Kulturosupa.gr - RSS http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/ put the rss description here. +Mon, 31 Jul 2017 21:02:00 +0300 en hourly 1 http://kulturosupa.gr/ http://kulturosupa.gr/upload/logo.png Rss title here http://kulturosupa.gr/ <![CDATA[Η Ελένη Βιτάλη εξομολογείται από καρδιάς στην Κουλτουρόσουπα…]]> http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/vitali-kulturosupa-20079/ http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/vitali-kulturosupa-20079/#comments +Mon, 31 Jul 2017 21:02:00 +0300 60 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/vitali-kulturosupa-20079/   Η Ελένη Βιτάλη εξομολογείται από καρδιάς στην Κουλτουρόσουπα…

]]>
 Η Ελένη Βιτάλη εξομολογείται από καρδιάς στην Κουλτουρόσουπα

Εκείνη η δροσερή, χαριτωμένη κοπέλα που τραγουδούσε με τσαχπινιά «Χωρίς δεκάρα» στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, έμελλε να ξεχωρίσει αμέσως με την ιδιαίτερη χροιά της φωνής και να διαγράψει μια σπουδαία ποιοτική πορεία… Γεννημένη «μέσα» στη μουσική, με πατέρα διάσημο οργανοπαίχτη και μητέρα τραγουδίστρια, έζησε από παιδί όλη τη μαγεία και τους ήχους των αυθεντικών πανηγυριών, γνώρισε από κοντά όλο τον πλούτο της μουσικής παράδοσης. Εφόδια που σημάδεψαν τη διαδρομή και τις επιλογές της, κινούμενη με χαρακτηριστική άνεση στους χώρους του λαϊκού τραγουδιού, του δημοτικού, του ρεμπέτικου, του έντεχνου, και συνεργαζόμενη με κορυφαίους δημιουργούς που καθένας άφησε πάνω της δυνατό στίγμα. Ωστόσο δυνατότερο είναι το στίγμα που άφησε η ίδια πάνω στα τραγούδια, με ερμηνείες που υμνήθηκαν για το σπάνιο μέταλλο της φωνής της και την κατάθεση ψυχής… Άλλωστε δεν θα μπορούσε να τραγουδήσει αλλιώς μια δυνατή, αυθεντική προσωπικότητα, καταξιωμένη εδώ και χρόνια στις καρδιές του κόσμου, που με αφορμή την κοινή συναυλία με την Μαρινέλλα και τη Γλυκερία στην καλοκαιρινή τους περιοδεία, 11 Αυγούστου στη Σίβηρη, η Ελένη Βιτάλη εξομολογείται από καρδιάς στην Κουλτουρόσουπα… 
 
1) Με το θάρρος απέναντι σε έναν “δικό μας άνθρωπο” καταφεύγω στον οικείο ενικό και ρωτώ: Όλα αυτά τα χρόνια Ελένη, εσύ έχεις νοιώσει το κοινό, έστω σε στιγμές, ως δικούς σου ανθρώπους;
Πάντα συνέβαινε αυτό και πάντα το ένοιωθα. Όσο ωριμάζεις το νοιώθεις περισσότερο. Τα τελευταία χρόνια το νοιώθω 100%..Μου αρέσει να βλέπω τον κόσμο όταν τραγουδώ και να επικοινωνώ μαζί του.
 
2) Πηγαίνοντας πίσω στα παιδικά χρόνια που έζησες μέσα στη μουσική, η πορεία σου  στο τραγούδι έμοιαζε μονόδρομος; Πόσο σημάδεψαν τις επιλογές σου τα πρώτα ακούσματα;
Όπως κάθε παιδί, είσαι άγραφο χαρτί, αφομοιώνεις κάθε στοιχείο που είσαι μέσα του. Στη δική μου περίπτωση ήταν η μουσική. Μεγάλωσα σε μουσική οικογένεια που άκουγε τα πάντα. Αγάπησα από πολύ μικρή τη βαλκανική μουσική. Ψάχνω σαν τρελή να ακούσω ξανά τη Maria Lotareso, μια σπουδαία τραγουδίστρια που δικαίως λάτρευε ο πατέρας μου και όλοι οι Λαβιδαίοι.
 
3) Ποια κοινά στοιχεία και ποιες διαφορές βρίσκεις ανάμεσα στην Ελένη Βιτάλη του “Μανωλιού” όταν πρωτοξεκίνησε και στη σημερινή;
Eπειδή η αλλαγή γίνεται σταδιακά δεν μπορώ να σου περιγράψω ακριβώς. Βλέποντας την 19χρονη Ελένη στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης να τραγουδά τον Μανωλιό, βλέπω πάνω της μια αθωότητα και μια παιδικότητα που δεν άλλαξε καθόλου στα χρόνια που ακολούθησαν. Όσο μεγαλώνω βλέπω ότι δεν έχω αλλάξει, με τη διαφορά ότι τώρα ξεχωρίζω τι σημαίνει δυσκολίες της ζωής και παράλληλα είναι και σαν να μην τις ξέρω κιόλας. Νοιώθω πάντα ότι η ζωή είναι υπέροχη. Έχω πάντα μια ευγνωμοσύνη στη ζωή, από μικρό παιδί. Για αυτό και οι απογοητεύσεις μου από τους ανθρώπους δεν ήταν ποτέ μεγάλες. Γιατί ξέρω ότι είμαστε πιόνια σε ένα παιχνίδι που πότε θα φταίω εγώ, πότε θα φταις εσύ, πότε ο άλλος αλλά σε μια τραμπάλα που αυτός που έπεσε θα ξανανέβει να παίξει.
 
4) Θυμάσαι κάτι έντονα από εκείνα τα πρώτα χρόνια στην αρχή της καριέρας που σε ακολουθεί με κάποιο τρόπο μέχρι σήμερα;
To Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Ήταν η πρώτη φορά που επικοινώνησα με τόσο κόσμο και το χάρηκα πάρα πολύ. Με το “Χωρίς δεκάρα” του Γιάννη Μέτσικα και της Βαρβάρας Τσιμπούλη. Θα ευχαριστώ πάντα τον Μάνο Χατζηδάκι που ήταν στην επιτροπή και πέρασε αυτό το τραγούδι, που οι υπόλοιποι είχαν κόψει, λέγοντας ότι ήταν ένα “χαριτωμένο” τραγούδι. Λίγο πριν είχα την τύχη να γνωρίσω και τον Αλέκο Πατσιφά. Αυτό το μεγαθήριο που λεγόταν Αλέκος Πατσιφάς. Μετά τον πατέρα μου, που άφησε ανεξίτηλα πάνω μου τα χνάρια της καλής μουσικής, ο Πατσιφάς έπαιξε το ρόλο του δεύτερου πατέρα μου, όπως εξ' άλλου έκανε σε όλους του ανθρώπους που πέρασαν από τη LYRA.

5) Στην πορεία ακολούθησαν λαμπρές συνεργασίες και θα θέλαμε να μάθουμε αν ξεχωρίζεις κάποιες για δικούς σου σημαντικούς λόγους.
Θα σου πω κάποια ονόματα, όχι με σειρά κι αν κάποιο ξεχάσω να με συγχωρήσει. Σταμάτης Σπανουδάκης: από τον Σταμάτη και τη γυναίκα του την Ντόρη διδάχθηκα την καλοσύνη και ανακάλυψα ξανά τη δόξα του Χριστού και τη σημασία της. Εννοώ την πραγματική αγάπη που είναι χωρίς ανταπόδοση. Και που όσο ζω σε καθημερινή βάση, συνειδητοποιώ την απέραντη αγάπη που υπάρχει άπλετη, αστείρευτη στους συνανθρώπους μου. Από το παιδί μου μέχρι τον πιο άγνωστο άνθρωπο που θα συναντήσω στο δρόμο και θα ανταλλάξω δυο κουβέντες.
 
Από τον Τάκη Σούκα διδάχθηκα την θυμοσοφία του. Από τον Χρήστο Νικολόπουλο την ηρεμία του. Από τον Μανώλη Ρασούλη τόσα πολλά, αλλά επειδή είχαμε τόσα κοινά δεν μπορώ να τα πω ένα-ένα. Θέλω να μεταδώσω την αγάπη του Μανώλη για την ζωή και τους ανθρώπους με μια φράση του από τις “Νταλίκες”:“.. κι όλους όσους δεν θυμούνται, φορτωμένος”. Αυτός ήταν ο Μανώλης Ρασούλης. Είχε στους ώμους του, όλους όσους δεν θυμούνται. Θυμόταν αυτός, για μας. Πιστεύω επίσης ότι ο Μανώλης έσπασε τη φόρμα του στίχου, τουλάχιστον όπως υπήρχε μέχρι εκείνη την εποχή. Έγραψε λαίκά τραγούδια με τον δικό του χαρακτηριστικό τρόπο που εμπεριείχε χιούμορ, φιλοσοφία και αμεσότητα.
 
Ο Διονύσης Σαββόπουλος σαν οντότητα, σε διδάσκει. Με δίδαξε και από μακριά κι από κοντά. Είναι πολύ σημαντική η παρουσία του και είμαστε πολύ τυχεροί που ζήσαμε στις ίδιες μέρες με αυτόν. Όσον για τον “άγιο” Γιάννη Σπάθα, αυτό το ”ιερό τέρας” που τον λατρεύω όπως και τον Σπανουδάκη, διδάχθηκα τα πάντα. Του τι σημαίνει πολύ μεγάλος καλλιτέχνης κι άγιος άνθρωπος. Με σημάδεψε η εξαιρετική συνεργασία με τον Διονύση Τσακνή που επίσης έχω θαυμάσει το βάθος και την ουσία των λόγων του, όταν έγραψε “Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον, συνένοχο στο φόνο δεν θα με 'χετε”. Επίσης μεγάλος δάσκαλος-γκουρού υπήρξε ο Αλέξης Δαμιανός.
 
Η συνεργασία μου με τον Σταύρο Ξαρχάκο θα μου μείνει αξέχαστη πιο πολύ για τις πρόβες του, περισσότερο και από τις παραστάσεις. Oι πρόβες με τον Σταύρο είναι μάθημα. Είναι σημαντικό να βρίσκεσαι δίπλα σε μεγάλους ανθρώπους.
 
6) Κινήθηκες με άνεση με όλους σχεδόν τους χώρους του τραγουδιού. Από το ρεμπέτικο μέχρι το έντεχνο, το δημοτικό κλπ. Υπάρχει κάποιο είδος που σε συγκινεί ιδιαίτερα να το τραγουδάς;
Δεν είναι θέμα είδους, Είναι θέμα ήθους, αισθητικής και έμπνευσης. Είναι θέμα του τι μπορεί να σε συγκινήσει κι εμένα μπορούν να με συγκινήσουν τα πάντα.
 
7)  Το γεγονός ότι ερμηνεύεις τα πάντα, χωρίς να τυποποιηθείς ή να φορτωθείς μια ταμπέλα μήπως από την άλλη σου στέρησε πιθανόν, μια συγκεκριμένη ταυτότητα;
Mάλλον όχι. Τι να την κάνεις τη συγκεκριμένη ταυτότητα; η συγκεκριμένη ταυτότητα βοηθάει σε περιπτώσεις που την έχει κάποιος ανάγκη. Εγώ μάλλον δεν την είχα όπως δείχνουν τα πράγματα μέχρι τώρα.
 
8) Από την μακρόχρονη διαδρομή σου έχει διαπιστώσει να λειτουργούν “στεγανά”-κοινώς κλίκες- σε κάποιους από τους χώρους που πέρασες; Έζησες προσωπική εμπειρία;
Δεν θυμάμαι κάτι τέτοιο. Μπορεί και  να υπάρχουν αλλά νομίζω ότι δεν είναι τόσο όσο τα λένε. “Κλίκα” ίσως να σημαίνει άνθρωποι που ταιριάζουν και κάνουν πιο πολύ παρέα μεταξύ τους. Υπ' αυτήν την έννοια μπορεί κι εγώ να μην αποτελώ εξαίρεση για τα μάτια κάποιου αδαή. Όταν ήμουν νεώτερη μπορεί κι εγώ να θεωρούσα κάτι τέτοιο. Μεγαλώνοντας διαπίστωσα ότι ήταν πιο απλά τα πράγματα.
 
9)  Έχουν μιλήσει πολλοί με τα πιο κολακευτικά λόγια για το μέταλλο της φωνής σου. Παρ' όλα αυτά εισέπραξες ποτέ κακή κριτική για τη δουλειά σου; Αν ναι πως το αντιμετωπίζεις;
Μια φορά διάβασα αρνητική κριτική από τον Αργύρη Ζήλο. Δεν θυμάμαι κάτι άλλο που να με έχει στενοχωρήσει.
 
10) Παρά τις μεγάλες επιτυχίες, απέφυγες τα νυχτερινά μαγαζιά με τα υψηλά νυχτοκάματα γιατί δηλώνεις πως δεν σου πάει το “δήθεν”. Αλήθεια τι είναι “δήθεν” για σένα;
“Δήθεν” είναι αυτό που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Τη δική μου πραγματικότητα τουλάχιστον. Οι άνθρωποι είναι απλοί από τη φύση τους. Τη στιγμή που μπαίνουν σε κάποιο ρόλο και φορούν ένα “κοστούμι” για κάποιες ώρες ή και συνέχεια, ζουν σε μια παράλληλη πραγματικότητα. Παριστάνουν κάτι άλλο απ' αυτό που είναι. Αυτό κατά τη γνώμη μου, είναι το “δήθεν”.
 
11) Πως βλέπεις με την εμπειρία σου, τους Έλληνες δημιουργούς στη μουσική σήμερα, αισιοδοξείς για την πορεία του ελληνικού τραγουδιού;
Όπως έχει γράψει ο Γιάννης Ρίτσος “..η ζωή τραβάει την ανηφόρα”. Έτσι κι η ζωή στη χώρα μας μέσα στην κρίση, τραβάει την ανηφόρα. Κι οι δημιουργοί επίσης. Σωκράτης Μάλαμας, Θανάσης Παπακωνσταντίνου, Ορφέας Περίδης, Αλκίνοος Ιωαννίδης, Γιάννης Αγγελάκας, Σταμάτης Κραουνάκης, BD Foxmoore, η Ελένη Φωτάκη από καινούργιους στιχουργούς. Είμαι σίγουρη ότι αυτοί κι αρκετοί άλλοι που αγνοώ ίσως αυτή τη στιγμή θα αφήσουν το αποτύπωμά τους στην ελληνική μουσική πραγματικότητα.
 
12) Παράλληλα με την ερμηνεία, γράφεις μουσική και στίχους και μάλιστα με επιτυχία. Αλλά όχι συχνά. Τι μπορεί να σε εμπνεύσει για αυτό το δημιουργικό κομμάτι;
Πραγματικά δεν ξέρω. Έχω γράψει σε πολλές διαφορετικές στιγμές. Καλές και κακές. Γι αυτό γράφω και τόσο λίγο. Προφανώς δεν έχω το ταλέντο. Αν το είχα θα έγραφα περισσότερο.
 
13) Ένα από τα ωραιότερα τραγούδια σου, την Κιβωτό, το έγραψες για τον γιο σου. Τι ρόλο έπαιξε η μητρότητα στη ζωή σου και ποια η σχέση σου σήμερα με τον..."συνάδελφο" γιο σου;
Το θεωρώ τόσο φυσικό που δεν μπορώ να το εκλογικεύσω. Η μητρότητα για κάθε γυναίκα είναι καταλυτική. Η σχέση μου με τον ....΄΄συνάδελφο΄΄ γιο μου, είναι τόσο φυσική όσο η σχέση μιας μάνας με το παιδί της. Απλά επικοινωνούμε καλύτερα αφού και οι δυο μας μεγαλώσαμε μέσα στη μουσική.
 
