Kulturosupa.gr - RSS http://kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/ put the rss description here. +Sat, 27 May 2017 10:38:00 +0300 en hourly 1 http://kulturosupa.gr/ http://kulturosupa.gr/upload/logo.png Rss title here http://kulturosupa.gr/ <![CDATA[ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΖΙΓΚΟΛΟ. ΤΟ ΠΑΙΔΙ. [Life stories - Βασίλης Καρατζόγλου].]]> http://kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/[life-stories-paidi-19382/ http://kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/[life-stories-paidi-19382/#comments +Sat, 27 May 2017 10:38:00 +0300 23 http://kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/[life-stories-paidi-19382/   ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΖΙΓΚΟΛΟ. ΤΟ ΠΑΙΔΙ. [Life stories - Βασίλης Καρατζόγλου].

]]>
 ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΖΙΓΚΟΛΟ. ΤΟ ΠΑΙΔΙ. [Life stories - Βασίλης Καρατζόγλου].

Ώρα Ελλάδος 04:44. «Αν μπορέσεις να βοηθήσεις το παιδί μου θα σου δώσω ότι μου ζητήσεις. Ήταν και ο λόγος που σε φώναξα να έρθεις αυτό το βράδυ του Σαββάτου στο Παλαιό Ψυχικό.  Στην ουσία δεν ήθελα να κάνουμε σεξ και να σε πληρώσω. Ήθελα να πω σε κάποιον τι μου συμβαίνει πραγματικά και αν μπορεί να με βοηθήσει. Απλά δεν είχα άλλο τρόπο να σου το πω και διάλεξα…το επάγγελμα ζιγκολό. Ξέρω ότι σου ακούγεται κάπως αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα Θανάση». Μια σκέψη καρφώθηκε αμέσως στο μυαλό μου και την ξεστόμισα χωρίς δεύτερη σκέψη. «Η Μαρία τα γνώριζε όλα αυτά;»ρώτησα και την κοίταξα μέσα στα μάτια με ένα βλέμμα ολίγον επιθετικό. Όσο περίμενα την απάντηση σκεφτόμουν την Μαρία να καταστρώνει  μαζί της το σχέδιο και να της λέει πόσο με αγαπάει και πόσο θέλει να με βοηθήσει και τι μεγάλες συμφορές με βρήκαν.  Και η απάντηση ήρθε!
 
«Ναιιιιιι…τα γνώριζε. Η μάλλον  όχι όλα. Σχεδόν όλα….»μου απάντησε και προσπάθησε να υπερασπιστεί την Μαρία. «Μόλις μου είπε ότι η κοπέλα της φωτογραφίας που είναι με τον άντρα μου είναι η Μαργαρίτα και ότι τραβάς τα ζόρια σου, αυτό που σκέφτηκα είναι τον τρόπο που θα σε βοηθήσω. Μετά σε είδα και στο φανάρι και αμέσως είπα μέσα μου ότι θέλω να σε γνωρίσω πάση θυσία. Εμείς οι δύο έχουμε κάτι κοινό». «Τι κοινό; Ότι είμαστε κερατωμένοι και εσύ έχεις χρήματα ενώ εγώ δεν έχω στον ήλιο μοίρα;Ωραία όλα αυτά αλλά εμένα οι προθέσεις μου ήταν άλλες. Δεν ξέρω πως διάολο μπλέχτηκα σ’ αυτή την ιστορία αλλά θέλω να ξέρω τι γίνεται και να τελειώνω στο συντομότερο δυνατό». Ο εκνευρισμός μου ήταν ολοφάνερος και τα λόγια μου δεν αφήνανε άλλο περιθώριο. Δεν γίνεται να είμαι τόση ώρα μέσα σ’ αυτό το σπίτι και να ακούω την μία ιστορία μετά την άλλη, λες και βρίσκομαι σε σινεμά ή μάλλον λες και παρακολουθώ σειρά που δεν ξέρεις τι θα ξημερώσει στον πρωταγωνιστή. Ήθελα αυτή η ιστορία να λάβει τέλος εδώ και τώρα.
 
«Λοιπόν καταστρώσατε το σχέδιο με την Μαρία, είπατε πόσο καλό παιδί είμαι, με λυπηθήκατε, με κλάψατε και τώρα αντί να κάνουμε αυτό που ήταν να κάνουμε, μου ζητάς να σε βοηθήσω να σώσεις το παιδί σου. Ένα παιδί που δεν ξέρω τίποτα για αυτό και  εμφανίστηκε από το πουθενά. Ωραία, είμαι όλος αυτιά να ακούσω  τι ακριβώς θέλετε από μένα». Το πρόσωπο μου είχε γίνει κατακόκκινο από θυμό. Αν δεν αντιδρούσα θα έσκαγα. Πήρα βαθιά ανάσα και κατέβασα μονορούφι το όγδοο ποτήρι κρασί. Ήταν αυτό ακριβώς αυτό που χρειαζόμουν. Ένα ποτήρι κρασί και την απάντησή της για όλα τα ερωτήματα που της έθεσα. Δεν δυσκολεύτηκε καθόλου να μου απαντήσει καθώς είχε σταυρώσει τα χέρια της και έπαιζε με το σταυρουδάκι που κρεμόταν από τον λαιμό της. Το πρόσωπο της είχε σκοτεινιάσει και φαινότανε ότι ετοιμαζόταν να μου πει κάτι σοβαρό.  
 
«Ναι, αυτό σου ζητάω. Να βοηθήσεις το παιδί μου. Το παιδί μου, λοιπόν, βρίσκεται σε κέντρο αποτοξίνωσης και αυτή την στιγμή δίνει μάχη για την ζωή του. Έχει μπλέξε με το αλκοόλ γιατί ποτέ δεν κατάλαβα τις ανάγκες του. Ποτέ δεν έδωσα σημασία στα συναισθήματα του. Αυτό που με ένοιαζε ήταν να κάνω ταξίδια, να βγάζω χρήματα και να αγοράζω σπίτια και εξοχικά και να λέω στον πρώην μου άντρα πόσο ευτυχισμένοι είμαστε. Το πορτατίφ που αγόρασα εκείνη την ημέρα που συναντηθήκαμε, το αγόρασα για να δείξω για άλλη μια φορά σε μια φίλη μου ότι είμαι καλά, ευτυχισμένη, χαρούμενη και ότι μπορώ να αγοράζω ότι θέλω. Είναι η εικόνα που βγάζω προς τα έξω Θανάση. Αυτή η εικόνα που δείχνω σε όλους. Αλλά μέσα μου βαθιά ξέρω ότι το παιδί μου έχει κάνει δύο αυτοκτονίες και ότι ζει στον κόσμο του αλκοόλ. Αυτή είναι η πραγματικότητα.
 
Αυτό που θέλω από σένα είναι όταν έρθει εδώ, να έρθεις και εσύ και να μιλήσετε. Έχει ανάγκη από παρέα και από μια καλή κουβέντα. Για μένα αυτό που έχει σημασία είναι να βγει από αυτόν τον εφιάλτη. Θα μου πεις που είναι ο άντρας μου; Ο πρώην σύζυγος μου είναι στην Αυστραλία με την δικιά σου και κάνει την ζωή του. Και να σου πω και κάτι τελευταίο για να κλείσω αυτή την κουβέντα; Δεν ήθελε ποτέ του παιδί. Δεν ήθελε ποτέ του υποχρεώσεις. Εγώ τον πίεσα για οικογένεια και παιδιά. Εγώ ήμουν αυτή που ήθελα να ζήσω το όνειρο αυτό. Μόνο που μετατράπηκε σε εφιάλτης. Όχι τόσο για μένα, όσο για το παιδί μου. Δεν είχε καμία επαφή μαζί του και αυτό ο Ανδρέας το καταλάβαινε.
 
Όταν μπήκε στην εφηβεία, κλείστηκε στον εαυτό του και άρχισε να κάνει περίεργες παρέες. Είχα ψυλλιαστεί ότι κάτι συμβαίνει, πήγαινα να συζητήσω μαζί του αλλά δεν σήκωνε κουβέντα. Κλεινόταν στο δωμάτιο, τα ρούχα του μυρίζανε περίεργα, έβριζε και είχε νεύρα με το παραμικρό, εκεί που ήταν καλά ξαφνικά έβαζε τα κλάματα και έσπαγε πράγματα, αργούσε να γυρίσει και μέχρι που αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει. Εκεί τα είδα όλα. Τον πρόλαβα την τελευταία στιγμή και ευτυχώς ήταν τυχερός και σώθηκε. Κατάλαβα ότι το παιδί είχε πολλά παράπονα από τους γονείς του και ότι δεν ήταν δίπλα του όταν τους χρειαζότανε. Ο πατέρας γκομενιάριζε δεξιά και αριστερά και η μάνα είχε γίνει γυναίκα καριέρας.
 
Έτσι περνούσαν οι μέρες σε τούτο το υπέροχο πλουσιόσπιτο με τα μεγάλα δέντρα, την πισίνα και όλες τις ανέσεις. Αυτή ήταν η πραγματικότητα πίσω από την τεράστια εξώπορτα. Και αυτή είναι η ζωή εδώ μέσα πραγματικά. Αν μπορείς να κάνεις κάτι και να του δώσεις μια ελπίδα να συνεχίσει να ζει, θα σου είμαι υπόχρεη. Δεν ξέρω γιατί, αλλά με  κέρδισες από την πρώτη στιγμή που σε είδα. Ένιωσα ότι είσαι ξεχωριστός και ότι είσαι ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη στιγμή. Δεν έχω να σου πω κάτι άλλο».
 
Γύρισα προς το περβάζι να δω αν το μαύρο πουλί ήταν εκεί. Βρισκόταν στην θέση του και με κοιτούσε σαστισμένο. Το ίδιο και ο ιδιοκτήτης που αυτή την φορά δεν μασούσε την τυρόπιτα και δεν φορούσε το μπλε γιλεκάκι του. Και το πιο περίεργο από όλα ήταν που δεν είχαν κανένα χρώμα τα μαλλιά του. Η μάλλον ήταν χωρίς μαλλιά…
Συνεχίζεται…
]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/[life-stories-paidi-19382/feed/
<![CDATA[ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΟ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΩΣ ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ. Από τον Maco Grello.]]> http://kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/-maco-grello-thalassa-synnefa-19376/ http://kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/-maco-grello-thalassa-synnefa-19376/#comments +Fri, 26 May 2017 12:12:00 +0300 153 http://kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/-maco-grello-thalassa-synnefa-19376/ ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΟ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΩΣ ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ. Από τον Maco Grello.

]]>
 ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΟ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΩΣ ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ. Από τον Maco Grello.

