω δίπλα μου, δεν νομίζω ότι υπάρχει λόγος να ψωνίζομαι όπως και ο κάθε άνθρωπος, απλά αυτό γίνεται γιατί είναι μια από τις δουλειές που δέχονται προβολή.
 
10.  Πιστεύεις ότι πέρα από το απαραίτητο ταλέντο, σε βοήθησε μέχρι τώρα η τύχη ή κάποιος άλλος παράγοντας και με ποιο τρόπο;
Ναι μπορώ να πω ότι ήμουν πολύ τυχερό παιδί μικρός και αυτό γιατί μέχρι τα 15 μου είχα συνεργαστεί με πολύ καλούς ηθοποιούς αλλά κυρίως γλυκύτατους ανθρώπους. Δεν πιστεύω ότι αρκεί πάντα μόνο το ταλέντο!
 
11. Από την μέχρι τώρα εμπειρία σου, μεταξύ θεάτρου, τηλεόρασης και κινηματογράφου (όπου έχεις ήδη βραβευθεί), υπάρχει προτίμηση σε κάποιο είδος και γιατί;
Προτιμώ το θέατρο γιατί πιστεύω ότι εκχυλίζει ενέργεια και σου δίνει την ευκαιρία αυτός ο χώρος να εκφράζεις τα συναισθήματα σου ζωντανά στο κοινό με ότι αυτό συνεπάγεται : τα λάθη , οι γκάφες , οι στιγμές, το χειροκρότημα, η αναμονή μέχρι να βγεις, ο ενθουσιασμός, που είναι όλα μέσα στο πρόγραμμα, είναι κάτι που το ζεις σε κάθε παράσταση από την αρχή της και μεχρι το τέλος!
 
12.Έχεις επίσης καταλήξει μεταξύ δράματος και κωμωδίας, ποια κατηγορία σε ελκύει περισσότερο και την βρίσκεις πιο προκλητική να εστιάσεις;
Μ’ αρέσει πολύ η κωμωδία, νομίζω ότι μου ταιριάζει περισσότερο και αυτό γιατί ακόμα και στην καθημερινότητα μ’ αρέσει να κάνω συνέχεια τους γύρω μου να γελάνε. Τώρα το δράμα, επειδή δεν έχω δοκιμαστεί και πολύ σε αυτό το είδος πιστεύω ότι θα ήταν πρόκληση για μένα.
 
13. Κρίνοντας από τα τελευταία χρόνια που ασχολείσαι, πιστεύεις ότι ένας νέος ηθοποιός σήμερα μπορεί να βιοποριστεί με αξιοπρέπεια από αυτό το επάγγελμα;
Ολοι ξέρουμε ότι τα πράγματα είναι δύσκολα, και δεν αναφέρομαι μόνο στο δικό μου επάγγελμα αλλά σε κάθε επάγγελμα πιστεύω ότι είναι δύσκολα στην αρχή και σίγουρα θα πρέπει όσο είσαι νέος να κάνεις πολλά πράγματα πλέον για να βιοποριστείς!
 
14. Από τα σημαντικά ονόματα που έτυχε να συνεργαστείς, έχεις ξεχωρίσει κάποιον ή κάποια για κάτι που σε εντυπωσίασε;
Από όλους προσπαθώ να παίρνω κάτι καθώς όλο αυτό που ζω για μένα είναι σχολή να συνεργάζεσαι με τέτοιους ανθρώπους. Μπορώ να πω ότι  αυτός που εχω ξεχωρίσει στον χώρο είναι ο Βασίλης Θωμόπουλος για την υπομονή που έχει, ξέροντας ότι δεν εχω βγάλει κάποια σχολή και ότι σε βοηθάει συνέχεια δίνοντας ευκαιρίες ώστε να γίνεσαι καλύτερος κάθε μέρα.
 
15. Πώς ονειρεύεσαι το μέλλον σου στο χώρο, μετά από 10 ας πούμε χρόνια; Υπάρχουν κάποιοι ρόλοι που θα ήθελες να ερμηνεύσεις ή κάτι συγκεκριμένο που θα ήθελες να πετύχεις;
Δεν μου αρέσει να κάνω σχέδια για το μέλλον γιατί δεν ξ’ερω σε τι κατάσταση θα βρίσκομαι, απλά αυτό που ονειρεύομαι από τη στιγμή που κατάλαβα ότι με αυτό θέλω να ασχοληθώ είναι να μπορώ να συντηρώ εμένα και την οικογένεια μου από αυτό που αγαπάω, την υποκριτική.
 