14) Ως πολιτικοποιημένο άτομο με ευαισθησίες πως θα χαρακτήριζες - ίσως και με κάποιους στίχους τραγουδιού- τη σημερινή ελληνική πραγματικότητα;
Θα σου πω ένα στίχο που έχω γράψει και δεν έχει γίνει τραγούδι ακόμη αλλά θα γίνει πολύ σύντομα. “Η δυναστεία του αμάχου πληθυσμού είναι η αιτία του μεγάλου μαρασμού, αυτή η απάθεια που αγγίζει την πορνεία κι αχρηστεύει ότι έχει αίμα και αξία.” Νομίζω ότι πρέπει ο καθένας μας να πάρει τις ευθύνες του.
 
15) Ποιες είναι κατά τη γνώμη σου οι αξίες που λείπουν πιο πολύ σήμερα και η έλλειψή τους σε πονάει πραγματικά;
Η ανθρώπινη ουσιαστική επαφή, η αξιοπρέπεια, το ήθος, αλλά όχι με την ηθικοπλαστική έννοια, ως σεβασμός σε αυτά που μας κληροδοτήθηκαν και σε αυτά που έρχονται. Ξέρω τρόπον τινά ότι αν κάνω εγώ ένα λάθος από το δικό μου μετερίζι θα δημιουργήσω λάθος μπούσουλα και λάθος εντυπώσεις. Οφείλω λοιπόν στον εαυτό μου και σε αυτά που με μεγάλωσαν σεβασμό πάνω απ' όλα.
 
16) Στην προσωπική σου ζωή ποιο ή ποια είναι αυτά που πιστεύεις ότι σε χαρακτηρίζουν περισσότερο, ως άνθρωπο;
Τα καλά δεν μπορώ να τα πω εγώ. Ας τα πουν οι άλλοι. Τα ελλατώματα μου προσπαθώ να τα διορθώνω κάθε μέρα, κάθε στιγμή. Τώρα τελευταία νοιώθω ότι μου αρέσει να δουλεύω με τον εαυτό μου καθημερινά. Όσο για αφορμές, υπάρχουν πολλές καθημερινά για να παλέψεις με τον εαυτό σου σε θέματα δικαιοσύνης μέσα σου.
 
17) Στον μέχρι τώρα απολογισμό μιας μεγάλης καριέρας, υπάρχουν πράγματα για τα οποία μετάνιωσες ή όνειρα που δεν εκπληρώθηκαν και τα περιμένεις;
Μάλλον καλά με πήγε το καράβι. Όσο κάποιος υπάρχει, οι κορυφές που έχει να κατακτήσει έχουν να κάνουν όχι με το επιφανειακό ύψος αλλά με το ουσιαστικότερο, της ψυχής. Έχει να κάνει με το πόσα χωράει η καρδιά του. Κι αυτό ποτέ δεν τελειώνει. Όσο μεγαλώνω και “παλιώνω” που λέει κι ο Σαββόπουλος, νοιώθω ότι χωράω μέσα μου όλο τον κόσμο και δεν με ενδιαφέρει τόσο για την υστεροφημία μου, αλλά γι αυτό που ζω την στιγμή που το ζω. Και τότε, ως εκ θαύματος, οι σημαντικές συνεργασίες έρχονται από μόνες τους. Πάντα έτσι γινότανε και πάντα έτσι θα γίνεται.
 
18) Μια σπουδαία συνεργασία με τη Μαρινέλλα και τη Γλυκερία και μια επιλεκτική περιοδεία στην Ελλάδα. Είμαστε όλο αυτιά να ακούσουμε για αυτήν. Πως προέκυψε, πως την βιώνεις, τι θα ακούσουμε;
Κακά τα ψέματα η Μαρινέλλα είναι κεφάλαιο για την Ελλάδα, η Γλυκερία επίσης. Θαυμάζουμε απεριόριστα η μια την άλλη. Φυσικό δεν είναι; Τι μνήμες μεταφέρει η Μαρινέλλα, τι μνήμες μεταφέρει η Γλυκερία, τι μνήμες μεταφέρω εγώ; Είμαστε τρεις δυνατές προσωπικότητες, οι οποίες είναι μια παρέα και μια αγκαλιά. Είναι μια δυνατή “συνάντηση” που την απολαμβάνουμε. Αυτό ο κόσμος το καταλαβαίνει και το εισπράττει ήδη. Κάναμε ένα μεγάλο πρόγραμμα με τις προσωπικές μας αλήθειες. Είναι μια μεγάλη σύμπραξη απ' αυτές που δεν συμβαίνουν κάθε μέρα.
 
Σας ευχαριστώ
 
Πληροφορίες για τη μοναδική συναυλία των Μαρινέλλα, Ελένης Βιτάλη, Γλυκερίας, 11 Αυγούστου στο Φεστιβάλ Κασσάνδρας στη Σίβηρη, θα βρείτε εδω
]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/vitali-kulturosupa-20079/feed/
<![CDATA[Η ηθοποιός Ιωάννα Παππά, μιλά εφ’ όλης της ύλης στην Κουλτουρόσουπα…]]> http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/ioanna-pappa-mila-20034/ http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/ioanna-pappa-mila-20034/#comments +Tue, 25 Jul 2017 19:15:00 +0300 60 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/ioanna-pappa-mila-20034/
Με την ευκαιρία της παράστασης «Το Μόνο Της Ζωής Του Ταξείδιον» του Γ. Βιζυηνού και σε σκηνοθεσία Δ. Αβδελιώδη, που στις 263/7 θα απολαύσουμε στο Θέατρο Κήπου, η ερμηνεύτρια του εμβληματικού ρόλου Ιωάννα Παππά, μιλά εφ’ όλης της ύλης στην Κουλτουρόσουπα

]]>
 Η ηθοποιός Ιωάννα Παππά, μιλά εφ’ όλης της ύλης στην Κουλτουρόσουπα…

Απόφοιτος του Θεάτρου Τέχνης Κάρολος Κουν και με  ιδιαίτερη υποκριτική ωριμότητα, παρά το νεαρό της ηλικίας, είχε την τύχη να συστηθεί για πρώτη φορά στο ευρύ κοινό μέσα από την τηλεοπτική σειρά «… κι ύστερα ήρθαν οι μέλισσες» του Γ. Κουτσομύτη, κάνοντας αμέσως αισθητή την παρουσία της. Μια παρουσία ξεχωριστή με κοριτσίστικη όψη και σοβαρότητα που σπανίζει, δίνοντας την παραπλανητική αίσθηση του «απρόσιτου», ωστόσο με υπόγειο πάθος βγαλμένο σε απαιτητικούς ρόλους, όπως πιστοποιεί η μετέπειτα πορεία… Η οποία διακρίνεται από ποιοτικές επιλογές και συνεργασίες, δοκιμάζοντας τις δυνάμεις της σε ένα ποικίλο ρεπερτόριo - από αρχαίο δράμα μέχρι σύγχρονο θέατρο - έχοντας ήδη βραβευτεί για την ερμηνεία της δύο φορές με κορυφαία θεατρικά βραβεία, σε συνδυασμό με επιλεκτικές εμφανίσεις σε τηλεόραση και κινηματογράφο. Αποδεικνύοντας πως τίποτα δεν είναι τυχαίο, όταν το πηγαίο ταλέντο συνοδεύεται από επίμονη σοβαρή δουλειά, συγκροτημένη σκέψη, πείσμα, προσήλωση στο στόχο…
 
Με την ευκαιρία της παράστασης «Το Μόνο Της Ζωής Του Ταξείδιον» του Γ. Βιζυηνού και σε σκηνοθεσία Δ. Αβδελιώδη, που στις 26/7 θα απολαύσουμε στο Θέατρο Κήπου, η ερμηνεύτρια του εμβληματικού ρόλου Ιωάννα Παππά, μιλά εφ’ όλης της ύλης στην Κουλτουρόσουπα
 
1. Πηγαίνοντας αρκετά πίσω, πριν τις σπουδές υποκριτικής, υπήρχε μέχρι τότε κάποιο συγκεκριμένο ερέθισμα που σας οδήγησε στην απόφαση να γίνετε ηθοποιός;
Ξεκίνησα να ασχολούμαι με το θέατρο ερασιτεχνικά στο Πολυκλαδικό Λύκειο. Ως προαιρετικό μάθημα μετά το σχολικό ωράριο. Θυμάμαι ότι προέκυψε φυσιολογικά ως επιθυμία αλλά σαφές ερέθισμα ,πέρα από σχολικές παραστάσεις που είχα παρακολουθήσει ως παιδί, δεν υπήρξε.
 
2. Από τη φοίτηση στο Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν, κρατήσατε «κάτι» από την εκπαίδευση ή κάποιον δάσκαλο που θεωρείτε εξαιρετικά πολύτιμο;
Από τα χρόνια της σχολής κρατώ ως εξαιρετικά χρήσιμο στοιχείο την απόλυτη αφοσίωση που απαιτούσαν οι καθηγητές από εμάς μέχρι το τέλος της φοίτησής μας. Δεν επιτρεπόταν να δουλέψουμε ως ηθοποιοί μέχρι την ολοκλήρωσή της. Αυτό λειτούργησε σε επίπεδο εκπαίδευσης αρκετά καλά, ώστε να είμαστε συγκεντρωμένοι και απόλυτα πειθαρχημένοι στο περιβάλλον όπου βρισκόμασταν την δεδομένη στιγμή αλλά έχοντας αποκτήσει αυτή την νοοτροπία και στην μετέπειτα πορεία μας.
 
3. Σίγουρα θυμάστε την πρώτη σας δουλειά ως επαγγελματίας… πώς θα περιγράφατε τις συνθήκες, αλλά κυρίως τα συναισθήματα, εκείνης της «πρώτης φοράς»;
Η πρώτη μου επαγγελματική δουλειά ήταν η σειρά "...κι ύστερα ήρθαν οι μέλισσες" στην Ερτ σε σκηνοθεσία Κουτσομύτη. Ξαφνικά λοιπόν γνωρίζω έναν άγνωστο καινούργιο κόσμο. Υπήρχε ενθουσιασμός, δεν ένιωθα το αίσθημα της κούρασης και μεγάλη επιθυμία για δουλειά. Η συνθήκες τότε στην τηλεόραση ακόμα ήταν ιδανικές κάτι που δυστυχώς δεν άντεξε για πολύ καιρό. 
 
4. Γενικά στο ξεκίνημα, συναντήσατε ιδιαίτερες δυσκολίες, εισπράξατε ανταγωνισμό από τον χώρο ή όλα κύλησαν ομαλά και βιώσατε άμεση αποδοχή;
Πέρασα από πολλά στάδια μέσα στα χρόνια, ιδίως την πρώτη πενταετία, με καλές και κακές στιγμές. Αλλά μου αρέσει να τολμώ. Δεν φοβάμαι τις δυσκολίες και πιστεύω στην δύναμη της τέχνης. Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει τι τον περιμένει αλλά μπορεί να γνωρίζει τι θέλει για τον εαυτό του. Κι εφόσον το γνωρίζει πρέπει να παλέψει γι αυτό.
 
5.  Στις συνεργασίες που ακολούθησαν, σε τί ποσοστό νιώθετε δικαιωμένη για τις επιλογές σας και αν υπάρχουν κάποιες για τις οποίες μετανιώσατε…
Απόλυτα δικαιωμένη και πολύ ήρεμη. 
 
6. Η αναγνωρισιμότητα μέσω της τηλεόρασης και μάλιστα σε επιτυχημένες σειρές, κατά πόσο βοηθά τη θεατρική δουλειά ενός ηθοποιού και κατά πόσο τον «δεσμεύει»; Με την έννοια ότι το κοινό τον ταυτίζει με συγκεκριμένο ρόλο…
Όταν αποκτά κανείς αναγνωρισιμότητα, επειδή πρόκειται για μια μη φυσιολογική κατάσταση κατά τη γνώμη μου, χρειάζεται αντίσταση και πολλή σκέψη. Εμπόδια έχω συναντήσει όποτε έχασα επαφή με εμένα.
 
7. Στη δική σας περίπτωση αλήθεια, έχετε νιώσει να σας συνδέουν οι σκηνοθέτες με ιδιαίτερη κατηγορία ρόλων και αν ναι, ποιοι είναι αυτοί οι ρόλοι;
Έχω μια προσωπική ανάγκη να μην κατηγοριοποιηθώ. Προσπαθώ να μην επαναλαμβάνομαι και μέχρι στιγμής μου δώθηκε η ευκαιρία να δοκιμαστώ σε εντελώς διαφορετικά πράγματα. 
 
8. Από την μέχρι τώρα πορεία, φαίνεται να εστιάζετε σε δραματικούς ρόλους, απέχοντας από την κωμωδία. Είναι κάτι που «δεν έτυχε» ή συνειδητή επιλογή και πώς κρίνετε το είδος;
Η κωμωδία μου αρέσει αρκετά ως είδος. Την προτιμώ με τον τρόπο που την προσεγγίζουν οι Άγγλοι και στο θέατρο και στον κινηματογράφο. Πιστεύω ότι έχουμε κι άλλα περιθώρια εξέλιξης ως προς την κωμωδία.
 
9.  Μια επιτυχημένη ενσάρκωση ρόλου, θα την αποδίδατε περισσότερο στο έμφυτο ταλέντο του ηθοποιού ή στην άρτια (τεχνική) εκπαίδευσή του; Θεωρείτε τα δύο στοιχεία ισοδύναμα ή όχι;
Το ταλέντο προυπάρχει και καλλιεργείται με δουλειά τεχνικά αλλά και σε ψυχικό επίπεδο. Όταν τα δύο συνδυαστούν προκύπτουν σπουδαίες ερμηνείες.
 
10. Σε μια παράσταση, όλοι οι ηθοποιοί μιλούν για την ενέργεια του κοινού… εσείς πώς την εισπράττετε και σε ποιο βαθμό σας επηρεάζει θετικά ή αρνητικά;
Συναντάμε αρκετά δυσμενείς συνθήκες στην πορεία μας, οπότε μαθαίνουμε να είμαστε ετοιμοπόλεμοι. Εγώ πιστεύω ότι το κακό κλίμα, η κακή ενέργεια εν ώρα παράστασης εξαρτάται από τον ηθοποιό αν θα καταφέρει να την μετασχηματίσει σε κάτι θετικό για την παράσταση, για τους θεατές αλλά και για τον εαυτό του. Είναι μια ψυχοφθόρα διαδικασία παρόλα αυτά κάτι νικιέται.
 
11. Επίσης πώς αντιδράτε σε μια τυχόν αρνητική κριτική και κατά πόσο την λαμβάνετε υπόψιν; Γενικά μιλώντας, ποιων ανθρώπων η κρίση σας επηρεάζει;
Δεν λαμβάνω υπ όψιν μου όλες τις κριτικές. Θετικές κι αρνητικές. Πρέπει σε κάποιο βαθμό να είναι έγκυρες και να μην απέχουν πολύ από την πραγματικότητα. 
 
12. Βραβευτήκατε δύο φορές ως ηθοποιός και πέρα από το αυτονόητο αίσθημα δικαίωσης, πρόκειται για δύο ρόλους που ανεξαρτήτως βράβευσης, προσωπικά τους ξεχωρίζετε;
Είναι δύο παραστάσεις που μπορώ να καταλάβω γιατί ξεχώρισε η ερμηνεία μου. Δύο εντελώς διαφορετικοί χαρακτήρες,  με εντελώς διαφορετική προσέγγιση. Η Ιουδίθ στις "Αλεπούδες" μια γυναίκα απόλυτα καλή, γεμάτη κατανόηση και αγάπη, υποταγμένη σε μια σκληρή πραγματικότητα μέσα στην οποία βρίσκει την ψυχική δύναμη να επιβιώσει. Η Μαρία Πολυδούρη στο "Οδός Πολυδούρη" σε έναν πολυφωνικό μονόλογο όπου παρουσίαζε έναν κόσμο παράδοξο, ποιητικό, σκληρό, μοναχικό και άκρως συγκινητικό με αφορμή την ιδιαίτερη ζωή και το έργο της.
 