Συχνά συναντώ ανθρώπους που ονειρεύονται να ταξιδέψουν, άλλοι πολύ, άλλοι λιγότερο. Κάποιοι ονειρεύονται ένα και μοναδικό ταξίδι, να πάνε στην Καραϊβική για να βουτήξουν στις μαγικές παραλίες, κι άλλοι ονειρεύονται να ταξιδεύουν σε όλη τους την ζωή. Να κάνουν σαφάρι στις ζούγκλες της Αφρικής, να πλέουν στα κανάλια της Βενετίας μέσα σε μια γόνδολα, να κάνουν διαλογισμό με τους μοναχούς στο Θιβέτ, να περπατάνε στους δρόμους της Νέας Υόρκης, να ανακαλύψουν ότι απέμεινε από τον πολιτισμό των Μάγιας, να δουν τους πιγκουίνους της Ανταρκτικής... Μα είναι και κάποιοι άλλοι άνθρωποι που δεν έχουν την ανάγκη να ταξιδέψουν. Δεν είναι απλά δύο διαφορετικές κατηγορίες ανθρώπων, αυτοί οι άνθρωποι πραγματικά δεν μπορούν να καταλάβουν ο ένας τον άλλο. Πως είναι δυνατόν να μην θέλουν να ταξιδέψουν αναρωτιούνται οι πρώτοι, πως τους αρέσει αυτή η ταλαιπωρία απορούν οι δεύτεροι! Συνήθως, αλλά όχι πάντα, αυτοί που προτιμούν να μένουν σε ένα μέρος όλη τους την ζωή είναι μεγαλύτεροι σε ηλικία και κάποιοι από αυτούς ήταν παλιά υπέρμαχοι των ταξιδιών κι έχουν γυρίσει αυτό που λέμε «όλο τον κόσμο». Ας δούμε τι συμβαίνει και αυτοί οι ταξιδιώτες έκαναν στροφή 180 μοιρών και παραιτήθηκαν από την αξιοζήλευτη ζωή τους.
 
 Τι είναι το ταξίδι; Είναι ο πύργος του Άιφελ; Είναι το Βόρειο Σέλας; Είναι το πατινάζ που θα κάνεις σε μια παγωμένη λίμνη; Όχι, δεν είναι τίποτα από όλα αυτά.Είναι τα ακριβά ξενοδοχεία ή τα χόστελ, ο ήχος του τρένου ή ένα κλαμπ που θα χορεύεις μέχρι το πρωί; Όχι, φυσικά δεν είναι αυτό. Είναι οι νέοι άνθρωποι που θα γνωρίσεις; Είναι οι νέοι πολιτισμοί που θα τεντώσουν το μυαλό σου για να διευρυνθεί; Όχι δεν είναι ούτε αυτό το ταξίδι. Το ταξίδι είναι τα συναισθήματα σου. Είναι το άγχος στην πτήση του αεροπλάνου, είναι ο θαυμασμός όταν θα επισκεφτείς ένα μουσείο, το δέος που θα νιώσεις όταν παρακολουθείς μια παράσταση σε ένα αρχαίο θέατρο, ο ενθουσιασμός όταν πατάς το πόδι σου εκεί που γυρίστηκε η αγαπημένη σου ταινία, ο φόβος όταν βρεθείς σε μια κακόφημη περιοχή, η έκπληξη όταν δοκιμάζεις νέες γεύσεις, ο έρωτας, η φιλία, η ελευθερία που σου χτυπάνε την πόρτα όταν γνωρίζεις καινούριους ανθρώπους που ξέρεις ότι δεν θα τους δεις ποτέ ξανά. Όλα αυτά τα συναισθήματα και πολλά άλλα είναι ένα ταξίδι. Όσο πιο δυνατά τα συναισθήματα, τόσο πιο όμορφο και αξέχαστο το ταξίδι σου. Γι αυτό το λόγο κάποιες φορές με το ζόρι θυμόμαστε κάποιες καθώς πρέπει, προγραμματισμένες διακοπές, με αξιοθέατα, με περιηγήσεις, με ωραία ξενοδοχεία αλλά... αναπολούμε εκείνο το ταξίδι που κάναμε στην Πάρο όταν είμασταν παιδιά και μας έδιωξαν ακόμα και από την τρώγλη που νοικιάσαμε, όταν στην Ίο χάσαμε έναν φίλο μας μέσα στο μπαρ και τον βρήκαμε μετά από μια ώρα να πίνει μόνος του, όταν στην Κέρκυρα πήγαμε να ξεμοναχειαστούμε στο κάστρο που τελικά είχε συναυλία, όταν πήραμε το πρώτο καράβι που έφευγε από Πειραιά χωρίς να ξέρουμε που πάμε και τι θα συναντήσουμε. Αυτά τα ταξίδια μένουν χαραγμένα στην ψυχή μας γιατί τότε νιώσαμε για πρώτη φορά σε μεγάλο βαθμό κάποια συναισθήματα ενώ ταυτόχρονα είμασταν και σε ηλικία κατάλληλη ώστε να μπορέσουμε να τα αξιολογήσουμε.
 
Τι συμβαίνει με αυτούς λοιπόν που βαρέθηκαν τα ταξίδια και μοιάζουν στα μάτια μας εντελώς μίζεροι; Επισκέφθηκαν δέκα – είκοσι χώρες και δεν θέλουν να δουν τίποτα άλλο; Όσοι έχουν ταξιδέψει ξέρουν πως το ταξίδι είναι εθιστικό. Αν δεν έχεις βγει από το χωριό σου δεν σε ενδιαφέρει και πολύ να πας κάπου γιατί δεν ξέρεις. Όταν όμως αρχίσεις να ταξιδεύεις η δίψα για να γνωρίσεις νέα μέρη και ανθρώπους συνεχώς μεγαλώνει. Λες μακάρι να ήταν αυτή η δουλειά μου, να σεργιανίζω στον πλανήτη! Τελείωσαν λοιπόν τα αξιοθέατα και έδεσαν στο λιμάνι τους οι μέχρι πρότινος φανατικοί ταξιδιώτες; Όχι, δεν τελειώνουν οι θάλασσες, τα ποτάμια και τα βουνά, ούτε οι πόλεις, ούτε οι φιλόξενοι άνθρωποι και οι πολιτισμοί τους. Τελείωσαν τα δυνατά συναισθήματα. Όσο  μεγαλώνει ο άνθρωπος, τόσο πιο δύσκολο είναι να ενθουσιαστεί. Κάποιος που είδε την Ακρόπολη, τις Πυραμίδες, το Σινικό τείχος, κάποιος που έζησε τις εμπειρίες που ήθελε, δεν εντυπωσιάζεται το ίδιο εύκολα. Για να του μείνει αξέχαστο κάτι θα πρέπει να ξεπεράσει τα προηγούμενα συναισθήματα του κι αυτό είναι πολύ δύσκολο όχι εξαιτίας των ετών που κουβαλάς στην πλάτη σου αλλά λόγω των εμπειριών. Αν έχεις αρρωστήσει τόσο που παραλίγο να πεθάνεις τι να φοβηθείς στο λούνα παρκ, αν έχεις ερωτευτεί μέχρι παράνοιας ποιος άνθρωπος που θα γνωρίσεις για δυο μέρες να σου προκαλέσει ενδιαφέρον, αν έχεις αγχωθεί μήπως χάσεις ένα αγαπημένο σου πρόσωπο τίποτα άλλο δεν μπορεί να σου προκαλέσει τόσο μεγάλο άγχος, αν έχεις χαρεί με τα πρώτα βήματα και τις πρώτες λέξεις του παιδιού σου, αν έχεις συγκινηθεί με την πρώτη αγκαλιά που σου έδωσε, δεν υπάρχουν πολλά πράγματα που θα σε κάνουν να νιώσεις έτσι σε κάποιες διακοπές. Φαίνεται πως ακόμα και αυτοί που δεν αλλάζουν τοποθεσίες μπορούν να ταξιδεύουν εξίσου η περισσότερο έντονα στην ζωή μέσα από τις σχέσεις τους με τους αγαπημένους τους.
 
Υπάρχει η ιστορία ενός πολύ σοφού ανθρώπου που πάντα αγαπούσε έναν συγκεκριμένο λόφο και από μικρή ηλικία ανέβηκε σε αυτόν και πέρασε όλη του την ζωή εκεί. Μάλιστα πήρε και το όνομα του συγκεκριμένου λόφου, το οποίο αυτή την στιγμή δεν το θυμάμαι, αξίζει να ψάξετε να το βρείτε. Αυτό που κατανόησε ο σοφός και θα κατανοήσουν και κάποιοι λιγοστοί άνθρωποι όσο μεγαλώνουν, ανάλογα το επίπεδο που θα καταφέρουν να φτάσουν, είναι ότι το ταξίδι είναι εσωτερικό. Είναι ο δρόμος που κάνει η ψυχή σου από το ένα συναίσθημα στο άλλο. Από την λύπη στην χαρά, από την αγάπη στην αδιαφορία, από τον ενθουσιασμό στην απάθεια... Εδώ, στην λεπτομέρεια κρύβεται ο μικρός διάβολος. Έχοντας ως πρότυπο τις χαμογελαστές ψεύτικες οδοντοστοιχίες των τηλεπερσόνων μας έμαθαν πως πάντα πρέπει να είμαστε χαρούμενοι, ενθουσιασμένοι, σούπερ και ουάο! ΄Όπως μας έμαθαν ότι για να είμαστε όλα αυτά πρέπει να είμαστε πλούσιοι, όμορφοι, διάσημοι... Λες και εμείς δεν ξέρουμε να σκάμε κάτι χαμογελάρες ΝΑ(!)με τα στραβά μας δόντια για τον πιο ασήμαντο γελοίο λόγο. Αντίθετα, κάθε φορά που πάμε να αισθανθούμε μίσος για κάτι πατάμε φρένο, το μίσος δεν είναι αποδεκτό, το μετατρέπουμε σε ενοχή. Η ενοχή είναι αποδεκτή! Πολλές φορές συμβαίνει το ίδιο με την αγάπη. Δεν μπορείς να αγαπήσεις αυτόν ή αυτήν, είναι μεγαλύτερη σε ηλικία, είναι φτωχός και ασήμαντος, είναι του ίδιου φύλου! Η αγάπη γίνεται αμαρτία. Το μεγαλύτερο λάθος όμως πιστεύω είναι το εξής, δεν αφήνουμε τα συναισθήματα ελεύθερα ώστε να μπορέσουμε να προχωρήσουμε στο ταξίδι μας, παγιδευόμαστε μόνοι μας. Εμείς κολλάμε σε ένα σημείο και η ζωή κάνει κύκλους γύρω μας. Δεν αφήνουμε τον εαυτό μας να αισθανθεί λύπη, να βυθιστεί για ένα διάστημα σε αυτήν, να ακούσουμε τι έχει να μας πει αυτή η κατάσταση. Όποιος είναι στεναχωρημένος για κάτι λέμε ότι έχει πρόβλημα, πρέπει να πάει σε γιατρό και να πάρει φάρμακα. Όμως αν δεν καταλάβεις την αιτία που γεννάει την λύπη μέσα σου, την οργή, την ζήλια, το άγχος, δεν θα μπορέσεις ποτέ να τα διαχειριστείς, δεν θα γνωρίσεις κατά επέκταση ποτέ τον εαυτό σου. Δεν θα μπορέσεις να βρεις και τι είναι αυτό που γεννά μέσα σου την χαρά, την αισιοδοξία, την αγάπη, την δύναμη και δεν θα μπορέσεις να τα διαχειριστείς ούτε αυτά. Αν δεν βουλιάξεις με το καράβι των συναισθημάτων σου μέχρι τον πάτο της θάλασσας κι αν δεν το τρακάρεις με τα σύννεφα, πως θα το χτίσεις ξανά από την αρχή; Θα βολοδέρνεις στον ωκεανό της τύχης. Μια θα σε ανεβάζουν τα κύματα και θα νομίζεις πως κάτι έκανες καλά και μια θα σε κατεβάζουν κι εσύ θα βρίζεις την άδικη ζωή.
 