16. Αν αξιολογούσες τον εαυτό σου ως «τρίτος», ποιο θα χαρακτήριζες ως το πιο δυνατό σου σημείο και ποιο το πιο αδύνατο;
Το δυνατό μου σημείο πιστεύω πως είναι το ότι είμαι άνθρωπος που μ’ αρέσει πολύ να κάνω τους άλλους να γελανε και παίρνω και εγώ ενέργεια από αυτό.  Το αδύνατο νομίζω πως είναι ότι κάποιες φορές δεν αντιμετωπίζω κάποια θέματα με τη σοβαρότητα και την υπευθυνότητα που χρειάζεται
 
17. Έχεις δημιουργήσει φιλίες στον επαγγελματικό χώρο ή ο υψηλός ανταγωνισμός – όπως λένε- δεν το επιτρέπει; Εσύ τον έχεις αντιμετωπίσει;
Και βέβαια έχω φίλους από τον χώρο, δεν πιστεύω ότι υπάρχει ανταγωνισμός ή εγώ δεν το βλέπω έτσι, ο καθένας είναι καλός σε αυτό που κάνει.  Ευτυχώς σε όσες δουλειές ήμουν δεν διέκρινα κάποιον ανταγωνισμό. δίνοντας μου την ευκαιρία να κάνω φίλους από τον χώρο!
 
18. Πέραν της δουλειάς, στην προσωπική σου ζωή, υπάρχουν ενδιαφέροντα ή χόμπι που νιώθεις να σε γεμίζουν ή να σε χαλαρώνουν;
Παλιότερα μου άρεσε να περνάω απλά όσο περισσότερο χρόνο με τους φίλους μου και τα αδέρφια μου χωρίς να έχει σημασία το τι θα κάνουμε. Όσο μεγαλώνω όμως αυτό που βλέπω είναι ότι λόγω του πιεσμένου χρόνου δεν προλαβαίνω να κάνω πράγματα που θέλω.
 
19. Αν σου ζητούσαμε να αποδώσεις με τρεις (ή περισσότερες αν θέλεις) λέξεις τί σημαίνει για σένα ηθοποιός, ποιες θα ήταν;
Ευθύνη, αγάπη, μελέτη, πρόβες, στιγμές όμορφες, στιγμές δύσκολες. χειροκρότημα, άγχος, ενθουσιασμός…
 
20. Θα θέλαμε κλείνοντας να μας μιλήσεις για τη δική σου εμπειρία από τη συμμετοχή στην παράσταση «Ένα εξοχικό παρακαλώ» που ανεβαίνει στη Θεσσαλονίκη
Είναι μια πολύ ωραία παράσταση, είμαι πολύ ευγνώμων γιατί συνεργάζομαι με πολύ καλούς ανθρώπους καταρχάς και με εξαιρετικούς ηθοποιούς κατά δεύτερον και περιμένουμε πώς και πώς να ανέβουμε στην Θεσσαλονίκη γιατί και εμείς και ο κόσμος πιστεύω θα περάσουμε υπέροχα!
 
Αναλυτικές πληροφορίες για τη παράσταση «Ένα εξοχικό παρακαλώ», η οποία ανεβαίνει στις 17 Μαρτίου στο θέατρο Αριστοτέλειον της Θεσσαλονίκης, θα βρείτε ΕΔΩ
==================================================================================
Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη τώρα.
Πρόγραμμα παραστάσεων ΚΛΙΚ ΕΔΩ
 ==================================================================================

ΕΙΔΑΜΕ & ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΜΕ ΕΔΩ

===========================================================================

Θεατρικά Κουλτουροβραβεία Θεσσαλονίκης [σελίδα ανακοινώσεων] ΕΔΩ
Facebook page ΕΔΩ
==================================================================================
Kάντε like στη σελίδα του Kulturosupa.gr στο facebook και ακολουθήστε μας στο twitter για να βλέπετε πρώτοι όλη την ροή πληροφοριών και να μαθαίνετε όλους τους νέους διαγωνισμούς προσκλήσεων.