13. Αν κάποιος σκηνοθέτης που εκτιμάτε σας ζητούσε κάτι πολύ αντισυμβατικό ή τολμηρό ή ακραίο επί σκηνής, θα αντιμετωπίζατε δίλημμα ή όχι;
Έχω τολμήσει πράγματα επί σκηνής όποτε έκρινα ότι ήταν χρήσιμο ή απαραίτητο.
 
14. Η σημερινή θεατρική πραγματικότητα, κατά τη γνώμη σας παρουσιάζει περισσότερα θετικά ή αρνητικά στοιχεία και πώς θα τα διατυπώνατε;
Δεν έχει αλλάξει κάτι επί της ουσίας. Η οικονομική δυσχέρεια απλώς δεν επιτρέπει στον κόσμο να ακολουθήσει ή να στηρίξει όλα τα θεάματα.
 
15. Σε μια εποχή γενικότερης οικονομικής ανασφάλειας και ειδικότερα στον κλάδο σας, η δική σας γενιά των ηθοποιών- μιλώντας μάλιστα για τους επιτυχημένους- μπορεί να βιοποριστεί από την τέχνη;
Οι απαιτήσεις μου ως προς το κομμάτι της διαβίωσης δεν είναι παράλογες οπότε ακόμα αντέχω.
 
16. Δεδομένου ότι δεν… φλερτάρετε ιδιαίτερα με τη δημοσιότητα, θα θέλαμε να γνωρίσουμε- έστω λίγο, την Ιωάννα εκτός ρόλων. Ας πούμε ποια είναι τα βασικά στοιχεία του χαρακτήρα και ποιες οι αγαπημένες συνήθειες…
Λειτουργώ αρκετά με την φαντασία και συνήθως έχω υπομονή και πείσμα. Μου αρέσουν οι προκλήσεις και οτιδήποτε δημιουργικό. Δεν πιστεύω στην βία. 
 
17. Μιλώντας για χαρακτήρα, τί είναι αυτό που εκτιμάτε περισσότερο α)σε έναν φίλο, β)σε έναν σύντροφο και γ) σε έναν συνεργάτη;
Την ειλικρίνεια, την ευγένεια, την αίσθηση των ορίων.
 
18. Πολύ σύντομα θα σας δούμε στη Θεσσαλονίκη στην παράσταση «Το μόνον της ζωής του ταξείδιον», σε έναν ρόλο εμβληματικό που είχε ερμηνεύσει στο παρελθόν η Α. Κοκκίνου. Θα θέλαμε να ρωτήσουμε αν έχετε δει εκείνη την παράσταση, ποια η γνώμη σας και αν υποσυνείδητα σας επηρέασε με οποιονδήποτε τρόπο…
Δυστυχώς δεν έτυχε τότε. Με τον Δ. Αβδελιώδη συνεργαστήκαμε πρώτη φορά το 2012 στο Εθνικό θέατρο στην παράσταση "Ερωφίλη". Εκτιμώ τον Δήμο καλλιτεχνικά αλλά και ως άνθρωπο. Γνώριζα ήδη λοιπόν καλά την δουλειά του και στόχος μας ήταν η παράσταση αυτή τη φορά να αποκτήσει στοιχεία από τη δική μας προσωπικότητα και εμπλοκή στην ιστορία του μικρού Γιωργή.
 
19. Σε αυτό το έργο του Γ. Βιζυηνού, με το ιδιαίτερο θέμα και την «μη οικεία» γλώσσα της καθαρεύουσας,  ποια στοιχεία προσωπικά σας γοήτευσαν και ποια σας δυσκόλεψαν;
Η καθαρεύουσα θεωρώ ότι είναι μια  ζωντανή και άκρως θεατρική γλώσσα με ιδιαίτερη ρυθμολογία.Το κείμενο συμπαρασύρει τον θεατή σε ένα ονειρικό και συνάμα εφιαλτικό ταξίδι προς την ζωή και τον θάνατο.
 
20. Κλείνοντας, θα θέλαμε επίσης δυο λόγια για τον τρόπο που εισπράττετε τη συνεργασία σας με τον σκηνοθέτη της παράστασης Δήμο Αβδελιώδη- γνωστό για την αγάπη του στο Λόγο…
Είμαστε δύο άνθρωποι με εντελώς διαφορετική διαδρομή που κάπου συναντηθήκαμε και συντονιστήκαμε σε κάτι πολύ κοινό. Στην αγάπη μας για τον λόγο ως μέσο εκπαίδευσης, θεραπείας και λύτρωσης της ψυχής.
 
Σας ευχαριστώ.
 
Πληροφορίες για τη παράσταση στο θέατρο Κήπου, θα βρείτε ΕΔΩ
]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/ioanna-pappa-mila-20034/feed/
<![CDATA[Μια φορά κι έναν καιρό οι MONOPHONICS μίλησαν στην Κουλτουρόσουπα (2015)]]> http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/monophonics-2015--19826/ http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/monophonics-2015--19826/#comments +Fri, 07 Jul 2017 12:26:00 +0300 156 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/monophonics-2015--19826/   Μια φορά κι έναν καιρό οι MONOPHONICS μίλησαν στην Κουλτουρόσουπα (2015)

]]>
 Μια φορά κι έναν καιρό οι MONOPHONICS μίλησαν στην Κουλτουρόσουπα (2015)

Την ερχόμενη Δευτέρα 10 Ιουλίου θα εμφανιστούν στη Μονή Λαζαριστών και είναι μια καλή ευκαιρία να θυμηθούμε τι μας είπαν οι MONOPHONICS το 2015…
 
-Για να διαβάσετε τη συνέντευξη, κλικάρετε ΕΔΩ
-Για να διαβάσετε για τη συναυλία τους στους Λαζαριστές, κλικάρετε ΕΔΩ
]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/monophonics-2015--19826/feed/
<![CDATA[Μια αποκαλυπτική συνέντευξη με τον συνθέτη Γιώργο Καζαντζή.]]> http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/giorgos-kazatzis-19794/ http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/giorgos-kazatzis-19794/#comments +Tue, 04 Jul 2017 21:20:00 +0300 60 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/giorgos-kazatzis-19794/ Μια αποκαλυπτική συνέντευξη με τον Γιώργο Καζαντζή.

]]>
 Μια αποκαλυπτική συνέντευξη με τον συνθέτη Γιώργο Καζαντζή.

«Η Καλαμαριά είναι τα μάτια μου στη ζωή…» Με αυτά τα λόγια αποτυπώνει το συναίσθημα, ο δημιουργός που γεννήθηκε σε τούτη τη γωνιά της Θεσσαλονίκης και ουδέποτε απομακρύνθηκε από κοντά της. Αντίθετα, δέθηκε όσο λίγοι με το πολιτιστικό της γίγνεσθαι, διατελώντας για πολλά χρόνια καλλιτεχνικός διευθυντής του Πολιτιστικού Οργανισμού κι αργότερα του τμήματος πολιτισμού του Δήμου Καλαμαριάς, νιώθοντας δικαιωμένος για τη συμβολή του. Ένας από τους σημαντικότερους συνθέτες της νεότερης γενιάς, με ολοκληρωμένη μουσική παιδεία, ποιοτικές επιρροές και διαδρομή, πολυσύνθετο έργο, που εκτείνεται από την τραγουδοποιία μέχρι ορχηστρικές συνθέσεις για θέατρο, κινηματογράφο, ντοκιμαντέρ, τηλεόραση και είναι πολλά τα μουσικά του θέματα που έχουν ντύσει επεισόδια από αγαπημένες σειρές. Σταθερός στην πορεία που επέλεξε, με πρότυπα σαν τον Χατζηδάκη και τον Σαββόπουλο, με συγκροτημένη σκέψη, δηλώνει ότι δεν τον ενδιαφέρει η αναγνωρισιμότητα του ίδιου- ως τροφός της ματαιοδοξίας,  αλλά της μουσικής του… Με αφορμή την κοινή συναυλία με τον Γιώργο Ανδρέου στη Μονή Λαζαριστών 13 Ιουλίου, ο Γιώργος Καζαντζής αποκαλύπτει πολλά και ενδιαφέροντα στην Κουλτουρόσουπα
 
1. H πρώτη ερώτηση που έρχεται αυθόρμητα για την περίπτωσή σας είναι «πώς έγινε και δεν εγκαταλείψατε τη γενέτειρα Θεσσαλονίκη για χάρη της Αθήνας;»
Η καλλιτεχνική μου φύση και δραστηριότητα είναι δεμένη άρρηκτα με την υπόλοιπη ζωή μου. Δηλαδή αντιλαμβάνομαι τη ζωή μέσα από την καθημερινότητά μου και μέσα από αυτήν αντλώ τα ερεθίσματά μου για να δημιουργήσω. Ωστόσο η καθημερινότητά μου είναι κι αυτή δεμένη με το σπίτι μου, το εργαστήρι μου, την πόλη μου, τους αγαπημένους φίλους!!! Μια οποιαδήποτε μετακόμιση στην Αθήνα θα ανέτρεπε ριζικά όλα αυτά...  και δεν το ρισκάρισα.
.
2. Το να μείνετε πιστός στον τόπο που γεννηθήκατε, είναι κάτι που σας στοίχισε
επαγγελματικά ή νιώθετε να σας στέρησε ευκαιρίες;
Αυτό είναι σίγουρο, αλλά ξέρετε για τον δημιουργό αυτό που προέχει είναι να μην διαταραχθούν οι συνθήκες που παράγουν την έμπνευση, που- τουλάχιστον για μένα- είναι η δυνατότητα της απομόνωσης, της αίσθησης της ελευθερίας, της όσο γίνεται πιο κοντά στην ανθρώπινη φύση ζωής. Τι να το κάνω, λοιπόν, να ζω στην Αθήνα κοντά σε ανθρώπους που μέσα από θεμιτές ανθρώπινες σχέσεις, να είναι διατεθειμένοι να προωθήσουν το έργο μου και εγώ να μην έχω να παρουσιάσω κάτι ενδιαφέρον και βαθύτερα προσωπικό, γιατί πιστεύω ότι στην Αθήνα αυτό θα μου συνέβαινε.
.
3. Πηγαίνοντας πίσω στο ξεκίνημα, υπήρξε συγκεκριμένο κίνητρο ή έναυσμα που σας οδήγησε στο δρόμο της μουσικής;
Από μικρός είχα την τάση για δημιουργία. Πριν καν αναπτύξω μουσικό χαρακτήρα, σε ηλικία επτά ετών έγραφα στιχάκια με ρίμα και μάλιστα δύο από αυτά είχαν δημοσιευθεί σε περιοδικό της πόλης και είχα πάρει μεγάλη χαρά. Επίσης, όταν άκουγα μουσική, ένιωθα κάτι βαθύ να με συγκλονίζει. Αυτά τα δύο στοιχεία νομίζω ότι με επηρέασαν και διαμόρφωσαν την συνθετική μου τάση στο χώρο της Μουσικής.
 
4. Μέσα από την εμπειρία των μουσικών σπουδών, πώς θα αξιολογούσατε το επίπεδό τους και ποιες πιθανές αδυναμίες θα εντοπίζατε;
 Κοιτάξτε, σε σχέση με τις δικές μας εποχές υπάρχει τεράστιο άλμα στο επίπεδο των μουσικών σπουδών. Εγώ, βέβαια, είχα την πολυτέλεια να μάθω μουσική δίπλα στον αείμνηστο Θόδωρο Μιμίκο, και όταν λέω δίπλα... εννοώ δίπλα. Δηλαδή, στο μάθημα μόνο εγώ και ο δάσκαλος. Αυτό με βοήθησε πολύ να κατανοήσω βαθιά και την αρμονία σε όλα της τα επίπεδα αλλά και την αντίστιξη και τη φούγκα, που είναι πολύ χρήσιμα εργαλεία στην ενορχήστρωση και πολλές φορές ατραποί εξόδου στα “ενορχηστρωτικά αδιέξοδα”.
.
Σήμερα βλέπουμε ένα επίπεδο νέων μουσικών που ειλικρινά εμείς οι παλαιότεροι και το χαιρόμαστε και το ζηλεύουμε!!!
 
5. Ξεκινώντας να συνθέτετε, υπήρχε στο μυαλό σας ξεκάθαρο όραμα για τον χώρο που θα υπηρετούσατε- αποκλείοντας πχ. κάποια πράγματα ή προέκυψε στην πορεία;
Δεν ξέρω ειλικρινά εάν υπηρετώ κάποιο συγκεκριμένο χώρο. Ο γνώμονάς μου, όταν αναζητώντας την προσωπική μου έκφραση, βρίσκομαι μπροστά στο απόλυτο χάος της δημιουργικής πρόκλησης, είναι να νιώσω γυμνός, πράγμα που προκαλεί φόβο και ανασφάλεια πολλές φορές, αλλά και που στο φινάλε είναι αυτό που ανασύρει τη δημιουργική ιδέα. Αυτή η προσέγγιση διαμορφώνει, νομίζω, την ατμόσφαιρα που κινείται η μουσική μου και αν “δέσει το γλυκό” της δίνει και το προσωπικό μου ύφος.
 
6. Από το έργο σας φαίνεται μια ιδιαίτερη προτίμηση στην ορχηστρική ή κινηματογραφική μουσική σε σχέση με το τραγούδι. Πώς μεταφράζεται για έναν δημιουργό αυτό το είδος;
Η φόρμα του τραγουδιού αναλύεται σε δύο θέματα, κουπλέ-ρεφραίν. Και επίσης, έχει και τον νοηματικό προσδιορισμό του στίχου, ακόμη και του ποιητικού. Η οργανική μουσική έχει περισσότερες ελευθερίες από το τραγούδι, γιατί έχει την δυνατότητα στην δομή της να εντάξει και άλλα θέματα, πολλές φορές πολλά μικρά, όπως ο μινιμαλισμός, και δεν έχει τον νοηματικό περιορισμό του στίχου. Αυτά τα στοιχεία κυριαρχούν όταν οι συνθέσεις μου φεύγουν από την φόρμα του τραγουδιού και έχουν μια πιο ελεύθερη διάθεση έκφρασης .Αγαπώ βέβαια το ίδιο και τα δύο, άλλωστε δεν τα ξεχωρίζω γιατί για μένα είναι όλα Μουσική.
 
7. Όταν «ντύνετε» με τη μουσική σας εικόνες ή υπηρετείτε το όραμα ενός σκηνοθέτη, νιώσατε ποτέ κάποιο είδος «ανελευθερίας» ή δέσμευσης;
Όχι, αυτό δεν μου έχει τύχει ποτέ. Βέβαια, όταν συνεργάζεσαι στενά με κάποιον σε ένα κοινό στόχο σίγουρα θα υπάρχουν θέματα διαφορετικής προσέγγισης. Λύνονται όμως με αναγωγές σε κοινούς παρονομαστές, που είναι το ευρύτερο αισθητικό μας πεδίο. Αυτό περιέχει όλες τις συμπαντικές μας αλήθειες που καθορίζουν και τους αρχέγονους κανόνες αισθητικής. Εκεί καταφεύγουμε και εκεί λύνουμε τις διαφορές μας.
 