#MacoGrello #κουλτουρόσουπα #ταξίδι #συναισθήματα #ζωή #ψυχή #ηλικία #θλίψη #ενθουσιασμός
------------------------------------------------------------------
ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΤΑΝ ΟΙ ΘΕΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΟΥΝ;
-Το ανατρεπτικό βιβλίο του Maco Grello – Των Θεών Η Επανάσταση- Κυκλοφόρησε -Βρείτε το στο επίσημο site του συγγραφέα ΕΔΩ ή αναζητήστε το στα μεγαλύτερα βιβλιοπωλεία της χώρας.
-Βρείτε τον Maco Grello στο facebook και κάντε like για να μείνετε συντονισμένοι! ΕΔΩ
]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/-maco-grello-thalassa-synnefa-19376/feed/
<![CDATA[Να χαίρεσαι όταν λυπάσαι. Από τον Οδηγό ΕυΖωή(ι)ας! της Ζωής Οικονόμου.]]> http://kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/oikonomou-na-xairesai-lipasai-19374/ http://kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/oikonomou-na-xairesai-lipasai-19374/#comments +Fri, 26 May 2017 11:49:00 +0300 22 http://kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/oikonomou-na-xairesai-lipasai-19374/ Να χαίρεσαι όταν λυπάσαι… Από τον Οδηγό ΕυΖωή(ι)ας! της Ζωής Οικονόμου.


]]>
    Να χαίρεσαι όταν λυπάσαι… Από τον Οδηγό ΕυΖωή(ι)ας! της Ζωής Οικονόμου.

"Οι τοίχοι που χτίζουμε γύρω μας για να κρατήσουν τη λύπη μακριά, κρατούν απ’ έξω και τη χαρά." Rohn
.
Kulturosupakia μου, έφτασε η ώρα που θα ανακαλύψουμε την φωτεινή πλευρά της λύπης.

Η λύπη είναι απαραίτητη για την ανάπτυξη και την επιβίωσή μας. Στη ζωή πενθούμε πολλές φορές. Πενθούμε για την απώλεια αγαπημένων προσώπων, για τη μη υλοποίηση των προσδοκιών μας, για μια αποτυχία, για μια αρρώστια, για έναν χωρισμό.

Περνάμε μάλιστα από τα 5 στάδια του πένθους (άρνηση, θλίψη, θυμός, διαπραγμάτευση και αποδοχή), προκειμένου να προχωρήσουμε και να αναλάβουμε εκ νέου δράση. 

Σύμφωνα με έρευνες, η θλίψη μπορεί να βελτιώσει την προσοχή μας, να μειώσει την επικριτική μας διάθεση, να αυξήσει την επιμονή, ακόμη και να προαγάγει τη γενναιοδωρία μας. 

Η λύπη, επομένως,  λειτουργεί σαν ένας μικρός συναγερμός, που μας καλεί να να ξεπεράσουμε μια κατάσταση άρνησης και να δράσουμε.

Χάρη στη θλίψη καταφέρνουμε να εξελιχθούμε και να φτάσουμε στη χαρά που αναζητούμε τόσο στη ζωή μας.

Παρακάτω, ακολουθεί ένας μύθος, που μας δείχνει ότι όλα τα καλά αποκτούνται με κόπο.

Ο βασιλιάς και ο βράχος

Κάποτε υπήρχε ένας παντοδύναμος βασιλιάς ο οποίος κυβερνούσε το βασίλειό του επί δεκαετίες. 

Μια μέρα ήθελε να δει τον χαρακτήρα των κατοίκων το βασιλείου και έτσι τους έβαλε μια δοκιμασία. Τοποθέτησε έναν μεγάλο βράχο στη μέση του δρόμου και κρύφτηκε εκεί κοντά σε κάτι θάμνους. 

Οι πρώτοι που πέρασαν ήταν μια ομάδα από τους καλύτερους και πλουσιότερους εμπόρους του οι οποίοι περνούσαν με τις άμαξές τους. Αντί να κατέβουν και να μετακινήσουν τον βράχο, προσπάθησαν να τον περάσουν κάνοντας τον γύρο. Ταλαιπωρήθηκαν πολύ, αλλά στο τέλος πέρασαν. Μάλιστα, κατηγόρησαν το βασιλιά πως δεν φροντίζει για τη σωστή συντήρηση των δρόμων. 

Έπειτα, από κάμποση ώρα, εμφανίστηκε ένας χωρικός περπατώντας το δρόμο. Ο χωρικός φανερά κουρασμένος, κουβαλούσε λαχανικά και άλλα τρόφιμα για το σπίτι του. 

Μόλις είδε τον βράχο κοντοστάθηκε και άφησε τα τρόφιμα στο έδαφος. Ενώ μπορούσε απλά να προσπεράσει το βράχο κάνοντας έναν μικρό κύκλο, έβαλε τα δυνατά του και μετά από πολύ προσπάθεια, κατάφερε να κουνήσει το βράχο και να τον απομακρύνει από τον δρόμο, ελευθερώνοντάς τον. 

Με μεγάλη του έκπληξη, είδε στο σημείο που βρισκόταν ο βράχος, ένα πουγκί. Ανοίγοντάς το, δεν πίστευε στα μάτια του! Το πουγκί ήταν γεμάτο χρυσάφι και ένα σημείωμα από τον ίδιο το βασιλιά που έγραφε: «Το χρυσάφι είναι η ανταμοιβή σου επειδή μετακίνησες το βράχο».

Ο Χαλίλ Γκιμπράν παρακάτω , ισχυρίζεται πως η χαρά και η λύπη αποτελούν τις όψεις του ίδιου νομίσματος.

Χαρά και Λύπη
"Κι εκείνος απάντησε: Η χαρά σας είναι η λύπη σας χωρίς μάσκα. Και το ίδιο το πηγάδι από όπου ανεβαίνει το γελιο σας πολλές φορές γεμίζει με τα δάκρυά σας. Και πως αλλιώς ΄μπορεί να είναι: Όσο πιο βαθιά σκάβει στο είναι σας η λύπη, τόση περισσότερη χαρά μπορείτε να δεχθείτε. 

Μήπως η κούπα που δέχεται το κρασί σας δεν είναι η ίδια εκείνη κούπα που κάηκε στο φούρνο του αγγειοπλάστη;

Και η φλογέρα που ησυχάζει το πνεύμα σας δεν είναι το ίδιο εκείνο ξύλο που τρυπήθηκε με μαχαίρια;

Όταν είσαι χαρούμενος, κοίταξε βαθιά μέσα στην καρδιά σου και θα δεις ότι μονάχαεκείνο που σου έχει δώσει λύπη είναι εκείνο που σου δίνει χαρά.
Όταν είσαι λυπημένος, κοίταξε ξανά μέσα στην καρδιά σου, και θα δεις ότι παραγματικά κλαις για εκείνο που υπήρξε η χαρά σου. Μερικοί από εσάς λέγουν, "Η χαρά είναι ανώτερη από τη λύπη " κι άλλοι λένε, "Όχι η λύπη είναι ανώτερη". 

Άλλά εγώ σας λέω, τα δύο αυτά είναι αχώριστα.Έρχονται πάντα μαζί, κι όταν το ένα κάθεται μόνο του δίπλα σου στο τραπέζι, θυμήσου ότι το άλλο κοιμάται στο κρεββάτι σου.Πραγματικά , ταλαντεύεστε σαν τους δίσκους της ζυγαριάς ανάμεσα στη λύπη σας και στη χαρά σας . Και μόνο όταν είστε άδειοι από κάθε φορτίο , είστε ήρεμοι και ισορροπημένοι. 

Αλλά ο θησαυροφύλακας σας χρησιμοποιεί για να ζυγίσει το χρυσάφι και τ'ασήμι του, αναγκαστικά θ'ανέβει η θα κατέβει η χαρά σας η η λύπη σας."

Για το τέλος, άφησα το ποίημα "Λύπη και χαρά" του Ιωάννη Πολέμη

Στο δρόμο πού ’ψηλά πηγαίνει 
απαντήθηκαν μια φορά 
η Λύπη η μαυροφορεμένη
 κι η ανθοστόλιστη Χαρά. 

Κι ειν’ ή Χαρά γεμάτη νιάτα,
ξανθομαλλούσα, γαλανή, 
κ’ είνε η Λύπη μαυρομάτα, 
γλυκειά παρθένα ταπεινή. 

Μέσα στα χείλη της στην άκρη 
κρύβει ένα γέλιο ή Χαρά, 
κρύβει κ’ η Λύπη ένα δάκρυ 
στα μάτια της τα φωτερά. 

Κ’ είπ’ η Χαρά:—Σαν τί σου λείπει κι έχεις το βλέμμα ταπεινό ; 
Και της άπήντησεν η Λύπη: —Πονώ, αιώνια πονώ! 
Και η Χαρά, καλή παρθένα την συμπονείς στ’ αληθινά 
κι έννοιωσ’ άμέσως δακρυσμένα τα μάτια της τά γαλανά. 
Πρώτη φορά όπου δακρύζει αύτη του γέλιου ή συντροφιά! 
Κ’ η Λύπη πού την αντικρίζει θαμβόνετ απ’την ευμορφιά.

Κ’ είπεν η Λύπη :— Σ’ (ομορφαίνει το δάκρυ μου, Χαρά τρελλή !… 
Κ’ ευθύς στό πλάι της πηγαίνει και την φιλεί, και την φιλεί. 
Κ’ η Λύπη, να, χαμογελάει αυτή του πόνου η συντροφιά 
και η Χαρά πού την κυττάει θαμβόνετ’ άπ’ τήν εύμορφιά. 

Κ’ είπ” ή Χαρά: — Σέ ώμορφαίνει 
τό γέλιο μου, Λύπη δειλή! . . . 
Κ’ ευθύς στό πλάϊ της πηγαίνει 
καί την φιλει, και την φιλεΐ. 