]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/tsapis-kulturosupa-18344/feed/
<![CDATA[Ο ηθοποιός Βασίλης Ευταξόπουλος, μιλά στο Kulturosupa.gr για τη παράσταση «Το Κοντραμπάσο».]]> http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/vasilis-eftxopoulos-kontrampaso-18331/ http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/vasilis-eftxopoulos-kontrampaso-18331/#comments +Thu, 09 Mar 2017 18:10:00 +0200 37 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/vasilis-eftxopoulos-kontrampaso-18331/ Ο ηθοποιός Βασίλης Ευταξόπουλος, μιλά στο Kulturosupa.gr για τη παράσταση «Το Κοντραμπάσο».

]]>
  Ο ηθοποιός Βασίλης Ευταξόπουλος, μιλά στο Kulturosupa.gr για τη παράσταση «Το Κοντραμπάσο».

Το ΚΟΝΤΡΑΜΠΑΣΟ είναι μια εξομολόγηση ψυχής ενός μοναχικού ήρωα, που αναζητά την αγάπη και την αποδοχή, σε έναν κόσμο αποξένωσης και αδιαφορίας. Μέσα από τη σχέση του με το Κοντραμπάσο, φωτίζεται η ιστορία μιας ζωής, γεμάτης ανεκπλήρωτους έρωτες, όνειρα και επιθυμίες. 
 
Για το έργο «Το Κοντραμπάσο» του Πάτρικ Ζίσκιντ, που ξεκινά παραστάσεις από Πέμπτη 16 (έως και την Κυριακή 19 Μαρτίου) στο θέατρο Εγνατία της Θεσσαλονίκης, ο ηθοποιός Βασίλης Ευταξόπουλος μιλά στο Kulturosupa.gr ώστε να ξέρετε τι θα δείτε…
 
1. Ποιο είναι με δυο λόγια το θέμα που πραγματεύεται η παράσταση;
«Το Κοντραμπάσο» είναι μια κραυγή διαμαρτυρίας ενάντια στη μοναξιά και την κοινωνική απομόνωση, και ταυτόχρονα ένας ύμνος για τη μουσική και τους ανθρώπους που αφιερώνονται σ' αυτό που αγαπούν. Το ατμοσφαιρικό κείμενο χρησιμοποιεί ως αφορμή το κοντραμπάσο για να μιλήσει για τον άνθρωπο, τη μοναξιά του και τη συνύπαρξη με τους άλλους. Είναι θαυμαστή η ισορροπία του ανάμεσα στο δραματικό και το κωμικό καθώς, εξερευνώντας τη σχέση του μουσικού με το όργανό του, φωτίζει παράλληλα το ρόλο του κοντραμπάσου και του μουσικού στην ορχήστρα και τη ζωή.
 
2. Τί θα μπορούσατε να αποκαλύψετε από την υπόθεσή της;
Ο ήρωας ονειρεύεται ένα καλύτερο αύριο για τον εαυτό του, εξομολογείται έναν κρυφό του έρωτα, ελπίζοντας σε ανταπόκριση, αποκαλύπτει τη σχέση του με το κοντραμπάσο, αλλά και το αδιέξοδο στο οποίο έχει οδηγήσει ο ίδιος την ζωή του.
 
3. Ποια ήταν η αφορμή που  ενέμπνευσε τη συγγραφή ή το ανέβασμά της;
Επιστρέφω μετά απο 20 χρόνια με αυτο το έργο. Το είχα παρουσιάσει εδω στο Αθηναίων το 1996 σε μεταμεσονύκτιες παραστάσεις. Μετά απο μια επιτυχημένη περσινή σεζόν στο θεατρο Ιλίσια Βολανάκης ήθελα να αποχαιρετήσω τον κοντραμπασίστα μου στην πόλη που τον πρώτο αγάπησε…
 
4. Μιλώντας για τον στόχο, τί θα θέλατε να μεταφέρετε στον θεατή;
Να μην σταματήσει κανείς να αναζητά αλλά και να διεκδικεί το όνειρο του.
 