8. Συνθέτοντας για μια ταινία, μια σειρά, ένα ντοκυμαντέρ, υπάρχει κάτι ιδιαίτερο που λειτουργεί για σάς ως έμπνευση;
Στο θέατρο με βοηθάει πάρα πολύ να παρακολουθώ πρόβες. Στο ντοκυμαντέρ ή τον κινηματογράφο, που εδώ βέβαια βοηθάει και η τεχνολογία, βοηθιέμαι πάρα πολύ όταν έχω το υλικό φορτωμένο στο πρόγραμμα που δουλεύω στο εργαστήριό μου, και ντύνω με μουσική τους ήχους και τα δρώμενα της ταινίας. Ειδικά το δεύτερο, όσες φορές το έχω κάνει, είναι συναρπαστικό και αυτό το ίδιο είναι πηγή έμπνευσης.
 
9. Μετά από μια σημαντική/ποιοτική διαδρομή στο μουσικό χώρο, νιώθετε ότι εισπράξατε τη δικαίωση που σας αξίζει; Με όποια ερμηνεία προτιμάτε για τη λέξη «δικαίωση»…
Κοιτάξτε... ότι έκανα μέχρι σήμερα το έκανα από προσωπική ανάγκη για δημιουργία και επικοινωνία. Άρα δεν έχω την αίσθηση ότι μου χρωστάει κάτι η κοινωνία για να περιμένω να μου το ανταποδώσει. Αν εννοείτε βέβαια, ότι θα έπρεπε να έχω μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα, ε αυτό δεν με απασχολεί. Αρκεί να έχει αναγνωρισιμότητα η μουσική μου. Η αναγνωρισιμότητα είναι τροφός της ματαιοδοξίας και η ματαιοδοξία είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του δημιουργού. Από τη στιγμή που θα πεις συνειδητά “πω-πω τι έγραψα ο... μεγάλος...” τελείωσες, μένεις εκεί και δεν προχωράς. Και εγώ θέλω να προχωρήσω!
 
10. Πέραν του καλλιτεχνικού έργου, διαθέτετε και μια σοβαρή διοικητική εμπειρία για τα πολιτιστικά πράγματα της πόλης. Τι αποκομίσατε σε προσωπικό επίπεδο από τις συγκεκριμένες θέσεις ευθύνης;
Ναι, υπήρξα επί δέκα επτά χρόνια καλλιτεχνικός διευθυντής στον πολιτισμό του Δήμου Καλαμαριάς, ενός Δήμου που ήταν μπροστάρης σε θέματα πρωτογενούς πολιτισμού (Συνάντηση Θεσσαλονικέων συνθετών 1983-1993, συνάντηση Θεσσαλονικέων καλλιτεχνών 2001-2004, Πεδίο δράσης Κόδρα 2000 μέχρι σήμερα, Θεατρικές συναντήσεις 2007-2014, Λογοτεχνική σκηνή 2012-2014 κ.α.). Προσωπικά, πιστεύω ότι οι φορείς πολιτισμού πρέπει να γίνουν ερέθισμα για πρωτογενή δημιουργία. Δεν υπάρχει πλέον στις μέρες μας βήμα και κίνητρο για τους δημιουργούς να παράξουν έργο. Η δισκογραφία έχει τελειώσει. Ο κόσμος διψά για τη δροσιά του πρώτου ακούσματος και αυτό δυστυχώς μένει καταχωνιασμένο στα αρχεία των δημιουργών μη βρίσκοντας διέξοδο για να φτάσει στον αποδέκτη του το κοινό. Αυτά ενέπνευσα όσο ήταν δυνατόν, και όσο μου αναλογούσε, στους πολιτικούς προϊσταμένους μου και ευτυχώς, συνάντησα ευήκοα ώτα.
 
11. Κρίνοντας με την ανωτέρω ιδιότητα, αλλά και ως δημιουργός το πολιτιστικό τοπίο της Θεσσαλονίκης, πώς θα το αξιολογούσατε; Ποια είναι κατά τη γνώμη σας τα δυνατά και ποια τα αδύναμα σημεία;
Η Θεσσαλονίκη είναι κομβική πόλη στην πορεία εξέλιξης του άπειρου πλούτου της μουσικής μας παράδοσης. Βυζάντιο, δημοτική μουσική, Καφέ αμάν, ρεμπέτικο, νέο κύμα, συγκροτήματα, έντεχνο, κλασική και σύγχρονη μουσική... Παρόλα αυτά, δεν αντιστάθηκε στην λαίλαπα των σύγχρονων ποπ και “λαϊκών” σκουπιδιών, που βέβαια, είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο και ακουμπάει στην έλλειψη φωτισμένης παιδείας σε όλα τα επίπεδα. Η πόλη υπάρχει και αντιστέκεται.... το Θηρίο, όμως, παραμονεύει και ας μου επιτρέψει ο μεγάλος μας Μάνος Χατζιδάκις να δανειστώ τα λόγια του “... όταν συνηθίζεις την όψη του Θηρίου, αρχίζεις και του μοιάζεις”.
 
12. Στο χώρο της μουσικής που υπηρετείτε, βλέπετε εξελίξεις ή πρόσωπα που σας επιτρέπουν να αισιοδοξείτε για το μέλλον;
Όσον αφορά τους δημιουργούς ναι. Αυτό όμως που με ανησυχεί για το μέλλον είναι οι προτιμήσεις του κόσμου, όπου βλέπουμε να συρρικνώνεται ανησυχητικά το ποσοστό των ανθρώπων που έχουν μια υψηλή αισθητική αντίληψη, ενώ να αυξάνεται ραγδαία εκείνων που αρέσκονται στα τοξικά προϊόντα του μουσικού marketing. Μόνον η παιδεία σε όλα τα επίπεδα θα μπορούσε να αλλάξει τα πράγματα.
 
13. Το γεγονός ότι απέχετε από τη δημοσιότητα των Μέσων γενικότερα, είναι μια προσωπική επιλογή με κόστος ή τα Μέσα «απαξιώνουν» καλλιτέχνες του είδους σας;
Ας μη γελιόμαστε, τα έχουμε ανάγκη τα μέσα. Έχουμε ανάγκη τους σωστούς και ενημερωμένους δημοσιογράφους και παραγωγούς στο χώρο της μουσικής. Θα πήγαινα, λοιπόν, σε μία σωστή εκπομπή (όπως και έχω πάει σε αρκετές: Ζήτω το Ελληνικό τραγούδι, Συν και Πλην, Η βόλτα, Κοντραπούντο, Έχει Γούστο κ.α.) που αναδεικνύει και σέβεται το έργο των δημιουργών. Το έχουμε ανάγκη αυτό. Όμως, σε αυτές τις εκπομπές που υμνούν το τίποτα μέσα σε ένα περιβάλλον κακογουστιάς και επανάληψης του γελοίου... όχι, δεν θα πάω.
 
14. Πέρα από το καθαρά καλλιτεχνικό κομμάτι της δουλειάς σας, σε ποιο βαθμό σας έχει απασχολήσει και το εμπορικό, με την έννοια του βιοπορισμού;
Ευτυχώς απόθεσα το βιοπορισμό μου στο επάγγελμα του μηχανικού και έτσι δεν αναγκάστηκα να κάνω εκπτώσεις στη μουσική μου. Έτσι μιλάω εκ του ασφαλούς και δεν μπορώ να κρίνω συναδέλφους μου που αναγκάστηκαν να δουλέψουν νύχτα με όλα τα θλιβερά επακόλουθα. Όμως, στο θέμα της δημιουργίας δεν υπάρχει δικαιολογία. Δεν μπορείς στο βωμό του βιοπορισμού σου να τρέφεις τις ψυχές νέων παιδιών με σκουπίδια. Έχουμε χρέος σαν δημιουργοί να δώσουμε μουσικό οξυγόνο στις ασφυκτιούσες καρδιές των ανθρώπων και να αναζητήσουμε αλήθειες για τις ψυχές τους. Οι ψυχές με αλήθειες τρέφονται, αλλιώς νοσούν.
 
15. Από τις μέχρι τώρα συνεργασίες σας, θα ξεχωρίζατε κάποιες για ιδιαίτερους λόγους ή κάποια πρόσωπα που νιώθετε να σας επηρέασαν καθοριστικά;
Για μένα ήταν και είναι σχολείο η συνεργασία μου με τους μουσικούς στο στούντιο και στις συναυλίες. Έχω διδαχθεί πολλά και απέκτησα μεγάλη πείρα από αυτό το σχολείο. Ο Μάνος Χατζιδάκις ήταν η μεγάλη επιρροή στην μουσική μου, αν και τον γνώρισα προς το τέλος της βιολογικής του ζωής, γιατί ο Μάνος συνεχίζει να ζει στις καρδιές μας. Στα πρώτα μου δισκογραφικά βήματα είχα την τύχη να συνεργαστώ με τον Διονύση Σαββόπουλο στο “Ζήτω το ελληνικό τραγούδι”, μεγάλη βοήθεια. Τελευταία η συνεργασία μου με τον Γιώργο Νταλάρα που καρποφορεί ένα δίσκο, που τον πιστεύουμε αμφότεροι, με έφερε πολύ κοντά του και γνώρισα πέρα από την καλλιτεχνική του υπεροντότητα, τον αξιακό θησαυρό που κρύβει μέσα του ως άνθρωπος. 
 
16. Υπάρχουν συνεργασίες που ονειρεύεστε και θα θέλατε πολύ κάποια στιγμή στο μέλλον να πραγματοποιηθούν;
Ναι με πολλούς κυρίως τραγουδιστές, αλλά ξεχωρίζω αυτήν της Χαρούλας Αλεξίου.
γ
17. Ως ακροατής μουσικής, ποιες είναι οι προσωπικές σας προτιμήσεις, ποιο είδος μουσικής απολαμβάνετε περισσότερο;
Όταν έχω ευκαιρία ακούω κλασσική μουσική, τζαζ, και φρέσκα πράγματα που μπορούν να με ταξιδέψουν στο όνειρο.
 
18. Δοκιμάσατε ποτέ τη μοντέρνα τάση του «πειράγματος» παλιών τραγουδιών και πώς την κρίνετε σε επίπεδο δημιουργίας ως συνθέτης;
 
Όχι δεν με ενδιαφέρει. Νομίζω, όμως, ότι αυτό το κάνουν κάποιοι από δυστοκία. Αυτό δηλώνει η τάση και σαν ρεύμα γενικευμένο θα με ανησυχούσε. Προσωπικά, είμαι αντίθετος στην ενέργεια ειδικά όταν γίνεται χωρίς την άδεια του δημιουργού σε περιπτώσεις εκλιπόντων.
 
19. Ως «γηγενής» και πιστός Καλαμαριώτης, τί σημαίνει για εσάς, αυτή η γωνιά της πόλης;
Η Καλαμαριά είναι τα μάτια μου στη ζωή. Εδώ γεννήθηκα, εδώ έχω τις πρώτες μου εικόνες της ύπαρξης, εδώ έγραψα όλες τις μουσικές μου ...Εδώ Ζω..... Τί άλλο να σημαίνει!!!!!
20. Ετοιμάζετε μια ενδιαφέρουσα μουσική συνάντηση με τον συνθέτη Γιώργο Ανδρέου. Θα θέλαμε να μας μιλήσετε γι’ αυτή τη συνεργασία… πώς ξεκίνησε, τί θα παρουσιάσετε, πώς εισπράττετε τη μεταξύ σας σχέση…
Ήταν μια ιδέα του Γιώργου που ξεκίνησε από την Αστυπάλαια το 2005. Έγινε ένας πολύ επιτυχημένος κύκλος συναυλιών με την Μελίνα Κανά και τον Βασίλη Λέκκα και είπαμε να τον επαναλάβουμε και φέτος με την Κορίνα Λεγάκη, μια εξαίρετη τραγουδίστρια και τον Απόστολο Ρίζο, σπουδαίο τραγουδιστή και τραγουδοποιό.
 
Με τον Γιώργο έχουμε μια ιδιαίτερη σχέση περισσότερο από αδερφική, θα έλεγα. Προσωπικά τον θαυμάζω σαν καλλιτέχνη, σαν άνθρωπο, και σαν άκρως οξυδερκή και βαθιά μορφωμένη προσωπικότητα. Νοιώθω μεγάλη χαρά που παίζουμε μαζί και αυτό περνάει και στον κόσμο.
 
Δύο συνθέτες της τελευταίας γενιάς, που έχουν τροφοδοτήσει το μουσικό γίγνεσθαι με σπουδαία τραγούδια, οσμώνουν τις μουσικές τους με  τα δυο πιάνα τους και μπλέκουν τις ψυχές τους με αυτές του κοινού.
 
Σας ευχαριστώ 
.
]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/giorgos-kazatzis-19794/feed/
<![CDATA[Ο συνθέτης Γιώργος Ανδρέου μιλά για τη επερχόμενη συναυλία του 13 Ιουλίου στους Λαζαριστές.]]> http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/giorgos-andreou-lazaristes-19773/ http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/giorgos-andreou-lazaristes-19773/#comments +Sun, 02 Jul 2017 17:31:00 +0300 49 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/giorgos-andreou-lazaristes-19773/ Ο συνθέτης Γιώργος Ανδρέου μιλά για τη επερχόμενη συναυλία του 13 Ιουλίου στους Λαζαριστές.

]]>
 Ο συνθέτης Γιώργος Ανδρέου μιλά για τη επερχόμενη συναυλία του 13 Ιουλίου στους Λαζαριστές. 

Δύο από τους σημαντικότερους σύγχρονους συνθέτες και δημιουργούς συναντιούνται στη Μονή Λαζαριστών. Γιώργος Ανδρέου και Γιώργος Καζαντζής αποφάσισαν να ξαναβρεθούν μαζί στην σκηνή, παρουσιάζοντας καινούργια και κλασικά δείγματα της συνθετικής τους δουλειάς.
 
Βρεθήκαμε με τον συνθέτη Γιώργο Ανδρέου όπου μας εξηγεί το περιεχόμενο της επερχόμενης συναυλίας του, ώστε να ξέρετε τι θα δείτε και τι θα ακούσετε 13 Ιουλίου στους Λαζαριστές.
 
• Πώς θα χαρακτηρίζατε το στίγμα της μουσικής παράστασης; Ποιο στοιχείο κυριαρχεί; Τα πολλά, γνωστά κι αγαπημένα από το ακροατήριο τραγούδια του Γιώργου Καζαντζή και δικά μου. Επίσης οι ερμηνείες της Κορίνας Λεγάκη - μια νέα ερμηνεύτρια που προσθέτει την φρεσκάδα της γενιάς της σε ένα καταξιωμένο υλικό. Και φυσικά η ερμηνευτική παρουσία του εξαίρετου και καταξιωμένου τραγουδοποιού και τραγουδιστή Απόστολου Ρίζου.
 
• Ποιος είναι ο κεντρικός πυρήνας του ρεπερτορίου σας;
Τραγούδια από το σύνολο της δισκογραφίας μας. Κι ένα κομμάτι του προγράμματος μας σταθερά αφιερωμένο στους αγαπημένους μας ποιητές (Κική Δημουλά - Διονύσης Καρατζάς) και στις μελοποιήσεις που έχουμε πραγματώσει πάνω στο ποιητικό τους έργο.
΄΄
• Με ποια κριτήρια προχωρήσατε στις βασικές σας επιλογές; Η διαδρομή μας στο Ελληνικό Τραγούδι και η "ιστορία" μας στον χώρο έχουν υπαγορεύσει τα κριτήρια των επιλογών μας, που όλα τους συγκλίνουν στο εξής ένα: Στην ψυχική και πνευματική επικοινωνία με τους ακροατές μας - τους το χρωστάμε και τους ευχαριστούμε για την σταθερή συμπόρευση τους τόσα πολλά χρόνια με το έργο μας και με εμάς.
    