Κι ένω φιλιούνται καί χαϊδεύουν 
η μια της άλλης τα μαλλιά, 
δάκρυα, γέλια ανακατεύουν 
μέσα σ’ εκείνα τα φιλιά. 

Λέγ’ η Χαρά η ζηλεμένη 
στη Λύπη πού αιώνια ζη: 
-Η μιά την άλλην ώμορφαίνει, 
έλα νά ζήσωμε μαζή. 

Η Λύπη πειά δεν την αφίνει, 
μά κ’ η Χαρά την προσκαλεί. . . 
Κ’ η δυο γυναίκες, τί να γίνει; 
θέλουν ν’ αρέσουν πιο πολύ. 
Γι’ αυτό ζευγάρι πάντα ζή 
η Λύπη κ’ η Χαρά μαζή.

Η δική σας,
Ζωούλα

#JimRohn #Χαρά #Λύπη #Χαρμολύπη #ΧαλίλΓκιμπράν #ΙωάννηςΠολέμης 
]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/oikonomou-na-xairesai-lipasai-19374/feed/
<![CDATA[Οι Ελληνες έχουν περιορίσει σημαντικά τις αγορές κινητών, υπολογιστών και τηλεοράσεων]]> http://kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/agores-kinita-19293/ http://kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/agores-kinita-19293/#comments +Fri, 19 May 2017 17:22:00 +0300 143 http://kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/agores-kinita-19293/  Οι Ελληνες έχουν περιορίσει σημαντικά τις αγορές κινητών, υπολογιστών και τηλεοράσεων

]]>
 Οι Ελληνες έχουν περιορίσει σημαντικά τις αγορές κινητών, υπολογιστών και τηλεοράσεων.

Πτωτική φαίνεται ότι είναι η τάση στην ελληνική αγορά τεχνολογικών προϊόντων για το 2017, αφού οι πωλήσεις κινητών τηλεφώνων, υπολογιστών και τηλεοράσεων έχουν περιοριστεί σημαντικά.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με δημοσίευμα του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Πληροφορικής & Επικοινωνιών επικαλούμενος στοιχεία της GfK Temax, κατά το πρώτο τρίμηνο του 2017 η ελληνική αγορά καταναλωτικών προϊόντων σημείωσε πτώση της τάξης του 5% σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του περασμένου έτους.

Τα ηλεκτρονικά καταναλωτικά αγαθά, όπως τηλεοράσεις και ηχοσυστήματα παρουσίασαν πτώση 2,3% καθώς και τα προϊόντα πληροφορικής κατά 10,7%. Θετικό πρόσημο είχαν οι κονσόλες παιχνιδιών, οι βιντεοκάμερες και οι οθόνες, καθώς και τα προϊόντα που σχετίζονται με τα ηλεκτρονικά παιχνίδια.

Όσον αφορά στις πωλήσεις των προϊόντων τηλεπικοινωνίας σημειώθηκε πτώση της τάξης του 12,6%, ενώ άνοδος υπήρξε στην αγορά ακουστικών και wearables. Ωστόσο, αξίζει να σημειωθεί ότι, μετά από αρκετά χρόνια, τα φωτογραφικά είδη σημείωσαν αύξηση 11,7%.
]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/agores-kinita-19293/feed/
<![CDATA[ΟΙ ΥΠΕΡΟΠΤΕΣ ΔΙΑΣΗΜΟΙ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ. Από τον Maco Grello.]]> http://kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/-maco-grello--19292/ http://kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/-maco-grello--19292/#comments +Fri, 19 May 2017 15:58:00 +0300 153 http://kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/-maco-grello--19292/   ΟΙ ΥΠΕΡΟΠΤΕΣ ΔΙΑΣΗΜΟΙ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ. Από τον Maco Grello.

]]>
 ΟΙ ΥΠΕΡΟΠΤΕΣ ΔΙΑΣΗΜΟΙ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ. Από τον Maco Grello.

Έχω παρακολουθήσει κατά καιρούς διάφορα βίντεο διασήμων που λένε στον κόσμο με ποιον τρόπο κατάφεραν να γίνουν «επιτυχημένοι» και διάσημοι. Θα ήταν χρήσιμο για να εμβαθύνουμε, να βρούμε σαν άλλοι μαθητές του Σωκράτη πρώτα τον ορισμό των λέξεων επιτυχία και διάσημος, αλλά επειδή χρειαζόμαστε περισσότερο έδαφος από δυο κόλλες χαρτί μπορείτε αυτό να το κάνετε μόνοι σας και να δείτε τι ερωτήματα θα προκύψουν. Ίσως κάπως ρηχά, γιατί ίσως ρηχό είναι το θέμα που διάλεξα σήμερα θα ψάξω να βρω τι σημαίνει να είσαι διάσημος.
 
Διάσημος για παράδειγμα πριν μερικά χρόνια σε ένα τυχαίο χωριό ήταν ο παπάς και ο δάσκαλος. Έχαιρε της αναγνώρισης των συνανθρώπων του, της εκτίμησης, του σεβασμού και πολλές φορές και του θαυμασμού τους. Βέβαια, έξω από το χωριό δεν τον ήξερε κανείς και αυτό είναι αρκετό για να κάνει τους σημερινούς διάσημους να καγχάζουν υπεροπτικά, αφού πλέον με την τηλεόραση και το ίντερνετ τους ξέρει όλος ο κόσμος. Όλος ο κόσμος; Μάλλον όχι.
 
Το πρώτο βασικό κριτήριο που θα θέσω στην «διασημοσύνη» είναι γεωγραφικό και πληθυσμιακό. Που είσαι διάσημος; Στο χωριό σου; Στην τάξη του σχολείου σου; Στην γειτονιά σου; Ή βγαίνεις στα κανάλια και είσαι διάσημος στην Ελλάδα; Διάσημος σε δέκα εκατομμύρια. Εντάξει, βγάλε έξω τα μικρά παιδιά , εκτός αν είσαι ο Λυκούργος ή η Τερέζα από τα Ζουζούνια. Βγάλε και αυτούς που δεν βλέπουν τηλεόραση. Βγάλε και αυτούς που δεν γνωρίζουν το είδος σου (μπορεί να είσαι παρουσιαστής ειδήσεων και κάποιος να μην βλέπει ποτέ ειδήσεις ή να τραγουδάς ροκ και ο άλλος να ακούει μόνο σκυλάδικα). Είσαι διάσημος σε 5 εκατομμύρια ανθρώπους το πολύ. Αρκετό για να σε θέλει υποψήφιο το ΠΑΣΟΚ στις επόμενες εκλογές μπας και καταφέρει να μπει στην Βουλή, αλλά τα υπόλοιπα 8 δισεκκατομύρια που κατοικούν στην Γη και δεν δίνουν μία για σένα, θα έπρεπε να σε κάνουν να αισθάνεσαι περισσότερο άσημος παρά διάσημος. Είσαι η μουρίτσα του μικρού χωριού μας, τίποτα παραπάνω. Αυτής της χώρας που πιάνει μια κουκίδα πάνω στην Γη, που η Γη είναι μια κουκίδα στο ηλιακό μας σύστημα, που το ηλιακό μας σύστημα είναι μια κουκίδα στο γαλαξία μας, που ο γαλαξίας μας είναι μια κουκίδα στο σύμπαν... Για εσένα λοιπόν που έχεις καβαλήσει το καλάμι επειδή παίρνεις χίλια like στις φωτογραφίες σου, συγχαρητήρια! Αν ο κόσμος μας ήταν ο Ειρηνικός Ωκεανός, μια σταγόνα του ίσως να ήξερε ότι υπάρχεις.
 
Είναι μόνο αυτό όμως; Όχι βέβαια, αυτό ήταν μόνο ένα κριτήριο και μπορούμε να θέσουμε όσα θέλουμε για να ειρωνευτούμε την υπεροψία με την οποία συμπεριφέρονται κάποιοι. Εγώ θα βάλω ένα μόνο ακόμα κριτήριο και αυτό είναι χρονικό. Έστω λοιπόν ότι είσαι διάσημος, πολύ διάσημος! Ποιος είναι ο πιο διάσημος άνθρωπος στον κόσμο; Θα έλεγα ο Μέσι και ο Ρονάλντο αν και δεν ασχολούνται όλοι με τον αθλητισμό. Όπως και να έχει είναι αντικειμενικό ότι είναι πολύ διάσημοι. Αν πάρουμε τον τομέα του αθλητισμού που αναδεικνύει σίγουρα διασημότητες, θα μπορούσαμε ίσως να πούμε ότι οι πιο διάσημοι άνθρωποι είναι ο Μαικλ Τζόρνταν και ο Μαραντόνα. Ίσως και ο Πελέ αλλά επειδή πέρασαν κάπως τα χρόνια, οι νεότεροι ίσως να ξέρουν το όνομα του αλλά τίποτα άλλο για αυτόν. Μα πως είναι δυνατόν ο άνθρωπος που μεγαλούργησε μισό αιώνα πριν να αρχίσει η φήμη του να ξεθωριάζει; Εδώ μπαίνει το χρονικό κριτήριο και το μεγάλο ξεκαθάρισμα. Διάσημος δεν είναι λοιπόν αυτός που αγωνίζεται στο survivor. Για να βρούμε κάποιον πολύ διάσημο θα πρέπει να ανατρέξουμε στις σελίδες της ιστορίας. Κάποιοι βέβαια όπως ας πούμε ο Τραμπ θα μείνει στην ιστορία (ως τι άραγε) αλλά και πάλι ... Όταν ακούω Κάρτερ σκέφτομαι τα λάδια του αυτοκινήτου και όχι τον πρώην πρόεδρο της Αμερικής, κι όταν ακούω Γκάρφιλντ σίγουρα σκέφτομαι τον γάτο. Ας δούμε τι λέει η επιστήμη για αυτό και συγκεκριμένα το πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης που έκανε μια έρευνα με αυτό θέμα. Με κριτήρια α) τον αριθμό των τοπικών εκδόσεων της Wikipedia που φιλοξενούν άρθρο για ένα συγκεκριμένο άτομο και β) τον ιστορικό δείκτη δημοτικότητας κατέληξαν ότι οι παρακάτω δέκα είναι κατά σειρά οι πιο διάσημοι όλων των εποχών:
  • Αριστοτέλης
  • Πλάτωνας
  • Ιησούς Χριστός
  • Σωκράτης
  • Μέγας Αλέξανδρος
  • Λεονάρντο Ντα Βίντσι
  • Κομφούκιος
  • Ιούλιος Καίσαρας
  • Ομηρος
  • Πυθαγόρας
 
Δεν είσαι κάποιος από αυτούς, σωστά;
Πέρασαν χιλιάδες χρόνια από τότε και ακόμα συζητάμε για αυτούς. Τα τελευταία εκατό χρόνια ίσως ο πιο διάσημος άνθρωπος, δυστυχώς να είναι ο Χίτλερ. Δεν πιστεύω όμως  ότι το 4000 μετά Χριστό θα θυμάται κανείς ότι υπήρχε τότε ένα έθνος που λεγόταν Γερμανία και ο αρχηγός του ήθελε να εξαφανίσει όποιον δεν ήταν Γερμανός. Για την ακρίβεια δεν πιστεύω ότι θα μετράμε τον χρόνο σύμφωνα με την γέννηση του Χριστού.  Η παράγραφος αυτή αναφέρθηκε σε διάσημους και μαχητές των προηγούμενων 3000 ετών και των επόμενων 2000 ετών, σύνολο 5 χιλιάρικα χρόνια. Θα ήταν χρήσιμο να αναφέρω ότι μια γνάθος που βρέθηκε στην Αιθιοπία και ανήκει σε έναν άνθρωπο χρονολογείται 3 εκατομμυρίων ετών. Προσέξτε, όχι ανθρωποειδή πίθηκο, ΑΝΘΡΩΠΟ! Η Γη χρονολογείται περίπου 4,5 δισεκατομμύρια έτη. Είπα πριν πως αν ο κόσμος μας ήταν ο Ειρηνικός ωκεανός μια σταγόνα ίσως ήξερε πως υπάρχεις. Αναθεώρησα. Όλα αυτά τα δισεκατομμύρια χρόνια, αν έχουν πέσει τρισεκατομμύρια βροχές πάνω στην Γη, μια από αυτές τις σταγόνες  όλων αυτών των βροχών ίσως ξέρει ότι υπάρχεις.
 