5. Υπάρχει αναφορά στο σήμερα και πόσο σημαντικό θεωρείτε αυτό το στοιχείο;
Οι άνθρωποι πάντα θα θέλουν και θα ονειρεύονται, έτσι δεν είναι; Κι επίσης πάντα θ αποτυγχάνουν, θα απογοητεύονται, θα "γονατίζουν" και θα συνεχίζουν, αυτή την ωραία συνέχεια θέλω να περάσω, αυτή την αίσθηση πως πάντα υπάρχει μια ακόμη ελπίδα για κάτι καλύτερο στις ζωές μας αρκεί να βρούμε το κουράγιο σαν τον μουσικό να σηκώσουμε το δοξάρι άλλη μια φορά ο καθένας πάνω από το κοντραμπάσο του και να δουλέψουμε την μελωδία, άλλη μια φορά μέχρι ν ακουστεί κάπως καλύτερα... σ αυτό ελπίζω κι αυτό ελπίζω θα αγγίξει και το κοινό, το όνειρο δεν τελειώνει αν δεν τελειώσουμε εμείς…
6. Αν σας ζητούσαμε να την «κατατάξετε σε κατηγορία», πώς θα τη χαρακτηρίζατε;
Ένας ύμνος στην αγάπη και στην μουσική.
 
7. Ποιο θεωρείτε το πιο δυνατό της σημείο και γιατί;
Ο ίδιος ο  συγγραφέας, ο Πάτρικ Ζίσκιντ, διάσημος για το μυθιστόρημά του «Το Άρωμα», το οποίο έχει μεταφερθεί και  στον κινηματογράφο, στην πραγματικότητα κέρδισε ένα μεγάλο κομμάτι της φήμης του στις αρχές της δεκαετίας του '80 με το μονόπρακτό του «Το Κοντραμπάσο». Είναι ένας εκ των πλέον δημοφιλών θεατρικών μονολόγων παγκοσμίως. Γράφτηκε το 1980 και τη σεζόν1984-85 ανέβηκε σε περισσότερες από 500 γερμανικές σκηνές, ενώ έχει μεταφραστεί σε περισσότερες από 30 γλώσσες.
 
8. Τί σας δυσκόλεψε περισσότερο κατά την προετοιμασία;
Μμμ... δεν ξέρω ίσως η μεταφορά απο έναν μικρότερο θεατρικό χώρο σε μια μεγάλη θεατρική σκηνή, αλλά και πάλι ο κοντραμπασίστας μου δεν ήταν ποτέ για τα εύκολα, τα δύσκολα του δίνουν την δύναμη να προχωράει.
 
9. Θέλετε να μοιραστείτε κάτι ενδιαφέρον από τα παρασκήνια της παράστασης;
Μέσα απο την διαδρομή των προβών και των παραστάσεων αγάπησα δυο ανθρώπους πολύ,  τον σκηνοθέτη μου και φίλο μου πλέον Λεωνίδα Παπαδόπουλο για την υπομονή του αλλά και την αγαπημένη μου φίλη Βίκυ Παστρα η οποία με συντροφεύει στο κοντραμπάσο απο την πρώτη μου εκείνη παράσταση πριν 20 χρόνια. Τους ευχαριστώ και τους δυο πολύ!
 
10. Αν ήσασταν θεατής για ποιους λόγους θα την επιλέγατε;
Γιατί αγαπώ το Κοντραμπάσο και τον Πατρικά Ζισκιντ.
.
Σας ευχαριστώ. Καλή επιτυχία. 
.
Πληροφορίες για τη παράσταση θα βρείτε ΕΔΩ
==================================================================================
Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη τώρα.
Πρόγραμμα παραστάσεων ΚΛΙΚ ΕΔΩ
 ==================================================================================

ΕΙΔΑΜΕ & ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΜΕ ΕΔΩ

===========================================================================

Θεατρικά Κουλτουροβραβεία Θεσσαλονίκης [σελίδα ανακοινώσεων] ΕΔΩ
Facebook page ΕΔΩ
==================================================================================
Kάντε like στη σελίδα του Kulturosupa.gr στο facebook και ακολουθήστε μας στο twitter για να βλέπετε πρώτοι όλη την ροή πληροφοριών και να μαθαίνετε όλους τους νέους διαγωνισμούς προσκλήσεων.