• Η δομή του προγράμματος είναι αυστηρή ή ελίσσεται αναλόγως συνθηκών;
Ο "καμβάς" παραμένει σταθερός. Μικρές εκπλήξεις ωστόσο δεν αποκλείονται…
κ
• Υιοθετείτε ή όχι τις επιθυμίες του κοινού  και σε ποιο βαθμό;
Στο βαθμό που δεν "παραβιάζουν" τις ισορροπίες μας, σε σχέση με την παράσταση και τις επιλογές μας.
κ
• Πέρα από ψυχαγωγία, φιλοδοξείτε να μεταφέρετε κάποιο επιπλέον μήνυμα;
Το μήνυμα είναι πάντα το ίδιο: Είμαστε οι δημιουργοί, είμαστε εδώ κι υποστηρίζουμε την τέχνη που αγαπούμε και όλες τις ποιότητες της. Είμαστε αυτοί που γράφουν τα τραγούδια, είμαστε οι γεννήτορες τους. Είναι τα παιδιά μας. Τα σεβόμαστε και τα προστατεύουμε από όλα τα "φθηνά" και συμβατικά μιας εποχής που έχει μπερδέψει πολύ δυσάρεστα την Ψυχαγωγία με την (χωρίς καμμιά πνευματικότητα) Διασκέδαση.
κ
• Πού εντοπίζετε το δυνατό σημείο της συναυλίας σας;
Είμαστε στη σκηνή δυο δημιουργοί και δυο ερμηνευτές. Ο συμβολισμός είναι… ακριβοδίκαιος και αναζωογονητικός - τόσο για τους ακροατές μας όσο και για μας: Ισοτιμία και αλληλοσεβασμός όλων των μερών που μοχθούν για το Τραγούδι μας.
κ
• Τί περιμένετε να εισπράξουν οι ακροατές σας  φεύγοντας; Όμορφα λόγια και μελωδίες, αγάπη, καλό γούστο και καθαρή ματιά - παρηγοριά κι ανακούφιση στις πολύ δύσκολες ώρες που όλοι περνούμε σήμερα στον τόπο μας.
 
• Πώς  θα χαρακτηρίζατε με τρεις λέξεις το μουσικό κοινό της Θεσσαλονίκης; Απαιτητικό, θερμό, ειλικρινές.
 
• Αν ήσασταν ακροατής για ποιους λόγους θα επιλέγατε τη… δική σας συναυλία; Επειδή κάθε δημιουργός είναι και φανατικός ακροατής της μουσικής των άλλων δημιουργών. Θα πήγαινα λοιπόν στη συναυλία μας για να ακούσω και να χαρώ τα τραγούδια του Γιώργου Καζαντζή. Πώς το λέει ο Σαββόπουλος; "Ο,τι αγαπώ είναι αλλουνού κι αλλιώς φαντάζει". Έτσι ακριβώς.

Δείτε & αυτά:

-ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: Η ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΑΤΖΕΝΤΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ 2017. [Ιούνιος, Ιούλιος,    Αύγουστος & Σεπτέμβρης] Θέατρο, συναυλίες, φεστιβάλ και άλλα πολλά. ΟΛΕΣ ΟΙ                  ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ -ΕΔΩ
-Θέατρο Δάσους & Θέατρο Γης 2017: Θεατρικές παραστάσεις και συναυλίες -ΕΔΩ
-Καλοκαιρινές θεατρικές περιοδείες 2017 - ΕΔΩ
-Καλοκαιρινές Συναυλίες 2017 -ΕΔΩ
-Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη τώρα. Πρόγραμμα παραστάσεων -ΕΔΩ
-Τι παίζουν οι κινηματογράφοι στη Θεσσαλονίκη ΤΩΡΑ - ΕΔΩ
-Σινεμά με Θέα 2017 στο Μέγαρο Μουσικής: Πρόγραμμα προβολών – Ταινιών -ΕΔΩ
-ΕΙΔΑΜΕ θεατρικές παραστάσεις & ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΜΕ -ΕΔΩ
-ΕΙΔΑΜΕ μουσικές συναυλίες & ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΜΕ -ΕΔΩ
-Φεστιβάλ Καλοκαιριού 2017 -ΕΔΩ
]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/giorgos-andreou-lazaristes-19773/feed/
<![CDATA[Η Ελεωνόρα Ζουγανέλη μιλά στο Kultusosupa.gr]]> http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/eleonora-zouganeli-kulturosupa--19459/ http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/eleonora-zouganeli-kulturosupa--19459/#comments +Fri, 02 Jun 2017 18:55:00 +0300 156 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/eleonora-zouganeli-kulturosupa--19459/   Η Ελεωνόρα Ζουγανέλη μιλά στο Kultusosupa.gr

]]>
 Η Ελεωνόρα Ζουγανέλη μιλά στο Kultusosupa.gr

Αναμφισβήτητα μια από τις πιο σημαντικές φωνές της σύγχρονης ελληνικής μουσικής σκηνής που η γεμάτη καλλιτεχνική της πορεία την καθιστούν κορυφαία και μοναδική στο είδος της. Μία καλλιτέχνιδα η οποία ισορροπεί μεταξύ γλυκού κοριτσιού και παθιασμένης ντίβας, συνδυάζοντας παράλληλα χιούμορ, αυτοσαρκασμό και κυρίως έντονη θεατρικότητα.
 
Γνωρίσματα που λατρεύουν οι πολυπληθείς θαυμαστές της αδημονώντας να την απολαύσουν στην επικείμενη συναυλία στο Θέατρο Δάσους (15/6) η οποία  αποτελεί βδομάδες πριν σημείο αναφοράς και συνάντησης μαζί της.
 
Αυτή η ανάγκη για αντάμωμα, για επικοινωνία μέσα από λόγια και μουσικές οικείες κι αγαπημένες βρίσκει ανταπόκριση στη φωνή της. Αυτή την οικειότητα, το πάθος και τη γλυκύτητα που βγάζει επί σκηνής θέλαμε να γνωρίσουμε με λίγα λόγια προσωπικά…

Η Ελεωνόρα Ζουγανέλη μιλά στην Κουλτουρόσουπα.
λ
1. Το LOVE TOUR κάνει στάση και στη Θεσσαλονίκη και δεν μπορώ να μη σε ρωτήσω γιατί το ονομάσατε Love, γιατί τώρα;
   Αρχικά θέλω να εντοπίσω ότι το love tour είναι αναγραμματισμός του live tour. Οι περιoδείες μας είναι live εμφανίσεις στη γύρα. Περιστοιχίζονται από ανθρώπους που αγαπούν να δουλεύουν με αυτόν τον ιδιαίτερο τρόπο. Αυτός ήταν ο βασικός λόγος για τον τίτλο της καλοκαιρινής  μου περιοδείας, επίσης πάντα επιδιώκω να βρίσκω τίτλους για τα προγράμματα που κάνω γιατί ο τίτλος με «συγκεντρώνει». Καθώς περνάνε τα χρόνια, κάνοντας αυτή την δουλειά έχω αποδεχτεί και είμαι απόλυτα σίγουρη οτι η αγάπη παίζει καθοριστικό ρόλο σε ό,τι κάνω. Με ενεργοποιεί, μου δίνει δύναμη, χαρά και με βοηθάει στο να είμαι πιο δημιουργική και πολύ πιο αποτελεσματική. Έτσι μπορώ να απολαμβάνω την αγάπη που αισθάνομαι για τους συνεργάτες μου, την αποδοχή τους. Επίσης το ρεπερτόριο μου κυρίως ασχολείται με θέματα που αφορούν την αγάπη και τις ανθρώπινες σχέσεις σε όποια μορφή. Έχω να σου πω πολλούς λοιπόν λόγους που εξηγούν τον συγκεκριμένο τίτλο και τώρα και πάντα.
 
2. Η αγάπη ή ο έρωτας μπορεί να είναι για σένα μεγαλύτερη κινητήριος δύναμη στη ζωή σου;
     Για την αγάπη και το τι ρόλο παίζει στη ζωή μου νομίζω οτι απάντησα στην προηγούμενη ερώτηση. Όσο για τον έρωτα πίστευα και συνεχίζω να πιστεύω οτι είναι μια πολύ μεγάλη κινητήριος δύναμη που μας ενεργοποιεί, μας παθιάζει μας ξανακάνει παιδιά και μας ανανεώνει.
 
3. Τι απολαμβάνεις περισσότερο στις καλοκαιρινές συναυλίες;
      Χωρίς να ξεχνάω και να αψηφώ τις δυσκολίες που έχουν οι συναυλίες για έναν χαρακτήρα σαν τον δικό μου, απολαμβάνω από αυτό που κάνω και ανακαλύπτω αποθέματα δυνάμεων που δεν γνωρίζω πολλές φορές ότι έχω. Μου αρέσουν τα ανοιχτά θέατρα που έχω την χαρά να εμφανίζομαι. Απολαμβάνω την διάθεση του κόσμου και την διαθεσιμότητά του. Πριν βγω στη σκηνή κρυφοκοιτάζω τον άδειο χώρο που σιγά-σιγά αρχίζει να γεμίζει με παρέες ανθρώπων που κουβαλάνε τα νερά, τα αναψυκτικά, τις μπύρες, τα ποτά τους και είναι σε αναμονή για να μεταφερθούν στον δικό μας κόσμο. Στον κόσμο που κι εμείς προετοιμαζόμαστε να τους αποκαλύψουμε. Είναι μια ιδιαίτερη και συνειδητή επιλογή που ενεργοποιεί αμφότερους στο να συμβεί η «μαγεία».
 
4. Γεννημένη σε ένα καλλιτεχνικό περιβάλλον, υπήρχε περίπτωση να ακολουθήσεις μια διαφορετική επαγγελματική σταδιοδρομία;
    Ενδεχομένως ναι. Δεν νομίζω ότι μπορώ να απαντήσω με ακρίβεια σε αυτή την ερώτηση καθώς είναι υποθετική για εμένα. Εγώ γεννήθηκα σε αυτό το συγκεκριμένο περιβάλλον και έκανα τις συγκεκριμένες επιλογές. Γενικά αν με ρωτάς, πιστεύω οτι η οικογένεια του καθένα απο εμάς παίζει καθοριστικό ρόλο στις ζωές μας και στις επιλογές μας ασχέτως αν το αναγνωρίζουμε ή το συνειδητοποιούμε. Διαμορφώνει και τα πράγματα που κάνουμε και τον τρόπο που τα κάνουμε όπως και τα πράγματα που δεν κάνουμε. Η επαγγελματική σταδιοδρομία θεωρώ οτι για αρκετούς είναι πιο προσωπική υπόθεση. Ο καθένας στον δικό του χρόνο, βρίσκει αυτό που πραγματικά θέλει να κάνει ακόμα κι αν έχει δοκιμαστεί και σε πολλά πράγματα πριν, που ενδεχομένως να προέκυψαν απο επιρροές. Όπως και να'χει, νιώθω ευγνωμοσύνη για το περιβάλλον που μεγάλωσα.Προσπαθώ να χαρώ τα καλά στοιχεία που θέλω να γεμίζουν την ζωή μου και να ξεσκαρτάρω όσα δεν μου χρειάζονται  και απλώς αποτελούν τροχοπέδη για εμένα.
 
5. Ποια είναι τα μουσικά ακούσματα που θυμάσαι από το σπίτι της παιδικής σου ηλικίας;
      Είχα την τύχη να μεγαλώσω με πολλούς ανθρώπους γύρω μου που μπορούσαν να μπουν στον τίτλο «ευρύτερη οικογένεια». Έκτος από την μητέρα μου και τον πατέρα μου, μεγάλωνα με τις γιαγιάδες και τους παππούδες, με θείους και θείες, ξαδέρφια και πολλούς φίλους και συνεργάτες των γονιών μου, που μοιράζονταν πολύ χρόνο μαζί τους. Επίσης από πολύ μικρή βρισκόμουν σε πρόβες και στούντιο και έβλεπα ανθρώπους να ακούνε και να γράφουν μουσική. Εξαιτίας αυτής της συνθήκης άκουγα πολλή μουσική και είχα διαφορετικά ακούσματα. Και ξένα και ελληνικά. Ο καθένας με μύησε στον δικό του μουσικό κόσμο και μέσα απο τα μάτια τους αγάπησα και άκουσα πολλά διαφορετικά είδη μουσικής.
 
6. Ποιον από τους δύο γονείς σου θαύμαζες περισσότερο καλλιτεχνικά, σε ποιον ήθελες ενδόμυχα να μοιάσεις πιο πολύ;
      Τον καθένα τον θαύμαζα και τον θαυμάζω για διαφορετικούς λόγους. Είναι πολύ ιδιαίτεροι άνθρωποι  και οι δυο και με  τεράστιες διαφορές μεταξύ τους. Έχω αναγνωρίσει στοιχεία που θα ήθελα να περιβάλλουν και την δική μου διαδρομή και στους δύο και χαίρομαι γι' αυτό.
 
7. Έγινες γνωστή ως τραγουδίστρια, ξεκίνησες όμως με σπουδές θεάτρου. Θεωρείς ότι ένας ολοκληρωμένος καλλιτέχνης οφείλει να ασχοληθεί με το τρίπτυχο θέατρο/τραγούδι/χορό; Υπάρχουν κάποιοι που θεωρούν ότι σε τέτοιες περιπτώσεις, ο ένας «τρώει» τη δουλειά του άλλου…
    Ένας ολοκληρωμένος καλλιτέχνης ίσως χρειάζεται να καταπιαστεί με πολλά περισσότερα τρίπτυχα γνώσεων και παιδείας. Είναι μια εσωτερική διαδρομή και διάπλαση πολυεπίπεδη που δεν σταματάει ποτέ. Ο καλλιτέχνης αποτελείται από ένα κράμα γνώσεων και εμπειριών που αναζητά διέξοδο.
  
8.  Οι εμπειρίες της ζωής με ποιο τρόπο μπορεί να εξελίσσουν έναν καλλιτέχνη;
Με απόλυτο τρόπο. Είμαστε οι εμπειρίες μας και αυτές αναζητάμε να εκφράσουμε είτε το καταφέρνουμε, είτε όχι.
 
9. Έχεις εμφανιστεί σε θεατρικές και κινηματογραφικές δουλειές τα τελευταία χρόνια. Τι έχεις αποκομίσει από αυτές? Θα ήθελες να υπάρξουν κι άλλες, υπάρχουν σχετικά σχέδια;
     Ό,τι εμπειρία έχει έρθει στην ζωή μου είχε την δύναμη  και να αλλάξει την ζωή μου. Με προχώρησε, με αναδιαμόρφωσε, με ανάγκασε να δω πιο ουσιαστικά τον εαυτό μου. Με ανάγκασε να πάω παρακάτω ακόμα κι αν διάφοροι  προσωπικοί φόβοι δεν θα με άφηναν. Συνάντησα νέους ανθρώπους, γοητεύτηκα, διαπίστωσα ότι χρειάζομαι συνεχή δουλειά. Ότι αυτό που επέλεξα να κάνω, δεν έχει όρια στην γνώση και στις εμπειρίες. Ενθουσιάστηκα με  αυτό, ζωντάνεψα. Δεν κάνω συγκεκριμένα σχέδια  αλλά καρτερώ με ανησυχία και λαχτάρα το επόμενο μου βήμα. Και κάπως έτσι ήρθε στην ζωή μου και η εμφάνισή μου σε μια νέα ταινία με τον τίτλο "ΦΑΝΤΑΣΙΑ", σε σενάριο και σκηνοθεσία του Αλέξη Καρδαρά που εν αγωνιωδώς περιμένω να ξεκινήσει κάπου το φθινόπωρο.
 
10.  Υπάρχουν κάποια απωθημένα συνεργασιών; Με ποιους θα ήθελες να σταθείς δίπλα στη σκηνή;
    Όχι, ευτυχώς  έχω συνεργαστεί με πολλούς ανθρώπους που θαυμάζω, έχω μάθει πολλά απο αυτούς που με βοήθησαν και με στήριξαν στη διαδρομή  μου αυτή. Δεν νιώθω να  έχω απωθημένα ειδικά σε αυτό το κομμάτι. Φυσικά αναμένω με λαχτάρα τι θα ακολουθήσει, αλλά σε καμία περίπτωση δεν έχω απωθημένα.
 