Πάντα γοητευόμουν από την έκταση του σύμπαντος, του ορατού κόσμου και του αόρατου. Το ξέρουμε πια, όλα αυτά που αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις μας αναλογούν σε ένα ελάχιστο ποσοστό της πραγματικότητας. Ακόμα και ο χρόνος είναι πολύ διαφορετικός από ότι μπορεί να αντιληφθεί ο ανθρώπινος νους. Ποιο είναι το συμπέρασμα από όλα αυτά; Τι νόημα έχει η επιτυχία των σκοπών ενός ανθρώπου; Τι αξία έχουν οι συμβουλές ενός «διάσημου»; Κανένα νόημα και καμία αξία μπορεί εύκολα να απαντήσει κάποιος. Όμως το μήνυμα αυτού του άρθρου δεν είναι πως τίποτα και κανείς μας δεν έχει αξία, ακριβώς το αντίθετο. Το γεγονός ότι μπορούμε να κατανοήσουμε ότι είμαστε ασήμαντοι μπροστά στο μεγαλείο του σύμπαντος, μας κάνει ικανούς να κατανοήσουμε ότι είμαστε εξίσου σημαντικοί. Δεν υπάρχει λόγος να χαραμίσουμε τον ελάχιστο χρόνο μας και τις προσπάθειες μας για να γίνουμε διάσημοι, ούτε να ζηλεύουμε την αναγνωρισιμότητα κάποιων, ούτε να προσπαθούμε να τους μιμηθούμε χωρίς λόγο. Το δέος που αισθανόμαστε μπροστά στο μεγαλείο της ζωής είναι απελευθερωτικό. Δεν υπάρχει νόημα στο να προσπαθούμε να γίνουμε κάτι, κάτι άλλο, εκτός από το να πλησιάσουμε τον καλύτερο εαυτό μας και να ζήσουμε ως αυτός ο εαυτός μας. Η πραγματική μάχη είναι εσωτερική. Μαχόμαστε να φτάσουμε αυτόν τον ανώτερο εαυτό, τον α-ληθινό εαυτό και μετά να κάνουμε πράξεις. Όλα τα υπόλοιπα είναι περισπάσεις και εμπόδια σε αυτόν τον σκοπό. Ακόμα και οι καταστάσεις που αντιμετωπίζουμε στην καθημερινότητα μας δεν είναι παρά αντανακλάσεις του εσωτερικού μας κόσμου. Ότι λύνεται μέσα μας, λύνεται και έξω μας. 
 
#Κουλτουρόσουπα #MacoGrello #διάσημοι #υπεροψία #σύμπαν #επιτυχία #νόημα
------------------------------------------------------------------
ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΤΑΝ ΟΙ ΘΕΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΟΥΝ;
-Το ανατρεπτικό βιβλίο του Maco Grello – Των Θεών Η Επανάσταση- Κυκλοφόρησε -Βρείτε το στο επίσημο site του συγγραφέα ΕΔΩ ή αναζητήστε το στα μεγαλύτερα βιβλιοπωλεία της χώρας.
-Βρείτε τον Maco Grello στο facebook και κάντε like για να μείνετε συντονισμένοι! ΕΔΩ
]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/-maco-grello--19292/feed/
<![CDATA[Το 15% των εργαζομένων στην Ελλάδα είναι «υψηλού ψυχοκοινωνικού κινδύνου»]]> http://kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/psicho-19268/ http://kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/psicho-19268/#comments +Thu, 18 May 2017 11:28:00 +0300 143 http://kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/psicho-19268/  Το 15% των εργαζομένων στην Ελλάδα είναι «υψηλού ψυχοκοινωνικού κινδύνου»

]]>
 Το 15% των εργαζομένων στην Ελλάδα είναι «υψηλού ψυχοκοινωνικού κινδύνου».

Ποσοστό άνω του 15% των εργαζόμενων, ανεξαρτήτως φύλου ή ηλικίας, βρίσκονται στα όρια υψηλού κινδύνου σύμφωνα με έρευνα για τη μέτρηση των ψυχοκοινωνικών κινδύνων και των επιπτώσεών τους στον εργασιακό χώρο, που παρουσιάστηκε στο 5ο ΕΑΡ Forum με θέμα «EAP & ROI: Proven Workplace Outcomes» που πραγματοποιήθηκε χθες στην Αθήνα.

Ειδικότερα, όπως αναφέρει σχετική ανακοίνωση, το 5o ΕΑΡ Forum εστίασε στη σύνδεση που υπάρχει ανάμεσα στην υλοποίηση των ΕΑΡ (Employee Assistance Programs) στον εργασιακό χώρο με μετρήσιμα ποιοτικά αλλά κυρίως οικονομικά θετικά αποτελέσματα σε δείκτες απόδοσης, όπως ενίσχυση υγείας και ευεξίας, αύξηση παραγωγικότητας των εργαζομένων και ενίσχυση αποτελεσματικότητας των στελεχών, με τη βοήθεια των οποίων οι επιχειρήσεις μπορούν να εξοικονομήσουν σημαντικό κόστος, να αυξήσουν την αποτελεσματικότητά τους, να έχουν αποτελεσματικότερη διαχείριση λειτουργικών κινδύνων και να συμβάλλουν στη βιωσιμότητα, και την ανταγωνιστικότητά τους.

Στο φόρουμ παρουσιάστηκαν επίσης για πρώτη φορά στην Ελλάδα τα συνολικά αποτελέσματα από την εφαρμογή του εργαλείου P.R.I.W.A. (Psychosocial Risks & Impacts in the Workplace Assessment), που αποτελεί το μοναδικό ελληνικό εργαλείο μέτρησης των ψυχοκοινωνικών κινδύνων και των επιπτώσεών τους στον εργασιακό χώρο, το οποίο ανέπτυξε η Hellas EAP σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Τις εργασίες του φόρουμ άνοιξε η Founder & CEO της Hellas EAP, Αναστασία Π. Rush, η οποία σημείωσε ότι ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσεως η επένδυση στην υποστήριξη και ανάπτυξη του ανθρώπινου παράγοντα μπορεί να βοηθήσει τις εταιρείες να εξοικονομήσουν σημαντικό κόστος, να αυξήσουν την αποτελεσματικότητα του εργασιακού περιβάλλοντος, να επιτύχουν ένα αποτελεσματικότερο Operational Risk Management και να συμβάλλουν στη βιωσιμότητα, ανταγωνιστικότητα και περαιτέρω εξέλιξή τους.

Σημείωσε επίσης ότι τα ΕΑΡ είναι ένα σύστημα εξειδικευμένων υπηρεσιών στον εργασιακό χώρο και ότι οι ΕΑΡ Σύμβουλοι, ως experts, χρησιμοποιούν τις συμπεριφοριστικές επιστήμες, τη γνώση της συμπεριφοράς και των αναγκών του ανθρώπινου παράγοντα και τη γνώση της δυναμικής του εργασιακού χώρου και των προκλήσεων των επιχειρήσεων, για να μπορέσουν να δώσουν δεξιότητες σε όλο το ανθρώπινο δυναμικό, να αναπτύσσουν και να αξιοποιούν τις δυνατότητες του εγκεφάλου τους ώστε, τελικά, να μεγιστοποιηθεί το όφελος και για την επιχείρηση.

Ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Πειραιά, Νικόλαος Β. Γεωργόπουλος, ανέφερε ότι όλο και περισσότερες εταιρείες αντιλαμβάνονται την αξία του ανθρώπινου δυναμικού τους ως δυναμικό επιχειρηματικό κεφάλαιο, με αποτέλεσμα να στρέφονται όλο και περισσότερο στον άνθρωπο, πράγμα που, όπως είπε, καθιστά καθοριστικό τον παράγοντα της συμβουλευτικής υποστήριξης και καθοδήγησης.

Ο καθηγητής του τμήματος ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Πέτρος Ρούσσος, παρουσίασε τα συμπεράσματα της έρευνας από την εφαρμογή του εργαλείου P.R.I.W.A. δείγμα μεγαλύτερο των 3.200 εργαζομένων, σε πλήθος ελληνικών επιχειρήσεων του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα, από το 2012 έως το 2017.

Ανάμεσα στα βασικά συμπεράσματα, όπως ανέφερε, είναι το γεγονός ότι οι τιμές του συνόλου του δείγματος στους τρεις από τους επτά παράγοντες που εξετάστηκαν (οργανωσιακή κουλτούρα, εργασιακές απαιτήσεις και εργασιακή ανασφάλεια) είναι αρκετά υψηλές, με την καλύτερη (χαμηλότερη) τιμή να συναντάται στον παράγοντα που αφορά στις δυσλειτουργικές συμπεριφορές (βία, παρενόχληση, εξαρτήσεις, κ.α.).

Τόνισε ακόμα πως ένα αξιοσημείωτο στοιχείο είναι τα σημαντικά ποσοστά (15% και άνω) των εργαζομένων που βρίσκονται στα όρια του υψηλού κινδύνου στους παράγοντες της Οργανωσιακής κουλτούρας, των Εργασιακών απαιτήσεων, και της Εργασιακής Ανασφάλειας.

Η ψυχολόγος και Senior Account Manager της Hellas EAP, Χριστίνα Μαζουροπούλου, ανέλυσε τα συμπεράσματα από τις μετρήσεις της αποτελεσματικότητας της Πρόσωπο με Πρόσωπο Συμβουλευτικής της Hellas EAP στην Ελλάδα, μετά από την υλοποίηση του εργαλείου WOS (Workplace Outcome Suite).