]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/vasilis-eftxopoulos-kontrampaso-18331/feed/
<![CDATA[Ο ηθοποιός Στέλιος Βραχνής, μιλά στο Kulturosupa.gr για τη παράσταση «Δεν Υπάρχει Σωτηρία»]]> http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/stelios-vraxnis-18293/ http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/stelios-vraxnis-18293/#comments +Tue, 07 Mar 2017 13:34:00 +0200 37 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/stelios-vraxnis-18293/ Ο ηθοποιός Στέλιος Βραχνής, μιλά στο Kulturosupa.gr για τη παράσταση «Δεν Υπάρχει Σωτηρία»


]]>
 Ο ηθοποιός Στέλιος Βραχνής, μιλά στο Kulturosupa.gr για τη παράσταση «Δεν Υπάρχει Σωτηρία»...

Η Ομάδα Θεάτρου ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ γιορτάζει τρία χρόνια από την ίδρυση της και τα 400 χρόνια απο το θάνατο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, παρουσιάζοντας μια μαύρη κωμωδία. Επιφανείς άρχοντες και άνθρωποι του υποκόσμου θα μπλεχτούν σε ένα παράλογο κομφούζιο. Μια σκοτεινή κωμωδία γεμάτη κρυφούς έρωτες, ανατροπές, αβέβαιες καταλήξεις και πολύ γέλιο…
 
Για το έργο «Δεν Υπάρχει Σωτηρία»,  βασισμένη στο «Με Το Ίδιο Μέτρο» του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, που ξεκινά τις παραστάσεις από Παρασκευή 17 Μαρτίου στο Θέατρο Σοφούλη απο την Ομάδα Θεάτρου Άνευ Όρων, ο ηθοποιός Στέλιος Βραχνής, (θεατρικός συγγραφέας και σκηνοθέτης της παράστασης), μιλά στο Kulturosupa.gr ώστε να ξέρετε τι θα δείτε…

•      Ποιο είναι με δυο λόγια το θέμα που πραγματεύεται η παράσταση;

Το "ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΩΤΗΡΙΑ" πρόκειται για μια Μαύρη Μουσική Κωμωδία, βασισμένη στο "Measure for Measure" του William Shakespeare, την λιγότερες φορές παιγμένη κωμωδία του Άγγλου δραματουργού. Το έργο φωτίζει κυρίως, το θέμα της κατάχρησης της εξουσίας, την έννοια του πειρασμού και της Δικαιοσύνης. Πρόκειται για μια διαχρονική κωμωδία, η οποία αν και γράφτηκε πριν από 400 χρόνια, εξακολουθεί να συγκινεί και να αφορά όλους μας.

•      Τί θα μπορούσατε να αποκαλύψετε από την υπόθεσή της;

Η υπόθεση του έργου είναι η ίδια με εκείνη της κλασικής κωμωδίας του Άγγλου ποιητή. Ο Βασιλιάς φεύγει για κάποιες έκτακτες υποχρεώσεις. Στη θέση του αφήνει τον αυστηρό δικαστή Άγγελο, ο οποίος θα θέσει δρακόντειους νόμους με σκοπό να επαναφέρει την τάξη. Διατάζει να κλείσουν όλοι οι οίκοι ανοχής και η μοιχεία ή η σεξουαλική επαφή εκτός γάμου τιμωρούνται με θάνατο. Παράλληλα, ο Κλαύδιος που έχει παράνομο δεσμό συλλαμβάνεται και πρόκειται να εκτελεστεί. Η αδερφή του Ισαβέλλα, η οποία είναι καλόγρια σε μοναστήρι, σπεύδει να παρακαλέσει τον αντικαταστάτη του βασιλιά να σώσει τη ζωή του. Ο Άγγελος όμως, θα ζητήσει από την Ισαβέλλα ως αντάλλαγμα το κορμί της. Βέβαια, στο τέλος του έργου υπάρχει μια μεγάλη ανατροπή, που "κλείνει απότομα την πόρτα στα μούτρα του κοινού", η οποία και δεν αποτελεί μέρος του κλασικού έργου, αλλά δημιούργημα της ομάδας.

•      Ποια ήταν η αφορμή που  ενέμπνευσε τη συγγραφή ή το ανέβασμά της;

Η επιλογή του έργου έγινε από εμένα. Από τα μαθητικά μου ακόμα χρόνια ήθελα να ανεβάσω την ιδιαίτερη αυτή κωμωδία. Μου έκανε τρομακτική εντύπωση που ένα τόσο αβανταδόρικο και διαχρονικό έργο δεν ανέβαινε συχνά από τους ελληνικούς θιάσους. Το σκηνοθετικό μου όραμα ενσαρκώθηκε από τους ηθοποιούς και συντελεστές, όπως ακριβώς το φανταζόμουν.