11. Στις συναυλίες σου γενικότερα επικρατεί μία παθιασμένη ατμόσφαιρα και από το κοινό σου, αξιοθαύμαστο για μία τόσο νέα τραγουδίστρια. Πώς το εισπράττεις όλο αυτό;
     Με ευγνωμοσύνη και δέος. Προσπαθώ να είμαι ανοιχτή και διαθέσιμη να το εισπράξω ολόκληρο. Είναι το μεγαλύτερο δώρο μου προσφέρει η ζωή.
 
12. Και η προσωπική ζωή βρίσκει εύκολα τις ισορροπίες της σ’αυτή την περίοδο της ζωής σου που «χτίζεις» καριέρα;
     Η προσωπική μας ζωή, θέλει ούτως ή άλλως φροντίδα, μεράκι και συνείδηση για να βρει ισορροπία, ανεξάρτητα σε ποιο σημείο της καριέρας βρίσκεσαι. Θέλει κατανόηση και της ανάγκης να συμπορεύεσαι και των δυσκολιών που προκύπτουν την εκάστοτε στιγμή. Όμως πραγματικά είναι σπουδαίο να έχεις συνοδοιπόρους στην ζωή.
 
13. Εικόνες από Θεσσαλονίκη. Ποιες σου έρχονται πρώτες στο μυαλό, είτε προσωπικές είτε επαγγελματικές;
      Έχω πολύ όμορφες εικόνες από την Θεσσαλονίκη. Με αφορμή των εμφανίσεών μου στην πόλη και καθώς τα χρόνια περνάνε έχω καταφέρει να μπορώ να πω οτι έχω φίλους στην Θεσσαλονίκη, που αλλάζουν καθοριστικά τις εικόνες μας για μια πόλη. Τότε γνωρίζουμε αλήθεια έναν τόπο, τότε δενόμαστε μαζί του και τότε αποχτάμε στέκια, επαφές, δρόμους, συνήθειες. Έχω να θυμάμαι, την πρώτη μου συναυλία στο θέατρο Δάσους και την χαρά όταν αυτό είχε γεμίσει με κόσμο. Θυμάμαι επίσης την βροχή που έπιασε στην ίδια συναυλία με τον κόσμο κι εμένα να χορεύουμε και να τραγουδάμε παρέα. Θυμάμαι ξενύχτια στα μπαρ τις πόλης μετά απο live εμφανίσεις και ξημερώματα που με βρίσκουν κουρέλι απο την κούραση και την διασκέδαση. Θυμάμαι αλλαγές χρόνου, ψώνια, βόλτες, πολλά!!!!!! 

Σε ευχαριστώ

-Πληροφορίες για τη συναυλία θα βρείτε ΕΔΩ
-Προσκλήσεις διπλές, προσεχώς στην Κ
-Χορηγός επικοινωνίας Kulturosupa.gr

. . .

]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/eleonora-zouganeli-kulturosupa--19459/feed/
<![CDATA[Ο συνθέτης της ταινίας «Έξοδος 1826» ΚΑΝΑΡΗΣ ΚΕΡΑΜΑΡΗΣ, εξομολογείται στο Kulturosupa.gr]]> http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/kanaris-keramaris-19195/ http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/kanaris-keramaris-19195/#comments +Sat, 13 May 2017 11:09:00 +0300 60 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/kanaris-keramaris-19195/   Ο συνθέτης της ταινίας «Έξοδος 1826» ΚΑΝΑΡΗΣ ΚΕΡΑΜΑΡΗΣ, εξομολογείται στο Kulturosupa.gr

]]>
 Ο συνθέτης της ταινίας «Έξοδος 1826» ΚΑΝΑΡΗΣ ΚΕΡΑΜΑΡΗΣ, εξομολογείται στο Kulturosupa.gr

       Με θρακιώτικη ρίζα, γεννημένος στην Αλεξανδρούπολη, έδειξε από πολύ νωρίς το… κόλλημα με τη μουσική και η πορεία του έμοιαζε με μονόδρομο, ξεκινώντας τα πρώτα μαθήματα  στα 9 του χρόνια. Για να ακολουθήσουν το Εθνικό Ωδείο Αθηνών, το Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης, το Τμήμα Μουσικών Σπουδών του ΑΠΘ, αποκτώντας πτυχία Αρμονίας, Αντίστιξης, Φούγκας, Δίπλωμα πιάνου και μελετώντας μουσικολογία, μουσική παιδαγωγική, διεύθυνση χορωδίας και βέβαια Σύνθεση με μεταπτυχιακές σπουδές στο Λονδίνο, εστιάζοντας στη σύνθεση μουσικής για κινηματογράφο και θέατρο και στη σύνθεση ηλεκτρονικής μουσικής. Το πλούσιο συνθετικό του έργο που έχει αποσπάσει ξεχωριστές διακρίσεις, περιλαμβάνει παιδικές όπερες πάνω σε έργα του Ε. Τριβιζά, πολλά κοντσέρτα και ορχηστρικές μουσικές, συνθέσεις για θέατρο, κουκλοθέατρο, ταινίες μικρού μήκους, συνεργασίες με εικαστικούς καλλιτέχνες, χορευτές και σκηνοθέτες σε ιδιαίτερες «μείξεις» των τεχνών, ενώ παράλληλα διδάσκει μουσική στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση και διευθύνει παιδικές χορωδίες. Με αφορμή τη συνεργασία του με τον Β. Τσικάρα για την μουσική της ταινίας «Έξοδος 1826», ο συνθέτης Κανάρης Κεραμάρης εξομολογείται στην Κουλτουρόσουπα
 
1.  Πριν πάμε στα επιμέρους του πλουσιότατου βιογραφικού σου, ας ξεκινήσουμε από τα παιδικά χρόνια της Αλεξανδρούπολης, ρωτώντας ποια ήταν τα αρχικά ερεθίσματα που σε οδήγησαν στον κόσμο της μουσικής;
Πραγματικά δεν θυμάμαι αν κάτι με ενέπνευσε στα πρώτα παιδικά μου χρόνια. Θυμάμαι τον ευατό μου μικρό παιδί να ανεβαίνω τα σκαλοπάτια της πολυκατοικίας μας στην οδό Μαζαράκη 9 και να σφυρίζω ή να αυτοσχεδιάζω σε “ακαταλαβίστικα” αγγλικά διάφορες μελωδίες και να απολαμβάνω την αντήχηση της οικοδομής. Αργότερα η μητέρα μου, μου περιέγραψε το περιστατικό όπου ρωτώντας τη δασκάλα του παιδικού σταθμού για το πως συμπεριφέρεται ο γιος της, εκείνη αποκρίθηκε: “κάθεται σε μια γωνιά μόνος του και τραγουδάει”. Άρα μάλλον μιλάμε για ένα εκ γενετής ένστικτο το οποίο έπρεπε να φτάσω στην  Ε’ δημοτικού για να ξεκινήσω μαθήματα αρμόνιου και να αρχίζω να το καλλιεργώ.
 
2.  Έχεις επενδύσει πολλά χρόνια σε σοβαρές μουσικές σπουδές… Στην τελική διαμόρφωση ενός καλλιτέχνη, με ποιο ποσοστό πιστεύεις ότι συμμετέχουν αφενός το ταλέντο και αφετέρου η δουλειά;
Το ταλέντο είναι αγάπη, έλξη για το αντικείμενο αλλά σίγουρα και ευκολία και ικανότητα. Χωρίς πολλή δουλειά όμως δεν μπορείς να καταφέρεις σπουδαία πράγματα. Η αγάπη (ταλέντο) όμως για τη μουσική κάνει τη δουλειά να φαίνεται πιο εύκολη και πιο ενδιαφέρουσα. Οι μουσικές σπουδές ήταν μια τεράστια περιπέτεια όπου αχόρταγα μάθαινα πράγματα και ανθρώπους και μέσα από αυτά προσπαθούσα να μάθω τον ευατό μου. Οι σπουδές στη μουσική δεν τελειώνουν ποτέ και είναι απαραίτητες για να αποκτήσεις όλες εκείνες τις επιλογές μέσα από τις οποίες θα εκφράσεις ειλικρινώς και ακομπλεξάριστα τον εαυτό σου.
 
3. Όλα αυτά τα δημιουργικά χρόνια, υπήρξαν δάσκαλοι ή συνεργάτες που για κάποιον ιδιαίτερο λόγο θα θυμάσαι ή σε επηρέασαν καθοριστικά;
Είχα πάρα πολλούς δασκάλους τόσο στα ωδεία όσο και στα πανεπιστήμια., και από τους περισσότερους κάτι είχα να κερδίσω.  Ωστόσο, καθοριστικός δάσκαλος για την απόφασή μου να ασχοληθώ σοβαρά με τη μουσική ήταν ο πιανίστας και μαέστρος Νίκος Βασιλείου ο οποίος εργάζεται για δεκαετίες στη Λυρική Σκηνή Αθηνών. Μου μετέδωσε την αγάπη του για τη μουσική, μου προσέφερε απλόχερα δικές του παρτιτούρες, με έκανε να “ακούω” διαφορετικά. Περνούσε ατέλειωτες ώρες για να μου μεταδώσει αυτά που γνώριζε και συχνά νοιώθω την ανάγκη να εκφράζω την ευγνωμοσύνη μου προς αυτόν τον σπουδαίο μουσικό. Φυσικά νοιώθω πολύ τυχερός που βρέθηκε στον δρόμο μου και ο πιανίστας Πάτροκλος Γεωργιάδης με τον οποίο ολοκλήρωσα τις σπουδές μου στο πιάνο , καθώς και ο συνθέτης Νίκος Κυπουργός τα μαθήματα του οποίου μου επιβεβαίωσαν την αγάπη μου για την μουσική του κινηματογράφου.
 
4. Από την πλούσια εμπειρία σου στη μουσική εκπαίδευση γενικά- τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό- σε ποιο συμπέρασμα κατέληξες συγκριτικά σε σχέση με την ποιότητά της;
Ειδικά για τα μουσικά τμήματα των ελληνικών πανεπιστήμιων πιστεύω ότι η εκπαίδευση είναι σε πολύ υψηλό επίπεδο, τουλάχιστον στις θεωρητικές σπουδές. Αυτό που λείπει είναι η αξιοκρατία, έτσι ώστε πολύ ικανοί μουσικοί να έχουν τη δυνατότητα να διδάξουν στα πανεπιστήμιά μας. Επίσης, το γεγονός ότι ο φοιτητής δεν έχει καμία “ψυχολογική” στήριξη στην Ελλάδα. Να πιστέψεις δηλαδή ότι κάνεις κάτι σημαντικό.  Πιστεύω ότι στο εξωτερικό σου μαθαίνουν πολύ μεθοδικά 2-3 πράγματα και σου δημιουργούν την αίσθηση να νοιώθεις καλά με αυτά τα λίγα που ξέρεις. Στην Ελλάδα η πληροφορία που λαμβάνεις είναι τεράστια αλλά δεν αποκτά συνοχή μέσα σου και σίγουρα δεν σου δίνεται η αίσθηση μιας πρακτικής εφαρμογής αυτής της γνώσης έξω από το πανεπιστήμιο.  
 
5. Γενικά μιλώντας και κρίνοντας από την απήχηση της δουλειάς σου, πιστεύεις ότι ο χώρος που υπηρετείς καλλιτεχνικά, βρίσκει πρόσφορο έδαφος στο εγχώριο κοινό;
Υπάρχουν Έλληνες που πραγματικά αναζητούν ποιοτικά ακούσματα και όταν τα βρούνε θα τα εκτιμήσουνε. Η μουσική μου σίγουρα δεν είναι “εμπορική” με την έννοια των εύκολων - ποπ ακουσμάτων, ωστόσο αν ένα δημιούργημα έχει λόγο ύπαρξης τότε θα βρει το κοινό του για να το  συγκινήσει. Άλλωστε η σχέση του καλλιτέχνη με το κοινό του είναι πάντα δυναμική και αυτό είναι το ενδιαφέρον στην υπόθεση.
 
6. Έχεις συναντήσει μέχρι στιγμής στην πορεία σου δυσκολίες ή απογοητεύσεις που πιθανόν σε έκαναν να αναθεωρήσεις τις επιλογές σου;
Δεν θα το έλεγα. Η δημιουργία είναι ένα “μικρόβιο” το οποίο κουβαλάει ο καλλιτέχνης και αποτελεί τη μόνη διέξοδο του από μια άτεχνη και πολλές φορές άσχημη ρουτίνα. Ωστόσο, επειδή η σύνθεση ως πρωτογενής δημιουργία είναι μια αρκετά “περίεργη” υπόθεση, στα πρώτα χρόνια που παρουσίαζα δουλειές μου είχα και ένα ερωτηματικό για τη διάρκεια αυτής της ανάγκης, κατά πόσο δηλαδή θα συνέχιζα να δημιουργώ και στο μέλλον. Καλώς η κακώς, τα τελευταία 20 χρόνια παρουσιάζω ανελιππώς μικρές ή μεγαλύτερες δημιουργίες μου και πάντα εμφανίζεται ένα νέο κίνητρο για να με  κινητοποιήσει δημιουργικά.
 
7.  Συνθέτεις επίσης μουσική για θέατρο και κινηματογράφο. Ποια είναι η ιδιαιτερότητα όταν «ακολουθείς» το όραμα ενός άλλου (σκηνοθέτη) έναντι της ελεύθερης προσωπικής δημιουργίας;
Η συνεργασία με άλλους καλλιτέχνες έχει θα έλεγα και ψυχολογικές προεκτάσεις. Για παράδειγμα σου δίνεται η ικανοποίηση ότι κάποιος τρίτος χρειάζεται την τέχνη σου, την μουσική σου. Επίσης, ότι βάζεις και εσύ το χέρι σου σε ένα μεγαλύτερο όραμα με το οποίο ταξιδεύεις και εσύ μαζί του. Ακόμα και η ικανοποίηση της ανάγκης για κοινωνική συναναστροφή. Φυσικά, σπάνια οι συνεργασίες είναι τελείως αρμονικές. Οι συγκρούσεις είναι μέσα στο πρόγραμμα αρκεί να έχουν ένα καλλιτεχνικό όφελος και να μην συνδέονται με ασυμφωνίες χαρακτήρων και εγωϊσμούς.
 
Τεχνικά πάντως, θέλει πραγματικά ταλέντο για να μπορέσεις να υπηρετήσεις το όραμα ενός σκηνοθέτη χωρίς να “καπελώσεις” με τη μουσική σου το συνολικό έργο. Αυτό που δεν γνωρίζουν ίσως πολλοί σκηνοθέτες είναι ότι η μουσική μπορεί κυριολεκτικά να καταστρέψει ένα έργο (ή και να το “σώσει”) και αυτό ισχύει πολύ περισσότερο στον κινηματογράφο.  Αν το γνωρίζαν αυτό οι Έλληνες σκηνοθέτες θα ήταν πολύ πιο προσεχτικοί στην επιλογή των συνθετών και θα αποφεύγανε να επιλέγουν συγκεκριμένους “μουσικούς” μόνο και μόνο επειδή είναι διάσημοι στο χώρο που υπηρετούν (πχ ροκ μουσική σκηνή). Ο κινηματογράφος χρειάζεται πολλά περισσότερα από έναν απλά πολύ επιτυχημένο τραγουδοποιό.
 
Για να απαντήσω λοιπόν στο ερώτημά σου, η ιδιαιτερότητα της μουσικής του κινηματογράφου ή του θεάτρου είναι ότι κάνεις στην άκρη τις προσωπικές σου ανησυχίες και ταυτίζεσαι με τις αισθητικές ανάγκες του έργου. Το ίδιο το έργο σε οδηγεί. Έτσι θεωρώ ότι ένας καλός συνθέτης δεν πρέπει να λέω “εγώ αυτό κάνω”, αλλά να προσαρμόζει το ύφος του ανά περίσταση.
 