Αναφέρθηκε στους 5 παράγοντες μέτρησης, που είναι ο Απουσιασμός, ο Παρουσιασμός, το Εργασιακό άγχος, η Εργασιακή δέσμευση και η Ικανοποίηση από τη Ζωή. Οι μετρήσεις στους εργαζόμενους πριν την ένταξη στη διαδικασία της συμβουλευτικής διαδικασίας και τρεις μήνες μετά την ολοκλήρωσή της, έδειξαν:

Σε ό,τι αφορά στον Απουσιασμό, μείωση κατά 65% των ωρών απουσίας.

Σε ό,τι αφορά στο Παρουσιασμό, μείωση του παρουσιασμού κατά 32%.

Σε ό,τι αφορά στο Εργασιακό άγχος, οι μετρήσεις έδειξαν ότι αυτό μειώθηκε κατά 13% .

Σε ό,τι αφορά στην Εργασιακή δέσμευση, οι μετρήσεις έδειξαν μια μικρή βελτίωση περίπου 1%.

Τέλος, σε ό,τι αφορά στην Ικανοποίηση από τη Ζωή, οι μετρήσεις έδειξαν ότι αυτή βελτιώθηκε κατά 13%.

Στη χρήση της τεχνολογίας για την προαγωγή των EAP αναφέρθηκε ο Business Administrator Director της Hellas EAP Γιώργος Ευθυμίου, παρουσιάζοντας τη mobile εφαρμογή «MngmtGuide» της Hellas EAP.

Όπως είπε, η εφαρμογή παρέχει στους managers δυνατότητα πρόσβασης σε ενημέρωση και εκπαίδευση σε θέματα που αφορούν στην προσωπική τους ανάπτυξη & ενδυνάμωση και στην ενίσχυση του ρόλου τους για την αποτελεσματικότερη διαχείριση της ομάδας τους.

Οι δικαιούχοι θα έχουν πρόσβαση σε ενημέρωση για uploading νέων άρθρων, videos, news κ.α., όπως επίσης και πρόσβαση σε διάφορα εργαλεία όπως Self-Assessment Tools και Surveys.

Ο Executive Director της Wellcast ROI & Product Innovation, Lou A. Servizio, μίλησε για τη μεθοδολογία των προγραμμάτων EAP, καθώς και τα σημαντικότερα οφέλη τους.

Σημείωσε ακόμα ότι όταν ένας εργαζόμενος αντιμετωπίζει ένα προσωπικό θέμα ή έχει στρες ή κατάθλιψη που τον αποσπά από τα εργασιακά του καθήκοντα (παρουσιασμός), αυτό μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια 4.800 δολαρίων από κάθε εργαζόμενο για την επιχείρηση, μέσα σε ένα δίμηνο.

Αναφερόμενος στα οφέλη των προγραμμάτων EAP, σημείωσε ότι δημιουργούν πραγματικές και μετρήσιμες μειώσεις δαπανών σε διάφορους τομείς, και ότι ακόμα και η μέτρια χρήση τους συντελεί σημαντικά στην απόδοση της συγκεκριμένης επένδυσης (R.O.I.) για την εταιρεία. Τόνισε επίσης ότι η αξία από τα προγράμματα EAP για την επιχείρηση και το ανθρώπινο δυναμικό είναι σημαντικό να ανακοινώνεται σε όλους τους εργαζομένους σε τακτά διαστήματα, ώστε αυτοί να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν τα προγράμματα, και έκλεισε την ομιλία του αναφέροντας ότι «τελικά το ερώτημα δεν είναι αν πρέπει να επενδύουμε σε προγράμματα EAP αλλά κατά πόσο "μας παίρνει" να μην επενδύουμε».

Το λόγο στη συνέχεια έλαβε η επικεφαλής οργανωσιακής υγείας, ανθρώπινου δυναμικού και οργανωσιακής μάθησης της Τράπεζας Πειραιώς, Εύη Χασαπογιάννη, η οποία ανέφερε ότι το πρόγραμμα υλοποιείται στην τράπεζα από το 2007 ως ένα ολιστικό μοντέλο με στόχο την ενίσχυσης της υγείας και ευεξίας, την εξισορρόπηση της προσωπικής και εργασιακής ζωής, τη μείωση του ρίσκου που συνδέεται με τον ανθρώπινο παράγοντα, την ενίσχυση των στελεχών και την προαγωγή της εταιρικής υπευθυνότητας στον όμιλο. Ως βάση του μοντέλου αποτελεί η 24ωρη πρόσβαση των εργαζομένων και των οικογενειών τους σε υπηρεσίες υποστήριξης για οποιοδήποτε προσωπικό ή εργασιακό πρόβλημα ή κρίση αντιμετωπίζουν, με πλήρη εμπιστευτικότητα στην επικοινωνία.

Σημείωσε ακόμα ότι το πρόγραμμα τυγχάνει πολύ μεγάλης ανταπόκρισης από τους εργαζόμενους, και τόνισε ότι η υλοποίηση ενός τέτοιου προγράμματος σε τόσο μεγάλο εύρος απαιτεί όραμα, εξειδίκευση βάσει των συγκεκριμένων αναγκών στις οποίες καλείται να ανταποκριθεί, και κατανόηση των αναγκών που ο χρήστης του θέλει να καλύψει.

Τη σειρά των εισηγητών έκλεισε ο πρόεδρος της Attridge Consulting, Mark Attridge, ο οποίος αναφέρθηκε αναλυτικά στα οικονομικά αποτελέσματα της εφαρμογής των προγραμμάτων EAP στην Τράπεζα Πειραιώς. και την ανάλυση ROI από την υλοποίηση του προγράμματος τo 2016.

Αναφερόμενος στα αποτελέσματα των προγραμμάτων στην τράπεζα σημείωσε, μεταξύ άλλων, ότι η εφαρμογή τους μείωσε την απώλεια παραγωγικού χρόνου κατά 2,84 ημέρες ανά εργαζόμενο που χρησιμοποίησε το ΕΑΡ σε διάστημα ενός μήνα. Συνολικά το 2016, για κάθε ένα ευρώ που επένδυσε στο ΕΑΡ η τράπεζα, είχε απόδοση της επένδυσης 4.31 ευρώ.

Οι εργασίες του φόρουμ έκλεισαν με συζήτηση πάνελ, την οποία συντόνισε η σύμβουλος HRM, πιστοποιημένη coach & mentor και διαπιστευμένη διαμεσολαβήτρια στον εργασιακό χώρο, Μαίρη Γεωργιάδου.

Κατά τη διάρκεια του πάνελ η Αναστασία Π. Rush, ο Lou A. Servizio, η διευθύντρια του τομέα ανθρώπινου δυναμικού του ΣΕΒ, Ρένα Μπαρδάνη, η ανώτερη γενική διευθύντρια του ομίλου Τραπέζης Πειραιώς, Ευτυχία Κασελάκη και η υπεύθυνη τομέα υποστήριξης συνεργατών της Lidl Hellas, Ευαγγελία Παπαδημητρίου, ανέλυσαν σύγχρονες ανθρωποκεντρικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις στην Ελλάδα και παρουσίασαν επιτυχημένα παραδείγματα εφαρμογής προγραμμάτων υποστήριξης και ανάπτυξης του ανθρώπινου κεφαλαίου με σημαντικά ποιοτικά και ποσοτικά αποτελέσματα σε ατομικό και σε επιχειρησιακό επίπεδο. 
ΠΗΓΗ: ΗΜΕΡΗΣΙΑΑ
]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/psicho-19268/feed/
<![CDATA[Επάγγελμα Ζιγκολό. Η εξομολόγηση. [Life stories - Βασίλης Καρατζόγλου].]]> http://kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/karatzoglou-exomologisi-19261/ http://kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/karatzoglou-exomologisi-19261/#comments +Wed, 17 May 2017 21:56:00 +0300 23 http://kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/karatzoglou-exomologisi-19261/    Επάγγελμα Ζιγκολό. Η εξομολόγηση. [Life stories - Βασίλης Καρατζόγλου].

]]>
  Επάγγελμα Ζιγκολό. Η εξομολόγηση. [Life stories - Βασίλης Καρατζόγλου].

Ώρα Ελλάδος 03:44. «Σε είχα δει στο φανάρι και ήμουν σίγουρη ότι μια μέρα θα τα ξαναλέγαμε. Δεν ήμουν απλώς σίγουρη, το είχα βάλει στόχο. Κάτι με τράβηξε πάνω σου. Είχες κάτι το σπάνιο, που σε έκανε ξεχωριστό από τους άλλους άντρες.  Είχες κάτι απλό, που στα μάτια μου φαινότανε πολύπλοκο. Έναν πόνο στο βλέμμα που γινόταν γοητεία. Κάτι που διακρίνω και αυτή την στιγμή που μιλάμε, και έχω πιει το όγδοο ποτήρι κρασί. Είχα απέναντι μου έναν άντρα τελείως έξω από το στυλ των αντρών που σύχναζα ή που είχα μάθει να συναναστρέφομαι. Ούτε δήθεν, ούτε κομπλεξικός, ούτε καν μάτσο με χρήματα και βίλα στα Βόρεια Προάστια. Το έχω βαρεθεί όλο αυτό το στόρι. Τόσα χρόνια οι παρέες μου ήταν άντρες, που αν όχι όλοι- σχεδόν όλοι, έχουν σπουδάσει στα μεγάλα και ακριβά κολλέγια, πουλάνε μούρη με το ακριβό αμάξι και τις περισσότερες φορές ανοίγουν το στόμα τους και πετάνε….». «Βλακείες»πρόλαβα να πω. «Όχι»μου απάντησε με αποφασιστικό ύφος. «Πετάνε μαλακίες».
 
 Είχε αγριέψει και αυτό φαινόταν από τον τρόπο που έπινε το κρασί της και με κοιτούσε στα μάτια. Είναι όμως δυνατόν να την γοήτεψε ένας άντρας 37 ετών, άνεργος, με όλα τα κακά της μοίρας, και όχι κάποιος που έχει χρήμα, δύναμη και κύρος; Είναι δυνατόν να έχω όλα αυτά τα καλούδια που μου αραδιάζει, και αν μην έχω πάρει πρέφα τίποτα; Και αφού είμαι τόσο ξεχωριστός γιατί με έχει φτύσει η κακούργα η ζωή και τραβάω ότι τραβάω; «Η δύναμη πολλές φορές δεν είναι στα χρήματα Θανάση. Τα χρήματα είναι απλά το μέσον. Η δύναμη και η γοητεία του είναι στον χαρακτήρα. Εκεί παίζονται όλα. Ξέρω πολύ καλά τι σου λέω». Κατάλαβε ότι την κοιτούσα περίεργα αλλά αυτό δεν την ενόχλησε να συνεχίσει την κουβέντα της. «Σου ακούγεται περίεργο αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα. Η μάλλον η δική μου πραγματικότητα. Σαφώς και υπάρχουν και άντρες που έχουν χρήματα και είναι σπουδαίοι χαρακτήρες αλλά η αγανάκτηση μου είναι για αυτούς που γνώρισα και ο χαρακτήρας τους ήταν πιο σκατά και από τα σκατά».
 