•      Μιλώντας για τον στόχο, τί θα θέλατε να μεταφέρετε στον θεατή;

Ο καιρός γεννάει την τέχνη. Αυτή την στιγμή η Ελλάδα περνάει μέσα από ένα σκοτεινό τούνελ. Βιώνουμε έναν σκοταδισμό. Οπότε ο σκοπός της τέχνης πρέπει να είναι ένας. Το φως! Η Κωμωδία μας, αν και μαύρη στο είδος της, στην ουσία είναι απόλυτα φωτεινή. Ο απώτερος σκοπός μας, είναι να ταξιδέψουμε το κοινό στη γη των "Λωτοφάγων", έτσι ώστε για μια ώρα να ξεφύγουν από το σήμερα. Αυτός θα πρέπει να είναι ο ρόλος του θεάτρου.

•      Υπάρχει αναφορά στο σήμερα και πόσο σημαντικό θεωρείτε αυτό το στοιχείο;

Το έργο είναι απόλυτα επίκαιρο. Έχει πάρα πολλές σύγγρονες αναφορές. Αυτό ήταν το πρώτο ζητούμενο της ομάδας, να κάνει δηλαδή μια κωμωδία που να αφορά τους πάντες. Όσο σπουδαίο είναι ένα κλασικό έργο, τόσο περισσότερο δίνεται στο να διασκευαστεί και να εκσυγχρονιστεί με επιτυχία.

•      Αν σας ζητούσαμε να την «κατατάξετε σε κατηγορία», πώς θα τη χαρακτηρίζατε;

Πρόκειται για μια Μαύρη Μουσική κωμωδία.

•      Ποιο θεωρείτε το πιο δυνατό της σημείο και γιατί;

Το σύνολο. Όλοι οι συντελεστές δουλέψαμε με μεγάλο ζήλο και αγάπη, οπότε το αποτέλεσμα μας δικαιώσε. Το δυνατό βέβαια, σημείο του έργου είναι το πάντρεμα της θεατρικής πρόζας με το τραγούδι και ο έντονα σωματικός χαρακτήρας του έργου.

•      Τί σας δυσκόλεψε περισσότερο κατά την προετοιμασία;

Η μεγάλη δυσκολία αυτού του έργου είναι στη χορογραφία. Όλη η παράσταση είναι απόλυτα χορογραφημένη. Κάθε μικρή κίνηση, κάθε παύση, ανάσα, κοίταγμα είναι μέρος μιας συνολικής παρτιτούρας.

•      Θέλετε να μοιραστείτε κάτι ενδιαφέρον από τα παρασκήνια της παράστασης;

Κάτι ιδιαίτερα ενδιαφέρον, που αφορά το στήσιμο του έργου μας, είναι ότι είκοσι μέρες πριν την πρεμιέρα άλλαξε όλη η αρχή της παράστασης, το φινάλε και πολλά άλλα σημεία του έργου. Φυσικά, το cast των ηθοποιών προσαρμόστηκε αμέσως.

•       Αν ήσασταν θεατής για ποιους λόγους θα την επιλέγατε;

Διότι θα μ' αρέσει όταν οι νέοι άνθρωποι προσθλετουν το δικό τους χαρακτήρα και στυλ σε ένα κλασικό έργο. 
.
Σας ευχαριστώ, Καλή επιτυχία. 
.
Πληροφορίες για τη παράσταση θα βρείτε  ΕΔΩ
 
.
  ==================================================================================
Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη τώρα.
Πρόγραμμα παραστάσεων ΚΛΙΚ ΕΔΩ
 ==================================================================================

ΕΙΔΑΜΕ & ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΜΕ ΕΔΩ

===========================================================================

Θεατρικά Κουλτουροβραβεία Θεσσαλονίκης [σελίδα ανακοινώσεων] ΕΔΩ
Facebook page ΕΔΩ
==================================================================================
Kάντε like στη σελίδα του Kulturosupa.gr στο facebook και ακολουθήστε μας στο twitter για να βλέπετε πρώτοι όλη την ροή πληροφοριών και να μαθαίνετε όλους τους νέους διαγωνισμούς προσκλήσεων.
]]>
1 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/stelios-vraxnis-18293/feed/