8. Η πρόσφατη δουλειά σου στη μουσική επένδυση της ταινίας «Έξοδος 1826» του Β. Τσικάρα, απέσπασε πολλά θετικά σχόλια… ποια είναι τα δικά σου αισθήματα από αυτή την συνεργασία;
Νομίζω ότι οι άνθρωποι έλκουν αυτό που πραγματικά επιθυμούν. Έτσι μετά από θέατρο, ταινίες μικρού μήκους και ντοκυμαντέρ, είχε φτάσει ο καιρός να μου προταθεί και η συνεργασία για ταινία μεγάλου μήκους. Είμαι και τυχερός διότι η ταινία του Βασίλη Τσικάρα “Έξοδος 1826” είναι μία ιστορική και λυρική ταινία όπου έδινε γόνιμο έδαφος για “ωραίες” μουσικές και όχι απλά για διεκπεραιωτικές υποκρούσεις. Ήταν μια αβίαστη και δημιουργική συνεργασία και νοιώθω μεγάλη ικανοποίηση τόσο για τα σχόλια του κόσμου όσο και για το γεγονός ότι κινητοποιήθηκα ώστε να φτάσω τη δουλειά μου ως το τέρμα με την έκδοση του cd soundtrack της ταινίας.
 
9. Κάποιοι καλλιτέχνες θεωρούν ότι μια «παραγγελία» λειτουργεί δεσμευτικά για την έμπνευση και αδυνατούν να ανταποκριθούν. Σε εσένα πώς λειτουργεί;
Η “παραγγελία” είναι ότι καλύτερο μπορεί να μου συμβεί. Με κινητοποιεί άμεσα, μου ορίζει ένα συγκεκριμένο πλαίσιο ώστε να ξεφύγω από το χάος των άπειρων επιλογών, μου δίνει ένα deadline ώστε να προγραμματίσω ρεαλιστικά τη δημιουργία μου.  Σε εμένα, λοιπόν, λειτουργεί πολύ καλά, μου ταιριάζει και γι’ αυτό το κάνω. Είναι αλήθεια όμως ότι δεν ταιριάζει σε όλους. Τα όρια δεν είναι για όλους τους δημιουργούς και όπως είπα και πριν οι συνεργασίες δεν είναι πάντα εύκολες. Η σύνθεση είναι πολύ μοναχική διαδικασία και κάποιοι προτιμούν να ορίζουν τελείως τις επιλογές τους.  
Φυσικά είναι απαραίτητο να έχεις για έμπνευση έναν καλό στίχο, ένα καλό σενάριο, ένα ενδιαφέρον πρότζεκτ γενικά. Αποτελώ τον ηχητικό καθρέφτη του κάθε έργου. Όσο πιο άρτιο είναι αυτό που μου δίνεται τόσο πιο ενδιαφέρουσες μουσικές θα παραδώσω.
 
10.  Γίνεται μεγάλη κουβέντα γενικά για τις «ταμπέλες» στα μουσικά είδη… Με τα δικά σου εξειδικευμένα κριτήρια, θα προέβαινες σε διαχωρισμούς και ποιους;
Θα έλεγα ότι η μουσική είναι μία. Ωστόσο και λόγω των μουσικολογικών μου σπουδών μπαίνω, ως ακροατής, πάντα σε μια αυτόματη διαδικασία να διακρίνω τις αισθητικές επιρροές που έχει η κάθε μουσική που ακούω. Οι “ταμπέλες” λοιπόν θα υπάρχουν πάντα αλλά δεν είναι εκεί η ουσία. Το ζήτημα σε μια μουσική είναι αν σε συγκινεί ή όχι.  
 
11.  Αξιολογώντας τη μουσική παραγωγή στη χώρα αλλά και την πληθώρα των μουσικών talent shows, σε ποιο συμπέρασμα καταλήγεις; Παρεμπιπτόντως, σκέφθηκες ποτέ τη… μετανάστευση;
Η χώρα μας έχει απίστευτα μεγάλη και ποιοτική μουσική παραγωγή. Με έμφαση βέβαια κυρίως το τραγούδι, που “μιλάει” πιο άμεσα στον κόσμο. Ωστόσο θα είμασταν πολύ υπερήφανοι αν γνωρίζαμε ότι μερικοί από τους καλύτερους “κλασικούς” μουσικούς παγκοσμίως είναι Έλληνες. Υπάρχει μια τεράστια παραγωγή ελληνικής σύγχρονης “κλασικής” μουσικής που μένει κρυμμένη στα συρτάρια επειδή δεν υπάρχει η οικονομική δυνατότητα αλλά και η πολιτική βούληση να προβληθεί στον κόσμο. Αρά αυτά που βλέπει ο κόσμος στα talent shows αποτελούν μια απειροελάχιστη ιδέα και ένα πολύ μικρό ποσοστό του δημιουργικού οργασμού που συμβαίνει καθημερινά στην Ελλάδα της κρίσης.
 
12.  Ως ακροατής, ποιο είδος μουσικής απολαμβάνεις ιδιαίτερα και πόσο δύσκολος κριτής μπορεί να είναι ένας ειδικός;
Όσο πιο βαθειά βρίσκεσαι μέσα στη μουσική, τόσο πιο δύσκολα ικανοποιείσαι. Πλέον, λόγω των σπουδών και των πολλών ακροάσεων, πολλά ακούσματα μου φαίνονται τετριμμένα και αναμενόμενα. Όπως εξηγώ και στους μαθητές μου, η μουσική είναι κάτι το μαγικό. Μία ενέργεια που θέλει ειδικές συνθήκες για να μπορέσουμε να τη βιώσουμε. Έτσι το πρόβλημα σήμερα είναι και υπό ποιες συνθήκες “ακούμε” μουσική.  Αλλιώς ακούγεται η μουσική από ένα φθηνό κασετοφωνάκι και αλλιώς από ζωντανή εκτέλεση σε έναν χώρο με τέλεια ακουστική. Απολαμβάνω αριστουργήματα της κλασικής μουσικής και εύχομαι να έχω συχνά την ευκαιρία να τα ακούω από πολύ καλούς μουσικούς και σε υπέροχους χώρους. Ένας ειδικός λοιπόν μπορεί να είναι δύσκολος κριτής, μπορεί όμως και να απολαμβάνει πράγματα που δεν κατανοούσε παλιότερα. Παίζει λοπόν σπουδαίο ρόλο και πόσο ώριμοι και ανοιχτοί είμαστε και εμείς ως ακροατές.
 
13.  Μιλώντας για κριτική, ο ίδιος είσαι δεκτικός σε αυτήν και πόσο μπορεί να σε επηρεάσει μια τυχόν αρνητική;
Είμαι ανοιχτός στην κριτική, ειδικά από ανθρώπους που γνωρίζουν και με ενδιαφέρει πολύ η γνώμη τους. Κόπιασα πολύ για να αποχτήσω τεχνική μέσα από τις σπουδές και σίγουρα δεν θα με ενοχλούσε μια αρνητική κριτική. Ειδικά αν είσαι  σίγουρος για την ποιότητα της δουλειάς σου τότε δεν έχεις να φοβάσαι τίποτα. Συνήθως ο αυστηρότερος κριτής ενός συνθέτη είναι ο ίδιος του ο εαυτός.
 
14.  Ανάμεσα στη διδασκαλία της μουσικής και την παραγωγή της, πού εντοπίζεις ίσως τη μεγαλύτερη γοητεία ή πρόκληση;
Στη διδασκαλία, η πρόκληση είναι να μπορέσεις να εμπνεύσεις και να βοηθήσεις και άλλους να μοιραστούν την αγάπη που έχεις για τη μουσική. Ωστόσο, με γοητεύει πολύ περισσότερο η διαδικασία της δημιουργίας, γιατί ξεκινάς από το τίποτα και προσπαθείς να φτιάξεις κάτι που να σε συγκινήσει. Αν συγκινηθεί ο δημιουργός από το δημιούργημά του τότε το τελευταίο θα αφορά σίγουρα και άλλους ανθρώπους.
 
15. Αν σου ζητούσαμε να γράψεις δίπλα στη λέξη μουσική τα πιο αυθόρμητα αισθήματα ή ιδέες σου εμπνέει, τί θα έγραφες;
Αγάπη, μαγεία, όνειρο…
 
16.  Κλείνοντας, θα θέλαμε να μοιραστείς μαζί μας τα όποια μελλοντικά σου σχέδια…
Γράφω κάποια νανουρίσματα τα οποία θα εκδοθούν σε λίγους μήνες και ετοιμάζομαι και για ένα χορωδιακό έργο το οποίο προορίζεται να ακουστεί στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης.
                                                       
ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ  ΠΟΛΥ!
]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/kanaris-keramaris-19195/feed/
<![CDATA[Ο ηθοποιός Αργύρης Ξάφης, μιλά για τη παράσταση «Λαμπεντούζα» στο Kulturosupa.gr ]]> http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/argiris-xafis-19172/ http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/argiris-xafis-19172/#comments +Thu, 11 May 2017 19:01:00 +0300 37 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/argiris-xafis-19172/  Ο ηθοποιός Αργύρης Ξάφης, μιλά για τη παράσταση «Λαμπεντούζα» στο Kulturosupa.gr  

]]>
 Ο ηθοποιός Αργύρης Ξάφης, μιλά για τη παράσταση «Λαμπεντούζα» στο Kulturosupa.gr

Το παραδείσιο νησί της Λαμπεντούζα. Εκεί που η βόρεια Αφρική συναντά την Ιταλία. Γραφικά χωριά, ονειρεμένες παραλίες, και παράξενα σκουπίδια που ξεβράζει η θάλασσα.
 
Για τη παράσταση «Λαμπεντούζα» του Άντερς Λουστγκάρτεν σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου, που θα παρουσιαστεί για 4 μόνο παραστάσεις, στις 18, 19, 20 και 21 ο ηθοποιός Αργύρης Ξάφης, μιλά στο Kulturosupa.gr ώστε να ξέρετε τι θα δείτε στο Θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών.
.
1.   Ποιο είναι με δυο λόγια το θέμα που πραγματεύεται η παράσταση;
Την ανθρωπιά και την αποδοχή του άλλου.
 
2.   Τί θα μπορούσατε να αποκαλύψετε από την υπόθεσή της;
Είναι μια παράσταση που παρόλο το σασπένς που έχει στην αφήγησή της, η μεγαλύτερη αγωνία είναι υπαρξιακή. Κατά πόσο μπορούμε να τα καταφέρουμε ως άνθρωποι να γίνουμε μεγαλύτεροι των φόβων μας.
 
3.   Ποια ήταν η αφορμή που  ενέμπνευσε τη συγγραφή ή το ανέβασμά της;
Ο συγγραφέας, παρόλο που είναι ένα καταξιωμένος και βραβευμένος συγγραφέας στην Αγγλία, είναι ένας ενεργός ακτιβιστής και πάντα κάπου θα βρίσκεται και θα βοηθάει συνανθρώπους του. Δεν βολεύεται, έχει μόνιμα ανησυχίες και έρχεται σε επαφή με την ανθρώπινη αδικία. Το να γράψει για το προσφυγικό ήταν θέμα χρόνου-και του δόθηκε η ευκαιρία όταν του παραγγέλθηκε από το θέατρο Soho.
 
4.   Μιλώντας για τον στόχο, τί θα θέλατε να μεταφέρετε στον θεατή;
Η επιτυχία της παράστασης είναι ότι αποφεύγει να γίνει διδακτικό σε ένα τόσο φλέγον θέμα. Περισσότερο βασιζόμαστε, και ως ηθοποιοί, στον διάλογο-με την άμεση επαφή που έχουμε με το κοινό- παρά στην αφ’ υψηλού αφήγηση. Εγώ την παράσταση την αισθάνομαι σαν ένα «σκληρό ψυχικό μασάζ» που ενώ πονάς και αντιδράς στην αρχή, καταλαβαίνεις την ανάγκη που το είχες στο τέλος, και είσαι πολύ πιο ελαφρύς και έτοιμος να αντιμετωπίσεις το θέμα.
 
5.   Υπάρχει αναφορά στο σήμερα και πόσο σημαντικό θεωρείτε αυτό το στοιχείο;
Έτοιμη ερώτηση. Προφανώς και έχει.
 
6.   Αν σας ζητούσαμε να την «κατατάξετε σε κατηγορία», πώς θα τη χαρακτηρίζατε;
Δεν θα το έκανα. Το θέατρο δεν είναι βίντεο κλάμπ.
 
7.   Ποιο θεωρείτε το πιο δυνατό της σημείο και γιατί;
Η απλότητα και αμεσότητά της. Από τα σκηνικά μέχρι την ύπαρξή μας σε αυτά, δεν ασχολούνται καθόλου με αισθητικές περιστροφές, μόνο με το γύμνια του θέματος και τα ερωτήματά μας μπροστά σε αυτό.
 
8.   Τί σας δυσκόλεψε περισσότερο κατά την προετοιμασία;
Το γεγονός ότι το κείμενο απευθύνεται προς το κοινό, και αυτό είναι ο παρτενέρ του. Στις πρόβες δεν έχεις αυτή την δυνατότητα. Έτσι τα πραγματικά, τα μεγάλα ερωτήματα, οι πραγματικοί χρόνοι της παράστασης έπρεπε να βρεθούν στην παράσταση. Και εμείς να προετοιμαστούμε για αυτό, κυρίως στην φαντασία μας.
.
9.   Αν ήσασταν θεατής για ποιους λόγους θα την επιλέγατε;
Εγώ σαν θεατής έχω απόλυτη ανάγκη πια, την ειλικρίνεια. Μου λείπει η απλότητα και η αμεσότητα, η καθαρότητα της αφήγησης. Μια παράσταση που θα με συγκινήσει, θα με ταρακουνήσει. Συμφωνημένα και με τρυφερότητα. Στην «Λαμπεντούζα», η αγκαλιά και τα δάκρυα του κόσμου, δείχνει ακριβώς την ύπαρξη τους. Γι’ αυτό.
.
Σας ευχαριστώ θερμά. Καλή επιτυχία.
 
Αναλυτικές πληροφορίες για τη παράσταση θα βρείτε ΕΔΩ
  
=================================================================================

7α Θεατρικά Κουλτουροβραβεία Θεσσαλονίκης 2017 
ΤΕΛΕΤΗ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΒΡΑΒΕΙΩΝ - ΔΕΥΤΕΡΑ 19 ΙΟΥΝΙΟΥ 2016 – ΘΕΑΤΡΟ ΑΘΗΝΑΙΟΝ
Πρώτες πληροφορίες για τη μεγάλη βραδιά – Προσκλήσεις: ΕΔΩ
=================================================================================
Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη τώρα.
Πρόγραμμα παραστάσεων ΕΔΩ
 ==================================================================================

ΕΙΔΑΜΕ & ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΜΕ ΕΔΩ

===========================================================================

]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/argiris-xafis-19172/feed/
<![CDATA[Ο ηθοποιός Δημήτρης Πετρόπουλος μιλά στο Kulturosupa.gr για τη παράσταση «Ολεάννα» του Ντείβιντ Μάμετ.]]> http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/dimitris-petropoulos-19153/ http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/dimitris-petropoulos-19153/#comments +Wed, 10 May 2017 18:50:00 +0300 37 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/dimitris-petropoulos-19153/ Ο ηθοποιός Δημήτρης Πετρόπουλος μιλά στο Kulturosupa.gr για τη παράσταση «Ολεάννα» του Ντείβιντ Μάμετ.