Κατέβασε μονορούφι το όγδοο ποτήρι κρασί. Σκούπισε με τα χέρια της το στόμα της και ακούμπησε το ποτήρι στο τραπεζάκι, δίπλα ακριβώς από το δικό μου. Δεν είχα καταλάβει για ποιο λόγο είχε πάρει αυτή την τροπή η συζήτηση αλλά ένιωθα ότι κάτι την βαραίνει. Σίγουρα πάντως δεν είχε σχέση με την αρχική μας συμφωνία. Το σεξ επί πληρωμή. Αυτό, όσο περνάει η ώρα, εξατμίζεται όλο και πιο πολύ. Σε λίγο δεν θα υπάρχει καν ίχνος ατμού. «Θανάση, ξέρεις γιατί σε διάλεξα να έρθεις σήμερα εδώ; Για ποιο λόγο ζήτησα από την Μαρία να σε γνωρίσω;». Δεν απάντησα. Κούνησα μόνο το κεφάλι δεξιά-αριστερά σαν της λέω όχι δεν το γνωρίζω. Δεν υπήρχε λόγος να της πω ότι είμαι εδώ για να προσφέρω τις υπηρεσίες μου και να φύγω. Με το αζημίωτο βέβαια. Όχι, η απάντηση σου θα δεν θα ήταν σωστή.  Άρα ήμουν όλος αυτιά να ακούσω τον πραγματικό λόγο της παρουσίας μου σε τούτο το “χαμόσπιτο” του Παλαιού Ψυχικού.
 
«Θέλω να με βοηθήσεις να σώσω το παιδί μου. Αν μπορείς να το κάνεις αυτό για μένα θα στο χρωστάω χάρη για μια ζωή». Δεν καταλάβαινα τι γινόταν και πάνω από όλα ποιο ήταν το παιδί που έπρεπε να σώσω; Και τι δουλειά έχω μ’ αυτή την ιστορία στα καλά καθούμενα; Και αυτό το μαύρο πουλί-οιωνός γιατί χάθηκε και δεν έχει δώσει ένα σημάδι ζωής; Αν δεν τρελαθώ σήμερα, πότε θα τρελαθώ;
 
Μου ζήτησε ένα ποτήρι κρασί ακόμα. Της είπα ότι δεν έπρεπε να πιει άλλο γιατί ήδη είχε πιει πολύ. Με παρακάλεσε να το κάνω και μου ορκίστηκε ότι θα ήταν το τελευταίο. Συμφώνησα με την προϋπόθεση όμως να ήταν όντως το τελευταίο. Με ευχαρίστησε και μου έδωσε ένα ρουφηχτό φιλί στο μάγουλο…το οποίο πήγε προς τα χείλη και έγινε ακόμα πιο ρουφηχτό. Ξαφνικά ένιωσα να αλλάζει όλη η ζωή μου. Είχα καιρό να νιώσω τέτοια ευχαρίστηση. Τέτοια αγαλλίαση. Σαν να φτερούγισε κάτι μέσα μου. Ένιωθα σαν έφηβος ερωτευμένος που έχει απέναντι του το κορίτσι των ονείρων του και…..
 
Πλησίασα προς την κουζίνα με το ποτήρι στο χέρι. Άνοιξα το ψυγείο, γέμισα το ποτήρι με κρασί, το έβαλα πάλι πίσω και έκλεισα την πόρτα. Η άκρη του ματιού μου έπεσε πάνω σε μια φωτογραφία. Είναι αυτή παρέα με ένα αγόρι στην ηλικία των 15 ετών. Σκέφτηκα ότι θα ήταν ο γιος της αλλά και πάλι δεν ήμουν σίγουρος. Με αργά βήματα φτάνω στον καναπέ και της δίνω το ποτήρι με το κρασί.  Με ευχαριστεί και πίνει μια γουλιά. «Θυμάμαι την ημέρα που συναντηθήκαμε στο κατάστημα που αγόρασα το πορτατίφ και εσύ ήσουν έξω στην βιτρίνα και κοιτούσες τα κοσμήματα. Μετά μπήκες μέσα, ρώτησες μια τιμή για ένα βραχιόλι, είπες ευχαριστώ, έμεινες λίγο σκεφτικός και βγήκες έξω. Τότε βγήκα και εγώ με την φίλη μου και ήταν η στιγμή που της είπα πόσο ευτυχισμένη νιώθω που πήρα αυτό το πορτατίφ ,ενώ εσύ κοιτούσες την βιτρίνα σκεφτικός» μου είπε και η φωνή της είχε γίνει χαμηλή αλλά σταθερή. «Ναι, και μετά ήρθα εδώ και σου τα ‘χωσα για την αγορά που έκανες και για την ευτυχία που ένιωσες για ένα ακριβό πορτατίφ και σου έκανα το κήρυγμα μου»της είπα χαμογελώντας.
 
Μου χαμογέλασε και μου ζήτησε να της πιάσω τα τσιγάρα και τον αναπτήρα. Τα έδωσα και τα χέρια μου στάθηκαν για λίγο πάνω στα δικά της. Κοιταχτήκαμε. «Δεν θα κοιμηθούμε απόψε;»ρώτησα και τα χέρια μου φύγανε από τα δικά της.  Η ερώτηση μου ήταν περισσότερο από αμηχανία παρά από πραγματικό ενδιαφέρον. «Νύσταξες;»μου απάντησε και άναψε το τσιγάρο της. Δεν απάντησα. Μόνο την έβλεπα να καπνίζει και  να πίνει αργά-αργά το κρασί της. Μου έφτανε που ήμουν εκεί και έβλεπα αυτή την σκηνή. «Όχι, δεν νύσταξα»μουρμούρισα και της έκλεισα το μάτι.
 
 Συνεχίζεται…..
]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/karatzoglou-exomologisi-19261/feed/
<![CDATA[ Ινδονησία: Παραγκούπολη μεταμορφώθηκε σε πολύχρωμο χωριό]]> http://kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/indonisia-para-19251/ http://kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/indonisia-para-19251/#comments +Wed, 17 May 2017 14:42:00 +0300 143 http://kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/indonisia-para-19251/   Ινδονησία: Παραγκούπολη μεταμορφώθηκε σε πολύχρωμο χωριό

]]>
  Ινδονησία: Παραγκούπολη μεταμορφώθηκε σε πολύχρωμο χωριό.

Το Kampung Pelangi, ένα μικρό χωριό στην Ινδονησία, έχει μεταμορφωθεί σε μια πολύχρωμη εικόνα, λαμβάνοντας μια τεράστια απόκλιση από την πρώην κατάστασή του. Η κοινότητα της Κεντρικής Ιάβας έδωσε πάνω από 22.000 δολάρια για την αλλαγή του, σε μια προσπάθεια να αλλάξει την εικόνα που είχε, ως μια υποβαθμισμένη παραγκούπολη.







Ο 54χρονος Slamet Widodo εμπνεύστηκε το έργο από τουλάχιστον τρεις άλλες πόλεις της χώρας που υιοθέτησαν παρόμοιες ενέργειες, μετατρέποντας 232 σπίτια στο Kampung Pelangi σε έργα τέχνης. Οι δημιουργικές τοιχογραφίες που κοσμούν τους τοίχους των σπιτιών σε συνδυασμό με τα χρώματα δίνουν έναν δυνατό παλμό ζωής σε ολόκληρο το χωριό.





Η νέα όψη του χωριού έχει προσελκύσει ήδη πολλούς τουρίστες, ενώ οι επενδύσεις που έγιναν για την ανακαίνιση της πρώην παραγκούπολης είναι βέβαιο ότι θα αποπληρωθούν, καθώς οι τοπικές επιχειρήσεις βλέπουν ήδη αύξηση των πωλήσεων σουβενίρ και τροφίμων, σύμφωνα με την ινδονησιακή ένωση κατασκευαστών.

Πληροφορίες-φωτογραφίες: perierga.gr

]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/indonisia-para-19251/feed/
<![CDATA[Για τη ζωή. Από τον Οδηγό ΕυΖωή(ι)ας! της Ζωής Οικονόμου.]]> http://kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/oikonomou-zoi-gia-ti-zwi-19232/ http://kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/oikonomou-zoi-gia-ti-zwi-19232/#comments +Tue, 16 May 2017 09:07:00 +0300 22 http://kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/oikonomou-zoi-gia-ti-zwi-19232/   Για τη ζωή… Από τον Οδηγό ΕυΖωή(ι)ας! της Ζωής Οικονόμου.

]]>
 Για τη ζωή… Από τον Οδηγό ΕυΖωή(ι)ας! της Ζωής Οικονόμου.

Μη φοβάστε τόσο πολύ το θάνατο, όσο μια ανεπαρκή ζωή. 
Bertolt Brecht
  
Και τί είναι η ζωή τελικά Kulturosupakia μου; Την απάντηση θα μας δώσουν παρακάτω ο Ιπποκράτης και ο Ναζίμ Χικμέτ μέσα από τα κείμενα τους.
 
Στα Ψευδεπίγραφα κείμενα του Ιπποκράτη, μια σειρά επιστολών με μυθιστορηματική πλοκή, αναφέρεται μια φανταστική ιστορία για τον Δημόκριτοτους .
 
Συγκεκριμένα, πρόκειται για μια διδακτικής συνάντηση του φιλοσόφου ­ που η πόλη του τον θεωρεί τρελό ­ με τον μεγάλο γιατρό. Σύμφωνα με τη δέκατη επιστολή, η Βουλή και ο Δήμος των Αβδήρων, κρίνοντας ότι η πόλη τους βρίσκεται σε μεγάλο κίνδυνο, εξαιτίας της αρρώστιας που έπληξε το διάσημο φιλόσοφο, κάλεσαν τον Ιπποκράτη να τον εξετάσει.
Bottom of Form
 
Ειδικότερα, ισχυρίζονταν πως δεν φέρεται φυσιολογικά, καθώς γελούσε με παράξενο τρόπο, κάθε φορά που αντίκριζε ανθρώπους.
 
Ακολουθεί μέρος της «εξέτασης».
 
Ιπποκράτης: Λέγε στο όνομα των Θεών, μήπως λοιπόν όλος ο κόσμος νοσεί χωρίς να το αντιλαμβάνεται και δε μπορεί να ζητήσει από πουθενά βοήθεια για θεραπεία, γιατί τι θα υπήρχε πέρα από αυτόν;
 
Δημόκριτος: Υπάρχουν άπειροι κόσμοι Ιπποκράτη και μη παίρνεις για τόσο λίγη και μικρή τη φύση που έχει τόσο πλούτο.
 
Ιπποκράτης: Αλλά αυτά Δημόκριτε, θα τα διδάξεις άλλη στιγμή πιο κατάλληλη, γιατί τώρα φοβάμαι μήπως και για το άπειρο ακόμη συζητώντας αρχίσεις να γελάς. Τώρα όμως ξέρε πως θα δώσεις λόγο στον κόσμο για το γέλιο σου.
 
Εκείνος τότε με κοίταξε έντονα και είπε: «Εσύ νομίζεις πως δύο είναι οι αιτίες του γέλιου μου, τα καλά και τα άσχημα.
 
Εγώ όμως γελώ με ένα μόνο, τον άνθρωπο, τον γεμάτο ανοησία, κενό από οτιδήποτε σωστό, που όλα του τα σχέδια μοιάζουν με του μικρού παιδιού και που υποφέρει τους αβάσταχτους μόχθους χωρίς να υπάρχει καμιά ωφέλεια.
 
Τον άνθρωπο που χωρίς να γνωρίζει μέτρο στην επιθυμία του πορεύεται ως τα πέρατα της γης και τα έγκατά της που δεν έχουν όρια, λιώνοντας το ασήμι και το χρυσάφι που ποτέ δεν σταματά να αποκτά, πάντα κάνοντας θόρυβο για περισσότερα για να μην πέσει σε λιγότερα και δεν ντρέπεται να ονομάζεται ευτυχισμένος, ενώ σκάβει στα βάθη της γης χρησιμοποιώντας αλυσοδεμένα χέρια, ανθρώπων από τους οποίους σε άλλους υποχωρεί η γη και τους πλακώνει και άλλους ο καταναγκασμός αυτός τους κρατάει χρόνια σε αυτή την κόλαση σαν να ήταν η πατρίδα τους, μαζεύοντας ασήμι και χρυσό, ψάχνοντας ίχνη της σκόνης και ψήγματα, σηκώνοντας εδώ κι εκεί σωρούς από άμμο, ανοίγοντας τις φλέβες της γης, σπάζοντας τους σβώλους και το χώμα για την απόκτηση περιουσίας, κάνοντας τη μητέρα γη εχθρική και άλλοτε θαυμάζοντάς την κι άλλοτε καταπατώντας την, ενώ αυτή είναι πάντοτε η ίδια.
 
Πόσο γέλιο προκαλεί την επίμοχθη και κρυφή γη να αγαπούν και να υβρίζουν τη φανερή. Άλλοι αγοράζουν σκυλιά, άλλοι άλογα κι άλλοι βάζοντας σύνορα σε μια μεγάλη περιοχή την ονομάζουν ιδιωτική τους περιουσία. Άλλοι πάλι που θέλουν να έχουν στην κατοχή τους μεγάλη έκταση, δεν το μπορούν μόνοι τους. Τότε σπεύδουν να παντρευτούν γυναίκες που ύστερα από λίγο καιρό τις διώχνουν, τις αγαπούν, τις μισούν, κάνουν παιδιά επειδή τα θέλουν κι ύστερα τα διώχνουν τελείως.
 
Τι είναι αυτή η κενή από περιεχόμενο και αλόγιστη βιασύνη που σε τίποτα δεν διαφέρει από τη μανία;
 
{….} Κοροϊδεύω εκείνους που τους συμβαίνουν ατυχίες, γελάω ακόμη περισσότερο με εκείνους που είναι δυστυχισμένοι, γιατί έχουν παραβεί τους νόμους της αλήθειας, φιλονικώντας με έχθρα μεταξύ τους, μαλώνοντας με τα αδέρφια τους, τα παιδιά τους, τους συμπολίτες τους, κι όλα τούτα τα κάνουν για να αποκτήσουν πράγματα που κανείς όταν πεθάνει δεν τα εξουσιάζει.
 
Σκοτώνουν ο ένας τον άλλον, δεν σέβονται τους νόμους, αδιαφορούν για τη δύσκολη κατάσταση των φίλων και της πατρίδας τους, πλουτίζουν με πράγματα ανάξια που δεν έχουν ψυχή, δίνουν όλη την περιουσία τους για να αγοράσουν ανδριάντες, γιατί τους φαίνεται πως τα αγάλματα μιλούν, αλλά τους ανθρώπους που μιλούν λέγοντας την αλήθεια τους μισούν.
 
Ζητούν ότι τους είναι δύσκολο, γιατί όταν κατοικούν στη στεριά ποθούν τη θάλασσα κι όταν μένουν σε νησί ποθούν την ηπειρωτική χώρα κι όλα τα διαστρέφουν με βάση τη δική τους επιθυμία. Φαίνονται πως επαινούν την ανδρεία στον πόλεμο, αλλά κάθε μέρα νικιούνται από την ακολασία, τη φιλαργυρία κι όλα τα άλλα πάθη από τα οποία πάσχουν. Είναι όλοι τους Θερσίτες της ζωής. Τώρα, όμως, καθώς χάνουν το μυαλό τους και γεμίζουν αλαζονεία για όσα υπάρχουν στη ζωή, σαν αυτά να ήταν πάντα σταθερά, χωρίς να περνά από τον νου τους πόσο άτακτη είναι η πορεία των πραγμάτων, είναι δύσκολο να διδαχτούν. Γιατί θα αρκούσε για να τους φρονηματίσει η μεταβολή των πάντων, που κάνοντας απότομη στροφή μας επιτίθεται και επινοεί κάθε είδους αιφνιδιαστική τροχηλασία. Αυτοί, όμως, σαν να βάδιζαν σε σταθερό και σίγουρο δρόμο, ξεχνούν τις συμφορές που τους βρίσκουν συνεχώς και με διάφορους τρόπους επιθυμούν αυτά που φέρνουν λύπη, επιζητούν εκείνα που τους βλάπτουν και ρίχνονται σε μεγάλες συμφορές.
 
Γιατί λοιπόν, Ιπποκράτη, μέμφθηκες το γέλιο μου; Γιατί κανένας δεν γελά με τη δική του ανοησία, αλλά καθένας κοροϊδεύει την ανοησία του άλλου. Το γέλιο μου κατακρίνει την απερισκεψία των ανθρώπων, το ότι δεν έχουν ούτε μάτια ούτε αυτιά.»
 
Φεύγοντας, έφτασα τους Αβδηρίτες που με περίμεναν στον λόφο απ’ όπου παρακολουθούσαν και τους είπα: Μεγάλη χάρη σας χρωστώ για την πρόσκλησή σας, γιατί είδα τον Δημόκριτο, τον σοφότατο, που διερεύνησε και κατάλαβε την πραγματικότητα της ανθρώπινης φύσης, τον μόνο που έχει τη δύναμη να σωφρονίσει τους ανθρώπους.
  
 
 Ακολουθεί το ποίημα του Ναζίμ Χικμετ, σε απόδοση Γιάννη Ρίτσου
Για τη ζωή
 
Η ζωή δεν είναι παίξε γέλασε
Πρέπει να τήνε πάρεις σοβαρά
Όπως, να πούμε, κάνει ο σκίουρος
Δίχως απ’ όξω ή από πέρα να προσμένει τίποτα
Δε θα `χεις άλλο πάρεξ μοναχά να ζεις.
 
Η ζωή δεν είναι παίξε γέλασε
Πρέπει να τήνε πάρεις σοβαρά
Τόσο μα τόσο σοβαρά
Που έτσι, να πούμε, ακουμπισμένος σ’ έναν τοίχο
Με τα χέρια σου δεμένα
Ή μέσα στ’ αργαστήρι
Με λευκή μπλούζα και μαύρα ματογυάλια
Θε να πεθάνεις, για να ζήσουνε οι άνθρωποι,
Οι άνθρωποι που ποτέ δε θα `χεις δει το πρόσωπό τους
Και θα πεθάνεις ξέροντας καλά
Πως τίποτα πιο ωραίο, τίποτα πιο αληθινό απ’ τη ζωή δεν είναι
 
Πρέπει να τήνε πάρεις σοβαρά
Τόσο μα τόσο σοβαρά
Που θα φυτεύεις, σαν να πούμε, ελιές ακόμα στα εβδομήντα σου
Όχι καθόλου για να μείνουν στα παιδιά σου
Μα έτσι, γιατί το θάνατο δε θα τονε πιστεύεις
Όσο κι αν φοβάσαι
Μα έτσι, γιατί η ζωή θε να βαραίνει πιότερο στη ζυγαριά.
 
Η δική σας,
Ζωούλα
 
#Ιπποκράτης #ΝαζιμΧικμετ #Δημόκριτος #Ζωή #ζωή 
]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/oikonomou-zoi-gia-ti-zwi-19232/feed/
<![CDATA[Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης: «Όχι στο 4ο Μνημόνιο»]]> http://kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/ergatiko-mnimonio-19227/ http://kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/ergatiko-mnimonio-19227/#comments +Mon, 15 May 2017 18:15:00 +0300 143 http://kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/ergatiko-mnimonio-19227/  Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης: «Όχι στο 4ο Μνημόνιο»

]]>
 Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης: «Όχι στο 4ο Μνημόνιο»

Κάλεσμα ενότητας και συμμετοχής σε όλους τους εργαζόμενους, τους ανέργους, τους συνταξιούχους, στην 24ωρη απεργία και τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας που θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 17 Μαΐου 2017, στις 10.30 το πρωί, μπροστά στο ΕΚΘ, απευθύνει το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Θεσσαλονίκης.


Σε σχετική του ανακοίνωση το ΕΚΘ επισημαίνει: «Η κυβέρνηση, ανήμερα της Πρωτομαγιάς, αποφάσισε να επιτεθεί στα δικαιώματα των εργαζομένων, συμφωνώντας επί της ουσίας σ' ένα 4ο ΜΝΗΜΟΝΙΟ. Αφού εφάρμοσε με θρησκευτική ευλάβεια το 3ο που υπέγραψε, τώρα έρχεται μ' ένα ακόμα μνημόνιο να αποδομήσει την κοινωνία και να γκρεμίσει ότι έχει απομείνει, από τις κατακτήσεις των εργαζομένων».

Και ξεκαθαρίζει: «Λέμε ΌΧΙ στις νέες μνημονιακές δεσμεύσεις που φέρνουν απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, περικοπές σε κύριες και επικουρικές συντάξεις, νέα φοροεπιδρομή στα εισοδήματα μισθωτών και συνταξιούχων. Λέμε ΌΧΙ στο άνοιγμα των καταστημάτων 32 Κυριακές τον χρόνο, που το μόνο που θα επιφέρει είναι η εξόντωση των εργαζομένων και μικρομεσαίων του κλάδου, περισσότερα λουκέτα, μεγαλύτερη ανεργία και μισθούς πείνας στις μεγάλες επιχειρήσεις και τις πολυεθνικές».

Τέλος, το ΕΚΘ δήλωσε: «Όχι άλλα βάρη στις πλάτες των εργαζομένων. Να μην περάσει το 4ο Μνημόνιο»

]]>
0 http://kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/ergatiko-mnimonio-19227/feed/