]]>
Ο ηθοποιός Δημήτρης Πετρόπουλος μιλά στο Kulturosupa.gr για τη παράσταση «Ολεάννα» του Ντείβιντ Μάμετ.

Αυτός καθηγητής Πανεπιστημίου, αυτή φοιτήτρια. Παγιδευμένοι σε ένα ανελέητο παιχνίδι εξουσίας, αναμετρώνται με σφοδρότητα στο ευαίσθητο πεδίο της εκπαίδευσης. Είναι το έργο του βραβευμένου με Πούλιτζερ συγγραφέα Ντέιβιντ Μάμετ, «Ολεάννα».
 
Για τη παράσταση που θα παρουσιαστεί για ένα μόνο τριήμερο, 12,13 & 14 Μαΐου, ο ηθοποιός Δημήτρης Πετρόπουλος μιλά στο Kulturosupa.gr ώστε να ξέρετε τι θα δείτε στο Θέατρο Αυλαία.
 
1. Είστε «παιδί του Κρατικού». Πως και δεν συνεργαστήκατε ποτέ με το ΚΘΒΕ ;
Ανήκω στην πρώτη φουρνιά αποφοίτων, για να σας δώσω να καταλάβετε. Η Σχολή ήταν ακόμα παράρτημα της Σχολής του Εθνικού. Οπότε, στη Σαλονίκη δεν αισθάνομαι πως έρχομαι, αισθάνομαι πως επιστρέφω, σα να γυρνάω σπίτι. Οι μυρωδιές, οι ήχοι, οι γεύσεις, οι εικόνες, οι μνήμες… είναι τόσα πολλά.
 
2. Τι ηλικία είχατε τότε;
Ήμουνα έφηβος ακόμα όταν ήρθα να σπουδάσω, δεκαεφτάμισυ χρονώ. Η πρώτη νιότη μου σ΄αυτόν εδώ τον τόπο, με ό,τι αυτό σημαίνει.
 
3. Φαντάζομαι και η πρώτη επαφή με τη σκηνή…
Ναι. Η πρώτη αίσθηση σκηνής, τα πρώτα όνειρα, η πρώτη εμφάνιση στο θέατρο, Πενθέας στις ΄΄Βάκχες΄΄. Εδώ έχω δικούς μου ανθρώπους, ένα κομμάτι της οικογένειάς μου. Νιώθω μια ιδιαίτερη συγκίνηση και μια παράξενη εφηβική αμηχανία που θάμαι στο Αυλαία. Σαν να ξαναπιάνω το νήμα εκεί που τ΄ άφησα. Σαν κάτι να αρχίζει πάλι. Εύχομαι νάναι και για το κοινό αυτό που λεν ευχάριστη συνάντηση και να ξανάρθω σύντομα. Κράτησε πάρα πολύ αυτός ο χωρισμός και η ζωή περνάει.
 
4. Ευχάριστο θάναι σίγουρα καθώς έστω και αργά θα σας δούμε στην «Ολεάννα» του Ντείβιντ Μάμετ. Πείτε μας το θέμα που πραγματεύεται η παράσταση;
-΄΄Ωραία μέρα σήμερα !΄΄
 -΄΄Ε, και;΄΄
-΄΄Ε, και; Μα αυτή είναι όλη η ουσία της ανθρώπινης επικοινωνίας. Ο ένας λέει κάτι συμβατικό, ο άλλος απαντάει, αλλά δεν θέλουν να  μιλήσουν προφανώς για τον καιρό. Να επικοινωνήσουν θέλουν.΄΄
 
Μέσα από τη σχέση ενός καθηγητή και μιας φοιτήτριας ξεδιπλώνεται όλη η ανθρώπινη ανάγκη για επικοινωνία και κατανόηση. Δυο άνθρωποι τόσο πολύ εγκλωβισμένοι στις υποκειμενικές τους νοηματοδοτήσεις που εντέλει δεν καταφέρνουν να επικοινωνήσουν ούτε στο ελάχιστο. Όπως συμβαίνει σε όλους μας συχνά, είτε το συνειδητοποιούμε είτε όχι, είτε το αντέχουμε είτε όχι.
 
5. Τί θα μπορούσατε να αποκαλύψετε από την υπόθεσή της;
Πως οι ανατροπές είναι αλλεπάλληλες και καταιγιστικές και οδηγούν σε ένα απροσδόκητα ακραίο και φαινομενικά λυτρωτικό φινάλε που όμως καθόλου δεν σημαίνει αυτό που φαίνεται εκ πρώτης όψεως να σημαίνει.
 
6. Ποια ήταν η αφορμή που σας ενέπνευσε για να συμμετέχετε στην παράσταση;
Παραδόξως στην αρχή ήμουν πολύ επιφυλακτικός στην πρόταση του Νικορέστη Χανιωτάκη παρόλο που τον συμπαθώ, τον εκτιμώ και έχουμε ξανασυνεργαστεί και αποδοτικά και αγαπησιάρικα. Και λέω παραδόξως γιατί από το 1999 είμαι και εκπαιδευτικός και θάχα κάθε λόγο να θέλω να με ανακαλύψω και να με αποκαλύψω και μέσα από τον ρόλο. Ίσως ενδόμυχα να ήθελα να το αποφύγω ή να το θεωρούσα πολύ γνώριμο. Εκ των υστέρων αποδείχτηκε πολύ σημαντική συνεργασία από κάθε άποψη, ευτυχώς. Ανακαλύπτω κάθε μέρα πόσο αριστοτεχνικά είναι γραμμένο το έργο. Και απολαμβάνω επί σκηνής την επικοινωνία και τη δημιουργική συνύπαρξη με την Κατερίνα Παπουτσάκη.
 
7. Μιλώντας για τον στόχο, τί θα θέλατε να μεταφέρετε στον θεατή;
Αααχ ! Θα ήθελα να μεταδώσω επιτυχώς αυτό που ο ρόλος που ενσαρκώνω αδυνατεί να καταφέρει. Την τόνωση του ηθικού που ευνοεί την επικοινωνία, τη συνύπαρξη, τη δημιουργικότητα. Την αποδοχή των ανεπαρκειών. Τη διαχείριση των φόβων, των πληγών. Την πίστη στις δυνάμεις μας. Τη χαρά της ζωής, με δυο λόγια.
 
8. Ποιο θεωρείτε το πιο δυνατό της σημείο και γιατί;
Όσο και αν σας φανεί υπερβολικό είναι πολλά τα δυνατά σημεία. Και εμπεριέχουν ολόκληρα συστήματα εννοιών αλλά με τρόπο τόσο ανάλαφρο που ο θεατής τα καταγράφει χωρίς να τον βαραίνουν. Ο Μάμετ χτίζει την αφήγηση αριστοτεχνικά και αφήνει τα σημεία αυτά να συνομιλούν, να αλληλοϋποστηρίζονται, να αλληλοαναιρούνται, να σχετικοποιούνται τελικά. Γι αυτό και οι θεατές εμπλέκονται στη διαδικασία τόσο έντονα μα δυσκολεύονται να τοποθετηθούν.
 
9. Τί σας δυσκόλεψε περισσότερο κατά την προετοιμασία;
Σε κάθε προετοιμασία όπως και σε κάθε παράσταση το δυσκολότερο, κατά τη γνώμη μου, είναι η έκθεση. Η πλήρης έκθεση χωρίς κανένα δίχτυ προστασίας. Η έκθεση που αποκαλύπτει την αλήθεια, την ουσία των πραγμάτων, τις εσωτερικές μας αντιφάσεις. Όλα τα υπόλοιπα είναι τρόποι, μέσα που επιλέγεις για να μορφοποιήσεις σκηνικά όσα σου αποκαλύφθηκαν, όσα συνάντησες εντός σου μέσα από τον συσχετισμό σου με τις συνθήκες και τους άλλους. Η έκθεση από μόνη της δεν σου εξασφαλίζει προφανώς μια αξιόλογη ερμηνεία –χρειάζονται και άλλα εργαλεία– σου εξασφαλίζει όμως έναν δίαυλο επικοινωνίας. Ο θεατής αντιλαμβάνεται ακαριαία τη διαθεσιμότητά σου, ανταποκρίνεται και σε στηρίζει.
 
10. Αν ήσασταν θεατής για ποιους λόγους θα την επιλέγατε;
Μα για τους ίδιους, υποθέτω, που επέλεξα να παίξω και που τους έχω αναφέρει σε γενικές γραμμές. Γιατί θα είχα για το ίδιο πράμα δυο μέτρα δυο σταθμά; Το θέατρο είναι σύμπραξη συντελεστών και θεατών που κολυμπούν όλοι μαζί στις σκοτεινές περιοχές τους και αλληλοϋποστηρίζονται με μια ενέργεια μεταδοτική που πολλαπλασιάζει τις δυνάμεις όλων.
 
Σας ευχαριστώ θερμά. Καλή επιτυχία.
 
Αναλυτικές πληροφορίες για τη παράσταση θα βρείτε ΕΔΩ
=================================================================================

7α Θεατρικά Κουλτουροβραβεία Θεσσαλονίκης 2017 
ΤΕΛΕΤΗ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΒΡΑΒΕΙΩΝ - ΔΕΥΤΕΡΑ 19 ΙΟΥΝΙΟΥ 2016 – ΘΕΑΤΡΟ ΑΘΗΝΑΙΟΝ
Πληροφορίες για τη μεγάλη βραδιά – Προσκλήσεις: Προσεχώς
=================================================================================
Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη τώρα.
Πρόγραμμα παραστάσεων ΚΛΙΚ ΕΔΩ
 ==================================================================================

ΕΙΔΑΜΕ & ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΜΕ ΕΔΩ

]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/dimitris-petropoulos-19153/feed/
<![CDATA[Ο σκηνοθέτης Τάσος Ράτζος, μιλά στο Kulturosupa.gr για τη παράσταση «Κατσαρίδα».]]> http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/katsarida-ratzos-19128/ http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/katsarida-ratzos-19128/#comments +Mon, 08 May 2017 09:37:00 +0300 49 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/katsarida-ratzos-19128/   Ο σκηνοθέτης Τάσος Ράτζος, μιλά στο Kulturosupa.gr για τη παράσταση «Κατσαρίδα».

]]>
 Ο σκηνοθέτης Τάσος Ράτζος, μιλά στο Kulturosupa.gr για τη παράσταση «Κατσαρίδα».

Πέντε χρόνια μετά το «Σφαγείο» του Ιλάν Χατσόρ που ανέβηκε στο στρατόπεδο Κόδρα, ο Μικρός Βορράς κάνει restart στο θέατρο για ενήλικες και καλεί τους φίλους του σε ένα ντανταϊστικό εξωφρενικό εγχείρημα με δύο ηθοποιούς και τρεις μουσικούς σε ένα σύγχρονο ανέβασμα που φιλοδοξεί να προσεγγίσει το νεανικό, και όχι μόνο, κοινό της Θεσσαλονίκης..

Ο σκηνοθέτης της παράστασης Τάσος Ράτζος, μιλά στο Kulturosupa.gr για τη παράσταση «Κατσαρίδα» του Β.Μαυρογεωργίου ώστε να ξέρετε τι θα δείτε από 12 Μαίου στον πολυχώρο ΕΝΩ 
.
1. Ποιο είναι με δυο λόγια το θέμα που πραγματεύεται η παράσταση; 
 Είναι ένα ντανταϊστικό, εξωφρενικό μιούζικαλ που μιλάει για μια μικρή κόκκινη κατσαρίδα που έχει τον ευγενή και διακαή πόθο να ανέβει στο φεγγάρι!
.
2. Τί θα μπορούσατε να αποκαλύψετε από την υπόθεσή της;
Η κατσαρίδα μας, η Ιωάννα, στο απίθανο και σουρεαλιστικό  ταξίδι της θα συναντήσει πολύ ιδιαίτερα πλάσματα. Άλλα φιλικά και υποστηρικτικά και άλλα κριτικά και ειρωνικά. Τίποτα δεν θα την πτοήσει, η λαχτάρα της και το ένστικτό της θα την οδηγήσουν στον τελικό στόχο και θα γίνει η μοναδική κατσαρίδα που έφτασε στο φεγγάρι!!!
..
3. Ποια ήταν η αφορμή που  ενέμπνευσε τη συγγραφή ή το ανέβασμά της; 
Το έργο του Βασίλη Μαυρογεωργίου είναι σύγχρονο, γράφτηκε το 2004, και παίχτηκε για 7 συνεχή χρόνια σε όλη την Ελλάδα. Ο Μικρός Βορράς κάνει με αυτό το έργο restart στο  βραδινό του ρεπερτόριο. Πριν από 5 χρόνια είχε ανεβάσει το ‘’Σφαγείο’’ και τώρα την ‘’Κατσαρίδα’’.

4. Μιλώντας για τον στόχο, τί θα θέλατε να μεταφέρετε στον θεατή 

Οι θεατές σε ένα ντανταϊστικό και παράλληλα τρυφερό όσο και κωμικό κείμενο προσλαμβάνουν με ιδιαίτερο τρόπο την αλήθεια της ιστορίας. Ο δικός μου ρόλος σαν σκηνοθέτης της παράστασης είναι να δημιουργήσω σκηνική αλήθεια. Το έργο θα δουλέψει στη συνείδηση του κάθε θεατή ξεχωριστά. 
.
5. Υπάρχει αναφορά στο σήμερα και πόσο σημαντικό θεωρείτε αυτό το στοιχείο
Το έργο είναι απολύτως σύγχρονο, μέσα από την αλληγορία του μύθου αποκαλύπτει κόσμους και εμπειρίες που όλοι μας λίγο η πολύ έχουμε βιώσει. Η ταύτιση συμβαίνει φυσικά και αβίαστα.
.
6. Αν σας ζητούσαμε να την «κατατάξετε σε κατηγορία», πώς θα τη χαρακτηρίζατε;
Ντανταϊστικό μιούζικαλ, εξωφρενική κωμωδία!
.
7. Ποιο θεωρείτε το πιο δυνατό της σημείο και γιατί;
Η διάδραση με το κοινό είναι το πιο δυνατό σημείο της παράστασης γιατί είναι πολύ γοητευτικό ο θεατής να γίνεται μέρος μιας παράστασης.
.
8. Τί σας δυσκόλεψε περισσότερο κατά την προετοιμασία;
Η έλλειψη χώρου για πρόβες... δουλεύουμε πολλούς μήνες και οι πρόβες γίνονται στο σπίτι μου. 
9. Θέλετε να μοιραστείτε κάτι ενδιαφέρον από τα παρασκήνια της παράστασης;
Την αφοσίωση και τον ενθουσιασμό όλων των υπέροχων συνεργατών μου.
.
10. Αν ήσασταν θεατής για ποιους λόγους θα την επιλέγατε;
Γιατί η «κατσαρίδα» είναι μύθος!
.
Σας ευχαριστώ. Καλή επιτυχία
Πληροφορίες για τη παράσταση θα βρείτε ΕΔΩ
=================================================================================

7α Θεατρικά Κουλτουροβραβεία Θεσσαλονίκης 2017 
ΤΕΛΕΤΗ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΒΡΑΒΕΙΩΝ - ΔΕΥΤΕΡΑ 19 ΙΟΥΝΙΟΥ 2016 – ΘΕΑΤΡΟ ΑΘΗΝΑΙΟΝ
Πληροφορίες για τη μεγάλη βραδιά – Προσκλήσεις: Προσεχώς
=================================================================================
Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη τώρα.
Πρόγραμμα παραστάσεων ΚΛΙΚ ΕΔΩ
 ==================================================================================

ΕΙΔΑΜΕ & ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΜΕ ΕΔΩ

===========================================================================

Θεατρικά Κουλτουροβραβεία Θεσσαλονίκης [σελίδα ανακοινώσεων] ΕΔΩ
Facebook page ΕΔΩ
]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/interviews/katsarida-ratzos-19128/feed/